Page 1

Haesburgsche Courant

Jaargang 13, nummer 41, november 2012

De bevers en het slaapzandmysterie

6

De tijdmachine

8

De drie musketiers

12

Don't worry, be hippie 17 Alice in donderland

20

En nog veel meer!

St. Maarten-Hildegardgroep


SCOUTING St. MAARTEN HILDEGARD

Inhoudsopgave

6

\

8 12

2 3 4 5

Inhoudsopgave Voorwoord Van de voorzitter Groepsinformatie Bevers Het slaapzandmysterie Mowgli-welpen De tijdmachine Shanti-welpen De drie musketiers

6 8

Bestuur op pannenkoekentoer! Gidsen Don't worry, be hippie Verkenners Alice in donderland Contactgegevens

12 16 17 20 23

17

2

20

groepsfoto: www.pevry-press.nl

Haesburgsche Courant


REDACTIE

Beste lezers,

Woordje vooraf.

De dagen worden weer wat korter, het wordt weer kouder en de bomen hebben hun meeste bladeren al verloren. Voordat we geheel omschakelen naar de winterpret van schaatsen en warme chocolade, willen we met dit groepsblad nog even terugkijken op een prachtige zomer. Deze editie staat dan ook in het teken van het afgelopen zomerkamp. Jullie vinden diverse artikelen van de speltakken zodat we nog even het gevoel kunnen krijgen alsof we nog in een knus kampgebouw of tent zitten, met de regen die tikt op het dak, of buiten bij een warm kampvuur, zoals op de voorzijde van dit groepsblad. De bevers hebben hun jaarlijkse BeverLogeerWeekend beschreven in dit groepsblad (p.6). Verder kan je lezen over de Mowgli-welpen, zij maakten een reis door de tijd mee (p.8). De Shanti-welpen gingen zelf terug in de tijd en moesten daar als musketier aan de slag (p.12). De gidsen maakten ook een stapje terug in de tijd. Hoewel het te nat was voor de bloemen om goed te groeien, zagen zij alles door een roze bril (p.17). De reis van de verkenners nam een gekke wending toen ze plots achter een konijn en een meisje aan moesten (p.20). Kortom, er zijn weer een hoop vreemde dingen gebeurd deze zomer waarvan ik de helft zelf nooit zou geloven. Misschien is het beter als jullie zelf maar even verder lezen! Artikelen voor de volgende editie kun je, net als altijd, sturen naar groepsblad@smhg.nl. Veel leesplezier! Roderick Al. Jaargang 13, nummer 41, november 2012

3


SCOUTING St. MAARTEN HILDEGARD

BESTUUR

Van de groepsvoorzitter Beste mede scouts en andere belangstellenden, Het is alweer tijd voor het najaarsnummer van ons groepsblad en daar mag het woordje van mij niet in ontbreken. Na een hopelijk welverdiende vakantie en een zeer geslaagd kamp, zijn de speltakken weer gestart met hun activiteiten. Dit jaar was de start anders om dat wij op 25 augustus 2012 meededen aan het culturele festival in het winkelcentrum ‘de Julianabaan’. Dit heeft de groep wat naamsbekendheid opgeleverd en het heeft er een paar nieuwe leden aan over gehouden. Ik heet hen dan ook van harte welkom en hoop dat ze lang van het scoutingspel mogen genieten. Ook zijn de foto- en filmopkomsten geweest waarbij leuke kampherinneringen zijn opgehaald. De makers en samenstellers wil ik via deze weg laten weten ze dankbaar te zijn om het een en ander weer voor elkaar te krijgen. Dank hier voor. Op 8 september 2012 hebben we de groepsactiviteit ‘overvliegen’ ondernomen. Dank aan Sander en Jarno voor de organisatie. Tevens hebben we aan het einde van de middag de lang verwachte gepionierde toegangspoort officieel in gebruik genomen. Deze is gedoopt tot ‘Zwartepoort’. Mevrouw Tilly Zwartepoorte heeft zich als wethouder ingespannen om de huidige ingang aan de Veurselaan gemeentelijk te realiseren. Wij waren verheugd toen zij de openingshandeling wilde verrichten. Zoals ik in het vorige nummer meldde starten we met de implementatie van de ouderparticipatie in het kader van onze groepsontwikkeling. U wordt hiervoor apart over geïnformeerd en ik hoop op een brede respons. Ik wens u veel leesplezier, een goede voorbereiding op de komst van de goedheiligman en ik zie u en jullie graag in en rond het clubgebouw. Adri Sloot Voorzitter groepsvereniging SMHG

4

Haesburgsche Courant


ALGEMEEN

SPELTAKKEN Onze groep bestaat uit 9 speltakken: 1. BEVERS; voor jongens en meisjes van 5 t/m 7 jaar. De opkomst is iedere zaterdag van 12:30 tot 14:00 uur. 2. SHANTI-WELPEN; voor meisjes van 7 t/m 11 jaar. De opkomst is iedere zaterdag van 10:00 tot 12:00. 3. MOWGLI-WELPEN; voor jongens van 7 t/m 11 jaar. De opkomst is iedere zaterdag van 10:00 tot 12:00. 4. VERKENNERS; voor jongens van 11 t/m 15 jaar. De opkomst is iedere maandag van 19:00 tot 20:30 uur. 5. GIDSEN; voor meisjes van 11 t/m 15 jaar. De opkomst is iedere maandag van 19:00 tot 20:30 uur. 6. EXPLORERS; voor jongens en meisjes van 15 t/m 17 jaar. De opkomst is iedere woensdag van 19:30 tot 21:30 uur. 7. PIVO’s; voor jongeren van 17 t/m 23. Om de week van 20:00 tot 23:00 uur. 8. ETAK; voor jongeren van 24 t/m 40. Om de week van 20:00 uur tot laat. 9. +SCOUTS; voor enthousiastelingen. Niet leeftijdsgebonden. CONTRIBUTIE per 1 januari 2012 Bevers € 28,50 Welpen € 58,50 Verkenners en Gidsen € 63,50 Explorers € 70,50 Pivo’s € 37,50 Etak € 32,50 +Scouts € 32,50

