Page 1

p/a Veerstraat 93, 6703 CB Wageningen

Nummer 3, 2013


37-ste jaargang, nr. 3, augustus 2013 Verschijnt 4 keer per jaar. p/a Veerstraat 93 6703 CB Wageningen Giro: 3533440 KNMV Nr: 0537 Iedere vrijdagavond in JoJo’s Café vanaf 21.00 uur Gewoon lidmaatschap: € 20,- per jaar Gezinslidmaatschap: € 15,- per jaar Jeugdlidmaatschap: € 15,- per jaar E-mail: info@rijnridders.nl Internet: www.rijnridders.nl

HET VIZIER Clubblad van Motor en Trial Club

“DE RIJNRIDDERS” Bestuur: Voorzitter Secretaris Penningmeester Toercommissaris Trialcommissaris

Marten Renkema Dick Eimers Frans Steenhuis Michiel Schoutsen Frans Steenhuis

0317-417143 06-12378680 0317-416834 024-3501858 0317-416834

Redactie: Ton Blokzijl Frans Steenhuis

0317-422073 0317-416834

-1-


Redactioneel Lang zitten zeuren over het koude weer, nu is het echt zomer en vinden we het eigenlijk te warm, watjes toch! In deze Vizier ontbreekt het woord van de voorzitter, hij is samen met zijn gezin op vakantie. Niet zomaar, maar met z’n allen op BMW’s. Uiteraard in deze Vizier uitgebreide reisverslagen van Michiel en Nico. Verder een technisch verslag van de perikelen rond de Monto Guzzi van Pedro. Aandacht voor de rit die Cindy uitgezet heeft voor zondag de 11-de a.s. we hopen dat er veel motoren in de Wim Kanstraat staan om 10 uur! Uniek aan de rit is dat de route niet bekend gemaakt wordt, dus of ge nu TomTom minded bent of Garmin verslaafd, je kunt gewoon mee. Met de Garmin (en de nieuwe TomTom) kun je natuurlijk wel een track van de route maken. Kijk en huiver, naar de toercompetitie, de top drie loopt uit, Ridders let op uw saeck! Veel lees plezier en veel veilige kilometers.

Frans en Ton.

Inhoudsopgave Tussen Twee Wielen

3

Uitnodiging Superclubweekend

Dick

4

Uitnodiging 1e Rijnridders Hoteltoer

Dick

5

Uitnodiging Theo van der Heiden Rit

Cindy

6

Verslag Pinksterweekend

Michiel

7

De Monto Guzzi is zwaar gewond

Pedro

9

Trialdemo foto’s

Frans

12

Foto’s Clubtrial Bilstain

Frans

13

Uitslagen Clubtrials

Frans

14

Tussenstand Toercompetitie

Michiel

15

Ital-Dag

16

Verslag Kampeerweek Frankrijk

Nico

17

Het volgende Vizier komt uit op vrijdag 1 NovemberAugustus 2013. Leef je uit; schrijf een leuk stukje, een mooi reisverslag of maak een inspirerende fotoreportage. En stuur dit op naar redactie@rijnridders.nl - Kopij inleveren voor zondag 27 Oktober 2013! -

-2-


Augustus 2013 9, 10, 11 Augustus

TeutoburgerwaldTour via VAMC

Zondag 11 Augustus

Theo van der Heiden Toertocht

16-17-18 Augustus

3-daagse Anseremme

25 Augustus

Zondagse Zomertoertocht

September 2013 Zondag 8 September

8e Clubtrial, haven Wageningen, Aanvang 12:00u 11:00u Uitzetten 10:30u Koffie Frans

13-14-15 September

Superclub Kampeerweekend Someren-Heide

Oktober 2013 Zo 29 September – Vr 4 Oktober

1e Rijnridders Hoteltoer Duitsland

Zondag 13 Oktober

9e Clubtrial, haven Wageningen, Aanvang 12:00u 11:00u Uitzetten 10:30u Koffie Frans

November 2013 Zondag 3 November

10e Clubtrial Regiotrial Enschede Aanvang 12:00u

Zondag 24 November

11e Clubtrial, haven Wageningen, Aanvang 12:00u 11:00u Uitzetten 10:30u Koffie Frans

December 2013 Zondag 15 December

12e Clubtrial, haven Wageningen, Aanvang 12:00u 11:00u Uitzetten 10:30u Koffie Frans


Vrijdag 13 september – Zondag 15 september Dit jaar weer een voor de liefhebbers wat dichterbij en de keuze is gevallen op: “Camping De Kuilen” Kuilvenweg 15 5712 PD Someren-Heide www.campingdekuilen.nl Slapen? Traditiegetrouw kun je op een veldje kamperen. Echter voor de luxe kampeerders zin er 4- en 6-pers. chalets beschikbaar. Mocht je hiervan gebruik willen maken, meldt dat dan bij je opgave. Wil je meer privacy wil en een eigen chalet wil huren kun je dit op eigen gelegenheid doen. Altijd wel even de slaapzak meenemen natuurlijk. Eten en drinken? Hoe en wat we organiseren is op dit moment nog niet bekend maar verhongeren zullen we heus niet. Of en hoe er een BBQ georganiseerd wordt is op dit moment nog niet bekend. Als je ook komt laat dan even weten: Michiel@Schoutsen.nl of op onze homepage. Tel. 06-12795711


Willen jullie nu eens op een clubevenement even niet kamperen maar wel een comfortabel onderkomen weten te waarderen?

Hier is jullie kans! Van zondag 29 september t/m vrijdag 4 oktober.

