Issuu on Google+

Nait Soez’n Opinieblad voor studerend Groningen

oktober 2006

35e jaargang

No. 1

Oplage 1500

Verkiezingencircus Dames en heren, burgers en buitenlui! Komt dat zien! Balkenende doet de Sirtaki met dementerende bejaarden, Wouter Bos playbackt de Zangeres Zonder Naam en Geert Wilders probeert een courgette te imiteren bij de Lama’s. Jawel lieve mensen, u raadt het al, Circus Kabinetsverkiezing is weer in de stad! Politici zetten hun hoge hoed op, trekken hun glitterjasjes aan en hangen weer een paar weken lang de paljas uit. Dit alles slechts tegen de schamele prijs van uw stem! Sommige dingen in het leven staan al van tevoren vast. Mag je graag je zegelring oppoetsen met één van de drie polo’s die je draagt boven je gele broek, dan stem je VVD. Mag je graag met je ongewassen lijf en hanenkam door de stad cruisen op je bakbrommer, dan stem je SP. Maar wat stem je als je jezelf niet herkent in een van deze profielschetsen? Laat je niet leiden door de verblindende neonlichten, acrobatische sprongen en bedwelmende ambiance van de circustent. Wat belangrijk is voor studenten, zijn de plannen die de verschillende politieke partijen hebben voor het Hoger Onderwijs. Er is de afgelopen jaren heel wat beloofd en geroepen in Den Haag, maar daar is nog weinig van terecht gekomen. Uiteraard ben jij een maatschappelijk betrokken en politiek geïnteresseerde student die wil weten welke partij het vertrouwen verdient om het land te regeren. Wat je dan moet weten, lees je op pagina 5.

Vage films

(H)eerlijk eten

Dikke dertienjarige meisjes, zwanger gemaakt door vrachtwagenchauffeurs, gaan tijdreizen op een Russisch feest en worden aangekeken door sprookjesachtige bosdieren… Weg met voorspelbare plotten, romantiek, de moraal en happy endings. Vage films rule! pagina 11 

Krijg je van uitgebuite Zuid-Amerikaanse boertjes en opgehokte kalfjes een vieze smaak in je mond? Ga je al kokhalzen bij de gedachte aan genetisch gemanipuleerde kippenbouten en ingestraalde tomaten? Nait Soez’n zocht voor je uit waar je in Groningen eerlijk kunt eten. pagina 8 

Dood aan de Senseo®

Bij het kopen van een nieuw koffiezetapparaat, stuitte redacteur Paul op onbegrip over waarom hij geen Senseo® wilde. Daarom legt hij het nog één keer uit… pagina 9  Nait Soez’n is het opinieblad van de Groninger Studentenbond tel: 050-3634675 www.groningerstudentenbond.nl


2

Nummer 1 35e jaargang

Marcels Trip

In dit nummer: Fashionably fair

3

Politiek schadelijk voor hoger onderwijs

5

Complottheorieën

6

Goed textiel verovert kledingrekken

Student en instelling moeten schikken na verkiezingen

Tweede deel in serie over 9/11

Alternatief voor je maaltijd

8

Biologisch eten in Groningen

Het Senseodrama Waar is echte koffie gebleven?

Nait Soez’n

9

Verder nog:

Nijlootjes 4 Moar Doun 10 Vraag en antwoord 10 Wieke’s filmblik 11 Versus 12 Earl & Meyer 12

De werklust had aan het begin van dit academisch jaar nu niet meteen bezit van mij genomen. Daarbij dreef de fijne nazomer me ook niet gewillig de collegebanken in. Ik liep het liefst als een toerist door de stad, mezelf wijsmakend dat ik niets hoefde. Het had er alle schijn van dat er niks van mij terecht zou komen, ware het niet dat het universum besloot in te grijpen. Op een ochtend lag ik met een aardige kater op de bank, riekend naar de drank en zonden van gisteren, toen de deurbel ging. Mijn huurbaas had de dag ervoor net de rottende vloer uit het halletje gesloopt, maar door mijn voeten strategisch te plaatsen kon ik de voordeur openen zonder in het gapende gat te vallen. Voor de deur stonden twee Jehova’s getuigen – het universum heeft humor in het kiezen van zijn boodschappers. Twee deur-aan-deurverkopers ter meerdere eer en glorie van de lieve Heer kwamen Zijn woord verkondigen bij mij aan de deur, terwijl ik boven de afgrond balanceerde. Het komische van deze setting zal niemand ontgaan, behalve misschien de Jehova’s. Ik weet niet zeker of zij aanleg hebben voor ironie. Ik keek nog eens naar de leegte tussen mijn benen (gelieve dit niet freudiaans op te vatten) en de boodschap was mij duidelijk. Ik dankte de heren voor hun komst, zei dat we de volgende keer bij hen zouden doen en rende naar mijn kamer om het stof van mijn studieboeken te blazen. Als je me zoekt, ik ben die jongen die de komende tijd met een ankertouw aan het academiegebouw geketend zit en af en toe checkt of zijn voetjes nog op de vaste grond staan. Ik ben zo blij weer veilig in de collegebanken te zitten.

35 jaar Nait Soez’n Redactioneel De Groninger Studentenbond kent inmiddels een lange en rijke geschiedenis. Vijfendertig jaar geleden werd de GSb opgericht door een stel enthousiaste actievelingen uit de Groninger Studentenraad. Om dit heugelijke feit te vieren is 30 september een lustrum georganiseerd waar de vele generaties van bondsbestuurders met elkaar in het Oude Rooms Katholieke Ziekenhuis gezellig een biertje konden drinken. Het ‘toeval’ wil dat deze Nait Soez’n ook de eerste editie is van een nieuwe jaargang – de vijfendertigste! De eerste Nait Soez’n kwam uit in maart 1972 en was eigenlijk meer een politiek pamflet dan een echt blad. Hoofdthema was de verhoging van de collegegelden van tweehonderd naar wel duizend gulden. In de Nait Soez’n werd opgeroepen tot actie en verzet tegen deze duivelse maatregel afkomstig van toenmalig minister Mauk de Brauw. De heftige actievoerdersmentaliteit is door de jaren heen wel wat veranderd. Het lustrumbandje speelde weliswaar good old-fashioned vuige Rock ’n Roll, maar het gehalte stereotype linkse hippies/anarchosyndicalisten bleef beperkt. Wat volgens mij alleen maar een goed teken is. Niks kwaads over linkse stereotypen, maar een wat diverser gezelschap komt de discussie over het algemeen wel ten goede.


Nait Soez’n Kuyichi is in Groningen te koop bij: Donna Marquant, Haastje Repje, Project 43, Men at work en Marquant.

