Page 1

Impulsem stworzenia ośrodka była potrzeba powstania na Ukrainie szkoły żywej ukraińskiej tradycji, w której uczono by praktycznego wykorzystania wiedzy o tradycji i tradycyjnych technikach w dziedzinie współczesnego teatru. Ośrodek „Słowo i głos” to obszar nowego teatru, opartego na tradycji, klasycznej szkole teatru oraz ideach Jerzego Grotowskiego, Klima (Władymira Klimenki) oraz Sierhija Kowałewycza. współpraca: Eparchia Wrocławsko-Gdańska Kościoła Greckokatolickiego w Polsce, Parafia Greckokatolicka pw. Podwyższenia Krzyża Pańskiego

Z serwisu Eparchii Wrocławsko-Gdańskiej Kościoła Greckokatolickiego w Polsce www.cerkiew.net.pl

kino teatralne

wstęp wolny

Światło w mroku cykl filmów na temat ludobójstwa ormian Szczekająca wyspa (Chienne d’historie)

Film animowany, reżyseria Serge Avédikian

Konstantynopol 1910. Ulice są pełne bezpańskich psów. Nowy rząd rozpoczyna akcję deportacji w celu oczyszczenia miasta. Obraz nagrodzony Złotą Palmą na festiwalu w Cannes w 2010 roku.

Nienawidzę psów! Ostatni z ocalałych

Polifonie

Koncert gruzińskich, swańskich, korsykańskich i sardyńskich pieśni z okazji dziesięciole-

cia teatru zar z gościnnym udziałem śpiewaków z rodziny pilpanich oraz patricka vignoli z zespołu tempvs fvgit

Podczas koncertu wystąpią uczestnicy warsztatów Tradycyjne polifonie swańskie i Polifonie z Korsyki. Jubileuszowy koncert Teatru ZAR z udziałem mistrzów i nauczycieli śpiewu z Gruzji oraz Korsyki stanowi muzyczną podróż do miejsc i ludzi, których zespół spotykał podczas wypraw w poszukiwaniu pieśni kształtujących jego tożsamość. Rodzinę Pilpanich Jarosław Fret i Kamila Klamut spotkali w 2001 roku, podczas wyprawy do Swanetii, gruzińskiej prowincji najwyższej części Kaukazu. W wyniku tego spotkania grupa przyjęła nazwę „Teatr ZAR”, używając tytułu pieśni pogrzebowych wykonywanych przez Swanów. Pierwsze spotkanie z Tempvs Fvgit odbyło się w roku 2006, w trakcie wyprawy Teatru ZAR na Korsykę, gdzie zespół poszukiwał materiału muzycznego do spektaklu Cesarskie cięcie. Próby o samobójstwie. Członkowie grupy wysłuchali wówczas mszy Vultum Tuum, której elementy na stałe wpisały się w artystyczne działania teatru.

www.teatrzar.art.pl

oraz archiwów we Francji, Danii, Szwecji, Armenii, Rosji i Turcji. Obraz porusza także temat zaprzeczania ludobójstwa przez kolejne tureckie rządy, które trwa nieprzerwanie od zakończenia pierwszej wojny światowej.

Film dokumentalny, reżyseria Peå Holmquist i Suzanne Khardalian Film w języku szwedzkim z angielskimi napisami Garbis jest jednym ostatnich ocalałych z ludobójstwa Ormian, popełnionego przez Młodych Turków w Imperium Osmańskim w 1915 roku. Jako młody chłopiec został zmuszony do wzięcia udziału w marszu śmierci przez pustynię Deir ez-Zor, podczas którego, podobnie jak tysiące innych Ormian, stracił całą rodzinę. Tragiczne wydarzenia z dzieciństwa odcisnęły na Garbisie głębokie piętno, ale mimo traumy udało mu się zbudować nowe życie. W wieku 99 lat spotkał towarzyszkę życia Setę, z którą mieszka w Paryżu, kilka przecznic od Łuku Triumfalnego. Codziennie czyta prasę, śledząc starania Turcji o przyjęcie do Unii Europejskiej.

