Page 1


ΗΛΕΚΤΡΟΣΤΑΤΙΚΑ ΗΧΕΙΑ

Η σύγχρονη έκδοση του θρυλικού ηλεκτροστατικού ηχείου της Audio Exklusiv είναι και πάλι μαζί μας. Αψηφώντας την

Audio Exklusiv

P 3.1

a 50

High Fidelity

- του Π. Κωτσή-

κοινή λογική, το νέο P3.1 κάνει «πράγματα» που άλλα πάνελ μόνο να φανταστούν μπορούνε, ενώ παράλληλα εμφανίζεται πιο «φιλικό» στη συνεργασία με τους ενισχυτές αλλά και πιο ανθεκτικό «στα δύσκολα».

Η

ιστορία της γερμανικής εταιρίας ξεκινά στα 1979 όταν ιδρύεται από τον Gerd Pütz, ο οποίος τα επόμενα χρόνια αναστατώνει το κοινό του hi-fi παρουσιάζοντας τα πρώτα προϊόντα της εταιρίας, με επίκεντρο το ηλεκτροστατικό ηχείο P3, το πικάπ Der Plattenspieler αλλά και ένα σετ προενισχυτή-τελικού. Ακολουθεί το ακόμη μεγαλύτερο P6 ενώ παράλληλα ο σχεδιαστής εργάζεται πυρετωδώς για μια ενεργή έκδοση των ηλεκτροστατικών του ηχείων με ενσωματωμένο ενισχυτή λυχνίας. Δυστυχώς η μοίρα έχει άλλη γνώμη και ο Pütz φεύγει από τη ζωή το 1990, σε ηλικία μόλις 41 ετών. Η οικογένειά του συνεχίζει κανονικά την επιχείρηση μέχρι το 2004 οπότε και η Audio Exklusiv σταματά την παραγωγή και ασχολείται μόνο με το σέρβις. Η αναγέννηση για τη γερμανική εταιρία ήρθε μόλις πρόπερσι, όταν πουλήθηκε στον Andreas Schönberg, παλιό οικογενειακό φίλο των Pütz και φανατικό με τη μουσική και την υψηλή πιστότητα, ο οποίος έχει θέσει την ιστορική εταιρία σε νέα τροχιά ανάπτυξης, με ουσιαστικό φρεσκάρισμαβελτίωση των κλασικών μοντέλων και εισαγωγή νέων, πάντα στο πνεύμα του ιδρυτή της. Το ηχείο P3.1 είναι από τους πρώτους καρπούς της νέας αυτής πορείας, παρέα με το σετ προενισχυτήτελικού P7/P11 που δοκιμάσαμε πρόσφατα (HF33). Δεν έτυχε να ακούσω κατά τη δεκαετία του 90 τα αρχικά P3, είχε φθάσει όμως στα αυτιά μου η φήμη για τον ήχο τους μαζί, φυσικά, με γνωστές ιστορίες περί της… μπελαλίδικης φύσης που διακρίνει όλα πρακτικά τα ηχεία μεμβράνης: αβαθές χαμηλό, πολύ χαμηλή ευαισθησία, αδυσώπητα χαμηλή αντίσταση, πρόβλημα με τη σκόνη, πρόβλημα με τις υψηλές στάθμες καθώς η μεμβράνη κινδυνεύει να καταστραφεί ακουμπώντας στους στάτορες κ.ο.κ. Εκείνη την εποχή είχα ήδη κολλήσει το μικρόβιο των ευαίσθητων wide range μεγαφώνων και των τριοδικών single-ended και όλη αυτή η φημολογία λειτούργησε, φαίνεται, αποτρεπτικά. Fast forward στα 2011 οπότε και ο Αλέκος ο Τσακίρης με προσκαλεί γεμάτος ενθουσιασμό για να ακούσω κάτι «ριζικά διαφορετικό». Αργότερα θα μάθω ότι τόσο το αρχικό P3 όσο και το τρέχον P3.1 αποτελεί το αγαπημένο ηχείο του συνιδιοκτήτη της Orpheus Audio. Από την πλευρά μου, μπορώ από τώρα να σας πω πως όταν κάθισα για πρώτη φορά να

ακούσω τα πανύψηλα αυτά ηχεία στις εγκαταστάσεις της εταιρίας, δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε λεπτά για να καταλάβω ότι εμπρός μου έχω κάτι πραγματικά ξεχωριστό, ακόμη και μοναδικό. Η τeχνη της μεμβρaνης Τα P3.1 τα λες «δίμετρα» με τη μία και η πραγματικότητα δεν απέχει ιδιαίτερα από την αρχική εντύπωση. Το μεγάλο ύψος τους μπορεί να φοβίζει σε θέματα «waf», αλλά το ηχείο δεν καταλαμβάνει ιδιαίτερα μεγάλο χώρο και τελικά δείχνει αρκετά βολικό για τοποθέτηση στο τυπικό ελληνικό σαλόνι, αρκεί να υπάρχει δυνατότητα για απόσταση 1-1,2 μέτρου από τον πίσω τοίχο. Το σχέδιο που ακολουθούν τα P3.1 ακολουθεί τη συνταγή της απλότητας, καθώς περιλαμβάνει καθαρές γραμμές τόσο για τον μετατροπέα όσο και για τη βάση με τα ηλεκτρονικά, ενώ σε θέματα ποιότητας είναι σαφής η γερμανική καταγωγή καθώς δείχνει να είναι μια εξαιρετική κατασκευή με άριστο φινίρισμα. Οι Γερμανοί είναι ιδιαίτερα φειδωλοί αναφορικά με τις λεπτομέρειες της κατασκευής στην ιστοσελίδα τους. Αναφέρουν πως οι βελτιώσεις σε σχέση με το Ρ3 είναι αρκετές και περιλαμβάνουν καλύτερο μετασχηματιστή σήματος για την οδήγηση των στατόρων, διαφοροποιημένη μεμβράνη με πιο αποτελεσματική αγώγιμη επένδυση και μεγαλύτερη απόσταση μεμβράνης-στατόρων. Επικοινωνήσαμε με τον νέο ιδιοκτήτη της εταιρίας για περισσότερες λεπτομέρειες και μάθαμε καταρχήν πως η μεμβράνη από mylar είναι τώρα παχύτερη (4μm από 3,5) και απέχει περισσότερο από τους στάτορες (3,5 χιλιοστά έναντι 1,8), ωστόσο το σημείο-κλειδί είναι ο νέος μετασχηματιστής. Αυτά μεταφράζονται σε βαθύτερο χαμηλό (37Hz έναντι των 78Hz του αρχικού ηχείου), μεγαλύτερη αντοχή στη σκόνη και μεγαλύτερες στάθμες (που φθάνουν τα 100dB για το κάθε ηχείο), καλύτερη απόδοση της φάσης και χαμηλότερες παραμορφώσεις κατά 50% ενώ, παράλληλα, η μεμβράνη δεν κινδυνεύει πια όταν φθάσει στο όριο της διαδρομής της και «ακουμπήσει», χάρη στην κατάλληλη απομόνωση των στατόρων. Αυτό το τελευταίο είναι πολύ σημαντικό για να έχει κανείς το κεφάλι του ήσυχο και φυσικά ήταν από τα πρώτα πράγματα που τσέκαρα στα P3.1. Κατά τα άλλα, πρόκειται για μια στιβαρή κατασκευή με άκαμπτες μεταλλικές πλευρές και «ανοιχτή» δομή στατόρων, οι οποίοι αποτελούνται από τα κατακόρυφα σύρματα που σταθεροποιούνται από τις οριζόντιες «φέτες», κατασκευασμένες από ειδικό πλαστικό. Στο ύψος των οριζόντιων αυτών στελεχών υπάρχουν μικρές διάφανες σφαίρες σιλικόνης που εφαρμόζουν στη μεμβράνη προκειμένου να τη σταθεροποιήσουν παραπέρα και να ελαχιστοποιηθούν οι όποιοι κραδασμοί. Στην καμπίνα του κάτω μέρους, εξάλλου, βρήκαμε δύο έξτρα ακροδέκτες όπου μπορεί να τοποθετηθεί κάποια αντίσταση για fine tuning της απόκρισης ενώ τα βύσματα της εισόδου είναι δύο και προέρχονται από την Eichmann. Τα περισσότερα ηλεκτροστατικά ηχεία έχουν τα μυστικά τους Fidelity- τουHigh Π. Κωτσή

