Page 31

31

Surhúster Saken Als ik het snoepgedrag van veul kienders teugenwoordig zie gaan myn gedachten wel eens terug naar onze tiid of er suveul gesnoept werd. Ik denk het niet, maar der was altyd wel een klein snoepwinkeltje in de buurt. Het belletje aan de deur klingelde as je de deur open deed. Dan kwam de winkelier vanachter te voorskien. Je had een cent of een paar centen van je moeder kregen die mocht je dan vrij besteden. Wat een feest! De centen zaten in je knuistje geklemd om het maar niet te verliezen. De meneer of mevrouw van het winkeltje moest werkelijk een engelengeduld hebben want ja, daar lag al dat lekkers: kauwgomballen, kleurballen (u weet wel, als je er op zoog kwam er steeds een nieuw kleurtje te voorskien), zuurballen( die waren su zuur, als ik er aan terugdenk,voel ik nog mijn vullingen in mijn kies l), spekkies, noga, stroopstokken, veterdrop, zuurstok of een stokje zoethout. Eigenlijk teveul om een keuze te kunnen maken. Je vroeg eerst wat je veur je centen kon krijgen en dan wees de winkelier dat aan. Maar de keuze bleef moeilijk, want als je bijvoorbeeld een stuver had kon je daar verschillende dingen veur kopen. Het snoepgoed lag nog niet in een glazen vitrine en je kon het dus zo aanraken. Je pakte wat op en legde het weer neer omdat iets anders toch een betere keuze leek. De winkelier werd er soms gek van. Dan mopperde hij dan je nu eindelijk je keuze moest maken. Maar eindelijk was het dan su ver. Triomfantelijk ging je met je buit naar búten. Had je zoethout daar kon je dan uren op zitten sabbelen. Het smaakte naar zoete drop . Of je had een dropveter. Soms, om er maar zo lang mogelijk van te kunnen genieten sneed je daar stukjes af en loste dat op in water. Het dropwater dronk je met kleine slokjes. Bij kleurballen gebeurde het wel dat je die samen kocht met een vriendje of vriendinnetje. Dan mocht je er om beuren op zuigen. Ieder mocht telkens één kleur opzuigen. Telkens werd de bal uit de mond gehaald om te zien of er al een volgende kleur kwam. En dan die spekkies. Als je die nu aan een kind geeft dan is dat zo op. Maar nee wij sabbelden eraan om er maar weer zo lang mogelijk van te kunnen genieten.. Dit was even een terugblik op het snoepgedrag wat wij vroeger vertoonden. Ach nostalgie... daar ontkom je niet aan als je wat ouder wordt. Sibbeltsje Sipelsop

Grutte Gelf nûmer 12, 5 maaie 2015  

Grutte Gelf is it doarpsblêd fan en foar Surhuzum. Sânentweintichtste jiergong, nûmer 12, 5 maaie 2015

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you