Aghet. Ludobójstwo

Film dokumentalny, reżyseria Eric Friedler Film w języku angielskim z polskimi napisami Aghet to wielokrotnie nagradzany dokument niemieckiego reżysera Erica Friedlera, który nie pozostawia żadnych wątpliwości, że eksterminacja Ormian w 1915 roku była ludobójstwem. Cytując słowa świadków wydarzeń oraz przedstawiając niepublikowane wcześniej materiały archiwalne, film podejmuje wyzwanie rzucone światu przez premiera Turcji Recepa Erdogana: „Udowodnijcie to”. Aghet prezentuje m.in. raporty Ministerstwa Spraw Zagranicznych Niemiec i materiały archiwalne pochodzące z Amerykańskiego Archiwum Państwowego, Biblioteki Kongresu

Kontakt: Magdalena Mądra, magda@grotowski-institute.art.pl, 693 927 324

Tatuaże babci

Film dokumentalny, reżyseria Suzanne Khardalian Film w języku angielskim Po pokazie odbędzie się spotkanie z reżyserką. Podczas pierwszej wojny światowej ponad milion Ormian zamieszkujących ówczesne Imperium Osmańskie zostało zmuszonych do opuszczenia swoich domów i marszu przez pustynie dzisiejszych Syrii i Iraku. Zginęło wówczas prawie półtora miliona osób. Ormianie uznają te wydarzenia za ludobójstwo, choć przedstawiciele władz tureckich twierdzą, że użycie tego terminu jest bezpodstawne. Reżyserka, Suzanne Khardalian, wyrusza w podróż w poszukiwaniu prawdy o swojej zmarłej babci, której twarz pokrywały osobliwe tatuaże. Wszyscy w rodzinie zdawali się znać historię tej nieco dziwnej, stroniącej od kontaktu fizycznego kobiety, ale nikt nigdy jej nie opowiadał. Bolesna podróż w przeszłość prowadzi przez Armenię, Liban, Szwecję i Syrię, rzuca także światło na losy innych Ormianek wygnanych z osmańskiej Turcji w czasie pierwszej wojny światowej.

seminarium praktyczne listopad–grudzień 2013

Rzeka spłynęła krwią

Film dokumentalny, reżyseria i produkcja Jakob Michael Hagopian Film w języku angielskim Poruszająca saga o ludziach, którzy odbyli długą przymusową podróż ku śmierci. Film jest ostatnią częścią trylogii Świadkowie – cyklu dokumentów zrealizowanego przez Jakoba Michaela Hagopiana, zawierającego wywiady z czterystoma osobami ocalałymi z ludobójstwa Ormian w 1915 roku.

przekład: mirosław rusek redakcja: katarzyna lemańska projekt graficzny: barbara kaczmarek

Instytut im. Jerzego Grotowskiego, Rynek-Ratusz 27, 50-101 Wrocław, tel./faks +48 71 34 34 267 program@grotowski-institute.art.pl www•grotowski-institute•art•pl

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego


J

wa r s z tat y

esienna edycja seminarium praktycznego VoicEncounters „Odzyskiwanie głosu” wiąże się z obchodami dziesięciolecia Teatru ZAR. Jest okazją zarówno do przedstawienia konstelacji artystów uczestniczących w nowym projekcie Teatru ZAR, „Armine, Sister”: Dengbesza Kazo, Arama, Virginii i Vahana Kerovpyanów, Murata İçlinalçy oraz sióstr Mahsy i Marjan Vahdat – muzyków reprezentujących różne tradycje Azji Mniejszej, Anatolii i Iranu, jak i przypomnienia artystów współpracujących

z zespołem nad projektem „Ewangelie dzieciństwa”: Vakhtanga Pilpaniego i członków jego rodziny ze Swanetii, Patricka Vignoli z Tempvs Fvgit z Korsyki, Natalii Połowynki z Ośrodka „Słowo i głos” ze Lwowa. Sesje warsztatowe nad pieśniami z kilku kręgów kulturowych – korsykańskimi, gruzińskimi, irańskimi oraz kurdyjskimi i ormiańskimi z Anatolii – staną się pretekstem do poznawania różnych sposobów pracy z głosem oraz materiałem służącym praktycznemu eksplorowaniu odmiennych technik głosowych. Koncerty natomiast pozwolą na bezpośrednie spotkanie z marginalizowanymi tradycjami śpiewu.