51


ΗΛΕΚΤΡΟΣΤΑΤΙΚΑ ΗΧΕΙΑ

Η σύγχρονη έκδοση του θρυλικού ηλεκτροστατικού ηχείου της Audio Exklusiv είναι και πάλι μαζί μας. Αψηφώντας την

Audio Exklusiv

P 3.1

a 50

High Fidelity

- του Π. Κωτσή-

κοινή λογική, το νέο P3.1 κάνει «πράγματα» που άλλα πάνελ μόνο να φανταστούν μπορούνε, ενώ παράλληλα εμφανίζεται πιο «φιλικό» στη συνεργασία με τους ενισχυτές αλλά και πιο ανθεκτικό «στα δύσκολα».

Η

ιστορία της γερμανικής εταιρίας ξεκινά στα 1979 όταν ιδρύεται από τον Gerd Pütz, ο οποίος τα επόμενα χρόνια αναστατώνει το κοινό του hi-fi παρουσιάζοντας τα πρώτα προϊόντα της εταιρίας, με επίκεντρο το ηλεκτροστατικό ηχείο P3, το πικάπ Der Plattenspieler αλλά και ένα σετ προενισχυτή-τελικού. Ακολουθεί το ακόμη μεγαλύτερο P6 ενώ παράλληλα ο σχεδιαστής εργάζεται πυρετωδώς για μια ενεργή έκδοση των ηλεκτροστατικών του ηχείων με ενσωματωμένο ενισχυτή λυχνίας. Δυστυχώς η μοίρα έχει άλλη γνώμη και ο Pütz φεύγει από τη ζωή το 1990, σε ηλικία μόλις 41 ετών. Η οικογένειά του συνεχίζει κανονικά την επιχείρηση μέχρι το 2004 οπότε και η Audio Exklusiv σταματά την παραγωγή και ασχολείται μόνο με το σέρβις. Η αναγέννηση για τη γερμανική εταιρία ήρθε μόλις πρόπερσι, όταν πουλήθηκε στον Andreas Schönberg, παλιό οικογενειακό φίλο των Pütz και φανατικό με τη μουσική και την υψηλή πιστότητα, ο οποίος έχει θέσει την ιστορική εταιρία σε νέα τροχιά ανάπτυξης, με ουσιαστικό φρεσκάρισμαβελτίωση των κλασικών μοντέλων και εισαγωγή νέων, πάντα στο πνεύμα του ιδρυτή της. Το ηχείο P3.1 είναι από τους πρώτους καρπούς της νέας αυτής πορείας, παρέα με το σετ προενισχυτήτελικού P7/P11 που δοκιμάσαμε πρόσφατα (HF33). Δεν έτυχε να ακούσω κατά τη δεκαετία του 90 τα αρχικά P3, είχε φθάσει όμως στα αυτιά μου η φήμη για τον ήχο τους μαζί, φυσικά, με γνωστές ιστορίες περί της… μπελαλίδικης φύσης που διακρίνει όλα πρακτικά τα ηχεία μεμβράνης: αβαθές χαμηλό, πολύ χαμηλή ευαισθησία, αδυσώπητα χαμηλή αντίσταση, πρόβλημα με τη σκόνη, πρόβλημα με τις υψηλές στάθμες καθώς η μεμβράνη κινδυνεύει να καταστραφεί ακουμπώντας στους στάτορες κ.ο.κ. Εκείνη την εποχή είχα ήδη κολλήσει το μικρόβιο των ευαίσθητων wide range μεγαφώνων και των τριοδικών single-ended και όλη αυτή η φημολογία λειτούργησε, φαίνεται, αποτρεπτικά. Fast forward στα 2011 οπότε και ο Αλέκος ο Τσακίρης με προσκαλεί γεμάτος ενθουσιασμό για να ακούσω κάτι «ριζικά διαφορετικό». Αργότερα θα μάθω ότι τόσο το αρχικό P3 όσο και το τρέχον P3.1 αποτελεί το αγαπημένο ηχείο του συνιδιοκτήτη της Orpheus Audio. Από την πλευρά μου, μπορώ από τώρα να σας πω πως όταν κάθισα για πρώτη φορά να