per kwartaal (te voldoen in de 1e week) '' '' '' '' per jaar (te voldoen in de 1e maand) ''

De contributie is inclusief kampgeld (behalve bij de pivo's), weekenden en insignes. Voor degene die later in het seizoen lid worden, zal in juni een aanvullende bijdrage in het kampgeld worden gevraagd. Zijn meerdere leden uit een gezin lid dan wordt er 10% (voor de 2e) of 20% (derde en meer) korting verleend. Wilt u zo vriendelijk zijn de contributie per kwartaal over te maken op: 1558.28.908 (Rabobank) t.n.v. Scouting St. Maarten-Hildegard. Voor eventuele vragen kunt u contact opnemen met de penningmeester. LIDMAATSCHAP Nadat men enige weken met de opkomsten heeft meegedaan, neemt iemand van de leiding met u contact op om te bepalen of uw zoon/dochter lid wil worden van onze groep en daarmee ook van Scouting Nederland. Aanmelding geschiedt via een inschrijfformulier dat door u moet worden ingevuld en ondertekend. Meer informatie te verkrijgen bij het secretariaat.

Jaargang 13, nummer 41, november 2012

INFORMATIE VOOR NIEUWE LEDEN

Deze informatie is bestemd voor nieuwe leden. Zie voor contactgegevens van personen pagina 23.

5


SCOUTING St. MAARTEN HILDEGARD

BEVERS

De Bevers en het Slaapzandmysterie Door: Dan Vis

Heel lang geleden, al ver voordat iedereen werd bevangen door de zomerkampkoorts, beleefden de bevers een heel tof avontuur tijdens hun jaarlijkse Bever Logeer Weekend. Op zaterdag kwamen de bevers met hun papa en mama aan met een tas (of koffer) vol slaapspullen. Binnen in de zaal stond een mooie tent die van binnen was versierd met manen, sterren en wolken en roze, doorzichtige gordijnen. Toen iedereen een plekje had gevonden en zijn luchtbed of matje had opgeblazen, was het voor de papa’s en mama’s tijd om weg te gaan. De bevers openden de opkomst door het zingen van het beverlied. Opeens hoorden ze vanuit een hemelbed in de hoek van Noa (sinds wanneer stond die daar?) een enorm gesnurk… Bevers zijn altijd nieuwsgierig, dus werd er een onderzoek ingesteld wie daar zo lag te snurken. In het hemelbed lag een grappig vrouwtje met een nachthemd en een hele grote slaapmuts. Wat de bevers ook probeerden, het vrouwtje werd maar niet wakker en erger nog ze ging steeds harder snurken. Dat zou vannacht nog wel eens heel vervelend kunnen worden, zo’n snurker vlak naast de bevertent. Wie was dat vreemde vrouwtje? Opeens hoorden de bevers een stem; “Dat is Duffie Dromer, en dat ze zo snurkt is mijn schuld”. Toen de bevers zich omdraaiden stond daar een klein elfje in mooie kleren. “Ik ben Snertski, het hulpje van Klaas Vaak, en ik heb echt een heeeeeele grote blunder gemaakt”. De bevers ondervraagden Snertski en al snel werd duidelijk dat ze een hele zak slaapzand boven op Duffie had laten vallen. Die werd dus de komende maand niet wakker. Er was wel een antisnurkdrankje, maar om dat te maken, hadden de bevers het recept nodig. Voor dat recept moesten ze in dromenland naar Klaas Vaak. Na een bezoek aan het toilet, waren de bevers klaar om samen met Snertski naar dromenland te gaan. Bij de poort van dromenland stonden 2 wachters. Voordat de bevers naar binnen mochten, moesten ze aan de wachters laten zien dat ze geen kwaad wilden doen. Na het beantwoorden van een heleboel