23–24 listopada

30 listopada – 3 grudnia

5–8 grudnia

5–8 grudnia

Niebieskie pola mahsa i marjan vahdat

Śpiew modalny. Podróż w dźwięku aram i virginia kerovpyanowie w asyście murata İçlinalçy

Tradycyjne polifonie swańskie vakhtang pilpani oraz nana pilpani, gioprgi lipani i manoni khergiani z towarzyszeniem aktorów teatru zar

Polifonie z Korsyki patrick vignoli z zespołu tempvs fvgit z towarzyszeniem aktorów teatru zar

3 grudnia, 19:00

8 grudnia, 19:00  

  studio na grobli

(10:00–14:00)

  studio na grobli

konc e rt y

(sob., niedz., 10:00–14:00)

filmy

W obliczu tragicznej historii Ormian oraz związanej z nią trudnej sytuacji ormiańskich dóbr kultury to właśnie pieśni okazują się najbardziej żywym i poruszającym świadectwem. Spotkanie Teatru ZAR z muzyką ormiańską, studia nad historią i kulturą narodu zaowocowały spektaklem Armine, Sister, którego pokazy premierowe odbędą się równolegle do wydarzeń VoicEncounters: 28–30 listopada, 1, 5–7, 9–10 grudnia 2013 roku.

19 listopada, 19:00 

synagoga pod białym bocianem, ul. włodkowica 5a

dengbesz kazo Bı dengê Kazo awazên resen Koncert pieśni kurdyjskich

Ormiańskie kołysanki virginia kerovpyan (pon., wt., 16:00–19:00)

26 listopada, 19:00

synagoga pod białym bocianem, ul. włodkowica 5a

  studio na grobli

(16:00–19:00)

katedra greckokatolicka pw. św. św. wincentego i jakuba, pl. nankiera 15

  studio na grobli

(16:00–19:00)

sala teatru laboratorium, przejście żelaźnicze

vahdat ensemble Ogród wizji Koncert pieśni perskich Śpiew: mahsa i marjan vahdat Muzycy: pasza handżani (nej), atabak elyasi (setar), ali rahimi (instrumenty perkusyjne) 

natalia połowynka, julia cwiach oraz nazar romaniuk z ośrodka teatralnego „słowo i głos” Radujcie się! Pieśni do Theotokos Koncert irmosów, prawosławnych pieśni liturgicznych

teatr zar oraz śpiewacy z rodziny pilpanich i patrick vignoli z zespołu tempvs fvgit Polifonie Koncert pieśni gruzińskich, swańskich, korsykańskich i sardyńskich z okazji dziesięciolecia teatru zar

13 listopada, 19:00 

20 listopada, 19:00 

27 listopada, 19:00 

4 grudnia, 19:00 

Szczekająca wyspa Film animowany, reżyseria Serge Avédikian, Francja 2010; 15’ Nienawidzę psów! Film dokumentalny, reżyseria Peå Holmquist i Suzanne Khardalian, Szwecja 2005; 29’

Aghet Film dokumentalny, reżyseria Eric Friedler, Niemcy 2009; 90’

Tatuaże babci Film dokumentalny, reżyseria Suzanne Khardalian, Szwecja 2011; 58’

Rzeka spłynęła krwią Film dokumentalny, reżyseria Jakob Michael Hagopian, USA 2009; 60’

sala kinowa

sala kinowa

sala kinowa

Po pokazie odbędzie się spotkanie z reżyserką, suzanne khardalian.

sala kinowa

warsztaty

Zajęcia w języku angielskim

Niebieskie pola mahsa i marjan vahdat Warsztaty będą poświęcone nauce techniki śpiewu perskiego, szczególnie wykonywaniu tahrir, czyli ornamentu wokalnego, który może być wykorzystany w pieśniach z innych tradycji muzycznych. Poznając perskie skale muzyczne (modi), uczestnicy przekonają się, jak poszczególne skale mogą oddziaływać na emocje. Usłyszą także o historii i teorii muzyki perskiej oraz wpływie kultury, historii i religii na muzykę, przekonają się o znaczeniu relacji między poezją a muzyką. Zapisy do 19 listopada: justyna@grotowski-institute.art.pl

Śpiew modalny. Podróż w dźwięku aram i virginia kerovpyanowie w asyście murata İçlinalçy Głównym celem warsztatów jest przybliżenie uczestnikom tradycji śpiewu modalnego. Proces nauczania rozpoczyna się od śpiewania burdonu oraz interwałów nieujętych w równomiernie temperowanym systemie, prowadząc do nauki ormiańskich pieśni liturgicznych poprzez słuchanie i powtarzanie. Warsztaty przeznaczone są dla wszystkich zainteresowanych śpiewem modalnym, niezależnie od tego, czy znają język ormiański, czy nie – zarówno amatorów, jak i zawodowych muzyków. 