ακούσω τα πανύψηλα αυτά ηχεία στις εγκαταστάσεις της εταιρίας, δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε λεπτά για να καταλάβω ότι εμπρός μου έχω κάτι πραγματικά ξεχωριστό, ακόμη και μοναδικό. Η τeχνη της μεμβρaνης Τα P3.1 τα λες «δίμετρα» με τη μία και η πραγματικότητα δεν απέχει ιδιαίτερα από την αρχική εντύπωση. Το μεγάλο ύψος τους μπορεί να φοβίζει σε θέματα «waf», αλλά το ηχείο δεν καταλαμβάνει ιδιαίτερα μεγάλο χώρο και τελικά δείχνει αρκετά βολικό για τοποθέτηση στο τυπικό ελληνικό σαλόνι, αρκεί να υπάρχει δυνατότητα για απόσταση 1-1,2 μέτρου από τον πίσω τοίχο. Το σχέδιο που ακολουθούν τα P3.1 ακολουθεί τη συνταγή της απλότητας, καθώς περιλαμβάνει καθαρές γραμμές τόσο για τον μετατροπέα όσο και για τη βάση με τα ηλεκτρονικά, ενώ σε θέματα ποιότητας είναι σαφής η γερμανική καταγωγή καθώς δείχνει να είναι μια εξαιρετική κατασκευή με άριστο φινίρισμα. Οι Γερμανοί είναι ιδιαίτερα φειδωλοί αναφορικά με τις λεπτομέρειες της κατασκευής στην ιστοσελίδα τους. Αναφέρουν πως οι βελτιώσεις σε σχέση με το Ρ3 είναι αρκετές και περιλαμβάνουν καλύτερο μετασχηματιστή σήματος για την οδήγηση των στατόρων, διαφοροποιημένη μεμβράνη με πιο αποτελεσματική αγώγιμη επένδυση και μεγαλύτερη απόσταση μεμβράνης-στατόρων. Επικοινωνήσαμε με τον νέο ιδιοκτήτη της εταιρίας για περισσότερες λεπτομέρειες και μάθαμε καταρχήν πως η μεμβράνη από mylar είναι τώρα παχύτερη (4μm από 3,5) και απέχει περισσότερο από τους στάτορες (3,5 χιλιοστά έναντι 1,8), ωστόσο το σημείο-κλειδί είναι ο νέος μετασχηματιστής. Αυτά μεταφράζονται σε βαθύτερο χαμηλό (37Hz έναντι των 78Hz του αρχικού ηχείου), μεγαλύτερη αντοχή στη σκόνη και μεγαλύτερες στάθμες (που φθάνουν τα 100dB για το κάθε ηχείο), καλύτερη απόδοση της φάσης και χαμηλότερες παραμορφώσεις κατά 50% ενώ, παράλληλα, η μεμβράνη δεν κινδυνεύει πια όταν φθάσει στο όριο της διαδρομής της και «ακουμπήσει», χάρη στην κατάλληλη απομόνωση των στατόρων. Αυτό το τελευταίο είναι πολύ σημαντικό για να έχει κανείς το κεφάλι του ήσυχο και φυσικά ήταν από τα πρώτα πράγματα που τσέκαρα στα P3.1. Κατά τα άλλα, πρόκειται για μια στιβαρή κατασκευή με άκαμπτες μεταλλικές πλευρές και «ανοιχτή» δομή στατόρων, οι οποίοι αποτελούνται από τα κατακόρυφα σύρματα που σταθεροποιούνται από τις οριζόντιες «φέτες», κατασκευασμένες από ειδικό πλαστικό. Στο ύψος των οριζόντιων αυτών στελεχών υπάρχουν μικρές διάφανες σφαίρες σιλικόνης που εφαρμόζουν στη μεμβράνη προκειμένου να τη σταθεροποιήσουν παραπέρα και να ελαχιστοποιηθούν οι όποιοι κραδασμοί. Στην καμπίνα του κάτω μέρους, εξάλλου, βρήκαμε δύο έξτρα ακροδέκτες όπου μπορεί να τοποθετηθεί κάποια αντίσταση για fine tuning της απόκρισης ενώ τα βύσματα της εισόδου είναι δύο και προέρχονται από την Eichmann. Τα περισσότερα ηλεκτροστατικά ηχεία έχουν τα μυστικά τους Fidelity- τουHigh Π. Κωτσή

51


ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΟΣ ΕΝΙΣΧΥΤΗΣ

QUAD II

Classic Integrated

p m a l a lob

G 56

- του Π. ΚωτσήHigh Fidelity

High Fidelity

57


ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΟΣ ΕΝΙΣΧΥΤΗΣ

QUAD II

Classic Integrated

p m a l a lob

G 56

- του Π. ΚωτσήHigh Fidelity

High Fidelity

57


ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΟΣ ΕΝΙΣΧΥΤΗΣ/DAC

Vive

Fidelity 62- τουHigh Δ. Σταματάκου -

La R evolut

ion!

High Fidelity

63


ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΟΣ ΕΝΙΣΧΥΤΗΣ/DAC

Vive

Fidelity 62- τουHigh Δ. Σταματάκου -

La R evolut

ion!

High Fidelity

63


ΗΧΕΙΑ ΔΑΠΕΔΟΥ

“…I got music…” θα μπορούσε άνετα να είναι το τσιτάτο με το οποίο ο Michael Creek συνοδεύει τα βολικά σε μέγεθος και σχήμα M16i που, όπως φαίνεται, αποτελούν μια από τις πιο συμφέρουσες λύσεις της κατηγορίας τους.

Η

Epos ήταν ανέκαθεν μια εταιρία ηχείων που έβαζε την ποιότητα πάνω από όλα τα άλλα. Η γκάμα της εταιρίας δεν είχε πολλά μοντέλα αλλά όλα τους ήταν εξαιρετικά κατασκευασμένα και όλα τους αποτελούσαν ορόσημο στην κατηγορία τους. Όταν δε ο Michael Creek, της γνωστής εταιρίας ηλεκτρονικών υψηλής ποιότητας, απέκτησε τον έλεγχό της εδώ και αρκετά χρόνια, η έρευνα συνεχίστηκε με πιο εντατικούς ρυθμούς και το αποτέλεσμα ήταν περισσότερα και πιο εξειδικευμένα μοντέλα που όμως διατηρούσαν την παράδοση ποιότητας της εταιρίας. Το Μ16i αποτελεί το δεύτερο από την κορυφή μοντέλο της σειράς Mi. Ας το δούμε λοιπόν πιο αναλυτικά αφού όπως θα διαβάσετε παρακάτω αξίζει να του δώσουμε την πρέπουσα προσοχή...

Epos M16i “I got rythm...”

76

High Fidelity

- του Θ. Μωραΐτη-

Αγγλικh ποιoτητα με …υπερβaσεις! Το Μ16i είναι ένα μικρό σε διαστάσεις, αλλά αρκετά βαρύ (15,5 κιλά) ηχείο δαπέδου, δυόμιση δρόμων, τριών μεγαφώνων με φόρτιση χαμηλών με σωλήνα συντονισμού (bass reflex). Επίσης είναι ένα ηχείο με ιδιαίτερα ελκυστική εμφάνιση αφού είναι ψηλόλιγνο χωρίς να έχει ιδιαίτερο βάθος ενώ έχει και κορυφαίο φινίρισμα. Το τουίτερ του διαθέτει αλουμινένιο θόλο, πρόσοψη από μασίφ μέταλλο, μαγνήτη από φερίτη, ενώ διαθέτει μαγνητικό υγρό στο διάκενο, είναι μαγνητικά θωρακισμένο και αναλαμβάνει τη συχνοτική περιοχή από τα 3kHz και άνω μέσω της βοήθειας ενός κυκλώματος διαχωρισμού 3ης τάξης που χρησιμοποιεί αποκλειστικά πυκνωτές τύπου φιλμ και μια αντίσταση οξειδίου του μετάλλου. Το μιντ γούφερ , διαμέτρου 145 χιλ. διαθέτει κώνο από πολυμερές υλικό με phase plug και φορτίζεται από ξεχωριστό κλειστό διαμέρισμα στην καμπίνα που του επιτρέπει μέσω ενός απλού κυκλώματος διαχωρισμού συχνοτήτων να κατεβαίνει μέχρι περίπου τα 90Hz προς τα κάτω και μέχρι τα 3kHz προς τα επάνω. Το γούφερ, επίσης διαμέτρου 145 χιλ. δεν χρειάζεται phase plug και φθάνει μέχρι τα 150Hz όπου και σταματά με τη βοήθεια του κυκλώματος διαχωρισμού με αποτέλεσμα τα δύο τελευταία μεγάφωνα να αλληλοκαλύπτονται στην περιοχή των μεσοχαμηλών. Στην πίσω πλευρά βρίσκουμε την κατάληξη του σωλήνα του bass reflex και τις πολύ ποιοτικές μπόρνες του ηχείου (συνολικά έξι), που δίνουν τη δυνατότητα της τρικαλωδίωσης. Στο κάτω μέρος του ηχείου υπάρχει βάση βιδωμένη από το εργοστάσιο στην

