Page 6

6

Nait Soez’n

Nummer 6 36e jaargang

Oud-docent Hanze ‘eruit gewerkt’ “Ik ben lastig ja, maar dat moet toch kunnen?” Na een uit de hand gelopen correspondentie met een studente is Jasper Schaaf, tot 1 juni 2008 docent aan de Academie voor Sociale Studies van de Hanzehogeschool, ontslagen wegens een ‘verstoorde arbeidsrelatie.’ Schaaf is ervan overtuigd dat de Hanze deze zaak heeft misbruikt om hem eruit te werken. door Lars Buitinck en Marcel Trip Jasper Schaaf was ruim 30 jaar docent aan de Academie voor Sociale Studies van de Hanzehogeschool en zeer actief in de medezeggenschap. Op 1 juni jl. beschikte de kantonrechter dat de Hanze hem mocht ontslaan wegens ‘verstoring van de arbeidsrelatie.’ Directe aanleiding voor de rechtszaak was een emailwisseling tussen Schaaf en een studente. De studente had aangegeven zich door Schaaf geïntimideerd te voelen. Volgens Schaaf was de onenigheid met de studente niet zo’n groot probleem en heeft de Hanze de zaak opgeblazen om hem eruit te werken. Toch klinkt intimidatie van een studente niet als een te verwaarlozen klacht. De mailwisseling tussen Schaaf en de studente heeft drie maanden gelopen. De studente had Schaaf in november laten weten niet langer gediend te zijn van de correspondentie. Hoewel de kantonrechter over het algemeen het contact tussen Schaaf en de studente als een correspondentie tussen volwassenen beschouwt, stelt hij wel dat er op een gegeven moment sprake is van intimidatie. Is Schaaf niet buiten zijn boekje gegaan?

conflict met een goed gesprek op was te lossen. Achteraf gezien heb ik daar misschien een inschattingsfout gemaakt.” Maar wel een inschattingsfout waardoor een studente zich geïntimideerd heeft gevoeld. Als een studente aangeeft niet meer te willen corresponderen, dan luister je daar toch naar als docent? Volgens Schaaf is het allemaal niet zo gegaan. “Het ging heel snel, de houding van deze studente ging zeer plotseling van sympathie naar antipathie. Misschien ben ik te vasthoudend geweest. Maar ik heb niet

stelt dat het hier gaat om een correspondentie tussen volwassenen, is het wel zo dat Schaaf in de mailwisseling zich niet heeft beperkt tot de professionele distantie tussen docent en student. Er is volgens de beschikking echter geen sprake van misbruik van een machtspositie, aangezien de studente niet van Schaaf afhankelijk was voor cijfers en beoordelingen. Het is een uit de hand gelopen mailwisseling, die naar het oordeel van de kantonrechter uit de hand liep toen Schaaf doorging met emailen terwijl de studente al had aangegeven hier niet van gediend te zijn. Verder is Schaaf te lang doorgegaan met het verzoeken samen tot een oplossing te komen, en had hij zelf een leidinggevende moeten wijzen op het probleem. Wat betreft intimidatie wijst de kantonrechter alleen op het moment dat de studente een leidinggevende wil laten bemiddelen, en Schaaf probeert de kwestie ‘buiten de school’ te houden. Hierover is het oordeel dat er wel intimiderend is opgetreden. Maar ook de Hanzehogeschool treft blaam in deze zaak. De rechter verwijt de instelling naar aanleiding van de klacht van de studente geen gesprek tussen haar en Schaaf te hebben opgezet, terwijl zij hier wel om verzocht had. Daarnaast heeft de Hanze geen andere, minder vérstrekkende maatregelen tegen Schaaf overwogen, zoals bijvoorbeeld een verbod om buiten reguliere lessen contact te onderhouden met individuele studenten. Reden voor de kantonrechter om het ontslag van Schaaf toe te staan, is dat doordat de zaak zo groot is geworden, een vruchtbare samenwerking tussen beide partijen niet langer mogelijk is. Schaaf vindt dat de kantonrechter hem daarmee inhoudelijk in het gelijk heeft gesteld en dat de hogeschool de zaak juist groot heeft gemaakt om hem eruit te werken. De beslissing om dit te doen zou op het hoogste niveau van de instelling zijn genomen, met medeweten van CvB-voorzitter Henk Pijlman. Schaafs verleden bij de

“De zaak is vanuit centraal opgeblazen” eindeloos aangedrongen, wel geprobeerd te blijven praten. “Toen zij zei er ‘niet meer van gediend’ te zijn, ben ik opgehouden. Zij heeft toen in december weer contact met mij gezocht. We zijn met haar studieloopbaanbegeleider gaan praten over ons probleem, dat toen nog geen groot probleem leek. Daarvóór hebben we trouwens nauwelijks gepraat, vooral geschreven. De periode die in de beschikking van de rechter beschreven staat duurde maar een paar dagen. Later heeft ze nog wat artikelen van me gelezen. “Die uitspraak over intimidatie snap ik niet. Misschien gaat het over die laatste periode. We zouden een derde persoon zoeken als mediator. Op 12 december wilde ze weer praten; het was opeens allemaal weer heel vriendelijk en persoonlijk. Maar toen moest de mediator opeens een leidinggevende zijn. Een leidinggevende kan moeilijk bemiddelen tussen een medezeggenschapper en een bestuurlijk actieve studente, dingen gaan dan door elkaar lopen. Maar ze wilde me blijkbaar een standje geven of zoiets. “Wat betreft de intimidatieklacht: ik vind het niet erg dat de rechter mij dat verwijt, maar ik vind wel dat de balans mist.”

Schaaf: “Ik vind van niet. Aanvankelijk heb ik nog gevraagd of ons contact verstandig was, maar zij zei juist ‘we zijn volwassen mensen.’ Daarnaast was ons contact niet affectief, hooguit hartelijk. Maar bij onenigheid komen dit soort dingen in een ander daglicht te staan. “Deze studente heeft mij gevraagd artikelen van haar mee te lezen, zo begon de omgang. Dit vond ik hartstikke leuk, aangezien de studente serieus was in haar schrijven. Ze heeft ook stukken van mij meegelezen. Ik heb acht boeken geschreven en schrijf nog steeds. Ik laat mijn werk vaak door anderen lezen voor commentaar, in dit geval ook door een studente. “In november ben ik misschien te lang In de beschikking van de kantonrechter doorgegaan. Ik ga soms wat lang door, d.d. 10 april, worden Schaaf zeker zaken maar ik ben er ook van overtuigd dat het aangerekend. Hoewel de kantonrechter

Nait Soez'n 36-6  

Opinieblad voor studerend Groningen. KEI-editie, augustus/september 2008.

Nait Soez'n 36-6  

Opinieblad voor studerend Groningen. KEI-editie, augustus/september 2008.

Advertisement