Page 1

p/a Veerstraat 93, 6703 CB Wageningen

Nummer 4, 2012


37-ste jaargang, nr. 4, november 2012 Verschijnt 4 keer per jaar. p/a Veerstraat 93 6703 CB Wageningen Giro: 3533440 KNMV Nr: 0537 Iedere vrijdagavond in JoJo’s Café vanaf 21.00 uur Gewoon lidmaatschap: € 20,- per jaar Gezinslidmaatschap: € 15,- per jaar Jeugdlidmaatschap: € 15,- per jaar E-mail: info@rijnridders.nl Internet: www.rijnridders.nl

HET VIZIER Clubblad van Motor en Trial Club

“DE RIJNRIDDERS” Bestuur: Voorzitter Secretaris Penningmeester Toercommissaris Toercommissaris Trialcommissaris

Marten Renkema Dick Eimers Frans Steenhuis Jan Hendriks Michiel Schoutsen Frans Steenhuis

0317-417143 06-12378680 0317-416834 026-3794563 024-3501858 0317-416834

Redactie: Ton Blokzijl Frans Steenhuis

0317-422073 0317-416834

-1-


Redactioneel We vielen bijna van onze stoel! Zo veel kopij hebben we in jaren niet gehad. Zou het lustrum dan toch een goede invloed hebben op het schrijfgedrag van de leden? We hebben natuurlijk veel leuke dingen gedaan in de afgelopen tijd. Er is een stuk van Michiel over de lustrumvakantie en een apart verslag van het bezoek aan Touratech van Ton. Verder 2 stukken over het Lustrumweekend en verhalen van onze vaste verslaggever Hugo over de lekkere Bochtenrit en het Vlearmoestreffen. Er is zo veel kopij, dat we het idee om nog wat oude stukjes te publiceren maar even hebben laten varen. Veel leesplezier. Ton en Frans

Inhoudsopgave Praatje van de Voorzitter

Marten

Tussen Twee Wielen

3 5

Uitnodiging Eindejaarsfeest

Dick

7

LustrumSuperClubWeekend

Pedro

8

Lekkere Bochtenrit

Hugo

11

Lustrumvakantie

Michiel

13

LustrumSuperClubWeekend

Hugo

19

Vlearmoestreffen

Hugo

21

Tussenstand Toercompetitie

Michiel

23

R1 Sjaak Lucassen

Ton

24

Tussenstand Trialcompetitie

Frans

25

Open dagen Touratech

Ton

26

Groepsfoto Schwarzwald

Henk

28

Het volgende Vizier komt uit op vrijdag 25 Januari 2013. Leef je uit; schrijf een leuk stukje, een mooi reisverslag of maak een inspirerende fotoreportage. En stuur dit op naar redactie@rijnridders.nl - Kopij inleveren voor zondag 20 Januari 2013! -

-2-


Praatje van de voorzitter. Inmiddels is het wintertijd en regen en stormt het alsof het een lieve lust is. Maar de club bloeit als nooit te voren. We kunnen terugkijken op een heerlijk lustrumjaar. En het goede nieuws is dat het nog twee volle maanden gaat duren . We hebben een prachtige toercompetitie gehad en het lijkt erop dat de aanhouder wint. Was natuurlijk lastig, maar zelfs Dick laat zich niet meer uit het veld slaan door een paar regendruppels. Zo zie je maar wat competitie in een mens teweeg kan brengen. Misschien geldt dat ook wel voor Koen die een fantastisch seizoen bij de Trial heeft gekend. Twee keer podium en derde overall in Nederland bij de Nationalen. Voorwaar een felicitatie waard. Hulde! Ja, en dan wij allemaal. De analyses moeten nog gemaakt worden, maar de opkomst bij de evenementen was hoog. Dat is nog tot daar aan toe, maar het was ook nog eens gezellig. Wat een mooie vakantie in het Zwarte Woud. Camping helemaal ok, brouwerij was bijzonder en Touratech een hoogtepunt. En dan hebben we het nog niet eens gehad over de toerritjes en het eten en de drank. Maar kijk ook eens naar het verslag van het SuperClubWeekend. Ik geef het toe, het was een gokje om naar camping De Hei te gaan, maar we hebben inderdaad een Superweekend gehad. Domper was natuurlijk wel het ongeluk van Hotze en Fransje. Meteen op je eerste rit onderuit gereden worden is ronduit waardeloos en wij wensen hun beide een voorspoedig herstel toe! En gesleuteld wordt er ook weer. Ik ben op het ogenblik druk met het opknappen van beide xChallenges. Er is iedere dag progressie en ik hoop komend weekend in ieder geval eentje weer in het veld te hebben. We hebben namelijk nog een echt all-road ritje op de kalender staan en het zou toch jammer zijn deze te missen nietwaar? Ja en dan gaan we dit jaar weer afsluiten met een knallend diner. Niet bij ons, niet bij JoJo’s, maar in cafe/restaurant Zon aan de Rijn. Gelegen aan het Lexusveer, aan de zuidkant. Nou, veel idilischer kan je het niet krijgen hoor. Etentje met uitzicht op de Rijn en Wageningse Berg!  Duszzzz..... ga naar onze website, log in en volg de activiteiten en geef je op! Ik zie jullie, Marten

