Issuu on Google+


P

ax Americana

Het nederlands staat onder druk. Al jaren vechten fanatiekelingen tevergeefs tegen het gebruik van onnodig Engels in de Nederlandse taal. Media zouden een voorbeeld moeten stellen om de Nederlandse identiteit en cultuur te waarborgen. De realiteit is anders. Steeds meer Nederlandse televisieprogramma’s worden de kijker uitsluitend nog in het Engels voorgeschoteld. In onnavolgbaar ‘Denglish’ doen onbekende ‘bekende nederlanders’ verwoede pogingen Yorin’s Kevin Masters van repliek te dienen. Zelfs de doden communiceren enkel nog tot hun levende dierbaren via de kleurloze Amerikaanse oneliners van rtl4 medium Char. Maar ach, dat zijn de commerciële zenders. Kwaliteitsmedia zwichten daar niet voor. Toch wel! Het actualiteitenprogramma NOVA verzorgde, geheel volgens de tijdgeest, een wekelijkse live ‘talkshow’ vanaf Timessquare. Zodat ook het publiek in ‘Neverland’, zoals één van de gasten ons kikkerlandje noemde, niets hoefde te missen van het verkiezingscircus dat de wereld maanden lang in zijn greep hield. De SK doet hier niet aan mee. Dacht je! Ook wij zijn gezwicht voor het Engels. We kunnen de internationalisering niet meer weerstaan. Steeds meer Xchange students ontdekken ons eiland in het noorden. Van de bijna 40.000 internationale studenten in Nederland volgen er ruim 2600 een opleiding aan de RuG of Hanze Hogeschool. Behalve op maandagavond in Sally’s zijn ze praktisch onzichtbaar: Een groep zonder stem. Althans zo was het. Voor het eerst in de geschiedenis van de Groninger Studentenkrant brengen wij een podium voor onze tijdelijke medestudenten. Ontdek wie ze zijn! Het verenigen van de Groninger met de internationale student in één medium is een idee dat al te lang stoffig lag te worden op de SK-plank. En nog steeds is het gokken hoe de ontvangst zal zijn. Eén persoon zal in elk geval trots zijn. Onze Amerikanofiel bij uitstek en in 2001 overleden redactielid Koen de Vries zal juichen in zijn graf. Koen, deze is voor jou!

OPINIE 2 Pensioenstekort? Baby’s maken! Het is duidelijk dat grote delen van de Nederlandse bevolking het niet eens zijn met het huidige kabinetsbeleid: er wordt gestaakt, gedemonstreerd en geprotesteerd en Lodewijk de Waal wordt steeds sneuer met zijn halfbakken linkse retoriek. Ik krijg bij die kerel met zijn pafferige gezicht altijd de indruk dat hij weggepest is bij de JOVD en uit rancune bij de vakbond is gaan werken. Maar ja, waar het dus om gaat zijn al die pensioensregelingen, prepensioen en VUT en wat nog meer. Wat ik er tot nu toe van heb begrepen is het volgende: op dit moment worden de huidige pensioenen betaald door degenen die nu werken. Het kabinet wil hiervan af en wil dat elke 'generatie’ voor zijn eigen pensioen spaart. Op zich is daar natuurlijk veel voor te zeggen: een bevolkingsrijke generatie kan meer sparen maar heeft later ook meer

geld nodig dat op deze manier al voorhanden is. Nu zal de pensionering van de babyboomgeneratie betaald moeten worden door hen die dan nog werken en die lasten zullen dan dus buitenproDAVID HOF

een stuk rechtvaardiger verdeeld te worden, maar stel nou dat Lodewijk de Waal en consorten er door hun protest in slagen het beleid zo te wijzigen dat alles bij het oude wordt gelaten. Dan wordt het tijd om op grootscheepse wijze ons pensioen alvast veilig te stellen. Dat kan op twee manieren; een nieuwe babyboom en eerder aan de kids.

De huidige problemen worden veroorzaakt doordat er in de eerste per jaar na de Tweede Wereldoorlog ontzettend veel mensen zijn geboren die nu met David Hof schrijft dit artikel op pensioen gaan. Als wij nu weer eigen titel. Reacties mailen naar: voor een babyboom zorgen, zijn in d.hof@student.rug.nl ieder geval onze toekomstige penportioneel hoog zijn omdat opeens sioenproblemen opgelost! Het is relatief weinig mensen niet alleen makkelijk zat, vandaag de dag krivoor hun eigen salaris, maar ook jgt men pas kinderen rond het dervoor het pensioen van de gene- tigste levensjaar. Die leeftijd kan ratie vóór hen geld moet verdi- best naar beneden! Hier helpt ons kabinet ook al een handje omdat enen. Bij het nieuwe stelsel lijkt alles dus de studieduur sterk wordt verkort.

Hoe eerder men klaar is met de studie, hoe eerder er gezinnetjes worden gesticht en er gezinsuitbreiding plaatsvindt. Op dit vlak gaan we dus waarschijnlijk al de goede richting op. Het andere belangrijke punt dat verbetering behoeft is de gezinsgrootte. Nu ligt die rond de twee kinderen per echtpaar, maar dat cijfer kan best omhoog. Maar ook op dat punt gloort er hoop aan de horizon en weer van de hand van ons fabuleuze kabinet. Aangezien de pil uit het ziekenfonds verdwijnt, zullen zwangerschappen eerder voorkomen en worden er dus automatisch meer kinderen geboren. Door op deze manier de toekomst in eigen hand te nemen, wordt duidelijk dat de moderne burger niet voor één gat te vangen is.

Aso's asociaal aangepakt Aso’s zijn in. Zowel op de televisie als op bestuurlijk gebied houden de zogenoemde asociale families de gemoederen bezig. Scheldpartijen, drank- en drugsgebruik en vulgariteiten zijn vermakelijke of juist zorgwekkende feiten. In de jaren tachtig werd de familie Flodder met wulpse dochter Kees, criminele zoons Kees en Sjonnie en de hondenvoer etende ma Flodder bijzonder populair. Was het toen nog het principe van de ver-van-je-bed-show dat aansprak, in de jaren negentig leek de wereld verveeld te zijn geraakt van fictie. Zij schreeuwde om realiteit. Voyeurisme bleek de magische formule voor succes. Kijkers zaten aan de buis gekluisterd voor reallife shows als Big brother en De Bus. Hoe “echt” ook, de series waren natuurlijk altijd geregisseerd. Er was een draaiboek en als het geheel niet sappig genoeg was, werden de omstandigheden iets aangescherpt. “Dat kan nog echter”, moet het creatieve brein achter de shows gedacht hebben, want de nieuwe tendens is erger, echter en extremer. Programma’s als Expeditie Robinson en Extreme Makeover zijn hier goede voorbeelden voor, maar ze kunnen niet tippen aan de gebeurtenissen rondom de familie

Tokkie. Zij is het ultieme voorbeeld van deze ontwikkeling. De vleesgeworden familie Flodder is binnen korte tijd uitgegroeid tot een levende attractie. De hype rond dit bijzondere gezin gaat verder dan een interview of show op televisie. Wie een act zoekt voor een feestje kan de Tokkies voor 1775 euro (exclusief BTW) per uur boeken. Op feestjes in discotheken, bij bedrijven of op evenementen draaien de Tokkies met liefde een bardienst, maken ze enthousiast een dansje of gaan ze lachend met de bezoekers op de foto. Net als je denkt dat de echtheidswaanzin betreffende zowel de real

arden zonder pardon hun huis uitzetten. Voor families die overlast veroorzaken in een wijk of zelfs een gehele buurt terroriseren is de maat vol. Hij gunt hun geen enkele kans meer. “Voor onderdak moeten ze dan zelf maar zorgen. Ze hebben kansen genoeg gehad. Desnoods wil ik nog wel een container regelen buiten de stad.”, zo verkondigt hij in De Telegraaf. Ook Amsterdam wil beruchte overlastveroorzakende families onderbrengen in speciale containerwoningen aan de rand van de stad. Lekker asociaal idee! Het toppunt van onmaatschappelijkheid is voor mij nu bereikt.

Het levende bewijs hiervan is burgemeester Dales zelf. Handig die ghetto-vorming, kunnen we de aso’s daarna gemakkelijk in één keer deporteren. Stiekem kan ik het niet helpen mij af te vragen of de burgemeester misschien samenwerkt met Endemol Producties. Een real life show, met als onderwerp krankzinnig asociale families die zonder gevoel op straat worden gezet, wordt de meest populaire show aller tijden! Waar zouden de verborgen camera’s opgesteld staan?

?

Wat denk je zelf

TYNKE MULDER

Reacties en meningen kun je kwijt op redactie@studentenkrant.org

Wees to the point. Hou het bij voorkeur onder de 250 woorden. Langere stukken in overleg met de redactie. De redactie behoudt zich het recht voor brieven indien nodig in te korten.

Tynke Mulder schrijft dit artikel op eigen titel. Reacties mailen naar: tynkemulder@hotmail.com life soap als het asociale gezin zijn toppunt heeft bereikt, doet burgemeester Geert Dales van Leeuwarden er nog een schepje bovenop. Hij wil notoire aso’s in Leeuw-

- Webpoll ?

Ben jij geïntegreerd met de internationale student 1. Ik hou van exotisch. Hoe meer, hoe beter! 2. Groningen voor de groningse studenten. Opzouten met die buitenlanders! 3. Internationale studenten? Toch niet in Groningen...?

De hoofdredactie

Ga naar www.studentenkrant.org en reageer

St. Walburgstraat 22C - 9712 HX - GRONINGEN - 050-3635519 - WWW.STUDENTENKRANT.ORG - ISSN 09270237 - ADVERTENTIES LEONIE SPANJER - 06-24899065 De Groninger Studentenkrant is een onafhankelijk blad gemaakt door en voor studenten van HBO- en WO-instellingen in Groningen. Het verschijnt tien maal per jaar in een oplage van 7000 exemplaren die gratis worden verspreid op de RuG, de Hanzehogeschool en andere locaties in Groningen.

