Page 61

ábrese cruel a mañá

e non o oculta só este amencer pode manipular con tal veteranía un diminuto anzol de prata e cravarcho finamente no lugar onde a gorxa garda a sede

61

c a ste lo de a rea volver xogar así igual que aquel día de praia rotundo non dabamos aberto os ollos de tanto sol podiamos peneirar a quentura, mirarnos como en soños e iso axudaba á pericia. lembra que estabamos construíndo algo agarda, díxenche. non levantes aínda o caldeiro contén esta escolma de area que foi acaroándose a nosoutros certas rochas batidas innumerables veces para que agora nos palpiten debaixo das maos e deixabamos dilatarse o castelo infinito

non esmorecera:

fora parar coma os ríos

02nayagua30_yo_escribo_en.indd 61

15/7/19 17:32

Profile for Hellen

NAYAGUA 30  

Revista de la Fundación Centro de Poesía José Hierro

NAYAGUA 30  

Revista de la Fundación Centro de Poesía José Hierro

Profile for hellen544
Advertisement