Page 1

Help mij Leven Nieuwsbrief

(AJUDE ME A VIVER)

Jaargang 26, nr. 103: december 2012

De reproductie van deze nieuwsbrief werd mogelijk gemaakt door KuiperCompagnons en Repro C5


Nieuwsbrief

Colofon en inhoudsopgave

Inhoudsopgave

Colofon De nieuwsbrief is een uitgave van stichting ‘Help mij leven’ en verschijnt drie keer per jaar. Oplage ca. 1200 stuks

Bestuursmededelingen ...............3

ISSN: 211-4270

Brief uit Brazilië ......................5

Redactie

Een 25-jarig jubileum met een gulle gift ...14

Aldo Golja André van der Eijk Marco Kalverda Yke Meindersma

Correspondentie

E-mail: mail@helpmijleven.org

Verslag Esther Frusch .................16 Contact ....................................18 Gemakkelijk geld overmaken ........19

Portokosten gesponsord door Bon-Physics

Stichting ‘Help mij leven’ geniet het CBF-keur, uitgegeven door het Centraal Bureau Fondsenwerving (CBF). Alle instellingen met een CBF-keur zijn door het onafhankelijke CBF langs dezelfde meetlat gelegd. Ook ‘Help mij leven’ vindt het belangrijk om regelmatig te worden getoetst door een onafhankelijke en betrouwbare instantie. Zo kunt u als donateur er zeker van zijn dat wij voldoen aan de criteria van transparantie en goed bestuur.


Bestuursmededelingen Het is weer december, een moment om terug te kijken op het afgelopen jaar. Er is veel gebeurd, teleurstellende en droevige, maar ook mooie en blijde gebeurtenissen. Er zijn door u veel acties ondernomen bij belangrijke gebeurtenissen zoals huwelijksfeesten, jubilea, sportevenementen. Enthousiaste mensen hebben getoond hoezeer ze betrokken zijn bij het werk voor de straatkinderen in Rio de Janeiro. Teleurgesteld zijn we dat het geld dat in Brazilië beloofd werd voor de Crack-kliniek nog steeds niet ontvangen is en de kliniek, verbouwd en al, nog steeds dicht is en geen kinderen kan opvangen. We hopen op het nieuwe jaar. Het gaat Brazilë economisch voor de wind, maar verslaafde en straatkinderen zitten helaas in een hoekje waar die wind niet waait. Robert is in december voor een kort bezoek in Nederland om extra steun te krijgen voor het werk voor de kinderen en om te laten zien wat er met de bijdragen gedaan kan worden. In deze nieuwsbrief zult u ook weer het directe verhaal van Robert zelf kunnen lezen. Ook al hebben velen van u het op het moment financieel moeilijk, toch blijven we vragen of u het werk voor de kinderen, die geen enkele toekomst hebben,ook het komende jaar wilt blijven steunen, zodat ook zij een lichtje mogen zien aan de horizon. We danken u heel hartelijk voor alle steun die u ons het afgelopen jaar weer gegeven hebt, zowel financieel als ook ter bemoediging. We kunnen niet zonder uw steun. Namens het bestuur van ‘Help mij leven’ wens ik u heel gezegende kerstdagen toe en alle goeds en geluk voor het komende jaar. Marieke Oostenbrink, voorzitter.

Bestuurswissel In het bestuur van ‘Help mij leven’ vindt binnen kort ook weer een bestuurswisseling plaats. Onze penningmeester Victor van Haeren gaat het bestuur verlaten na meer dan vijf jaar de financiën zeer trouw beheerd te hebben. We bedanken Victor heel hartelijk voor alle tijd en energie die hij aan de stichting gegeven heeft.Gelukkig hebben we een opvolger in de persoon van Jan Looijen en we hopen met Jan net zo fijn samen te werken als met Victor. We wensen Jan heel veel succes in deze belangrijke taak.

Stichting ‘Help mij leven’ helpt Braziliaanse straatkinderen bij hun dagelijkse strijd om het bestaan.

3/20


Secretaris gezocht! Om gezondheidsredenen moet Thea van der Ent haar taak als secretaris neerleggen. We betreuren dit zeer. Thea is een bijzondere kracht in het bestuur en we zijn Thea zeer dankbaar voor haar inzet. We wensen Thea van harte beterschap. We zoeken een nieuwe secretaris. Kent u iemand in uw omgeving die voor het bestuur het secretariaat zou willen vervullen of wilt u zelf deze taak op u nemen, neem dan contact op met het bestuur (mail@helpmijleven.org).

Controle jaarrekening 2011 De accountants controle heeft het afgelopen jaar Van den Akker, accountants B.V. te Zevenhuizen voor zijn rekening genomen. Hartelijk dank hiervoor.