Ormiańskie kołysanki virginia kerovpyan Pieśni śpiewane, by ukołysać dziecko do snu. Słowa kołysanek są różne w zależności od regionu: oror-oror, orim-orim, ejur-ejur, ruri-ruri... Wzywają wiatr, by ukołysał maleństwo, gwiazdy, by je sławiły, i anioły, by je chroniły. Pełne są obrazów charakterystycznych dla kultur Bliskiego Wschodu – od róży do słowika, oraz nadziei, wspólnej dla wszystkich narodów – że dziecko dobrze wypocznie, urośnie i będzie mieć własne potomstwo. Zapisy na warsztaty do 26 listopada: justyna@grotowski-institute.art.pl

Tradycyjne polifonie swańskie vakhtang pilpani oraz nana pilpani, gioprgi lipani i manoni khergiani z towarzyszeniem aktorów teatru zar Warsztaty skupią się na poznawaniu pieśni polifonicznych z rejonu Swanetii w północnej Gruzji. W tej tradycji zachowały się najstarsze wielogłosowe formy muzyczne, pochodzące z czasów przedchrześcijańskich. Przetrwało zaledwie około trzydziestu takich pieśni, śpiewane są one w niezrozumiałym dla Swanów języku. Zapisy do 29 listopada: justyna@grotowski-institute.art.pl

Polifonie z Korsyki patrick vignoli z zespołu tempvs fvgit z towarzyszeniem aktorów teatru zar Uczestnicy warsztatów poznają liturgiczne korsykańskie pieśni polifoniczne, w tym pieśni pochodzące z regionu Nebbiu. Zapoznają się z przekazywaną ustnie tradycją śpiewu wielogłosowego. Zapisy do 29 listopada: justyna@grotowski-institute.art.pl Warsztaty Tradycyjne polifonie swańskie i Polifonie z Korsyki zakończy pokaz pracy, który odbędzie się 8 grudnia o 19:00 jako część koncertu z okazji dziesięciolecia Teatru ZAR.

koncerty wstęp wolny Bı dengê Kazo awazên resen

Koncert pieśni kurdyjskich w wykonaniu dengbesza kazo

Dengbesz Kazo urodził się w 1950 roku w miejscowości Van, obecnie mieszka pod Stambułem. Często koncertuje, wykonując zarówno popularne kurdyjskie pieśni, jak i własne kompozycje. Od 1960 roku praktyka dengbeszy została oficjalnie zakazana przez rząd turecki, a ich tradycja zaczęła zupełnie zanikać. W 2003 roku dzięki środkom unijnym zaczęto tworzyć miejsca i projekty mające na celu ochronę tej tradycji. współpraca: Fundacja Bente Kahan i Związek Gmin Wyznaniowych Żydowskich

Ogród wizji

Koncert pieśni perskich w wykonaniu vahdat ensemble

Śpiew: mahsa i marjan vahdat Muzycy: pasza handżani (nej), atabak elyasi (setar), ali rahimi (instrumenty perkusyjne)  Vahdat Ensemble to owoc wielu lat współpracy pięciorga artystów. Zespół występował na wielu festiwalach muzyki tradycyjnej, wypracował oryginalną, nowoczesną interpretację klasycznej i regionalnej muzyki perskiej. Ważną rolę odgrywa w niej improwizacja bazująca na pomysłach, doświadczeniach i indywidualnej ekspresji poszczególnych członków zespołu. Twórczość Mahsy i Marjan Vahdat to doskonały przykład ewolucji perskiego śpiewu. Kultywują tradycję, która we współczesnym Iranie przeżywa kryzys tożsamości. W swoich pieśniach opowiadają o radościach, smutkach, nadziejach, tęsknotach i miłościach Irańczyków. współpraca: Fundacja Bente Kahan i Związek Gmin Wyznaniowych Żydowskich

Radujcie się! Pieśni do Theotokos

Koncert irmosów, prawosławnych pieśni liturgicznych w wykonaniu natalii połowynki,

julii cwiach oraz nazara romaniuka z ośrodka teatralnego „słowo i głos” Lwowski Miejski Ośrodek Teatralny, Badań Sztuki i Edukacji „Słowo i głos” powstał w 2010 roku. →


