Issuu on Google+

retouradres: Groninger Jonge Democraten Gedempte Zuiderdiep 34a 9711 HH Groningen

Open & Bloot Ledenblad der Groninger Jonge Democraten Najaar 2009

Nummer 3

Thema:

Onderwijs

Engels als voertaal op universiteiten Voldoet het onderwijssysteem? •Anti- liberaal peuteronderwijs •Yes We Will!•Free state project •Nederlandsvriendelijke universiteiten •Bejaardenverwerkende bedrijven•Een falend schoolsysteem


Open & Bloot

Najaar 2009

Inhoudsopgave Voorwoord | Non scholae

3

Opinie | Keiweek & PVV

4

Beschouwing | Free State Project

6

Themabetoog | Seculier onderwijs: Vrijheid boven alles

8

Themabetoog | Pleidooi voor vernederlandsing van universiteiten 10 Opinie| Laura Dekker: Angst voor inspiratie

13

Themabetoog | YES WE WILL!

14

Betoog | Gezocht: Juiste persoon op de juiste plek

16

Opinie | Het recht op leven

19

Themabetoog | Een falend schoolsysteem

22

Impressie | 21e eeuwse geschiedenis

24

Themabetoog | Peuteronderwijs is anti- liberaal

26

Opinie | Esperanto & Europa

28

Opinie | Bejaardenverwerkende bedrijven

30

Opinie | Waar is de wetenschap?

32

Vereniging | Bestuursnieuws

35

Agenda | September - November 2009

36

Colofon Hoofdredacteur

Bernhard Brugman

Opmaak

Gabe Sytema

Redactie

Hidde Boersma Oplage 280 exemplaren Joris Heijn Pim Inberg Chris-Jan Kamminga Gabe Sytema Arno Vos openenbloot@jongedemocraten.nl

Niets uit deze uitgave mag worden overgenomen zonder de uitdrukkelijke toestemming van de redactie. Geplaatste stukken verschijnen op persoonlijke titel. Plaatsing betekent niet dat de mening van de redactie of van de vereniging tot uitdrukking wordt gebracht.

2


Voorwoord | Non scholae Door Bernhard Brugman ‘Non scholae, sed vitae discimus’ Wij leren niet voor de school, maar voor het leven. Deze uitspraak is welbekend, en wordt toegeschreven aan Seneca, maar dan wel andersom, als diens kritiek op ‘kamergeleerden’. Non Vitae... Het onderwijs neemt sinds jaar en dag een prominente plaats in op de overheidsagenda, en met goede reden. Kennis moet immers worden doorgegeven. Oorspronkelijk had deze Open & Bloot in de KEI-week uit moeten komen, maar door vertraging werd dit het begin van het nieuwe studiejaar, wat het thema eigenlijk nog passender maakt. Volgens de media zijn er meer nieuwe studenten ingeschreven dan ooit tevoren, en de kamernood rijst in veel steden de pan uit. Experts geloven dat vooral de crisis hier debet aan is, steeds meer mensen realiseren zich dat een academisch papiertje straks wel eens het verschil zou kunnen betekenen tussen wel of geen baan. Het is goed dat steeds meer mensen de voordelen van doorleren inzien,

het is alleen jammer dat voor deze openbaring een crisis nodig was. Toch blijkt eens temeer dat moeilijke omstandigheden en uitdagende situaties een mens tot nieuwe hoogten kunnen doen stijgen. Kamernood is een kleine prijs om te betalen voor een uiteindelijke toename in het landelijk ontwikkelingsniveau, net zoals het fijn is om Seneca ongelijk te zien krijgen. Studeren was al lang niet meer zoals vroeger uitsluitend weggelegd voor een kleine elite, maar onder sommigen gold het toch nog steeds een beetje als een statussymbool. Nu wordt het steeds meer de norm, aangezien een goede opleiding meer en meer de kansen op de arbeidsmarkt bepaalt. Het onderwijs in Nederland is echter verre van perfect. Van kleuterschool tot eindstage zijn er wel zaken die rammelen, en het is aan ons om die te verbeteren. Met ietwat bittere dank aan de crisis leren nu steeds meer mensen ‘voor het leven’. Met wat we leren, moeten wij ook het leren zelf vervolmaken. Ironisch genoeg is zo de cirkel rond: Vitae et scholae discimus!