Globaal de route: Dag 1: Wageningen - ZĂźschen ca. 320km Dag 2: ZĂźschen - Dammbach ca. 240km Dag 3: Dammbach - Bad Peterstal ca. 305km Dag 4: Bad Peterstal - Orbey ca. 285km Dag 5: Orbey - Saarburg ca. 300km Dag 6: Saarburg - Wageningen ca. 390km

Voor info over de route en hotels: www.rijnridders.nl en/of dick.eimers@xs4all.nl Je kunt natuurlijk ook bellen 06-12378680 LET OP: De inschrijving sluit op 1 september. Dit i.v.m. het tijdig reserveren van (motor)hotelaccomodatie


Theo van der Heiden rit

Zondag 11 augustus Start om 10.00 uur Startlocatie bij Cindy en Marc Wim Kanstraat 10 6708 MJ Wageningen Dit wordt weer een ouderwets te rijden route nl: Route wordt van te voren niet bekend gemaakt of vrijgegeven voor een Navigatie toestel! We volgen dus gewoon de voorrijder/ster! Geen gezeur dus over de route maar heerlijk vrij rijden en genieten van het Hollandse wegdek! Natuurlijk op tijd stoppen en koffiedrinken. Lengte rit ongeveer 170 kilometer. Foto-sessie KNMV Magazin GRIP


Pinksteren 2013 Het is vrijdag 17 mei 9:30 als drie Rijnridders verzamelen bij het Tankstation in Reek. Om vervolgens geheel binnendoor naar Ouren te rijden. Ouren ligt in België nabij het drielandenpunt van België/Duitsland/Luxemburg. Het is niet echt zonnig zoals we gewend zijn met pinksteren, maar met zijn drieën rijden we vrolijk door het Brabantse- en later Limburgse land. In de buurt van Brunssum begint het te spetteren, en steeds een beetje meer. Inmiddels is het bijna lunchtijd en we zoeken het centrum van Brunssum. 10 meter binnen het voetgangerswinkelgebied parkeren Edwin en ik onze motoren. Pal in het zicht zodat de bagage er enigszins veilig op kan blijven zitten. We gaan een eettentje/café in waar diverse locals zich alvast te buiten gaan aan pils vergezeld van een glaasje citroenjenever. Naar buiten kijkend besluiten we er maar de tijd voor te nemen. Pas tegen half twee rijden we weer verder. Buienradar gaf aan dat we nog hooguit een km of 15 regen zouden hebben. We realiseerden ons echter niet dat de buien boven buitenlands grondgebied niet getoond worden. Het bleef dus tot in Ouren regenen! Oh wat waren we blij dat we (Corine en ik) een degelijk huisje met straalkacheltje hadden. Edwin mocht zijn tent in eerste instantie dicht bij het water zetten, maar dit bleek zo’n blubberzooi te zijn dat de tent snel verplaatst werd naar de voortuin van de trekkershut. Nadat Corine en ik terugkwamen van boodschappen doen in Luxemburg (Weiswampach was slechts 5 km verderop) stond Edwin al bij een paar nieuwe kampeerders te kijken. Het waren Marc en Cindy die zojuist geaariveerd waren. Helaas zonder motor. Die had zo’n 70km voor de camping de geest gegeven. Met veel kunst en vliegwerk hadden ze de motor, die elektrische problemen bleek te hebben, achter een pilaar verscholen zodat ze die de dag erna konden gaan ophalen. Cindy zat behoorlijk te balen. Het was al de zoveelste keer dat haar motor het verrekte om haar probleemloos op een Rijnridderkampeerweekend te krijgen. Een warme maaltijd in de kantine met een paar bijbehorende pinten bracht ons er weer bovenop en er werden plannen gemaakt voor de dag erna. Er zou getoerd worden. Edwin en ik hadden bedacht toch niet veel te kunnen uitrichten aan de motor van Cindy en zo gingen Marc en Cindy zaterdagochtend de motor halen en een nieuwe accu proberen te vinden. En Edwin, Corine en ik begonnen aan de toertocht die Gerard voor ons had klaargemaakt. Het was een leuke tocht met af en toe spectaculair offroad ivm wegopbrekingen. Rond het middaguur brak de zon echt door en werd het eindelijk aangenaam warm. Bij terugkomst op de camping waren daar in middels weer twee ridders aangesloten. Tot aan etenstijd werd er op het terras gezeten en dat was ook de laatste zon die we dit weekend zouden zien. Zondag werd er dan eindelijk met de complete groep getoerd. Althans de eerste 15km. Na een tankstop in Weiswampach wilde de motor van Cindy weer niet starten. Er bleek dus meer aan de hand dan een kapotte accu. Na aanduwen reed Marc met de motor terug naar de camping en Cindy stapte achterop bij Edwin. Zo kon de tweede pinkstertoertocht, die eveneens door Gerard was gemaakt, toch met vijf personen voortgezet worden. De lunch werd een beetje lastig. Na lang zoeken parkeerden we bij een dorpsrestaurant waar al wat families binnen zaten. Die hadden een gereserveerd pinksterdiner waar geen ruimte voor vijf uitgehongerde Rijnridders was. We konden wel een broodje ham krijgen, maar moesten daar niet te veel haast mee hebben. We besloten door te rijden. Er werd koers gezet naar de camping. 3km voor de camping zat een sjieke tent waar we vorig jaar een keer gegeten hadden. Nu was het daar zo druk dat we besloten toch maar naar de camping te gaan. Daar