Robert Smits op de Nederlandse televisie en radio Interview met Robert Smits op Radio 1 Op zondag 9 december was Robert te gast bij EO’s radioprogramma ‘Dit is de zondag’op Radio 1. Uitzending gemist? Luister het interview terug op de website: http://www.radio1.nl/items/66973-crackverslaafd-kind-leeft-maximaal-1-5-jaar

Robert Smits op televisie: Onverwacht bezoek Robert Smits werd vrijdag 16 november in het programma ‘Onverwacht bezoek’ van de EO verrast door het bezoek van zijn vriend Jan Liezenga. Het was een ontroerende aflevering, die een bijzondere inkijk gaf in Robert’s persoonlijke drijfveer om zijn werk in Brazilië te doen. De uitzending kunt u hier terugkijken: http://www.eo.nl/tv/onverwachtbezoek/aflevering-detail/brazilie-4

Gezocht: contact met serviceclubs Regelmatig ontvangen we giften van serviceclubs verspreid over het land. Het gaat daarbij meestal om Rotary of Lions clubs, die geld inzamelen met diverse acties. Leden van een club kunnen ieder jaar een doel voordragen, waaraan het geld wordt overgemaakt. Wij zijn hard op zoek naar donateurs, of vrienden en bekenden van donateurs, die lid zijn van een serviceclub en ‘Help mij leven’ als doel voor hun giften willen voordragen. Kunt u ons helpen? Bel of mail dan met ons secretariaat (mail@helpmijleven.org of tel: 010-5215070). We bespreken graag met u wat de mogelijkheden zijn en op welke manier wij u daarbij kunnen helpen met bijvoorbeeld een presentatie of actie suggesties. Alvast bedankt! 4/20

Nieuwsbrief jaargang 26, nr. 103: decmber 2012


Brief uit Brazilië Beste vrienden, Op 14 oktober jongstleden trokken meer dan duizend agenten en mariniers gedekt door pantservoertuigen en helikopters de wijken Jacarezinho en Manguinhos binnen. Vier dagen daarvoor, op woensdag 10 oktober was dat bekendgemaakt, zodat niet onnodig bloed vergoten hoefde te worden. Inderdaad werd bij de inval geen schot gelost. Tussen 10 en 14 oktober waren wij nog in die wijken. Het was er een constant heen en weer rijden van drugssoldaten met wapens en zakken drugs die waarschijnlijk naar andere krottenwijken zouden worden gebracht. Ik had nog nooit zoveel bandieten bij elkaar gezien. Degenen die bekend zijn bij de politie verhuizen naar een andere wijk, de onbekende bandieten zonder strafblad blijven gewoon in de wijk en verhandelen drugs zonder wapenvertoon. De bewoners blijven bang voor deze jongens, omdat zij alles in de gaten houden. Als iemand een vriendelijk gesprek voert met een agent van de vredespolitie, dan is de kans vrij groot dat die persoon in elkaar geslagen wordt. Je komt in ieder geval op hun zwarte lijst te staan. De bewoners vrezen dat het succes van de vredespolitie na de Olympische Spelen in 2016 als een kaartenhuis in elkaar zal storten.

Stichting ‘Help mij leven’ helpt Braziliaanse straatkinderen bij hun dagelijkse strijd om het bestaan.

5/20


Op dit moment zijn 34 krottenwijken bevrijd van de plaatselijke drugsbende. Allemaal hebben zij één ding gemeen. Zij liggen allemaal aan wegen waar rijke mensen en toeristen langsrijden en waar dadelijk atleten langs zullen rijden. Bij Jacarezinho was dat niet het geval. De inval daar had twee redenen. Het was de wijk die de belangrijkste en grootste drugstoevoer had en een maand geleden hebben vijftien zwaarbewapende drugssoldaten hun baas bevrijd uit een vol politiekantoor in een drukke wijk. De eer van het politiekorps werd daardoor aangetast en omdat zij de bendeleden niet vonden, werd besloten hun gebied in te nemen. Ik blijf het zeggen: ‘De staat Rio heeft verklaard dat tot 2016 bijna honderd krottenwijken zullen zijn bevrijd van het juk van de drugsbendes, maar er blijven dan toch nog altijd zevenhonderd wijken over die geen vrede kennen’. Ik ben in ieder geval blij dat de inwoners van Jacarezinho en Manguinhos op dit moment echt vrij zijn en niet meer bang hoeven te zijn voor verdwaalde kogels. Zij kunnen hun kinderen met een gerust hart naar school brengen; zij durven ‘s avonds laat thuis te komen zonder overhoop te worden gereden door zwaarbewapende drugssoldaten. De mensen hebben nu weer hoop dat hun zoon iets anders wil worden dan bendelid. Ze hebben weer hoop dat hun dochter geen verkering krijgt met zo’n soldaat en op 13-14 jarige leeftijd zwanger van hem raakt om daarna gedumpt te worden. Hoop dat behalve de vredespolitie nu ook de staat binnenkomt om de wijk te verbeteren.