Mr. M


November 2012 Zondag 18 November

Snertrit MSV Ophemert

Zondag 25 November

11e Clubtrial, haven Wageningen, Aanvang 12:00u 10:30u koffie Frans, 11:00u Uitzetten

December 2012 Vrijdag 14 December

Eindejaarsfeest “Zon aan de Rijn” Schnitzel en Saté, Aanvang 19:00u

Zondag 16 December

12e Clubtrial, haven Wageningen, Aanvang 12:00u 10:30u koffie Frans, 11:00u Uitzetten

Januari 2013 Vrijdag 4 Januari

Nieuwjaarsreceptie, JoJo’s Café Met Prijsuitreiking, Aanvang 21:00u

Zondag 13 Januari

1e Clubtrial, haven Wageningen, Aanvang 12:00u 10:30u koffie Frans, 11:00u Uitzetten

Februari 2013 Vrijdag 8 Februari

Algemene Leden Vergadering, Aanvang 20:30 uur Het Volkshuis, Vergersweg 22-24, Wageningen

Zondag 10 Februari

2e Clubtrial, haven Wageningen, Aanvang 12:00u 10:30u koffie Frans, 11:00u Uitzetten

April 2013 Zondag 14 April

39e Rijnroute, Start van 09:00 tot 11:00u Vertrek: Restaurant ‘Nol in het Bos‘


Voordat we het nieuwe jaar gaan inluiden eerst nog een feestje. Deze keer niet in ons stamcafé en ook niet op Chateau Renkema / Claassen maar aan de overkant van de Rijn bij Emiel! Of beter bekend als “Zon aan de Rijn” Ook het menu is gewijzigd, deze keer een, Schnitzel / Saté buffet.

Dus als je zin hebt om mee te smikkelen hou vrijdag 14 december vrij in jullie agenda. Locatie: Veerweg 2 Randwijk (aan de overkant van de pont) Aanvang: 19:00 uur tot 23:00 uur (als je nog met de laatste pont mee wil, de laatste afvaart is om 23:30 uur) Opgave uiterlijk zaterdag 8 december Wat willen we weten? Alleen met hoeveel jullie komen. Dit kan per telefoon 06-12378680 mail dick.eimers@xs4all.nl of op onze eigen site www.rijnridders.nl


L.S.C.S. LUSTRUM SUPER CLUBWEEKEND SIEBENGEWALD. Een wervende (mogelijke) leus van een (virtuele) 8e Lustrumcie zou hebben kunnen luiden: "Noch kein achtzig Kilometer nach Siebengewald". Speciaal voor diegenen, die "nicht so weit von Muti's Breitopf ins Ausland verweilen wollen". Het heeft heel wat voeten in de aarde gehad eer camping "de Hei" in beeld kwam. Allerlei mogelijkheden en opties passeerden de revue. Zie discussie op TS. Siebengewald. De overnachtingsmogelijkheden op camping "de Hei" zijn legio. Chalets, Blokhutten, Bunkhouse, Tentenkamp, Blote Hemel (grapje). Min of meer op de valreep stuurde ik Wiel & Tony Poels een e-mail en kon nog net de laatste blokhut scoren (samen met Ruud Verkamp). De deelnemerslijst op TS voor mijn geestesoog en in herinnering halend, kom ik op zo'n 27 deelnemers. Waar later 4 van afgingen vanwege het ongeval van Hotze. Voor de statistiek: 2 in chalet, 4 in blokhut, 4 in bunkhouse en de rest in tenten op het kampeerveld. Maar laat mij bij het begin beginnen. Op vrijdagmorgen 21 september, aan het begin van de astronomische herfst hoorde ik omstreeks 11 uur de plof van Jan R niet veel later gevolgd door het gegrom van die van de Rhenense TTT. Oftewel Theo de Tiger Temmer. Gedrieën reden we naar de Brinkstaete, alwaar we Renkema Sr & Jr ook zagen aankomen. En zo ging het zestal,van zessenklaar, richting Lexkesveer om van daar uit al de eerste "dijk te pikken'. Het was een mooie mix van wegtypen, ook snelweg indien nodig. Over de Waalbrug Havanna aan de Waal (een SP kwalificatie) binnengereden om niet veel later alweer een lekkere dijkweg te kunnen pikken. Wij zijn ook nog door het dorp Kekerdom gereden, waar nog niet zo lang geleden het drama heeft plaatsgevonden met 3 doden. Ergens in Duitsland werden we door de politie van de hoofdweg naar rechts het binnenland in gedirigeerd, om na een rookstop en enkele km verder op de tellers op dezelfde plek van afslag te belanden. Er stond een helikopter in de wei op punt van vertrekken. Ongeluk geweest. Vandaar die omtrekkende beweging. Verder maar weer en in een leuk stadje (van Vincent de schilder ?) een lunchstop gehouden. Daarna weer vort, de gemotoriseerde stalen rossen de sporen geven. En zo is’t gekomen, dat we nog niet moe, doch reeds voldaan ter bestemder plekke belandden, alwaar Corine & Michiel zich reeds hadden genesteld (die vrije vogels) in de belendende blokhut van het onze. En Nico te velde in zijn tent. Even had het er de schijn van,dat het duo op de GS zich het verblijf in de blokhut dan wel niet bepaald illegaal, maar toch minstens a-legaal hadden toegeëigend c.q. toebedacht. Even moest die blokhut kwestie dus nog opgelost worden. Niet die van "Hugo". Want Wiel Poels, de campingbaas die al spoedig ten tonele verscheen, had "Hugo" in zijn opschrijfboek zwart-op-wit staan. Maar Michiel nergens wit op wit. Zelfs niet in het zwartboek. Maar eind goed al goed en kwestie opgelost.