aangekomen begon de lucht weer donker te worden. Zou het nog effe droog blijven? We besloten met de auto naar Weiswampach te gaan voor diverse contrabande en boodschappen om in eigen beheer pannenkoeken te gaan bakken. Dit werd voor het gemak gedaan met voorgebakken naturel pannenkoeken om de snelheid er een beetje in te houden. Dit bleek superhandig en geflambeerd met whisky waren ze helemaal geweldig. Na het eten kwam de vertegenwoordiger van de ANWB (Bertrand uit Houffalize) om de motor van Cindy te repatriÍren. Met handen en voeten werd de man duidelijk gemaakt dat repareren geen zin meer heeft en dat we het ding zsm naar Wageningen wilden hebben. ’s Avonds begon het weer te regenen en dat deed het nog steeds toen we de volgende ochtend rond een uur of tien de motoren weer opzadelden. En net zoals ze gekomen waren gingen de drie groepjes weer in gelijke samenstelling huiswaarts. Rond 18:00 uur was in ieder geval iedereen weer binnen. Deze Pinksteren gaat de boeken in als de natste en slechtst bezochte van de afgelopen 10 jaar. Desondanks hebben we een heel gezellig weekend gehad en had ik het niet willen missen. Gr. Michiel De Monto Guzzi is zwaar gewond Vorig jaar met Pinksteren heerlijk met de RR getoerd door Luxemburg en dit jaar sleutelen aan de Guzzi. Het 27 jaar oud beestje kreunde en piepte de laatste tijd wat, maar dat mag ook als je zo oud bent vind ik. Zo rond de 2.500 toeren zat er een wat vreemd ratelend geluid in, maar dat ging daarna over. Tot zaterdag 18 mei. Want toen ging het beestje inhouden en het leek wel of de rem aanliep. Ik kwam met moeite en veel gekrijst weg bij de verkeerslichten en toen voelde ik dat het goed mis was. Het motortje liep goed, dus geen vast loper, het schakelde goed, dus geen versnellingsbak (VB) ellende, en in de vrij was de motor maar met veel moeite voor of achteruit te krijgen, alsof een onzichtbaar duiveltje aan de rem trok! Het kon niet anders of het moest de aandrijving zijn (had ik nou maar een kettingfiets, dacht ik even). Gelukkig reed ik dicht bij huis en kon net de oprit halen, Daarna moesten we met twee man de motor duwen! Maar ja, aan de buitenkant zag je niets en het kon de cardanpot zijn aan het achterwiel of bij de uitgang van de versnellingsbak, daar waar de kruiskoppeling zit. Het zat maar een ding op en dat is met Pinksteren de boel uit elkaar halen. Eerst maar voor de zekerheid de olie van het cardanhuis aan het achterwiel leeg laten lopen en ik was blij te zien dat de olie mooi schoon was en geen metaaldeeltjes bevatte. Het moest dus aan de voorkant zitten en ja hoor. Na de hele boel te hebben gedemonteerd (wiel, schokdempers, remklauw en totale achtervork, zag ik al wat de boosdoener was:


Een geheel uit elkaar gevallen kruiskoppeling!!! Gelukkig ziet de uitgang van de Versnellingsbak er goed uit en is de lager in orde, net als dat van het Cardanhuis. Ik realiseer mij dat ik nog geluk heb gehad, want als ik langer was doorgereden had ik mogelijk het gedeelte dat deel uitmaakt van de VB helemaal aan gort kunnen draaien als de losse delen van de kruiskoppeling waren gaan slingeren en slaan. Nu valt de schade aan het aluminium huis wel mee en is beperkt gebleven tot een paar flinke groeven. Verder geen uitgelopen lagers door te warm worden, dus even een zucht gelaten. Achteraf gezien had ik het kunnen zien aankomen. Ik voelde de laatste tijd wel wat speling in de aandrijving bij het optrekken en op de motor af remmen, maar dat mag ook wel na 27 jaar en ik kon niet vermoeden dat de slijtage aan de kruiskoppeling zo erg was. Zoals jullie op de fotos zien is de speling gigantisch! Leefduur van een kruiskoppeling van een 650 is dus 27 jaar. Denk niet dat deze eerder vervangen is. En nu maar hopen dat Theo L te Nijmegen nog wel een goed exemplaar voor mij heeft staan en dit betaalbaar is. Denk het wel, wat als het goed is hebben ze daar genoeg MG V 650 gesloopt in de loop der jaren, en anders staat daar misschien nog de V 650 die Guus Steenhuis heeft ingeruild!!! En wie weet zijn er Guzzisten in de club die een aandrijfas met kruiskoppeling voor mij weten! Zal maar wat telefoontjes gaan plegen. ik hoop snel weer te kunnen rijden, want de zomer moet nog beginnen en sleutelen is niet mijn hobby, maar nu moet echt even. Wordt vervolgd! Pedro Het vervolg: De Monto Guzzi heeft alles bij elkaar een dag of 10 in het "ziekenhuis" gelegen. Een gebruikte cardan-as (daar zit bij de Guzzi de kruiskoppeling aan vast) bij TLM voor 125 muntjes bracht uitkomst. De schade aan het cardan-huis is beperkt gebleven tot een paar flinke krassen, maar het is te doen. Het inzetten was overigens wel wat lastiger dan het demonteren, maar na een beetje zweten en doorzetten kreeg ik deze weer in. Nooit eerder gedaan en toch gelukt. Zo'n Guzzi zit eigenlijk best wel simpel in elkaar. Met een bacho, waterpomp tang en schroevendraaier kom je heel ver. Het reed daarna een stuk soepeler met minder schokken. Inmiddels heb ik een ander probleemtje: de startmotor wil niet meer aanslaan en dit heeft mogelijk te maken met een onwillge start-relais. Dit probleem heb ik al een jaar lang (tik tegen de startmotor hielp meestal), maar nu wordt het tijd om het te maken. Deze is besteld en zal snel weer geholpen zijn. Het blift een oud beestje he! Dit weekeind moet ie weer rijden. Pedro


Trialdemonstratie Open Havendag 1 juni 2013


7e Clubtrial Bilstain


De toercompetitietussenstand Er ontwaart zich al een degelijk top 3 in het klassement. Gelukkig komen er nog diverse evenementen om de subtoppers een kans te geven. Denk hierbij aan het teutoburgerwald weekend waar Hugo ons mee naartoe wenst te trekken. Het zal na verschijnen van dit vizier kort dag zijn, maar we hebben meer. Anseremme wacht op ons rond 16 augustus, het Superclubweekend op 13 september en waarschijnlijk het laatste grote evenement: Dick’s Rijnridderhoteltoer vanaf 29 sepetember. Daarnaast hebben we natuurlijk nog de nodige dagritten die al met al ook lekker aantikken voor het klassement. Wederom tot gauw bij een van de komende evenementen, Gr. De toercommissie