Nummer 1 35e jaargang

Back to Basic

3

Verantwoorde kleding saai? Al lang niet meer! ‘Goed’ textiel verovert de kledingrekken: met biologisch katoen wordt op een sociaal verantwoorde manier kleding in elkaar gezet. En dan niet dat stoffige geitewollensokkenspul, nee, mode die je in de meest hippe kledingzaken en modetijdschriften tegenkomt. door Anna van der Meulen Het grootste deel van het textiel dat wereldwijd wordt geproduceerd is gemaakt van katoen. Nadat het katoen tot grote lappen textiel is geweven wordt het vaak nog gekleurd om daarna tot kleding verwerkt te worden. Maar de katoenplant wordt bedreigd: kleine insecten en bodemziektes doden hem en verpesten onze oogst. Daarom zetten we jaarlijks zo’n veertig miljoen kilo chemicaliën in die we over de gewassen sproeien om ons textiel te redden. Helaas is dit natuurlijk niet het hele verhaal; aan dat sproeien hangt een prijskaartje: door de pesticiden en insecticiden wordt alles in de nabije omgeving vergiftigd. En het spoelwater van pas geverfde textiel wordt klakkeloos in rivieren geloosd waardoor deze wel érg vreemde kleuren krijgen en verschrikkelijk vergiftigd raken. Dat dezelfde rivieren vaak de enige watervoorziening zijn voor het gebied eromheen maakt het extra bitter. Om over de productie van kleding nog maar te zwijgen: waarschijnlijk kun je de verhalen van absurde werktijden, hachelijke werkomstandigheden en kinderarbeid niet meer horen. Gelukkig groeit de vraag om kleding die gemaakt is met respect voor mens en natuur, waardoor steeds meer modemerken overstappen op verantwoorde productie. In Nederland bestaat een stichting die dit soort merken wil ondersteunen in hun ‘opschoningsproces’: Made-By, onderdeel van Solidaridad, ontwikkelingsorganisatie die wereldwijd strijdt tegen armoede en onrecht. Wat deze organisatie wil is het “bouwen van verantwoorde productieketens waardoor de consument ruime keus in

duurzaam geproduceerde mode krijgt”. De kledingmerken die Made-By ondersteunt nemen hun katoen af van biologische-katoenboeren. Deze boeren beschermen hun katoenoogst door bijvoorbeeld insecten in te zetten die hun schadelijke soortgenoten opeten en gebruik te maken van zogeheten wisselteelt. Door het ene jaar katoen te telen en het jaar daarop een ander gewas hebben bodemziektes minder kans van overleven. De stoffen die met de biologische grondstof worden geweven gaan vervolgens naar naaifabrieken waar ze op sociaal verantwoorde manier tot kleding worden verwerkt. De kledingmerken betalen een iets hogere prijs voor deze katoen om de extra kosten te dekken. De consument merkt dit natuurlijk in zijn portemonnee, wat een probleem kan opleveren voor zo’n mooi initiatief. Daarom werken kledingmerken die goed textiel gebruiken hard om hun kleding er mooi uit te laten zien zodat de consument het koopt. Kuyichi is hier een mooi voorbeeld van. Het is een jeansmerk dat kleding ontwerpt voor een jong publiek. Om dit publiek aan te spreken ontwerpt het bedrijf kleding met een naar eigen zeggen “sterke, sexy en provocerende eigen stijl”. En het werkt: grote modetijdschriften als Elle hebben aandacht aan het merk besteed en de kledingwinkels die het meest populair zijn bij het jongere publiek hebben het merk in de rekken hangen. Dat je als consument verhoudingsgewijs

meer betaalt voor dit merk valt tussen de andere hippe merken niet eens op: Kuyichi is nauwelijks duurder of zelfs goedkoper dan niet-schone merken als G-Sus, Replay en G-Star. Look fabulous, live well, do good, zoals de Sustainable Style Foundation het noemt. De organisatie wil ons aan het denken zetten over de manier waarop we consumeren en leven. Want voor een verantwoorde levensstijl hoef je maar weinig te doen: nadenken en je bewust worden van de gevolgen die je keuzes hebben. En er valt iets te kiezen, ook wanneer je consumeert. Gelukkig denken sommige producenten met je mee. 

Colofon De Nait Soez’n is het onafhankelijke opinieblad van de Groninger Studentenbond (GSb). Leden krijgen het blad thuisgestuurd. Reacties en artikelen kunnen naar het redactieadres gestuurd worden. De redactie behoudt zich het recht voor artikelen te weigeren of in te korten. Ingezonden brieven zijn bij voorkeur niet langer dan 350 woorden. Advertentietarieven zijn op te vragen via het redactieadres. Nait Soez’n verschijnt zes maal per jaar en wordt gratis verspreid in alle gebouwen van de Hanzehogeschool Groningen en de Rijksuniversiteit Groningen Oplage: 1500 stuks (4200 stuks voor de KEI) De deadline voor de volgende editie van de Nait Soez’n is donderdag 21 september.

Redactieadres:

St. Walburgstraat 22a 9712 HX Groningen Tel.: 050 363 46 75, fax: 050 363 69 04 naitsoezn@groningerstudentenbond.nl Hoofdredactie: Paul Klein Lankhorst Adjunct-hoofdredacteur: Marcel Trip Eindredactie: Anna van der Meulen Redactie: Ruben Veldhuis, Arnoud Bodde en Thomas Ebben Tekeningen: Annelies Stern, Ellen Deckwitz, Paul de Vreede, Bas de Vries en Jan Poelstra Columnisten: Ellen Deckwitz en Marcel Trip Uitlegger: Annelies Stern Duplicatie: ’t Hartje


4

Nait Soez’n

Nummer 1 35e jaargang

Nijlootjes Op de Rijksuniversiteit Groningen en de Hanzehogeschool schuiven studenten samen met personeel en bestuur aan om nijpende zaken te bespreken. Op de universiteit gebeurt dit in de Universiteitsraad (U-Raad), en op de Hanze in de Hogeschool Medezeggenschapsraad (HMR). In beide raden wordt de Groninger Studentenbond vertegenwoordigd door het Vooruitstrevend Overleg Studenten (VOS). De Nait Soez’n bericht (naast andere nieuwswaardige weetjes) elke editie over het reilen en zeilen van deze raden.