6/20

Nieuwsbrief jaargang 26, nr. 103: decmber 2012


REMER-Rio Jacarézinho De 10-jarige Pedro is nogal stil tussen al die drukke meiden in de bijlesklas waar hij elke middag is. Zijn vier oudere broers gaan niet meer naar school. Ze hebben soms een baantje en hangen op straat rond. Pedro kan zich zijn vader nog héél vaag herinneren. Hij vraagt wel eens aan zijn moeder waar zijn vader is. Zij weet dat niet en heeft ook amper tijd om dat uit te zoeken, want er moet brood op tafel komen, of op z’n Braziliaans: rijst met zwarte bonen. Overdag werkt zij in een fabriek en in de avonduren heeft zij het druk met haar zeven kinderen. Zij heeft haar hoop gevestigd op Pedro. Die moet eens naar de universiteit gaan om dokter of advocaat te worden. Eerst moet hij maar gewoon overgaan naar de derde klas lagere school en dat is al moeilijk genoeg, Hij is al eens blijven zitten en zijn schoolcijfers zijn weer erg laag. Eén van de buren vertelt haar over de bijlesklasjes in de methodistenkerk. Aanvankelijk wil Pedro daar ook niet echt heen. Moest hij in de ochtenduren naar school en ‘s middags naar bijles. Dat vond hij allemaal toch veels te veel. Nou bleek dat er behalve die bijlessen ook een heerlijke lunch was en dat zij na de lessen op de bovenste verdieping mochten voetballen. En ja, voetballen kon niet in die smalle paadjes bij zijn huis. Naar het veld in de wijk mocht hij niet gaan, vanwege alle crackverslaafden die zich daar ophielden. Voetballen is zijn grote hobby, hij wil graag naar Barcelona maar….. buschauffeur worden lijkt hem ook wel wat. In ieder geval moet hij daarvoor zijn lagere school afmaken en dat is hij echt van plan. We zouden zo graag meer kinderen willen helpen dan de zestig die het nu zijn. Die kans is er nu, omdat deze wijk na de bevrijding weer bestaat voor de gemeente Rio. Som+Eu (muziek en ik) In de Morro da Providencia, de oudste favela van Rio, wordt door een aantal enthousiaste leraren muziekles gegeven. Viool, gitaar, blokfluit en andere instrumenten worden bespeeld door tientallen enthousiaste kinderen. Het zijn er zelfs zo veel, dat de twee zaaltjes snel te klein werden. Gelukkig bood het methodisteninstituut aan de voet van de wijk hulp aan. Zij konden daar genoeg ruimte krijgen. Er werd een naam bedacht: SOM+EU (muziek en ik). In Rio zijn er veel organisaties (inclusief organisaties van de gemeente) die preventieprojecten willen steunen. Met name in favela’s waar de vredespolitie is. Wij hebben - als erkende vereniging (REMER) - een aanvraag ingediend om dit project uit te breiden naar 260 jongeren van 6 t/m 20 jaar. Deze aanvraag maakt een zeer goede kans. Van SOM+EU krijgen wij een muziekleraar voor onze kliniek en tevens zal in Jacarezinho, waar de bijlessen zijn, begonnen worden met muzieklessen. Vioolleraar Edilson zei: ”De leerlingen zijn extreem muzikaal, de muziek zit ze in het bloed”. Stichting ‘Help mij leven’ helpt Braziliaanse straatkinderen bij hun dagelijkse strijd om het bestaan.

7/20


Verschil tussen aan crack verslaafd op straat en na 90 dagen ontwenningsperiode

Straatwerk Met de vredespolitie in de wijken is de crackverkoop daar gestopt en zijn de gebruikers verdwenen naar andere plekken. Dichtbij een grote weg, niet ver van het centrum, is één van de nieuwe cracolandias (crackgebruikplaatsen) in Rio ontstaan. Aan de overkant van de krottenwijk Parque Uniâo, waar men de crack koopt, zijn honderden gebruikers te zien. Het verschil is dat iedere voorbijganger in auto en bus dit vreselijke ritueel nu kan zien. Deze hel op aarde was er al, maar dan verstopt binnen de wijken Jacarezinho en Manguinhos. De gebruikers werden alleen gadegeslagen door bewoners. Al maanden doet de gemeente haar best om deze jonge verslaafden op te pakken en naar jeugdgevangenissen of gesloten klinieken te brengen. Daar blijven zij dan tot het lichaam vrij is van de crack. Dit duurt ongeveer 90 dagen. Daarna worden zij naar hun familie gebracht en daar achtergelaten in de hoop dat het goed zal gaan. Een voorbeeld is Raul. Hij is na zijn ontwenningsperiode afgezet bij zijn moeder. Zij woont in één van de houten krotjes onder een viaduct. Er zijn twee kamertjes voor twaalf mensen, inclusief twee baby’s. Zijn 15-jarige broer werkt bij de drugsbende. Hoe groot is de kans dat Raul het redt? De gemeente is in de afgelopen maanden nooit meer op bezoek geweest. Verleden week is Raul neergestoken…door zijn moeder. Gelukkig 8/20