STICHTINGSBESTUUR voorzitter Ewout Karel (06-47900219), acquisitie en pr Else de Jonge (06-14281118) en Leonie Spanjer (06-24899065), penningmeester Bart Wichgers (06-24929661) HOOFDREDACTIE Linda Banis (lindabanis@hotmail.com, 06-55893378) en Ariane Kleijwegt (a.s.kleijwegt@student.rug.nl, 06-42710494) EINDREDACTIE Mark van der Linde, Jelmer van der Schaaf en Chris Wind REDACTIE Jorg Bressers, Harold Duitscher, Mirthe van de Griendt, Frieda Hamster, David Hof, Peter Keizer, Christiaan Kooistra, Mark van der Linde, Jochem Meijer, Tynke Mulder, Selma Oosterloo, Moniek Steenbergen, Bart Jan Teunisse, Rutger Uittenboogaard, Jeffrey Weller en Ingrid Wolfslag FOTOGRAFIE Ewout Karel, Koen Rengers en Jeffrey Weller ILLUSTRATIES: Folker VORMGEVING Selina Fernandez-Shaw, Marjolein Schutrups, Bart Jan Teunisse en Jeffrey Weller MEDEWERKERS Frederick van Melle, Menno Weijs en Joris Wes DRUKWERK Drukkerij 1984

C

L

F

N


COVER

Student en stadjer over een bewogen geschiedenis

A

‘We zullen nooit vrienden worden’ de studenten spreiden. Ze hoeven de binnenstad niet te claimen.”

l zo lang als studenten naar Groningen komen wekken ze ergernis bij Stadjers. Waond-l’nde jeneverkruk’n, zwien’ met trouwpakkies aon, luidruchtig, dronken en asociaal. Maar zonder studenten geen bruisende stad. Hoe staat het met die haat/ liefde verhouding anno 2004? Een gesprek tussen de rector van Vindicat Philip Padberg (22) en gemeenteraadslid en oud-FC Groningen hooligan Geert Spieker (38). Een ontmoeting op de sociëteit van het Groninger Studentencorps. Geert Spieker: “De laatste keer dat ik hier rondliep (begin jaren ’80, red.) was met een honkbalknuppel. Toen kwamen we de boel kort en klein slaan.” Philip Padberg lacht wat ongemakkelijk. Ondanks dat het een thuiswedstrijd is, lijkt de beheerste rector even te moeten wennen aan de recht-voor-zijn-raap opmerking van Spieker. De geboren en getogen Groninger herinnert zich de vele vechtpartijen die hij als Zsider (harde kern van FCGroningen supporters) had met de leden van Vindicat. “We zochten steeds de confrontatie op. We ergerden ons kapot aan die rare jasjes en die arrogante koppen. We wilden laten zien wie we waren. Maar het

‘We zochten steeds de confrontatie’ was pure verveling. In die tijd deed je ook veel aan winkelstraatje ‘pesten’.” Padberg weet waar Spieker over praat. Nog maar vier jaar in de stad, maar de belichaming van bijna twee eeuwen verenigingsleven, las de Vindicater boekenkasten vol aan documentatie. “Eind jaren tachtig hebben we in goed overleg met de politie besloten onze leden aan te sporen hun ‘vechtjasjes’ niet zichtbaar aan te hebben om verdere provocaties te voorkomen. Wij zijn niet voor niets een besloten vereniging en hoeven onze identiteit niet voortdurend naar buiten toe uit te dragen.” Toch was het in 1999 weer raak. FC-Groningen supporters richtten hun frustraties over het niet behalen van de eredivisie af op het pand van Vindicat. Twintig ruiten sneuvelden waarna de Mobiele Eenheid de supporters wist te verdrijven. Ook op internet is onlangs weer een hevige discussie opgelaaid tussen stadjers en studenten op het forum Digitale Stad Groningen (dsg.nl). Een Vindicater die anoniem wil blijven: “Lozers

Padberg knikt begrijpend maar brengt toch graag de meerwaarde van Vindicat opnieuw aan de orde: “Omdat studenten individueel niet altijd constructief meedenken over de toekomst van de stad, maar wel een niet te ontkennen bijdrage leveren aan de mogelijkheden van Groningen, zijn studentenverenigingen juist zo belangrijk voor het meedenken over lange termijn oplossingen. Dat studenten wegtrekken is economisch verklaarbaar. In het westen is simpelweg meer werk. Toch zijn er ook veel oud-leden met eigen bedrijfjes in de stad. Die leveren een bijdrage aan de plaatselijke economie.” Spieker: “Zet deze studenten in de schijnwerpers, als je vooroordelen wilt wegnemen.” Padberg heeft geen cijfers beschikbaar. “Maar een inventarisatie van wat blijft en wegtrekt lijkt me heel nuttig. Daar ga ik aan werken,” belooft hij.

zijn jullie, burgerlijke kut-knorren, tering stadjers. Wij leden van Vindicat zijn de enige die nog een beetje klasse in deze rode stad brengen, zooitje saloncommunisten!!” Dit tot ongenoegen van Padberg. “Ik kan hier zo kwaad over worden. Binnenkort staat de telefoon roodgloeiend en dan moet ik me weer verontschuldigen voor een paar eikels die de vooroordelen over onze vereniging alleen maar bevestigen. De mensen die dit lezen denken: ‘Dit is Vindicat’, terwijl wij juist ons best doen om op een positieve manier bij te dragen aan de leefbaarheid van de stad.” Toch lijkt het bestaansrecht van de vereniging gebaseerd op een gedachtegang die verbroedering tussen student en stadjer uit de weg gaat. De vereniging moest de studenten een stem geven, om zo als groep staande te blijven tussen de stadjers, en een onderhandelingspositie af te dwingen.

‘Studenten hebben geen binding met de stad’ ‘Vindicat atque Polit’ betekent letterlijk ‘Handhaaft en Beschaaft’. Ver van huis en onbemind: vóór de oprich-ting van de, naar eigen zeggen oudste studentenvereniging van Nederland (de corporale vete met zusje Minerva te Leiden over de oprichtingsdatum is nog steeds niet beslecht) in 1815,

voelden studenten zich niet altijd veilig te midden van het ‘onbeschaafde’ Groningse volk. Uit de vereni-gingsdocumentatie: 5 december 1814 werd er door Groningse burgerlui geschoten op een student. Hiermee was de studenteneer te zeer aangetast en er werd door de oudste studenten een vergadering belegd. Daar kwam het verlangen dat er een orgaan moest komen ter verdediging van alle studentenbelangen, voor het eerst heel sterk naar boven. Tot ver in de jaren zestig blijft de studentencultuur een uniforme burgerlijke cultuur die hecht aan traditie en slecht mengt met de rest van de bewoners van de stad. Vindicat vertegenwoordigt al lang niet meer de gehele studentenpopulatie maar dat wordt door beleidsmakers nog steeds zeer serieus genomen. Dit tot verbazing van Padberg. “Het is bizar om te zien. Ik moet daar wel aan wennen. Als vereniging worden we benaderd alsof we alle studenten vertegenwoordigen. Die misvatting moet ik vaak rechtzetten. Aan de andere kant zijn de traditionele verenigingen, samen met de universiteit, de constante factor in deze stad. De student als individu verdwijnt na een paar jaar weer.” Spieker: “Dat is precies waar veel Stadjers zich aan ergeren. Studenten hebben vaak geen binding met de stad. Ze zijn hier tijdelijk en gedragen zich als beesten. Tot ze afgestudeerd zijn, in een mooi pak rondlopen en naar het westen trekken om carrière te maken. Om de overlast te verminderen willen wij van de Stadspartij

Vast onderdeel van het Vindicatlustrum, dat dit jaar voor de achtendertigste keer plaats vindt, is de Stadjersweek. “Het evenement staat een week lang in het teken van de band met de stad. Traditiegetrouw neemt ieder lid zijn favoriete stadjer mee,” legt Padberg uit. Spieker veert op: “Als ik nu een paar belangrijke jongens van de Z-side overhaal om hier te komen kennismaken? Dan komen we op de borrel tijdens die week. We hoeven geen vrienden te worden maar we kunnen elkaar wel accepteren.” Padberg is enthousiast: “Lijkt me geweldig. Daar ben ik helemaal voor.” Want ach,

stiekem verschillen de beide voormannen niet zo veel van elkaar.

‘Vindicat een besloten vereniging? De Z-side helemaal’ Spieker: “We hebben allebei met een hiërarchie te maken en we moeten onszelf handhaven. Dat geldt voor beide groepen. Vindicat is een besloten vereniging maar de Z-side helemaal. Die hebben ook nog eens te maken met strafbare feiten.” Begrip voor elkaar lijkt er te zijn. Zullen student en stadjer dan eindelijk vrienden worden? “Het gaat nu relatief goed. Maar je hebt altijd te maken met fluctuaties. Ook intern. De mentaliteit ten opzichte van elkaar verandert voortdurend,” zegt Padberg. En weer zijn ze het eens. “Beide groepen hebben zich nu redelijk aangepast, maar het gaat met pieken en dalen. Over tien jaar is alles vast weer anders.” Als niet alleen de ‘vertegenwoordigers’ maar ook hun achterban zo eensgezind zijn, zal er over tien jaar misschien verbroedering zijn. Hoop doet leven…

Tekst: Linda Banis en Ariane Kleijwegt Foto’s: Jeffrey Weller


nieuws In het kort Vindicat-pand in Madurodam De sociëteit van Vindicat ‘Mutua Fides’ verhuist naar Madurodam. Het pand aan de Grote Markt zal nog voor de zomer als eerste Groningse bouwwerk te zien zijn in de miniatuurwereld. Als de handtekeningen gezet zijn, wordt binnenkort begonnen met de bouw van de mini-‘Mutua Fides’. Andere corpora in het land hebben positief gereageerd op het initiatief van Vindicat. Toch is het niet waarschijnlijk dat andere sociëteiten een plekje krijgen naast de kleine uitvoering van de studentenvereniging. “Ik denk dat Madurodam aan één kroeg wel genoeg heeft,” aldus de rector van Vindicat. (LB)

Record bezoekers World Press Foto De tentoonstelling World Press Photo is door ruim 13.000 mensen bezocht. Dit is een recordaantal ten opzichte van de vorige expositie in 2001 waar ongeveer 9000 mensen op af kwamen. ‘s Werelds bekendste expositie van persfoto’s is twee jaar weggeweest uit Groningen. Zes studenten hebben de tentoonstelling teruggehaald naar de stad en zijn trots op het resultaat. “Dit had ik nooit verwacht. Het geeft wel aan dat World Press Photo gewoon in Groningen hoort,” aldus Robert Meins, voorzitter van Stichting Werel ’ Persfoto Groningen. (LB)

Gronings cabaret ‘karakterloos’ De finale van het achttiende Groninger studenten Cabaret Festival (GSCF) is geëindigd in een domper. De jury vond geen van de deelnemers goed genoeg om de Persoonlijkheidsprijs in ontvangst te nemen. De deskundigen zeiden de poging tot eigenheid van de kandidaten te waarderen, maar waren teleurgesteld in de originaliteit van de cabaretiers in spé. Sinds de invoering van de prijs in 1989 is deze altijd uitgereikt. Het bestuur van het cabaretfestival heeft geschokt gereageerd. JanHermen Ploeg: “Ergens zijn we boos want dit kan problemen opleveren met de sponsors. Anderzijds is het goed voor de status van de prijs en het festival zelf. Het geeft aan dat het GSCF van niveau is.” (LB)

