Page 12

Geelen voor een onderhoud Wim Hazeu op bezoek gehad, maar hij wilde ons ook met plezier een interview en de bijzondere geluidsopnamen leveren. In het sfeervolle huis, omzoomd door hoge dennenbomen, zodat het uitzicht massief duister groen was, werd ik direct ondergedompeld in een artistieke sfeer. In een grote sprookjesachtige ‘koningstroon’ kon ik met moeite mijn kopje koffie op tafel bereiken. Het hele huis stond vol met stapels boeken, kunstobjecten en video- en filmbanden. De wanden waren behangen met schilderijen, tekeningen en foto’s. Veel van eigen hand bleek later. Spraakwaterval Geelen maakte mij snel duidelijk dat hij designer, tekenfilmer, scenarist, schrijver, illustrator en liedjesmaker is. Hij heeft gewerkt voor de Rob de Nijsshow vanaf 1965, als liedjesmaker. ‘Kunt u mij de weg naar Hamelen vertellen, meneer?’ , hoor ik opeens’ door Geelen neuriën. Deze serie en Oebele, Q en Q, de Dollydots, de trucageserie de Sommeltjes, de originele liedjes van Barbapappa, de leader (tekst en muziek) van Peppi en Kokki (opeens hoor ik het staccato ‘Peppi en Kokki door Geelen enthousiast voorgezongen) en de speelfilm Pinkeltje zijn allemaal creaties van Geelen. In september 1967 had hij plotseling bij de Vara geen werk meer, omdat de Rob de Nijs-show ophield. Maar omdat hij

12

als scenarist en storyboardtekenaar ook al had gewerkt bij Joop Geesinks Dollywood de poppenanimatiestudio’s aan de Duivendrechtsekade in Amsterdam, kende hij Bert Kroon. En Bert Kroon, als nieuwe directeur van de Toonder Studio’s opvolger van scheidend directeur Marten Toonder, nam Geelen op 1-1-1968 in dienst op de nieuwe locatie: het kasteel van Nederhorst den Berg. Voor de Toonder studio’s heeft hij tot zijn 64e jaar gewerkt. Voor de VPRO heeft hij zijn laatste jaar voor zijn pensioen volgemaakt als maker van de speelfilm ‘Annetje Lie in het holst van de nacht…’ Een bruisende periode bij de Toonder Studio’s was het maken van de Bommeltekenfilm ‘Als je begrijpt wat ik bedoel’. De commercieel directeur daarvan, Rob Houwer, zei constant dat het zo’n dure film was. Het budget was 3 miljoen gulden. Maar John van de Meulen, die ook in de tweede wereldoorlog al bezig was met een Tom Poes tekenfilm, zei dat de slechtste Amerikaanse tekenfilms die er waren, werden gemaakt in Vietnam en Korea, en dat deze al 12 miljoen kostten! Marten wilde in de dagstrips iedere cel met een vloeiende dunne en dikke lijn getekend hebben, want dat gaf meer cachet aan de figuren. Dit was in de film niet uitvoerbaar. Later had Marten veel kritiek op de film, maar Geelen zegt dat alles aan hem voorgelegd werd ter goedkeuring en dat hij van tevoren tegen het script

Profile for heerbommelenMTVC

Clubblad nr. 74  

Clubblad nr. 74

Clubblad nr. 74  

Clubblad nr. 74

Advertisement

Recommendations could not be loaded

Recommendations could not be loaded

Recommendations could not be loaded

Recommendations could not be loaded