Nieuwsbrief jaargang 26, nr. 103: decmber 2012


heeft hij het overleefd. Waarom benaderen de gemeentewerkers de kinderen niet zoals REMER het doet? Met liefde bereik je zo ontzettend veel. Maar nee hoor, de politie omsingelt eerst het cracolandia met zwaar geschut. Daarna komen de maatschappelijk werkers met grote handschoenen om hen op te pakken. Als ze in de bus zitten, wordt direct door de vuilnisdienst de hele boel schoongemaakt. Weg dekens, weg karton, enz. 99% van de kinderen die de klinieken verlaten komt weer op straat terecht. Vroeger gebeurde dit een paar maal in de maand, maar omdat het gebruik nu zo in het zicht plaatsvindt, gebeurt het nu 3 tot 4 keer in de week. Wat gebeurt er nu? De kinderen zijn het zat en een gedeelte van hen gaat zich in kleinere groepjes verstoppen onder viaducten en bruggen waar de ‘sociale controle’ geheel verdwenen is en er van alles met hen uitgehaald kan worden. De andere groepen gaan naar voor hen onbekende favela’s waar zij nieuwe relaties moeten opbouwen met de drugsdealers en gebruikers. Meestal bevinden de gebruikersplaatsen zich midden in de wijk, zodat je als buitenstaander niets ziet en verder zijn ze heel ver weg van het centrum, zodat geen enkele toerist of atleet er iets van merkt. Rio heeft dadelijk een prachtig centrum en een Zuidelijke Zone met bergen en stranden en daar zijn geen straatkinderen. Ik vind het vreselijk om te weten dat ze er wel zijn, maar dat ze ver weg zitten in de levensgevaarlijke favela’s! Wij willen hen opzoeken maar dat is niet gemakkelijk. Antares is zo’n buitenwijk met bijna duizend drugssoldaten. Wij kennen de drugsbende daar niet en zij kennen ons ook niet. Zo maar naar binnen gaan om daar straatkinderen weg te halen, kan gevaarlijk zijn. Wij gaan nu het volgende doen: we maken contact met een plaatselijke kerk in die wijk en proberen daar sport, bijlessen of muziek te regelen. Door op die manier de wijkkinderen te helpen, leren wij de omgeving kennen en we hopen dan weer snel contact te maken met de straatkinderen. Een aantal straatwerkers van ons maakt zich grote zorgen over wat de toekomst zal brengen.

Stichting ‘Help mij leven’ helpt Braziliaanse straatkinderen bij hun dagelijkse strijd om het bestaan.

9/20


Huize Betânia Hier komen de kinderen die meegekomen zijn van de straat en die naar een ziekenhuis, dokter of naar familie op zoek gaan of die geplaatst willen worden in een kliniek of woonhuis. In dit huis krijgen zij eten, gaan ze onder de douche en krijgen ze schone kleren. Hier worden de eerste contacten per telefoon gezocht. Erick is 15 jaar, hij leeft nog maar twee maanden op straat. Binnen enkele dagen gebruikte hij al crack. Hij voelt zich eenzaam en angstig op straat, maar vooral is het zo dat hij dingen ziet die er helemaal niet zijn. Hij heeft de werkers om hulp gevraagd. Nadat hij schoon en aangekleed naar beneden kwam, zei ik dat hij op Obama leek. Hij antwoordde met de grootste grijns die ik ooit gezien had! Een aantal weken daarna hoorde ik dat hij bij een tante woont en behandeld wordt door een naburig ziekenhuis. Crackkliniek Nieuwe Hoop Op dit moment legt het Prins Claus Fonds een sportveld aan in onze ruime achtertuin. Een prachtige plek, waar allerlei sporten zoals voetbal, basketbal en volleybal beoefend kunnen worden. Het huis is klaar, maar‌.er zijn nog steeds geen kinderen. De gemeente Rio was aanwezig bij de presentatie van het huis