J

wa r s z tat y

esienna edycja seminarium praktycznego VoicEncounters „Odzyskiwanie głosu” wiąże się z obchodami dziesięciolecia Teatru ZAR. Jest okazją zarówno do przedstawienia konstelacji artystów uczestniczących w nowym projekcie Teatru ZAR, „Armine, Sister”: Dengbesza Kazo, Arama, Virginii i Vahana Kerovpyanów, Murata İçlinalçy oraz sióstr Mahsy i Marjan Vahdat – muzyków reprezentujących różne tradycje Azji Mniejszej, Anatolii i Iranu, jak i przypomnienia artystów współpracujących

z zespołem nad projektem „Ewangelie dzieciństwa”: Vakhtanga Pilpaniego i członków jego rodziny ze Swanetii, Patricka Vignoli z Tempvs Fvgit z Korsyki, Natalii Połowynki z Ośrodka „Słowo i głos” ze Lwowa. Sesje warsztatowe nad pieśniami z kilku kręgów kulturowych – korsykańskimi, gruzińskimi, irańskimi oraz kurdyjskimi i ormiańskimi z Anatolii – staną się pretekstem do poznawania różnych sposobów pracy z głosem oraz materiałem służącym praktycznemu eksplorowaniu odmiennych technik głosowych. Koncerty natomiast pozwolą na bezpośrednie spotkanie z marginalizowanymi tradycjami śpiewu.

23–24 listopada

30 listopada – 3 grudnia

5–8 grudnia

5–8 grudnia

Niebieskie pola mahsa i marjan vahdat

Śpiew modalny. Podróż w dźwięku aram i virginia kerovpyanowie w asyście murata İçlinalçy

Tradycyjne polifonie swańskie vakhtang pilpani oraz nana pilpani, gioprgi lipani i manoni khergiani z towarzyszeniem aktorów teatru zar

Polifonie z Korsyki patrick vignoli z zespołu tempvs fvgit z towarzyszeniem aktorów teatru zar

3 grudnia, 19:00

8 grudnia, 19:00  

  studio na grobli

(10:00–14:00)

  studio na grobli

konc e rt y

(sob., niedz., 10:00–14:00)

filmy

W obliczu tragicznej historii Ormian oraz związanej z nią trudnej sytuacji ormiańskich dóbr kultury to właśnie pieśni okazują się najbardziej żywym i poruszającym świadectwem. Spotkanie Teatru ZAR z muzyką ormiańską, studia nad historią i kulturą narodu zaowocowały spektaklem Armine, Sister, którego pokazy premierowe odbędą się równolegle do wydarzeń VoicEncounters: 28–30 listopada, 1, 5–7, 9–10 grudnia 2013 roku.

19 listopada, 19:00 

synagoga pod białym bocianem, ul. włodkowica 5a

dengbesz kazo Bı dengê Kazo awazên resen Koncert pieśni kurdyjskich

Ormiańskie kołysanki virginia kerovpyan (pon., wt., 16:00–19:00)

26 listopada, 19:00

synagoga pod białym bocianem, ul. włodkowica 5a

  studio na grobli

(16:00–19:00)

katedra greckokatolicka pw. św. św. wincentego i jakuba, pl. nankiera 15

  studio na grobli

(16:00–19:00)

sala teatru laboratorium, przejście żelaźnicze

vahdat ensemble Ogród wizji Koncert pieśni perskich Śpiew: mahsa i marjan vahdat Muzycy: pasza handżani (nej), atabak elyasi (setar), ali rahimi (instrumenty perkusyjne) 

natalia połowynka, julia cwiach oraz nazar romaniuk z ośrodka teatralnego „słowo i głos” Radujcie się! Pieśni do Theotokos Koncert irmosów, prawosławnych pieśni liturgicznych

teatr zar oraz śpiewacy z rodziny pilpanich i patrick vignoli z zespołu tempvs fvgit Polifonie Koncert pieśni gruzińskich, swańskich, korsykańskich i sardyńskich z okazji dziesięciolecia teatru zar

13 listopada, 19:00 

20 listopada, 19:00 

27 listopada, 19:00 

4 grudnia, 19:00 

Szczekająca wyspa Film animowany, reżyseria Serge Avédikian, Francja 2010; 15’ Nienawidzę psów! Film dokumentalny, reżyseria Peå Holmquist i Suzanne Khardalian, Szwecja 2005; 29’

