Page 1

September 2008

1


September 2008

Colofon Redactie Mark de Boer MB Inger van den Bosch IvdB Joop van Hout JvH Jurgen Huismans JH Marcel Jansen MJ Marle de Jonge MdJ Renee Kleine Deters RKD Sicco de Knecht SdK Dave de Leeuw DL Thijs Rinsma TR Linde van Schuppen LvS Marja Smid MS Ivar Smit IS Thomas Swierts TS Tommie Verheul TV Kaft: TR

Jaargang 19, nummer 4 Gymnorhina is de periodieke uitgave van CONGO, studievereniging voor studenten biologie, psychobiologie en biomedische wetenschappen aan de Universiteit van Amsterdam. Het blad wordt neergelegd in de gebouwen van de Faculteit der Biologie. Als u 10 euro overmaakt op girorekening 4602231 ten name van CONGO o.v.v. Gymno abonnement, wordt de Gymno een jaar lang thuisgestuurd. Druk: Felix Offset Oudezijdsachterburgwal 141 te Amsterdam Tel. 020-6259807 Oplage: 250 exemplaren

Copyright Niets uit deze uitgave mag worden vermenigvuldigd en/of openbaar gemaakt door middel van druk, fotokopie, microfilm, fax of op welke andere wijze dan ook zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de redactie. De redactie behoudt zich het recht voor stukken in te korten of niet te plaatsen

2

Bestuur CONGO Algemeen Studievereniging CONGO Kruislaan 318 1098 SM Amsterdam Telefoon: 020-525 7853/7863 Email: info@congo.eu Voorzitter Arjan Miedema 06-14863815

Secretaris Anna van Beek 06-16054168

Penningmeester Janske Willems 06-29377856

Vice-Voorzitter Lianne Klaver 06-22133138

Actiecommissaris Bart Appelhof 06-28671705

Redactiecommissaris Linde van Schuppen 06-43177780

Boekencommissaris Renee Kleine Deters 06-12150343

Feestcommissaris Alex von Benckendorff 06-549113800

Onderwijs commissaris Feline Smeenk 06-14403567


September 2008

In ho ud so pg av e Redactioneel

CONGO’s Agenda Flamoesje Anna’s Hoeve Het geheim achter de grote zaadlozing Naakt koken Mushroom PRIJSVRAAG CONGres 2008: Science & Religion Stress en geheugen UvA Intreeweek Le Coeur Rouge Gymnorhina’tjes Vrolik & Groot 3


September 2008

Redactioneel In een land waarin overleven dikwijls (en vaker) geen enkele moeite meer kost, wordt de liefde, en daarmee ons uiterlijk, steeds belangrijker. Het accent ligt hierbij hoofdzakelijk op de kleding. Hoe zelfbewuster we worden, des te vaker kijken we in de spiegel, des te meer stimuleren we ons zelfbewustzijn. Een week Sziget festival (Budapest) drukt me met mijn neus op de feiten: als je een tijd niet in de spiegel kijkt (godzijdank zijn die er niet veel op deze onaardse viering van viesheid) vergeet je langzaam dat je een uiterlijk hebt! En dat terwijl je op een festival bijna continu geconfronteerd wordt met allerhande versieringen, al dan niet aangebracht door moeder natuur, die je in het dagelijkse leven toch niet zoveel tegenkomt. De gehele dag bevond ik me in een staat van bewondering, hoofdzakelijk over de muziek en de massa, maar ook niet het minst over jurken, haardrachten, schoenen, vleugels, pruiken, brillen en dergelijken. Ondanks de overdonderende pracht en praal van dit alles, waren het toch vrij normale dingen die mijn blik op het geheel het meest veranderden die week. Gezichten begonnen weg te vallen, niet vanwege enorme hoeden van zilverpapier, maar door een overvloed aan blote lichaamsdelen om me heen. Jongens die in de kroeg mooi waren werden lelijk, lelijke werden mooi. Het was de wereld op zijn kop! Maar als dit al voor enige verandering in mijn psychische thermostaat zorgde, was dit negatief. Ik ben tot de conclusie gekomen dat ik mensen over het algemeen (uitzonderingen bevestigen hier uiteraard de regel) mooier vind met hun kleren aan, zodat er toch wat innerlijk door hun uiterlijk schijnt. Het is daarentegen wel opvallend dat het ontbloten van de gymno enkel voor het blootleggen van zijn opvallend karakter (of dat van de redactie?) zorgt. LvS

4


September 2008

CONGO’s Agenda Vr 05 septemberZo 07 september Eerstejaarsweekend Do 18 september 1 Euro bowlen Do 25 september Algemene Ledenvergadering Vr 26 september Discovery08 Ma 29 september Hoeren en Pooiers Feest Wo 10 december CONGres: Science and Religion Wo 12 november Buitenlandreis naar Krakow

5


September 2008

Studeren Toen ik twee jaar geleden ging studeren viel eigenlijk alles me een beetje tegen. Eigenlijk vond ik er niet zo veel aan in het begin. Thuiswonend kon ik maar weinig avontuur ontdekken in het vrij rustige leven waarin ik terecht was gekomen. Het rooster dat op maandag en dinsdag een college aangaf en op woensdag of donderdag een practicum was weinig spectaculair of intensief. Samen met een lotgenoot ging ik elke keer braaf naar college, met de trein vanuit mijn woonplaats. Na het college, vaak nog voor het middaguur, gingen we maar weer terug naar huis. Van Amsterdam kende we station RAI en metro station Weesperplein. Was dit nou studeren? Thuis was alles gebleven zoals het was, dezelfde vrienden, hetzelfde baantje en de middelbare school vriendin. Feesten van Congo, borrels en andere nachtelijke activiteiten gingen constant gepaard met nachtelijke treinreizen en waren dus niet vaak aan mij besteed en bovendien kende ik daar dan amper een ziel. Pas toen ik, na een halfjaar, een kamer aangeboden kreeg en die eigenlijk niet kon weigeren kreeg ik door wat ik gemist had. Eigenlijk begint het studeren namelijk pas als je op kamers gaat en het oude nest verlaat. Dan ontdek je pas dat ‘’studententijd’’ voor veel meer staat dan voor alleen studeren. Dat staat namelijk ook voor beschimmelde lege pizzadozen en met een kater een haai open snijden tijdens practicum, maar ook voor de momenten om twee uur ‘s middags alleen op je kamer met de afstandsbediening. Nu vertel ik een ieder die het wil horen dat het studeren pas begint als je op kamers gaat en dat je daar niet snel genoeg mee kan beginnen. Voor dat je het weet begin je aan je derde studiejaar en komt het einde van je bachelor in zicht. En na je bachelor stopt dit leven, na je bachelor begint soms het stage lopen al van negen tot vijf en krijg je een vriendin die een roze tandenborstel naast de jouwe legt. Begint ze na te denken over samenwonen en vindt je jezelf binnen de kortste keren terug op een camping met twee kinderen en een Opel Astra. Het overkomt ons allemaal. Geniet dus van deze tijd zolang het kan, begin vroeg, begin nu! Arjan Miedema, Voorzitter van Congo

6


September 2008

Flamoesje Het flamoesje van het meisje laat hem helemaal in de waan Met de flapjes iets naar buiten kijkt het hem wat flauwtjes aan Dat vleselijke roosje wat floreert onder genot Met fel geflapper en gefluts flatst hij ‘m in d’r grot JvH

7


September 2008

CONGO… Een introductie. Zomer 2003: Een boekje in de brievenbus van mijn illegaal bewoonde ghettoflat in Amsterdam Noord. 1000 euro per maand, 3 maanden later moest ik binnen een week m’n huis uit omdat “huisbaas” Harry (als ik die vent nog een keer tegenkom… oeeeh!!) ons de hele tijd had opgelicht. Wees gewaarschuwd voor louche huisbazen, vertrouw je t niet, niet doen. Ook al is de nood hoog. Goed, dat boekje dus. Welkom bij Congo, studievereniging, blahblah, neem lijn 67, uitstappen aan het einde van Kruislaan. WTF is dit? Ik dacht serieus dat ik verkeerd zat, maarja aan de andere kant is het natuurlijk wel de Biologiefaculteit, dus t zal wel goed zijn. Ik was op weg naar een intakegesprek voor Psychobiogie. Het eerste jaar dat het bestond wilde ze graag weten wat men ertoe bracht zich in te schrijven voor deze nieuwe studie en dat wilde ik ze best vertellen hoor. Maar toen het ik stille, dooie terrein op kwam lopen had ik toch een beetje m’n twijfels. Niks bruisend studentenleven en gezellige kroegjes. Een kaal grasveld, wat nieuwbouw en een verdwaalde fazant. Ohjee.. dit wordt helemaal niks dacht ik. Ik twijfelde of ik door zou lopen. Maar met een mislukte studie (doch een zeer geslaagde kennismaking met het studentenleven) in Groningen in het achterhoofd liep ik toch maar door. Het gesprekje stelde niet zoveel voor. Erg geïnteresseerd doen, ik dacht echt dat ‘t een soort sollicitatie was, en uiteindelijk redelijk tevreden weer naar buiten. En dan meteen weer die stilte. Ik besefte me natuurlijk niet dat het vakantie was en dat alleen de die-hard biologen aanwezig waren om hun mijten te voeren, hun gels te runnen of andersoortig hoogstaand onderzoek te verrichten. Nee, ik dacht dat dit ‘t het was. Klote man… Tot dat ene moment. Dat ene moment waardoor ik er opeens heel veel zin in kreeg. Het moment dat nu nog steeds in m’n geheugen gegrift staat (en ik weet nu precies welke processen hieraan vooraf gegaan zijn.. uhum). Het moment dat ik de heg om kwam en er iemand vanuit de Congokamer naar buiten liep met een dikke joint in z’n bek. En toen wist ik het. Dit gaat helemaal goed komen…

8

Zomer 2008: Ik zit te typen achter mijn dual screen (op het werk, het is rustig) omdat ik het op mijn allerallerallerallerlaatste vergadering van de Gymnorhinacommissie toch niet kon laten om een stukje toe te zeggen. Ik had me nog zo voorgenomen om niets meer te gaan schrijven. Maar eigenlijk is het wel goed zo. “Ivar, schrijf jij een stukje over Congo, over hoe tof het wel niet is bij ons enzo. Mooi als afsluiter, je weet wel.” En ja hoor, gezwicht voor de mooie glimlach van de voorzitter. Ik ben ook zo makkelijk. Goed, m’n laatste stukje dus als actief lid van Studievereniging Comt Onnoos’len Naerstighlijck Gheleerdheijdt Ontvangen (uit mn hoofd, zit ik er ver vanaf?), voor studenten Psycho-, Biologie en Biomedische Wetenschappen. Actief lid als in actief in commissies waaruit zo’n studievereniging bestaat. Commissies waar iedereen welkom is en die van alles regelen, organiseren en doen. Uiteraard is de tofste van allemaal de Feestcommissie, daar ligt mijn hart, feesten is mijn ding, dus hoe kan het anders. Maar in de loop der jaren zijn er uitstapjes geweest naar de Kookcie (lekker prutjes maken), de Introcie (jullie een warm welkom bezorgen), de Lustrumcie (eens in de 5 jaar je kapotstressen), de Liftcie (het bestbewaarde geheim van CONGO bewaken), de Redactiecie (compleet belachelijke stukjes schrijven) en niet te vergeten een jaar Bestuur (een prima excuus naar je ouders om een jaartje uit je neus te vreten en het staat ook nog goed op je CV). En laat ik vooral de Actiecie, Boekencie, CONGres, Onderwijscie en Toco(toneel) niet vergeten. Voor het gros van de studenten op onze faculteit zal CONGO niet veel anders zijn dan die lui die de boeken regelen en af en toe een maf feestje organiseren. Prima, helemaal niet erg. We komen soms over als een kliek, snap ik ook best, is misschien ook wel zo. Maar wel een zeer visceuze plakkerige kliek, waar je makkelijk doorheen prikt en snel blijft hangen. En laat dat je er niet van weerhouden om gebruik van ons te maken, want daar zijn we voor: Niet alleen de boeken