10/20

Nieuwsbrief jaargang 26, nr. 103: decmber 2012


in juli en de gemeente belooft ons de hele tijd geld. Iedere keer ga ik weer een handtekening zetten onder het contract met het vaste geloof dat het geld in die maand op onze bankrekening komt. Iedere keer wordt het opgeschoven naar een andere datum. En iedere maand komt er niets!! Het was zelfs zo erg dat de secretaris van maatschappelijk werk mij op een zekere donderdag belde met de opdracht om het huis binnen een week te openen. Geld speelde geen rol, wel een op te stellen projectplan van 70 pagina’s, dat wij de dinsdag erop moesten inleveren. We hadden vier dagen de tijd, met daarin een weekend en een feestdag op maandag. Dat werd dus doorwerken in de vrije dagen. Geen punt! Dolenthousiast waren we. Op dinsdagmorgen moest nog een aantal documenten betaald en afgehaald worden. Om 11.00 uur bracht de coördinatrice Katia het volledige project naar het gemeentehuis. Op de deur hing een papier met daarop de tekst: voor onbepaalde tijd zijn alle processen ingetrokken. De kinderbescherming zegt alleen projecten te financieren die op dit moment draaien, zodat ze kunnen evalueren. ‘Hum, ..dat betekent dat de kinderen die nu op straat leven en dit huis nodig hebben, hier niet mogen wonen met geld van het Rijk dat voor hen is bestemd?’ Beetje vreemd. Nog vreemder wordt het wanneer ik in de krant lees dat van de 150 miljoen die tot en met oktober besteed zou worden aan het crackprobleem maar 11 miljoen besteed is. Ach, Rio de Janeiro wordt volgebouwd, daar zal het geld wel weer in zitten! Ik heb toen besloten om naar Nederland te gaan om te kijken of ik daar financiële hulp voor het huis kan vinden, want niets is erger dan kinderen op straat te zien terwijl er een prachtig - maar leeg - huis voor ze klaarstaat.

REMER-Minas Gelukkig gaat het erg goed met de kinderen op de boerderij. Het is bijna zomervakantie en de meeste kinderen zullen over gaan naar een andere klas. De kinderen blijven hier steeds korter wonen. Vroeger bleven de meeste kinderen hier tot hun achttiende jaar. De rechter, de kinderbescherming en REMER werken hard om hen weer zo snel mogelijk bij familie of bij een adoptiegezin te plaatsen. Deze zomer verlaten zes kinderen de Sítio. Zo’n vertrek doet vaak echt pijn bij de groepsleidsters die in de huizen werken. Door al die jaren heen voelt het aan als Stichting ‘Help mij leven’ helpt Braziliaanse straatkinderen bij hun dagelijkse strijd om het bestaan.

11/20


een eigen kind en vaak worden zij voor, tijdens en na het vertrek begeleid door een psychologe. Soms komt het voor dat zij zeggen: ”Nou als die twee kinderen vertrekken uit mijn huis, dan ga ik ook weg.” Wij moeten echter altijd blij zijn voor de kinderen, want hoeveel zij ook houden van de boerderij, wonen in een gezin voor altijd is hun ultieme droom. Edna (7 jaar), Camilla (8 jaar)en Flavio (10 jaar) zijn net nieuw op de boerderij. Zij waren zwaar verwaarloosd omdat hun vader en moeder verslaafd waren aan crack en dat in Bicas. Crack is overal lijkt het wel. Trouwens het valt ons op dat steeds meer kinderen die op de boerderij komen een ouder hebben die crack gebruikt. Gelukkig heeft de moeder de eerste stap gezet en zij zit nu in een kliniek. Dit jaar organiseert een grote kerk in Rio een soort kamp, zodat alle kinderen die in de vakantie niet naar familieleden kunnen zestien dagen naar Rio gaan, waar zij lekker verwend worden. Dat betekent dat de Sítio tussen Kerst en Oud en Nieuw zo goed als leeg is. Raar toch wel want mijn gedachte gaat altijd uit naar die kerstavond die wij met z’n allen vierden, en Oud en Nieuw was toch ook altijd feest. Nu moet ik het doen met alleen mijn familie. Ook mooi, maar toch vreemd!