3


Open & Bloot

Najaar 2009

Opinie | Keiweek & PVV Het is Keiweek, ’s avonds laat, en ik wacht op een wet T-shirt contest terwijl ik een droog T-shirt van de JD aan trek. Nadat ik dit shirt aanheb wordt mij gevraagd: “Boen joe von dis?” (sic). Ik loop erheen, en vertel dat ik inderdaad lid ben van de Jonge Democraten. Ik leg uit dat we de jongeren organisatie zijn van D66 en dat wij het liberalisme belangrijk vinden. Men blijkt geen interesse te hebben, en vindt dat Wilders wel duidelijke taal spreekt en een oplossing biedt tot ‘het probleem’. Door Komson Sander Nijboer Bij de afgelopen Europese verkiezingen was de PVV de grote winnaar. Waren het vroeger de socialisten waar je moest zijn als je ergens tegen was, nu is het Geert Wilders. Ja, inderdaad Geert Wilders, elke keer blijkt weer dat hij en hij alleen de macht heeft binnen de partij. Wat wil de PVV nu echt met Nederland? Een korte blik op hun website, en een verkiezingsprogramma uit 2006. Een paar zaken die opvallen. De PVV wil graag dat geëxpatrieerde EU burgers geen stemrecht meer hebben voor de lokale verkiezingen. Dit zal betekenen dat we uit verschillende Europese verdragen moeten stappen. Dan lees ik verder

4

‘dat we minder militair moeten bijdragen aan (vredes-)operaties.’ Een paar regels verder staat: ‘Wij moeten meer bijdragen aan de bescherming van de mensenrechten in het buitenland en aan de strijd tegen het internationale terrorisme wereldwijd’. Het is me onduidelijk hoe we dat zonder militairen gaan doen. Verder lees ik niets over bezuinigingen (anders dan het uitkleden van defensie), maar willen ze wel miljarden aan belastingverlagingen, en miljarden extra voor onderwijs en zorg. Dus misschien toch het kleine zusje van de SP? Deze willen dit ook en hebben ook een sterk nationalistisch gevoel. Natuurlijk er is wel een verschil. De communisten geven de vrije markt de schuld van alles, ze hebben geen oplossing, weten misschien ook niet helemaal hoe het zit, maar één ding weten ze zeker: het


ligt aan de vrije markt en de (grote) gepleegd. Ook ik heb dit persoonlijk coöperaties. Bij de PVV ligt het ondervonden toen ik een paar weken aan de Islam, of beter gezegd aan geleden geïmmobiliseerd werd door de Turken en Marokkanen. Uit het een lid van een etnische minderprogramma: “Immigratiestop nietheidsgroep. Dit voor een paar euro westerse allochtonen (Marokkanen en een Sony Ericsson. en Turken) voor 5 jaar”. KennismiMaar anders dan de PVV ons wil gratie uit deze landen is dan ook uit doen geloven zijn dit tweede/derde/ den boze. Dit is toch een schending vierde generatie immigranten, en van het gelijkheidsbeginsel. Zelf wilzijn ze net zo Nederlands als de gelen ze een nieuw artikel 1 namelijk: middelde JD-er. Deze mensen kun Een christelijk / joods / humanistische je niet zomaar terug sturen. Ze zijn cultuur moet in Nederland dominant hier geboren en getogen, als we dat blijven. Als ik dit zo voor me zie, zie gaan doen moet elke crimineel een ik een toekomst enkeltje Almere Mu“Tegenwoordig is waar kinderen de ziekwijk oftewel Siberië Bijbel uit hun hoofd de echte vijand niet krijgen. Alleen de comleren en vergeten meer aan te wijzen” munisten waren hier we even dat de destijds erg goed in. christenen de joden Wij moeten de diakeer op keer hebben uitgemoord. loog aangaan, en dan niet alleen In Nazi-Duitsland in de jaren ‘30 met de Turken en Marokkanen, ook had men ook vastgelegd wat Duits met de PVV-ers. Wij moeten ervoor was en vooral wat niet. Duitsland zorgen dat immigranten niet vervalwas voor raszuivere Germanen allen in criminaliteit. Meer kennis van leen. Nu ga ik er vanuit dat het in elkaar kan hierbij helpen. Wij leren Nederland zo ver niet komen zal, iets over hen en zij over ons. De al maar bepaalde mensen stemrecht bekende leus uit de koude oorlog afnemen en een immigratiestop om komt dan weer tevoorschijn: “Make zekere mensen te weren, dat heeft Love Not War”. Anders gezegd; een toch wel wat markante trekjes. Moslima die samen met Fleur meeDe aanhang van Nationalisten doet aan een wet T-shirt contest. Ik stijgt vooral in onzekere tijden. In meld me nu al aan als jurylid! de koude oorlog was alles zwart en wit. Tegenwoordig is de echte vijand is niet meer aan te wijzen. Echter, mensen volgen het nieuws en horen dat een Marokkaan een overval heeft