Aghet Film dokumentalny, reżyseria Eric Friedler, Niemcy 2009; 90’

Tatuaże babci Film dokumentalny, reżyseria Suzanne Khardalian, Szwecja 2011; 58’

Rzeka spłynęła krwią Film dokumentalny, reżyseria Jakob Michael Hagopian, USA 2009; 60’

sala kinowa

sala kinowa

sala kinowa

Po pokazie odbędzie się spotkanie z reżyserką, suzanne khardalian.

sala kinowa

warsztaty

Zajęcia w języku angielskim

Niebieskie pola mahsa i marjan vahdat Warsztaty będą poświęcone nauce techniki śpiewu perskiego, szczególnie wykonywaniu tahrir, czyli ornamentu wokalnego, który może być wykorzystany w pieśniach z innych tradycji muzycznych. Poznając perskie skale muzyczne (modi), uczestnicy przekonają się, jak poszczególne skale mogą oddziaływać na emocje. Usłyszą także o historii i teorii muzyki perskiej oraz wpływie kultury, historii i religii na muzykę, przekonają się o znaczeniu relacji między poezją a muzyką. Zapisy do 19 listopada: justyna@grotowski-institute.art.pl

Śpiew modalny. Podróż w dźwięku aram i virginia kerovpyanowie w asyście murata İçlinalçy Głównym celem warsztatów jest przybliżenie uczestnikom tradycji śpiewu modalnego. Proces nauczania rozpoczyna się od śpiewania burdonu oraz interwałów nieujętych w równomiernie temperowanym systemie, prowadząc do nauki ormiańskich pieśni liturgicznych poprzez słuchanie i powtarzanie. Warsztaty przeznaczone są dla wszystkich zainteresowanych śpiewem modalnym, niezależnie od tego, czy znają język ormiański, czy nie – zarówno amatorów, jak i zawodowych muzyków. 

Ormiańskie kołysanki virginia kerovpyan Pieśni śpiewane, by ukołysać dziecko do snu. Słowa kołysanek są różne w zależności od regionu: oror-oror, orim-orim, ejur-ejur, ruri-ruri... Wzywają wiatr, by ukołysał maleństwo, gwiazdy, by je sławiły, i anioły, by je chroniły. Pełne są obrazów charakterystycznych dla kultur Bliskiego Wschodu – od róży do słowika, oraz nadziei, wspólnej dla wszystkich narodów – że dziecko dobrze wypocznie, urośnie i będzie mieć własne potomstwo. Zapisy na warsztaty do 26 listopada: justyna@grotowski-institute.art.pl

Tradycyjne polifonie swańskie vakhtang pilpani oraz nana pilpani, gioprgi lipani i manoni khergiani z towarzyszeniem aktorów teatru zar Warsztaty skupią się na poznawaniu pieśni polifonicznych z rejonu Swanetii w północnej Gruzji. W tej tradycji zachowały się najstarsze wielogłosowe formy muzyczne, pochodzące z czasów przedchrześcijańskich. Przetrwało zaledwie około trzydziestu takich pieśni, śpiewane są one w niezrozumiałym dla Swanów języku. Zapisy do 29 listopada: justyna@grotowski-institute.art.pl

Polifonie z Korsyki patrick vignoli z zespołu tempvs fvgit z towarzyszeniem aktorów teatru zar Uczestnicy warsztatów poznają liturgiczne korsykańskie pieśni polifoniczne, w tym pieśni pochodzące z regionu Nebbiu. Zapoznają się z przekazywaną ustnie tradycją śpiewu wielogłosowego. Zapisy do 29 listopada: justyna@grotowski-institute.art.pl Warsztaty Tradycyjne polifonie swańskie i Polifonie z Korsyki zakończy pokaz pracy, który odbędzie się 8 grudnia o 19:00 jako część koncertu z okazji dziesięciolecia Teatru ZAR.

koncerty wstęp wolny Bı dengê Kazo awazên resen

Koncert pieśni kurdyjskich w wykonaniu dengbesza kazo

Dengbesz Kazo urodził się w 1950 roku w miejscowości Van, obecnie mieszka pod Stambułem. Często koncertuje, wykonując zarówno popularne kurdyjskie pieśni, jak i własne kompozycje. Od 1960 roku praktyka dengbeszy została oficjalnie zakazana przez rząd turecki, a ich tradycja zaczęła zupełnie zanikać. W 2003 roku dzięki środkom unijnym zaczęto tworzyć miejsca i projekty mające na celu ochronę tej tradycji. współpraca: Fundacja Bente Kahan i Związek Gmin Wyznaniowych Żydowskich