September 2008 3) Plastic zakken met kots hoeven niet per se door het raam naar buiten geslingerd te worden. 4) In de Meander hangen de boxen best laag. 5) Het is niet verstandig om een schuimparty te houden in de kantine van de faculteit. 6) Zorg dat je niet in slaap valt op de wc. Of als je dat wel doet, zorg dan in ieder geval dat de deur op slot is. 7) Spieken kan/kon alleen in K008. 8) De Amstel is best diep, het Hoeren & Pooiersfeest is vlakbij de Amstel en telefoons kunnen niet tegen water (geleende telefoons ook niet). 9) De ganzen op de dijk zijn kut en wijken voor niemand. 10) En heb je na een lang en saai college van Wytse Wadman zin in een lekker koud biertje (en geloof me, dat heb je), de deur van de CONGOkamer staat altijd open.

en studiebenodigdheden maar ook goedkoop bier op dinsdag in de Havelaar; feesten voor een prikkie op de tofste locaties van Amsterdam; weekendjes weg naar binnen en buitenland, actief in de zeilboot of passief rond de openhaard; sporttoernooitjes; liftwedstrijden en nog veel, veel meer. Actief zijn bij CONGO is voor de sommigen een leuke manier om iets nuttigs naast je studie te doen, voor anderen een goed excuus om doordeweeks te zuipen. Maarja, als student heb je daar toch helemaal geen excuus voor nodig? In ieder geval voor iedereen een prima manier om te leren vergaderen, te organiseren, verantwoordelijkheden te nemen en vooral om gewoon megaveel lol te hebben. Want je kunt zeggen wat je wil, hoe afgezaagd ook, je maakt er vrienden voor het leven. En natuurlijk maak je die ook wel zonder een vereniging (studie-, of studenten, als er iemand een hekel heeft aan dat corporale dan ben ik het) maar het gebeurt zeker weten met. En ‘t fijne ervan is dat als je er geen zin in hebt, dan doe je er toch lekker niks mee. Maar we zijn er toch, dus beter maak je er gebruik van.

Heel veel succes allemaal! IS

Voor mij zit m’n CONGOtijd er nu wel zo’n beetje op. Ik ben al gestrikt door The Man, mijn leven is eigenlijk voorbij. Als jullie mazzel hebben loop ik nog rond op het Introweekend (die ouwe vent met die gebogen rug, wijkende haarlijn en die stok) en kan ik jullie vermaken met mijn eindeloze enthousiasme en mad vette bier-ad-skills. Als jullie pech hebben moeten jullie maar hopen op een toevallige encounter in de Havelaar waar jullie me met een biertje kunnen overhalen om een vette anekdote te vertellen (Ivar, Ivar, vertel eens een verhaaaaaal!). Voor jullie staat het avontuur echter pas op het punt van beginnen. En het enige wat ik nu nog kan doen is jullie de volgende gouden 10 tips meegeven: 1) Voorkom roddels en loop even naar buiten om die gozer/chick op de bek te pakken. 2) Doe je dit niet, dan is het handig om een plekje bij de redactiecommissie te bemachtigen.

9


To go or not to go

September 2008

Studentenportomonee vriendelijke restaurants onder de loep genomen door het Gymno eet-team. Als beginnende, in Amsterdam hokkende UvA bioloog heeft men natuurlijk niet zoveel geld te besteden als toen men nog bij paps en mams woonde. Daarom hier de portomonee vriendelijke opties in Amsterdam voor je op een rijtje gezet door de doorgewinterde eters van de Gymno redactie.

Het Pakhuis/Voetboogstraat 10/12, 1012 XL, Amsterdam Dit gezellige, makkelijke studenten eetcafe gelegen naast onze eigen stamkroeg (de Havelaar) is een leuke en goedkope optie voor een prima etentje. De (elke dag eigenlijk hetzetzelfde) daghap heb je al voor €6,95 en alle andere gerechten op de kaart zijn niet veel duurder. Standaard chill eetcafe voedsel voor mensen met grote trek. Er is altijd wel plek dus je kunt zo binnen lopen. Wel raden we je aan om met meer dan 2 mensen te gaan want anders moet je nog wel eens een tafeltje delen met een ander stel.

Tokyo cafe/ Spui 15, 1012 WX Amsterdam Op doordeweekse dagen hebben ze in deze toko een as much sushi as you can eat voor slechts €18,95 p.p.. Je kunt dan kiezen uit een grote selectie sushi, sashimi, miso soepjes, zeewier salades en mint ijs. In combinatie met een kannetjes warme sake heb je dan een heel fijn etentje. Goede prijs kwaliteit verhouding. Wel even reserveren want meer mensen hebben dit Japanse paradijsje ontdekt.

Lunchroom Blom/ Nieuwendijk 117-119, 1012 MD Amsterdam Tussen alle winkelende mensen in het midden van de stad vind je deze grote lunchroom aan de Nieuwendijk. Voor schappelijke prijzen serveren ze hier op z'n Amsterdams (niet al te vriendelijk maar wel snel) prima broodjes, sapjes en koffie. Probeer vooral een van de club-sandwiches! Ondanks de drukke locatie is er altijd wel plek. Ze serveren ook ontbijt en in hun andere filiaal in de Oosterparkbuurt (Grandcafé Blom/ 1e Oosterparkstraat 251, 1091 HA Amsterdam) kun je ook terecht voor een prima avondmaaltijd. IvdB

10


September 2008 Pizzeria Rimini/ Lange Leidsedwarsstraat 75 Voor liefhebbers van italiaans eten is er altijd Pizzeria Rimini. Dit italiaanse restaurant aan de Lange Leidsedwarsstraat staat bekend om zijn bodemprijzen, perfect voor studenten dus. Na de facultaire introdag leek het de mensen van CONGO een goed idee om maar eens een (pizza)bodem aan te leggen alvorens richting de eerste borrelavond in De Havelaar te gaan. Als redactielid pak je deze kans natuurlijk om te kijken of deze pizzatent een aanrader is voor studenten. Rimini ziet er van binnen uit als een doorsnee pizzatent: niet veel poespas, maar toch herkenbaar, met wandschilderingen van de zee, zuidelijke dorpjes en andere versieringen. We werden redelijk snel bediend, met als eerste natuurlijk de drankjes. De sfeer was goed, en het was alles behalve leeg in het restaurant. Eenmaal de menukaart in de handen, konden we kiezen uit zo’n tien pastagerechten en verschillende soorten pizza’s, zoals de ‘gewone’, de vis en de vegetarische pizza’s, zo’n 20 in totaal. Gemiddelde prijs voor een pizza: € 5,50. Jazeker... Wij hadden met zijn allen een snelle hap in gedachten, maar als je wilt kun je uiteraard voor een 3 gangen menu gaan. Toen eenmaal onze pizza’s en pasta’s op tafel stonden konden we aanvallen, op één persoon na, die toch echt een pizza calzone had besteld in plaats van canneloni (gevulde deegrolletjes). Foutje, bedankt. Wat betreft het eten waren de meeste mensen tevreden en kwamen de details pas boven tafel als ernaar gevraagd werd. De bodem en de saus zijn natuurlijk de basis van een pizza, dus die moeten goed zijn. De bodem was volgens sommige aan de slappe kant, waardoor je pizzapunt er een beetje beteuterd bijhing en je hem meer dan eens een handje moest helpen om hem naar binnen te kunnen werken. Maar je kunt er van houden. Een deegpizza wil je ook niet. Over de saus heb ik niemand gehoord, dus ik neem aan dat deze piccobello was (voor Nederlanders). Daarna komt natuurlijk het beleg die elke pizza zo uniek maakt. Iedereen vond de gerechten lekker, maar als Nederlander heb je natuurlijk altijd wat te zeiken. Een aantal mensen vonden dat er wel iets meer op de pizza’s had gemogen. Bijvoorbeeld de quattro stagioni: meestal een stevig gevulde pizza, maar volgens drie mensen was hij toch vrij karig belegd en de artisjokken hadden iets augurkachtigs... De pizza broccoli hoef je overigens niet te bestellen om de broccoli, want dat zit er niet op. Nou ja, vijf stronkjes. Toch waren er ook positieve geluiden te horen! Zo was de pizza mafiosi een goeie combi volgens onze feestcommissaris, met ui, salami, kaas en artisjokken. De fantasia was zelfs goed belegd, evenals de rimini, de quattro formaggi (“soepel op de tong”) en natuurlijk de mafiosi. Het moge duidelijk zijn dat als je de hele avond de tijd hebt, je beter een restaurant kunt nemen met wat meer cachet. Dit is niet negatief bedoeld, elk restaurant vult zijn eigen niche, om maar even met een biologische term te smijten. Pizzeria Rimini is een prima restaurant met een goede prijs/kwaliteit verhouding die niet onderdoet voor die van een gemiddelde pizzeria, zeker als je bedankt dat het in het centrum ligt. Voor studenten een aanrader! TR

11


September 2008

Anna’s Hoeve Het gras is zacht onder mijn rug en de sprietjes kietelen mijn handen. De zon straalt warm op mijn gezicht. Het is zomer. Liggend voor gebouw IV, geniet ik van de rust. Geen student te bekennen op de Anna’s Hoeve. Geen bouwwerkzaamheden. Alleen een enkele bioloog die tegen zijn kasplantjes komt praten. Met mijn ogen gesloten probeer ik de geluiden om me heen te herkennen. Ergens op de achtergrond vliegt een fazant weg. Dichterbij zoemt een bij, een zacht, monotoon gebrom. Verder stilte… Een mier loopt over mijn voet, een kriebelig gevoel. Langzaam verandert het kriebelige in een aangename aanraking. Alsof iemand me lichtjes betast. Vanaf mijn tenen omhoog, over mijn heup, langs mijn zij, tot in mijn hals. Geheel ontspannen blijf ik liggen. Dan word ik gezoend. Eerst mijn mond, dan omlaag, mijn nek, schouder en borst. Vaag besef ik dat ik naakt moet zijn. Het enige waar ik nog bewust van ben is mijn lichaam en mijn gevoel. De kussen zijn omlaag gegaan, over mijn lies naar mijn tenen. Wanneer mijn rechtervoet wordt gemasseerd, voel ik ook twee handen mijn linkervoet optillen. Synchroon gaan de handen en lippen terug naar boven en betasten alle gevoelige plekjes op mijn lichaam. Beide zoenen ze me op mijn lippen. Ze hebben alleen maar aandacht voor mij en zorgen samen dat ik in extase raak. Zachtjes ontsnappen er wat geluiden uit mijn keel. Plotseling staat er iemand in mijn zonlicht. Een derde, denk ik bij mezelf, hoe zou dat gaan? In de milliseconde dat ik hiervan schrik open ik mijn ogen. Er staat een jonge bioloog met baard en streepjestrui boven me. ‘Gaat het?’ vraagt hij. Een paar seconden kijk ik hem verward aan. Dan besef ik dat hij op een antwoord wacht. Ik kom overeind, klop het gras van mijn jurk en zeg: ‘Ja, ik genoot van de zon…’ MS

12


September 2008

Waarom geloven mensen? Hoe komt het dat wetenschap en geloof ooit hand in hand gingen, maar nu vaak recht tegenover elkaar staan? Wat gebeurt er in het brein bij religieuze ervaringen? Is er een gelijk te halen in de discussie tussen evolutietheorie en intelligent design? Na het grote succes van CONGres 2007 (Brains, Technology and the Future) heeft de CONGrescommissie opnieuw een pakkend onderwerp uitgezocht: wetenschap en religie. Op woensdag 10 december zullen zes hoogstaande professoren ons verlichten met hun kennis op dit gebied. Het CONGres zal worden ingeleid door filosoof Bas Haring. Historicus Bert Theunissen zal vertellen over de woelige haat/liefdesrelatie tussen religie en wetenschap. De Californische neurowetenschapper David Linden (auteur van ‘The Accidental Mind; how brain evolution has given us love, memory, dreams and God’) zal spreken over hoe hij de evolutie van het brein als chaotische verzameling oplossingen ziet, en hoe religie hieruit voort is gekomen. Primatoloog Jan van Hooff zal ons iets vertellen over (bij)geloof in het dierenrijk. Neurobioloog Dick Swaab zal spreken over neurobiologische verklaringen voor religieuze ervaringen. De Ierse moleculair biofysicus en priester Alister McGrath (auteur van ‘The Open Secret; A new vision for natural theology) zal beargumenteren waarom wetenschap ons zou moeten aansporen juist wel in God te geloven. Als afsluiting van de dag zullen de sprekers aan een paneldiscussie over het onderwerp deelnemen. Omdat we één dag eigenlijk te kort vonden voor het CONGres, hebben we van te voren ook al twee interessante gerelateerde lezingen georganiseerd. Op 5 november zal primatoloog Frans de Waal een lezing geven, en op 20 november volgt een lezing van de Vlaamse filosoof Johan Braeckman. Het CONGres zelf zal in het Engels gehouden worden, de twee losse lezingen zijn in het Nederlands. Pak dus nu je agenda en noteer de volgende data: 5 November: lezing Frans de Waal 20 November: lezing Johan Braeckman 10 december: CONGres 2008! Voor meer informatie, zie: www.congocongres.nl