4

Groninger nog een jaar bij VN Groninger student en jongerenvertegenwoordiger van de Verenigde Naties, Karsten Sprenger, blijft nog een jaar de jeugdbelangen in New York behartigen. Voor het eerst in ruim dertig jaar is een vertegenwoordiger gevraagd om langer dan de gebruikelijke termijn te dienen. Sprenger: "Ik voel me vereerd, maar ik mis Groningen". In de nacht van 24 op 25 oktober is poptempel Paradiso in Amsterdam omgebouwd tot een politiek café. Die nacht werd in Amsterdam de jongerenvertegenwoordiger van 2005 bekend gemaakt. Vijftienhonderd jongeren waren bijeen om de nacht van de Verenigde Naties te vieren en voor de eerste keer zelf de nieuwe Nederlandse jongerenvertegenwoordiger te kiezen. De uitverkorene is de 19-jarige scholier Erik Thijs Wedershoven. IO/IB-student Karsten Sprenger behartigt de Nederlandse jeugdbelangen bij de VN vanaf afgelopen januari en zal komend jaar de nieuwe vertegenwoordiger bijstaan in zijn werkzaamheden. "In het afgelopen jaar heb ik gemerkt dat het tijd kost om je weg te vinden als jongerenvertegenwoordiger. Ik weet eigenlijk nu pas wat de mogelijkheden zijn binnen deze functie. Ik heb dat aangegeven bij de Nationale Jeugdraad (Het politiek jeugdor-

gaan dat voorheen de jongerenvertegenwoordiger koos en, ook nu nog, de afgezant bijstaat, red.) en daarop hebben zij mij gevraagd nog een jaar te blijven".

tatieve taken zullen aan de nieuwe vertegenwoordiger overgelaten worden. Sprenger zelf wil meer inhoudelijk werk gaan vervullen.

In januari 1971 werd de eerste jongere gekozen om als lid van de Nederlandse delegatie mee te gaan naar het hoofdkantoor van de Verenigde Naties in New York. De taken van de jongerenvertegenwoordiger liggen op het terrein van representatie en het onder de aandacht brengen van thema's die de nationale jeugd belangrijk vindt. Ook kan hij samen met de andere vertegenwoordigers gezamenlijk actie ondernemen om ervoor te zorgen dat een voorstel aangenomen wordt door de Algemene Vergadering. Het is echter voor het eerst dat een vertegenwoordiger langer aanblijft om zijn taken te vervullen.

‘Studievertraging à la, ik ben tenminste inhoudelijk bezig’

De verantwoordelijkheden van Sprenger zullen veranderen aankomend jaar. De represen-

"Ik krijg nu meer tijd om mijn eigen doelstellingen te verwezenlijken. Ik wil me bezig gaan houden met artikelen schrijven en projecten in Nederland en in het buitenland opstarten om de VN populairder te maken onder de jeugd." Een voorbeeld van zijn aankomende taken is de evaluatie van de resolutie van de Algemene Vergadering 'World Program of action for the

Youth'. Verder is Sprenger met de huidige elf jongerenvertegenwoordigers bezig andere landen, en met name ontwikkelingslanden, over te halen een jeugdige afgezant te sturen. Een jaar langer aanblijven als jongerenvertegenwoordiger kost Sprenger veel tijd. "Ik zit een beetje met mijn studie in mijn maag. Ik loop veel studievertraging op, maar ik ben tenminste wel inhoudelijk bezig." Afgelopen jaar is Sprenger weinig in Groningen geweest, de laatste vier maanden is hij zelfs maar drie weken in het land geweest. Omdat volgend jaar de nieuwe vertegenwoordiger de representatieve taken op zich neemt, hoopt Sprenger wat meer tijd in Nederland door te brengen. "Ik mis mijn vrienden, de stad en mijn vereniging. (de Studentenvereniging Internationale Betrekkingen - SIB, red.) Ik hoop volgend jaar weer wat vaker in de Groningse kroegen te zijn." Tekst en Foto’s: Linda Banis

IN trekt traditionele verenigingen voor Na kritiek op de veelheid aan uitzonderingsposities, kondigde woningcorporatie IN begin oktober aanscherpingen aan in het voordraagsysteem van studentenkamers. De student die via via in een veel te mooi gelegen kamer terecht komt, werd verleden tijd. Voortaan moeten studenten via internet reageren, en dient een voorgedragen bewoner minstens een jaar lang ingeschreven te staan bij de woningcorporatie. Uitzondering hierop zijn verenigingen Albertus en Vindicat. Bij deze verenigingen ontstond vorig jaar al grote commotie toen IN bekend maakte dat de studentenkamers in het bestand vrij zouden worden gemaakt voor iedereen. In dePouyet loop der jaren Foto: Sebastiaan hebben zowel Vindicat als Albertus panden die bezit waren van IN feitelijk geclaimd als verenigingshuizen. Via het systeem van voordragen worden deze studentenhuizen jaar in jaar uit door leden van de verenigingen bewoond. Plotsklaps dreigde IN daar een eind aan te maken. Er doemde een scenario op waarin 'knorren' verenigingshuizen zouden bevolken. De verenigingen onderhandelden daarna samen intensief met IN om

niet-lid zal zich bovendien niet volledig op zijn gemak voelen in een verenigingshuis. Maar om voorgedragen te worden voor een verenigingshuis geldt de vereiste van minimaal één jaar inschrijving ineens niet meer. Kan In zich voorstellen dat sommige studenten menen dat beide verenigingen nu worden voorgetrokken? In een reactie stelt woordvoerster Eefje Keuper dat dit niet helemaal terecht is: 'Normaliter moeten kandidaten die worden voorgedragen minimaal één jaar bij In staan ingeschreven. Voor kamers in Vindicat- en Albertushuizen geldt dat niet, want dan zouden er nooit eerstejaars in zo'n huis kunnen wonen. Binnen hun verenigingsstructuur is dat echter wel van belang'. Ook wijst ze erop dat bewoners van verenigingshuizen na hun afstuderen direct hun kamer verlaten, terwijl in nietgelieerde huizen de bewoner mag Foto: Sebastiaan Pouyet blijven wonen als hij of zij klaar met de studie is. Het principe van recht doen aan leefstijlen is ook van toepassing op woonunits met twee kamers, waarbij de andere IN baseert deze uitzonderings- bewoner iemand mag voordragen. positie op de stelling dat recht Toch zijn sommige studenten niet moet worden gedaan aan bepaal- overtuigd. Een hoofdbewoner van de leefstijlen die in de loop der een IN-studentenhuis in het cenjaren zijn ontstaan in huizen. Een trum van Groningen: 'Dat je als een uitzonderingspositie te krijgen bij de wooncorporatie. Aanvankelijk bereikte IN alleen met Vindicat een overeenkomst om huizen voor de vereniging te behouden, maar ook Albertus hamerde op eenzelfde overeenkomst. Ook Albertus kreeg zijn zin. Volgens de vereniging ging het om dermate grote aantallen kamers dat het noodzakelijk was om een overeenkomst te sluiten. Bovendien bestaan er gemengde Albertus- en Vindicathuizen, wat een vreemde situatie had opgeleverd als alleen Vindicatleden mogen voorgedragen, aldus Albertus.

‘Niet alleen verenigingshuizen hebben een eigen karakter’

medebewoner van een tweekamerhuis mag beslissen lijkt me logisch. Maar die huizen van Vindicat en Albertus zijn hun eigendom niet eens. In ons huis stond maanden lang een kamer leeg. Niemand van ons huis mocht iemand voordragen, en nu zit daar iemand in die niet bij de medebewoners past. Natuurlijk moeten mensen op een wachtlijst ook aan bod komen, maar wissel dan af tussen voordragen en plaatsen. Er komen straks weer kamers vrij en ik hou mijn hart vast voor wat daar in komt. Niet alleen verenigingshuizen hebben een eigen karakter. 'Vindicat-rector Phillip Padberg begrijpt dat niet-gelieerde huizen het niet leuk vinden dat zij niet mogen voordragen, maar vindt dat er voor Vindicat en Albertus toch andere regels moeten gelden. 'Bij een vereniging als Vindicat spelen traditie en continuïteit een belangrijke rol. In onze huizen worden tal van activiteiten gehouden en er komen bijvoorbeeld vaak nog oudleden langs. Zonder onze overeenstemming met IN zou dat alles verloren gaan, en dat zou heel zonde zijn'.

Tekst: Harold Duitscher


ACHTERGROND Hanze drinkt Rug onder tafel

WO'ers en Hbo'ers met elkaar vergeleken… Hbo'ers zijn maar dom en studenten aan de universiteit zijn boekenwurmen. Zowel Hanze studenten als WO'ers vinden dat ze van elkaar verschillen en bestempelen zichzelf vaak als beter dan de ander. De Studentenkrant ondervroeg beide groepen. Vragen betroffen onder andere: alcoholgebruik, aantal sexpartners en intelligentie. De resultaten zijn verrassend. Dat studenten gevoel voor humor hebben, maar ook gauw op hun teentjes getrapt zijn blijkt wel uit de enquête. Opmerkingen als "Ik ben blond hoe kan ik dat nou weten!" of "Ik doe niet aan generaliseringen!" keren regelmatig terug. Vooroordelen worden bevestigd en ontkracht. Zo is de RuG student ronduit braaf en de Hanze student dom! Het begint al met het gemiddelde aantal glazen bier per week.Wanneer je denkt dat studenten aan de universiteit meer bier drinken dan de gemiddelde Hbo'er, heb je het mis. 44% van de Hanze studenten drinkt per week tussen 10 tot 30 glazen bier, terwijl van de academici 30% dit aantal nuttigen. De meeste studenten (42%) houden het toch bij minder dan 10 bierglazen per week. Waarschijnlijk heeft dit ook effect op het geheugen en de parate kennis van de Hanze student, zo blijkt uit de antwoorden op het onderdeel 'kennis'. Vragen over de 1e en 2e wereldoorlog, de ministers van Algemene zaken en Onderwijs, maar ook een pittige

breuk 1/8 - 1/3. Over het algemeen scoort de WO'er beter. Toch is het beschamend dat 8% niet precies weet wanneer de Tweede Wereldoorlog heeft plaatsgevonden. De Hbo'ers zijn helemaal vergeten wanneer de Eerste wereldoorlog plaatsvond. "Voor de Tweede Wereldoorlog" is dan ook een vaak genoemde uitweg. Maar liefst 48% van de Hanze studenten kan de jaartallen 1914-1918 niet noemen, terwijl bij de universitaire studenten 14% dit niet kan. Ook de ministers zorgen voor problemen. De RuG student scoort wederom beter. Wie is ook alweer de minister van Onderwijs? Herfkens, May Wegge of toch de Geus? Maria van der Hoeven is bij menig student niet bekend. En dat Balkende naast zijn baan als premier ook minister van Algemene Zaken is, doet bij de helft van de studenten geen licht branden. Sommige denken zelfs dat Algemene Zaken geen departement is… Dan de breuk, deze zorgt ook voor wat denkwerk. Er mag geen gebruik gemaakt worden van de rekenmachine! En ook hier scoort de student van de RuG beter, al scheelt het niet veel. Een kleine meerderheid heeft de breuk goed en van de Hanze iets minder, 40%. Politieke voorkeur De politieke voorkeur van zowel Hbo'ers WO'ers schetst enige verbazing. Bij de laatste verkiezingen heeft 34% van de Hanze studenten op

Apart’ja DE GRONINGSE INDIAAN

de VVD gestemd, wat de VVD ook tot grootste politieke partij maakt onder hen. Een goede tweede is het CDA met 16%. De grootste politieke partij van de laatste verkiezingen voor de studenten van de RuG is de PvdA (24%). Tweede grootste partij is de VVD(16%). Wanneer er nu verkiezingen gehouden worden gaan relatief veel Hbo'ers van voorkeur veranderen. VVD blijft toch de grootste partij ( 32%), maar PvdA (26%) wordt goede tweede. Het CDA en Groenlinks zijn dan minder favoriet, terwijl D66 zal groeien als er weer verkiezingen zijn. Studenten van de RuG zullen minder van partij veranderen. De PvdA (20%) blijft de grootste partij en VVD(16%) tweede. Wel kiezen ze dan meer voor linkse kleinere partijen. De SP (16%) is favoriet.