οποία ο χρήστης μπορεί να βιδώσει τις τέσσερις μεταλλικές ακίδες που παρέχονται (ανά ηχείο) στη συσκευασία. Μαζί με αυτές βρίσκουμε και αντίστοιχου αριθμού μεταλλικά πιατάκια για προστασία του πατώματος. Τέλος η καμπίνα του ηχείου είναι άριστα δεμένη, ιδιαίτερα συμπαγής, με πολύ, επαναλαμβάνω, ποιοτικό φινίρισμα που ξεπερνά τα επίπεδα που με έχουν συνηθίσει τα ηχεία αυτής της κατηγορίας. Το δε φινίρισμα μπορεί να είναι μαύρη βελανιδιά, κόκκινη ή φυσική κερασιά και σφένδαμος. Εντυπωσεις ακροασεων Το ηχείο για τις ακροάσεις συνδέθηκε σε ένα σύστημα που περιλάμβανε τα παρακάτω: Ως αναλογική πηγή το Merill Modified πλατό της AR XΒ (full acrylic) με βραχίονα τον Rega RB900 με καλωδίωση Cardas/pins Clearaudio και κεφαλή τη ZYX 4D. Η προενίσχυση phono ήταν της Bonnec Fono Mod v1.5 (με αλλαγές στην τροφοδοσία και τα βύσματα εισόδου/εξόδου). Ως ψηφιακή πηγή χρησιμοποίησα δύο, με την πρώτη να φέρει ως transport το Theta Data Basic II (modified), συνολικά δεκαεννιά anti-jitter devices, ένα upsampler στα 96KHz/24bit της NorthStar Designs ενώ για DAC ήταν συνδεδεμένος ο συνδυασμός της CI Audio VDA-2/VAC-1 (με μεγάλες τροποποιήσεις) και τη δεύτερη να διαθέτει ως transport το universal player της Pioneer DV-LX50, δύο Theta TLC anti-jitter συσκευές και upsampler/DAC τα Perpetual Technologies PA-1/PA-3 με ιδιαίτερα εκτεταμένες τροποποιήσεις. Τα δύο τελευταία παίρνουν τροφοδοσία από το επίσης βαριά τροποποιημένο Monolithic P3 PS. Όλα τα ψηφιακά καλώδια ήταν ομοαξονικά Canare με 75Ω BNC βύσματα επίσης της Canare. Ως προενισχυτή χρησιμοποίησα την ιδιοκατασκευή του Borbely (μια All-FET/Τeflon PCB σχεδίαση, με αντιστάσεις Dale, Caddock & Vishay) και διακοπτικό ποτενσιόμετρο με «γυμνές» αντιστάσεις Vishay, αλλά και ένα λαμπάτο (επίσης ιδιοκατασκευή) κύκλωμα με λυχνία 6SL7 Sylvania (NOS), με επίσης διακοπτικό ποτενσιόμετρο αλλά αυτή τη φορά με αντιστάσεις Holco. O τελικός ενισχυτής ήταν κυρίως μια ιδιοκατασκευή της Tripath (2x60Wrms/8Ω ή 2x90Wrms/4Ω) που συνοδεύει τα συστήματά μου εδώ και καιρό. Ως κύρια ηχεία αναφοράς χρησιμοποίησα τα Audio Spectrum Αίολος και τα Yamaha NS1000M σε βάσεις της Censο και Haris Retro. Τα ρακ που ήταν τοποθετημένες οι συσκευές ήταν της TAOC και Censo, ενώ τα καλώδια (αναλογικά) ήταν της Moving Air (Abbey Road Reference & Monitor). Τα καλώδια ρεύματος ήταν της Eichmann Technologies και της Moving Air ενώ όλο το σύστημα ήταν συνδεδεμένο σε αναγεννητή ρεύματος της Exact Power με Balanced Isolation μετασχηματιστές της Trichord και της Moth (Pure Power) και φίλτρα της Isol-8 και Belkin. Τι περιμένει, λοιπόν, να πάρει σε αντάλλαγμα αυτός που θα αγοράσει ένα σετ ηχείων με κόστος κάτω των 1000 ευρώ; Να σας πω εγώ τι θέλω; Θέλω ήχο ξεκούραστο, ρυθμικό, «κεφάτο» και εμφάνιση (μαζί με μέγεθος) που να μη High Fidelity

77


ΗΧΕΙΑ ΔΑΠΕΔΟΥ

“…I got music…” θα μπορούσε άνετα να είναι το τσιτάτο με το οποίο ο Michael Creek συνοδεύει τα βολικά σε μέγεθος και σχήμα M16i που, όπως φαίνεται, αποτελούν μια από τις πιο συμφέρουσες λύσεις της κατηγορίας τους.

Η

Epos ήταν ανέκαθεν μια εταιρία ηχείων που έβαζε την ποιότητα πάνω από όλα τα άλλα. Η γκάμα της εταιρίας δεν είχε πολλά μοντέλα αλλά όλα τους ήταν εξαιρετικά κατασκευασμένα και όλα τους αποτελούσαν ορόσημο στην κατηγορία τους. Όταν δε ο Michael Creek, της γνωστής εταιρίας ηλεκτρονικών υψηλής ποιότητας, απέκτησε τον έλεγχό της εδώ και αρκετά χρόνια, η έρευνα συνεχίστηκε με πιο εντατικούς ρυθμούς και το αποτέλεσμα ήταν περισσότερα και πιο εξειδικευμένα μοντέλα που όμως διατηρούσαν την παράδοση ποιότητας της εταιρίας. Το Μ16i αποτελεί το δεύτερο από την κορυφή μοντέλο της σειράς Mi. Ας το δούμε λοιπόν πιο αναλυτικά αφού όπως θα διαβάσετε παρακάτω αξίζει να του δώσουμε την πρέπουσα προσοχή...

Epos M16i “I got rythm...”