13


September 2008

Het geheim achter de grote zaadlozing Je hebt je er vast weleens over verbaasd: de hoeveelheid zaad die geproduceerd word door de pornoacteurs van tegenwoordig. Daar waar de doorsnee man al tevreden is als hij een half eierdopje kan vullen, eindigt de gemiddelde pornoscene steevast met een veel te groot geschapen beer die op zijn hoogtepunt het equivalent van een pak melk uitstoot. Iedereen kent natuurlijk het verhaal van veel eieren eten en melk drinken om de zaadproductie te bevorderen maar deze absurde hoeveelheden moeten gewoonweg trucagewerk zijn… dacht ik. Tot ik vorige week het verhaal van een vriend hoorde die wegens geldgebrek als proefpersoon deelnam aan een experimenteel onderzoek. Als een van de proefpersonen kreeg hij grote hoeveelheden vitamine B3 voorgeschoteld. De volgende dag ontwikkelde hij een onaangenaam gevoel in zijn scrotum, die maar op een manier verholpen kon worden. Naar verluid kwam er na deze ontlading een hoeveelheid mannelijk sap vrij waar Peter North* jaloers op zou zijn. Dit verhaal zette me aan het denken. Is vitamine B3 het geheim achter de grote zaadlozing? Vitamine B3, ook wel nicotinezuur of niacine genoemd, is één van de voor de mens noodzakelijke vitaminen. Het is een bouwsteen van belangrijke coenzymen, zoals NAD en NADP en het speelt een rol in de citroenzuurcyclus. Het vitamine is noodzakelijk voor een goede stofwisseling en heeft een antioxidatieve werking. Je krijgt vitamine B3 voornamelijk binnen via hoogwaardige eiwitrijke voedingsmiddelen zoals kip, wild, vis, melkproducten en eieren maar het lichaam kan het ook zelf maken uit het aminozuur tryptofaan. De benodigde hoeveelheid vitamine B3 voor mannen en vrouwen is respectievelijk 20mg en 15mg per dag. De proefpersoon in de inleiding kreeg overigens een dosis van 1000mg per dag! Een snelle search op google met de woorden ejaculation en “vitamin B3” leverde een slordige 18.500 hits op. Veelal betrof dit sites die zaadproductie en potentie verhogende pillen verkopen. Na uitgebreider bestuderen van de ingrediënten in de aangeboden pillen blijkt dat er in de potentie verhogende variant bijna altijd een grote hoeveelheid vitamine B3 inzit. De zaadproductie verhogende pillen daarentegen bevatten meer zinkoxide, L-arginine en L-lysine.

14

Blijkbaar heeft vitamine B3 dus meer effect op het verbeteren van je erectie dan het vergroten van je zaadvolume. Maar wat is hiervoor de wetenschappelijke verklaring? En belangrijker, is er evidence voor de andere drie veel gebruikte ingrediënten? Als je op Pubmed zoekt naar de effecten van nicotinezuur vind je dat het voornamelijk wordt toegepast bij de behandeling van dyslipidemie en cardiovasculaire ziekten. Niacine heeft een positief (verlagend) effect op apolipoproteine B-bevattende lipoproteïnen, zoals o.a. very-low-density lipoprotein (VLDL) en low-density lipoprotein (LDL) en verhoogt het apolipoproteïne A-Ibevattende lipoproteïnen, zoals het highdensity lipoprotein (HDL).1 Al met al een hoop gelul over eiwitten maar geen woord over zaad dus. Tevens tonen recente studies aan dat niacine een vasculair anti-inflammentoire werking heeft en mogelijk een remmend effect zou kunnen hebben op atherosclerose. Een reden waarom niacine dan rol zou spelen in het verbeteren van je erectie is hiermee echter nog niet gegeven. Mogelijk schuilt de oplossing hiervoor in een van meest voorkomende bijwerkingen van niacine, namelijk de flushes (opvliegers) die je ervan kunt krijgen. De flushes worden veroorzaakt door een stimulatie van de prostaglandines D2 en E2 door subcutaan gelegen Langerhans cellen, een signaal dat verloopt via een


September 2008 G-eiwit gekoppelde niacine receptor. De stimulatie van prostaglandines leidt tot capillaire vasodilatatie wat ervoor zorgt dat je een rood hoofd krijgt.2 Deze vasodilatatie vindt natuurlijk niet alleen plaats in het gezicht maar heeft mogelijk ook een positief effect op de erectie. Een hoge dosis niacine vóór de seks zou dus de erectie kunnen verbeteren, vooral bij diegene die lijden aan een erectiestoornis. Vitamine B3 blijkt dus niet het wondermiddel voor het verkrijgen van de ‘fontein van genot’ maar wat is dit dan wel? De veel gebruikte ingrediënten die je vindt in de zaadproductie verhogende middelen zijn zinkoxide, L-arginine en L-lysine. Helaas waren de eerste artikelen die ik tegenkwam niet erg hoopgevend. Veel onderzoeken zijn op gericht om bij mensen met azoöspermie of ernstige oligozoöspermie hun zaadconcentratie te verbeteren maar helaas niet om het totale volume van het ejaculaat bij mannen-die-oppornoacteurs-willen-lijken te vergroten. Een van de weinige artikelen die daadwerkelijk het totale ejaculaatvolume heeft vergeleken, liet geen verbetering zien wanneer extra zink toegediend werd.3 Overigens moet daarbij wel worden vermeld dat het in dit geval rammen (mannelijke schapen) betrof. Een kleine studie over de effecten van L-arginine uitgevoerd onder 15 mannen met oligozoöspermie liet een lichte verbetering zien in de bewegelijkheid en het aantal zaadcellen. Gebruik ervan zou

mogelijk lijden tot een verhoogde kans op zwangerschap.4 Over zaadvolume vergroting wordt helaas geen woord gerept. Nog droeviger word het wanneer je zoekt naar de effecten van L-lysine. Een fatsoenlijk onderzoek is na een uitgebreide search helaas niet te vinden. Zelfs de betere veterinaire tijdschriften laten ons hierbij in de steek. Helaas heb ik moeten concluderen dat geen van alle bovenstaande middelen je de kwaliteiten van een echte pornoacteur gaat bezorgen. Mocht je daarentegen last hebben van beginnende impotentie dan is vitamine B3 mogelijk nog een optie voor je. Dat niacine het wondermiddel viagra gaat verslaan lijkt echter niet erg waarschijnlijk. Uiteindelijk lijkt de enige echte manier om je zaadvolume te vergroten dus het aloude weekje geheelonthouding te zijn waarna je dan zult moeten proberen te pieken op je hoogtepunt. DL Literatuurlijst: 1. Kamanna & Kashyap - Mechanism of action of niacin - Am. J. Cardiology, 2008 Apr17; 101(8A):20B-26B 2. Kamanna & Kashyap - Nicotinic acid: recent developments Curr. Opinion Cardiology, 2008 Jul; 23(4):393-8 3. Kendall et. al. - The effect of a zinc, cobalt and selenium soluble glass bolus on trace element status and semen quality of ram lambs - Animal Reproduction Science, Volume 62, Issue 4, 1 September 2000, Pages 277-283 4. Aydin S, Inci O, Alagöl B. - The role of arginine, indomethacin and kallikrein in the treatment of oligoasthenospermia – Int. Urology Nephrology. 1995;27(2):199-202. * Voor de onwetende onder ons: http://nl.wikipedia.org/wiki/ Peter_North

15


September 2008

Naakt Koken

een uitgebreide handleiding met handige tips Hallo, en hartelijk welkom bij deze cursus. Bedankt voor uw aanschaf van “Naakt Koken”, samengesteld door de Kookcie. In deze handleiding zult u een uitgebreide introductie krijgen in de subtiele kunst van het koken in uw adamskostuum. Zodra u deze kunst onder de knie heeft zult u merken dat uw kookkunsten enorm zijn verbeterd. Uw gasten zullen smullen en de door u bereidde maaltijden overladen met complimenten. Het naakt koken; een diverse wereld De essentie van het naakt koken kan in enkele simpele stappen bereikt worden. Stel uzelf de volgende vraag: ‘Heb ik op dit moment kleren aan?’. Indien het antwoord op deze vraag ‘ja’ is vervolgt u met de volgende stap, dit is het uittrekken van de kleren. Voor als u het zich afvraagt: ja, sokken zijn ook kledingstukken. Om de volledige baten van het naakt koken te ondervinden is het extreem belangrijk dat u volledig naakt bent. Het kan zijn dat u de eerste keer een licht gevoel van ongemak ervaard. Dit gevoel gaat echter na enkele malen intensief naakt koken over in een gevoel van algehele euforie. Als u moeite ondervindt om u op uw gemakt te voelen werkt het om met verschillende keukenartikelen over uw lichaam te strijken om zo een gevoel van samenhorigheid met uw kookgerei te creëeren. Op het moment dat u zich op uw gemak voelt bent u klaar om te beginnen met het naakt koken. Handige tips en aanwijzingen Erg belangrijk bij het naakt koken is het voorkomen dat er lichaamshaar in het eten terecht komt. Geadviseerd wordt dan ook om ten alle tijden het haar in uw schaamregionen af te dekken met bijvoorbeeld een stukje folie. Mannen met een grote hoeveelheid aan lichaamsbeharing wordt geadviseerd om met veel zorg te koken. Als u het naakt koken echt met passie bedrijft raden wij aan om uw lichaamshaar te laten verwijderen, dit kunt u voor een zeer schappelijke prijs in elke schoonheidssalon laten doen. Hygiene is ook erg belangrijk bij het naakt koken. Op momenten dat u compleet in vervoering bent van het naakt koken kan het zijn dat u, zonder hier bewust van te zijn, uw handen vies kan maken. Zorg er dus voor dat u geregeld uw handen goed wast. Variatietip: Naakt koken in je eentje is leuk maar naakt koken met z’n tweeën is nog veel leuker! Vooral bij het bereiden van recepten met knakworst is het extreem belangrijk dat u niet per ongeluk in de verkeerde worst begint te snijden. Om u te helpen te discrimineren tussen knakworsten en uw eigen worst volgt nu een aantal punten. • In tegenstelling tot een piemel is een kankworst symmetrisch, dit wil zeggen dat beide zijden er hetzelfde uitzien. • Zoals u welllicht al is opgevallen heeft uw piemel een duidelijke kop die door het

16


September 2008 midden gespleten is, dit vinden we niet bij een knakworst. Voorbeeld recept Dit simpele voorbeeld recept illustreert de diversiteit en diepgang van het naakt koken. Dit recept kan helaas alleen bereid worden door mannen, er bestaan echter genoeg recepten die unisex zijn. Heerlijk heldere bietensoep met peterselie Benodigdheden • Twee kilo verse bieten • Peterselie Eet ongeveer drie uur voordat u van plan bent te gaan koken de twee kilo bieten op. Maak u klaar voor het naakt koken gebruik makend van de handleiding hierboven. Zet een grote pan met water op het vuur, eventueel kunt u een boullion blokje toevoegen. Haal de pan van het vuur op het moment dat het water kookt. Wacht tot het water enigzins afgekoeld is en hang vervolgens uw piemel in het water. Zodra het water paars/rood van kleur is is de soep goed. Zet de pan nog even terug op het vuur en maak de soep af met een beetje gesneden peterselie. Naakt koken; de weg naar verlichting We hopen dat deze handleiding u geholpen heeft bij het ontdekken van de wonderlijke wereld van het naakt koken. Zolang u deze handleiding volgt kan er niks misgaan en kunt u ongeremd genieten van de geneugten van het naakt koken. De Kookcie