12/20

Nieuwsbrief jaargang 26, nr. 103: decmber 2012


We hebben de Gemeenteraadsverkiezingen gehad. Op 7 oktober werd een nieuwe burgemeester gekozen. Hij is een goede vriend van mij. De huidige, die tot en met 31 december aanblijft, trok maar meteen de financiële steun in voor de laatste 3 maanden van het jaar, zodat wij maandelijks 500 euro minder kregen. In andere gemeentes waar de huidige burgemeester zal worden vervangen, was dit ook het geval. Wij horen dat zij de boekhouding in orde moeten maken. Kinderen zijn prioriteit, hoor ik hier altijd, nou was dat maar zo! De grootste televisiemagnaat O Globo organiseert jaarlijks een feest met tientallen artiesten. De opbrengst gaat via Unesco naar verschillende organisaties. En eindelijk dan krijgt de Sítio dit jaar meer dan 50.000 euro. Wij zijn hier natuurlijk ontzettend blij mee. Dankzij de nieuwe burgemeester van Pequeri heb ik contact gehad met een afgevaardigde van het Rijk die de boerderij wil voorzien van het maandelijkse eten. Er zijn daar dus mooie contacten, zodat wij steeds meer zien dat het werk op de boerderij wordt gedragen door het land zelf. Ik wil deze brief eindigen met jullie allemaal te bedanken voor alle steun in welke vorm dan ook. Zonder jullie hadden wij niet kunnen doen wat er allemaal gedaan is, zoveel successen!! 2012 was een moeilijk jaar met al die tegenwerking en met zoveel loze beloftes. Ik dank God voor alles, ik dank God dat Hij jullie inspireert om iets te doen voor de naaste medemens!! Ik ben jullie zo dankbaar. Ik wens jullie in de naam van alle kinderen en medewerkers van REMER een goede Kerst toe en een ONTZETTEND GEZEGEND 2013. Met zeer vriendelijke groet, Oetsia, Janine, Moises en Robert

Robert ontmoette niet alleen Clarence Seedorf tijdens de bijeenkomst van de handelsmissie in Rio, maar sprak ook met Prins Willem-Alexander en Prinses Máxima over het werk van REMER.

Stichting ‘Help mij leven’ helpt Braziliaanse straatkinderen bij hun dagelijkse strijd om het bestaan.

13/20


Een 25-jarig jubileum met een gulle gift Ter ere van het 25-jarig jubileum van WPM Groep werd op 8 oktober jl. het symposium ‘Vitale steden en dynamisch vastgoed’ georganiseerd. Alle relaties van WPM Groep werden hiervoor uitgenodigd. Om hun felicitaties aan WPM Groep te ondersteunen, konden relaties een bedrag schenken dat ten goede kwam aan Help mij leven. Tijdens het symposium stond de toekomst van de Nederlandse stad centraal. Dit thema werd door meerdere sprekers vanuit verschillende invalshoeken toegelicht. Tot slot werd die dag kort stil gestaan bij de toekomst in delen van de wereld waar het vele malen minder rooskleurig is. Hierbij is specifiek gesproken over de stichting Help mij leven en het werk van REMER in Rio de Janeiro en omgeving. Er is € 5.000,- door de relaties gedoneerd! Eén van de relaties, oprichter van Jazi (www.jazi.eu), heeft dit bedrag terplekke nog eens verdubbeld. Jazi is een recent opgerichte stichting die gevers, goede doelen en deskundigen bij elkaar brengt om hiermee een verschil te maken in mensenlevens. Namens de Braziliaanse kinderen willen wij WPM Groep, relaties en Jazi danken voor deze prachtige donatie van in totaal € 10.000! Dankzij deze bijdrage hebben de kinderen weer meer kans op een toekomst.

14/20

Nieuwsbrief jaargang 26, nr. 103: decmber 2012


bron: Trouw 20.11.2012 (Len Munnik)

Kerstgift De kerstdagen staan alweer voor de deur. Niet iedereen heeft met kerst wat te vieren. De Braziliaanse (straat) kinderen hebben te maken met geweld, onveiligheid en een slechte gezondheid. Ze hebben voedsel, onderdak en hulp nodig. U kunt helpen door een kerstdonatie te doen. Misschien dat uw kerstpakket van uw werkgever dit jaar bestaat uit een gift aan een zelf te kiezen doel. Dan komt het via Help mij leven bij de kinderen in Brazilië goed terecht!

Like onze pagina! www.facebook.com/helpmijleven Stichting ‘Help mij leven’ helpt Braziliaanse straatkinderen bij hun dagelijkse strijd om het bestaan.