6

Haesburgsche Courant


BEVERLOGEERWEEKEND moeilijke vragen, vonden de wachters dat de bevers naar binnen mochten. Eenmaal binnen kwamen de bevers bij het hutje van Klaas Vaak. Toen ze helemaal hadden uitgelegd wat het probleem was, moest Klaas vaak lachen. De bevers kregen het recept en konden in de rest van Dromenland op zoek naar de ingrediënten voor het antisnurkdrankje. Bij de trol kregen de bevers Soda, bij de brandweerman kregen ze een plantenspuit, bij het Dwelfje (kruising tussen een dwerg en een elfje) kregen ze glitterpoeder en uiteindelijk bij Kikvorsman kregen ze H2O. Terug in Hotsjietonia lag Duffie nog steeds te snurken. In de keuken stonden 2 dwergjes, Steel & Pannetje, die bezig waren met het eten te koken, Pannenkoeken…Lekker!!! De bevers konden bijna niet wachten, want van die reis door dromenland hadden ze echt reuzenhonger gekregen. Maar toen Steel en Pannetje het eten op tafel hadden gezet, moesten de bevers wel even 2 keer goed kijken…. Alle pannenkoeken waren helemaal GROEN. Steel en pannetje hadden per ongeluk het glitterpoeder van Dwelfje in het beslag gedaan. Nu konden de bevers het antisnurkdrankje niet afmaken en dus zou Duffie blijven snurken. Maar gelukkig had Snertski nog een klein beetje glitterpoeder in de zak van haar jas zitten. Steel en Pannetje hielpen vlug met het maken van het drankje, dat over Duffie werd gespoten. En ja hoor….het werkte. Duffie hield op met snurken…Missie geslaagd! Na een gezellig kampvuur met chocomel en marshmallows was het tijd om te gaan slapen. Op zondag was het tijd voor lange beverboterhammen bij het ontbijt en nog een zoektocht naar slaapzand dat Snertski was verloren. En dat was vervelend, want dat laatste beetje zand had Klaas Vaak zelf nodig om in slaap te komen na een nacht lang hard werken. Het zand vonden de bevers in het Park, vlak naast een geheim agent van de Veiligheidsdienst. Die wilde voorkomen dat het zand werd gestolen en dan in verkeerde handen kwam. De bevers vertelden de geheim agent dat ze dat zand toch echt nodig hadden, en na een heleboel proeven en oefeningen vond de geheim agent dat de bevers wel goed genoeg waren om het zand zelf te bewaken. De bevers namen het zand mee naar Klaas Vaak die gelukkig ging slapen. En toen kwamen de papa’s en mama’s de bevers weer halen. Moe en met een heel groot avontuur te vertellen gingen de bevers naar huis.

Jaargang 13, nummer 41, november 2012

7


SCOUTING St. MAARTEN HILDEGARD

MOWGLI-WELPEN

De tijdmachine Door: Ricardo Mourits

Zaterdag 30 juni. Deze opkomst kwamen er twee professoren genaamd professor B en professor W naar ons. Zij kwamen ons uitnodigen om op 7 juni naar hun geheime laboratorium te komen in Zeist. Zij zouden daar hun "je weet wel wat project" onthullen.

Zaterdag 7 juli In Zeist aangekomen zagen we in het laboratorium een tijdmachine staan. De professoren startten de tijdmachine en er ging iets vreselijk mis. Er kwam allemaal rook uit de tijdmachine en er stapte een man de tijdmachine uit. Hij stelde zich voor als "De Professor". Hij maakte een beetje een vreemde indruk op ons en rende ook nog eens het clubhuis uit. Professor B ging de tijdmachine in en haalde er allerlei krantenartikelen uit van de toekomst. We kwamen er achter dat deze professor, professor MAD was en dat hij in de toekomst de wereld wilde overnemen. Professors B & W hadden hier een stokje voor gestoken. We moesten deze week een aantal dingen doen: 1. De tijdmachine repareren. 2. Voorkomen dat professor MAD de tijdmachine vernietigt. 3. En hem natuurlijk vinden en terugsturen naar de toekomst. In de avond kwamen professors B & W terug om hun nieuwste uitvinding te laten zien; de "Parabool gelijk richt microfoon ontvanger". Met deze ontvanger aangesloten op het beveiligingssysteem konden we alles horen wat er rondom het gebouw gebeurde. Na een kleine demonstratie was het voor de welpen tijd om naar bed te gaan.

8

Haesburgsche Courant


DE TIJDMACHINE Zondag 8 juli. Om 8 uur op en natuurlijk ochtendgymnastiek. Na het ontbijt hoorden wij een geluidstape die vannacht was opgenomen. Hierin kondigde professor MAD aan dat hij de tijdmachine zou gaan vernietigen met een onbemand vliegtuigje. Natuurlijk konden wij dit niet laten gebeuren. De professoren hadden gewerkt aan hun laatste uitvinding. Het was een raket lanceer installatie. Alleen moesten de welpen nog wel raketjes maken die hiermee konden worden afgeschoten. Toen de raketjes af waren zijn wij deze gaan testen, hierbij ging de raket van Floris het hoogst. In de middag hadden we de Jungle kampdoop.

Maandag 9 juli. De professoren hadden de hele nacht doorgewerkt om de tijdmachine te repareren. Maar tijdens het testen ging er weer iets mis, er kwam een holbewoner uit de tijdmachine. Deze stal de was van de leiding en rende het clubhuis uit. De welpen zetten de achtervolging in door achter speurtekens te gaan. Bij een hut in het bos vonden wij de holbewoner. Deze wilde vuur hebben en in ruil daarvoor wilden wij de was terug hebben. We namen de holbewoner mee terug en vertelden hem dat hij in de buurt moest blijven. Zodra wij de tijdmachine hadden gerepareerd konden we hem dan terug sturen naar zijn eigen tijd. 's Avonds hielden we nog een digitaal kampvuur waarbij er werd gezongen en gedanst. > Lees verder

Jaargang 13, nummer 41, november 2012

9


SCOUTING St. MAARTEN HILDEGARD

MOWGLI-WELPEN

> Vervolg Dinsdag 10 juli. Op de geluidstape hoorden wij hoe de professor MAD een koffer met plutonium had gevonden. Deze had professor B laten slingeren. De welpen kregen van professors B & W een signaalzoeker welke ze eerst moesten gaan uittesten. In de middag gingen de welpen op zoek naar het plutonium. Na een zoektocht in het bos hadden de welpen twee onderdelen van plutonium gevonden om de tijdmachine mee te maken. In de avond kwamen professors B & W ons nog wat proefjes laten zien waarna het tijd was om ons warme bedje in te duiken.