76

High Fidelity

- του Θ. Μωραΐτη-

Αγγλικh ποιoτητα με …υπερβaσεις! Το Μ16i είναι ένα μικρό σε διαστάσεις, αλλά αρκετά βαρύ (15,5 κιλά) ηχείο δαπέδου, δυόμιση δρόμων, τριών μεγαφώνων με φόρτιση χαμηλών με σωλήνα συντονισμού (bass reflex). Επίσης είναι ένα ηχείο με ιδιαίτερα ελκυστική εμφάνιση αφού είναι ψηλόλιγνο χωρίς να έχει ιδιαίτερο βάθος ενώ έχει και κορυφαίο φινίρισμα. Το τουίτερ του διαθέτει αλουμινένιο θόλο, πρόσοψη από μασίφ μέταλλο, μαγνήτη από φερίτη, ενώ διαθέτει μαγνητικό υγρό στο διάκενο, είναι μαγνητικά θωρακισμένο και αναλαμβάνει τη συχνοτική περιοχή από τα 3kHz και άνω μέσω της βοήθειας ενός κυκλώματος διαχωρισμού 3ης τάξης που χρησιμοποιεί αποκλειστικά πυκνωτές τύπου φιλμ και μια αντίσταση οξειδίου του μετάλλου. Το μιντ γούφερ , διαμέτρου 145 χιλ. διαθέτει κώνο από πολυμερές υλικό με phase plug και φορτίζεται από ξεχωριστό κλειστό διαμέρισμα στην καμπίνα που του επιτρέπει μέσω ενός απλού κυκλώματος διαχωρισμού συχνοτήτων να κατεβαίνει μέχρι περίπου τα 90Hz προς τα κάτω και μέχρι τα 3kHz προς τα επάνω. Το γούφερ, επίσης διαμέτρου 145 χιλ. δεν χρειάζεται phase plug και φθάνει μέχρι τα 150Hz όπου και σταματά με τη βοήθεια του κυκλώματος διαχωρισμού με αποτέλεσμα τα δύο τελευταία μεγάφωνα να αλληλοκαλύπτονται στην περιοχή των μεσοχαμηλών. Στην πίσω πλευρά βρίσκουμε την κατάληξη του σωλήνα του bass reflex και τις πολύ ποιοτικές μπόρνες του ηχείου (συνολικά έξι), που δίνουν τη δυνατότητα της τρικαλωδίωσης. Στο κάτω μέρος του ηχείου υπάρχει βάση βιδωμένη από το εργοστάσιο στην

οποία ο χρήστης μπορεί να βιδώσει τις τέσσερις μεταλλικές ακίδες που παρέχονται (ανά ηχείο) στη συσκευασία. Μαζί με αυτές βρίσκουμε και αντίστοιχου αριθμού μεταλλικά πιατάκια για προστασία του πατώματος. Τέλος η καμπίνα του ηχείου είναι άριστα δεμένη, ιδιαίτερα συμπαγής, με πολύ, επαναλαμβάνω, ποιοτικό φινίρισμα που ξεπερνά τα επίπεδα που με έχουν συνηθίσει τα ηχεία αυτής της κατηγορίας. Το δε φινίρισμα μπορεί να είναι μαύρη βελανιδιά, κόκκινη ή φυσική κερασιά και σφένδαμος. Εντυπωσεις ακροασεων Το ηχείο για τις ακροάσεις συνδέθηκε σε ένα σύστημα που περιλάμβανε τα παρακάτω: Ως αναλογική πηγή το Merill Modified πλατό της AR XΒ (full acrylic) με βραχίονα τον Rega RB900 με καλωδίωση Cardas/pins Clearaudio και κεφαλή τη ZYX 4D. Η προενίσχυση phono ήταν της Bonnec Fono Mod v1.5 (με αλλαγές στην τροφοδοσία και τα βύσματα εισόδου/εξόδου). Ως ψηφιακή πηγή χρησιμοποίησα δύο, με την πρώτη να φέρει ως transport το Theta Data Basic II (modified), συνολικά δεκαεννιά anti-jitter devices, ένα upsampler στα 96KHz/24bit της NorthStar Designs ενώ για DAC ήταν συνδεδεμένος ο συνδυασμός της CI Audio VDA-2/VAC-1 (με μεγάλες τροποποιήσεις) και τη δεύτερη να διαθέτει ως transport το universal player της Pioneer DV-LX50, δύο Theta TLC anti-jitter συσκευές και upsampler/DAC τα Perpetual Technologies PA-1/PA-3 με ιδιαίτερα εκτεταμένες τροποποιήσεις. Τα δύο τελευταία παίρνουν τροφοδοσία από το επίσης βαριά τροποποιημένο Monolithic P3 PS. Όλα τα ψηφιακά καλώδια ήταν ομοαξονικά Canare με 75Ω BNC βύσματα επίσης της Canare. Ως προενισχυτή χρησιμοποίησα την ιδιοκατασκευή του Borbely (μια All-FET/Τeflon PCB σχεδίαση, με αντιστάσεις Dale, Caddock & Vishay) και διακοπτικό ποτενσιόμετρο με «γυμνές» αντιστάσεις Vishay, αλλά και ένα λαμπάτο (επίσης ιδιοκατασκευή) κύκλωμα με λυχνία 6SL7 Sylvania (NOS), με επίσης διακοπτικό ποτενσιόμετρο αλλά αυτή τη φορά με αντιστάσεις Holco. O τελικός ενισχυτής ήταν κυρίως μια ιδιοκατασκευή της Tripath (2x60Wrms/8Ω ή 2x90Wrms/4Ω) που συνοδεύει τα συστήματά μου εδώ και καιρό. Ως κύρια ηχεία αναφοράς χρησιμοποίησα τα Audio Spectrum Αίολος και τα Yamaha NS1000M σε βάσεις της Censο και Haris Retro. Τα ρακ που ήταν τοποθετημένες οι συσκευές ήταν της TAOC και Censo, ενώ τα καλώδια (αναλογικά) ήταν της Moving Air (Abbey Road Reference & Monitor). Τα καλώδια ρεύματος ήταν της Eichmann Technologies και της Moving Air ενώ όλο το σύστημα ήταν συνδεδεμένο σε αναγεννητή ρεύματος της Exact Power με Balanced Isolation μετασχηματιστές της Trichord και της Moth (Pure Power) και φίλτρα της Isol-8 και Belkin. Τι περιμένει, λοιπόν, να πάρει σε αντάλλαγμα αυτός που θα αγοράσει ένα σετ ηχείων με κόστος κάτω των 1000 ευρώ; Να σας πω εγώ τι θέλω; Θέλω ήχο ξεκούραστο, ρυθμικό, «κεφάτο» και εμφάνιση (μαζί με μέγεθος) που να μη High Fidelity

77


ΜΕΤΑΤΡΟΠΕΑΣ D/A

North Star Design Essensio 32b

it/

80 -High του Δ.Fidelity Σταματάκου -

192

kHz

Με κόστος κάτω από το ψυχολογικό όριο των 1000 ευρώ, ο Essensio της North Star αποδεικνύεται μια άκρως επιθετική κίνηση των Ιταλών, οι οποίοι δείχνουν να στοχεύουν σε μια κατηγορία τιμής που ενδιαφέρει πολλούς και μπορεί να θεωρηθεί ως η εισαγωγική για όσους αναζητούν έναν καλό USB DAC. Πόσο καλά τα καταφέρνουν σε αυτό το δύσκολο κομμάτι της αγοράς;

Γ για

Όλο

υς!