5


Open & Bloot

Najaar 2009

Beschouwing | Free State Project Als je politiek actief wordt, doe je dat veelal met maar één doel: jouw politieke filosofie in Nederland groot maken. Maar op welke manieren kun je dit voor elkaar krijgen? Methoden om een land naar jouw politiek-filosofische hand te zetten zijn o.a. de democratische manier (werkt natuurlijk niet), een eventuele gewapende revolutie (de voorkeursmethode van rood) of doelgerichte politieke migratie (Moslimbroederschap). Deze laatste is echter nog om een andere reden interessant. Door Nick Vollebergh

Van die laatste methode bedient zich ook een andere groep mensen: vrijheidslievende Amerikanen. In 2002 zette zo’n vrijheidsliefhebber een internet gebaseerd project op waar mensen zich konden inschrijven, en doopte dit het Free State Project (FSP). Het doel van het FSP is het doelgericht laten verhuizen van 20.000 vrijzinnigliberalen en libertariërs naar een bepaalde staat binnen de Verenigde Staten, om daar te leven in maximale vrijheid. Het middel om dit te bereiken is commitment van duizenden vrijheidslievende mensen die in politiek opzicht met de neuzen dezelfde kant op staan en die bereid zijn om

6

binnen 5 jaar na het behalen van de grens van 20.000 toezeggingen naar de doelstaat te verhuizen, te settelen en daar voor vrijheid te stemmen dan wel politiek actief te worden. Doelgerichte politieke migratie in optima forma! Men heeft als staat natuurlijk niet het 33,5 miljoen inwoners tellende Californië gekozen, omdat 20.000 mensen daar niet veel zoden aan de dijk zetten, en men wilde ook niet naar Mississippi verhuizen, waar de politieke kleur meer confessioneel dan vrijzinnig is. Er werd dus gezocht naar een staat met een pro-freedom attitude en weinig inwoners, om zo gebruik te maken van de lage kiesdrempel. Na een uitgebreid onderzoek naar alle Amerikaanse staten bleven twee staten over: Wyoming (530.000 inwoners) en New Hampshire (1,3 miljoen inwoners), en na


de laatste kiesronde werd besloten dat de doelstaat van het project New Hampshire zou worden, de staat waar het motto “live free or die!” al geruime tijd de kentekenplaat sierde. Als we de statistieken op de site moeten geloven, welke overigens ruim onderbouwd zijn, bungelt New Hampshire ergens onderaan in de nationale lijsten als het gaat om de hoogte van de belastingdruk (8,0%), kent New Hampshire geen BTW, inkomstenbelasting, vermogensbelasting, en slechts een lage rente-, dividend- en onroerend zakenbelasting. De overheid is zowel absoluut als relatief een van de kleinste in Amerika en heeft weinig kosten. De State House of Representatives telt 400 leden, die per persoon per jaar welgeteld $100 verdienen, en voor slechts twee jaar gekozen worden. De meeste besluiten worden echter op lokaal niveau in een Town meeting genomen. De staat komt altijd voor in de hogere regionen van de prestatielijsten als het gaat om economische competitiviteit, is voor het vijfde jaar op rij de most liveable state, is de meest veilige staat in de USA en de op één na meest gezonde staat. Het rijtje gaat door! Zo wordt het bezit van kleine hoeveelheden wiet gedecriminaliseerd, zijn autogordels niet ver-

plicht en is de vrijheid van wapenbezit nagenoeg onbeperkt. Euthanasie en physician assisted suicide zijn helaas nog wel strafbaar, maar abortus niet, en toch is het aantal abortussen structureel lager vergeleken met de rest van de VS. Tegenstanders van zulke ongebreidelde vrijheid wijzen graag naar de nadelen voor de onderste laag in de samenleving, maar de werkloosheidscijfers en armoedecijfers zijn lager dan in de rest van de VS. Vergeleken met Nederland zijn deze cijfers hoger, maar het is de vraag hoeveel waarde men hieraan moet hechten, omdat er mogelijke verschillen in de definitie van “werkloosheid” en “armoede” tussen de Verenigde Staten en Nederland zitten. Over het algemeen klinkt New Hampshire dus als een prima leefomgeving voor de vrijzinnig-liberale medemens, en volgens de statistieken vinden 11 Nederlanders dat ook. Zoals het er nu naar uitziet zal FSP over minder dan 15 jaar de 20.000 toezeggingen bereiken en zal een groot deel van deze mensen binnen 20 jaar dus in New Hampshire wonen, werken en stemmen. Het duurt dus nog zeker 20 jaar voordat iedereen in de wereld zal kunnen zien hoe een verregaande liberale samenleving er in de praktijk uitziet. Ik ben zeer benieuwd!

