Page 20

alleen van Marten zelf afkomstig is, maar ook een gezamenlijke prestatie van de studiomedewerkers vormt - weliswaar onder toezicht, en met medewerking van de auteursrechthouder. Nu weet ik wel, dat er verzamelaars zijn die onderscheid willen aanbrengen, maar het is vaak moeilijk te zeggen wie wat heeft getekend. En de fraaie voorpagina’s van Tom Poes Weekblad waren meestal toch studiowerk, om maar een voorbeeld te noemen. Voor mij maakt het niet zoveel uit, als je de minder geslaagde tekeningen niet in aanmerking neemt (uitschieters in positieve en negatieve zin van het HEMA-werk bijvoorbeeld). Over het in de handel brengen van illegale uitgaven kun je van mening verschillen. In de beginjaren van het Stripschap (eind jaren ’60. redactie) circuleerden ze al. Toonder Studio’s ondernam in die tijd harde acties tegen ‘roofdrukken’. Zo werd een drukkerij in het noorden des lands met succes vervolgd, evenals de opdrachtgever. Toonders huisadvocaat voor auteursrechtzaken mr. Limperg schreef in de jaren zeventig keurig geformuleerde juridische betogen, waarin hij op de strafbaarheid wees, onder meer in Stripschrift en ook Jan Gerhard Toonder liet zich niet onbetuigd in datzelfde blad. Afgezien van de auteursrechtelijke aspecten bracht hij het recht van de maker onder de aandacht om oud werk niet te laten herdrukken omdat deze er niet meer achter stond. Het Stripschap wilde de broze, maar goede relatie met de Toonder Studio’s niet in gevaar brengen, en daarom werden op de veilingen van Het Stripschap alle illegale uitgaven, ook van ander stripwerk, geweigerd. Aan de andere kant is het de verdienste van Het Stripschap, dat er werd aangedrongen op officiele heruitgaven. De drie Oertompoezen van De Bezige Bij en de reeks herdrukken in samenwerkingsverband van Het Stripschap en De Bezige Bij waren het gevolg. Toonder ging overstag om de verzamelaars te gerieven, al werden de herdrukken alleen geleverd aan leden van Het Stripschap. In die zin hebben de illegale uitgevers met hun activiteiten indirect de aanzet tot de herdrukken gegeven. Liever officieël dan illegaal, want dan hou je het nog in de hand, was de overweging van de Toonder Studio’s bij hun toestemming. Verder slaagde Hans Matla er vele jaren later in om Toonder in te laten stemmen met de prachtige uitgave van de Verzamelde Dagbladstrips. Met aangepaste, gemoderniseerde teksten weliswaar. Wat moet je nu als verzamelaar met illegale uitgaven? Verzamelen dus. Ik heb het zelf ook gedaan. Om die boekjes nu te laten liggen is teveel gevraagd. In allerlei vorm kwam het fenomeen roofdruk al in de jaren zeventig en daarna voor. Van een aardig herdrukje met een vrienden-oplage van tien stuks (welwillend beschouwd door de Toonder Studio’s) op het toenmalige grijze kopieerpapier (nu helemaal verbleekt) tot grote oplagen waarbij de Auteurswet echt om de hoek kwam kijken. Ze brengen nu aardige bedragen op, en die komen niet in de zak van de illegale uitgevers en drukkers van destijds, want zij hebben de buit al binnen, al dan niet gevolgd door 20

Profile for heerbommelenMTVC

Clubblad nr. 48  

Clubblad nr. 48

Clubblad nr. 48  

Clubblad nr. 48

Advertisement

Recommendations could not be loaded

Recommendations could not be loaded

Recommendations could not be loaded

Recommendations could not be loaded