Leerrechten uitgesteld? Dat leerrechten er komen lijkt wel zeker. De vraag is alleen: wanneer? De PvdA, altijd een voorstander geweest van de leerrechten, twijfelt of het wel ‘zorgvuldig’ genoeg gebeurd. De wet is al door de Tweede Kamer geloodst en moet voor invoering nog door de Eerste Kamer worden goedgekeurd. De PvdA roept de Eerste Kamer nu op om de leerrechten nog tegen te houden totdat aan de ‘randvoorwaarden voor invoering’ is voldaan. Zo zou het nieuwe inschrijvingsprogramma voor studenten, stu- Nadat het centrum van Groningen is uitgeroepen tot ‘beste dielink, nog niet klaar zijn en loopt de communicatie tussen de binnenstad van Nederland’ heeft de stad nu ook de prijs in de wacht gesleept voor ‘leukste studentenstad’. Begin september politiek en ‘het veld’ niet optimaal. is op www.nosheadlines.nl een wedstrijd georganiseerd tussen de verschillende studentensteden waar de bezoekers konden stemmen op hun favoriet. De wedstrijd eindigde met een nekaan-nekrace tussen Groningen en Utrecht, maar werd uiteinIn haar conceptverkiezingsprogramma presenteerde het CDA delijk beslecht in het voordeel van de noorderlingen. een plan om de masterfase van een opleiding niet langer te bekostigen, waardoor studenten de kostprijs van de opleiding zouden moeten betalen. Dit leverde het CDA felle kritiek van andere partijen, studentenorganisaties en haar eigen onderwijsspecialisten op. Volgens hen zou het plan een slechte uit- In het kader van het stimuleren van studentondernemerschap werking op de kenniseconomie hebben. Bovendien ging dit in heeft StudEnterprise, een organisatie die RUG-studenten helpt tegen het continue verzet van de CDA-kamerfractie tegen col- bij het opzetten van eigen bedrijven, onlangs een pand op het legegelddifferentiatie. Daarom verklaarden het partijbestuur Zernikecomplex geopend. Studentondernemers kunnen in dit en fractievoorzitter Verhagen dat het plan op het komende pand tegen een lage prijs ruimtes huren om hun activiteiten congres zal worden geschrapt. Op het moment van schrijven te ontplooien. De verhuur van ruimte in dit pand is een nutis het congres echter nog aan de gang, dus zekerheid hierover tige aanvulling op de andere activiteiten van StudEnterprise: kan niet gegeven worden. cursussen en spreekuren voor studentondernemers, gegeven door ondernemers met ervaring.

Beste studentenstad

CDA Masterplan

StudEnterprise eigen pand

Actie in Haagse hofvijver

Enkele bezorgde studenten hebben eind september actie gevoerd tegen de invoering van leerrechten. Door de hofvijver in Den Haag over te zwemmen en twee spandoeken op het eilandje, tegenover de Eerste Kamer, op te hangen trachtten zij de aandacht van Kamerleden te trekken en riepen zij hen op om het wetsvoorstel tegen te houden. Volgens welingelichte bronnen in het gebouw van de Eerste Kamer trok de actie zeker de aandacht, aangezien beveiligingsbeambten ín het gebouw de politie moesten waarschuwen. Of de discussie er sterk door beïnvloed werd is natuurlijk moeilijk te zeggen, maar veel partijen hadden vooraf al een kritische houding ten opzichte van de wet op de leerrechten.

Miljoenennota Prinsjesdag was dit jaar een ongekend optimistisch feestje. Ook het hoger onderwijs mag zich verblijden met extra investeringen voor ‘kennis en innovatie’. Er moet namelijk veel gebeuren wil Nederland de gewenste status van ‘competitieve kenniseconomie’ bereiken. Concrete plannen om dit te bereiken zijn er echter nog niet. Wel is er veel geld uitgetrokken voor het aantrekken van meer studenten naar bèta en technische studies en voor onderzoek. Zo hebben de RUG en het UMCG tientallen miljoenen toegekend gekregen voor onderzoek. Een ander speerpunt om een stap naar de Lissabon-doelstellingen te doen, is meer hoog opgeleide Nederlanders opleiden. Het kabinet streeft ernaar dat helft van de Nederlandse bevolking in 2020 tot de hoger opgeleiden behoort. Een ambitieus plan aangezien de stijging van 2004 naar 2005 slechts 0,3% was en dit het totaal op 35,9% bracht. Er wordt dan ook 5,4 miljoen voor de universiteiten en 37,3 miljoen voor de hogescholen uitgetrokken om de al stijgende studentenaantallen op te vangen. Hoe het huidige kabinet de voorgestelde selectiemogelijkheden en mogelijke collegegelddifferentiaties denkt te rijmen met de geambieerde groei van het percentage hoger opgeleiden is onduidelijk.


Nait Soez’n

Nummer 1 35e jaargang

Weinig te kiezen

5

Kwaliteitsonderwijs mag niets kosten Het is wéér verkiezingstijd. Debatten verhevigen zich en de politieke loopgraven worden gespit. De peilingen, die wederom een sleutelrol lijken te spelen in de manier waarop elke partij zich profileert, schommelen met de dag. Dat het hoger onderwijs na 22 november verder gaat veranderen is duidelijk, maar op welke manier? door Paul Klein Lankhorst Sinds de aantreding van het eerste kabinet Balkenende heeft de regering de mond vol van onze zogenaamde ‘kenniseconomie’. In de snel veranderende en globaliserende wereld moet Nederland het hebben van innovatie, zeker als we ook in de toekomst willen blijven concurreren met de opkomende economieën in met name Azië. Daartoe werd in 2003 het innovatieplatform opgericht met aan het hoofd onze eigen premier. Drie jaar later en oppositieleider Wouter Bos verklaart het platform een mislukking. En de PvdA-fractievoorzitter is daarin niet de enige. Toch is het innovatieplatform niet het enige mislukte project om de kenniseconomie er weer bovenop te helpen. Eerder was al duidelijk dat de Lissabon-strategie, bedoeld om van de gehele Europese Unie een kennisparadijs te maken, een onhaalbare kaart was. Wat is er toch mis met al deze goedbedoelde initiatieven en waar blijven ze steken? Binnen de Nederlandse politiek wordt er wel met een beschuldigende vinger gewezen naar de starre hoger onderwijsinstellingen. Niet alleen zouden ze hun studenten niet weten te stimuleren, ook is de onderlinge concurrentie onvoldoende om het niveau van ‘excellentie’ te halen waar het Nederland van nu en in de toekomst om schreeuwt. Er is praktisch geen partij, links of rechts, die niet waarschuwt voor de teloorgang van de kwaliteit van ons wetenschappelijk onderwijs. Dat wil niet zeggen dat ze er niet elk een andere oplossing voor aandragen. Wat hoe dan ook op de schop gaat is de manier waarop collegegeld door de student aan de onderwijsinstelling betaald wordt. In het kader van keuzevrijheid en het bevorderen van de concurrentie krijgt de student van de nabije toekomst leerrechten toebedeeld. Dit is een soort strippenkaart die iemand ‘recht’ geeft op het volgen van een opleiding aan de universiteit of hogeschool. Ze zijn een verzinsel van meerdere staatssecretarissen en uiteindelijk pas echt uitgewerkt

door Mark Rutte. Leerrechten zijn onderdeel van de aankomende nieuwe wet op hoger onderwijs en onderzoek. Het politieke steekspel rondom de invoering was buitengewoon ingewikkeld. Belangenpartijen van studenten en het hoger onderwijs waren nogal sceptisch en de Raad van State deed er nog een schepje bovenop door er een zeer negatief rapport over te publiceren. Een gemeenschappelijk doel van de drie grote partijen (CDA, PvdA en VVD) is om de overheid meer terug te laten treden uit het hoger onderwijs. De VVD pleit voor het open bestel. Dit houdt in dat de onderwijsmarkt wordt opengegooid voor particuliere aanbieders. Nu zijn het voornamelijk de traditionele universiteiten en hogescholen die het onderwijsaanbod bepalen. In de toekomst zouden ook andere spelers zich mogen melden; eigenlijk een soort ‘vermarkting’ van het hoger onderwijs. Impliciet heeft dit ook tot gevolg dat de collegegelden per instelling mogen gaan veranderen. Immers, als het hoger onderwijs de vrije markt op gaat kan je verwachten dat kwaliteitsonderscheid zich met name toespitst op financieel onderscheid. Absurd hoge collegegelden van meer dan 10.000 euro zijn de komende jaren nog niet aan de orde: in 2011 mag de