7


Open & Bloot

Najaar 2009

Themabetoog | Seculier onderwijs: Vrijheid boven alles Godsdienst binnen het onderwijs blijft voor veel mensen een heet hangijzer en een voortdurende basis voor meningsverschillen. Is dit anno nu nog zo’n gezond idee? Door Bernhard Brugman

Het Koninkrijk der Nederlanden zoals het vandaag de dag eruit ziet wordt vaak omschreven als voortgekomen uit een Joodschristelijke traditie met klassieke invloeden, een beschrijving die voor grote delen van Europa geldig is. Twee jaar geleden noemde Ella Vogelaar al de mogelijkheid dat men over enige jaren wellicht in Nederland zou kunnen spreken van een Islamitisch-Joods-Christelijke traditie, en nog eerder wist Piet Hein Donner te melden dat wat hem betreft de Sharia-wetgeving mocht worden ingevoerd, indien de meerderheid dit wenste. Nederland is zo goed als van het begin af aan altijd al een multiculturele samenleving geweest, en in de loop der eeuwen zijn we een toevluchtsoord geweest voor onder andere Hugenoten, Joden, en Moslims. Aan verschillende godsdiensten is op zich niets mis, ze bepalen mede het cultureel erfgoed van ons land, en op grotere schaal dat van de we-

8

reld. Het probleem ontstaat echter wanneer die godsdiensten orthodox, extremistisch en bij gevolg intolerant worden opgevat. Over intolerantie in de Islam is genoeg bekend geworden de afgelopen jaren, maar vlak ook het christendom niet uit. De documentaire ‘Jesus Camp’ illustreert precies dit probleem. Indien u deze niet kent, hij beschrijft in ziekmakend detail de indoctrinatie en effectieve hersenspoeling van een grote groep kinderen binnen de Amerikaanse Pentecostal Church (Pinkstergemeente). Abortus is moord, homoseksuelen leven in zonde en verdienen beslist het hellevuur, zelfs Harry Potter is nog blasfemie. Na in tongen gesproken gebedssessies en een horrorverhaal met plastic foetussen (“dit zijn jullie broertjes en zusjes die er nu niet bij kunnen zijn”) zag men sommige kinderen hysterisch huilen, gek van verdriet over hoe erg de maatschappij om hen heen wel niet zondigde tegenover het woord van Christus. Natuurlijk is dit soort dingen in Nederland niet aan de orde. Nederlandse basisscholen zijn ruwweg onderverdeeld in openbare, protestants-christelijke, katholieke


en islamitische. Binnen de laatste drie, de religieus ingestelde scholen, wordt in de meeste gevallen aandacht besteed aan de godsdienst zonder nadruk op extremisme, en zonder openlijke discriminatie jegens andersdenkenden of jegens mensen met een andere seksuele voorkeur. Toch kan het ook anders. Ik herinner mij een geval van een islamitische basisschool waar plegers van zelfmoordaanslagen (martelaren, ja ja) werden verheerlijkt, maar los van dit extreme geval is het op die scholen vaak zo dat in de hogere klassen de hoofddoek min of meer verplicht wordt gesteld aan meisjes, en dat soms jongens en meisjes apart les krijgen. Dit soort middeleeuwse toestanden heeft in een hedendaagse maatschappij geen plaats, zou ik denken. Overal ter wereld vochten en vechten vrouwen voor gelijkheid. Zelfde capaciteiten, zelfde rechten, gelijkwaardigheid! Waarom dan op de basisschool al separatie op geslacht? Jongens zullen meisjes altijd blijven zien als ‘die anderen’, en hoe erg ik het ook vind om dit te zeggen, dit draait, ook onder invloed van wat minder progressieve ouders, vaak uit op ‘die minderen’. Tegelijkertijd treffen we binnen de orthodoxe christelijkheid ook be-

paald vreemde dingen aan. Enige tijd terug was het bij veel meisjes mode om een rokje over een lange broek te dragen. Onschuldig? Nee, mocht niet. Óf een broek, of een rok. Die laatste niet te kort natuurlijk. Erachter gekomen dat je homo bent? Hou dat maar liever stil als je op zo’n school zit. Nog afgezien van het hellevuur zijn er kandidaten genoeg om je aardse leven ook aardig hels te maken. Ben je leraar, en homo? Zelfde verhaal, hou het stil, of verwacht je sollicitatiebrief binnen zeer afzienbare tijd in de papierversnipperaar. Natuurlijk zijn dit randgevallen, maar ik vind dat godsdienst sowieso iets is van jezelf, en niet van een school. Iedereen moet zijn/haar eigen keuze maken, daar kan religieuze programmering prima bij gemist worden. Je kunt best gelovig zijn en op een openbare school zitten. Het is zelfs beter, aangezien niemand zal proberen om je het geloof voor te kauwen, je mag het vormen voor jezelf. Mocht je er zelf meer van willen weten, er zijn van alle richtingen wel mensen bereid om je te onderwijzen, en je vindt ze makkelijk. Maak alle scholen seculier, en stop programmering en opgedrongen ideeën.