Deelnemers

Totaal behaalde punten(km)

Aantal deelnemingen

Poiesz, Edwin

2439

6

Broers, Hugo

2278

5

Donker, Nico

2111

4

Schoutsen, Michiel

1763

8

Strausz, Corine

1383

6

Holst, Cindy van

1303

6

Molenaar, Gerard

1021

5

Boshoven, Gerrit

954

4

Buitenhuis, Lydia

954

4

Eimers, Dick

833

4

Renkema, Marten

541

3

Dam, Marc van

433

3

Hendriks, Jan

413

2

Boer, Alex de

208

1

Raspe, Josefine

208

1

Koppes, Harrie

208

1

Steenhuis, Frans

208

1

Blokzijl, Ton

208

1

Steenhuis, Guus

208

1

Steenhuis, Koen

208

1

Driessche, Peter van de

208

1

Kuypers, Han

208

1

Skowron, Gosia

208

1

Renkema, Hotze

208

1

Renkema, Claas

208

1

Wiggerman, Ada

205

1


RijnriddersKampeerweekFrankrijkReisverslag. Edwin nog enthousiast van de Lustrumkampeerweek van vorig jaar in het Zwarte Woud was van mening dat een vervolg hierop geen 5 jaar mocht duren en kwam met een reisidee naar noordwest Frankrijk voor dit jaar. De aanmeldingen stroomden nog niet direct binnen maar bij het met een week vervroegen van de vertrekdatum ging het toch lukken een gezelschap bijeen te krijgen. Gezien het feit dat ik heden ook wat ruimer in mijn tijd zit en deze ook wat vaker wilde benutten voor motorkampeertochten had ik hier meteen zin in. Kort voor vertrek werd dit nog versterkt door de aanschaf van een nieuwe V-strom. Deze kon nog net ingereden worden voor vertrek en het plan was om ook nog even een proefkampeerritje te maken voor de reis naar Frankrijk om het bepakken van en het rijgedrag hiermee uit te proberen. Maar door verplichtingen en k*tweer kwam dit er niet meer van. Door dit weer was ik wel in staat regenritten te maken waarbij bleek dat de nieuwe broek in het kruis op een vergiet leek en deze retour fabriek moest maar mijn oude broek bracht voorlopig uitkomst. Ook werd de helm nog even van de verplichte reflectie voorzien en mochten de Franse blaaspijpjes thuisblijven wegens toch nog niet verplicht. Op het laatste moment toch nog maar een SW-motechtanktas aangeschaft. ( Dit mede door de Euro-aanschafprijs maar even niet om te rekenen naar guldens.) Gelukkig woei er vlak voor vertrek een stormpje zodat ik er de al ingepakte uitrusting op de motor kon bevestigen om hiermee een testrit te maken. Aangezien ik de naam heb van Beverly-Hilbillie kwam ik er niet onderuit om dus veel materiaal op te pakken, de alu Traxkoffers lieten zich fijn inpakken zodat ik de sticker van max. 3kg niet goed meer kon lezen. Het gevolg was dat het gewicht een ietsepiets hoger lag. Het optuigen van de motor ging snel met de koffers en rollen zodat via een stukje snelweg met tegenwind en de posbank een goede indruk werd opgedaan.Op de snelweg natuurlijk de klappen bij vrachtwagens maar de stabiliteit bleef goed en de grootste verassing was dat de motor ook nog lekker stuurde in de bochtjes op de posbank, missie geslaagd. Voorafgaand aan de reis was er natuurlijk veel communicatie via Topshare waarop ieder wat info en ideeĂŤn plaatste over de eventueel te bezoeken plaatsen en intersantiteiten. De camping werd gekozen in Licques tussen Boulogne en St-Omer, hiermee had de BMW club al ervaring opgedaan. Ook had ik al gegoogeld waar en wanneer proviand en essence in het dorp verkrijgbaar waren. Edwin (Garmin) en ik (TomTom) zouden de routes maken. Alle routes werden ook omgezet zodat ieder systeem alle routes ingeladen had, wat later zeer goed uitkwam. Voor mij was het de 1e x om serieus buitenland-routes te maken maar met de Michelinkaart als leidraad en flink inzoomen op Itn-converter kreeg ik er al snel plezier in ( Achteraf ook terecht). Wat ik op de kaart zag was niet direct om blij van te worden, heel veel dorpen/stadjes op korte onderlinge afstand aan alle wegen in de streek, dat was dus een hobby op zich om hiervan zoveel mogelijk te ontwijken via boerenwegen. Pijnpuntje was dat sinds de overplaatsing van Tom deze rariteiten vertoonde. Eerst bleek hij vast te lopen bij naar (veel) later bleek, het aanraken van de remhendel, hierdoor was ik bij routes rijden tijdens het inrijden al vaak de mist ingegaan. Na het veranderen van de aansluiting leek alles goed te werken, maar later, ook tijdens deze week bleek het toch niet okĂŠ . Het gevolg was de 1ne x wel + de 2de x niet de route weg(na opnieuw opstarten dan weer op het 1e startpunt). Het was dan puzzelen+wissen met garmin-aanwijzingen op welk waypoint de TomTom dan ook was. Veel later kwam ik pas erachter dat tijdens netvoeding bij het afzetten van het contact deTom op tilt sloeg, was de Tomaccu vol dan ging het goed. De aansluiting zal dus toch op het door mij al geadviseerde stadslicht moeten! Maar ja, nadat de oorzaak bekend was betekende dit niet het einde van ellende, uit gewoonte zet je de motor soms uit (!!grr*!!) zonder altijd op de Tom te kijken en deze dan eventueel uit de houder te wippen. Eindelijk op weg. Zondag 2 juni was de start. Hugo zou om 9.15 bij mij zijn, en inderdaad hoorde ik even een motor maar ik zag niks. Een kwartier later kwam de GS de stoep op en liep ik naar de voordeur, Hmmm??? niks meer te zien! Na flink afwachten en buiten gepost te hebben kon ik hem eindelijk onderscheppen (welk nummer was het ook al weer?) Na de koffie konden we vanaf Westervoort dan toch bij Beneden-Leeuwen de toerroute oppakken richting Fijnaart. Het was een mooie route door het Land van Maas en Waal (Tekst B.de Groot) maar onder Gorinchem moesten we even de snelweg A-27 op. Dit ging even goed tot er file opdook, Mmhhh even aansluiten dan maar want zo,n koffer-