Kerkleiders, priesters, imams en andere religieuze gezagsdragers

zullen gedurende drie volle dagen dood op straat liggen. 42 dagen lang zal de ganse wereldbevolking in een religieus vacuüm leven om uiteindelijk op 18 december de terugkomst van Jezus op aarde te kunnen vieren. Lijkt je deze lugubere voorspelling

Favoriete uitgaansgelegenheid De Zuidzijde aan de Grote Markt is dé plek om uit te gaan. Daar zijn de RuG studenten(33%) en de Hanze studenten (34%) het over eens. Daarnaast kiezen WO'ers ervoor om naar alternatieve kroegen te gaan (23%) of naar hun eigen sociëteit of studentenvereniging(21%). De Hanze student daarentegen, houdt meer van swingen en bezoekt de Palace

(22%) en trendy cafés (22%). Op het gebied van studeren zijn de studenten gelijk. Het merendeel zit niet langer dan 30 uur achter de boeken. Qua studiekeuze is de interesse in de materie boven de kansen op de arbeidsmarkt de doorslagende factor voor zowel de studenten van de RuG als de Hanze. Oordeel over elkaar Als dom en oppervlakkig wordt de Hanze student niet gezien. Nee de Hbo'er is praktijkgericht en schools, aldus de RuG studenten(64%). De HBO student vindt de WO'er daarentegen niet anders dan zichzelf(50%). Stiekem vinden ze wel dat de RuG student veel vrijheid heeft. Maar verschil moeten er wezen toch?! Tekst: Frieda Hamster

Aantal sexpartners De meeste maagden studeren toch aan de universiteit. Hier heeft 12% nog nooit sex gehad, in tegenstelling tot het HBO, waar 8 % maagd is. De meeste studenten hebben tussen 2 en 5 sexpartners gehad (HBO 50% en WO 30%). Hierin verschillen Hanze studenten en RuG niet zo. Wel valt op dat de verApart’ja gaat op zoek naar de vreemde kanten van Groningen. Deze maand:

Jezus komt... alweer!

enigszins overdreven? Volgens Lucas Ypey is dit de harde werkelijkheid. Al twintig jaar lang pijnigt de Groninger zijn brein met berekeningen op basis van het bijbelboek Openbaringen. Vele malen zat hij er naast, maar nu weet hij het zeker. De terugkomst van de Verlosser is nabij. Onder het genot van koffie met honing gaat de rekenmeester er in zijn sober ingerichte Paddepoelse flatje – rekenen op basis van de bijbel is nu éénmaal geen vet betaalde business - eens goed voor zitten. De dagen van de religies zijn geteld! 5 november precies zal het einde betekenen van alle geloofsstromingen die samen met van hun bijbehorende instituties zullen worden vernietigd.

schillen bij de academici extremer zijn. 20% van de RuG studenten heeft meer dan 5 sexpartners gehad en bij de Hanze studenten 16%. En dat terwijl er meer maagden onder de WO’ers. Het wel of niet thuis wonen zorgt niet voor grotere verschillen in aantal sexpartners. Over het algemeen wonen er meer Hbo'ers (30%)thuis, dan de WO'ers(14%).

Toen het Joodse volk als balling leefde in Babylon regeerde Nebukadnezar. Zijn heerschappij duurde in totaal 666 maanden. Dat bekende getal staat voor het beest, maar ook voor de mens. Bijbelse tijdrekening moeten we volgens Ypey in een politieke con-

text zien. Tussen de tweede oprichtingsvergadering van de Verenigde Naties op 16 september 1947 en het failliet van die organisatie aan de vooravond van de oorlog in Irak – het vroegere Babylon – op 16 maart 2003, telde de Groninger precies 666 maanden. Na de val van Nebukadnezar duurde het 19 maanden en 19 dagen voor God met hulp van de Meden en de Perzen Babylon vernietigde. Op 5 november is het ook precies 19 maanden en 19 dagen terug dat de VN het gezag verloor. Geen speld tussen te krijgen, toch? Toch wil het echter nog niet echt lukken mensen van het gelijk van zijn berekeningen te overtuigen. Regelmatig toert de 63-jarige Ypey – zes kinderen bij drie vrouwen – op zijn snorfiets door de

Groningse binnenstad om met de megafoon in de aanslag de op handen zijnde tijding te openbaren. Dat hij als eenling door het leven moet, is zijn lot. Aan de muur hangt een foto van een lachende vrouw. Het is één van zijn dochters. Ze woont tegenwoordig in Zeeland. Nee, vandaag gaat hij niet meer op weg om te berichten over de fatale datum. Op zijn felgele outfit staan nog de plakletters met de verkeerde data. Die moet hij eerst vervangen. Bovendien regent het. Regenachtig weer houdt zelfs profeten binnen.

Tekst: Mark van der Linde Foto: Jeffrey Weller


IN

TRODUCING

SEXING UP THE UNIVERSITY the scramble for the international student

International students are hot. And universities are putting themselves out to appear attractive. As Frans Zwarts, Rector of the University of Groningen, put it in his speech at the start of this academic year: “The competition is about gaining the best students, the best academics and the best financial prospects”. This tug-of-war is causing modest Dutch academics to ruffle their feathers and ‘sex up’ their image. But are universities just selling themselves or are they selling out? Twenty-two European universities rank above average for research. Six of them are Dutch. Groningen is not one of them. Yet Zwarts proudly said in the same speech:

“The University of Groningen comes 22nd in the European league table”. A statement that is true only in the strictest sense. In fact, thanks to joint ranking, Groningen is the 24th university mentioned in the report*, which rates universities solely according to their research qualities. The British government came under fire earlier this year for ‘sexing up’ a report about weapons of mass destruction. Although it never became clear who was to blame, it was clearly established that facts need to be doublechecked and must not be misrepresented. In Groningen there is no war at stake, but what Zwarts describes as a “worldwide competition”. In this light his claim about the university’s ranking leave him

Estimation of the number of International Students studying in the Netherlands in 2002-2003: 37,369

University of Groningen

Hanze University Groningen

2003-2004

2004-2005

Total number of international students: 1401

Total number of international students:1192

Three biggest population groups within the international student community

(possibly more students will enroll later in the year, 2003-2004:1702,)

German Chinese Indonesian

Three biggest population groups within the international student community

253 202 71

This year’s figures for the University of Groningen were not available yet at the time this article was published. Han van der Horst of the Nuffic notes that his organization “would give an arm and a leg for a decent national administration that would make it possible to compare figures more reliably”.

German Chinese Norwegian

550 68 46

(most of the Norwegians are enrolled in a special physiotherapy exchange program) Source: Nuffic Bison 2003

vulnerable to allegations of ‘sexing up’ the report. Until recently Dutch academia was allergic to competition. International students may note that it is still ‘not done’ to emphasize how much one knows. Asking too many questions is considered unpleasantly ambitious. And even now entry requirements are generally set at the same level at all uni’s. Misleading Slogans But worldwide competition is challenging the very core of university culture in the Netherlands. Zwarts says that Dutch modesty does not work in an international arena. The winds started to change during the late nineties, according to Han van der Horst, press officer at The Netherlands organization for cooperation in higher education, Nuffic. He points out the main argument for international competition: keeping up with the pace of international knowledge exchange. The Bachelor-Master model has been introduced. Many courses are being taught in English, or Denglish as some prefer to call the English that Dutch university lecturers tend to use. And, some universities are talking about the possibility of setting differential entry requirements and increasing tuition fees. But the real challenge to Dutch modesty comes from the marketing department. A memo by StateSecretary of Education, Mark Rutte, which was leaked earlier

If you’ve got a slogan in mind for the University of Groningen, now’s the time to sell it. The uni recently abandoned its slogan: “Your tools for the future!” for obvious reasons. “Strictly speaking the meaning was not ambiguous because only the singular ‘tool’ refers to a man’s vital parts, but it did cause some confusion” admits Maya Stoel, one of the two new employees at the Office for International Relations. Sexual innuendo aside, the word tools was not ideal for another reason. It’s a very practical sounding word, whereas the university wants to emphasize its theoretical qualities. The Dutch traditionally differentiate between academic ‘universiteiten’ and ‘Hogescholen’, which are more vocational. The Hanzehogeschool’s slogan shows that this differentiation is eroding: “Hanze University Groningen. Unlimited”.

this month, reveals that the cabinet is planning to invest even more in the marketing of universities, specifically targeting 15 countries. The individual universities are also working hard. The University of Groningen just employed two people, solely to work on international communication. They go to fairs, liaise with universities in other countries and coordinate the university’s promotion material. So, it is not surprising that pan-

European league tables are becoming increasingly important. But it is worrying when academics present numbers divorced from their context, as Zwarts did in his opening speech this year. It comes dangerously close to selling out of the values a university stands for. * Third European Report on Science & Technology Indicators 2003 Tekst: Emma Jackson

Foto’s: Jeffrey Weller

Francesca, an italian student, found the coffeeshop. Maybe it is her first time in a coffeeshop, it's not her first joint. But it is " way more relaxed to smoke legal joints"