9


Open & Bloot

Najaar 2009

Themabetoog | Pleidooi voor vernederlandsing van universiteiten Op Nederlandse universiteiten is gebruik van de Engelse taal nagenoeg onontkoombaar. Hoe verlossen wij ons van deze linguïstische rariteit? Door Jan Roukens Opgelet! U betreedt de campus van de Universiteit Delft. De voertaal is hier Engels. Van bezoekers wordt verwacht dat zij de taal- en omgangsregels respecteren die door het College van Bestuur zijn vastgesteld. Het meenemen naar de campus van Nederlandse dagbladen, tijdschriften en boeken wordt ontraden, om de taalhomogeniteit niet te schaden. Alle aanwijzingen op het terrein zijn in het Engels gesteld, bezoekers worden verondersteld die taal te beheersen. Dit besluit is identiek aan dat van alle Nederlandse Rijksuniversiteiten en daarmee gelijkgestelde instellingen. Het berust op een beslissing van de Ministerraad dat is vastgesteld bij Koninklijk Besluit. De Raad heeft de universitaire campus bovendien een statuut toegekend dat toelaat bepaalde Nederlandse wetten op de campus niet toe te passen. Dit betreft de Wet

10

op het Hoger Onderwijs en toekomstige taalwetten. Overgenomen uit: Dromen met Ritzen. Futuristische Pers B.V. Jo Ritzen was minister van Onderwijs, later ook van Cultuur (1989-1998). Hij baarde als pril minister opzien in Nederland en vooral in zuidelijke Europese landen, met het voorstel Engels in te voeren als voertaal op de universiteiten. In de Italiaanse pers werd hij afgeschilderd als een cultuurbarbaar, voortgebracht door het eeuwig mercantiele Nederland. Ritzen zou echter niet juist geciteerd zijn en moest in allerijl tegen zichzelf en de volkswoede in bescherming worden genomen. Hij kon daarna bijna twee termijnen als minister volmaken. Zodra Ritzen de kans kreeg (2003) liet hij zich benoemen tot bestuursvoorzitter van de universiteit Maastricht, waar hij precies deed wat hij niet gezegd zou hebben. In enkele jaren vormde hij de jongste universiteit om tot de eerste Engelstalige ‘transnationale’ universiteit van Nederland. 2003 was ook het jaar waarin het evenwichtige KNAW1 rapport Nederlands, tenzij… uitkwam. Later smeedde Maastricht een eigen


motto: Engels, tenzij …. Ritzen spreekt sen de Engelse structuren, omdat het in zijn driekoppige bestuurscollege En(nog) niet anders kon. Nederlandse gels met zijn Nederlandse medeleden. universiteiten, waarvoor de opleiding Een consequente man, met gevoel van Nederlandse studenten tot beoefevoor humor. naren van beroepen in de Nederlandse Alle Nederlandse universiteiten samenleving geen prioriteit is, dat hebben besloten de droom van Ritzen wringt. Hoe kan Nederland van deze waar te maken. Geen continentaal EU anomalie verlost worden, en welke land is zo ver doorgeschoten op het volwaardige Nederlandse universiteit pad van de universitaire verengelsing wensen de Nederlanders wél? En welals Nederland, dat zich daarmee in ke enorme politieke obstakels moeten het gezelschap bevindt van Ierland en worden genomen om met het huidige andere ex-koloniën van het Verenigd beleid te breken? Koninkrijk, vele in Afrika. Jongelui De universitaire besturen zijn er die anno 2009 in een tien“De Nederlandse in Nederland tal jaren in studeren, kungeslaagd, universiteiten stellen zich nen hun studies ‘Nederlandsonvriendelijk’ op” gesouffleerd inderdaad niet door het bemeer in het Nedrijfsleven en derlands volbrengen2. Er wordt ze ook met de actieve steun van een reeks geen keus gelaten. Bent u Nederlander, Nederlandse kabinetten, om het NeDuitser, Fransman, of Chinees: Engels derlandstalig wetenschappelijk ondus. In de oostelijke grensregio’s Groderwijs zwaar te hypothekeren, onder ningen, Twente, Maastricht studeren het oog van de Nederlandse volksvernogal wat Duitsers, vaak om hun ‘Netegenwoordigers. De besturen waren derlandse buren’ te leren kennen. Enbovendien bij machte om de betekenis gels dus. De Nederlandse universiteiten en de strekking van het glasheldere stellen zich tegenover Nederlanders, taalartikel van de Nederlandse WHO4 maar ook tegenover buitenlanders om te keren, en van de toegelaten uitNederlandsonvriendelijk op3. zondering de regel te maken. De eerste Een kleine meerderheid van de 2e zin van die Wet luidt immers: Kamer sprak zich in april 2009 uit teHet onderwijs wordt gegeven en gen de ‘opmars’ van het Engels op de de examens worden afgenomen in het universiteiten. De Kamer loopt achter, Nederlands. de verengelsing van de universiteiten Wie dit opzij kan schuiven, beschikt is een feit. Hun bestuurders hebben over een aanzienlijke politieke macht. dat beslist en uitgevoerd. Hier en daar In alle politieke strekkingen die in het liggen nog lappen Nederlands tus-