kamer weer debatteren over de toegestane hoogte van het collegegeld. Het vreemde is dat de verschillen tussen de grote politieke partijen zich meer laten gelden in de details dan in de grote lijn. Zo zijn de geschilpunten eerder hoeveel jaar een student leerrechten mag gebruiken, of op welke manier de studieschuld wordt terugbetaald dan echt een fundamentele botsing over de inrichting van het hoger onderwijs. Bovengenoemde partijen komen allemaal met dezelfde credo’s: meer vrijheid voor de student, minder overheid binnen het hoger onderwijs, meer ruimte voor kwaliteitsdifferentiatie en, niet uitgesproken, minder geld. En dat laatste is eigenlijk het grote probleem. De onderwijshervormingen, niet alleen binnen Nederland maar ook in de rest van Europa, zijn verwoede pogingen de politieke besluitvorming te delegeren naar martkmechanismen zonder daarbij de voorziene negatieve consequenties, zoals teloorgang van de toegankelijkheid, te moeten dragen. Wat daarbij uit het oog wordt verloren is dat student en instelling zich zullen schikken naar de nieuw ontstane situatie op een manier die nog wel eens heel anders kan uitpakken dan de mooie verkiezingspraatjes ons doen geloven. 


6

Nummer 1 35e jaargang

Nait Soez’n

De 11 september Omissies deel 2 In het eerste deel van deze tweeluik zijn de aanslagen op het Pentagon en vlucht 93 besproken. Veel vragen zijn onbeantwoord gebleven. In dit artikel worden de prominentste van de aanslagen op 11 september 2001 besproken: die op de Twin Towers. door Bas de Vries De gevolgen van de aanslagen op de Twin Towers lijken op het eerste gezicht vrij logisch. Om 08:46 stort American Airlines vlucht 11 in de Noordtoren en om 09:03 boort United Airlines vlucht 175 zich in de Zuidtoren. Na enkele tientallen minuten zijn de gebouwen door de crash en de brand te veel verzwakt. De bovenste top van de Zuidtoren stort om 09:59 in de onderkant. Daarna stort het gebouw in ongeveer tien seconden helemaal in. De Noordtoren volgt een half uur later. De tweede inslag raakt de Zuidtoren tien verdiepingen lager dan de eerste aanslag. Hierdoor komt het volle gewicht van tien extra verdiepingen op dit zwakkere punt te staan. Een vliegtuigromp is echter nogal dun, het maakt minder kapot dan je zou verwachten. Dat is ook de reden dat vliegtuigen in kleine stukjes breken, wanneer ze neerstorten. Daarnaast ontbrandt een onbekend, maar aanzienlijk deel van de kerosine buiten het gebouw. De Zuidtoren zakte als eerste in elkaar, met een snelheid van zo’n 118 kilometer per uur. Om 17:20 volgt WTC 7, een gebouw met 47 verdiepingen en 174 meter hoog. Ondanks dat geen vliegtuig dit gebouw ooit heeft geraakt en er alleen wat interne brand woedde, stortte het binnen 6 seconden in. Het Amerikaanse leger hield die dag een aantal door elkaar lopende oefeningen. Eén van de oefeningen zou de radar van straaljagers vullen met nepdoelen, zogenaamd gekaapte vliegtuigen. Voor de gehele VS waren op dat moment nog maar een handvol jagers beschikbaar. Deze jagers, die de gekaapte vliegtuigen hadden kunnen onderscheppen, kregen soms 22 mogelijke doelen op hun radar te zien. In de verwarring werd Vlucht 11 tot laat die middag op de radar gevolgd. De rampenbestrijding erkende de omvang van de aanslagen niet. Mensen op de hoge etages van de Twin Towers kregen het advies te blijven waar zij waren. Sommigen die desondanks de trappen naar beneden namen, hebben de ramp overleefd. Waarom zijn de gekaapte vliegtuigen niet door straaljagers onderschept? Tussen het bekend zijn van het afwijken van de koers van een passagiersvliegtuig en het opstijgen van een jager moet ongeveer twintig à dertig minuten worden gerekend. Op 11 september stuurt NORAD om 08:46 twee F-15’s de

lucht in om vlucht 11 te onderscheppen. Zij geven echter geen aanwijzingen aan de piloten waar zij het gekaapte vliegtuig kunnen vinden! De brand in de Twin Towers leek op een niet heel hete brand. Niemand zal door middel van de beelden ooit kunnen vaststellen wat de temperatuur in het WTC precies was. Waarom stortten de torens helemaal in, en viel niet alleen de top eraf? Het staal en de bouten kunnen verzwakt worden door brand. Staal kent echter geen integriteitverlies tot vlak voor het smeltpunt. De 47 stalen pijlers in de Twin Towers zitten in een rechthoek in het midden van het gebouw. Hierin bevindt zich weinig brandstof en de rechthoek is ontworpen om een voortzetting van brand tegen te gaan. De opnames van de brandweerlieden in de Twin Towers laten horen dat er op de 78e verdieping kleine controleerbare branden woedden. De regering heeft altijd gedaan alsof hier een vuurzee was. Het laatste wat de helden op deze opnames zeggen, is dat er om hen heen explosies plaatsvonden. Veel verslaggevers, die dezelfde dag ter plaatse waren, meldden ook explosies. Onderzoek van Ground Zero legde veel onverklaarbare verschijnselen bloot, zoals wolken van microdeeltjes en poelen gesmolten staal en aluminium. Sommige brokstukken, die gebruikt zijn in het onderzoek, moesten

van de vuilnisbelt worden gehaald! De gebouwen trilden na de inslag niet meer dan bij een zware orkaan. Het staal zou het pas begeven bij een temperatuur die meer dan vijfhonderd graden hoger is dan door kerosine veroorzaakt kan worden. Een aantal experts zegt, op basis van de filmbeelden, dat het om gecontroleerde explosies ging. Hier zijn meerdere aanwijzingen voor. Aan de andere kant zijn er foto’s waarop heel duidelijk te zien is dat de top van de Zuidtoren scheef trekt, een ongecontroleerde instorting dus. De week voor elf september zijn er verdachte boringen geweest in het WTC. De bekende theorie van het op elkaar klappen van de verdiepingen (pancaking) vindt bij de experts geen algemene weerklank. Larry Silverstein, de miljardair die WTC 1, 2 en 7 bezat, heeft gezegd dat vanwege de omvang van de aanslagen, er besloten is World trade centre 7 te pullen. Dit kan twee dingen betekenen. Hij besloot het gebouw op te blazen of hij gaf het bevel om de brandweermannen terug te trekken. Dit komt overeen met zijn opgegeven reden, dat al zoveel brandweermannen die dag hun leven verloren hadden. Indien Silverstein het gebouw heeft op geblazen, is hij medeplichtig aan een gruwelijk misdrijf. Als hij echter de brandweermannen op tijd heeft teruggetrokken, heeft hij, anders