THE

X

CHANGE PAGE Culture Shock

Cultures mingle at ’House of Mangoes’ “Humor is the best vehicle for integration” ‘Yo! How are y’all doin’? It’s you, you and you that are gonna make this show. We need suggestions. Don’t be shy. This is improv theatreeee!’ In the old ballroom on the second floor of Huis de Beurs a not too ‘Gronings’ looking audience has become the source of inspiration for the performers of House of Mangoes. Tonight, the show is special. Top comedians from the small but vital English speaking improvisation theatrescene have joined their Groninger colleagues. They’re the Amsterdam-based jokers from Boom Chicago. To Lolu Ajayi (27), who founded House of Mangoes, performing

with Boom Chicago is ‘nothing special no more.’ The Nigerian born knows the guys well and even took his first steps of improve theatre at their hub on the Leidseplein in the capital. “I took some workshops when I studied Film and Television science as an international student in Amsterdam. I was inspired by their English equivalent of what the Dutch call theatersport. I felt there was a lack of English speaking entertainment in Groningen and still feel there is not much to do for international students besides going to the movies and ignoring the subtitles.” Ajayi came to the Netherlands in

1996 as a so called ‘Shellkid’. “Because of my father’s work we traveled a lot. I ended up at the international school in Haren (a small but wealthy village close to Groningen – ed.) and got involved with the theatre group Guts at the Rug’s English department. Teachers at my school founded this group because international organizations in the North Fotos: Koen Rengers have always had strong links to House of mangoes founder Lolu Ajayi performing on stage people together. But I have good the department.” It was at Guts that Ajayi met his hopes. Humor is the best vehicle later House of Mangoes’ fellows. for integration.” “We wanted to reach out, felt the international community was too House of Mangoes performs isolated. International students Wednesdays, 9 pm, Huis de Beurs tent to stick together. There is still Workshops for undiscovered tala lot of work to do. Groningen is ent by appointment: not like Amsterdam where cultures mangotemple@hotmail.com mix so easily. There are not Tekst: Ariane Kleijwegt enough activities to help bring the

“I don’t expect I had the thoughest hazing” Interview with the sole international student in Albertus ‘Studentenverenigingen’ play a huge part in Groningen’s student-life. Over five thousand students are members of these social clubs. They can best be compared to American fraternities and sororities, except that they’re generally open to both sexes.

Franciscus. But, even in Groningen there are exceptions. In the last five years two international students have joined Vindicat. One brave woman joined Albertus. The exchange page spoke to her. Norwegian Birgitte Refnem joined Groningen’s second largest and Catholic ‘sorority’, in 2001.

Despite their popularity, international students hardly ever join them. It’s not immediately apparent why. After all, in Wageningen over sixty international students joined

Were you planning to join a student society before you came to Groningen? I didn’t know quite what to expect from a ‘sorority’, so I wasn’t sure.

(advertisement)

But, the introduction week turned out to be great fun and I hardly knew anyone in town. So I decided that joining a ‘sorority’ would be a good way to meet more people. Why Albertus? I couldn’t choose between Vindicat (Groningen’s largest sorority, ed.) and Albertus. Both are large and both organize a fun introduction week. So, I discussed it with my Dutch cousins. They thought that Albertus was more likely to accept a Norwegian girl as one of the group. You chose a sorority with an official introduction period, i.e. hazing. Did you know what that meant? Well, my Dutch wasn’t that good. Although my mum’s Dutch, we never spoke Dutch, unless we were visiting my gran. So although I understood most of what was going on, it was pretty weird occasionally. To start with, it was really shocking, but funny at the same time. People started to take into account that I wasn’t Dutch. They spoke slowly and clearly. I don’t Foto: Sebastiaan suppose I hadPouyet the toughest hazing.

Foto: Jeffrey Weller

Do you find it odd that few international students join a student society? No. Most international students don’t know what being a member of a sorority involves. In Norway, for instance, sororities don’t exist. I had no idea what to expect before I joined. Would you recommend joining up? Absolutely. It’s an opportunity for international student to get to know a completely different part of Dutch society. It’s good fun. Tekst: Jorg Bressers

I wrote an email home recently, proudly announcing to my friends that I had learned to ride a bicycle while simultaneously drinking a Heineken and smoking a cigarette. I thought of it as the ultimate symbol of my integration into Dutch society. Sure, I can’t speak a word of Dutch, except for ‘jij ben mooi’, which is only useful in a few situations. I know next to nothing about Dutch history. I haven’t even been brave enough to try herring. But then, who needs all that, if I can ride a bike like a professional. Of course, what I failed to mention to my friends was that I had two bike accidents already. But I learnt two lessons from those mistakes. First, no matter how strange the noise is coming from your back wheel, do not, under any circumstances, stare at it while riding home from a very big night at Sally O’Brien’s. It’s times like these that the curb can appear very unexpectedly in front of you. Second, should you ever crash into a car owned by a tall and muscular Turkish man, apologising for being very stoned is not your best course of action. Bikes are one of the most striking things that differentiate Holland from the rest of the world. It forms a crucial element of the Dutch holy trinity – bikes, cows and windmills. It’s fascinating in and of itself that an accident of geography has become a central element of Dutch culture. The equation with bikes is very simple – they make for a great form of transport so long as there are no hills, and Holland, as you may have noticed, doesn’t have any. Very simple. Yet, bike culture here extends far beyond simply an appreciation of the flat terrain. I have, on a very regular basis, cycled through the Grote Markt on a purple girl’s bike manufactured in the 1970s while wearing a full body polyester ‘rain suit’. Here nobody even blinks an eyelid, whereas back in Australia the fashion police would have pulled me over long ago, if I hadn’t first been assassinated by someone with a hyperactive sense of aesthetics. While I don’t want to go so far as to describe riding my purple girl’s bike as ‘liberating’, there is certainly a sense of freedom that extends beyond merely the practical benefits of not having to walk everywhere. Perhaps some of that freedom comes from not spewing smoke into the atmosphere with a car. Maybe it comes from actually doing some exercise to counteract the effects of heavy beer consumption. I think the feeling might be a little more subtle than that. In my opinion, riding a bike is rewarding because, in some small way, it makes you feel Dutch. Joining the daily flow of bicycles in and out of the city makes you comprehend you have, once and for all, arrived in Holland. Of course, for some, that might enough to be described as culture shock. For me, the first real shock came when, after hurtling over my purple handlebars, I planted my face on the pavement. But at least, after licking my wounds, I was able to say that I crashed my bike just like a Dutchman would have. Patrick Delaney


ADVERTENTIES

8

Stage in het buitenland?

Check de krant online!

www.studentenkrant.org

KWALITEIT VOOR EEN BETAALBARE PRIJS BIJ ONZE BOVAG 3-STERREN RIJSCHOOL

JE AUTORIJBEWIJS NOG HALEN??????

VERKEERSSCHOOL ANDRÉ KEIZER 30 rijlessen + 1 praktijkexamen € 1095,00 ( indien nodig 1 gratis herexamen ) LET OP : BIJ ONS DUREN DE RIJLESSEN 60 MINUTEN!!!!!!!!!! BEL VOOR INFO 0598-323131 b.g.g 06-53580448 www.verkeersschoolkeizer.nl

Gezellig en sportief uitgaan in Bowling & Partycentrum Groningen Gedempte Kattendiep 4 tel: 050-3120695 E-mail: www.bowlinggroningen.nl

Hier had uw advertentie kunnen staan! www.studentenkrant.org

Leonie Spanjer (06-24899065)

bestuur@studentenkrant.org


CULTUUR Simplon opnieuw doelwit van drastische bezuinigingen

‘Iedereen is het echt zat, op deze manier valt er niet te werken’ Cultuur- en Jongerencentrum Simplon lijkt, als het op bezuinigen aankomt, al jaren in de hoek te zitten waar de hardste klappen vallen. Na een relatief rustig jaar maakte het gemeentebestuur half oktober bekend de steun aan Simplon in te willen trekken. Hiermee wordt het cultuurcentrum opnieuw in haar voortbestaan bedreigd. Verbijsterd zijn ze, de medewerkers van Simplon. Vier maanden geleden zag alles er nog zo rooskleurig uit. De financiën waren weer op orde, het publiek stroomde toe en de gemeenteraad beloofde Simplon voor twee jaar met rust te laten. De grote problemen waar het centrum mee te kampen had gehad in de jaren daarvoor leken eindelijk verleden tijd. De relatieve rust bleek echter schijn. Halverwege oktober werd de nieuwe cultuurnota 2005 door het Groninger College van B&W gepresenteerd en opnieuw moest Simplon het zwaar ontgelden. Het College stelde voor om in 2005 de subsidie stop te zetten. Simplon zal als organisatie ophouden te bestaan, het gebouw zal gebruikt worden voor “leuke dingetjes vanuit het veld”, zoals wethouder Karin Dekker (Groen Links) het zelf zegt. Duidelijke redenen voor het stopzetten van de subsidie ontbreken nog. Tot nu toe zijn wel enkele argumenten aangevoerd, maar volgens het cultuurcentrum snijden die geen hout. “We hebben aan alle ons gestelde criteria voldaan,” zegt Patrick van Lint, PR-medewerker en programmeur van Simplon. “Financieel staan we er nu goed voor, we trekken bezoekers en het argument dat de verhou-

dingen tussen het bestuur van Simplon en het College slecht is houdt ook geen stand. Het bestuur heeft al lang geleden aangekondigd op te stappen. Een nieuw bestuur staat eigenlijk al klaar. Kijk, twee jaar geleden hadden ze echt een stok om mee te slaan. Simplon stond er toen gewoon slecht voor. Maar nu snappen we er echt niks van. Ik hoop eigenlijk dat het puur om geld gaat, dan is er tenminste een duidelijke reden.” Patrick zit er enigszins verslagen bij en representeert daarmee het algehele gevoel dat heerst bij Simplon. De onzekerheid en verwarring die de politiek zaait maakt werken bijna onmogelijk. “Dit heeft zo’n impact op de organisatie,” zegt Patrick. “Je kunt door alle onzekerheid totaal geen lange-termijn beleid maken. Iedereen is het hier echt zat, op deze manier valt er niet te werken.” Ook directeur Eric op ‘t Eijnde snapt helemaal niks van het beleid van wethouder Dekker. “Ze liegt gewoon waar ze bij staat, we hebben aan alle eisen voldaan,” zegt hij. “We moesten in augustus een businessplan presenteren en dat hebben we gedaan. Daar gaat het helemaal niet om. Er moet 2,5 miljoen bezuinigd worden, het gaat gewoon puur om het geld.” Niet alleen Dekker’s argumenten verbazen Simplon, ook haar manier van communiceren doet de wenkbrauwen fronzen. Op de dag dat de wethouder bekend maakte de subsidie te willen stopzetten, belde ze de stichtingen Groverpop en Zap Club met het verzoek binnenkort rond de tafel te gaan zitten. Aan journalisten laat ze weten dat