11


Open & Bloot laatste decennium de regering gesteund hebben. De vernederlandsing van de wetenschap en het onderwijs is omstreeks 16005 ingezet met de wis- en natuurkunde. Nederlandstalige wetenschappen hebben zich daarna ontwikkeld in alle domeinen, tot het einde van de 20e eeuw. Er is geen met deze wetenschappelijke ontwikkeling samenhangende reden waarom daarmee opeens moest worden gebroken. Wetenschap werd en wordt in veel talen bedreven. Er waren ook altijd enkele talen die een brugfunctie vervulden. Bovendien wordt wetenschappelijke kennis in de praktijk gebracht, wellicht 90% van de universitair afgestudeerden brengt de opgedane kennis in de praktijk in het land dat en de taal die zij het beste kennen. Als bestuurder, overheidsambtenaar, bedrijfsleider, jurist, arts, psycholoog, socioloog, econoom, ingenieur, leraar. Veel Nederlanders vertrouwen erop dat politici het initiatief nemen om de weg in te slaan naar de normaliteit, naar de vernederlandsing van de Nederlandse universiteiten en naar een moderne invulling van vier eeuwen Nederlandse academische ontwikkeling. Jan Roukens  is lid van Europese, Nederlands/Vlaamse organisaties op het gebied van taal en terminologie, en bestuurslid van de stichting Nederlands. Hij woont met zijn vrouw in Brussel.

12

Najaar 2009 noten: 1 Koninklijke Nederlandse Academie van Wetenschappen: Nederlands, tenzij‌. Rapport van de commissie Nederlands als wetenschapstaal in de geestes-, de gedrags- en de maatschappijwetenschappen, Amsterdam, 2003 2 In Vlaanderen kan dat wel. 3 Persoonlijke informatie: Duitse ervaringen in Groningen en Utrecht 4 Wet op het Hoger Onderwijs en Wetenschappelijk Onderzoek, tekst geldend op 17 juli 2009: www.st-ab.nl/wetten/0718_Wet_op_het_hoger_onderwijs_ en_wetenschappelijk_onderzoek_WHW. htm. Artikel 7.2 Taal luidt volledig: Het onderwijs wordt gegeven en de examens worden afgenomen in het Nederlands. In afwijking van de eerste volzin kan een andere taal worden gebezigd: a. wanneer het een opleiding met betrekking tot die taal betreft, b. wanneer het onderwijs betreft dat in het kader van een gastcollege door een anderstalige docent gegeven wordt, of c. indien de specifieke aard, de inrichting of de kwaliteit van het onderwijs dan wel de herkomst van de studenten daartoe noodzaakt, overeenkomstig een door het instellingsbestuur vastgestelde gedragscode. 5 Baanbrekend was het werk van de wis- en natuurkundige, tevens ingenieur en taalkundige, Simon Stevin (Brugge 1548 Den Haag 1620), die door zijn boeken en onderwijs aan studenten gewicht gaf aan de deels door hemzelf ontwikkelde Nederlandse wetenschappelijke terminologie


Opinie | Laura Dekker: Angst voor inspiratie Recentelijk is er in het nieuws veel te doen geweest rond Laura Dekker, het 13-jarige meisje dat in haar eentje een solozeiltocht rond de wereld wil maken. Op het moment van schrijven heeft de kinderrechter dit voorlopig beperkt, en haar ouders tijdelijk onder toezicht gesteld. Maar waarom? Door Bernhard Brugman