Nait Soez’n dan de officiële hulpdiensten, veel mensen het leven gered. Aan de andere kant: dit gebouw stort anders in dan de Twin Towers. Het stort van onderaf in. Er wordt gesteld dat de Amerikaanse regering wel zou ingrijpen indien ze van tevoren aanwijzingen hadden dat deze aanslag zou plaatsvinden. Maar de VS zijn door meerdere landen gewaarschuwd. Zo kreeg Amerika eind augustus 2001 een waarschuwing van Israël dat een groep van 19 terroristen in de VS waren, om een aanslag te plegen. Het Israëlische bedrijf Zim American Isreali Shipping verhuisde een week voor 11 september naar Virginia. De Israëli’s waren na hun waarschuwing slim genoeg om hun landgenoten in veiligheid te brengen. De Amerikanen waren minder slim: het instorten van de Twin Towers was een milieuramp van de eerste orde. Er zijn duizenden kilo’s asbest, zware metalen en radioactieve elementen de lucht in gevlogen. Toch is de lucht op 13 september als veilig bestempeld. Het Witte huis heeft de persberichten aangepast zodat Wallstreet weer open kon. Reddingswerkers mochten geen mondkapjes dragen omdat dit mensen zou afschikken. De helft van de mensen die Ground Zero hebben schoongemaakt, kreeg ademhalingsproblemen en 14 politiehonden zijn gestorven. De opstelling van de president is dubieus. De beelden waarop Bush door zijn veilig-

Nummer 1 35e jaargang

heidsman Andy Card in het oor gefluisterd wordt, zijn welbekend. Card vertelde hem dat het tweede vliegtuig in het WTC heeft geslagen. Dit is om 09:05. Bush’ veiligheidsmensen hebben verklaard dat hij, een half uur daarvoor, wist wat in New York gebeurde. Hij moet ook hebben geweten dat er meerdere vliegtuigen gekaapt waren. De Federal Aviation Administration (FAA) had alle informatie aan de geheime dienst doorgegeven. Bush zag het eerste vliegtuig inslaan op een gewone televisie. Hij zei, toen hem gevraagd werd wat er door hem heen ging op het moment van de terroristische aanslagen: ”I’d seen this plane fly into the first building. There was a TV on, I thought it was pilot error.” De enige bekende opname van de eerste aanslag werd pas op 12 september bekend. Nu kun je zeggen dat Bush zich vergist tussen het eerste en tweede vliegtuig. Maar waarom denkt hij dat de inslag die hij ziet een fout van de piloot is? Ook duurde het 411 dagen om een commissie te benomen om 9/11 te onderzoeken, terwijl na rampen als die met de Titanic of de aanslag op Kennedy binnen een paar dagen onafhankelijke commissies werden benoemd. Alle leden zitten tot hun nek in de belangenverstrengeling. Er wordt de ene fout na de andere gemaakt. Men liegt, bijvoorbeeld over de rol van de FAA en de kapers. Men probeert de handel met voorkennis in aandelen van (advertentie)

7

American Airlines te verhullen. Het Witte Huis werkt niet mee. Veel van de gevraagde documenten worden nooit gepresenteerd of gecensureerd. Het budget begint bij drie miljoen dollar, terwijl het onderzoek naar de explosie van de Columbia Space Shuttle vijftig miljoen dollar kreeg. Complottheorieën rondom de aanslagen ontwikkelen zich voortdurend doordat veel vragen onbeantwoord blijven. Zo heeft de film Loose Change, 2nd Edition met al zijn theorieën veel stof doen opwaaien. Als tegenstem zijn er websites die, volkomen in hun recht, websites die alle complotten proberen te bestrijden. Maar de onbeantwoorde vragen blijven: wanneer komt er een officieel standpunt van de regering naar aanleiding van de vele onderzoeken naar de verdachten toen ze hun vlieglessen namen? Of naar aanleiding van de vele waarschuwingen van andere landen? Waarom geeft de Amerikaanse regering beelden van de camera’s rond het Pentagon niet vrij? Waarom kreeg de commissie zo weinig geld voor haar onderzoek? Waarom wordt de discussie over deze zaken wel op het internet gevoerd en niet door politici? Complottheorieën na rampen zijn volstrekt normaal. Over de Bijlmerramp doen ook nog steeds de vreemdste geruchten de ronde. De Amerikaanse overheid kan met wat meer openheid veel theorieën uit de wereld helpen. 


8

Nummer 1 35e jaargang

Weten wat je eet

Nait Soez’n

Vrijwel iedereen weet het: voordat je voedsel in de schappen van de supermarkt ligt heeft het een traject afgelegd waar de meeste mensen tijdens het eten liever niet bij stil staan. Van bio-industrie tot slavernij op plantages. Hieronder een opsomming van enkele plaatselijke alternatieven voor eerlijk eten. door Marcel Trip Bewust consumeren is in. De biologische keurmerken en vleesvervangers schieten dan ook (soms letterlijk) als paddestoelen uit de grond en vullen steeds meer schappen in de supermarkt. Er is vraag en dus aanbod. Een nadeel van dit grootschalige aanbod is dat veel grondstoffen van deze bewustere producten van de andere kant van de wereld moeten komen. Je kunt je afvragen wat slechter is voor het milieu, een bespoten tomaatje uit Nederland, of een onbespoten exemplaar dat is ingevlogen vanuit Israël. Ook de omstandigheden waaronder deze producten zijn gegroeid of geproduceerd zijn in de grootschalige aanlevering niet te achterhalen. In onze stad zijn echter voldoende alternatieven waarbij het inkoopbeleid een stuk bewuster is. Hier gaat het niet alleen om aan de vraag van de consument te voldoen, men wil ook een verschil maken. Denk maar eens aan één van de vele biologische supermarkten die Groningen rijk is. Al is het ecologische voedsel ook hier geen garantie voor bijvoorbeeld goede arbeidsomstandigheden en het respecteren van mensenrechten in derdewereldlanden. Voor een verantwoord biefstukje kun je naar De Groene Weg, een keten van slagerijen die uitsluitend biologisch vlees aanbieden. Het gehele proces van de biologische boerderijen en het transport tot aan de slacht en verdere bewerking is in eigen beheer. Op deze manier kan De Groene Weg het hele proces diervriendelijk en gezond houden. De Groene Weg in Groningen vind je aan het Boterdiep en is een aanrader voor iedereen die van vlees én van dieren houd. Het Voko (VoedselKollektief) is al bijna twintig jaar een alternatief voor mensen die de garantie willen dat er voor hun maaltijd geen misstanden hebben plaats gevonden. Het collectief is in 1988 door vijftien mensen opgericht en heeft tegenwoordig zo’n vijftig leden. Het idee is om een alternatief te bieden voor de meer kritische consumenten. Zij vinden dat zelfs in de natuurvoedingswinkels het winstoogmerk te bepalend is en dit negatief is voor de kwaliteit van de producten die ze aanbieden. Voko hanteert een politiek bewust,