Woensdag 11 juli. In de ochtend kwam Rik de eetzaal binnen waar wij als leiding allemaal slingers hadden opgehangen, Rik was namelijk 11 jaar geworden vandaag! Na het ontbijt zijn we deze dag naar de Shanti-welpen gegaan voor de gezamenlijke dag. We hebben bij hen een postenspel gespeeld en heerlijk als lunch pannenkoeken gegeten. Deze waren gebakken door het bestuur dat die dag ook langs kwam. Na de pannenkoeken zijn we richting zwembad gegaan en hebben daar heerlijk een duik genomen.

10

Haesburgsche Courant


DE TIJDMACHINE Donderdag 12 juli In de ochtend hadden we op de geluidstape gehoord dat de MAD Professor een vliegtuig wilde gaan stelen. Dit moesten de welpen natuurlijk voorkomen en daarom gingen we naar het Militair vliegtuig museum in Soesterberg. Helaas hebben we er niks gevonden maar we hebben er wel een hele leuke dag gehad.

Vrijdag 13 Juli. In de ochtend deed het beveiligingssysteem raar. Er zat een virus van Professor MAD in. Tot onze schik kwam Professor MAD binnen. Deze had een wapen bij zich uit de toekomst. Plotseling vloog er een deur open en kwam de holbewoner binnen. Professor W legde aan de holbewoner uit dat er met het wapen van de MAD Professor vuur kon worden gemaakt. En dus viel de holbewoner de MAD Professor aan en sleepte hem de Tijdmachine in. Professor W startte de machine en stuurde ze terug naar hun eigen tijd. Zo kwam ook dit kamp weer tot een goed einde.

Jaargang 13, nummer 41, november 2012

11


SCOUTING St. MAARTEN HILDEGARD

SHANTI-WELPEN

Eén voor allen, allen voor één! Door: Roderick Al

Hoewel de leiding zich altijd goed voorbereid op de zomerkampweek, gebeuren er altijd onverwachtse dingen. Zo kregen de Shanti-welpen in de week voor een kamp allemaal een brief thuis van de Stedelijk Museum en Historisch Genootschap, bij deze brief zat een stukje van een Franse Lelie. Het museum wist niet wat ze met de stukjes moest, en besloot ze daarom weggegeven aan diverse scouts. Wat de Shanti-welpen niet wisten, was dat dit puzzelstukje het begin zou zijn van een heel avontuur waarbij de welpen zich opeens bevonden in een staatsgreep in Frankrijk! Ons kamp begon met de kampviering waarna we de bus in stapten. Uiteraard hebben we eerst goed afscheid genomen van iedereen die ons stond uit te zwaaien. In de bus begonnen de Shanti-welpen elkaar te vertellen over de brief die we hadden gehad, het bleek dat iedereen zo'n gek puzzelstukje had gehad! Toen we in Bilthoven dan ook de bus uit stapten, begonnen we meteen te puzzelen. Er vormde zich een echter Franse lelie maar toen we dat wisten, besloten we maar naar ons gebouw te gaan. Onderweg naar ons kampgebouw kwamen we een Frans boerinnetje tegen, Juliette. Hoewel ze soms lastig te verstaan was, begrepen we dat we in Frankrijk waren aangekomen, in het jaar 1625. Blijkbaar had de Franse lelie ons terug in de tijd gestuurd. Omdat ons kampgebouw er in die tijd nog niets stond, nodigde Juliette ons uit om bij haar op de boerderij te verblijven. Terwijl we Juliette op de boerderij hielpen met het zaaien van plantjes, vertelde zij dat haar man Aramis een musketier van de Franse Koning Louis de 13e was. Omdat het kamp nu echt was begonnen, deden we de kampdoop. Hierbij moesten alle welpen een parcours volgen, door water, tunnels en modder heen. Gelukkig heeft iedereen het parcours succesvol afgelegd, waardoor we tevreden konden gaan slapen.