Het is natuurlijk niet niks, een 13-jarig kind dat in haar eentje in een klein zeiljacht de wereldzeeën en daarmee een wereld aan gevaren wil trotseren. Links en rechts spreken mensen er schande van. ‘Zo’n kind laat je dat toch niet doen?!’ Haar ouders moesten wel gestoord zijn, dus natuurlijk werd de kinderrechter er al snel in betrokken. Het doel? De ouders ‘tijdelijk’ uit de macht ontzetten, om het ‘kind’ tegen zichzelf te beschermen. Hoe nobel. Wat heerlijk om te zien hoe onze immer oplettende samenleving haar kinderen bewaakt. Juist ja. Hoe hypocriet kun je het hebben?! Natuurlijk, het is zo makkelijk om te zeggen wat een 13-jarig meisje wel of niet aankan. Hebben we een woordje voor: minderjarig. Op een dag haalt een jochie van 11, een ‘wonderkind’, zijn

diploma aan de universiteit. Iedereen staat sprakeloos van bewondering, en het ventje wordt alom geprezen. Tezelfdertijd is in Jemen een 12-jarig meisje voor de tweede keer zwanger van haar echtgenoot, een oude sjeik die het meisje al op haar zesde met haar ouders had ‘besproken’. ‘Goed, dat is naar’ zegt de Nederlander, ‘Maar dat hoort nu eenmaal in die cultuur’. Makkelijk, n’est-ce pas? Dan is daar Laura. Ze is 13, ze kan uitstekend zeilen, ze is jong, ze heeft een droom. Niets geen dwang, geen bovennatuurlijk genie, gewoon een vrij, onafhankelijk meisje met een duidelijk doel, en met meer moed in haar pink dan de gemiddelde Nederlander in zijn/haar hele lijf. ‘Nee,’ zegt de wijze kinderkadi, ‘zij blijft mooi aan wal’. Ondertussen denkt men: ‘Gelukkig! Ik had dat immers ook niet gedurfd vroeger! Dat is toch ook normaal?’

13


Open & Bloot

Najaar 2009

Themabetoog | YES, WE WILL! Het proces van internationalisering dat universiteiten ondergaan is onafwendbaar. Het is noodzakelijk, maar, en dat wil ik hier benadrukken, ook zeer wenselijk – en bovendien plezierig! Door Frans Zwarts, De Rijksuniversiteit Groningen wordt steeds meer internationaal en is steeds meer op het buitenland georiënteerd. Er is bijvoorbeeld een strategische samenwerking met Uppsala, Göttingen en Gent. Illustratief is ook het toenemende aantal buitenlandse studenten en onderzoekers dat tijdelijk of langdurig aan de RUG verbonden is: in 2008 waren dat al 2.200 studenten (inclusief gaststudenten), op een totaal van 26.500; 870 PhDstudenten op een totaal van 1.500; 469 fte wetenschappelijk personeel op een totaal van 2417 (inclusief UMCG). Het gebruik van het Engels, ook in het onderwijs, neemt snel toe: van de 115 masteropleidingen zijn er bijvoorbeeld al 75 Engelstalig. Internationalisering is direct gekoppeld aan het proces van mondialisering, waarvan de achtergronden bekend zijn: politieke ontwikkelingen, toenemende welvaart en handel, technologische vernieuwing (de komst van media als internet), uitbreiding van reis- en transportmogelijkheden, migratie enzovoort. Een

14

universiteit die met deze revolutionaire veranderingen geen rekening houdt, verliest: niet alleen het contact met de realiteit, maar uiteindelijk haar toekomst! Het is een kwestie van ‘adapt or die’. Toch ben ik niet primair een voorstander van internationalisering omdat de universiteit zich zo nodig moet aanpassen aan veranderende tijden. Nee, een misschien belangrijker reden is dat het vrijwel onmogelijk is wetenschap te beoefenen zonder volledige openheid en gerichtheid naar buiten. Internationale uitwisseling van ideeën leidt tot een vruchtbaar intellectueel klimaat – nooit tot bekrompenheid en stagnatie. Dat is uitermate belangrijk, gezien de problemen waarmee de mensheid kampt en waar de wetenschap mogelijk uitwegen, oplossingen en remedies zal vinden. De ‘internationaliteit’ of universaliteit van de academische wereld beschouw ik als de essentie van de universiteit: grenzen, barrières en beperkingen passen niet bij wetenschap, die er juist op gericht is scheidsmuren te slechten en kenniskloven te overbruggen. Het internationale karakter is daarom het universitaire ‘geboorterecht’. Het zit in haar DNA, vanaf het begin. Daarom is de huidige internationalisering misschien wel te interpreteren als het herstel


