Issuu on Google+


Þú gengur upp tröppur. Yfir öllu er snj ór. Þú ert beðinn um að fara úr skónum. Snj órinn er kaldur en nístir ekki inn að beini. Þægilega kaldur. Þú gengur nokkur skref. Finnst þú vera týndur í tíma og rúmi. Eftir nokkur skref þá áttar þú þig og lítur upp. Þú sérð eitthvað hangandi. Áttar þig ekki strax hvað þetta er. Við nánari athugun sérðu að þetta er barn, hvítt barn hangandi í snöru. Svipurinn á því er friðsæll. Það er klætt í falleg hvít föt. Þú fyllist ekki hræðslu heldur öryggi. Þetta er rétt. Allt í kring eru hvolpar. Litlir mj úkir vinalegir hvolpar. Þú klappar þeim. Þeir leika sér glaðlega í snj ónum. Augun í þeim eru sem stórar undirskálar. Eitt augnatillit og þú festist í þeim að eilífu. Þú vilt það. Glaðlyndið í hvolpunum passar skringilega við drungann sem er í loftinu. Brýtur það upp.


Fyrst núna tekur þú eftir hummi. Það er mjög lágt, varla greinanlegt. Óskýrt. Þú kemur því ekki fyrir þig hvort þetta sé lítið barn að verki eða öldruð manneskja. Þú gengur á hljóðið. Það leiðir þig upp stiga. Enn fellur snjórinn sínum mjúkum flygsnum á þig. Þú ert kominn upp á aðra hæð. Þar birtast enn fleiri hengd falleg ungabörn. Í bland við dúkkur. Stundum sérðu ekki hvort er hvort. Allt virðist svo óraunverulegt. Hvolparnir fylgja þér. Þeir líta á þig sem húsbónda sinn. Þú gengur lengra. Hummið stigmagnast en virðist breytast. Hummið breytist í ýlfur nokkurra hvolpa. Þú fylgir ýlfrinu. Það leiðir þig upp stiga. Þú sérð blóm birtast. Snjórinn fer þverrandi. Að nösum þér berst ókunnug lykt. Það er lykt af blómum. Þú sérð stiga með engum snjó. Þú gengur upp stigann. Það eru engar fleiri verur hangandi. Léttir kemur yfir þig. Drunginn er farinn sem var þó samt aldrei mikill.


Ýlfrið stigmagnas t. Út um allan stigann eru fegnar hitanum. Þegar komið er upp stigann Hvert sem þú lítur eru börn. Öll yngri en þ Lyktin af blómunum er yfirgnæfan di. Þú ert leiðinni gengur þú á dúnmj úku grasi með blóm


u blóm á grænum grasfleti. Tærnar þínar verða n ertu kominn á þakið sem er í fullum blóma. þriggj a ára. Skríðandi, gangandi, liggj andi. rt leiddur af hundum í miðj una á þakinu. Á óm út um allt. Litrík, falleg og blómstrandi.


Allt um kring eru engi af blómum. Þegar þú viði. Hún er hringlaga með blúnduhimnasæng og til verndar. Þeir eru ógnandi. Urra og barn, vafið inn í hvíta blúndu. Í henni li með stóru augun sín. Tilfinningin er yfirþ Barnið virðist vera ósnertanlegt þar sem þ ekki taka það upp sama hversu það grætur. það og hj alar. Talar mál sem aðeins hinir það. Brosið stækkar. Hlátur ómar. Hundarni barnið því minna heyrir þú í ýlfrinu. Verð hætt.


þú nálgast miðj una sérð þú háa vöggu úr ng. Í kringum vögguna sitj a hundar eins g ýlfra í bland. Í vöggunni liggur lítið liggj a líka hvolpar. Horfa á þig biðj andi rþyrmandi. það liggur í litla ríki sínu. Það má . Stundum grætur það ekki. Núna liggur r saklausu skilj a. Þú geflir þig framan í nir ýlfra enn. Því lengur sem þú horfir á rður ónæmur fyrir því. Urrið er alveg


Þú getur ekki tekið augun af barninu. Það á hug þinn allan. Hvernig getur eitt barn verið svo fagurt? Þig langar að taka það upp. Hugga það þó enginn grátur heyrist. Þú teygir fram höndina. Ýlfrið hættir. Barnið grípur sterkt um fingur þinn. Þú undrast en ekki lengi. Barnið gleypir þig. Það er búið að gleypa þig.


bleikirhvolpar