17


September 2008

Ontbloten (ontblootte, ontbloot): -denuderen -ontginnen -onthullen -strippen -uitkleden -zich ontdoen van kleren -ontdoen van kleding -ontdekken (bron: www.mijnwoordenboek.nl/synoniemen)

Dit woord geeft weer eens aan hoe moeilijk de Nederlandse taal is. Het voorvoegsel ‘ont’ wordt meestal gebruikt om een tegengestelde betekenis aan het woord erna te geven. Kijk maar de synoniemen van ontbloten: ontdekken is het tegengestelde van (be)dekken, onthullen van (ver)hullen, ontdoen van (aan)doen en ontginnen, ja geen idee eigenlijk… Als iemand tegen mij zegt ontbloot jezelf, wat nog nooit iemand gedaan heeft trouwens, begin ik niet spontaan mijn blote lichaamsdelen minder bloot te maken. Ik vind het maar vreemd. Op mijn zoektocht naar informatie over het woord ontbloten en het gebruik in de Nederlandse taal kom ik als eerst terecht bij de beschrijving van moonen. Een mooi, van het Engels afgeleid, Nederlands woord met de betekenis het opzettelijk ontbloten en toekeren van het eigen achterwerk naar een ander om deze ander te beledigen, in verlegenheid te brengen, of voor de grap. Moonen is echter niet alleen iets van studenten en jongeren uit onze tijd. In 1346 waren er namelijk honderden soldaten die hun billen lieten zien aan hun vijand. Misschien zouden ze het overleefd hebben als ze in plaats van moonen hadden gevochten. Tegenwoordig is moonen een stuk minder gevaarlijk, hoewel je in sommige landen wel een gevangenisstraf kan krijgen. Het volgende dat ik met ‘ontbloten’ vind gaat over de roede, een bundel takken, die wordt gebruikt als strafwerktuig. Met de roede wordt op de ontblote huid geslagen om het extra pijnlijk te maken. Op de ontblootte billen is het ook nog eens extra vernederend. Tegenwoordig kennen wij de roede alleen nog maar van zwarte piet, denk maar aan dat liedje: ‘wie zoet is krijgt lekkers, wie stout is de roe’. Gelukkig ben ik ieder jaar zoet geweest. Het derde resultaat over het mannelijke geslachtsdeel. Of ik hier nou heel blij mee moet zijn weet ik nog niet, maar interessant is het wel. Het gaat over fimosis. Fimosis is een voorhuidsvernauwing, aangeboren of door infectie verkregen, waarbij de man de voorhuid niet over de eikel kan schuiven, oftwel de eikel niet kan ontbloten. Als gevolg hiervan kan de eikel gaan ontsteken en hebben de jongens vaak pijn bij seks. Niet erg fijn dus.

18


September 2008 Verder waren er nog verhalen te vinden over de ontblote borst van Janet Jackson, ontblootte geslachtsdelen op schilderijen, ontblote borsten om dingen (voor elkaar) te krijgen, de ontblote tanden van Bokito, en nog veel meer over ontblote lichaamsdelen. Het meest opvallende aan al deze verhalen is dat het woord ontbloot vaak in een negatieve context wordt gebruikt. Dus wees gewaarschuwd, denk goed na voordat je iets ontbloot! MS

Mushroom op de melodie van... On a big old mushroom, Dots in red and white. Sat a young, small midget, Moving around alright. Suddenly the mushroom cracked, Followed by a sigh. What happened to the midget? Well, he broke his back and died. JvH

19


September 2008

Een universitaire aangelegenheid De opening van het academische jaar De tweede dinsdag in september is natuurlijk Prinsjesdag maar de eerste maandag in september luidt al eeuwen het nieuwe academische jaar in. Zo ook dit jaar. Het programma stond in het thema van verlichte geesten: informatie, cognitie en het brein. Eerst maar een sfeerimpressie. De opening is een formele aangelegenheid waar, afgezien van een aantal verstrooide professoren, hoogwaardigheidsbekleders zich in hun netste outfit hijsen en afdwalen naar het Spui. Hier staat de Aula van de Universiteit van Amsterdam, een oude statige (Lutherse) kerk waar de rede Gods scepter heeft overgenomen. Over het algemeen zijn er bij een formeel gebeuren als dit niet bijster veel studenten maar dit jaar werd meteen duidelijk dat hier verandering in gekomen is. Dit had wellicht te maken met het onderwerp van de bijeenkomst en de komst van de minister van OC&W, Ronald Plasterk. Voor de lezingen hadden drie hoogleraren uit verschillende disciplines een drieluik uitgezet over informatie, cognitie en het brein. De eerste spreker, Johan van Benthem, hoogleraar op het terrein van de Logica, ging in op het begrip informatie. Infomatie/kennis is volgens hem, en andere grote denkers op het terrein, een set van invarianten en de transformaties die daarbij horen. Oftewel, kennis bestaat uit vaste patronen die aanhechtingspunten vormen voor het beschrijven van de wereld om ons heen. Dit uit zich in de manier waarop taal is opgebouwd, als een vaste set regels waarbinnen oneindige variatie mogelijk is. Toch bleek uit een klein kort experimentje dat kennis nu ook weer niet zo definieerbaar is. Zo bleek uit een klein voorbeeld dat het definiĂŤren van het concept gras niet bijzonder makkelijk is, onmogelijk zelfs. Laten we het zo zeggen: een sluitende definitie van gras kun je niet geven. Arnold Smeulders, informaticus aan de FNWI, voegde aan dit verhaal toe dat kennis tegenwoordig op een heel ander niveau vergaard kan worden. Waar waarnemingen beperkingen hebben en het analytisch vermogen van de mens nu eenmaal een grens kent, zijn de computer en de logica een enorme toevoeging aan gereedschappen voor kennisvergaring. Victor Lamme, de psychobiologen niet onbekend, sloot het drieluik af met een korte verhandeling van de werking van de hersenen bij het categoriseren van kennis. Hij legde hier onder meer uit dat de hersenen een zeer gespecialiseerd apparaat vormen die veel meer informatie uit bijvoorbeeld beeld halen dan wij zelf kunnen rapporteren. Zo kunnen de hersenen aan de hand van contrastwaarden bepalen hoe veel objecten zich in een beeld bevinden, nog voordat er een bewuste waarneming van het beeld geschiedt. Lamme sloot af met de proefondervindelijk onderbouwde constatering dat deze onbewuste processen

20


September 2008

in de hersenen op lange termijn onze persoonlijke preferenties gaan bepalen. Zo kan kunst wat je initieel lelijk en saai vindt op termijn een persoonlijke favoriet worden (Picasso) en kan liefde de geest verblinden (Prince Charles & Camilla Parker Bowles).

Tijd om deze theorieĂŤn in een experimenteel jasje te gieten: het jasje van Ronald Plasterk. Onderzoekers van de UvA stopten Plasterk in een fMRI scanner (functionele MRI, kortom: hersenactiviteit meten) en stelden een ijkwaarde van hersenactiviteit van bepaalde gebieden vast. Vervolgens werden de minister verscheidene beelden getoond, van beroemde politici tot fast food en kaviaar. Het uitgangspunt in deze is dat het brein een supersnelle initiĂŤle waardering voor de getoonde objecten/personen geeft die al dan niet positief of negatief is. De disclaimer die hierbij hoort is dus ook: dit is wat het brein van Ronald Plasterk vindt, niet wat Ronald Plasterk vindt. De resultaten: het brein van Ronald Plasterk is gek van Barack Obama en geeft niets om Wim Kok, acht Politiek veel interessanter dan Wetenschap, heeft geen voorkeur voor een specifieke kunststroming en prefereert fast food over exquise hapjes. Natuurlijk zijn deze resultaten om meerder manieren te interpreteren maar kern van de zaak blijft dat er een initiĂŤle reactie voor alles is die gegenereerd wordt in de hersenen binnen luttele milliseconden. Al met al een echt academische bijeenkomst met naast de bovengenoemde zaken een onderhuidse discussie tussen de voorzitter van het College van Bestuur en de minister. Hierbij raadt de reporter iedereen aan om eens een keer naar een dergelijk evenement te gaan en te genieten van de grandeur van de universiteit. SdK

21


De naakte aap

September 2008

De meest sexy aap van alle primaten! Pas op! Deze boekrecensie gaat over een boek ‘dat je leven verandert’. Over een boek ‘net zo belangrijk en invloedrijk als Darwins on the origin of species’. Over een boek vertaald in 23 talen, 40 jaar oud, dat vandaag de dag nog steeds wordt herdrukt. Ik durfde het al bijna niet meer aan, maar begon toch in ‘de naakte aap’ van Desmond Morris.

Nu zie ik een lichte twijfel in je ogen. Desmond wie? Naakt waar? En het is je vergeven, want je bent waarschijnlijk eerstejaars (onwetend), ouderejaars (selectief geheugen), of in ieder geval geboren na 1967, het jaar waarin dit boek voor het eerst verscheen. Mijn exemplaar (verkleurd en muf ) vond ik dan ook op zolder bij mijn ouders. Dikke kans dat ook jouw ouders dit juweeltje nog ergens hebben liggen, gezien de verkoopcijfers van 1967. Vraag ze er maar eens naar. Desmond Morris. Vast wel een blik van herkenning. Maar terug naar het boek, was het nu eigenlijk de moeite waard? Heeft het mijn leven daadwerkelijk veranderd? Dat valt wel mee, de wereld zag er helaas nog verontrustend hetzelfde uit. Maar dat betekent allerminst dat dit geen onderhoudend boek was. Integendeel, ik denk dat iedere zichzelf respecterende bioloog (medisch en psycho- included) er best eens in blik zou mogen werpen. Misschien niet eens zo zeer vanwege de inhoud, maar toch zeker vanuit historisch oogpunt.

in

Desmond Morris is zoöloog en ‘de naakte aap’ betekende zijn grote doorbraak. Kenmerk van de zoöloog is uiteraard dat hij dieren bestudeert en Morris koos voor de in zijn ogende meest fascinerende soort: de mens, a.k.a. de naakte aap. Niets nieuws, zul je denken, wat ons meteen bij het grootste knelpunt van dit boek brengt. Het revolutionaire karakter ervan zat hem namelijk precies in het benaderen van de mens als dierlijke soort. Dit was waarschijnlijk controversieel in de jaren ’60, in een tijd waarin de mens en God een nog wat inniger relatie onderhielden. De evolutietheorie stond nog in de kinderschoenen en hier was een schrijver die het waagde de mens te verlagen tot het niveau van het dier. Tegenwoordig vinden de meeste van ons dit normaal, wat het ‘shockeffect’ van het boek een beetje teniet doet. Maar wanneer je erbij stilstaat dat ons huidige beeld waarschijnlijk mede dankzij dit soort boeken is ontstaan, maakt dat het boek toch weer redelijk cool, of niet? Ondanks enige gedateerdheid en enkele achterhaalde opvattingen bevat het boek nog genoeg relevante theorieën en observaties. Morris beschrijft het gedrag van de naakte aap op verschillende gebieden zoals agressie, voedselgedrag en verzorging. Allemaal interessante hoofdstukken, maar Morris is ook niet gek en begint zijn boek gewoon lekker met sex (ook meteen het langste hoofdstuk). Los van een bijzonder gedetailleerde maar helaas ook erg mechanische beschrijving van het menselijke seksspel, is dit hoofdstuk rijk aan tips en wetenswaardigheden die nuttig zijn voor iedere student. Dat de mannetjesmens relatief de grootste penis heeft wist je misschien al, maar fascinerende feiten over oorlelletjes en het vergroten van je cupmaat (tot wel 25%!) mag je