Langzaam ploften, dreunden, reutelden of jengelden (was er een 2-takt bij trouwens?) de Rijnridders binnen. En nadat we de gebruikelijke alcoholische versnaperingen tot ons hadden genomen,was het tijd voor de troggen. Daarna was het weer ons verwijlen. De RRRR onder de tarp van TTT. Zijn meegebrachte niet zo ijs- en ijskoude Jaegermeister aldaar toch maar doodgewoon koud gemaakt. De term soldaat gemaakt klinkt misschien wat krijgshaftiger. Maar het resultaat is hetzelde. En dat telt; beter gezegd dat tikt aan:klein ietsiebietse koppijn. Na des jachtmeesters optreden was de beurt aan de herder. Schapentellen. Dus naar bed en snaveltjes toe. Hoewel...geruchten gaan, dat de buren hun snaveltjes duchtig geroerd hadden; de meer religieus aangelegden uit die groep probeerden met uit-denek-predikken verloren zieltjes te winnen. Kortom, als je gevoel voor humor had en alles een beetje kunt relativeren (jezelf incluis) had je dat nachtelijk gekakel tot "Leeringh ende Vermaeck" kunnen opvatten. Voor deze keer dus, dat anderen niet van des Rijnridders geraaskal hebben genoten. Next day, Saturday. Een dag die prima beloofd te worden en dat ook werd. Ook al omdat we niet te vroeg UIT de veren hoefden. Wel op tijd TUSSEN de (Koni) veren. Want we zagen het gebruikelijke zonnetje al schijnen : pas na twaalven en na het nodige dimdammen vertrekken. De RRRR iets over half 11 op weg en volgens mij waren er bij elkaar zo'n 270 eerbare jaren, die daar tussen 8 wielen de 7-gewaldse dreven e.o. doorkruisten. Mooie stukken bij mooi weer; wat wil je nog meer. Ook nog een stuk onverhard. In een pittoresk witgekalkt etablissement onszelf nog op "Apfelstrudel mit Eis & Sahne" getrakteerd. De koffie kwam er in kannetjes. En dat alles, door Hollandse bril bekeken voor goeiekeup. En voort ging het weer, langs wegen die ik mij herinner van toertochten, Rijnroutes en wat dies meer zij. Terug bij de camping nog even in het dorp getankt en boodschappen gedaan. Herr Jaegermeister helaas niet op de kop kunnen tikken. De jager was kennelijk op jagerspad, op z'n visserslatijn gezegd. Op het honk bleek de snelle ( of traag-op-gang-komende ) groep nog niet terug te zijn. Het wachten was trouwens op troggentijd. Met gratis diner i.v.m. R 1 Sjaak i.p.v. B.B.Q. een quadruple-choice-menue. Nou die ging erin als de bekende (zoete ?) koek of toch als God’s woord in een godvruchtige ouderling ? Het volgende wat op het programma stond was een presentatie van R1 Sjaak Lucassen in 3 delen..... Heb ze alle 3 uitgezeten en me geen moment verveeld. De laconieke verteltrant en zijn uitgesproken sympathieën en antipathieën (Chinezen + Russen contra Fransen ) en de onver-


wachte wendingen in zijn betoog waren daar denkelijk debet aan. Daarna was het "Social Evening"en kon je je, door de niet opdringerige muziek nog verstaanbaar maken en anderen hoorbaar doen zijn. Wat een verschil met Boeles Place in het Westerwald. Kortom "a good place camping de Hei". Ondanks het feit, dat we er niet in het kampvuur konden staren, noch rond vuurkorven konden keuvelen. Zondag. Alweer terug naar huis. Het was gelukkig droog. Vooral een geluk voor de tentgangers. Na nog een staatsiefoto van de Rijnridders op hun plof in het gelid, als herinnering aan die prachtdagen in Noord-Limburg, ging een stoet van 13 motoren op weg . Gelukkig geen ongeluksgetal deze keer. 1 keer is genoeg .De betrokkenen bij die ene keer nog het beste gewenst. De weg terug was een rustig gebeuren, ook met de nodige afgesloten weg en het onvermijdelijke stukje onverhard. Met ongeveer de helft van het aantal als waar wij mee startten eindigde de stoet bij Nol in 't Bos. Dat was dan …………. Het 8e Lustrum Super Club Weekend. Met recht een SUPER CLUBWEEKEND. Bestuur : BEDANKT ! Hugo.