12

Haesburgsche Courant


DE DRIE MUSKETIERS De zondagochtend stond in het teken van het binnenhalen van de oogst. Juliette had de welpen uitgelegd hoe ze graankorrels konden verdienen, daar brood van konden bakken en hoe ze die konden verkopen aan de mensen. Hoewel we soms een regenpauze moesten inlassen, hebben alle nestjes veel geld verdiend voor Juliette. Later die dag kregen we bezoek van een ijlbode. Hij vertelde dat hij van het slagveld kwam, waar zojuist de slag der Drie Musketiers was gestreden. Omdat de musketiers verloren hadden, gingen we er gauw heen. We vonden daar musketier Aramis, hij was gewond en vertelde dat de musketiers de slag verloren hadden doordat er een verrader aan het Franse hof was. De welpen wilden dat graag met hem uitzoeken. De volgende dag kregen we bezoek van Koning Louis de 13e en kardinaal Richelieu, ze waren op zoek naar Aramis. De welpen kregen het vermoeden dat de kardinaal de verrader was, en vertelden dus niets over wat zij wisten. Toen de koning en kardinaal waren vertrokken, zagen we dat de kardinaal de kroon van de koning afpakte en zichzelf tot koning kroonde! Gelukkig kwam Aramis die middag langs, hij hielp ons om ook musketier te worden. Samen maakten we onze musketierkleding en volgden we een training. Uiteindelijk kroonde Aramis ons tot musketier, zo zouden we de kardinaal wel aan kunnen! We hadden van Aramis een route gekregen die ons naar de tweede musketier, Athos, zou brengen. We trokken dan ook onze goede wandelschoenen aan en gingen op pad. Onderweg kwamen de welpen langs heel veel konijnen, twee posten, een Sahara en een wandelende boom. Op het einde van deze hike vonden we Athos, we overtuigden hem om met ons mee te gaan. Toen we weer bij ons kampgebouw aankwamen, bleek dat de kardinaal de bestekbelasting was komen innen. We moesten die avond dus met onze handen eten! Gelukkig hoorden de welpen die avond geluid buiten, het was de kardinaal met ons bestek! We achtervolgden hem een stukje en veroverden onze spullen terug! Woensdag was de gezamenlijke dag, op deze dag kregen we bezoek van de Mowgli-welpen en het bestuur. Samen met de Mowgli-welpen hebben we verschillende spelletjes gedaan, terwijl het bestuur ondertussen pannenkoeken aan het bakken was voor ons. Na de pannenkoekenmaaltijd vertrokken we naar het zwembad. Weer helemaal schoongewassen en moe van de lange dag, kropen we in ons bed. De leiding had de slaapzaal veranderd in een bioscoop. Na de film, viel iedereen in slaap. > Lees verder

Jaargang 13, nummer 41, november 2012

13


SCOUTING St. MAARTEN HILDEGARD

SHANTI-WELPEN

> Vervolg Musketier Athos kwam ons op donderdagochtend bezoeken, hij had in het bos een brief gevonden van de derde musketier, Porthos. Het duurde even voordat we de brief vanuit het Frans vertaald hadden, maar uiteindelijk konden we lezen hoe Porthos was gevangengenomen door kardinaal Richelieu, en waar hij nu was opgesloten. Samen met Athos besloten we om Porthos te gaan bevrijden, na een spannende tocht door het bos kwamen we bij de vastgebonden Porthos aan. Toen we ook deze musketier bevrijd hadden, waren de drie musketiers weer compleet! Nu we alle musketiers weer compleet hadden, konden we eindelijk hun motto "één voor allen, allen voor één" volgen. We wisten dat musketier Aramis probeerde uit te zoeken waar de koning was opgesloten en besloten dan ook te wachten tot hij meer informatie had. De rest van die middag hebben we levend ganzenbord gespeeld. Na de barbecue kwamen Athos en Porthos weer langs, ze wisten inmiddels waar de kardinaal zou zijn en samen besloten we meteen om hem aan te vallen en te overmeesteren. We slopen door de bossen en de velden naar de schuilplaats van de kardinaal. Uiteindelijk zagen we de kardinaal en zijn monnik, ze leken een beetje dronken, ze vierden ook een soort feestje. Het kostte de welpen even moeite, maar uiteindelijk lag de kardinaal vastgebonden aan onze voeten. We hadden gewonnen!

Toen Aramis die volgende ochtend langskwam, kreeg hij het hele verhaal te horen. Hij was erg opgelucht dat de kardinaal geen gevaar meer was voor het land. De welpen moesten de kroon maar gauw aan Louis de 13e teruggeven. Aramis had Louis inmiddels bevrijd en nam de welpen mee naar 'konijn' Louis. Via een spoor van macaroni kwamen we bij Louis en zijn vrouw. Nu de orde in het land weer was hersteld, was het tijd voor een feestelijk potje slagbal, gevolgd door een heerlijke lunch. Nadat we afscheid hadden genomen van de koning en de musketiers, begon de bonte avond. De welpen hadden allemaal acts voorbereid, er waren dansjes, liedjes, diverse trucjes en een quiz. Zo sloten we de kampweek af want de volgende dag zouden we weer vertrekken naar Voorburg en naar onze eigen tijd. Nog een beetje moe van het hele avontuur en de leuke kampweek, stapten we in Voorburg uit de bus. De Shanti-welpen hebben een hele leuke kampweek gehad en willen iedereen bedanken die hebben meegeholpen bij deze week!

14

Haesburgsche Courant


DE DRIE MUSKETIERS

Shanti-welpen kamplied 1.

1, 2, 3, 4, musketier, musketier. 1, 2, 3, 4, musketier, musketier. De kardinaal die stal de kroon, maar kreeg zijn verdiende loon. 1, 2, 3, 4, musketier, musketier. Melodie: My Bonnie lies over the ocean

2. Relinde zat lekker te schminken, haar handen, d'r neus en d'r oor. Suus - oh my god - met veel kaarten, die schreeuwde zich helemaal schor, ja schor. Refrein: Daarom, daarom, daarom zijn wij op dit kamp gegaan. Daarom, daarom, daarom gingen wij op dit kamp. 3. Jasmijn won een prijs met de bingo, en zat met de hike op een post. Denise die miste haar paarden, een puzzel werd snel opgelost, gelost. Refrein 4. Sarah als een van de jongsten, ging voor het eerst mee op kamp. Tess wil graag anderen helpen, corveeën is voor haar geen ramp, geen ramp.