22


September 2008 niet laten schieten. En het feit dat wij de meest sexy aap van alle primaten zijn is toch fijn om te horen. Andere curieuze wetenswaardigheden betreffen de leeftijd van de eerste ejaculatie (fijn onderzoek moet dat zijn geweest), de functie van social talk als vervanging van het vlooien, de voorkeur van kleine kinderen voor grote dieren en pornoactrices met huidaandoeningen. Verwacht bij het lezen van dit boek geen vernieuwend of volledig overzicht van de essentie van de mens, maar een objectieve poging tot het verklaren van menselijk gedrag vanuit onze biologische achtergrond. Lees hoe wij ons ontwikkelden van behaarde boomaap tot de jager/verzamelaar die we vandaag de dag in feite nog steeds zijn. Toegegeven, sommige stukken (helaas vooral in het begin) zijn wat droog en moeilijk door te komen. Echter, dit moet voor echte biologen geen probleem vormen! Mocht je leeshonger daarna nog niet verzadigd zijn, dan liggen nog tientallen andere boeken van Desmond Morris voor je klaar waaronder ‘de naakte mens, ‘de naakte vrouw’ en het dit jaar verschenen ‘de naakte man’. Leesvoer genoeg dus voor de naaktliefhebber! MdJ

De Redactie Ontbloot Als Congo naakt gaat moeten de gymnorhina's blijkbaar ook naakt. Wiens idee het ook al weer was bij die ene vergadering weet niemand meer, maar wij hebben wel zo onze vermoedens… Daar sta je dan, op een zonnige zondag middag met vier Gymnorhina's in het mooie Flevopark. "Ja, dit is een mooie plek." Een stukje dicht bos waar de namiddag zon tussen de bladeren door schijnt en een mooi ligt over de nog natte bosboden werpt. "Hoe ver gaan we?" "Ik ga niet helemaal naakt hoor, daar zit niemand op te wachten." Tot het ondergoed dus. Ik heb dit nog nooit gedaan. Geen van ons, ten minste, dat beweren we allemaal. Er zal een centerfold komen in de nieuwe Gymno. Eén voor de mannen en één voor de vrouwen. En wij (LS, MJ en IvdB) zijn de gelukkigen die die centerfold mogen gaan vullen. Allemaal onzeker gaan we tussen de takken van de bomen staan. TS die de camera beheert neemt de ene na de andere foto. Nog steeds voelen we ons ongemakkelijk. Wij zijn geen foto modellen. We hebben noch het lijf noch de lef. Toch staan we hier… Ik denk al aan later, als ik die Nobel-prijs in ontvangst neem. Ja, ik word later zo'n wetenschapper, hoop ik. En dan zijn er die foto's van die ene Gymno. Toen was het wel geinig, maar dan zal ik door de grond zakken en zal mijn carierre naar de knoppen zijn. Prachtige modellen als Heidi Klum en Naomi Campbell hebben op de centerfolds en covers van alle grote tijdschriften gestaan. En misschien zijn wij wel niet zo welgevormd als zij zijn, maar wat maakt het ook uit, niemand is perfect en wij staan op de centerfold van de Gymno… IvdB

23


September 2008

24


September 2008

25


September 2008

1. The Party at Kitty and Stud’s 1970, 01u:06m

The Italian Stallion 1970, het era van de post flower power. Sylvester Stallone, destijds 24 jaar oud, speelt in een film die de zegeningen van dit tijdperk vastlegt op het witte doek. De meesten van jullie kennen Sly natuurlijk als de genadeloze moordmachine John Rambo en de sloopkogel Rocky Balboa. Het acteerwerk van deze begaafde, doch lelijke acteur in The Italian Stallion laat al een glimp zien van zijn toekomstige karakters Rocky en Rambo. Het plot van de film: afwezig. Blijkbaar was het begin jaren ‘70 volkomen normaal om films te maken die totaal geen verhaallijn hadden. A Clockwork Orange (1971) is dan weer een ander verhaal. Het is echter redelijkerwijs te verwachten dat een film zoals The Italian Stallion een plot ontbeert, gezien het genre. Tegenwoordig zou men dit genre namelijk plaatsen onder de softcore comedy met een vleugje drama. Iemand die zelfs nog nooit een ontblote borst gezien heeft, zal per direct een slappe sloeber krijgen bij het aanschouwen van deze rolprent. Deze film is uitermate geschikt voor kinderen onder de tien jaar, wetende dat de meeste kinderen van tegenwoordig al meer gezien hebben dan in deze kaskraker te aanschouwen is. Echter, het risico bestaat dat de kinderen in shock raken na het zien van alle haartapijten van de actrices. Zelfs toefjes okselhaar worden niet geschuwd.

26


September 2008

Jullie recensenten hebben deze prachtfilm aanschouwd samen met vier vrienden die alle zeer bekend zijn met het bekijken van naakte films. Het commentaar dat unaniem gegeven werd, geeft perfect aan hoe de geest van deze film gezien moet worden. Enkele voorbeelden om de filosofische inslag van de film te illustreren:

“Man, dat broodje shoarma tussen de benen!”

“Oh, die zak van Sly zeg!”

“Hij is net de lelijke broer van Elvis.”

“Ik zou m’n ballen uit m’n broek lachen als dit voor me zou gebeuren.” (Dit werd gezegd terwijl er gekeken werd naar een negerin die naakt een dansscène aan het opvoeren was.)

“Eigenlijk is zo’n bos schaamhaar een vorm van censuur.”

“Wat is er edel aan deze delen?”

“Alsof je naar een oerang-oetanbaby zit te kijken.”

“Jezus, ze wordt nog erger gefolterd dan Balthasar Gerards.” (Sly tuigde namelijk 5 minuten lang zijn vrouw af met een riem.)

De meest grandioze one-liner die er tijdens deze film, overigens voor 95% gevoiceoverd, werd gegeven, was: “I love rubbing his strong shaft.” De ‘climax’ van deze film behelst vier vrouwen en twee mannen die compleet in elkaar gestrengeld losgaan, echter niet alvorens een rituele paringsdans uitgevoerd te hebben. Wij, jullie dierbare deurmatten kijkende recensenten, hebben zelfs met onze mobieltjes mooiere, en vooral betere, films gemaakt. We raden The Italian Stallion dan ook ten zeerste aan! GH & JvH

27


September 2008

In bad met Sophia, Geerke, Lars, Anne, Splinter, Marilou, Joyce, Elise, Denise, Pascal, Karianne, Simone, Stan, Francis, Mischa, Milo, Pia, Brian, Gijs, Thera, Wieke, Sam, Milan, Anne, Ella, Rachid, Wouter, Joske, Yoshi, Linda, Kitty en Bart En dan is er weer een facultaire intro met nieuwe eerstejaars. De bedoeling: mensen een beetje wegwijs maken op het terrein en ze een klein ideetje geven van Congo en zijn commissies. Dat betekend dat wij als redactie een heuse activiteit moesten verzinnen om groepjes mensen te vermaken. Maar vermaken vonden wij niet goed genoeg, wij wilden ze leren kennen en het liefst allemaal! Dit geheel volgens Gymnorhiaans recept. Gewapend met een opblaasbaar badje, regenponcho’s, pen, papier en een fotocamera gingen wij aan de slag. Natuurlijk werden dit geen standaard interviews. Linde en ik zelf hadden ons gepositioneerd in het badje en nodigde op goed geluk twee mensen per groepje uit om eens flink aan de tand te voelen. Als opwarmertje hadden we natuurlijk de standaard vragen. Waarom kies je voor Amsterdam? Wat heb je hier voor gedaan? Etc. Dit zorgt voor een beetje achtergrond en dat de geïnterviewde zich een beetje op zijn of haar gemak voelt. Maar wij van de Gymno zijn natuurlijk van de sappige details en rare ongemakkelijke vragen. Subtiel hintte wij in die richting door te vragen wat de fijnste keer in bad was van de geïnterviewde. Met hier en daar een flauw “deze keer” en een laf “ik heb geen bad” kwam toch uiteindelijk de seks. Maar uiteraard hadden we ook nog iets anders dan seks in petto. We vroegen de ene persoon of die misschien kon vertellen wat de ander later zou gaan worden. Deze mensen kenden elkaar net een dag of zelfs minder dus het inzicht werd flink aangesproken. Hoewel hier en daar men niet verder kwam dan “brandweerman” of “rijk” zaten er ook diepe psychologische analyses tussen. Een goede generatie nieuwe psychobiologen is blijkbaar in aantocht! Verder nog wat feitjes op een rij: 1: Het percentage uitgelote geneeskunde is dit jaar weer hoger 2: Men wil het liefst niet dood gevonden worden met Geert Wilders, Rita Verdonk of in een massagraf met politici. 3: Bijna alle mannelijke eerstejaars lijken op Johnny Depp 4: Joyce is single 5: Je kan makkelijk met zijn vieren in een opblaasbaar zwembadje MdB

28


September 2008

29


September 2008 Een nieuwe lading studenten. Studenten voor wie er altijd al psychobiologen afgestudeerd zijn. Voor wie de kantine altijd al Sorbon heeft geheten, en altijd al te duur is geweest. Studenten voor wie het Science Park altijd al in aanbouw is, de bèta studies altijd verdeeld zijn in één undergraduate school en meerdere graduate schools, en voor wie CONGO altijd al CONGressen organiseert. God wat voel ik me oud. De eerste psychobiologen zijn zomer 2008 afgestudeerd. De SMAA is begin 2006 overgenomen door de Sorbon. De prijzen zijn met meer dan 100% gestegen. De start van de nieuwbouw was in mei 2007. Er is ‘altijd al’ aan gepland. September 2007 is men overgegaan van onderwijsinstituten met de verschillende disciplines apart, naar een systeem met alle bèta bachelors in één instituut, en de masters apart. Het eerste CONGres vond plaats in december 2006. JW :Prijsvraag: Congo gaat poedelnaakt en daar hoort natuurlijk een prijsvraag bij, die logica mis ik zelf ook even maar anyway... Hier dus een brainbrewer, hersenkraker, doordenkert om je ontblootte Congo kennis te testen en natuurlijk om een toffe prijs in de wacht te slepen. Het leukste, beste en meest inspirerende antwoord wint. Beantwoord de volgende 3 vragen, vul je antwoorden, naam en telefoonnummer in op het strookje en dump deze in de Congo-box die buiten de Congo kamer hangt. [vraag1] Waar ligt de oorsprong van het woord ‘ontbloot’? [vraag2] Wie van Congo zou jij wel eens ontbloot willen zien en waarom? [antwoord1] ....................................................................................... ....................................................................................... ................................................ [antwoord2] ....................................................................................... ............................................................. [naam] .....................................

[telefoonnummer] ..................................

30


September 2008

Stress en geheugen

Het nieuwe jaar is nog maar net begonnen, (werk)college’s en practica worden gegeven, presentaties worden voorbereid, en de data voor tentamens zijn al bekend. Voor veel studenten gaat het geven van presentaties en een zwaar tentamen gepaard met stress. Maar niet alleen studenten hebben daar last van. Sporters die een topprestatie moeten leveren bij de Olympische spelen in Beijing, AIO’s die voor hun promotie staan; onderzoekers die een lezing moeten geven op een groot congres; mensen die deadlines moeten halen; vaak hebben ze in meer of mindere mate last van stress. Tijdens de bovengenoemde gebeurtenissen treden er allerlei reacties in ons lichaam op. We beginnen bijvoorbeeld te zweten en onze hartslag gaat omhoog (het gevoel dat het hart in je keel klopt).Veel van deze reacties worden gemedieerd door stress-hormonen die tijdens deze gebeurtenissen worden afgegeven. Belangrijke hormonen die worden afgegeven zijn cortisol en adrenaline. Deze hormonen stellen ons in staat om prestaties te leveren die nodig zijn. Naast deze fysieke reacties hebben deze hormonen ook effecten op de hersenen; ze bevorderen de opslag van informatie. Dat kan van groot belang zijn. Situaties die gepaard gaan met stress en een verhoogde afgifte van stresshormonen zijn over het algemeen relevante gebeurtenissen en belangrijk om te onthouden. Deze hormonen bereiden mens en dier dus eigenlijk voor om adequaat te kunnen reageren op vergelijkbare gebeurtenissen in de toekomst. Voorbeelden? Heb je gisteren op een bepaalde plek bijna een aanrijding gehad, dan kijk je daar de volgende keer beter uit. Je vergeet waarschijnlijk maar een keer je memory stick met daarop een belangrijke presentatie die je moet geven. Een extreem voorbeeld van het onthouden van stressvolle situaties komt voor bij posttraumatische stress syndroom (PTSS). Bij mensen die last hebben van PTSS is de herinnering aan een traumatische gebeurtenis erg sterk. Bij mensen die hieraan lijden worden herinneringen aan die gebeurtenis gemakkelijk getriggered, wat kan leiden tot flashbacks en nachtmerries. Wij proberen te ontrafelen hoe het komt dat mens en dier juist stressvolle en emotionele situaties zo goed onthouden. Daarbij is het van groot belang om te begrijpen welke mechanismen verantwoordelijk zijn voor het aanleren, onthouden en oproepen van informatie. Inmiddels is duidelijk dat leren gaat gepaard met het inbouwen van eiwitten op de plaats waar twee hersencellen contact maken. Deze eiwitten, glutamaatreceptoren, zijn een soort kanaaltjes die de activiteit van en communicatie tussen hersencellen veranderen (een van de belangrijkste cellulaire mechanismen van leren en geheugen). We onderzoeken of deze receptoren een belangrijk aangrijpingspunt zijn bij het faciliterende effect van stress en stresshormonen op leren en geheugen. Dat onderzoek we op verschillende nivo’s. We kunnen die receptoren zichtbaar maken, meten eigenschappen van die receptoren en de communicatie tussen hersencellen en doen gedragsproeven om te bestuderen of datgene wat we vinden in die cellen ook echt functioneel is. Meer informatie? Bezoek onze website; http://sils-cns.nl/JGKrugers.html