ια όσους παρακολουθούν στενά τον χώρο των μετατροπέων d/a, η North Star Design απέχει πολύ από να θεωρηθεί ως μια άγνωστη ποσότητα. Η Ιταλική εταιρία ενεργοποιήται με επιτυχία στον συγκεκριμένο χώρο από το 2000 και έχει παρουσιάσει μια σειρά από ενδιαφέροντα προϊόντα όπως το σύστημα 192 III/Extremo και τον USB dac32, τον πρώτο της μετατροπέα με θύρα USB. O Essensio, ο οποίος αποτελεί το αντικείμενο της δοκιμής μας στις επόμενες σελίδες, είναι ένα ακόμη ενδιαφέρον project. Ενώ το σύστημα 192 III/Extremo εξερευνούσε με επιτυχία τη δυνατότητα του upsampling στην πλευρά του transport και την μεταφορά του ψηφιακού σήματος μέσω του διαύλου I2S και ο USB dac32 ήταν η απάντηση στην επιθυμία των περισσότερων audiophiles για ένα DAC με δυνατότητα streaming μέσω USB και μάλιστα με bitrates που έφθαναν τα 32bit/192kHz, το Essensio φαίνεται να είναι ένα βήμα προς μια μερίδα αγοραστών που θέλουν τα πάντα και τα θέλουν με το χαμηλότερο δυνατό κόστος. Οι Ιταλοί γνωρίζουν καλά το παιχνίδι: Παρουσίασαν (στα τέλη του 2010) μια συσκευή με μικρό όγκο και όλες τις απαραίτητες δυνατότητες (συμπεριλαμβανόμενου ασύγχρονου streaming 32/192 μέσω USB) κάνοντας μια προφανή προσπάθεια να μην αφαιρέσουν και πολλά πράγματα από την επιτυχημένη συνταγή των προηγούμενων μοντέλων. Στα χαρτιά, ως αποτέλεσμα, ο Essensio τους δικαιώνει. Είναι ένας μετατροπέας με πολλές εισόδους, ενσωματωμένο upsampler και πολύ καλή ποιότητα κατασκευής.

Στο Εσωτερικο... Ας ξεμπερδεύουμε με τα τυπικά: Το σασί του Essensio φωνάζει “North Star Design” από χιλιόμετρα, για την ακρίβεια το μέγεθος του θυμίζει αρκετά εκείνον τον πρώτο DAC μέσω του οποίου είχαμε γνωρίζει (και εκτιμήσει) την εταιρία, το Model 3. Η λιτή πρόσοψη περιλαμβάνει εκτός του διακόπτη on/off και του σχετικού ενδεικτικού, μια σειρά led που δείχνουν την επιλεγμένη είσοδο και την συχνότητα δειγματοληψίας στην οποία έχει κλειδώσει το interface καθώς και έναν επιλογέα εισόδου ο οποίος είναι υλοποιημένος με δύο διακόπτες. Η πρόσοψη είναι, κατά τα γνωστά, κατασκευασμένη από χοντρό φύλλο αλουμινίου και το lettering ευανάγνωστο. Ο Essensio είναι διαθέσιμος σε δύο χρώματα το συνηθισμένο ασημί της εταιρίας και σε μαύρο. Στην πίσω πλευρά προσφέρεται ένας αρκετά μεγάλος αριθμός εισόδων, συνολικά πέντε, από τις οποίες οι δύο είναι ομοαξονικές, με βύσματα RCA πολύ καλής ποιότητας και οι τρεις είναι οπτικές μέσω υποδοχών Toslink. Κατά τα γνωστά, ο μετατροπέας μπορεί να κλειδώσει σε σήματα μέχρι 192kHz στις ομοαξονικές εισόδους και μέχρι 96kHz στις οπτικές. Πέραν αυτών, υπάρχει και είσοδος USB (έκδοσης 2.0) η οποία λειτουργεί σε ασύγχρονο ρυθμό (απαιτεί την εγκατάσταση οδηγού για χρήση σε περιβάλλον Windows) και μπορεί να πραγματοποιήσει streaming μέχρι τα 32/192. H αναλογική έξοδος είναι single ended και υλοποιείται, επίσης, με βύσματα RCA πολύ καλής ποιότητας. Το εσωτερικό του Essensio κρύβει, όπως θα περίμενε κανείς, μια προσεγμένη κατασκευή βασισμένη σε SMD. Η καρδιά του μετατροπέα αποτελείται από ένα ψηφιακό interface της Cirrus (CS8416) ένα ασύγχρονο sample rate converter της ίδιας εταιρίας (CS8421) στο οποίο έχει ανατεθεί το upsampling όλων των σημάτων στα 32/192 και, τέλος, έναν μετατροπέα d/a της Texas Instruments, τον PCM1795 (ο οποίος μπορεί να λειτουργήσει στα 32/192). Για όσους είναι επαρκώς γκρινιάρηδες ώστε να διαμαρτυρηθούν ότι η North Star θυσίασε στο βωμό του κόστους την τάση της για custom λύσεις, μια καλή απάντηση είναι ότι το στάδιο της θύρας USB ακολουθεί ακριβώς αυτή τη λογική. Για την ακρίβεια φαίνεται (μακροσκοπικά) να είναι ακριβώς ίδιο με το αντίστοιχο του USB dac32, περιλαμβάνοντας το ίδιο interface (το 68013 της Cypress) και το ίδιο FPGA της Xilinx, όπου -υποθέτει κανείς- η εταιρία έχει κάνει τα δικά της, προκειμένου να περάσει το σήμα των 32bit/192kHZ, ασύγχρονα και να το “σπρώξει” απ ευθείας στον μετατροπέα της Texas. Η σημασία στην λεπτομέρεια που έχε δοθεί και στην περίπτωση του Essensio είναι η ύπαρξη γαλβανικών απομονωτών (ADUM1400 της Analog Devices) ώστε να μην υπάρχει ηλεκτρική σύνδεση μεταξύ του υπολογιστή και του μετατροπέα. Στην πραγματικότητα, ο Essensio φαίνεται να είναι μια μικρογραφία του USB dac32, αφού χρησιμοποιεί το ίδιο ψηφιακό interface και το ίδιο τσιπ dac (αλλά ένα, ενώ το μεγαλύτερο High Fidelity

81


ΜΕΤΑΤΡΟΠΕΑΣ D/A

North Star Design Essensio 32b

it/

80 -High του Δ.Fidelity Σταματάκου -

192

kHz

Με κόστος κάτω από το ψυχολογικό όριο των 1000 ευρώ, ο Essensio της North Star αποδεικνύεται μια άκρως επιθετική κίνηση των Ιταλών, οι οποίοι δείχνουν να στοχεύουν σε μια κατηγορία τιμής που ενδιαφέρει πολλούς και μπορεί να θεωρηθεί ως η εισαγωγική για όσους αναζητούν έναν καλό USB DAC. Πόσο καλά τα καταφέρνουν σε αυτό το δύσκολο κομμάτι της αγοράς;

Γ για

Όλο

υς!