ASOM's Lekkere Bochten Rit. Toen we in Siebengewald onder TTT"s tarp zijn meegebrachte Jaegermeister soldaat aan het maken waren, kwam die toerrit ter virtuele tafel. Jan R vroeg me, of ik die ging rijden. Hijzelf zou wel gaan met zijn Zwolse maten.Ik had er wel oren naar en naar later zou blijken,de Wageningse Stelviolist idem. Met Jan, die al vroeg met zijn club uit Zwolle zou vertrekken, sprak ik af: half 10 in Zevenaar. Dick, dat tijdstip gehoord hebbende, sputterde tegen.Wilde uitslapen. Maar met het argument goed droog warm weer voor zondag in 't verschiet, kon ik hem alsnog overhalen. Maar in werkelijkheid had ik een voorrijder met GPS nodig, omdat mijn aftandse routerol weerbarstig begint te wor-den. Compromis: Jan en ik zouden tot 10 uur bij ASOM in Zevenaar op Dick wachten. Kwart voor 9 ging ik op weg en met het oog op de lage zon, diegenen alsnog dankend die de ARAI-helm met zonneklep voor mij hadden uitgezocht in Las Vegas (goed uitgepakte gok dus).Tevens handvat-verwarming op stand 2. En zo ist gekomen, dat we gedrieen om ongeveer half 11 aan de toertocht begonnen. Nou, dat ging lekker vlot, met overal al wat herfsttinten merkbaar. En we haalden regelmatig andere toerlustigen in. Als dat maar goed gaat met mijn benzineverbruik dacht ik nog. De zuunigerd. Maar de lekkere bochten werden lekker genomen. En het weer was toch ook wel lekker.Een keertje ging het bijna niet lekker. Dick kreeg na een koffiestop opeens grote haast. Een grote groep doemde op in het verschiet. En die lui wilde hij voor zijn. Ik was (weer) de pineut: te laat. Eerst auto's en fietsers voor laten gaan. En toen de hele meute,die zich nogal slordig over de weg voort-bewoog moeten passeren. En uitkijken wie Jan en Dick nu ook alweer precies waren in dat tegenlicht. Die verdomde kleding ook van tegenswoordigs. Allemaal eender-ogende confectietroep. En dan die helmen. Eenvormigheid troef. Niemand die het lef en/of de fantasie heeft zich een induvidualistische kopbescherming aan te meten. Ondanks het feit, dat de - eens geruchtmakendekopvoddentax een gepasseerd station is,haalt niemand het in zijn hoofd om een zotskap, of de iets mildere narrenmuts op z'n kop te zetten. De laatste eventueel, naar folkloristisch voorbeeld, voor-zien van belletjes, om dusdoende zijn of haar nadering aan de voortsukkelende te passeren slak, kenbaar te maken. Jan R, die ik voorbij zoefde, zei me later dat ik in zo'n lekkere bocht niet veel over hield. Edoch, genoeg is genoeg zeg ik maar. Ongelukken zijn er overigens wel gebeurd.Tweemaal zelfs. De eerste zag ik gebeuren. Een motorrijder die een auto (alsnog) ging passeren, maar die reeds zijn links-afslaande-intentie kenbaar had gemaakt. Volgens zijn lezing. Wat ik zag was, dat de arme motard een zetje kreeg en vervolgens een buiteling maakte. Wij onze brommerds aan de kant gezet en hulp geboden. Ja, toen de schuldvraag. Ik heb de preciese toedracht en de aanloop er naar toe niet echt in me opgenomen. En eventuele verklaringen van getuigen blijven i.h.a. altijd arbitrair. Toen de ongevalsplek opgeruimd was zijn we verder gegaan. Later nog een (afloop van een ander) ongeluk gezien. Motor contra auto. Weer in de buurt van Arnhem gekomen, na reeds 2 veerponten gehad te hebben en met het Looveer in het verschiet, vond ik het eigenlijk al welletjes. Als het niet zulk mooi droog weer was geweest, zou ik zo'n rit van 230 km of meer iets te veel van het goede gevonden hebben. Maar al met al, toch een leuke rit. En 's-avonds een cc-mailtje van Dick aan Michiel ontvangen :" met groot leedwezen moet ik je helaas meedelen, dat ik jou van de 1e plaats in de Toer Competitie heb verdreven". Hugo.


LUSTRUMVAKANTIE 17 augustus was het dan zover, de lustrumvakantie kon beginnen. De weersvooruitzichten waren goed, te goed. Op de vrijdag van vertrek gaf het kwik maarliefst 32graden Celcius aan. Gestopt werd er alleen als er een schaduwplekje voorhanden was. Zo bereikten we rond een uur of vijf het tussenstophotel aan de Moezel.