Simplon zal blijven bestaan als pand voor deze twee stichtingen omdat ze erg tevreden is over deze organisaties. Groverpop en Zap Club, voor een groot deel bestaande uit medewerkers van Simplon, weten echter helemaal van niks. Het lijkt een regelrechte aanslag op de loyaliteit van de Simplon medewerkers. Het verzoek tot overleg inwilligen betekent tot op zekere hoogte een acceptatie van het feit dat Simplon in zijn huidige vorm verdwijnt. Maar het overleg afwijzen zet de medewerkers misschien helemaal buitenspel. Voor Patrick is het een moeilijk dilemma. Hij is naast zijn functies voor Simplon ook directeur van Groverpop. Toch is hij bereid te overleggen met wethouder Dekker. “We hebben geen keus,” zegt hij, “er wordt tot nu toe alleen maar binnenskamers gepraat. Het College moet zich richten op de werkvloer, praten met de werknemers. Zij hebben ervaring en ideeën over de toekomst van Simplon.” Volgens Patrick kan Simplon niet voortbestaan zonder organisatie en met alleen maar twee ‘bespelers’ in de vorm van Groverpop en Zapclub. Op die manier wordt Simplon een ‘lege doos’ die zo nu en dan eens gebruikt wordt voor een leuk initiatief. “De wethouder begrijpt niet dat een overkoepelende organisatie erg belangrijk is. Wie houdt anders het pand schoon? En wie zorgt er voor de drankverkoop?” Maar is zo’n overleg niet erg laat? De beslissing om de subsidie stop te zetten lijkt immers al genomen. Patrick denkt dat er nog genoeg openingen zijn. “We gaan zeker duidelijk maken dat ze op deze manier alles kapot maken. Het

Foto: Jeffrey Weller

gebruiken. Soms zou je dat best willen, maar zij (het College, red.) moeten ook een achteruitgang hebben, er moet overleg mogelijk blijven. Als je met bommen gaat gooien dan gaat de deur dicht en dat willen we ook niet.”

budget moet overeind blijven.” Wat opvalt is dat zowel de programmeur als de directeur ondanks hun verbijstering en kwaadheid redelijk rustig blijven. Ook de open brief die gepubliceerd is op www.simplon.nl is redelijk mild van toon. “We hebben er wel over gedacht om een wat hardere toon te

Tekst: Chris Wind

Recensies

Hip-hop overkill Mos Def - The New Danger Voor velen was Mos Def in 1999 de redder van de hiphop. Dat verklaart waarschijnlijk voor een groot deel het lange wachten op een opvolger. Voor zijn tweede plaat waren de verwachtingen hooggespannen. Het is dan ook vreemd, dat de plaat zo stilletjes en zonder enige publiciteit is uitgebracht. Misschien was de platenmaatschappij bang dat te veel ophef voor teleurstelling zou zorgen. Daar valt iets voor te zeggen. Luisteren naar deze plaat is als het eten van te veel snoep. In het begin genieten met volle teugen, maar na een tijdje overvol raken. De overdaad gaat tegenstaan. Vijf jaar - muzikale - rust heeft Mos Def blijkbaar zoveel inspiratie gegeven, dat hij ideeën, waar hij meerdere platen mee zou kunnen vullen, allemaal op één CD heeft gekwakt.

Solo - Songs 'n Sounds Hij zingt de blues, schreeuwt over jankende gitaren, funkt, verleidt als een moderne Marvin Gaye, rapt over alle misstanden die de wereld tegenwoordig teisteren… Zo’n grote verscheidenheid hoeft niet vervelend te zijn, maar hier blijven te veel nummers steken in ambitie. Een échte hiphop-classic als ‘Ms. Fat Booty’ ontbreekt, al komen nummers als ‘Freaky Black Greetings’, ‘Ghetto Rock’ en ‘Champion Requiem’ wel dicht in de buurt. Meer is beter lijkt het devies van de rapper. Overdaad schaadt, zou ik zeggen. Tekst: Chris Wind

Michiel Flamman, beter bekend onder zijn pseudoniem J. Perkin, schreef de hit 'I know' voor Birgit Schuurman. Ook toerde hij in 2002 door Korea met de hit 'Dream on’. Hij brak echter nooit in Nederland door. Samen met Simon Gitsels vormt J. Perkin het duo Solo, dat onlangs de debuutplaat, "Songs 'n Sounds" uitbracht. Een bijzonder geslaagd debuut. Zonder twijfel één van de betere albums van Nederlandse bodem dit jaar. De muziek van Solo doet het meest denken aan het werk van Novastar, Johan of David Gray. Artiesten die in staat zijn met weinig middelen, maar op uiterst subtiele wijze, nummers te maken die de luisteraars raken en meeslepen. Perkin zingt over zijn tegenstrijdige gevoe-

lens over zijn seksuele geaardheid,(hij is biseksueel) over zijn verloren liefdes, over de teleurstellingen in zijn muzikale carrière en over zijn overwonnen heroïneverslaving. Al deze onderwerpen worden op schitterende, intrigerende wijze verpakt in beheerste akoestische nummers. Met als uitblinkers: Mind, Lover en Songs 'n Sounds. En vooral de titelsong verraadt precies het heerlijk weemoedige gevoel van het album.

Tekst: Jorg Bressers


SPORT

10

Studenten in de greep van Hattrick

S

tap een willekeurig computerlokaal van de universiteit of hogeschool en je komt ze tegen. Studenten die de typerende groene kleur van het onlinevoetbalspel Hattrick op hun monitor hebben staan. Gekluisterd aan het beeldscherm volgen ze de laatste ontwikkelingen van hun eigen voetbalteam. Wereldwijd houdt het spel honderdduizenden mensen in zijn greep. In Nederland spelen wekelijks meer dan dertigduizend mensen het spel. Voor de meesten is het niet meer dan dat, maar voor sommigen lijkt de virtuele wereld angstvallig realistisch. "Op een gegeven moment was ik echt verslaafd. Ik zette de wekker op vier uur 's nachts om een speler te kopen. Toen dacht ik, waar ben ik mee bezig?" Aan het woord is de 22-jarige Arjen Heyne. Hij studeert MBRT en hoort, ruim twee jaar terug, via

kick raakt er vanaf. Tegenwoordig besteedt hij nog maar tien minuten per dag aan zijn team. Hij waarschuwt. "Je moet het zien als een grappig spelletje, waaraan je niet verslaafd moet worden. Er zitten freaks bij, daar wordt je niet vrolijk van." De aantrekkingskracht van Hattrick is, dat je manager wordt van een eigen virtueel voetbalteam. Jij bepaalt de opstelling. Jij bepaalt welke spelers gekocht worden. En jij bepaalt de tactiek. Het is een machtig gevoel om eigenaar, trainer en manager tegelijk te zijn. Zo wordt Hattrick een dankbare uitlaatklep voor miljoenen gefrustreerde stuurlieden die vanaf de kant lijdzaam moeten toezien hoe de topcoaches van de Holland-Casino Eredivisie vaak weer de verkeerde keuzes maken. Dat moet beter kunnen en via dit spel kan de voetballiefhebber nu eindelijk zelfde touwtjes in handen nemen. In een zestien weken durende competitie strijden acht teams om de titel en de daarbij behorende pro-

Foto: Jeffrey Weller

een paar vrienden over het spel Hattrick. Hij besluit een kijkje op de site (www.hattrick.org) te nemen en meldt zich aan. Al snel raakt hij in de greep van het virtuele voetbalspel. Dag en nacht lijkt hij ermee bezig te zijn. Op een gegeven moment beseft hij dat dit toch wel erg ver gaat. De

motie. Vervolgens begint het seizoen opnieuw. Het is een formule die aanslaat bij veel studenten in Groningen. "Loop maar eens een computerzaaltje van de universiteit binn e n . Grote

kans dat je iemand tegen komt die het ook speelt", vertelt Jens Jorritsma, een 23-jarige student Technische Planologie. "Laatst had ik het spel ervoor, tikt een wildvreemde me op de schouder en vraagt mij of ik ook Hattrick speel." Na een kleine rondvraag onder enkele gebruikers lijkt het gerechtvaardigd om te zeggen dat "veel" studenten Hattrick spelen. Hoeveel 'veel' precies is, kan niet achterhaald worden, maar het zal snel om enkele honderden gaan, schatten de meesten in. Daarmee kan Hattrick in ieder geval in Groningen slachtoffer worden van het eigen succes. Immers, MSN is tegenwoordig niet meer mogelijk in de gebouwen van de Hanze en de universiteit. Die vergelijking loopt echter mank aldus de IT-afdelingen. "Hattrick is een online-spel en MSN een programma, een verbanning staat in ieder geval niet in de planning." Voorlopig hoeft de manager zich dus niet druk te maken over inlogproblemen op de uni. Bovendien heeft hij al belangrijker problemen aan het hoofd. Hij moet niet alleen verstand hebben van technische zaken. Het financiële aspect is mogelijk nog veelomvattender. Alles hangt met alles samen. De mentaliteit van de spelers, de ervaring, het zelfvertrouwen, je tactiek, het weer, je kunt het zo gek niet bedenken of het heeft wel een invloed op de uiteindelijke wedstrijduitslag die door een centrale computer wordt gefabriceerd. De uitslag van een wedstrijd bestaat niet alleen uit een paar cijfertjes. Het is een compleet verslag, waarin precies staat hoe de goals vallen. Bijvoorbeeld, 'Wat er nu gebeurt is echt heel raar. Nik Nihot kreeg de woede van alle fans over zich heen toen hij de bal door zijn eigen defensieve linie passte. Appie Mobers kon de bal

makkelijk onderscheppen en simpel de 1-0 scoren.' De wedstrijdverslagen zijn weer reden tot gesprek onder de vele Hattrickers. Dit kan op diverse forums, maar vaak gebeurt het met studievrienden onderling. Daar kunnen ze bij het derde team van studentenvoetbalvereniging 'Knickerbockers' over mee praten. Het complete elftal is verslingerd aan Hattrick. "Of we het wel eens over Hattrick hebben? Man, we spreken over bijna niets anders", vertelt de 24-jarige Riepko Buikema grijnzend. "Zondagavond speel je altijd een competitiewedstrijd in Hattrick. Tijdens de maandagtraining van de Knickerbockers is het eerste wat we elkaar dan vragen, hoe heb jij gespeeld? De woensdagavond is gereserveerd voor vriendschappelijke wedstrijden op het internet. Dan spelen we onderlinge wedstrijden tegen elkaar. Die avond drinken we dan ook vaak een biertje en bekijken we de wedstrijdverslagen op de website. Altijd lachen als je van je ploeggenoot wint." Bert Duursma, een 23-jarige economiestudent, herinnert zich hoe het groene Hattrickvirus hem en enkele huisgenoten infecteerde. "Binnen de kortste keren

was het een enorme rage in ons huis. Elke woensdag speelden we tegen elkaar." Het virus raakt echter snel uitgewerkt. "Na een maand is het nieuwe er vanaf. Dan weet je hoe het gaat en dan moet je het team gewoon wat bijhouden. Mijn huisgenoten zijn toen afgehaakt. Zelf besteed ik er nu nog maar een uurtje per week aan. In het begin was dat wel vier keer zoveel." Het online-voetbalspel heeft dus vooral in het begin een enorme aantrekkingskracht. Voor de gevorderde manager zijn er desondanks genoeg uitdagingen. Een jeugdspeler weten op te leiden tot een international, bijvoorbeeld. Of een onverslaanbaar team opstellen. En voor de bedenkers van Hattrick, twee mannen uit Zweden, ligt er ook een enorme uitdaging. Zij willen het spel steeds realistischer maken. Soms gebeuren er nog wel eens rare dingen zoals drie doelpunten in dezelfde minuut. Aan de andere kant zijn er in Hattrick geen supportersrellen en spreekkoren. Dat laatste is misschien minder realistisch, maar daardoor blijft de schijnwerper van dit virtuele voetbalspelletje wel gericht op waar het in voetbal omdraait: de bal. Christiaan Kooistra