ια όσους παρακολουθούν στενά τον χώρο των μετατροπέων d/a, η North Star Design απέχει πολύ από να θεωρηθεί ως μια άγνωστη ποσότητα. Η Ιταλική εταιρία ενεργοποιήται με επιτυχία στον συγκεκριμένο χώρο από το 2000 και έχει παρουσιάσει μια σειρά από ενδιαφέροντα προϊόντα όπως το σύστημα 192 III/Extremo και τον USB dac32, τον πρώτο της μετατροπέα με θύρα USB. O Essensio, ο οποίος αποτελεί το αντικείμενο της δοκιμής μας στις επόμενες σελίδες, είναι ένα ακόμη ενδιαφέρον project. Ενώ το σύστημα 192 III/Extremo εξερευνούσε με επιτυχία τη δυνατότητα του upsampling στην πλευρά του transport και την μεταφορά του ψηφιακού σήματος μέσω του διαύλου I2S και ο USB dac32 ήταν η απάντηση στην επιθυμία των περισσότερων audiophiles για ένα DAC με δυνατότητα streaming μέσω USB και μάλιστα με bitrates που έφθαναν τα 32bit/192kHz, το Essensio φαίνεται να είναι ένα βήμα προς μια μερίδα αγοραστών που θέλουν τα πάντα και τα θέλουν με το χαμηλότερο δυνατό κόστος. Οι Ιταλοί γνωρίζουν καλά το παιχνίδι: Παρουσίασαν (στα τέλη του 2010) μια συσκευή με μικρό όγκο και όλες τις απαραίτητες δυνατότητες (συμπεριλαμβανόμενου ασύγχρονου streaming 32/192 μέσω USB) κάνοντας μια προφανή προσπάθεια να μην αφαιρέσουν και πολλά πράγματα από την επιτυχημένη συνταγή των προηγούμενων μοντέλων. Στα χαρτιά, ως αποτέλεσμα, ο Essensio τους δικαιώνει. Είναι ένας μετατροπέας με πολλές εισόδους, ενσωματωμένο upsampler και πολύ καλή ποιότητα κατασκευής.

Στο Εσωτερικο... Ας ξεμπερδεύουμε με τα τυπικά: Το σασί του Essensio φωνάζει “North Star Design” από χιλιόμετρα, για την ακρίβεια το μέγεθος του θυμίζει αρκετά εκείνον τον πρώτο DAC μέσω του οποίου είχαμε γνωρίζει (και εκτιμήσει) την εταιρία, το Model 3. Η λιτή πρόσοψη περιλαμβάνει εκτός του διακόπτη on/off και του σχετικού ενδεικτικού, μια σειρά led που δείχνουν την επιλεγμένη είσοδο και την συχνότητα δειγματοληψίας στην οποία έχει κλειδώσει το interface καθώς και έναν επιλογέα εισόδου ο οποίος είναι υλοποιημένος με δύο διακόπτες. Η πρόσοψη είναι, κατά τα γνωστά, κατασκευασμένη από χοντρό φύλλο αλουμινίου και το lettering ευανάγνωστο. Ο Essensio είναι διαθέσιμος σε δύο χρώματα το συνηθισμένο ασημί της εταιρίας και σε μαύρο. Στην πίσω πλευρά προσφέρεται ένας αρκετά μεγάλος αριθμός εισόδων, συνολικά πέντε, από τις οποίες οι δύο είναι ομοαξονικές, με βύσματα RCA πολύ καλής ποιότητας και οι τρεις είναι οπτικές μέσω υποδοχών Toslink. Κατά τα γνωστά, ο μετατροπέας μπορεί να κλειδώσει σε σήματα μέχρι 192kHz στις ομοαξονικές εισόδους και μέχρι 96kHz στις οπτικές. Πέραν αυτών, υπάρχει και είσοδος USB (έκδοσης 2.0) η οποία λειτουργεί σε ασύγχρονο ρυθμό (απαιτεί την εγκατάσταση οδηγού για χρήση σε περιβάλλον Windows) και μπορεί να πραγματοποιήσει streaming μέχρι τα 32/192. H αναλογική έξοδος είναι single ended και υλοποιείται, επίσης, με βύσματα RCA πολύ καλής ποιότητας. Το εσωτερικό του Essensio κρύβει, όπως θα περίμενε κανείς, μια προσεγμένη κατασκευή βασισμένη σε SMD. Η καρδιά του μετατροπέα αποτελείται από ένα ψηφιακό interface της Cirrus (CS8416) ένα ασύγχρονο sample rate converter της ίδιας εταιρίας (CS8421) στο οποίο έχει ανατεθεί το upsampling όλων των σημάτων στα 32/192 και, τέλος, έναν μετατροπέα d/a της Texas Instruments, τον PCM1795 (ο οποίος μπορεί να λειτουργήσει στα 32/192). Για όσους είναι επαρκώς γκρινιάρηδες ώστε να διαμαρτυρηθούν ότι η North Star θυσίασε στο βωμό του κόστους την τάση της για custom λύσεις, μια καλή απάντηση είναι ότι το στάδιο της θύρας USB ακολουθεί ακριβώς αυτή τη λογική. Για την ακρίβεια φαίνεται (μακροσκοπικά) να είναι ακριβώς ίδιο με το αντίστοιχο του USB dac32, περιλαμβάνοντας το ίδιο interface (το 68013 της Cypress) και το ίδιο FPGA της Xilinx, όπου -υποθέτει κανείς- η εταιρία έχει κάνει τα δικά της, προκειμένου να περάσει το σήμα των 32bit/192kHZ, ασύγχρονα και να το “σπρώξει” απ ευθείας στον μετατροπέα της Texas. Η σημασία στην λεπτομέρεια που έχε δοθεί και στην περίπτωση του Essensio είναι η ύπαρξη γαλβανικών απομονωτών (ADUM1400 της Analog Devices) ώστε να μην υπάρχει ηλεκτρική σύνδεση μεταξύ του υπολογιστή και του μετατροπέα. Στην πραγματικότητα, ο Essensio φαίνεται να είναι μια μικρογραφία του USB dac32, αφού χρησιμοποιεί το ίδιο ψηφιακό interface και το ίδιο τσιπ dac (αλλά ένα, ενώ το μεγαλύτερο High Fidelity

81


ΚΑΛΩΔΙΑ ΗΧΕΙΩΝ

Atlas

Asimi

Δεν υπάρχει! 84

High Fidelity

- του Θ. Μωραΐτη-


Όταν ένα κομμάτι καλώδιο με έχει κάνει να μη μπορώ να σηκωθώ από την πολυθρόνα μου τότε τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά…