15/20


Verslag Esther Frusch In november ben ik een paar dagen op bezoek geweest bij REMER om te adviseren over het programma van de crackkliniek. Zelf werk ik in een soortgelijke kliniek in Nederland met jongeren tussen 12 en 23 jaar. Ik werk voor Brijder verslavingszorg (Parnassia Groep). De eerste twee dagen ging ik met Robert mee om het werk op straat te gaan bekijken. De eerste dag hadden we op het centraal station afgesproken. Er komt een zeer vriendelijk ogende man in een knaloranje t-shirt met daarop twee getekende kindjes en REMER erop gedrukt. Dat moet Robert zijn! Eindelijk ontmoeten we elkaar nadat we al een paar maanden mail contact hebben gehad. Robert start direct met veel uitleg over het werk. Zijn passie is duidelijk hoorbaar en de daarbij behorende frustratie. We gaan naar verschillende plekken waar jongeren op straat rondzwerven. Ik tref het schokkende beeld aan van een hele lange rij van jonge kinderen tot aan oude volwassenen. Vrijwel allemaal helemaal uit hun dak en high van de crack. Samen met de straatwerkers lopen we langs deze lange rij van ondervoede mensen die bijna overal uitgekotst worden als vuilnis. Hier zie je echt de piramide van Maslov aan het werk. Alleen de meest basale behoeftes zijn hier belangrijk. Voor de kinderen is dat het krijgen van crack. Dit doen met name de meisjes door zichzelf te prostitueren. Dit is ook te zien aan de manier waarop ze gekleed gaan. Zeer korte broekjes of rokjes en nietsverhullende topjes. De straatwerkers praten met de kinderen om een beeld te krijgen wie ze zijn, wat hun problemen zijn etc. De straatwerkers geven ze eten, drinken en condooms. Slechts een enkeling gaat mee voor eten en drinken. De rest is te high of druk met h et scoren van crack. Ik ben echt een beetje ontdaan door hetgeen er zich afspeelt in de straten van Rio. Het contrast tussen rijk en arm is zo groot. Het gaat goed met de economie van Rio. De rijken worden rijker en de middenmoot krijgt het iets beter. Maar het gros van de mensen leeft in diepe armoede onder, voor mij, barre omstandigheden. REMER is echt een godsgeschenk voor deze kinderen. Ze benaderen ze als echte mensen en niet als beesten. De volgende dag staat voor de hele dag een vergadering gepland, waarin de medewerkers van de crack kliniek bespreken wat ze precies gaan doen met de kliniek, inhoud etc. Robert heeft mij gevraagd een kort en krachtig verhaal voor te bereiden waarin ik vertel wat wij op Mistral doen. Eenmaal aangekomen bij de kliniek zie ik echt een geweldig mooi pand voor me. In een vrolijke frisse gele kleur, exotische groene planten in de voortuin. Een mooi contrast. Het pand doet aan als een soort villa, wat een huiselijke uitstraling heeft. Achter het huis is een groot stuk kale grond, wat in de toekomst het sportveld gaat worden, gesponsord door het Prins Claus Fonds. Aan de zijkant is een grote overdekte ruimte, waar de jongeren straks kunnen tafeltennissen en tafelvoetballen. Deze ochtend zal ik uitleg geven over de visie, methode en programma van Mistral. Robert zit naast mij om iedere zin te kunnen vertalen. Wat een luxe! Al snel krijg ik veel vragen. In andere klinieken hier in Rio worden 16/20

Nieuwsbrief jaargang 26, nr. 103: decmber 2012


de verslaafden half gedrogeerd met medicijnen. Waarom stuur je ze dan naar een kliniek. Terecht stellen ze de vraag: hoe kunnen wij dat anders doen? Ontgiften door sport, goed eten, dag en nachtritme in de gaten houden en de luxe van een sauna. Nu scheelt het dat het hier in de zomer bloedverziekend heet kan worden en er dus een natuurlijke sauna is. In het kort leg ik het doel en visie van de kliniek uit en sta stil bij het sociale competentiemodel. Dat gebruikt Mistral in het werk met kinderen. We proberen zoveel mogelijk goed gedrag te belonen en daarmee te stimuleren. Het slechte gedrag negeren, of stoppen en een alternatief bieden. Ik zie dat ze dit interessant vinden. Ik leg ze uit dat we in de groepen rollenspellen doen, zodat ze actief nieuw gedrag aan kunnen leren. Tussendoor worden er veel vragen gesteld, wat voor mij erg interessant is. Met name omdat deze doelgroep behoorlijk heftig is, aangezien ze allemaal aan de crack zitten. Dit is ook het punt waarop ze veel vragen hebben. “Hoe zit het met ongemotiveerde jongeren, hoe pak je dat aan?” “Als ze niet willen waar stuur je ze dan heen?” Hier staan ze direct weer op straat. Een behoorlijk dilemma. Niet alleen voor ongemotiveerde jongeren, maar ook voor de nazorg. Ze kunnen het heel goed doen in de kliniek, maar waar stuur je ze daarna heen? Wat hebben wij het toch luxe in Nederland. De kans dat iemand direct na behandeling op straat staat is klein. Dit alles geeft een hoop kopzorgen voor deze o zo gedreven hulpverleners. De wil is er, maar de bereidheid van uit de gemeente om te (onder)steunen is ver te zoeken. Daarna gaan Robert en ik nog even zitten en leg ik hem uit wat alle documenten betekenen die ik hem mee genomen. Deze man heeft zoveel goeds gedaan voor honderden of wel duizenden kinderen. Ik bewonder de manier hoe hij belangeloos kan geven voor deze hulpeloze kinderen. Een voorbeeld voor alle mensen die iets goeds willen voor onze bevolking op moeder aarde.... Dit alles geeft me een heel goed gevoel. Ik heb de juiste keuze gemaakt om hier naar toe te komen en wat van mijn kennis en ervaring te kunnen delen!

