Page 2

– Jyseligt gildt Bjørn Egil Nerheim – ein skikkeleg Gulling Gullingen er eit fjellområde i Suldal Kommune. Uvanleg vakkert og variert område som i lange tider har vore brukt av folk og dyr til både beiter, jakt og ikkje minst rekreasjon og aktivitetar. Då utbygginga av Ulla Førre-vassdraget kom med vegar, opna det heile området for fleire.

Velkommen til Gullingen

Her finn ein alt frå elvar, vatn, høgfjell, bær, dyr og alt ein kan tenkja seg innan friluftsliv.

Allereie på 60-talet var det snakk om og planlegging av veg til Gullingen. På den tida var der stølar og nokre få hytter. Men så lenge planlegginga var i gong, starta mange å tenkja hytte. Ulla Førre vart ei utløysande kraft, og vegen var på plass rundt 1974.

Slagordet til Gullingen er «Jyseligt gildt». Det er vårt løfte til deg som brukar. Alt ligg til rette for det. Det er dette me byggjer alt vårt arbeid rundt. Det er den kjensla du skal kjenna på når du er der og når du tenkjer på Gullingen og ditt opphald der.

Folk har det jyseligt gildt på Gullingen Eit attraktivt turområde frå langt tilbake i tid

Du er velkommen te oss!

Intervju med Bjørn Egil Nerheim www.suldal-turistkontor.no

Gullingen

Ormen i Mosvatnet

Gullingen er ein høg nut umlag 1000 meter yver havet. Namnet Gullingen kjem seg av at ei tjørn som er uppi nuten. Segni segjer at ein gut gjette sauene der ein joledag. So stakk han nistetina upp i tjørni, so blei ho gylt. So stakk han knivskafte sitt uppi og det ble og gylt. Men so vilde han hava knivsbladet og uppi. men so for heile forgyllingi av for det var stål i kniven.

Går du over Suldalsheida mellom Suldal og Ullsdalen treffer du midt oppe i heida på eit mindre vatn med skog og grasbakkar og stølar ikring. Det er Mosvatnet, 2 km2 stort og med avløp mot nord til Suldal ved Harabakka. Mosvatnet er såleis ikkje så stort, og botn har dei funne i det. Men meiner du ikkje sjøormen har vore der ôg. Det er ikkje så fælt mange åra sidan han Nils Kvæstad fekk sjå han. Nils slo gras på ei slette attmed vatnet, og tenkte visst

Det spesielle med Gullingen er at det er eit svært godt område for alle årstider og alle aldrar. Bra for sauer, småbrækar han. Det er snøsikkert, og har som regel alltid den første og «siste» langrennsløypa i Rogaland kvar vinter. På vegen inn Breiastøldalen.

korkje på orm eller anna trollskap. Med eitt vart var noko underleg nede på vatnet; noko langt og brennsvart som kom farande i vasskorpa så kvite spruten stod omkring brystet på det. Hovudet var mest som på ein kobbe. Og då det kom nærare, fekk Nils sjå at det hadde liksom kvit halsskjorte eller krage. Kor lang han var, ormen, for orm måtte det vera, meinte Nils, kunne han ikkje seia så nøye, men bølgjene etter han gjekk mest over heile vatnet. (bb/ntø)

Bjørn Egil Nerheim er etnisk Suldøl. Begge foreldra er frå Suldal og oppvaksen på garden Nerheim. Til venstre der klatringa opp til Gullingen startar. Født i 1957, utdanna agronom og overtok gardsdrifta saman med faren i 1980. Garden driv han den dag i dag, i litt mindre målestokk enn før. Sauer er det viktigaste. Bjørn Egil og familien har også overteke Nyastødl som ligg på Gullingen. Den har vore der så lenge eg kan minnes, smiler han. Korrekt årstal er rundt 1880. Det første minnet eg har klart for meg er då eg var rundt 4 år. Noko av det eg minnes best er nok turen opp. På den tida var det å liggja på hytta for så å springa på nutadn å sjå itte sauedn. Tulla ikkje bort tida den gongen. For ein Suldøl har Gullingen alltid vore eit fjell. Etter kvart sa ein Gullingen-området når ein skulle forklara kor ein meinte. No er Gullingen blitt namnet på heile området.

Bjørn Egil ser og opplever at svært mange trives på Gullingen. Ikkje minst så er det stille og fredeleg. Når eg stoppar snøscooteren ein grytidlig fin morgon på Skuteheia, er det nesten slik at stillheita trykkjer i hovudet. Den stillheita har me fortsatt, stadfestar Bjørn Egil.

Første gongen eg og ein kamerat overnatta på Nystødl åleine, var me 10-12 år. Kokte på Frå slutten av 80-talet Når eg stoppar veaovn og måtte læra har det vore kommunal løype-køyring, snøscooteren ein grytidlig oss til. I dag kan eg at dei yngre får og i dag er det Gullsf in morgon på Skuteheia, høyra beskjed om «du må por as og Bjørn Egil ikkje fyra opp» når dei som har teke på seg er det nesten slik at skal vera åleine ei lita ansvaret. Makan til stillheita trykkjer stund. Dei er ikkje vane. langrennsløyper ein Når gassen kom kunne hadde sist vinter skal i hovudet. også me få slike beein reisa langt for å skjedar. Det var nok finna, legg me til for mest fordi dei ikkje var vane, hadde høyrt at eiga rekning. gass kunne eksplodera. Det var dei yngste Sjølv om det er delte meininga om endå fleire som vart best med gass. hytter på Gullingen, oppfattar Bjørn Egil det slik at det er god stemning rundt det spørs- Som løypekøyrar og transportør med scooter målet i Suldal. Nokre av dei som bygde hytta har Bjørn Egil hatt kontakt med mange og og fekk vera «åleine» tidleg, kan nok reagera utført mykje forskjellig. Fra å byggja på ei litt på all hyttebygginga, men det er vel noko hytte til å transportera smørbrød på glasfat i dei fleste venner seg til. Det er viktig for fanget medan han køyrer scooter. gardane med salg av hytter. Det vert også sagt at ei hytte gjerne legg frå seg 20.000 i året i Det meste går godt så lenge ein har det lokal handel. I tillegg til bygging og liknande. jyseligt gildt. Bjørn Egil er ein av dei som Ikkje ubetydeleg for ein kommune som har bidreg til det. over 1.000 hytter, og det lokale næringslivet.

Løypekøyring

Kultur/segner

Far tok oss med til Heiå med stor H. Eg har mange gode kjensler som sit djupt i hjarterøtedn, presiserer han. Den store og trygge Heiå. Der har eg det jyseligt gildt, det er der eg høyre te…

Innhaldsproduksjon og design: Vinnarskalle.no Tlf. 922 38 351 - E-post frank@vinnarskalle.no

2 Gullingen - Jyseligt gildt

Gullingen - Jyseligt gildt | 3

Gullingen brosjyre  
Advertisement