Page 2

Het verhaal van Jovana Jovana is superblij wanneer ze ontdekt dat ze zwanger is. Ondanks dat ze zich niet lekker voelt, kan ze nog veel belangstelling opbrengen voor de hele zwangerschap. Haar dromen over een baby nemen vastere vormen aan en ze is hoopvol in afwachting van. Het zien van foto’s van echografie maakt de baby al zo concreet. Het werken met een groeiende buik verlicht de dagelijkse stress die ze op haar werk ervaart. Hoofdpijn, misselijk, vocht: zwangerschapsvergiftiging Al gauw krijgt ze last van hoofdpijn en misselijkheid. De hoofdpijn verergert en Jovana krijgt last van vochtophoping (oedeem) in gelaat, handen, voeten en benen. Ze besluit naar de huisarts te gaan. Deze stelt eiwit in de urine en een hoge bloeddruk vast en verwijst haar diezelfde ochtend door naar het streekziekenhuis. Na een bloedonderzoek en bloeddrukmeting wordt het vermoeden van een zwangerschapsvergiftiging bevestigd. Een opname volgt. Bedrust/observatie voor de komende 6 weken wordt er gezegd. (de uitgerekende bevallingsdatum is 18-092015). Na twee dagen deelt de dienstdoende arts haar mee dat ze overgebracht moet worden naar een academisch ziekenhuis. Jovana is hierdoor overvallen. Niemand heeft haar ingelicht over de ernst van haar

situatie. Omdat haar baby te klein is en een matige CTG-score heeft, gecombineerd met de preeclampsie van Jovana, moet ze echter naar een derdelijns ziekenhuis verplaatst worden. Hier kan goede zorg voor haar en haar kindje geboden worden. Helaas voor Jovana, is er geen plekje voor haar in een Nederlands derdelijns ziekenhuis, dus wordt ze overgeplaatst naar een ziekenhuis in België. En ook al ervaart ze de zorg in België als deskundig en zorgvuldig, het blijft verdrietig om in het buitenland zo ziek te moeten zijn. Verder weg van huis. Niet zien, niet vasthouden De situatie van Jovana verslechtert en na twee dagen wordt haar baby via een spoedkeizersnede gehaald. Ze is dan 31 weken en 1 dag zwanger. De baby wordt direct overgebracht naar de Dienst Intensieve Neonatale Zorg. Zelf wordt ze teruggebracht naar de afdeling Materniteit om te herstellen. Jovana heeft haar baby niet vast mogen houden en niet gezien. Dit maakt haar zo verdrietig dat ze de hele bevalling als traumatisch ervaart. De technische kant van de zorg ervaart Jovana weliswaar als goed, maar ze mist nu een stukje zorg op emotioneel gebied. En dan sta je in België op straat, zonder kind Na vijf dagen mag Jovana het ziekenhuis verlaten, maar haar kindje moet nog in het Belgische ziekenhuis blijven. Het is al

Profile for Hellp Stichting Official

De invloed van beleid op de zwangerschapsbeleving  

Zorgen om volle intensive care pasgeboren baby's. Verhaal vanuit de beleving van een vrouw met het HELLP-syndroom.

De invloed van beleid op de zwangerschapsbeleving  

Zorgen om volle intensive care pasgeboren baby's. Verhaal vanuit de beleving van een vrouw met het HELLP-syndroom.

Advertisement