31


Uva IntreeWeek 2008

September 2008

“Kom, we gaan een groepje begeleiden op de IntreeWeek!” Dit bracht ons: nieuwe kindjes, gezellige dagen en goeie feestjes. Wij konden vrijdag niet meer lopen van vermoeidheid, maar oh wat was het een leuke week... Maandag werden alle aankomende studenten verwacht op het Binnengasthuis terrein om hun begeleiders, wij dus, te ontmoeten. We hopen dat we niet tegen vielen of dat we dat in ieder geval in de loop van de week goed hebben kunnen maken... Met groepjes van ongeveer vijftien kindjes ging iedereen op stap. Al meteen was er ‘Nieuw Amsterdam’ op de Nieuwmarkt. Vol enthousiasme werden er shirts geschilderd, salto’s gemaakt in een monster apparaat en natuurlijk biertjes genuttigd. Ik had een super enthousiast groepje wat al meteen druk aan de slag ging om maar zo veel mogelijk punten voor ‘groepje van de week’ te verzamelen. Diezelfde middag nog was de grootse opening van de IntreeWeek in Carré met een interessante (eh ja) speech van onze burgemeester Cohen himself en natuurlijk het zeer vermakelijke cabaret van Dolf Jansen. Daarna eten bij één van de vele culinaire toppunten (wederom eh ja) van deze week. s’Avonds was het tijd voor ‘Intree Verenigt’ in het Flevopark. Zeker goed geregeld. Genoeg vermaak, muziek, verenigingen en bier om ons en onze oppas kindjes een avond te vermaken. De zweefmolen werd een steeds groter succes naarmate de avond vorderde. Ook hier hebben we natuurlijk weer punten voor ‘groepje van de week’ gescoord. Tegen de schappelijke tijd van 0.00 uur was het hele gebeuren afgelopen (niet voor iedereen...) en konden we lekker gaan slapen.

Aangezien Inger alles al tot in details heeft verteld en haar week in grote lijnen overeenkomt met de mijne houdt ik het wat korter. Enige verschil wat nog even genoemd moet worden is dat mijn groepje veel leuker was dan het hare! Hoogte- en Dieptepunten van de Intreeweek 2008: Maandag: - Hoogtepunt: Heerlijk in het zonnetje op de nieuwmarkt gezeten met mijn nieuwe kindertjes. - Dieptepunt: Om twaalf uur was het Intreeverenigd feest voorbij, en moest er een studentenfeest gezocht worden wat in mijn geval geen geslaagd feestje was. Dinsdag: - Hoogtepunt: De Facultaire Intro. Ik had vijf nieuwe échte biologen in mijn groepje en elf kindjes die door hun tutor op Roeterseiland werden vermaakt. Met de vijf bioloogjes allemaal spelletjes gedaan en met alle nieuwe en oude Congoleden was het erg gezellig op het vreemd aandoende Anna’s Hoeve met al die grote nieuwe gebouwen ernaast. - Dieptepunt: Voor het eerst sinds het rookverbod is ingevoerd een Amsterdamse club betreden. Club Home wel te verstaan. Helemaal verbouwd en hartstikke

32


September 2008 Dinsdag was natuurlijk dé grote dag van de Facultaire Intro. Daar werd het entertainment verzorgd door de verschillende commissies van Congo. Vla likken, buik schuiven in de storm baan en in bad met een gymnorina passeerden de revue op deze dag. De afsluitende borrel was natuurlijk ook weer erg gezellig en welverdiend na het opruimen van dat enorme gevaarte wat storm baan heet. Daarna eindelijk weer contact met mijn groepje (ik had Beta-Gamma studenten). gegeten bij een nieuwe tong strelende toko en toen natuurlijk de kroegentocht. Veel verder dan de Havelaar zijn de meeste van ons nooit gekomen, maar what the hell! Daarna helemaal los in Club Home (de oude Sinners). Lekker warm, plakkerig en enorm goede (eh ja ) muziek. Wederom een goed IntreeWeek dagje. Woensdag mochten wij als begeleiders uitslapen (bedankt groepje 149!). Brak, stemloos en nadorstig de groepjes verzameld en op naar het Amsterdamse bos. Want het was tijd voor ‘Get A Room’. En de kamers vlogen je om je oren en zoals één van mijn Congo vrienden het zo mooi zei:”ik word geil van die kamer in Oud Zuid”. Degene die de kamer in Slotervaart heeft ontvangen... gecondoleerd. Daarna met zijn allen chillen in Westerpark., Barie Q-en, sportquizen, popquizen, lallend rondhupsen en springen bij Tour De Funk (altijd leuk met Tour De Funk!). Daarna natuurlijk hét grote feest in de Westergasfabriek. Veel te heet, dat wel. Goede show en toffe muziek om samen met groepsgenoten, studiegenoten en allerlei andere genoten lekker uit je plaat te gaan. Wederom nachtwerk en voldaan dat klere end terug gefietst naar Oost. Donderdag. We zijn over de helft, “fijn” denkt mijn lichaam. Mijn stem is nu echt verdwenen en mijn keel zo ruw als de gemiddelde stoep tegel. Mijn groepje nog helemaal hieper van de

mooi geworden, maar een stank! En een hitte! Blegh, nee was geen succes. Woensdag: - Hoogtepunt: Heerlijk barbecueën op het Westergasterrein en daarna een erg leuk ( wederom warm) feest in de Westergasfabriek. - Dieptepunt: Jörn, onze nieuwe Duitse bioloog uit mijn groepje, werd tweede (!) bij de ‘Get a Room’ wedstrijd. Heel erg lullig omdat hij bij de laatste vraag, een gokvraag, als tweede het antwoord moest geven en de jongen na hem 0,1 miljoen boven zijn antwoord ging zitten. De vraag was trouwens: Hoeveel condooms worden er per jaar in Nederland verkocht? Het antwoord: 30 Miljoen... Nou kinderen, dat kan veiliger! Donderdag: - Hoogtepunt: Cabaret van Anne Jan Toonstra in het Compagnie Theater. Af en toe een beetje flauw, maar wel erg grappig. - Dieptepunt: Vechten voor een plekje op het pondje naar de NDSM- werf. Dat daar geen dooien zijn gevallen..

33


September 2008 activiteiten van die morgen lijkt nergens last te hebben. Ik heb in ieder geval een heel groot ijsje nodig om de NDSM-werf aan te kunnen. Daar aangekomen treffen wij de infomarkt aan. Allemaal schattige standjes van studentenverenigingen, kranten en ander gespuis. Ik zat daar persoonlijk niet op te wachten maar dat terzijde. Buiten had men het wel aangenaam gemaakt voor de mensen die fris en fruitig al lang achter zich hadden gelaten. Vooral dank voor onze vrienden van de ****bank voor de fijne fatboys. Na het doodrijden van 3 virtuele mensen en het totaal trashen van 4 auto’s in de vrachtwagen simulator, was er de kans om uitgebreid te chillen, m&m’s te tellen, losse flodders te schieten of bungy te jumpen. En als dit alles nog niet verzadigde kon je natuurlijk atijd nog je skillz tonen of gewoon je nek breken in het skatepark van D.E.R.M.. Na toch wel de chillste maaltijd van de week (broodje gyros mét frietjes) gingen we op weg naar de Nes voor een avondje theater vermaak. Na het eten van cake en lange discussies besloten we om naar Comedy Explosion te gaan voor een beetje stand-up comedy. De anti mannen en anti Britten grappen vlogen je om de oren en daar houden wij natuurlijk wel van. Eindelijk eens een rustige avond want nu was het tijd voor de film nacht. Er werden veel goede films vertoond, maar uiteindelijk werd het dan toch Zwartboek en die was zeker de moeite waard. Na de film was er nog het plan om naar de VU te gaan en hun vlag te stelen en die dan als trofee in te leveren maar dat hebben we maar laten zitten. Tsjah, die mensen zitten al op de VU, laten we het nou niet nog zwaarder voor ze maken.

Vrijdag: - Hoogtepunt: Heerlijk loungen met geweldig weer in het Vondelpark op heerlijke luchtkussen. - Hoogtepunt 2: Na je de hele dag zo beroerd te hebben gevoelt als maar kan, na een geweldig eindfeest naar huisgaan met een gevoel van: ‘Ah wat jammer dat het afgelopen is, maar oh wat wil ik graag in mijn bedje liggen’. En dat gebeurde dan ook en God wat heb ik lekker geslapen! Al met al was het een zeer heftig weekje waarin erg veel gefeest, gelachen, gedanst, gelopen, verkent, gedronken, gefietst, gezocht ( als weer eens een van je kinderen kwijt was ), gegeten, losgekomen, gekeken, geflirt en vooral veel ontmoet is. Als het aan mij ligt: Volgend jaar weer! TS

34


September 2008 Vrijdag gingen we natuurlijk ‘Gapen Tussen De Apen’ en de laatste ‘groepje van de week’ punten in de wacht slepen. De pinguïns waren weer prachtig, dank jullie wel jongens. Gelukkig was het mooi weer dus kon er volop worden gelounged in de Vondelpark lounge. Inclusief champagne, voetballende half ontblootte mannen en negerzoenen was het een prima middagje. Bij de prijsuitreiking voor ‘groepje van de week’ bleek echter dat er alleen bèta-gamma groepjes de ballen hadden om de race te winnen. Enige troost, Joyce (JB) en ik (IvdB) waren begeleiders van groepje 149 dat glorieus derde is geworden. Hulde voor toch nog een kleine overwinning aan de kant van de biologen. De laatste avond al weer en eigenlijk ook helemaal kapot. Nog even een meiden avondje in het Intree Café inclusief cocktails en natuurlijk Sex And The City. Ten slotte het spetterende eindfeest. De Intree Commissie had maar liefst drie locaties weten te strikken voor een mooi einde van een top week. In de Melkweg kon die-hard worden gepartied op jaren 90 hits en harde beats. Wicked Jazz Sounds regelden een swingende nacht in de Sugar Factory en in Paradiso kon je helemaal los gaan op electro, soul en britpop. Voor ieder wat wils dus. Alles bij elkaar was het een top week met toffe mensen, leuke activiteiten en super feesten. Dank aan de Intree Week commissie! IvdB

35


Tussen de filosofen

September 2008

Neurofilosofie? Op een klamme augustusdag namen LvS en ik de trein naar het idyllische Amersfoort. Aldaar werden wij in stijl opgehaald door de (ietwat goedkopere) regiotaxi die ons naar het Leusdense bos bracht waar het congreshotel van de internationale school voor wijsbegeerte huist. In een overvolle zaal met afgezanten van de bevolking tussen 37,5 en 80 jaar bevonden wij ons in een gedistingeerd publiek. Een publiek wat, naar eigen zeggen, over een breed denkraam en een behoorlijke intellectueel arsenaal beschikte. Zo vonden wij aan de ene kant van de zaal een wiskundige die zijn harde wetenschap had ingewisseld voor meditatie en bezinning en aan de andere kant van de zaal een oude rot uit de Amsterdamse wallenscene die bezig was met een Master Ethiek. De toon van het symposium werd gezet door de volgende uitspraak: ‘De Filosofie biedt ons geen antwoorden, slechts theorieën. De wetenschap doet dit in feite ook.’ Een uitspraak waar de gemiddelde wetenschapper wel een weerwoord op zou hebben. Onderwerp van de dag was: Brein en Fysica. Deze twee termen vinden elkaar volgens de eerste spreker, Dick Bierman (universitair hoofddocent psychonomie, UvA), in de volgende vraag: Is de bewuste waarneming van invloed op de materiële wereld? Bierman heeft voor de beantwoording van deze vraag een oud natuurkundig (paradoxaal) gedachte-experiment van stal gehaald, namelijk: de kat van Schrödinger (fig 1.). In dit gedachte-experiment is een radioactief atoom vervallen of niet, wat een hendel overhaalt of niet, wat een hamer een flesje met gif laat kapotslaan of niet, wat een kat doet sterven of niet. Het bijzondere aan dit gedachte-experiment is dat het in een stalen doos gebeurt waar wij als waarnemer niet zomaar in kunnen kijken. Volgens de meest gebruikelijke interpretatie van de kwantummechanica blijft het al dan niet in leven zijn van de kat onzeker tot het moment dat het waargenomen is (de doos is opengelast). Sterker nog, de kat is zowel dood als levend tot het moment van waarneming (superpositie).