Refrein 5. Myrthe die bouwt een museum, met potscherven uit heel het land. Kika ons vrolijkste welpje, gaf zelfs de vijand een hand, een hand. Refrein 6. Marloes is niet bang te krijgen, dikke pad of een karnibaal. Eline die houdt nu van hiken, bij voorkeur met een verhaal, verhaal. Refrein 7. Tessa klimt graag in de bomen, kamp was voor haar echt te kort. Iva die maakt eigen foto´s, en at snel leeg haar bord, haar bord. Refrein 8. Britt met plezier in het zwembad, te hard was helaas haar bed. Zij vonden het allen gezellig, en ook had de leiding veel pret, veel pret. Refrein 9. Eén voor allen, allen voor één! Vive la France!

Jaargang 13, nummer 41, november 2012

15


SCOUTING St. MAARTEN HILDEGARD

BESTUUR

Bestuur op pannenkoekentoer! Door: Nelly Roek

Woensdagochtend 11 juli vertrokken de bestuursleden Adri, Erik, Paul, Arnoud en Nelly voor hun bezoek aan de speltakken. De eerste locatie was het clubgebouw van de Shantiwelpen in Bilthoven. De Mowgliwelpen waren daar ook aanwezig om samen een spel te spelen en ’s middag samen naar het zwembad te gaan. We werden hartelijk ontvangen door de leiding en de welpen en kregen een lekkere mok koffie. Daarna konden we aan het werk. Er moest voor de hele groep pannenkoeken gebakken worden. Buiten onder het afdak bakten we met 4 pannen een flinke stapel pannenkoeken. Ingrid en Paul zorgden er voor dat er beslag was. Ze regelden ook dat de dunne, dikke, bruine en soms een verdwaalde zwarte pannenkoek opgestapeld werden en warm bleven. De welpen en leiding smulden er heerlijk van. Met goed gevulde magen vertrokken ze daarna naar het zwembad. Na de berg de afwas reden we samen met mevr. Kook naar het clubhuis van de Mowgli-welpen in Zeist. We dronken daar een lekker kopje thee en bekeken het gebouw. Daarna gingen we naar Austerlitz om een kijkje te nemen bij de gidsen, verkenners en explo’s. De gidsenleiding had een parkeerplek voor ons gereserveerd en begeleidde ons naar het kampterrein. Adri, Arnoud en Paul bleven bij de gidsen voor de kampcontrole. Erik, Ingrid en Nelly brachten de boodschappen alvast door naar de verkenners. Het zag er bij de verkenners en gidsen gezellig uit in de verschillende patrouilles. De tenten en de kampkeukens stonden er netjes bij en waren heel verschillend qua aankleding, inrichting en hoe ze opgeruimd waren. Op het terrein waren de sporen van de flinke regenbuien goed te zien. Gelukkig was het vandaag een redelijk droge dag. Op het menu bij de verkenners, gidsen en explo’s stond…… pannenkoeken! Deze keer werden ze gebakken door de verkenners en gidsen en konden we aanschuiven in een patrouille. Heel gezellig samen met de verkenners of gidsen een pannenkoek eten in hun gepionierde kampkeuken. Het toetje werd door de bestuursleden gemaakt. Een echte trifel met cake, vruchten en slagroom. Ze zaten daarna echt bommetje vol. Toen was het tijd voor de afwas. De leiding van de verkenners maakten ondertussen het avondspel in orde en de gidsen verzamelden hout voor het vuur. Arnoud, Ingrid, Paul en Nelly gingen ondertussen op de koffie bij de explo’s en ze namen een heerlijke vlaai met ballen voor ze mee. De geur van pannenkoek hing ook daar op het kampterrein. Tijdens de koffie met verhalen kwamen de verkenners langs om spullen te lenen; een opdracht uit het spel. Het werd onder tussen schemerig, wat frisser en de koffie was op; tijd om alle spullen te verzamelen en weer terug naar Voorburg te gaan. Na handen geschud, zoenen en gezwaai vertrokken we met de lucht van pannenkoeken in onze kleren terug naar Voorburg. Het was een hele bijzondere dag, we hebben even een stukje kampsfeer mee kunnen maken. Blijven was geen optie, maar als het kon……..?

16

Haesburgsche Courant


GIDSEN

Don't worry, be hippie! Door: Chantal Gnocchi

Deze zomer hebben de gidsen kennis gemaakt met het hippietijdperk. We hebben heel relaxed onze tenten en keukens opgebouwd en zijn daarna onwijs zen met het zomerkamp begonnen weet je wel. Het was vanwege het weer niet altijd droog men, maar we hebben het gewoon volgehouden en nog belangrijker we hebben geen natte sokken gekregen (tenminste, de meeste van ons..). Er waren twee nieuwe hippies en een leidinghippie bijgekomen die natuurlijk een kampdoop moesten ondergaan. Dat hebben de gidsen goed voorbereid met hier en daar een beetje hulp. En na een vrij smerig broodje, een spook en een natte broek waren de drie dan toch echt officieel ingewijd, peace man! Omdat hippies zo van de natuur houden kon een hike niet ontbreken. En om het meteen goed te doen, was het ook nog een tweedaagse hike. Men, daar wordt je moe van, dat is niet cool. Maar het was wel een mooie tocht en we hebben gezellig met de verkenners onder een dak geslapen. Dan heb ik het nog niet over het avondeten gehad. Gezellig bij het kampvuur een goed gevuld broodje en daarna een happy face! Yeah man! Dat was me nog eens een happy face zeg, je kon daarna alleen wel meteen gaan douchen.