Virtueel verenigingsleven één pot nat Door Rutger Uittenbogaard Als student in Groningen ben je natuurlijk bekend met de verschillende studentenverengingen. Velen zijn er zelfs lid. In dat geval wil je uiteraard op de hoogte blijven van het wel en wee van jouw ‘cluppie’. Welk een beter middel dan een interactief platform op internet. Maar ook voor nietleden biedt het net een kijkje in de vaak mythische keuken van het verenigingsleven. Voor de twijfelaars is er een berg aan informatie te vinden

over het lidmaatschap van één van de verenigingen. Opvallend is dat alle sites erg op elkaar lijken. Zo hebben ze allemaal een fotoboek, met kiekjes van evenementen als gala en lustrum. Verder vind je er verschillende fora waar alle ‘vrinden en kornuiten’ met elkaar kunnen keuvelen als ze elkaar even niet treffen op de ‘kroeg’. Van alle sites geeft Vindicat de meeste informatie. www.vindicat.nl biedt naast

een lijst met alle jaarclubs en commissies (die je op de meeste sites vindt) ook een lijst van alle corpshuizen. Ook de historie van de vereniging komt uitgebreid aan bod. Jaartallen zijn gehyperlinkt zodat je door kunt klikken voor achtergrondinformatie. PR-werk waar je u tegen zegt! Concluderend is de site vooral zakelijk. Probeer je op donderdagavond bij Albertus binnen te komen maar wordt je tegengehouden door de uitsmijter? Niet getreurd. Via

www.albertus.nl kun je binnen een kijkje nemen dankzij de virtuele rondleiding. Het enige lichtpuntje aan de verder saaie site. Van de verenigingen lijkt de site van nieuwkomer Fleks (www. asvfleks.nl) het meest verrassend. Ook zij verhalen over oprichtingsgeschiedenis en geven uitleg over commissies en ‘gilden’, zoals disputen/ jaarclubs hier worden genoemd. Maar de elektronische bezoeker krijgt naast het standaard aanbod ook nog een scala aan vertier voorgeschoteld.

Onder het kopje ‘Pret met fleks’ zijn spelletjes als Pacman, Tetris en Aseriods rechtstreeks te activeren. Het beste eindstation van een virtuele zoektocht naar het Gronings studentenleven. Tijd om stoom af te blazen!


FILM Gehersenspoeld in de woestijnen van Koeweit The Manchurian Candidate: ongeloofwaardige verfilming van een flauw thema Raymond Shaw belt met zijn moeder. “Hold on ma, I’ve got another call.” Een zweverige stem aan de andere kan van de lijn vraag Shaw om naar de kast in het slaapgedeelte van zijn hotelkamer te lopen. Terwijl hij dit doet licht het beeld op. Achter de kastdeur blijkt nog een kamer te zijn. Hierin lopen mannen in labjassen rond. Rustig gaat Shaw op een operatietafel liggen en laat een van de mannen in zijn hoofd boren. ‘The Manchurian Candidate’ is een remake van de gelijknamige klassieker uit 1962 van de in 2002 overleden John Frankenheimer. Dit maal werd de film geregisseerd door Jonathan Demme. Waar de eerste film draaide om de oorlog in

Korea is deze keer gekozen voor een setting in de Golfoorlog. De hoofdrol wordt vervuld door Denzel Washington, waarmee Demme al eerder samenwerkte voor de film ‘Philadelpia’. Bijrollen worden vervuld door Meryl Streep, Jon Voight en Liev Schreiber. Leuk om te weten is dat Frank Sinatra zijn privé-vliegtuig voor de film beschikbaar heeft gesteld. Sergeant Raymond Shaw is een oorlogsheld uit de Golfoorlog. Toen zijn peloton in een Irakese hinderlaag terechtkwam wist hij hen in zijn eentje te redden. Bij terugkomst in de Verenigde Staten droegen zijn legermaatjes hem dan ook voor om hem te eren met een Medal of Honour, de hoogste onderscheiding in het leger.

Echter, niemand weet meer wat nou precies de heldhaftige daad van Shaw was. Verschillende mannen, waaronder majoor Bennett Marco (Denzel Washington), dromen dat ze in de woestijn van Koeweit zijn gehersenspoeld. Door zijn dromen komt Marco erachter dat Shaw zich anders voordoet dan hij is. Shaw is inmiddels presidentskandidaat en zit midden in de campagnes. Marco wil er alles aan doen om te voorkomen dat Shaw president wordt. De hierboven besproken scène is typerend voor de rest van de film. Het hele verhaal van de ‘Manchurian Candidate’ is erg ver gezocht, wat de film nogal ongeloofwaardig maakt. De hoofd-

personen komen terecht in kamers die niet kunnen bestaan en ze zien beelden die ze niet kunnen zien. Toppunt is dat Marco in Shaws rug bijt en er een chip uit haalt. De hele film draait om het idee dat de mannen uit het peloton gehersenspoeld zijn. Dit is op zich al geen origineel thema. Het is jammer dat het de filmmakers ook niet gelukt is het op geloofwaardige en originele manier uit te beelden.

weinig toevoegt aan de films die al bestonden. Tekst: Mirte van de Griendt

De filmmaatschappij heeft ‘The Manchurian Candidate’ echter wel heel slim op het goede moment gelanceerd. Het thema Irak en de presidentsverkiezingen komen er voluit in terug. De hele film is dan ook erg Amerikaans. ‘The Manchurian Candidate’ is een standaard Hollywoodfilm die

Vliegensvlug op zoek naar Neverland Peter Pan bestaat honderd jaar. Reden voor een feestje. Feestvieren kan natuurlijk ook in de vorm van een film. Finding Neverland vertelt het waargebeurde verhaal van de fantasierijke Schot James M. Barrie, de auteur van Peter Pan. De film is gebaseerd op het toneelstuk ‘The Man Who Was Peter Pan’ van Allan Knee. Regisseur is Marc Forster.

Johnny Depp, toneelstukken. Zijn laatste is een regelrechte flop. Met het volgende stuk wil hij het goedmaken. Zijn inspiratie haalt hij uit het gezin Llewelyn Davies, bestaande uit moeder Sylvia (Kate Winslet) en vier kinderen. Direct kan hij het erg goed vinden met deze familie, tot grote ergernis van Barrie’s vrouw, Sylvia’s moeder en zijn naaste omgeving. Desondanks breekt de toneelschrijver niet met de familie.

Foster brak drie jaar geleden door met de film ‘Monster's Ball’, waarvoor actrice Halle Berry een Oscar won. ‘Finding Neverland’ is de opvolger en viel eveneens in de prijzen. Eerder dit jaar onderscheidde de jury van het Filmfestival in Venetië de film met de Laterna Magica - Prijs.

Barrie ontwikkelt zich tot een soort surrogaatvader voor de vier jongens. Bovendien krijgt hij een zeer goede band met Sylvia. In die tijd schrijft hij het inmiddels wereldberoemde verhaal Peter Pan. Je raadt het al, dit toneelstuk wordt geen flop.

In het Londen van 1904 schrijft James M. Barrie, gespeeld door

Op het eerste gezicht lijkt de film voorspelbaar, maar er zitten een

paar onverwachte wendingen in. Filmwijzerplaatjes zijn minimaal. Dit keer dus geen geweld, seks, grof taalgebruik of wat dan ook. Tenslotte gaat het hier om een bijna-kinderfilm. De sprookjes-

in samenwerking met videotheek Sleaze

Door: Peter Keizer

DVD

acteerprestatie neer. Hij is één van de weinige acteurs die de meest uiteenlopende rollen geloofwaardig neer kan zetten. Van piraat Jack Sparrow in de blockbuster ‘Pirates of the Caribbean’ tot Raoul Duke in de cultfilm ‘Fear and Loathing in Las Vegas’.

Barrie's familie beschuldigt de filmmakers ervan onzorgvuldig met de feiten omgesprongen te zijn. Bovendien meent de familie dat Johnny Depp Barrie niet neerzet zoals hij was. Onlangs deden geruchten de ronde dat Barrie een pedofiel zou zijn geweest. Heel even komt dit ook ter sprake in de film, maar zowel de familie als de filmmakers ontkennen de vermeende pedofiele gevoelens van Barrie.

Depp kan het allemaal. Kate Winslet wordt vaak gevraagd voor films die zich minstens een halve eeuw geleden afspelen. Zo speelde ze bijvoorbeeld al in ‘Sense and Sensibility’, ‘Hamlet’ en ‘Titanic’. Winslet heeft dan ook een klassieke uitstraling. Korsetten en enorme jurken staan haar mooi en de personages liggen haar enorm goed. In ‘Finding Neverland’ mocht ze niet ontbreken.

Johnny Depp zet een zeer goede

Tekst: Moniek Steenbergen

Illusieloze academici blikken terug The station Agent The Station Agent

releases

achtige aspecten maken dit weer goed. Visueel gezien is de film erg mooi. En er zitten een aantal grappige en ontroerende scènes in. De familieleden van de échte J.M. Barrie zijn niet zo blij met de film. Volgens hen focust de film te veel op de relatie van Barrie met Sylvia.

* * * * (4/5)

Lilliputter Fin (Peter Dinklage) heeft zich neer gelegd bij zijn leven als outsider. Hij besluit zich terug te trekken in een klein treindepot dat hij heeft geërfd van een vriend. Daar wordt hij meteen geconfronteerd met de over enthousiaste koffieverkoper Joe (Bobby Cannavale) en de zeer verwarde Olivia (Patricia Clarkson). Wil Fin juist rust en eenzaamheid, de andere twee hunkeren naar aandacht en liefde. Olivia is gescheiden en rouwt om haar zoontje en Joe verveelt zich nu al weken in het stille dorp. Fin probeert de relatie op afstand te houden, maar wordt uiteindelijk ongewild in een hechte vriendschap getrokken. Schrijver Thomas McCarthy is niet bang om in zijn debuut stille en ongemakkelijke momenten te gebruiken, zonder sentimenteel te worden. Dit maakt de ‘Station Agent’ echt en bijzonder. Een film die je met een warm gevoel en een glimlach achterlaat.

