Page 24

a f n zoor werd in Laren een aan Toonder gewijde cd-rom gepresenteerd. Ik had de opgenomen teksten gecorrigeerden ontving dan ook een uitnodiging. De cd-rom heette "Een leven lang", en toen het gearriveerde onderwerp ervan uit de auto geholpen werd, was goed te zien dat het ook een lang leven geweestwas. Als er iets meer wind gestaan had zou Toonder zo weeÍ de auto binnengewaaid zr1n. Bii zljn aankomst had ik me naar voren gewurmd, maar bij de plotse confrontatie met het idool speelde nervositeit me parten, zodat rk hem alleen maar een hand gaf en zwakzïnnig lachte, maar geen woord uitbracht. (Later moed oerzameld en praatje gemaakt.) ln zooz werd in het Bibliotheeklheater van de Bibliotheek Rotterdam de negentigste verjaardag van Toonder gevierd. Van een collega had ik een uitnodiging gekregen, en ik maakte maar weer even een praatje met de jarige. (Z;e de log ÁrLonturen met Ánthos 'uoor minder arolijke aspectenvan dit eaenement.) Datze lfde jaar kon ik wat doen met mijn jarenlange ervaring als Toonder-lezer; ik schreef voor "UitgeIezen" een essaytje over drie reisverhalen:De wilde wagen, De Grote Onthaler en Het einde van eindeloos. Eind zooz ontving ik de drukproef. Ik dacht: waarom ook niet? Ik stuurde een kopie ervan met een prettige brief naar Toonder, die op dat moment in het Rosa Spierhuis verbleef. f(ont na het verschijnen van "lJitgelezen" (in zooj) lag ik te bed lui DVD te kijken, met de telefoon binnen handbereik. F{et zal een uuÍ of acht geweest zt1n. De telefoon ging, ik zei: 'Met Martin' en de ander zei:'Met Toonder.' Ik zat meteen rechtop in bed. Wat zeg je in godsnaam terug als iemand'Met Toonder' zegt? Hij bedankte me voor het opsturen van de drukproef. Ik was uiteraard ietwat door het dolle heen, dus ik vroeg of ik hem de gedrukte versie mocht komen aanbieden. Als u die moeite wilt nemen.' 'Wanneer schikt het u?' 'Wanneer schikt het u?' Ik kon eventueel meteen in de auto stappen, dan zou ik er nog voor middernacht zr1n, maar het werd een week later. Ik klopte op de deur van z71n kamer, in mijn rugzak een fototoestel en de "Uitgelezen", in mijn rechterhand een doos met twee hazelnootgebakjes van Maison Kelder. Er werd opengedaan door een broze oude man. Hij ging broos zitten en ik durfde meteen niet meer te vragen of ik een foto van hem mocht maken, want iemand die zo broos is fotograferen doe je niet. Maar toen we eenmaal in gesprek waren bleek dat die

Profile for heerbommelenMTVC

Clubblad nr. 57  

Clubblad nr. 57

Clubblad nr. 57  

Clubblad nr. 57

Advertisement

Recommendations could not be loaded

Recommendations could not be loaded

Recommendations could not be loaded

Recommendations could not be loaded