set zal wel te breed zijn voor de autospiegels. Maar ja na 2 minuten begon dit toch te vervelen dus hup met de geit en met groot licht en slalommend ging het meeste volk toch enigszins zijwaarts zodat de 5 km file doorkruist kon worden (Volgens Huug paste het precies). Na deze vertraging ging het weer vrolijk verder richting Edwin. Ook al lag zijn adres in de route, Tommie wilde niet zonder slag of stoot naar dit Garminadres. Er leiden vele wegen naar Rome en ook 2 naar Fijnaart. Dus Tom wilde eerst richting Antwerpen maar door de accunukken geloofde ik hem niet meer op zijn blauwe ogen (Bluetooth) en volgde maar even de borden maar in de plaats aangekomen nam Tom wraak. Gelukkig had ik in een flits gezien dat de straat even op het scherm stond dus na wat cirkelen werden we onthaald op huize Poiesz. Het was inmiddels behoorlijk zonnig en warm zodat we in de tuin van koffie, soep en brood konden genieten. Om 1/2 2 gingen de 3 twins, de V-strom en het duo GSen 650+800, via Brabantse weggetjes richting België alwaar vanwege de lintbebouwingen werd gekozen voor de snelweg. Ik reed voorop en met een gezwind en lekker onthaastend tempo ging het richting Frankrijk. Er was genoeg tijd om op deze saaie lange snelweg nog wat mee te kunnen maken zoals o.a. wegwerkzaamheden waarbij je mocht kiezen uit 2 gescheiden stroken, een met veel bombarie voorbijkomende groep Belse motards waarvan het de laatste ontging dat zijn maatjes de afslag namen en hij even voorbij de afslag bij vol in de remmen ging en met veel stof en rook zijn chopper dwars op de vluchtstrook zette. Ook signaleerde ik 2 mooie dames stilstaand naast de baan om mooie foto’s van elkaar en de uitbundig in bloei staande brem te maken. Verderop weer zagen we een van een oude vouwwagen gemaakte aanhanger achter auto ,,hangen,, met hierop een voertuig wat er niet erg vast op leek te staan, bovendien was het met een spin vastgezette achterklepje open gaan staan, dit was geen aanrader om er met de motor in de buurt te zijn. In tegengestelde richting ontwaarde we een flinke wegwerkfile waar zelfs motoren niet langs konden ( zou die er over een week ook nog zijn?). Na al deze avonturen? bereikten we Frankrijk alwaar we snel weg van de snelweg gingen. Dit was weer leuk rijden en werkte tempoverhogend maar dit kon ook zijn omdat de stal werd geroken. Aan het eind van de middag arriveerde we op camping Le Canchy met een lekker zonnetje en werd een strategisch plekje op het terrein gezocht. Hierbij planten we notre trois tentes dans un emplacement en wel zodanig dat nr4 van Marian er s,maandags ook nog bij kon. Besloten werd in het camping-restaurant te gaan dineren. Gezien de kaart zou het een eenvoudige maar voedzame maaltijd worden. Als voorafje namen we een gezellige karaf wijn en als gerecht entrecote (medium) met frites. Ons Frans is niet tres bien maar de kok was ook geen helderziende(medium), de frites was met teveel in te weinig (heet)vet gemaakt dus slap en vet, Edwin had nog een redelijk vleesje maar die van Huug was rauwig en de mijne was ook 99% rood en finaal doorpeesd en voor 15% eetbaar. Maar de bediening was vriendelijk en goedbedoeld en we moesten er nog een week verblijven dus maar geen ruzie gemaakt. Bovendien stond er fikse mand brood bij die ik bijna helemaal heb verorberd om het vet te dempen en de nog levende roodvleesbacteriën dood te drukken, want helemaal lekker voelde het niet. Na deze maaltijd werd al uitbuikend de omgeving nog even verkend, hierbij werd een kudde jonge runderen achter een heg gepasseerd die aardig bij de pinken was. Als een stormram kwamen ze aangegaloppeerd en zonder hek waren we er niet meer geweest. De avondwandeling zou een traditie zou worden voor ons gehele verblijf aldaar. De avond werd nog even vervolmaakt bij het tentenkamp. Maandag 3 juni Na een rustige nacht bleek dat we diep in de natuur stonden, om 5.00 begonnen de 1e soort vogels te fluiten en naar mate de tijd verstreek kwam er steeds meer ander gekwetter bij. Hugo meende zelfs de bijna uitgestorven Polisinario en Roepie-roepie gehoord te hebben. Alles went dus toch nog maar even doorgetukt. Na het opstaan was het tijd om de douchemunten uit te testen, warm water dat wel maar er moest constant een knop ingedrukt gehouden worden zodat er 1 hand overbleef voor de andere activiteiten met hierbij ook nog de angst hoeveel tijd er nog restte voordat de watertoevoer stopte, dus ook geen koud water meer. Gelukkig zijn we creatief dus bij latere douchebeurten werden er houtjes, roerstaafjes en andere prullaria tussen de knoppen gestoken ( Elke knop was weer anders) zodat we de handen vrij hadden. De