Fig 1. De kat van Schrödinger. Zonder waarneming dood en levend.

36


September 2008 Tot zo ver niets nieuws natuurlijk, maar wat heeft een psycholoog nu van doen met dit onderwerp? Bierman is er van overtuigd, mede door invloed van de parapsychologie (ja, voorspellen en telepathie enzo), dat bewustzijn in deze waarneming een rol kan spelen. Zo zou het ‘instorten’ van de superpositie (het noch dood, noch levend zijn van de kat) afhankelijk kunnen zijn van bewuste waarneming. Natuurlijk kun je blijven twisten over het bestaan van de superpositie zolang het bovengenoemde experiment een gedachte-experiment blijft. Bierman besloot daarom dit experiment daadwerkelijk uit te gaan voeren. Om dit te doen liet hij een radioactief isotoop vervallen waarbij het tijdstip van verval niet te voorspellen is. Zodra dit gebeurde werd een signaal naar twee observatoren gestuurd. Observator 1 kreeg op een monitor te zien of de isotoop vervallen was of niet, bijzonder aan het verhaal is dat deze observator maar in 50% van de gevallen daadwerkelijk naar de monitor keek (waar nam). Observator 2 kreeg een toon te horen als de isotoop was vervallen en was tweede in de schakeling (observator 1 nam dus waar of niet en het signaal ging in alle gevallen door naar observator 2). Tevens had observator 2 een kapje op wat elektromagnetische activiteit in het brein meet. Observator 2 moest aangeven of hij dacht dat observator 1 het signaal had waargenomen. Als het bewustzijn daadwerkelijk invloed op een superpositie zou hebben, zou dit volgens Bierman te zien zijn aan de hersenen van de tweede observator. Daarbij werd ervan uitgegaan dat de hersenen van observator 2 gevoelig waren voor de bepaling van de situatie door bewuste waarneming (het ‘instorten’ van de superpositie). De resultaten van het onderzoek waren niet erg veelbelovend, behalve dan dat een bepaalde ERP (event related potential, uit het kapje), de N200, significant verschilde tussen de condities van waarneming door observator 1. Bierman spreekt hier dan ook niet van een significant effect maar meer van een ‘soort van effect’ van bewuste waarneming. Het woord was toen aan de (echte) wetenschapper, Dennis Diecks, natuurkundige uit Utrecht. Hij begon zijn verhaal door aan de zaal met voornamelijk geesteswetenschappers nog eens goed uit te leggen wat een natuurwet nu precies is. Volgens Diecks gaat het in de wetenschap niet over zomaar theorietjes (snerend naar de filosofie) maar over harde feiten en de mogelijkheid van het doen van voorspellingen. Voortvloeiend uit deze uitgangspunten deed de natuurkundige de volgende uitspraak: ‘de interpretaties van de kwantummechanica zijn niet belangrijk, de voorspellingen zijn belangrijk’. Oftewel, als Bierman laat zien dat de voorspellingen van de kwantummechanica niet kloppen dan bewijst hij niet dat het bewustzijn hier een rol in speelt maar dat de kwantummechanica niet klopt!

37


September 2008 Wetenschapsfilosoof Jan Sleutels gaf het slotwoord van dit symposium. Hij had een drietal bevindingen. Ten eerste had hij het niet op met superposities, in eigen woorden vond hij het ondingen waar ons conceptuele systeem niet voor uitgerust is. Hij ging zelfs zo ver de kwantummechanica te vergelijken met flogiston. Flogiston, vuurstof, is een beroemd voorbeeld van een theorie die uiteindelijk zo veel ongewenste effecten had dat hij niet meer houdbaar was. Zo zou verbranding volgens de theorie tot het verlies van zuurstof leiden en dus massaverlies voor het verbrande. Uit metingen bleek dat de massa bij verbranding toe nam, flogistonoplossing: flogiston heeft een negatieve massa. Hiermee probeerde Sleutels aan te geven dat ook de verklaringsmechanismen achter de kwantummechanica meer uitvluchten dan verklaringen waren. Ten tweede stelde hij dat de relatie tussen bewustzijn en waarneming in het experiment niet is aangetoond. Het zou net zo goed kunnen zijn dat er helemaal geen relatie was tussen observator 1 en observator 2 maar dat het verval direct aangreep op de waarneming van observator 2. Ten slotte wees de wetenschapsfilosoof ons, terecht, nogmaals op het feit dat bewustzijn een zeer slecht gedefinieerd begrip is waar je ook geen conclusies aan vast kunt plakken. Want wat is nu bewustzijn? Met deze vraag bleven wij achter en zoals elke filosofische discussie werd de nek van het dispuut omgedraaid door de gebrekkige definieerbaarheid van een metafysisch concept. Tot slot een constatering: het is duidelijk dat de filosofische interpretatie van wetenschappelijke theorieĂŤn vaak neerkomt op een verschillende interpretatie, niet verschillende voorspellingen. SdK

38


September 2008

Gezocht

Met topkwaliteit en met goede informatie over waar, hoe en door wie de vis is gevangen wil Goede Vissers consumenten verleiden een meerprijs te betalen voor de duurzaam gevangen vis. Daarnaast werken we aan bewustwording door informatie te verzamelen en te verspreiden over de zee, visserijmethoden, visserijbeleid en diverse actuele zaken. Naast de verkoop van vis is daarom een deel van de viskraam en de haringkar gericht op informatieoverdracht en discussie met het publiek. Wij zoeken enthousiaste studenten voor: - Hulp op de marktkraam en/of haringkarren - Voor donderdag, vrijdag en/of zaterdag. Helpen bij vis ophalen, kraam opbouwen, klanten bedienen, afbreken, opruimen en schoonmaken. Rijbewijs is handig. In overleg 6 tot 20 uur per week. - Hulp voor het bijhouden van informatiemateriaal en website - Informatie verzamelen, teksten schrijven, portretten van deelnemende vissers maken, herkomst van vis en effecten van visserijen uitzoeken, ... . We hebben een goede webmaster, tekstschrijver en vormgever. Het gaat ons vooral om het inhoudelijke werk. In overleg 4 tot 12 uur per week. Wij vragen: Enthousiasme, eigen initiatief, kunnen doorpakken, willen werken in een dynamisch veelzijdig gezinsbedrijf met vriendelijke, gedreven en soms enigszins chaotische mensen. Wij bieden: Stimulerende werkomgeving. Leuke klanten. Enthousiaste hard werkende collega's. Breed netwerk en contacten met vishandelaren, biologen, natuurorganisaties, visserijorganisaties etc. Ruimte om initiatief te nemen. Aandacht voor persoonlijke ontwikkeling. Beloning volgens CAO. Contractvorm in overleg. Meer informatie en contact: Barbara Rodenburg-Geertsema, telefoon 06-51063180, email ts31@goedevissers.nl, www. goedevissers.nl.

39


Puzzelen

September 2008

In elke wetenschapper schuilt het verlangen te ontdekken; met andere woorden in elke wetenschapper schuilt een puzzelaar. In elke periodiek of tijdschrift vind men van tijd tot tijd een puzzel die het niveau van de lezer past. Het lag dan ook alleszins voor de hand dat de Gymno eens met een kruiswoordpuzzel zou komen. In dit alles onthullende nummer krijg je de kans om bloot te leggen of je nu een allround Amsterdams bioloog bent of niet. Jarenlange kennis van alles wat er zich afspeelt op en rond de Anna’s Hoeve zullen helpen om alle vakjes gevuld te krijgen. Ben je, als eerstejaars, net begonnen met je studie, treur niet, zie deze vragen als een leidraad om zonder kleerscheuren het tweede jaar te bereiken. TV Horizontaal 1 meest beroemde biologen terrein 6 voor de zenuwovergang 14 daarin staat je rooster(meestal) 16 alternatief voor college 18 natrium 19 filterend orgaan 21 einde van chromosoom 23 missen vrouwen 28 deel van microscoop 29 geen geslachtschromosoom 31 bestaat o.a. een gen uit 32 beroemd Engelstalig boek 34 essentieel element voor aards leven 36 soort microscoop 38 rol die een organisme vervult in een ecosysteem 39 vrouwelijk hormoon 41 vrijwel helft van de bevolking 43 eiland van vroegere EJW’s 44 bekende dierentuin 46 nikkel 47 universiteitsbibliotheek 48 stekelig aquatisch organisme 50 veel bomen 51 kroeg voor oude biologen 54 zenuwuitloper 55 tot 56 thema van de gymno 58 beest met mindere gewoonte 59 produceert hormoon 61 giftig gas

40


September 2008 63 voorzitter (afkorting) 64 edelgas 65 populaire periodiek 68 vrouwelijk hormoon 70 tot 71 als je het even niet weet 74 aminozuur dat kan helpen bij zaadlozing (met antieke h als tweede letter, red) 77 hartdiagram 79 edel metaal 80 silicium 82 edelgas 83 omvangrijk organel 84 krijg je als je teveel dezelfde beweging uitvoert 85 nodig voor je studiefinanciering 86 moleculaire omschrijving zuurstof 88 maker dezes 89 eerste woord uit de naam ‘Congo’ 91 daar vind je de kantine (nog even) 92 slaapfase 93 groeiremmend plantenhormoon 94 zwart-geel insect 96 synaptisch actief ion 98 essentiële bezigheid voor bioloog 102 gevreesde en geliefde dagen 107 vlinderbloemige met gele bloempjes 108 drager van erfelijke informatie 109 omvangrijk organel Verticaal 2 krant geschikt voor studenten 3 bij elkaar voeging 4 boomsoort 5 resultaat van bevruchting 6 amfibie 7 soort microscoop 8 Gewaardeerde Amsterdamse biersoort 9 natrium 10 zuurgraad 11 bepaalde antistof 12 zichtbaar zonder kleding 13 mannetjesbij 15 bioloog van het landschap, bij voorkeur met baard 17 beroemd geslacht

20 veel voorkomend soort biologie student 21 deel van hersenen 22 essentiële leer in de biologie 24 zeer belangrijke groep aan de faculteit 25 heel veel 26 codon om mee te beginnen 27 kleuring voor bacteriën 30 milimeter 33 geen bloed 35 eenheid van leven 37 helft van de principiële biologen 40 stamkroeg 42 type cel 45 tin 49 en ook vrolik 52 alternatief voor studieboek 53 drie 54 delingsstadium van kern 57 schildklierhormoon 59 energie eenheid voor niet wetenschapper 60 groot bioloog (uiteraard met baard) 62 ziekte van het centrale zenuwstelsel 66 achternaam van leidinggevend bioloog 67 kort geleden weer geweest 69 zit in mestcel 72 klier 73 daar doe je onderzoek 74 hinderlijke onderbreking van het studentleven 75 gezwel 76 de faculteit 78 met de aarde 81 nuttige verbuiging van werkwoord 87 inspraak orgaan 90 onderdeel van studentenpolitiek 93 energie unit cel 95 veel gebruikt telwoord 97 te krijgen bij Congo 99 drager van erfelijke informatie 100 eenheid van erfelijke informatie 101 gevaarlijk virus hen die te zeer ontbloten 103 gewichtseenheid 104 ion voor natrium/kalium pomp 105 tin 106 veel gebruikt lidwoord