The barbarian invasions The Barbarian Invasions

* * * (3/5)

Frans-Canadese filmmaker Denys Arcand brengt na 17 jaar het vervolg op ‘The Decline of the American Empire’, waarin de seksuele uitspattingen van een groep elitaire academici centraal stond. In ‘The Barbarian Invasions’ komt de oude groep opnieuw bijeen. Ditmaal om afscheid te nemen van hun jeugd, idealen en hun vriend Rémy (Rémy Girard). De hoogleraar en levensgenieter lijdt aan kanker en heeft nog maar een paar dagen te leven. Terwijl hij zijn tijd doorbrengt in een chaotisch ziekenhuis, bedenkt de socialist Rémy dat hij nog veel te bespreken heeft met zijn vrouw, vrienden maar vooral met zijn kapitalistische zoon. Waarvan hij eigenlijk niets wilde weten. Het is diens rijkdom echter, die de laatste dagen van Rémy zo aangenaam mogelijk maken. ‘The Barbarian Invasions’ is een goed geacteerde en emotionele film over relaties, leven en dood.


JORIS WES

NADRUK

De Stofzuiger Ongeveer een week geleden op een prachtige brakke herfstdag zat ik me alleen op de bank hard voor de pit te vervelen en keek nog even goed rond in mijn kamer. Mijn blik bleef hangen bij de stofzuiger en plotseling kreeg ik een briljant idee. Ik liep er naar toe en dacht; "jij bent van mij". Ik ontkoppelde de slang van de rest van het apparaat en moest al heimelijk grinniken om wat er zou gaan gebeuren. Ik ontdeed het ding ook van zijn verharde einde zodat ik nu een slang met twee ronde uiteinden in mijn handen had, en begon al wat pervers te lachen. Vervolgens ging ik er eens even lekker voor zitten. Ik hield beide uiteinden goed vast en voelde dat mijn darmen al wat voorborrelden. Ik voelde dat ie kwam, maar stelde het uit om voor de nodige drukverhoging te zorgen. Totdat ik het echt niet meer kon houden, en ik m'n benen vol in baarhouding gooide en het ene uiteinde op m'n anus zette. Hierna liet ik de meest snoeiharde fart ooit, en hield snel het andere uiteinde vlak voor mijn neus. Met een stopwatch nam ik, zo evidenced-based als ik ben, de vertraging van de slang op. Ik klokte een keurige 3.8 seconden nadat de eerste goede stoot stikstof met E.Coli-bacterien zich in mijn neus boorde. Die nacht in m'n mand kreeg ik nog vaak de slappe lach, maar tussendoor dacht ik aan de dempende werking van de slang en zo kwam ik op 't idee van een schitterende uitvinding; De Lavendel Fartdemper!!! Ik leg 'm graag even uit. Elke kerel met een vriendin weet direct waar ik het over heb. Als je bij je vriendin bent en je een scheet voelt opkomen. "Ho, terug jij smerige fart," denk je dan. Dit proces herhaalt zich een paar keer, maar veroorzaakt hierdoor ook steeds meer lucht en naaiend veel pijn in je pens (Feit: wist je dat als je een scheet maar lang genoeg inhoudt, je hem uiteindelijk gewoon uitademt). Op een gegeven moment wordt de druk

12

THE XCHANGE PAGE

6 7

gewoon te groot en moet je wel naar het toilet. 'De wc van je vriendin is je beste vriend', weet immers elke kerel. Toch moet je ook hier goed uitkijken, want huisgenootjes van je moppie kunnen voorbij lopen. Daarom spoel je eerst door, zodat je daarna flink los kunt gaan! Maar…, dan komt de nacht. Nadat je je duifje de wip van haar leven hebt bezorgd, en je rustig naast haar stoom afblaast, voel je de eerste fart zich alweer aandienen. Je kunt wellicht nog een keer naar je vriend in de hal gaan, maar meerdere trips zullen dan zeker volgen. Stil lig je in bed te wachten totdat je schatje slaapt en je ongegeneerd lucht kan aftappen. Maar dan vindt je liefje het natuurlijk weer hartstikke lief dat je nog niet direct bent gaan slapen, terwijl het enige wat je wilt is dat die scheet eruit floept en je daarna lekker kan tukken. Maar nee, eenmaal overtuigd van je aandacht ratelt ze maar door over hoe haar studie, haar werk en haar club die dag was. Buikpijn dient zich langzamerhand weer aan en de pijn wordt steeds erger. Ook weet je op een gegeven moment niet meer of het nu die fart is of dat er mischien iets meer voor de poort staat te wachten om in knetterende polonaise naar buiten te komen marcheren. Enfin, kerels weten precies wat ik bedoel, en daarom heb ik De Lavendel Fartdemper ontworpen. Het is een soort zakje met lavendelpoeder dat heel gemakkelijk de vorm van je ass aanneemt en zo voor een uitstekende demping zorgt. Zodra de scheet door het zakje gaat, triggert het een verandering van de fart in een heerlijke frisse lavendel-geur. Ik heb zelfs het octrooi gisteren laten vastleggen. Het wachten is nu alleen op een goede investeerder…….!

Spread tha word! www.studentenkrant.org for suggestions and ideas email: exchangepage@studentenkrant.org

STUDENTENCORRESPONDENTEN

Belterreur teistert VS MICHIGAN - Als uitwisselingsstudent in de VS zou ik een enorm politiek betoog over de verkiezingen kunnen gaan houden. Nee, dat is te afgezaagd. Bovendien is voor mij de conclusie al lang en breed duidelijk. Go Kerry! In plaats daarvan ga ik jullie informeren over het gebruik van mobiele telefoons hier in de VS. De telefoon heerscht. Niet alleen is het normaal om in de les de telefoon op te nemen en rustig naar buiten te lopen, na vijf minuten kan ik ook weer rustig plaatsnemen. Niets aan de hand. De docent kijkt niet op of om. Even een SMS sturen, terwijl ik een discussie voer met de docent? Geen probleem. Bellen in de zalen van de plaatselijke UB? Waarom niet? Ik weet niet wat ik meemaak. Vaag kan ik me herinneren dat ik hyster-

isch richting de kantine werd verwezen, als ik in de Harmonie stond te bellen. Zijn er in Groningen niet overal bordjes te vinden waar telefoons op staan afgedrukt met een rood kruis erdoor? Hier dus niet. Men gaat er vanuit dat een enkel A-viertje wel genoeg is. 'Niet bellen alstublieft. Trilfunctie zou fijn zijn.' Tot nu toe is de grootste vinding de walkietalkie-functie. Ik loop rond en hoor gepiep en geruis. Aangezien wij hier door Bush zijn geïndoctrineerd, denk ik meteen aan terroristen. Tot ik erachter kom dat het maar een mobieltje is. Het leuke van de walkietalkie-functie is, dat ik alleen maar hoef te betalen op het moment dat ik zelf iets zeg. Zo hou ik meer minuten over om 'gewoon' te bellen. 's Avonds en in het weekend gratis bellen is

natuurlijk niet genoeg. Toch gaat het spelletje snel vervelen. Nooit had ik verwacht, dat ik me zo zou ergeren aan de mobiel. Ik mag me dan vaak schuldig hebben gemaakt aan de zin 'waarom kunnen Vindi's niet gewoon thuis bellen', mij horen jullie niet meer zuchten als in de UB wéér iemand richting gang rent. Nooit meer een rare blik van mijn kant als er per ongeluk een telefoon ringt tijdens college. Hier in de VS heb ik alle vormen van mobieltjes-terreur wel meegemaakt. Stiekem kan ik niet wachten om samen met mijn mobieltje, mijn baby, mijn rots in de branding, de kas van de KPN weer flink te spekken. Marianne Verstappen Studente American studies

Lord of the rings in Zweden UPPSALA- Waar denken mensen aan bij Zweden? Noorderlicht, schnaps, kou en elanden. Nooit had ik dan ook verwacht, dat er een elf en een koning in mijn corridor zouden wonen. Wat dat betreft heb ik het erg goed getroffen hier in Zweden. Mijn corridor is levendig en bizar. Laten we beginnen met de koning. Naast mijn kamer is het Kingdom in Exile Gotland gevestigd, alwaar Kung Magnus den Stora de scepter zwaait. Vanaf het moment dat ik mijn corridor voor het eerst betrad, praat deze student over Gotland, zijn thuis-

land. Gotland is een eiland voor de kust, dat de Zweden al 300 jaar 'bezet' houden. Tijdens ons eerste korridorfest met internationale studenten dronk deze zijn naam eer aandoende grootheid ongeveer een liter whiskey weg. Hierna kon hij alleen nog maar uitwijden over het mooie Gotland en zijn plannen om Zweden te bezetten. "First we'll conquer Sweden and I'll only negotiate after 300 years!" Hij bleek zelfs nog in staat om een leger bijeen te brengen door het met menig internationaal student op een akkoordje te gooien. Een andere aparte verschijning is Felicia. De eerste keer dat ik haar zag, had ik het niet zo goed in de gaten. Maar... ze had elfenoren! Zelf gemaakt door een mal van haar oren vol gips te gieten en dan lekker te kleien. Vervolgens verft ze met latex net zo lang laagje op laagje tot ze een elfenoor heeft. Gekleed in mystieke jurken staat ze uren veganistisch te bakken of te koken. Ook doet ze aan martial arts. Fluff - eigenlijk Jonas - is eve-

neens gebiologeerd door deze vechtsport. Samen oefenen ze volop in de corridor. Om twee uur 's nachts. Of later. Met houten en bamboe zwaarden gaan Fluff en Felicia elkaar te lijf. Het kan dus best gevaarlijk zijn om thuis te komen na een avond stappen. Boogschieten doen Magnus, Fluff en Felicia net zo graag. Een oude deur is opgedoft met wat verf. Zo nu en dan tillen ze het dak op gelukkig wonen we op de 7e verdieping - en oefent de groep daar boven. Tot nu toe heeft geen enkele verdwaalde pijl iemand geraakt. Gelukkig maar. Vergeleken met veel andere corridors is de mijne heel levendig. Ik denk, dat het grotendeels te maken heeft met deze drie Zweedse corridormates. Ze zijn niet alleen een beetje vreemd, maar ook erg sociaal en open. Daarom neem ik de koning en de elfenoren er maar voor lief bij! Simone Steenbeek Studente Geschiedenis

Foto: Pepijn van den Broeke


SK 2004-11