baas wist dat de knopjes en panne waren en zou deze besteld hebben, maar ik denk dat ze er nog steeds op zitten. Na het ontbijt was het tijd voor ons 1e ritje, de toertocht zuid richting Auxi van 180km. Het was bewolkt en droog en een graadje of 15. Vanaf de camping zaten we al in het Parc Regionale met de vele Forets en hierin waren veel mooie kleine wegen met de voor de streek bekende heggen. Niet altijd overzichtelijk meer wel sfeervol. Er was nog niet getankt maar in de geplande pauzestad Auxi zou wel een pomp moeten zijn. Nog hiervoor begon mijn 1etanklcd te knipperen dan had ik nog 4,5 liter maar iedereen kon wel wat sap gebruiken dus toen er bij een oversteek in de verte een grote reclame van een station de essence opdook sloegen we even af. Eenmaal daar bleek het vergane glorie en vervolgden we de rit maar. Verder geen pomp gezien, in 1e instantie ook niet in Auxi en bijna waren we er al weer uit totdat de drang naar koffie ( en benzine ) deed besluiten om te keren. Op de navi,s zoek benzine ingetoetst, met als resultaat; alles inmiddels weg of nooitniet aanwezig. Gelukkig (of was dit de oorzaak van alle sluitingen) ontwaarden we een bord supermarche+tanksymbool, naar de vervolgborden was het even op zijn Frans doorzoeken, maar eindelijk gevonden. Onbemand maar met a la carte is het geen probleem? Nou ja 1 pompe had last van hors de service maar de andere moest het doen. Of het nog onwennigheid was voor ons deze trip of dat het aan de pomp lag, het liep niet helemaal lekker. Doordat dit de deze enige werkende pomp in de omtrek was het druk waarbij wij ook nog lagen te klooien. Van even vergeten creditcardcodes tot niet accepteren, gelukkig lukte het Hugo uiteindelijk om het apparaat in werking te zetten dus in 1 toer snel alle tanks gevuld. Na deze opluchting snel naar een koffiebar. Na de stop reden via verder om na vele mooie wegen weer op camping aan te komen waar Marian inmiddels was gearriveerd met haar voiture. Na de begroeting moesten er nog wel boodschappen worden gedaan. Door de goede research waren we snel bij de plaatselijke supermarkt met hoera ook een tankstation, dus in het vervolg altijd na de ritten hier gelijk afgetankt. De topkoffers van Edwin en mij kwamen goed van pas, alles paste erin van bier tot stokbrood. Deze avond aten we gezond met echte verantwoorde groentes. Na de maaltijd bleken alle potten pannen kommen bestek vuil te zijn, dus een grote afwas. In het gebouw stond een grote opvangteil voor lekwater en na deze geleegd te hebben hadden we een mooi afwasbakje. De afwastaak deden we met ons allen, 1 spoelde af 1 waste af 1 droogde af en de 4e deed de coรถrdinatie. Bij het avondgelag vond men de wijn aan de koude kant daarom de volgende tip; Stop de koude wijn in een kruik, stop deze in je slaapzak, de volgende ochtend is de wijn op temperatuur. (Die koude voeten worden in de loop der dag vanzelf weer warm). We gingen niet te laat slapen want na de nacht wachtte de grande tour Rondje Zeezicht van 250 km. Dinsdag 4 juni Na de vaste ochtendrituelen was het tijd voor het Rondje Zeezicht, dit was de eerste serieuze door mij gemaakte navigatietoer ( Meestal hebben anderen deze taak al verricht). Best nog spannend dus of het echt iets moois zou zijn geworden. Al snel bleek dat met het op de pc inzoomen om via de kleinere landbouwenveeteeltwegen de meeste bebouwing te omzeilen aardig gelukt was en het zachtste pad was toch nog meestal halfhard. Het begon bossig met flink heuveltjeop/heuveltjeaf maar na enige tijd gaf Ton het signaal; Doorgaande route niet mogelijk; dit met een af en toe blanco scherm. Maar ik zag ons toch duidelijk op een weg rijden en even later werd de route dan ook zonder problemen weer getoond. Dit gebeurde tig keren. Na enige tijd kwamen we langs de v-1 lanceerbasis welke echter in het bos aan het oog onttrokken was dus doorrijden maar, voor een bezoek was nu geen tijd. De museumparking werd gepasseerd en weer die melding. Na 1 km bleek waarom. Het pad ging over in een grote rioolbuis welke onder een snelweg doorliep. Geen nood, even bukken en doorrijden want aan het einde gloorde het licht alweer. Van schrik en schik zijn vergeten hiervan een foto te maken. Gelukkig hebben we de coรถrdinaten nog dus wie wil? Tom had dus toch een beetje gelijk. Dit gold ook voor het deel hierna. De route ging mooi voor het dorpje langs richting een camping. Het pad werd kuilenzand met later een hek waar je langsop kon en waarna het overging in een hobbelig grasveld langs een kanaal met picknickbankjes en vissers-steigers. In mijn spiegels zag ik iedereen offroadend door de kuilen hobbelen en na 200 meter was er weer een hek