De volgende dag was weer erg warm, maar desondanks werd er keurig in beschermende kleding gereden. Onderweg zagen we mensen op sandalen, in korte broeken en nog schaarser gekleed op de motor, maar wij hadden gewoon geen plek meer om eventueel uitgetrokken kleding te laten, dus dan maar aanhouden, en wel zo veilig natuurlijk. Na de Moezel reden we de Eiffel binnen en ook een stukje door Frankrijk. Hier liep de route vast op wegwerkzaamheden waar ieder zijn eigen weg omheen heeft gevonden. Uiteindelijk na Baden-Baden, via een prachtige route over de Schwarzwalder Hochstrasse kwamen we op zaterdagmiddag aan in Alpirsbach. Corine en ik hadden een appartement(je) gehuurd op 450m van de camping waar Alex, Josefine, Graham en Nina alvast het basiskamp hadden opgeslagen. Dini en Henk huurden een hotelkamer naast ons appartement en de overige Rijnridders voegden zich op de camping waar naast de gebruikelijke eigen tenten ook een caravan was gehuurd. Tja, we worden allemaal een dagje ouder (en gemakzuchtiger). De grootte van de groep maakte dat de maaltijden al gauw in opgesplitste eenheden plaats vonden. Dit was op de camping, maar ook onderweg tijdens de geplande toertochten het geval. Sommigen vonden dit jammer, maar met 15 man een terras bestormen werkt vaak ook niet. De campingbaas die ook een klein restaurant runde was in ieder geval erg blij met de opdeling in kleinere groepjes. Toch hebben we ook nog echte groepsactiviteiten ondernomen:


AlpirsBacher Klosterbräu Zo was er op maandag het bezoek aan de Stadsbrouwerij. Alleen al de wandeltocht er naartoe met 32graden+ was een onderneming op zich. Gelukkig had het klooster een tuin met een fontein ter verkoeling. Na de rondleiding wisten we alles over het brouwen van bier: De schuimdodende bevruchting door mannelijke hopplanten, de 800meterlange bierpijplijn die onder de hoofdweg van het dorp loopt en de manier waarop de rijke brouwersfamilie de paters het klooster en het dorp uitgejaagd hebben. Maar owee, wat waren dat lekkere biertjes en vooral omdat het gratis was. Er werd nog uitgebreid nagetafeld met ter plekke ontmoette Engelsen Sue en Keith die keer op keer hun trein wisten te missen.

Het was duidelijk dat er die dag niet meer motor gereden mocht worden.

Op dinsdag en woensdag werd er getoerd Er werd twee keer gezamenlijk getoerd, dat wil zeggen er werd gezamenlijk vertrokken. De verschillen in rijstijl en onduidelijkheden over waar te lunchen zorgden vaak voor een uiteenvallen, maar dat mocht de pret niet drukken. Halverwege wertden we nog getrakteerd op een heftige maar korte bui. Toen we ons regenpak aan hadden was het al weer droog. Dus dan maar weer inpakken dat pak.


BBQ Op woensdag was uiteindelijk de hele groep compleet. De beste dag dus om de BBQ te houden. Patty en Nico hebben de inkopen gedaan en de rest heeft er heerlijk van gegeten. Terwijl de restjes werden opgemaakt startte Michiel de videosessie waarin de gereden routes nog eens werden geanalyseerd. Er was duidelijk te zien dat je met een zijspan toch wel


behoorlijk door kunt rijden. Overal waar Alex parkeerde kreeg ie de volle aandacht als Nina uit de bak sprong. Bezoek aan Touratech Een ander hoogtepunt was het bezoek aan de fabriek van Touratech. Touratech is een soort outdoorwinkel voor motorrijders. Ze verkopen van alles om je motor en jezelf voor te bereiden op

verre reizen. Een deel van de spullen kopen ze in en plakken ze hun naam op. Een ander deel maken ze zelf. Zo ook de koffers van de BMW GS Adventure, en een heel uitgebreid assortiment aan GPS-houders. We zouden een rondleiding van een Nederlandse medewerker krijgen (een bevriende GS-rijder) Helaas was hij net een dag met vakantie en werd ie vervangen door een Duitse collega die ons een groot deel van de fabriek heeft laten zien. Na afloop hebben we allemaal nog een T-shirt gekregen en sommigen van ons hebben wat onderdelen voor hun motor gekocht. Daarna kregen we een lunch aangeboden en werd er gepoogd in twee groepen terug te rijden. Door gebrek aan navigatie en communicatie en verschillende interpretaties van het bord Anlieger frei, werd het toch weer een opgesplitste route. Op de camping kwam het hele spul weer samen en werd er gedronken en gegeten. Corine 40 Op vrijdag werd Corine’s veertigste verjaardag gevierd. Michiel had Dick geïnstrueerd om alle aanwezige Rijnridders de berg op te sturen naar het appartement waar koffie en gebak (Schwarzwalder Kirsch natuurlijk) gegeten werd. Halverwege de koffie begon het helaas te regenen. Maar gelukkig was er ruimte zat zodat iedereen binnen kon zitten. Een enkele die-hard bleef liever buiten zitten.


Later op de dag bleef het maar regenen. De Ridders hadden hun heil gezocht op de bankjes onder het afdak bij het toiletgebouw. Op 10 meter van de campingkroeg waar je voor weinig halve liters Alpirsbacher Klosterbräu kon krijgen. Een deel besloot weer bij de camping te eten. Anderen gingen naar het restaurant waar eerder die week met de Engelsen was gegeten. Het was een heerlijk laatste avondmaal.