Ogród wizji

Koncert pieśni perskich w wykonaniu vahdat ensemble

Śpiew: mahsa i marjan vahdat Muzycy: pasza handżani (nej), atabak elyasi (setar), ali rahimi (instrumenty perkusyjne)  Vahdat Ensemble to owoc wielu lat współpracy pięciorga artystów. Zespół występował na wielu festiwalach muzyki tradycyjnej, wypracował oryginalną, nowoczesną interpretację klasycznej i regionalnej muzyki perskiej. Ważną rolę odgrywa w niej improwizacja bazująca na pomysłach, doświadczeniach i indywidualnej ekspresji poszczególnych członków zespołu. Twórczość Mahsy i Marjan Vahdat to doskonały przykład ewolucji perskiego śpiewu. Kultywują tradycję, która we współczesnym Iranie przeżywa kryzys tożsamości. W swoich pieśniach opowiadają o radościach, smutkach, nadziejach, tęsknotach i miłościach Irańczyków. współpraca: Fundacja Bente Kahan i Związek Gmin Wyznaniowych Żydowskich

Radujcie się! Pieśni do Theotokos

Koncert irmosów, prawosławnych pieśni liturgicznych w wykonaniu natalii połowynki,

julii cwiach oraz nazara romaniuka z ośrodka teatralnego „słowo i głos” Lwowski Miejski Ośrodek Teatralny, Badań Sztuki i Edukacji „Słowo i głos” powstał w 2010 roku. →


Impulsem stworzenia ośrodka była potrzeba powstania na Ukrainie szkoły żywej ukraińskiej tradycji, w której uczono by praktycznego wykorzystania wiedzy o tradycji i tradycyjnych technikach w dziedzinie współczesnego teatru. Ośrodek „Słowo i głos” to obszar nowego teatru, opartego na tradycji, klasycznej szkole teatru oraz ideach Jerzego Grotowskiego, Klima (Władymira Klimenki) oraz Sierhija Kowałewycza. współpraca: Eparchia Wrocławsko-Gdańska Kościoła Greckokatolickiego w Polsce, Parafia Greckokatolicka pw. Podwyższenia Krzyża Pańskiego

Z serwisu Eparchii Wrocławsko-Gdańskiej Kościoła Greckokatolickiego w Polsce www.cerkiew.net.pl

kino teatralne

wstęp wolny

Światło w mroku cykl filmów na temat ludobójstwa ormian Szczekająca wyspa (Chienne d’historie)

Film animowany, reżyseria Serge Avédikian

Konstantynopol 1910. Ulice są pełne bezpańskich psów. Nowy rząd rozpoczyna akcję deportacji w celu oczyszczenia miasta. Obraz nagrodzony Złotą Palmą na festiwalu w Cannes w 2010 roku.

Nienawidzę psów! Ostatni z ocalałych

Polifonie

Koncert gruzińskich, swańskich, korsykańskich i sardyńskich pieśni z okazji dziesięciole-

cia teatru zar z gościnnym udziałem śpiewaków z rodziny pilpanich oraz patricka vignoli z zespołu tempvs fvgit

Podczas koncertu wystąpią uczestnicy warsztatów Tradycyjne polifonie swańskie i Polifonie z Korsyki. Jubileuszowy koncert Teatru ZAR z udziałem mistrzów i nauczycieli śpiewu z Gruzji oraz Korsyki stanowi muzyczną podróż do miejsc i ludzi, których zespół spotykał podczas wypraw w poszukiwaniu pieśni kształtujących jego tożsamość. Rodzinę Pilpanich Jarosław Fret i Kamila Klamut spotkali w 2001 roku, podczas wyprawy do Swanetii, gruzińskiej prowincji najwyższej części Kaukazu. W wyniku tego spotkania grupa przyjęła nazwę „Teatr ZAR”, używając tytułu pieśni pogrzebowych wykonywanych przez Swanów. Pierwsze spotkanie z Tempvs Fvgit odbyło się w roku 2006, w trakcie wyprawy Teatru ZAR na Korsykę, gdzie zespół poszukiwał materiału muzycznego do spektaklu Cesarskie cięcie. Próby o samobójstwie. Członkowie grupy wysłuchali wówczas mszy Vultum Tuum, której elementy na stałe wpisały się w artystyczne działania teatru.

www.teatrzar.art.pl

oraz archiwów we Francji, Danii, Szwecji, Armenii, Rosji i Turcji. Obraz porusza także temat zaprzeczania ludobójstwa przez kolejne tureckie rządy, które trwa nieprzerwanie od zakończenia pierwszej wojny światowej.