mens- en diervriendelijk inkoopbeleid. Hetgeen betekent dat er zoveel mogelijk biologische producten worden gekocht en de hoeveelheid verpakkingsmateriaal tot het minimum is beperkt. Ongeveer 95% van de producten van de Voko zijn biologisch. Ook de omstandigheden waaronder de producten tot stand komen zijn van belang voor de inkoop. Zo wordt jouw geld niet gebruikt om slavernij en andere schending van de mensenrechten te financieren. We zouden geen arme studenten zijn als we niet dachten: mooi initiatief, maar Euroshopper is toch een stuk goedkoper. Omdat het Voko met vrijwilligers werkt en ze hun producten iets groter inkopen, kunnen ze hun producten tegen een vrij lage prijs aanbieden. Je moet wel lid worden om bij ze te kunnen bestellen, maar het lidmaatschap kost slechts één tot vijf euro per maand (het bedrag dat je betaalt is afhankelijk van je inkomen). Het geld dat overblijft na gemaakte onkosten gebruikt Voko om goede doelen te ondersteunen. Het Voko is gesitueerd op de Groote Leliestraat 41. Zij zijn dinsdags van 17.30

tot 18.30 en vrijdags van 16.00 tot 18.00 uur geopend. Mensen die willen zien wat het Voko zoal verkoopt of meer informatie willen zijn van harte welkom. Maar ook wanneer je jezelf de luxe veroorlooft eens lekker uit eten te gaan, kan dat in Groningen op bewuste wijze. Er zijn veel restaurants waar ze naast vegetarische gerechten, ook gerechten met biologisch vlees op de menukaart hebben staan. Een voorbeeld hiervan is bluescafé De Vestibule in de Oosterstraat. Bijkomend voordeel is dat ze hier altijd wel een paar gerechten serveren die met het budget van een student nog prima te betalen zijn. Zo kun je de euro’s die je in je zak houdt besteden aan studieboeken, of bier natuurlijk. Voor vijf euro kun je lid worden van vereniging Salmonella (kijk voor informatie op www.volxkeuken-salmonella.nl). Vervolgens kun je hier dan zaterdags een volledig biologische en veganistische maaltijd nuttigen. Voor zo’n vier euro heb je dan een heerlijke twee- of driegangenmaaltijd. Eet smakelijk! 


Nait Soez’n

Nummer 1 35e jaargang

De Senseo®-generatie

9

De Senseo®, vriend of vijand? De nieuwste revolutie op koffiegebied behaagt de massa, maar de hardcore koffiedrinker bekijkt het fenomeen met een scheef oog. Is hier sprake van nostalgisch gewauwel, of terechte kritiek op een voortschrijdende normvervaging? door Paul de Vreede Hier een tip om rijk te worden: ontwikkel een product dat mensen helpt om alledaagse handelingen uit te voeren met de helft minder hersenactiviteit. Het bijzondere aan deze categorie producten is dat de potentiële consument bij het zien van de advertentie uit pure anticipatie al minder na gaat denken. In het ontstane mentale vacuüm borrelen vervolgens spontaan vervangende rationales op als: “Wauw! VIER mesjes én een aloë verastrip! Nu hoef ik nooit meer te leren om me fatsoenlijk te scheren!” De cognitieve dissonantie wordt des te sterker als je de gadget- of de statuswaarde van het product verhoogt: “Jottem! Dankzij dit hemelse navigatiesysteem kan ik eindelijk met de auto naar de supermarkt zonder te verdwalen!” Kortom: richt je erop om de consumenten in een staat van verminderd nadenken te brengen, dan kun je ze alles aansmeren. Het mooiste voorbeeld hiervan is de landelijke hype van het ons allen welbekende Jouster koffiehuis: de Senseo®. In de etalage van elke electronicazaak en in steeds meer studentenhuizen wordt je door deze plastic drabslurven aangegrijnsd. Het moeilijke proces met schepjes, filters en koffiepoeder is goddank vervangen door een simpele druk op de knop en, niet te vergeten, de keurig afgemeten pad. Tevens verkrijgbaar voor mensen die thee zetten ook te moeilijk vinden. Het is eigenlijk verbazingwekkend dat men de grootste design flaw voor lief neemt: je moet eerst nog kiezen of je één kopje of twee wilt. Te moeilijk! Doe daar iets aan, mensen! Is het dan echt zo rampzalig dat het vertrouwde koffiezetten simpeler kan? Het is toch ook een vooruitgang

dat we onze auto niet meer aan hoeven te zwengelen? Of dat we niet meer met een emmer slootwater hoeven te zeulen om de wc door te spoelen? Klopt helemaal. Ik zou zelfs willen zeggen dat ik dol ben op technologische vooruitgang. Ik verwacht alleen wel dat er een gelijksoortige vooruitgang plaats moet vinden met betrekking tot de kwaliteit van het gebodene. Betere koffie dus. Of op zijn minst even goeie. Niet die onpersoonlijke bagger die zich onder een laagje crème moet verschuilen en elke keer precies hetzelfde smaakt. Voor de liefhebber van sterkere koffie of van exotische blends zijn weliswaar ook andere pads verkrijgbaar, maar je vraagt je

af of een schepje niet gemakkelijker was geweest. Of in ieder geval logischer. Het zou toch wat zijn als je in de supermarkt ook al moest kiezen tussen zwarte koffie, koffie met melk en suiker, alleen melk, één klontje, twee, etcetera. Verscheidene mensen vinden hun bakje Senseo® lekkerder dan gewone koffie. Tja, over gebrek aan smaak valt niet te twisten. Vaak betreft het hier toch de mensen die nooit geleerd hebben (en waarschijnlijk ook nooit zullen leren) om een goeie bak koffie te zetten. Vergelijk dit met de eerder genoemde bavianen die welgeteld vier mesjes en een verzorgende vitamine B12-component nodig hebben om zich te scheren zonder hun gezicht te fileren. Er zijn nou eenmaal mensen die ervoor kiezen om een middenmoterig leven te leiden, onwetend van de geneugten die je ten deel kunnen vallen wanneer je de moeite neemt om zelf eens iets uit te proberen. Wist je bijvoorbeeld dat een schep kaneel in je koffiefilter ook erg lekker kan zijn? Het zou me ergens ook allemaal worst wezen hoe mensen autorijden, scheren of hun koffie drinken. Waar ik me wel over druk kan maken, is de toenemende mate van bloedeloosheid waarin sommigen lijken te leven. Er zijn beroemde experimenten geweest, waarin ratten voorzien waren van een elektrode die het ‘genotscentrum’ in hun hersenen stimuleerde. Deze elektrode was op zijn beurt verbonden met een schakelaar waar de ratten vrij toegang tot hadden. Wat gebeurde er? De arme beesten bleven net zo lang in een gelukzalige toestand op het knopje rammen tot hun hersenen het begaven. Instant gratification maakt het leven niet zinvol, maar wat wel? Liefde bijvoorbeeld. En lekkere koffie. Van beiden krijg ik met regelmaat een warm en gelukkig gevoel van binnen. Ook zou ik bij voorkeur niet zonder willen leven. Het is díe vervulling die ertoe leidt dat je de schoonheden des levens met zorgvuldigheid, respect en bewondering benadert. En precies om die reden zou ik mijn droomvrouw dan ook nooit willen verruilen voor een anonieme snol met een laagje syfilis erop. Proost. 