De terugreis Zaterdag ging iedereen weer op pad: Nico, Patty, Marten en Pieternel gingen naar het zuiden, de rest weer naar huis. Ook nu reed ieder weer op zijn eigen tempo. Omdat het een behoorlijke afstand is, moest er een deel snelweg worden gereden om toch een beetje op tijd thuis te zijn. Maar voor we bij de snelweg waren lag er nog een mooie route in het verschiet. Helaas ging de terugreis niet helemaal zonder problemen. Net voor we bij de snelweg aankwamen raakt Ton een beetje achter omdat ie net niet mee kon tijdens een massale inhaalactie. Bij een kruising twijfelde de auto voor hem en besluit op het laatst toch niet door te rijden. Ton ziet dit te laat en remt zich onderuit, tegen een verkeersbord aan. Een politie auto die 400meter verderop even stil stond, is er als de kippen bij. De agenten en Ton controleren of de motor nog rijdbaar is en Michiel en Corine komen terug om te kijken waar Ton is gebleven. Gelukkig de blauwe RS was nog zeewaardig en de route kon vervolgt worden. Maar nu wilde de R1100GS niet meer starten. Gelukkig was Ton nog fit genoeg om even te duwen. Aangekomen bij de rest van de groep wordt besloten dat Michiel en Corine in eigen tempo verder gaan.

Uit de berichtgeving heb ik vernomen dat uiteindelijk iedereen die richting huis ging voor 19.00uur ’s avonds weer op het thuishonk was aangekomen. De Rijnridders kunnen terugkijken op een zeer geslaagde Lustrumvakantie, dat beloofde veel voor het lustrumsuperclubweekend dat een maandje later voor de deur stond. Michiel


Bericht op Omroep Gelderland: NEEDE - In een tentje op camping D'n Eversman in Neede zijn zaterdagmiddag twee mensen om het leven gekomen. Het gaat om een man en een vrouw van middelbare leeftijd. Ze zijn door koolmonoxidevergiftiging om het leven gekomen. Ze maakten onderdeel uit van een gezelschap dat een motorweekeinde hield. De organisatie van dat evenement is in handen van de Needse Motor Club. VLAERMOESTREFFEN 2012. Het was een nat en mat treffen. Mat inderdaad. We weten nu wat er gebeurd is. Heel triest. Met Jan Reuvekamp had ik afgesproken om vrijdagmiddag omstreeks 3 uur bij Motoport Zelhem te zijn. Net voor het ging regenen, kwamen Jan en ik er nagenoeg tegelijkertijd aan. Ben meteen naar de balie gegaan, om opzetstukken voor de handkappen en een nieuwe voorband te bestellen. Vanwege 30 jarig bestaan Motoport nog tot eind 2012 op banden 30% korting. Na de nodige koffie en de rondgang door showroom en occasion-gedeelte, op weg naar Neede net toen het iets droog werd. Op het treffen was het nog redelijk stil; dus snel ingeschreven en onze slaapplekken opgezocht. Veilige bedden en ik onder! Daarna de boel buiten verkend, waarbij wij nu een indruk kregen van de grootte van camping "d'n Eversman". Heel groot, met veel benoemde kampeervelden en achterin vele seizoensplekken. Desondanks een aflopende zaak, getuige het bestand van vele krakkemikkerige optrekjes. Ouwe meuk. Later die avond, heel rustig aan de wijn gezeten. Het was trouwens in zijn geheel rustig vond ik. Net of er iets unheimisch in de lucht hing, in het verborgene lag. De volgende dag begonnen de treffenrijders binnen te druppelen. Zo Marten, die vroeg of Michiel er ook was. Neen dus, die hadden we nog niet gespot. Later was er onduidelijkheid over het tijdstip van vertrek. Was het 1 uur, half 2 of 2 uur ? Kennelijk met het oog op het weer. Wel duidelijk was, dat deze keer Paul Dijkstra niet voorop zou rijden, maar iemand anders. En deze nieuwe voorrijder kwam met de juiste informatie. Vertrek was om half 2 en de toertocht was 98 km lang. Om half 2 had er zich ruim een dozijn toerders op de vertrekplek verzameld. En Marten stond in dubio : regenoverall aan of niet. Uiteindelijk toch aangetrokken. Marten zou ook als laatste man fungeren, omdat hij voor de voorrijder een duidelijk herkenbare motor met 3 lichten had. Toen het niet ophield met regenen, is men in arren moede maar vertrokken. Zoals te verwachten was,duurde het niet lang of mijn vizier begon te beslaan. Met mijn goedkope HEMA handschoenen als vizierwisser, plus handvatverwarming op stand 2, kon ik me nog aardig behelpen en zien waar ik reed. Op iets minder dan de helft van de rit, na zo'n 46 km was er gelukkig een pauzepunt. Met een warme drank plus gebak, hetgeen zeer werd gewaardeerd .