Film dokumentalny, reżyseria Peå Holmquist i Suzanne Khardalian Film w języku szwedzkim z angielskimi napisami Garbis jest jednym ostatnich ocalałych z ludobójstwa Ormian, popełnionego przez Młodych Turków w Imperium Osmańskim w 1915 roku. Jako młody chłopiec został zmuszony do wzięcia udziału w marszu śmierci przez pustynię Deir ez-Zor, podczas którego, podobnie jak tysiące innych Ormian, stracił całą rodzinę. Tragiczne wydarzenia z dzieciństwa odcisnęły na Garbisie głębokie piętno, ale mimo traumy udało mu się zbudować nowe życie. W wieku 99 lat spotkał towarzyszkę życia Setę, z którą mieszka w Paryżu, kilka przecznic od Łuku Triumfalnego. Codziennie czyta prasę, śledząc starania Turcji o przyjęcie do Unii Europejskiej.

Aghet. Ludobójstwo

Film dokumentalny, reżyseria Eric Friedler Film w języku angielskim z polskimi napisami Aghet to wielokrotnie nagradzany dokument niemieckiego reżysera Erica Friedlera, który nie pozostawia żadnych wątpliwości, że eksterminacja Ormian w 1915 roku była ludobójstwem. Cytując słowa świadków wydarzeń oraz przedstawiając niepublikowane wcześniej materiały archiwalne, film podejmuje wyzwanie rzucone światu przez premiera Turcji Recepa Erdogana: „Udowodnijcie to”. Aghet prezentuje m.in. raporty Ministerstwa Spraw Zagranicznych Niemiec i materiały archiwalne pochodzące z Amerykańskiego Archiwum Państwowego, Biblioteki Kongresu

Kontakt: Magdalena Mądra, magda@grotowski-institute.art.pl, 693 927 324

Tatuaże babci

Film dokumentalny, reżyseria Suzanne Khardalian Film w języku angielskim Po pokazie odbędzie się spotkanie z reżyserką. Podczas pierwszej wojny światowej ponad milion Ormian zamieszkujących ówczesne Imperium Osmańskie zostało zmuszonych do opuszczenia swoich domów i marszu przez pustynie dzisiejszych Syrii i Iraku. Zginęło wówczas prawie półtora miliona osób. Ormianie uznają te wydarzenia za ludobójstwo, choć przedstawiciele władz tureckich twierdzą, że użycie tego terminu jest bezpodstawne. Reżyserka, Suzanne Khardalian, wyrusza w podróż w poszukiwaniu prawdy o swojej zmarłej babci, której twarz pokrywały osobliwe tatuaże. Wszyscy w rodzinie zdawali się znać historię tej nieco dziwnej, stroniącej od kontaktu fizycznego kobiety, ale nikt nigdy jej nie opowiadał. Bolesna podróż w przeszłość prowadzi przez Armenię, Liban, Szwecję i Syrię, rzuca także światło na losy innych Ormianek wygnanych z osmańskiej Turcji w czasie pierwszej wojny światowej.

seminarium praktyczne listopad–grudzień 2013

Rzeka spłynęła krwią

Film dokumentalny, reżyseria i produkcja Jakob Michael Hagopian Film w języku angielskim Poruszająca saga o ludziach, którzy odbyli długą przymusową podróż ku śmierci. Film jest ostatnią częścią trylogii Świadkowie – cyklu dokumentów zrealizowanego przez Jakoba Michaela Hagopiana, zawierającego wywiady z czterystoma osobami ocalałymi z ludobójstwa Ormian w 1915 roku.

przekład: mirosław rusek redakcja: katarzyna lemańska projekt graficzny: barbara kaczmarek

Instytut im. Jerzego Grotowskiego, Rynek-Ratusz 27, 50-101 Wrocław, tel./faks +48 71 34 34 267 program@grotowski-institute.art.pl www•grotowski-institute•art•pl

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego


VoicEncounters, seminarium praktyczne  

listopad–grudzień 2013

Advertisement
Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you