waarlangs weer een zanderig paadje liep. Missie geslaagd? dacht ik maar even verder stond een vervallen manege met een te goed afgesloten hek waar we niet langs konden. Achteraf bleek dat vlak na dit hek onze route liep, maar helaas we moesten weer retour naar het dorp alwaar na 2 bruggen en enkele km we alsnog weer op rechte pad kwamen. Heel leuk allemaal maar toen werd al duidelijk dat de 250km vandaag niet gehaald zou worden. Later op de dag kwamen we bij de kust alwaar Cap Gris Nez even aangedaan werd. De vandaag toch al flinke noordenwind tochtte hier flink en je moest hier niks los te laten. Het zicht vanaf de krijtrots was wel mooi maar het zicht was niet helder genoeg om de Britse kust te kunnen zien. Snel weer door en via enkele andere dorpen met lege boulevards slingerden we weer richting Licques. Het voordeel van deze route was dat we via het bloembladconcept diverse malen weer in de buurt van de camping kwamen dus tegen 4en met nog 100km te gaan besloten we de route af te breken en vanaf dit punt het restant op een andere dag te vervolmaken. Op de camping waar Marian de dag had gerelaxt werd besloten om te BBQen. We hadden zelf een minigril die we in de geleende hoge gril konden plaatsen. Dit was beter voor het gras en de ruggen. In de supermarkt was keus genoeg. Op mijn advies werd er ook een door mij aanbevolen bak taboulle oriental gekocht, dit ging schoorvoetend maar later was het wel schoon op. Na een glaasje calvados in de bar werd er weer uitgebuikt met een avondloopje. En zoals gebruikelijk werd de dag afgesloten met een afzakkertje in het tentenkamp. Woensdag 5 juni Deze ochtend werd ik wakker met hoofdpijn en knallende oren, dit alles niet van de drank maar als gevolg van de wind. Dus maar een flinke pil genomen en het kwam ook goed uit dat er voor deze dag het plan lag om niet te moteren maar een langere wandeling te gaan maken in de mooie omgeving. Goed voorbereid vertrokken we na op de camping nog wat info over de route getracht hebbende te krijgen. Dit was met de Franse slag ( Door met je mobiel een qr-code te fotograferen zou er een routebeschrijving moeten verschijnen met info) ook met de wandelnavi erbij werd 30 minuten naar de goede bordjes van de route een startpunt gezocht. Het oriënteren en de puzzeltocht naar de bordjes gaf de wandeling toch wat extra’s. Onderweg kwamen we o.a. een fraai gelegen herberg bij een oude watermolen met diverse watergangen tegen. Na een leuke tippel zagen we van bovenaf de camping in de verte liggen en gezien het tijdstip was het de hoogste tijd om de picknick uit de rugzakken te halen. Na de maaltijd nog even liggend in het gras een oogje toeknijpen. Na deze pauze werd de camping weer opgezocht. Edwin ging offroad de boeren in de omtrek bezoeken en de rest ging nog wat rusten of lezen. Ik koos voor het 1e om het restant kopzorg te bestrijden maar hierbij had ik buiten de waard (campingbaas) gerekend. Uitgerekend nu moest deze het gras maaien en wel in de zeer directe omliggende meters gedurende wel 2 uur. Maar geen nood, eind volgende dag was ik er weer bovenop. Er werd natuurlijk ook weer gedineerd ge-afwast gedronken en ge-slaapzakt en ik dacht dat er ook nog ge-avondwandeld is. Donderdag 6 juni Na een stevig ontbijt waarbij ik voor de liefhebbers weer lekkere gebakken eitjes maakte was het vandaag de dag om de route naar het oorlogsmuseum La Coupole in St-Omer te rijden, deze had ik gesplitst in 2 delen om het museum te kunnen bezoeken. Maar ja om met teveel mooie zonnige km’s de beschikbare tijd te gaan verdoen aan rondlopen. Dus na het nemen van een foto snel weer door. Verderop wel even een mooie stop aan het water gemaakt om in de schaduw even te genieten, hoewel ik hier enige tijd bezig ben geweest om Tom weer enigszins weer op locatie te krijgen. Later op de middag moesten we de links/rechts beweging van de armen even neutraliseren met de op/en/neer stand. Hierdoor kwamen we op een gezellig terras aan een dorpspleintje. Vanaf hier kregen we een goede indruk van de plaatselijke levenswijze en volksaard. Terug op de camping was het weer zodanig dat snel de korte broek en een pilsje gepakt moesten worden. Nog lang niet moe en voldaan gingen we s,avonds weer eens dineren in het campingrestaurant. Al eerder had de term Vleeschpotje in het Franstalige menu ons nieuwsgierig gemaakt. Gezien de culinaire hoogstandjes eerder de week had ik mijn ??? hierover. Even gingen mijn gedachten naar Griekenland alwaar de stoofpotjes niet te versmaden zijn, het zal toch niet dat dit hier ook geserveerd wordt? Na informatie bij de chef de cuisine bleek de inhoud uit konijn, gevogelte en nog een beest te gaan. Gewoon proberen maar en de gerant snelde zich naar de keuken. Te spoedig keerde hij terug met volle bor-