Α

λλά ας πιάσουμε την ιστορία από την αρχή. Κατά την τελευταία συνάντηση των συντακτών του High Fidelity για τη διανομή των δοκιμών η συζήτηση κυλούσε ομαλά και χωρίς εκπλήξεις. Κάτι πάντως είχα αρχίσει να υποπτεύομαι ότι θα κατέληγε διαφορετικά από τις άλλες φορές αφού σχεδόν όλοι είχαν «κλείσει» από μια συσκευή (ξέρετε από αυτές που μπαίνουν στο ρεύμα ή τέλος πάντων συνδέονται με ένα καλώδιο με το υπόλοιπο σύστημα) ενώ για μένα ακόμη τίποτα. Και τότε δίχως να δείξει κάτι που να με προειδοποιήσει ο Πάρις (Κωτσής) ανέφερε ότι υπάρχει διαθέσιμο για δοκιμή ένα σετ καλωδίων ηχείων που κοστίζει περίπου 12.000 ευρώ. Και πως έγινε, ακόμη δεν έχω καταλάβει, μου «έπεσε», ως δοκιμή φυσικά, στα χέρια μου. Θυμάμαι, τότε, ότι η πρώτη μου σκέψη ήταν «ευτυχώς δεν είναι κάτι που ζυγίζει 60 κιλά, θα είναι εύκολο να το κουμαντάρω», όπως επίσης θυμάμαι πως όταν οι συνάδελφοι με προειδοποίησαν ότι μπορεί να μου αρέσει τόσο πολύ ώστε μετά να υποφέρω χωρίς αυτό (γιατί βεβαίως μου είναι δυστυχώς πρακτικά αδύνατο, όπως φαντάζομαι σε πάρα πολλούς από εσάς να δώσω τόσα χρήματα για ένα σετ καλωδίων, ειδικά σ’ αυτούς τους καιρούς που ζούμε) αλλά που, εγώ είχα παρασυρθεί από την ευκολία χειρισμού του αντικειμένου που δεν σκέφτηκα τις άλλες επιπλοκές, όποιες κι αν ήταν αυτές. Και μερικές πολύ σημαντικές ερωτήσεις που πρέπει να έχουμε υπ’ όψιν μας σχετικά με το συγκεκριμένο αντικείμενο είναι οι εξής: Πως δικαιολογεί κανείς τόσο υψηλό κόστος για ένα σετ καλωδίων, έστω κι αν είναι από καθαρό ασήμι; Πόσο παραπάνω σήμα πρέπει να αφήνει να περνά από μέσα του σε σχέση με τα άλλα πιο «συμβατικά» καλώδια για να δικαιολογεί το κόστος του; Πόσο περισσότερη «αλήθεια» θα δίνει στη μουσική όταν μπει σε ένα σύστημα που το κόστος του είναι ας πούμε τετραπλάσιο της αξίας του καλωδίου σε σχέση με ένα πρακτικά «διαφανές» καλώδιο που χρησιμοποιώ μέχρι σήμερα το οποίο κοστίζει λιγότερο από το ένα δωδέκατο της τιμής του συστήματος; Πρέπει τελικά ένα τέτοιο καλώδιο να το έχουμε υπ’ όψη αν επιθυμούμε το απόλυτο αποτέλεσμα από το στερεοφωνικό μας ή αποτελεί άλλο ένα «μετάλλιο» στη συλλογή μας (που κι αυτό έχει νόημα αλλά μόνο για ελάχιστους από εμάς);

Σχεδιαση και κατασκευη Ο κατασκευαστής αναφέρει ότι πρώτον η διαδικασία έρευνας και εξέλιξης του καλωδίου ήταν σημαντική, όπως ιδιαίτερα ακριβή είναι και η διαδικασία παραγωγής του. Οι αγωγοί που περιέχονται σε κάθε πλευρά του καλωδίου (δηλαδή στο + και το -) είναι κατασκευασμένοι από καθαρό ασήμι 6Ν, και έχουν δημιουργηθεί με βάση την διαδικασία OCC (Ohno Continuous Casting) που εξασφαλίζει μονοκρυσταλλική δομή στον κάθε αγωγό με κρυστάλλους μήκους 210 μέτρων έκαστος! Αυτό σημαίνει ότι ο κάθε μονόκλωνος αγωγός που περιέχεται στο καλώδιο (συνολικά έξι ανά πλευρά και ανά ζεύγος με διαφορετική διατομή, για συνολικά τρία ζεύγη ανά πλευρά) σε όλο το μήκος του καλωδίου είναι ουσιαστικά ένας κρύσταλλος έτσι ώστε το σήμα να περνά από το ίδιο καθαρό υλικό χωρίς κάποια αλλαγή στην ηλεκτρική του συμπεριφορά. Αυτή η διαδικασία είναι, όπως υποστηρίζει η εταιρία, πολύ βασική προϋπόθεση για τον ηχητικό χαρακτήρα του καλωδίου (ή πιο σωστά την απουσία αυτού). Άλλη μια βασική προϋπόθεση για το τελικό ηχητικό αποτέλεσμα του Asimi είναι και η χρήση αφρώδους Teflon ως διηλεκτρικό ανά μονόκλωνο αγωγό (δείτε σχήμα) που πλησιάζει εντυπωσιακά την διηλεκτρική συμπεριφορά του αέρα (διηλεκτρική σταθερά αέρα 1, διηλεκτρική σταθερά αφρώδους Teflon 1,3 αντί για 2,1 που είναι του κανονικού Teflon), όπως και η χρήση πολυπροπυλένιου ως αντικραδασμικό υλικό. Το καλώδιο διαθέτει συνολικά διατομή αγωγού (ανά πλευρά) 3,5 τετραγωνικά χιλιοστά που κατά την εταιρία είναι αυτό που του επιτρέπει να αποδίδει τα σώματα και το ειδικό βάρος της μουσικής σε τέτοιο υψηλό βαθμό. Οι δύο πλευρές του καλωδίου περιβάλλονται από άλλο διηλεκτρικό και όλο το καλώδιο περιβάλλεται από ένα εξωτερικό περίβλημα από PVC και τέλος από πλεκτό λευκό/ ασημένιο ύφασμα που δίνει στο καλώδιο μια πιο αρχοντική υφή ενώ ο τερματισμός γίνεται με υψηλής καθαρότητας χάλκινα (επίχρυσα) δίχαλα, επίσης OCC μεταλλουργίας. Φυσικά μπορείτε να τα παραγγείλετε τερματισμένα και με μπανάνες. Τελικα ολα τα καλωδια δεν ειναι ιδια… Σίγουρα ένα καλώδιο ηχείων με κόστος σχεδόν 12.000 ευρώ δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί ως άλλο ένα καλώδιο του συρμού, και σίγουρα δεν θα συνδυαστεί με συσκευές χαμηλής αλλά και μεσαίας κατηγορίας τιμής, άρα δεν απευθύνεται στον κάθε ένα από εμάς. Πρέπει όμως να παραδεχτώ ότι από όλα τα καλώδια ηχείων που έχω δοκιμάσει στο παρελθόν (μεσαίας αλλά και υψηλής κατηγορίας τιμής) το Asimi είναι απλά εκείνο που έχει επιτρέψει στη μουσική να φτάσει στα αυτιά μου με την μικρότερη δυνατή αλλοίωση. Βλέπετε ένα καλώδιο είτε είναι ηχείων είτε interconnect δεν μπορεί από μόνο του να προσθέσει τίποτα θετικό στο σήμα, μόνο High Fidelity

85

High Fidelity 37