10

Nait Soez’n

Nummer 1 35e jaargang

Vraag en antwoord Maximale bijverdiengrens Vraag: Afgelopen jaar heb ik naast mijn studie flink wat bijverdiend. Nou heb ik gehoord dat er een maximum is aan wat je mag bijverdienen van de IB-Groep. Is dat inderdaad zo en waarop wordt dat bedrag dan precies gebaseerd? Antwoord: Het is inderdaad zo dat de IBG een maximaal bijverdienbedrag hanteert. In 2006 is dit bedrag € 10.527,57 netto, een bedrag waar je niet zomaar aan komt. Niet alleen het bedrag dat je verdient met je bijbaan telt mee voor het maximale bijverdienbedrag maar ook ingehouden bedragen voor contributie van personeelsvereniging of vakbond, vakantiegeld en uitkering van de dertiende maand. Ook sociale uitkeringen, belastbare periodieke uitkeringen en verstrekkingen, winst uit onderneming vermeerderd met de ondernemersaftrek, belastbaar inkomen uit overige werkzaamheden, belastbaar inkomen uit eigen woning, voordeel uit De Groninger Studentenbond behartigt de belangen van alle studenten in Groningen. Nieuwsgierig? Kom een keer langs! Actief worden is heel makkelijk. Je kan schrijven voor de Nait Soez’n, maar je kunt je ook bezig houden met studentenhuisvesting, milieu of medezeggenschap.

Steun ons en word lid! Algemene Ledenvergadering ALV donderdag 26 oktober ALV’s beginnen om 19.30 uur te pande. Alle leden wordt aangeraden aanwezig te zijn. Na afloop is er altijd een KV met bier voor € 0,50 en fris voor € 0,25! De Groninger Studentenbond is van maandag tot en met donderdag geopend van 12 tot 17 uur.

St. Walburgstraat 22, 1e verdieping, 1x bellen

sparen en beleggen, wezenpensioen en uitkeringen in het kader van de Algemene Nabestaandenwet tellen mee. Gelukkig zijn er ook inkomsten die niet meetellen. Dit zijn onder andere je studiefinanciering, huursubsidie, kinderbijslag en uitkeringen op grond van de Wet werk en bijstand of de Algemene wet bijzondere ziektekosten. Mocht nou blijken dat je boven het maximale bedrag komt is het van belang zo snel mogelijk je studiefinanciering stop te zetten en je OV-kaart in te leveren. Doe je dit niet dan zul je een bepaald bedrag terug moeten gaan betalen. Per 1 januari kan je dan wel weer gewoon studiefinanciering aanvragen. Ditzelfde geldt als je geen recht meer hebt op een prestatie- of tempobeurs maar nog wel recht hebt op een lening. De IBG controleert achteraf het bedrag dat je hebt verdiend bij de belastingdienst. Zoals al eerder gezegd zal je een bepaald bedrag terug moeten betalen wanneer blijkt dat je te veel verdiend

Nieuw Bestuur

hebt. Dit bedrag bestaat uit 3 delen: het bedrag dat je bijverdiend hebt boven de vastgestelde grens, een bedrag van € 78,35 voor iedere maand dat je je OV in je bezit had en een bedrag aan rente. Dit bedrag kan aardig oplopen, dus vergeet niet je inkomsten in de gaten te houden! 

GSb-Studentensteunpunt Voor al je vragen over:

-

Studiefinanciering Onderwijs Huisvesting Bijbaantjes

050 318 78 98 www.groningerstudentenbond.nl

Moar Doun!

Na 35 mooie en minder mooie jaren bestaat de Groninger Studentenbond nog altijd. Dit jaar is er wederom een nieuw bestuur dat de vereniging mag gaan aansturen. Na verschillende sollicitatieprocedures zijn er vijf mensen goed genoeg bevonden. We stellen de kersverse bestuursleden kort aan u voor: Jasper Spaans (voorzitter) Jasper is student Kunstmatige intelligentie en Informatiekunde aan de RUG. In het verleden heeft hij onder meer ervaring opgedaan bij zijn studievereniging, de Opleidingscommissie en de Faculteitsraad van de Faculteit Gedrags- en Maatschappijwetenschappen. Jasper gaat dit jaar onder meer de werkgroep Onderwijs aansturen en hij is bezig met de landelijke gang van zaken bij de LSVb samen met Joas. Maurits van Dijk (vice-voorzitter) Maurits is student Management, Economie en Recht aan de Hanze. Hij is helemaal nieuw bij de GSb, maar heeft daardoor wel een open blik op de organisatie. Maurits heeft er al een jaar werkervaring op zitten en weet dus van wanten. Dit jaar is Maurits onder andere bezig met de werkgroep Huisvesting, HVOS, KEI commissie en gaat hij samen met Joas gezellige en leerzame activiteiten organiseren. Wimar Hebels (secretaris) Wimar is student Geschiedenis en Wijsbe-

geerte van een wetenschapsgebied aan de RUG. Hij heeft onder andere mee gedaan aan de campagne van het Vooruitstrevend Overleg Studenten (VOS), de fractie van de GSb in de universiteitsraad, en zat in de Faculteitsraad van Letteren. Wimar gaat zich dit jaar onder andere bezig houden met de werkgroep Huisvesting en het SMOG. Hanna Riezebos (penningmeester) Hanna is studente Geschiedenis aan de RUG. Ze heeft onder meer 2 jaar in de Opleidingscommissie van Geschiedenis gezeten, waarna ze in de Adviesraad voor het Onderwijsinstituut van de Letterenfaculteit zat. Tevens is ze lid geweest van de Kaskomissie van de GSb en beschikt dus over de nodige financiële kennis. Hanna gaat zich dit jaar onder andere bezig houden met UVOS en de werkgroep Internationalisering. Joas Meijer (algemeen bestuurslid) Joas is student verpleegkunde aan de Hanze. Hij zat het afgelopen jaar in de medezeggenschapsraad van de Academie voor Verpleegkunde. Dit jaar gaat hij binnen de GSb bezig met de het Studenten Steunpunt, het Struikelblok, is hij bestuursverantwoordelijke voor HVOS en gaat hij gezellige en leerzame activiteiten organiseren met Maurits. Ook gaat hij voor de GSb naar de LSVb om landelijke onderwijszaken te bespreken. 