den, dat was tres vite klaargestoofd. Gestoofd niet direct, het bleek om omgekeerde potjes koude vleesinleg in gelei te zijn. Eerlijk gezegd was het lekker gekruid en wanneer niet alle gelei naar binnen gewerkt werd goed te pruimen. Ook de erbij geconsumeerde hilariteit paste goed bij het gerecht en alles werd smakelijk verorberd. Hierna lusten we nog wel een toetje, hierom moest de baas een beetje excuserend lachen en zich achter de oren krabben; Ik heb er nog maar 3 van deze en 2 van die en jullie zijn met zijn 4en ; zijn angst was dat er 4 gelijke toetjes moesten komen. Hij klapte van vreugde in zijn handen dat wij de 3 van het ene en 1 van het andere namen en was zodanig blij dat er een rondje calvados bij gedaan werd. Even werd getwijfeld of een uitbuikwandeling na de diversiteit aan drankjes nog mogelijk was maar dit bleek zelfs louterend te werken zodat we hierna in ons kamp nog van een wijntje konden genieten. Vrijdag 7 juni De dag begon met een lekker zonnetje en eerst maar weer even lekker douchen. 1x onder de douche staand werd het muntje geworpen maar helaas geen water en geen muntjes meer voor handen. Na wat binnensmonds gefoeter maar weer in de broek, waarschijnlijk met een te sierlijk gebaar de munt gegleufd. Maar nee ook de andere overkwam dit drama. De melding aan de baas ; douche ne functioner pas; bracht uitkomst. Het was tijd voor laatste ontbijt met 4 personen. Marian ging met een omweg weer huiswaarts en het motortrio maakte zich gereed voor de Mooie Boulognerit. Deze voerde ons naar Boulogne sur Mer via prachtige wegen. In dit deel van Frankrijk is het nog gebruikelijk dat je op de boulevardparking tot op enkele meters van het strand vrij kunt parkeren. Alhier dus op een bank even een tijdje van het uitzicht genoten voor de route weer vervolgd werd. Deze route was minder lang en tijdrovend en het geplande plan om het laatste stuk van de eerder deze week afgebroken route te voltooien hebben we uit kast gehaald. Op een punt vlak bij de camping gooiden we het stuur om en gingen vrolijk verder. Ook dit deel van de tocht was mooi maar wel anders met wat meer snellere stuurwegen erbij en ook een andersoortige omgeving. Dit 2e stukje bleek achteraf nog ruim 3 uur te zijn. Hierbij hebben we ook de 11 stedentocht gereden, een lint van vele dorpen direct achterelkaar. Hier begon na het bord “einde bebouwde kom” telkens binnen 100m het volgende dorp alweer en dit dus wel 10km lang. Op 1 van de vlottere wegen raakte we verzeilt achter de afzetwagen van een wielerkoers en ik zat net aan een pauze te denken. Maar vanaf een parkeerplaats kwamen net 2 motorbegeleiders van het peloton die druk gebaarde volg ons maar. Dit aanvaarde we dankbaar en hierdoor konden we zelf eens ervaren hoe de motards in de tour zich uitleven. Volgas erlangs maar vooral in de bochten wel even oppassen. De zijwegen waren afgezet maar er waren nog wel tegenliggers. Vooraan de koers werden we voorbij gewuifd en konden onze tocht vervolgen. Ondanks dat we allemaal zuinige motoren hadden moesten Edwin en Hugo (16liter) toch een dun gezaaid tankstation opzoeken, ik (20liter) redde het wel tot het kamp. Voor de laatste x gingen we in Licques aftanken en boodschappen doen voor het diner en de terugrit. Na het eten en bakkie koffie liepen we voor de avondtrip eerst langs de bar om de camping te betalen en een laatste glaasje calvados te drinken. Ook was het moment aangebroken om mijn campingstoel ten container te dragen, onder de belofte dat hij het nog een week vol zou houden mocht deze nog mee op deze trip. Met steeds verdergaand scheurwerk is dit nog net goedgegaan. De bazin had iets met iboes (uilen), de hele tent hing en stond er mee vol en volgens de baas hield hij het nog een beetje in toom maar wat hem betreft ging alles naar de stort. De baas had een band met Normandie en vond het leuk dat wij calvados dronken waarop hij de glaasjes nog eens belangeloos vulde. (Ik vertelde maar niet dat wij dit drankje moesten? drinken van Huug) Tijdens onze laatste rondtippel vonden we dat de tijd eigenlijk te snel was gegaan en dat het hier ook 14 dagen lang wel uit was te houden. Terug bij de tenten moesten de laatste restjes nog opgemaakt worden en ons mentaal voorbereiden op de terugtocht. Zaterdag 8 juni Na ons laatste stevige ontbijt werd het kamp opgebroken en de motoren weer opgetuigd. Dit alles in relaxig tempo gezien de maar 400 reiskilometers. De toer was bijna gelijk aan de heenreis, alleen voor het eindtraject wat meer snelweg. Er was maar 1 tegenstander genaamd de Wind die vond dat we maar moesten blijven. Met een krachtje7 vol tegen werkte deze niet erg mee. Vooral met de bepakking mepte deze er onregelmatig op los, hinderlijk in de bochtjes en vervelend op de open stukken. Pas boven in België was het wat beter door de iets meer oostelijke koers. Al snel zagen we de 1e grote File, dit was veel eerder dan de op de heenweg gesignaleerde opstopping. Al snel bleek de oorzaak de afslag Plopsaland te zijn maar


op de linkerbaan kon de meute goed omzeild worden. Dit bleek een goed voorteken te zijn, op onze rijrichting was verder weinig vertraging maar tegengesteld was het regelmatig een flink zootje. Na een lunchstop op een parking alwaar we bijna high werden van een rokende drugsbende sloeg Edwin af naar huis en vervolgden Hugo en ik als duo de reis. Het was wel opletten vanwege de drukte en werd ik nog bijna in de vangrail gedrukt door een busje met oldtimereropaanhanger waarbij ik vol in de rem moest. Bij het passeren keek ik nog even naar de sjofelefeur maar deze had zijn blik op 1km verder gericht. Hij wist het en de bijrijder zal mijn groet wel overgebracht hebben. Na nog een stopje sloeg Huug af richting Wageningen en gaf mijn benzinemeter aan dat de laatste liters in beweging waren. Door de wind/bepakking gaf de verbruiksmeter een gezien de omstandigheden ook niet slechte 1:20 aan dus bij 400km zou dat kielekiele worden. Het laatste stukje dus zo zuinig mogelijk gereden. In mijn gedachte aan de ownersmanual meende ik gelezen te hebben dat bij de laatste 2,5 liter ook nog een ledje zou oplichten dus twijfelend toch maar doorrijden. Later thuis aftankend bleek er nog een liter in te zitten, het ledje blijkt puur voor injectieproblemen te staan, maar die krijg je met een lege tank natuurlijk automatisch. Wat ook bijna een probleem werd was een flinke wolk bij heldere hemel. Dichterbij gekomen bleek deze wolk dus een kudde bijen op 1,5 tot 4 meter hoogte, door mij klein te maken, helemaal achter het scherm te duiken en de motor diep in de veren te drukken? kon ik er grotendeels onderdoor rijden. Thuiskomend vond ik het bijna jammer om een week later met de sleurhut op reis te moeten ( Ik kreeg later ook bijna heimwee omdat de motor thuisstond). Ook al was het geen lustrumjaar Edwins initiatief om dit vaker te doen is mij goed bevallen dus volgend jaar naar…………? Nico

Vizieraug2013  
Vizieraug2013  
Advertisement