Esther Frusch, 2012

Stichting ‘Help mij leven’ helpt Braziliaanse straatkinderen bij hun dagelijkse strijd om het bestaan.

17/20


Contact

Informatie en adresgegevens

Bestuur ‘Help mij leven’

Secretariaat

Mw. C.M. Oostenbrink- Pronk (voorzitter) Mw.T.C. van der Ent (secretaris) Dhr. V.N. van Haeren (penningmeester) Dhr. A.A. Golja Dhr. A.P. van der Eijk Dhr. M.B. Kalverda Mw. M. van Overbeeke

Postbus 155 2665 ZK Bleiswijk Telefoon: 010-5215070

Giften

Coördinatie vrijwilligers

t.n.v. Stichting ‘Help mij leven’

Mw. G. Bakker Mosstraat 32 2802 KW Gouda Telefoon: 0182-520174

Rabobank

10.76.14.642

E - m a i l : mail@helpmijleven.org Website: www.helpmijleven.org

E - m a i l : vrijwilligers@helpmijleven.org

Postadres REMER

Sítio Shalom Estrada Pequeri-Bicas km2 cep. 36.610-000 Pequeri (MG) Brazilië 18/20

© Copyright 2012 Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd en/of openbaar gemaakt door middel van druk, fotokopie, Internet of welke andere wijze dan ook, zonder uitdrukkelijke toestemming van stichting ‘Help mij leven’. Nieuwsbrief jaargang 26, nr. 103: decmber 2012


Gemakkelijk geld overmaken Graag maken wij u attent op de mogelijkheid om periodiek een vast bedrag naar de stichting over te maken. Het voordeel daarvan is dat u er geen omkijken meer naar heeft. Met de onderstaande machtiging kunt u aangeven op welk bedrag Robert en zijn medewerkers maandelijks kunnen rekenen. Robert, de medewerkers en de kinderen doet u daar een groot plezier mee! Als vaste donateur van stichting ‘Help mij leven’ ontvangt u (indien u daar prijs op stelt) drie keer per jaar onze nieuwsbrief. Ook blijft u via onze website op de hoogte van de actuele ontwikkelingen in Brazilië. Wilt u het werk onder de straatkinderen van Rio de Janeiro structureel ondersteunen, vul dan de machtiging onderaan deze pagina in en stuur die naar het secretariaat van de stichting. U kunt uw betaling uiteraard altijd stopzetten wanneer u dat wenst: een briefje aan het secretariaat is voldoende. Wat kunnen wij doen met uw steun? € 5,-

Een maandvoorraad kleurpotloden

€ 40,- Een maandvoorraad medicijnen voor het straatwerk

€ 10,-

Kleurboeken voor het straatwerk

€ 90,- Een maand brood met beleg uitdelen op straat

€ 37,-

Een maand lang drinken uitdelen op straat

€ 460

Een maandsalaris van een straatwerker

Afschrijvingen Maandincasso: Rond de 30e van de maand Kwartaalincasso: 30 maart, 30 juni, 30 september en 30 december Halfjaarincasso: 30 juni en 30 december

Sturen aan: stichting ‘Help mij leven’ - Postbus 155 - 2665 ZK - Bleiswijk

Ik ondersteun het werk in Brazilië met een financiële bijdrage, daarom stuur ik de onderstaande machtiging op. Ik ontvang ieder kwartaal de nieuwsbrief van stichting ‘Help mij leven’. Ondergetekende, Naam en voorletters

________________________________________________

Adres Postcode & woonplaats

________________________________________________

(Email-adres)

________________________________________________

Bankrekeningnummer

________________________________________________

Postbanknummer

________________________________________________

________________________________________________

verleent hiermee tot wederopzegging machtiging aan stichting ‘Help mij leven’ om € ______ (euro) eenmalig/per maand/kwartaal/jaar* van zijn/haar* bovenvermelde rekening af te schrijven.

De nieuwsbrief ontvang ik graag per post/digitaal* Datum: _________________________ *) Doorhalen wat niet van toepassing is

Handtekening: ___________________________


DRUKWERK

www.helpmijleven.org

Onjuist geadresseerd?

Wilt u dan onderstaande gegevens invullen en de omslag van deze nieuwsbrief retourneren naar het onderstaande adres?

Adres:

Naam:

_______________________________________

_______________________________________

 Verhuisd, adres onbekend  Verhuisd, nieuwe/juiste adresgegevens:

Postcode & woonplaats:

______________________

Bedankt!

Stichting ‘Help mij leven’ - Postbus 155 - 2665 ZK - Bleiswijk

Nieuws brief december 2012  

Dit is een kwartaaluitgave van stichting 'Help mij leven'. Meer informatie? Bezoek onze website!

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you