> Lees verder

Jaargang 13, nummer 41, november 2012

17


SCOUTING St. MAARTEN HILDEGARD

GIDSEN

> Vervolg Dat hippies ook kunnen zwemmen hebben we wel gemerkt. Na een paar intensieve dagen was het een verademing om het zwembad te omarmen. Nou ja niet letterlijk dan, maar goed, je weet wat ik bedoel, ja toch, niet dan. We hadden een enorme opblaasbal meegenomen weet je wel. Die paste net in het zwembad.. Gelukkig kan je er goed mee overgooien. Nadat we lekker waren uitgebadderd kwam ’s avonds het bestuur langs. Die namen een enorme spacecake mee, respect hoor! En na hier en daar een paar tentjes recht gezet te hebben kon het bestuur weer tevreden naar huis. Er was ook een avondje echte zen ingepland. In de boetiek van Monique hebben de hippies zich prima vermaakt met maskertjes, voetenbadjes, wierook, stoombaden en magazines. De enige heer in ons midden had ons een avondje met rust gelaten zodat er lekker getut kon worden. Peace. Hippies kunnen eigenlijk veel, want niet alleen hadden ze al het bovenstaande gedaan, ze hebben ook nog eens hun eigen T-shirts gemaakt. Dat was heel chill met verschillende bloemetjes, hartjes en textielstiften. Allemaal hippieverantwoord natuurlijk. De mooiste creaties kwamen voorbij waarbij onze kleinste hippie misschien een beetje ver ging met het off-shoulder model ;). Maar met een zelf geknoopt bandje extra is dat zo opgelost. De hippieleiding vond het allemaal zo mooi dat ze speciaal voor de hippies een modeshow geregeld hadden bij de kampstaf.

18

Haesburgsche Courant


DON'T WORRY, BE HIPPIE Op vrijdagavond hadden we heel relaxed een bonte avond. Maar voordat we daar aan begonnen kwamen de jongens uit Apeldoorn nog even langs, dat was gezellig hè dames? Ook kwam de kampstaf nog langs voor een sketch met een spook! Nadat iedereen weer was vertrokken konden wij de avond mooi afsluiten met onze stukjes en liedjes bij het kampvuur. Dat was zeker een mooie afsluiter men. Het was een onwijs leuk kamp met veel chillende gidsen en hier en daar een verdwaalde Apeldoorner, explorer of ander loslopend wild. Ik kan alleen maar afsluiten met: We didn’t worry, we are hippies! Peace, Chantal

Jaargang 13, nummer 41, november 2012

19


SCOUTING St. MAARTEN HILDEGARD

VERKENNERS

De verkenners in donderland Door: Pierre en Arnoud

Het begon allemaal op een mooie morgen. Nadat de ceremonie en de jaarlijkse groepsfoto klaar waren, moesten we nog bagage inladen. Na een korte reis met de bus waren we allemaal in het bos waar we gingen kamperen. We moesten alle spullen daar weer uitladen. Allemaal wel vreemd dat we geen karretje hadden maar de gidsen wel! (Noot van de leiding: we hadden wel een karretje..) Het was toen nog een zonnig weertje en alle verkenners zetten, vrolijk, hun tent op en bouwden hun keukens. Na een drukke dag zaten we lekker rond het kampvuur toen er plots een konijn langs kwam die riep dat we hem moesten volgen. Achter hem aan kwam een meisje met een baard die Alice heette. Aangetrokken door de roep van het avontuur volgden we hen naar een poort. Wonderland zag er net zo uit als ons kamp en we gingen weer rond het kampvuur zitten, waar het konijn ons een stukje taart gaf. Toen ontdekten we dat de taart ons liet groeien en dat we niet meer door de poort konden. Omdat het al erg laat was, sliepen we in de tenten van wonderland. De volgende ochtend werden we wakker door de gong. Degene die het laatst uit zijn bed was, kreeg de bak. Na de ochtendgym gingen we ontbijten. Daarna begon het keihard te regenen. Er waren zelfs vijvers bij sommige keukens! Na het middageten in de grote tent vond iedere patrouille een brief van de Hartenboer. Hij schreef ons dat de Hartenkoningin ons wilde onthoofden en dat het konijn de poort uit elkaar had getrokken en de stukken over heel wonderland had verspreid. Dus gingen we aan de slag om ons te vermommen en maakten we kaartenkostuums met de lakens die we toevallig bij ons hadden. Toen kregen we een grote schok! We zagen een uitgestorven diersoort lopen, een Dodo! Hij had een stuk van de poort maar we zouden die pas krijgen als we het Dodo-eilandspel zouden spelen. Er was een klein veld en de verkenners moesten elkaar daar uit duwen met hun konten. Na een paar epische gevechten wonnen een paar kleine verkenners het spel. De Dodo schonk hen het eerste stuk van de poort. Maar de Dodo was ineens een stuk kleiner. Hoe dat kon is het geheim van de Dodo en verkenner Pierre!