Het tweede deel was gelukkig nagenoeg droog, zodat je nu de mooie herfsttinten van de Achterhoekse bossen kon bewonderen. Deze voorrijder had gelukkig een rustig tempo, hield regelmatig een stopje om de achterhoede bij te kunnen laten komen. Toen we na 97 km de afslag links richting camping insloegen stond Paul Dijkstra ons daar op te wachten, staand naast zijn auto. Hij gebaarde de voorrijder te stoppen. Als 2e man kon ik de trieste boodschap enigszins horen. Pas later op de camping, waar veel politie aanwezig was,de volle omvang van het drama door gekregen. Iedereen was aangeslagen. Jan wilde eigenlijk al meteen naar huis. Er gingen trouwens ook al mensen naar huis. De feestavond werd begrijpelijkerwijs afgelast. Na nog wat met leden van de Maastrichtse Motor Club 72 aan een tafel gezeten te hebben, zijn we niet te laat te bedde gegaan. De volgende morgen redelijk vroeg op, snel ontbeten en op weg naar huis. Hugo. PS. Om dit sobere verslag in mineur toch met een vrolijke noot te eindigen : Evenals Michiel kreeg ik van Dick een opbeurende mededeling. Dit n.a.v. de kopij voor Het Vizier dat ik hem toestuurde."Hij is weer IJZERSTERK. Edoch en in dier voege, moet ik jou met groot leedwezen mededelen, dat je me nu (bijna) niet meer in kan halen in de toercompetitie...hihihhihihi "


De toercompetitietussenstand De toercompetitie 2012 loopt ten einde. Het zijn de zelfde namen in de top 3, maar de volgorde is gewijzigd. We hebben weer een nieuwe nummer 1 en die zit redelijk stevig in het zadel. En ons erelid blaast een bijzonder hete adem in de nek van de toercommissaris. Dit alles met nog minstens een evenement te gaan. Kan nog spannend worden, want Dick heeft zijn motor al aan de druppellader gezet. En die komt er pas in maart weer vanaf zo heeft ie verzekerd. Daarnaast verwelkomen wij nieuwe deelnemers: Pieternel, Josephine, Graham en natuurlijk Henk en Dini. Wie organiseert er nog een pepernotenritje begin december? Gr. De toercommissie

Deelnemers Eimers, Dick Schoutsen, Michiel Broers, Hugo Koppes, Harrie Molenaar, Gerard Wiggerman, Ada Renkema, Marten Hendriks, Jan Reuvekamp, Jan Steenhuis, Frans Strausz, Corine Poiesz, Edwin Boer, Alex de Blokzijl, Ton Pothoven, Ruud Heiden, Theo van der Donker, Nico Bhรถmer, Henk ten Bhรถmer, Dini ten Boshoven, Gerrit Buitenhuis, Lydia Skowron, Gosia Boer, Graham de Holst, Cindy van Claassen, Pieternel Steenhuis, Guus Montoya, Pedro Steenhuis, Koen Driessche, Peter van de Kuypers, Han De Boer, Ed Renkema, Hotze Raspe, Josefine

Totaal behaalde punten(km) 4948 4613 4607 3802 3710 3485 3442 3222 2937 2900 2813 2693 2388 2079 1843 1807 1674 1600 1600 1591 1456 1029 800 728 700 530 516 504 476 476 428 382 338

Aantal deelnemingen 22 20 20 16 12 12 15 12 13 14 12 9 8 6 6 9 8 4 4 8 7 5 3 5 2 4 4 4 4 4 2 2 3


Op het lustrumweekend is besloten om R1 Sjaak Lucassen te gaan sponsoren voor zijn trip over het Natuurijs in Alaska.Geen gewone reis, maar vanaf het Noordelijkste tipje naar het meest zuidelijke puntje wat hoort bij het vaste land van Amerika. Plan is om naar Barrow te rijden via de bevroren Beaufort zee. Afstand af te leggen met motor en eigen spierkracht. Dus zonder fysieke hulp van anderen en zonder derde wiel of ski’s. Poolijs heeft hij al gezien op vorige reizen en het vormt een glooiend landschap met weinig ijsschotsen. Met wat aanpassingen aan de motor moet dat te doen zijn. Ook zal hij een slede trekken voor al zijn spullen voor de 1500 km lange tocht. Daarin zal ook een slaapplekje zijn tegen de snerpende kou. Ook benieuwd naar de ombouw van de motor en hoe de slede eruit zal gaan zien, kijk op de site van Sjaak!