Nait Soez’n

Nummer 1 35e jaargang

11

Droom, nee een moord Wieke’s filmblik Het is heel menselijk om dingen in categorieën te willen delen. Diertjes, plantjes, fruit, groente, gek, anders, links langharig tuig, enzovoorts. Zo heb ik ook categorieen films: foute horrorfilms, foute films, Hollywood, zielige huisvrouwendrama’s of paranoïde anime. Of de categorie ‘Wat de fuck heb ik nou weer gezien?!’. Bijvoorbeeld die ene vage Russische film op dat vage Russische feestje waar ik eens belandde (iets met een heleboel Russisch bier, beginnend met een B, en Russische films… nee, echt verder niets…). De film (Russian Ark; Sokurov, 2002) speelde zich af in de Hermitage (die oneindig groot is) en terwijl de hoofdpersoon er doorheen loopt, ouwehoeren mensen in kostuum tegen hem aan terwijl hij door de tijd reist. Duuuus…. Nee, geen aanrader. Behalve bij persistente insomnia. Een ander uitstekend voorbeeld van onnavolgbare vaagheid is Akira (Ôtomo, 1988). Akira is een van de eerste anime films die de anime populair zouden maken in het Westen vanaf de jaren ’90. Akira is echt een hele vette film: erg snel en spannend. Als je ontkracht wilt zien dat anime alleen maar seks en geweld is, kun je echter beter wat anders kijken. Het punt is dat ik na de film twee keer gezien te hebben nog steeds niet aan iemand kon vertellen waar ‘ie eigenlijk over gaat. Bekijk ‘m zelf maar, als je de plot aan mij kunt uitleggen zonder het zelf te hebben nagezocht op internet of op het hoesje van de dvd/video te hebben gekeken, bak ik koekjes voor je. De nieuwste aanwinst in deze categorie is Palindromes (Solonds, 2004). Op de hoes zie je een dik meisje door een bos lopen, een koffer op wieltjes achter zich aan slepend. Ze wordt nagekeken door

een paar dieren. Dit klinkt erg sprookjesachtig en de film heeft ook iets van een modern sprookje. Maar dan wel bizar. Aviva is dertien en heeft besloten dat ze een kind wil. Ze probeert alles om zwanger te worden en loopt weg als haar ouders daar een stokje voor proberen te steken. Gelukkig zijn vrachtwagenchauffeurs altijd bereidwillig om dertienjarige meisjes te bezwangeren. De vrachtwagenchauffeur verlaat Aviva echter en hierna

belandt ze in een aantal onwaarschijnlijke situaties. Het eerste dat opvalt is dat Aviva wordt gespeeld door meerdere actrices. De film is opgedeeld in meerdere hoofdstukken en per hoofdstuk wordt Aviva door een

ander meisje neergezet. Daarvoor kun je als regisseur een aantal redenen hebben: om te illustreren dat elk meisje Aviva had kunnen zijn, of om artsy-fartsy te lijken. Ik ga voor het eerste. Hoewel Aviva er steeds anders uitziet, blijft ze toch een beetje hetzelfde: een schuchter meisje met een zachte stem. Een voordeel van dit trucje is dat je in ieder geval niet kunt zeggen dat het weer zo’n white-trash meisje ergens in een achterbuurt is dat een kind wil. Palindromes gaat zo op een gekke manier met je vooroordelen en normen aan de haal. De meeste gebeurtenissen zijn anders dan je zou verwachten en daarom is het een leuke, verrassende film. Hoewel het verhaal niet echt onbegrijpelijk is, vroeg ik me aan het eind wel af: ‘Waar gíng dit over?’ Het concept is leuk, de boodschap wat vreemd verpakt. 

Nait Soez’n zoekt nieuwe redactieleden Scherpe pen, kritische blik? In de redactie van dit opinieblad zitten studenten zoals jij. Praktische idealisten met een mening, creatievelingen en gezelligerds. Ben je bereid om eens in de twee maanden een weekend te investeren in dit blad?

Denk jij iets interessants te kunnen melden aan onze lezers? Kijk dan op www.groningerstudentenbond.nl/ns voor onze volgende bijeenkomst, stuur een mail naar naitsoezn@groningerstudentenbond.nl of kom gewoon eens binnenvallen!


12

Nummer 1 35e jaargang

Nait Soez’n

VERSUS

Liefdesbrief voor de volgende Beste toekomstige geliefde, Nu je deze brief leest ben ik je al tegen gekomen en tja, ik heb je wat uit te leggen. Het heeft niets te maken met mijn kousenfetisj of dat ik diep van binnen een feministe ben (hetgeen ik verzweeg om je in bed te krijgen). Je moet alleen maar even weten dat er een ander is. Natuurlijk is hij niet mooier dan jij (hoe kan dat ook, wanneer elke nieuwe geliefde de overtreffende trap van de vorige moet zijn) noch grappiger of intelligenter. Hij is er op het moment van schrijven nog steeds, dat is alles. Ik krijg hem maar niet uitgegomd. Daar kom je langzaam maar zeker achter: wanneer je ’s ochtends je eigen brood moet smeren, ’s middags geen spontaan belletje meer krijgt en je ’s avonds langer dan noodzakelijk achter het internet zit in de hoop iets te vinden dat je, nou ja, boeit. Je loopt langs de plekken waar je aan hem vertelde hoe je als kind eens een asbak hebt leeggegeten en hoe vreselijk je eerste keer was, waarop hij vertelde dat hij vroeger in zijn alternatieve fase eyeliner droeg en als kind verslaafd was aan olijven en… nou ja, je vertelt al die stomme geheimen omdat je denkt dat het de ander iets uitmaakt dat je ze al die jaren verstopte in je hoofd, vastbesloten om ze nooit te openbaren. Het was allemaal niet de bedoeling en het spijt me dat ik door dit alles een moeilijk meisje ben geworden, maar goed, jij kwam maar niet langs en je moet toch wát…de hele tijd worden we verslaafd gemaakt aan verlangen, door alle stelletjes die op straat met elkaar paraderen, door de zoenscènes op tv, de regenachtige zondagen…dan ga je toch maar op zoek naar je eigen aspirientje tegen de eenzaamheid. Best wel schrikken wanneer je ontdekt dat je opeens niet meer naar andere mannen kijkt. Het is vervolgens hard afkicken, in je eentje boodschappen doen, maar om je eigen grapjes lachen bij gebrek aan publiek enzovoort, enzovoort… Je liet wel erg lang op je wachten, maar goed, het is het allemaal vast wel waard geweest, uiteindelijk. Je moet gewoon even weten dat je het niet al te persoonlijk op moet vatten wanneer ik je tijdens het vrijen bij een andere naam noem of dat ik soms zomaar een beetje huilen moet en je de reden niet vertellen wil. Ik heb goede hoop dat wanneer ik je tegenkom, ik allang over hem heen ben. En niet meer, zoals nu, met mijn hartkloppen een aardbeving veroorzaak wanneer hij langs me heen loopt. En zijn sms’jes maar niet wissen kan. En de laatste tijd steeds moeilijker uit bed kom. En soms zo ontzettend boos word wanneer men zegt dat er een land vol is, terwijl mijn handen zo leeg lijken.

www.groningerstudentenbond.nl


http://www.groningerstudentenbond.nl/wp-content/uploads/2008/03/ns35-1