20

Haesburgsche Courant


ALICE IN DONDERLAND Maandagochtend was het tijd voor een hike. Iedere patrouille liep de lange voetreis. Toen het eerste deel van de hike voorbij was, 14 km, gingen we rond een kampvuur zitten en kregen een heerlijke maaltijd en een nog beter toetje. De naam van het toetje is Happy face! We sliepen die nacht in een oud maar erg comfortabel clubhuis. Dinsdag, de tweede hike-dag. Weer 14 kilometer voor de boeg (huh, we zijn toch geen waterscouts?). Na een prachtig stuk lopen door de bossen kwamen we aan bij de piramide van Austerlitz. Dat was het eindpunt van de hike. Terug op het kampterrein wachtte de Dodo op ons. Hij vond dat we zijn tocht geweldig hadden gelopen en had een tweede stuk poort voor ons. Daarvoor moesten we nog wel even een spelletje doen; we moesten de laatste dodo-eieren veilig overbrengen. De eieren werden aan onze benen geknoopt en waren erg kwetsbaar. Als je erop stond knalde ze uit elkaar: PANG! De patrouille die de meeste eieren over kon brengen, kreeg het stuk poort. Na een flinke race, met helaas veel kapotte eieren, kregen we het tweede deel van de poort. Woensdagochtend, we mogen uitslapen maar het lijkt weer veel te vroeg. Na de bak en de gym kwamen we aan bij een Hoedenmaker die ons uitnodigde voor een brunch. Hij was nogal gek want hij moest altijd aan lijm ruiken en hij praatte met een slak die hij de Tijd noemde. We kregen zelfs een stuk cake dat we als een hoed op ons hoofd moesten zetten! Knettergek die man! Toen begonnen we met z’n allen een reusachtige brunch te maken. De ene maakte krackers met jam en choco-pasta, de ander maakte broodjes met tomaat, kaas en komkommer. Anderen maakten fruit klaar. Nadat alles klaar was aten we het grootste en lekkerste ontbijt van de hele week! De rest van de dag hebben we pannenkoeken gebakken en werden we gek gemaakt door een raadsel. Een klein stokje aan een touwtje werd aan ons uniform vastgemaakt. We kregen het er maar niet vanaf. Alleen een dappere en kalme verkenner, Wiliam, kreeg hem eraf. > Lees verder

Jaargang 13, nummer 41, november 2012

21


SCOUTING St. MAARTEN HILDEGARD

VERKENNERS

> Vervolg Na het eten kwamen de oudste welpen bij ons op bezoek en deden we een erg vreemd spel met de nog vreemdere tweeling TweedleDee en TweedleDum. Ze hadden ook een stuk van de poort en om die te krijgen moesten we allerlei vreemde opdrachten doen. Sommigen moesten oesters nadoen, anderen moesten al hun kleren aantrekken en weer anderen moesten een liefdesbrief schrijven voor Suus, onze kookstaf. Uiteindelijk kregen we het stuk van de poort en kregen we bezoek van een woedend onweer. De verkenners werden gewekt met een leuk spektakel; de onthoofding van de koningin. Thomas, Max en Floris hebben nog even gevoetbald met het hoofd. Ze was verraden door de Hartenboer. Daarna zijn we om ons te ontspannen, lekker zwemmen. De laatste dag werden we door het Konijn uitgenodigd voor een feestje, al is hij het enige konijn in de wereld dat rookt. We moesten daar toneelstukjes opvoeren. Hij zou ons dan het laatste deel van de poort geven, dan konden we weer naar huis. Maar eerst kregen we een heerlijke maaltijd in de grote tent. Patat en snacks! Zonder bord, zo van tafel.

Toen was het tijd voor het feest, we maakten er een leuk spektakel van. De een had een leuk alfabet over kamp, de ander een quiz en Suzanne deed een leuk raadsel. Eindelijk! Het laatste deel van de puzzel! Op de delen van de poort stond een boodschap in Morse-code. Een paar slimme verkenners hebben die ontcijferd. We konden weer terug door de poort naar onze eigen wereld. Weg van de gekke maar aardige Hoedenmaker met De Tijd, weg van de grappige vrolijke Dodo, weg van de dappere Hartenboer, weg van de slechte koningin en weg van het chagrijnige maar energieke konijn. Nooit meer Donderland!

22

Haesburgsche Courant


CONTACTGEGEVENS

GROEPSBESTUUR Adri Sloot (voorzitter) Ingrid Geers (secretaris) Erik Eising (penningmeester) Nelly Roek Michiel Nijs

070-3860482

BEVERS Contactpersoon

voorzitter@smhg.nl secretaris@smhg.nl penningmeester@smhg.nl nellyroek@kpnplanet.nl

SHANTI-WELPEN Contactpersoon

Dan Vis 06-28462019 bevers@smhg.nl

Linda Pieters 06-81043132 shanti-welpen@smhg.nl

MOWGLI-WELPEN Contactpersoon

GIDSEN Contactpersoon

Jeroen van Dijk 06-42503306 mowgli-welpen@smhg.nl

Ellen van Veen 06-46066981 gidsen@smhg.nl

VERKENNERS Contactpersoon

EXPLORERS Contactpersoon

Arnoud de Jong 06-22752614 verkenners@smhg.nl

PIVO'S E-TAK +SCOUTS

Roderick Al Peter Loorij Hans Schallig

Sander van Leeuwen 06-20125260 explorers@smhg.nl

06-49670322 06-21234626

pivos@smhg.nl etak@smhg.nl plusscouts@smhg.nl

STICHTINGSBESTUUR Maarten Drabbe (voorzitter) Paul Pieters (penningmeester) Arnoud Vos GROEPSBLAD

Roderick Al

070-3877626 070-3866917

stichting.voorzitter@smhg.nl stichting.penningmeester@smhg.nl

06-49670322

Jaargang 13, nummer 41, november 2012

groepsblad@smhg.nl

23


Haesburgsche Courant  

Jaargang 13, nummer 41