Open dagen bij Touratech Het overkomt je niet elke dag dat je op bezoek kunt bij een bedrijf dat heel veel “after market� spullen maakt voor allroad en offroad motoren. Toevallig met de motor naar de lustrum kampeerweek (eind augustus) daar in het Schwarzwald dus dat kwam mooi uit. Wat Touratech maakt zijn vervangingsonderdelen en uitbreidingen voor motoren,zowel voor opals naast de weg. Je moet dan denken aan bv koffers in waterdichte en robuuste uitvoering, valbeugels, carterbeschermers, andere vering, sturen, navigatie apparatuur kortom een dikke catalogus vol. Het bedrijf bestaat ruim 20 jaar en is gevestigd in Niedereschach. In de 80-er jaren werden door Herbert Schwarz z.g. tripmasters gebouwd die veel op een veredelde fietscomputer leken, maar wel waterdicht waren en vanaf het stuur te bedienen, hiermee kon je afstanden meten en met een roadbook de afstanden ook meten .Net zoiets als dat je bolletje pijltje rijdt en dat de afstand tot de volgende aanwijzing vermeld staat, dan druk je op je tripmaster en die telt dan de afstand voor je. Dit in de simpelste vorm, bij rally rijden worden ze altijd toegepast. Deze hobby liep uit de hand en met een andere partner werd gestart in een garage waar ook aluminium koffers gemaakt werden. Het ging zo goed dat in 1990 een leegstaande sporthal midden in het dorp gekocht werd en daar ging de productie pas goed van start. Nu staat er nog een hal achter waar alle machines en bewerkings-apparatuur staat. Natuurlijk na de welkomstkoffie een praatje van de begeleider over het ontstaan ,daarna de fabriek in. Wat meteen opvalt is de netheid overal, niks geen troep op de vloer, alles gelabeld en voorzien van een barcode. Allereerst kijken bij de carterbeschermers, deze worden uit alu-plaat van 4 mm gelazerd, gaten er in om de modder eruit te laten vallen en daarna omgezet in de juiste hoek. Daarna krijgen de carterbeschermers (net als alle nadere aluminium delen) een chemische behandeling waar ze rijk glanzend uitkomen, op die behandeling werd ondanks vragen niet diep ingegaan, maar ik denk dat het een soort in kleur anodiseren is. Verderop naar de alu-koffers, deze worden ook uit grote aluplaten gelazerd, gaten erin voor bevestiging, sluiting e.d.. Dan ook naar de zetbank en daarna worden er verstevigings hoeken op gelijmd en het deksel natuurlijk. De lijm voor de randen van het deksel wordt met een doseercomputertje aangebracht en daarna de dekselrand erop gedrukt. Leuk om te zien dat eenvoudig veel koffers worden opgestapeld en daarna met spanbanden aan de grondvast getrokken worden om de lijm te laten drogen. Bij de afd. montage van de koffers hangt een groot display met alle onderdelen erop, voorbeeld altijd bij de hand. Iets verder in de fabriek werden onderdelen gestanst en gedraaid op CNC-gestuurde machines (ook Duits fabricaat natuurlijk) deze worden gebruikt bij de houders voor de diverse navigatie apparatuur.


Scherpe kantjes van onderdelen worden weg geslepen in zg. triltrommels, deze draaien langzaam en trillen met een lage frequentie en zijn gevuld met onderdelen en kleine slijpblokjes (1 bij 1 cm),braamvrij komen de onderdelen te voorschijn na verloop van tijd. Prachtig om te zien zijn de lasrobots met z.g. manipulatoren die automatisch de alu-producten aan elkaar lassen. De robots zijn afgezet met grof gaas zodat je geen knal voor je kop van de robot kunt krijgen . Natuurlijk wordt er ook met de hand gelast, bij kleine productie aantallen loont het niet de moeite om een lasrobot te programmeren en in te stellen. Overal in de fabriek staan stapels met lasmallen ,natuurlijk ruim gelabeld en van een barcode voorzien, ja voor elk type motorfiets is er wel een kofferrek of koffers te leveren. Eigenlijk zijn die paar uurtjes te kort om alles te zien, jammer dat we de ontwikkelingsafdelin g niet in mochten. Daar werken zo’n 90 man/vrouw aan het ontwerpen van nieuwe producten en aan het opmeten van nieuwe motoren die op de markt zijn (of nog niet). Nieuwe motoren worden met laserapparatuur opgemeten en op tekening gezet, dan is het eenvoudiger om nieuwe producten pas te maken. Goede vraag tijdens de rondleiding was, waarom geen productie in het verre Oosten? Nou ten eerste is de kwaliteit niet te waarborgen zonder (dure) controles ter plaatse en ten tweede we willen het produceren in Duitsland houden, das ook goed voor de werkgelegenheid in deze omgeving. In de fabriek werken totaal 220 medewerkers, per jaar worden er ongeveer 30.000 koffers gemaakt die hun weg vinden over de hele wereld, nu worden de meeste verkocht in Azie en Zuid Amerika. Touratech heeft een eigen enduro/rally team dat al sinds 2002 over de hele wereld wedstrijden rijdt en zelfs aan de Dakar Rally meedoet. Alles om onderdelen uit te testen onder de zwaarste omstandigheden. Natuurlijk is alles te koop voor zo’n rally motor, zoals tanks,buddy’s electronica vering, kortom alles. leuk detail is dat ze ook schokdempers verkopen uit Holland, jawel Hyperpro! Na een uitstekende warme maaltijd in de bedrijfskantine was het weer tijd om het Duitse strakke asfalt te berijden, wat een verschil met al die …….….drempels in Nederland! http://touratech.nl/ Ton Blokzijl


Viziernov2012  
Viziernov2012  
Advertisement