41


September 2008 De Schepping van de Aarde De waarheid ontbloot

Vele religies claimen te weten hoe de aarde geschapen is. Laten we eerlijk zijn, al deze verklaringen zijn erg vergezocht en stuk voor stuk zeer onwaarschijnlijk. Ook de wetenschap laat het afweten als het aankomt op een plausibele verklaring voor het ontstaan van het heelal. Zesjarigen verzinnen dat er plotseling een grote knal was en dat ruimte en tijd ‘opeens’ er waren. Ik heb dus besloten om de waarheid te ontbloten en te vertellen hoe het écht gegaan is. De herschreven Genesis Zo ging het wél In den beginnen was er een blanke aarde. Er was geen licht, er was geen leven, er was niets. Er was enkel aarde en water. In den aarde was geen leven, in het water evenmin. Van wind onthouden lagen de oceanen als slapende reuzen in de kuilen van Moeder Aarde. Zonder beroering, zonder geluid lag den blanke aarde in de duisternis. Aanschouw; een strand. Op dit punt waar water en aarde elkaar raken gebeurde Het. De stille zee strekte zich uit in oneindigheid in een stilte groter dan ooit aanschouwd door mens. Opeens. Een beroering. Een beweging in wat voor een eeuwigheid onbewogen was. Er waren geen schepselen die zich hier over verwonderden, geen ogen die dit konden aanschouwen. Na een eeuwigheid van onbewogen stilte gebeurde wat nooit voor mogelijk gehouden werd. Er vloog een Kip in volle vlucht uit het water. Luid kakelend landde Hij op het strand. Bij de eerste ‘tok’ schiep Hij het licht en met de tweede de lucht. En Hij zag dat het goed was. Op het strand legde Hij twee eieren; uit den eerste kwam de mens, uit den tweede de kip. En Hij zeide: Laat ons mensen en kippen maken, naar Ons beeld, naar Onze gelijkenis opdat zij heerschappij hebben over de vissen der zee en de kruipende schepselen des aarde. En Hij zag dat het goed was. Hij wende en trok zich terug in de wateren waar Hij vandaan gekomen was. Mens en kip leefden in harmonie samen op de aarde die niet langer ledig was maar vol met leven. Ander leven ontstond door kruisingen tussen mens en kip, al het gedierte des aarde en al het gevogelte des hemels. En het was alzo. En de Kip zag al wat hij gemaakt had, en ziet, het was zeer goed. Zoals je hebt kunnen lezen is deze verklaring een stuk geloofwaardiger dan elk alternatief. Dat niet alleen, het lost ook het mysterie op wat er eerst was: de kip of het ei. Guido Meijer

42


September 2008

De Gymno zoekt jou! Hou je van schrijven, tekenen of de handstand? De gymno is altijd opzoek naar invloeden en bijdragen. mail naar redactie@congo.eu 43


September 2008

44


September 2008 Le Coeur Rouge Met mijn ziel ontbloot schrijf ik alle dagen rood Rood is de kleur van de liefde en het bloed Bloed is nodig voor het verwarmen van je hart Hard schrijven dus, anders ben ik morgen dood Ze lacht ooit wel eens naar me, het meisje met de glazen Alsof ze doorheeft dat ik op haar lachen loop te azen ‘t Is al even terug dat ik haar daar nog eens zag Dus ik moet het even doen met in mijn hoofd haar mooie lach Zal ik haar eens zeggen dat níet per se het bier Of de wijn, whisky en wodka me geven dat plezier Dat ik uitstraal als ik ophaal mijn bestelling aan de bar Ik word gewoon verlegen als ik kijk naar hare lach Straks ga ik eens kijken of de avond van vandaag Me belonen gaat met vreugde na de gok die ik dan waag Ik zal heel zachtjes zwaaien en zwichten van plezier Als ze even naar me kijkt en zegt: “Hee, kom jij eens hier.” “Je bestelt dan wel eens bier en wijn en wodka, whisky toe, Maar waarom zo verlegen, want ik lach je zachtjes toe? Kom nou toch eens bij me, je maakt mijn hart zo rood; ‘k Ben blij dat je nu eindelijk je ziel eens hebt ontbloot.” JvH

45


September 2008

Vrolik & Groot We beginnen even met een korte introductie voor het vers gearriveerde Congo vleesch. De Vrolik en Groot is een terugkerend item in iedere Gymno. In deze roddelrubriek die alle andere roddelrubrieken overbodig maakt wordt niemand gespaard. Geen woord wordt geschuwd en geen detail wordt achterwege gelaten. Met overal ogen en oren die alles en iedereen in de gaten houden en alles weten voordat je het zelf door hebt. Toch fijn dat er een rubriek bestaat die jou helpt herinneren wat je die vorige avond ook alweer gedaan hebt. Genoeg introductie! We gaan in volle vaart door de afgelopen paar maanden heen met alle sappige feitjes. Het lijkt alweer zo lang geleden maar Congo ging eind juni jongstleden op zeilweekend in het prachtige Roermond (waar ligt dat ook alweer?) Limburg (Oh ja!). In Roermond heb je niet zo veel, wel een woonboot, vijf paarden, bergen drank en een zooitje losgeslagen Congolezen. Maar zeilweekend dus, uiteraard draait het niet alleen om water een bootjes. Zoals de Jeugd van Tegenwoordig zo mooi weet te brengen: “Wist je nog die ene keer, die ene keer met z’n twee in ons blootje, op en neer, op en neer in een bootje”. Hoewel het toch echt zomer was, waren de temperaturen niet echt om over naar huis te schrijven. Als mensen dan ook nog besluiten om ‘s nachts te gaan zwemmen begrijp je dat koud een understatement was. Kou bestrijd de doorgewinterde Congolees met drank en het opzoeken van andermans/vrouws lichaamswarmte. Zo dook Anna van B(akboord ligt ook gewoon veel lekkerder!) bij Sem A(hoy! Vrouwelijk schoon) in de brits omdat haar eigen bedje niet warm genoeg bleek. Ook Myrthe B(lote mannen aan dek) vond haar kajuitje niet interessant genoeg en besloot om Mattie F(uik te water, laat maar komen die visjes) eens flink te laten watertrappelen. Thomas S(tuurboord is waar ik je neem) wist Frederieke D(eze drenkeling heeft mond-op-mond beademing nodig!) mee te lokken naar de keuken. Uiteraard niet voor een warme maaltijd maar voor een lesje reddingzwemmen op het aanrecht. De theelepeltjes en de patrijspoorten waren de volgende ochtend nog beslagen. Het principe warmte opzoeken was voor andere mensen nog niet helemaal duidelijk. Hoewel Inger van den B(uitenseks is gezond) en Gerbrand S(opkunstenaar eerste klasse) elkaar al wel hadden gevonden, vonden zij het niet nodig om binnen een knus plekje op te zoeken. In de koude buitenlucht rollend op het natte gras tijdens een fikse regenbui werden zij gevonden. De volgende avond was er vooral troost nodig nadat het Congolegioen was afgedropen na het verlies van Neerlandsch hoop tegen de Russen. De Congolees bestrijd verdriet ook met drank en lichaamswarmte. Thomas S(panning in de broek) had een boel troost nodig en vond dit bij een kratje Brand en Renee K(om) D(an zet ik je tent op). Met de Havelaar als nieuwe dinsdagavond-kroeg habitat moet iedereen natuurlijk een beetje wennen. Dat is volgens verscheidene V&G mensen duidelijk te zien aan het tot nog toe beperkte aantal schnabbels. De kwijl-mop mag dus nog even in de kast blijven staan. Hoewel... Om mensen het toch snel op hun gemak te maken zijn daar de barmannen van de Havelaar. En deze hebben het Myrthe de B(arman, pak me dan als je kan!) en Anna van B(arman, neem me dan als je kan!) erg naar hun zin gemaakt. Ze zijn tegenwoordig dan ook vaak diep in de nacht als laatste kroegtijgerinnen te vinden in de Havelaar. Sem A(hoy! Meer vrouwen) zag dit alles en moet hebben gedacht dat deze nieuwe habitat toch een goed jachtterrein maakt. Als snel had hij zich op een prooi geworpen genaamd Lenneke S(icking). Lenneke S(permatozoids unite!) liet zich wel erg gemakkelijk vangen en wij denken dan ook dat hier opzet in het spel is.

46


September 2008

Om het jaar af te sluiten was daar het eindfeest in de Dansen bij Jansen. Het thema was dit jaar White trash, eigenlijk gewoon een Hoeren en Pooiers maar dan in een iets ander jasje. En we weten allemaal wat een Hoeren en Pooiers voor waterval aan kleffigheid met zich mee brengt. Ondanks de schaars geklede dames en de stoere heren viel het sopgehalte toch wat tegen. We vonden alleen prominent tegen de muur geplakt Thomas S(lubberig slobber ik je slit zonder slab) en Linde van S(. E. X. zo spel je dat). Dat Linde van S(. E. K. S. is trouwens ook goed) hoofdredactrice is van de Gymno en dus ook altijd de locatie weet van de V&G werknemers was ze blijkbaar even vergeten. Dat Thomas S(ex? Seks? Ik noem het gewoon flatsen) ook lid is van de redactie was haar ook blijkbaar ontschoten. Een ander redactielid wat ook graag de bloemetjes buiten zet (of eigenlijk de stampers mee naar binnen sleurt) is Inger van den B(loemetjes? Bijtjes? Knetterhard konijnen zal je bedoelen). Niet zozeer op het white trash feest maar wel tussen allerlei activiteiten door, wist zij Bart A(ctiviteiten in bed commissaris) aan zijn stampertje mee naar binnen te sleuren. Uiteraard werd er nog wel wat meer rondgeketst en gekiert buiten de standaard Congoactiveiten om. Dit doet de slimme Congolees om zo de roddels te ontwijken. Maar zoals iedereen weet gaan roddels sneller dan het geluid en is de V&G sneller dan het licht dus zijn dit soort acties bij voorbaat al kansloos. Zo waren daar Boy V(leeschbevers!) en Britt van der P(rikkie met je pikkie) die af en toe graag de benen in de nek leggen. Zo ook Feline S(meenk) en Dave de L(aat het chickie daar maar hobbelen op mijn hobbelpaard). Feline S(odom en Gomorra in bed) was nog zo van plan om nooit in deze rubriek te verschijnen... Helaas, de V&G heeft ook geen genade voor Feline S(pring in mijn diepe!) Normaal gesproken is het dan de bedoeling dat er in deze eerste Gymno van het nieuwe studiejaar flink sappige roddels staan van de Intreeweek. Hoewel er volgens ooggetuigen hier en daar wel wat gebeurde was dit echter niet tussen kersverse (of al iets meer belegen) Congolezen. Misschien dat de V&G toch ogen en oren te kort is gekomen in deze week. Gelukkig rectificeren wij graag in de komende edities dus mocht men nog wat kletsnattigheidjes weten dan mag dat altijd gemeld worden op vrolikengroot@gmail.com. Dit adres is uiteraard niet alleen voor vergeten roddels maar ook voor stevige primeurs tijdens introweekenden, feesten en activiteiten. Dit brengt mij tot het laatste punt: De feestcie, het walhalla, het mekka, het Amsterdam van stevige sopseks en zweetzoenen, wordt tot mijn grote vreugde geëvenaard door de gymnoredactie. Nog nooit eerder vertoond! Waarschijnlijk zo lang geïndoctrineerd en gebrainwashed door de talloze sexcapades die door de V&G zijn getrokken dat ze het heft (en wel meer dan dat) in eigen handen hebben genomen. Hierboven meermalen genoemd vers redactielid Thomas S(waffeltje hier, standje daar) is niets voor niets omgedoopt tot “Hunky boy Thomas”. Dit laat zien dat de geletterden en artistieken op deze aardkloot ook behoefte hebben aan een flink ruige rag beurt. En terecht!

47


September 2008

48

Ontbloot  

De Gymnorhina, het verenigingsblad van Biologenvereniging Congo

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you