van een situatie die ooit in zekere zin betekende dat er grenzen kwamen, al bestond. in meer dan één opzicht. Men ging Laten we een korte historische denken in nationale termen, zeker na excursie maken. De eerste moderne 1800: onderwijs en onderzoek in de universiteit ontstond in 1088 in landstaal, curricula en diplomering Bologna, waarna elders in Europa die per land verschilden, reis- en versoortgelijke instellingen werden blijfbeperkingen enzovoort, wat een gesticht. Contacten tussen wetenscheiding der geesten en tussen volschappers werden vergemakkelijkt keren in de hand werkte. Dat wordt doordat er een lingua franca was: pas nu gecorrigeerd, door internatiohet Latijn. Ideeën konden via de kerk nalisering. vrij circuleren… inzichten, theorieën Tot slot een kleine persoonlijke konden – binnen de beperkingen noot, waarmee ik, omdat het voor van de tijd – tamelijk vrij circuleren. mij zo belangrijk is, graag wil besluiDeze kruisbestuiving heeft in niet ten. Internationalisering kan, zeker onbelangrijke mate bijgedragen aan op individueel niveau, zo geweldig het ontstaan van belangrijke geesverrijkend en leerzaam zijn! Zelf heb tesstromingen als de Renaissance, de ik het voorrecht gehad dat ik er veel Reformatie en de van heb mogen Verlichting. proeven. Ik heb “Grenzen, barrières en Het internatiotijd in Amebeperkingen passen niet enige nale karakter van rika mogen werken bij wetenschap” academia was toen en studeren, aan vanzelfsprekender het MIT te Boston dan het later zou en later aan UCLA worden. Een goed voorbeeld is onze in Los Angeles. Het waren beide eigen universiteit, gesticht in 1614. ‘experiences of a lifetime’. Ik heb Van de eerste zes aangestelde hoogtoegang gekregen tot internationale leraren kwamen er maar liefst vier netwerken van collega-wetenschapuit het buitenland, onder wie rector pers. En bijna dagelijks ontmoet ik Ubbo Emmius. En gedurende de in Groningen en daarbuiten, buitenzeventiende eeuw schreven zich gelandse studenten, onderzoekers en middeld jaarlijks honderd studenten bestuurders, contacten die blijven in, van wie de helft of meer van buiinspireren en stimuleren. En dat ten de Nederlanden afkomstig wawens ik een ieder toe... ren: van Rusland tot IJsland en van Griekenland tot Finland, maar vooral uit het Duitse Rijk. Frans Zwarts is Rector Magnificus Deze ‘eerste’ internationalisering werd grotendeels tenietgedaan eerst aan de Rijksuniversiteit Groningen door de vorming en versterking van de nationale staat, overal in Europa. De universiteiten maakten bijgevolg een ‘nationalisering’ door (als antoniem van ‘internationalisering’). Dat

15


Open & Bloot

Najaar 2009

Betoog | Gezocht: Juiste persoon op de juiste plek. Beste Jonge Democraten (knipoog naar links), mijn naam is Rick de Groot. Ik ben 22 jaar en studeer Politicologie en Bestuurskunde. Al jaren ben ik lid van D66. Ik heb stage gelopen bij Alexander Pechtold en werk nu op het Landelijk Secretariaat. Door Chris-Jan Kamminga Ik pleit voor een samenleving waarin ieder individu in vrijheid kan leven. Vrijheid betekend voor mij meer dan keuzevrijheid. Ook is het de mogelijkheid tot ontplooiing. Ieder mens is uniek en heeft bepaalde capaciteiten. Vele capaciteiten worden vandaag de dag onvoldoende benut, daarom is goed onderwijs van wezenlijk belang. “Onderwijs, Onderwijs, Onderwijs” was destijds de slogan van D66. Deze zou ik graag terug zien! Niet het gezin, het onderwijs is de hoeksteen van de samenleving! Later hoef ik niet perse in de politiek, maar daar ligt wel mijn hart. Ik ben goed ingelezen en heb al enkele lezingen gegeven. Beste mensen, stem op mij als Penningmeester in het LB. Hallo allemaal. Mijn naam is Johan van de Berg, ik ben 23 jaar en studeer Accountancy. Ik ben nog

16

niet zo lang lid van de JD, wel heb ik eerder op D66 gestemd. Ik moet zeggen dat ik het een beetje spannend vind om hier zo voor jullie te spreken. Ik ben al eerder penningmeester geweest bij de schaakvereniging en later in de congrescommissie van mijn studie. Controle vind ik erg belangrijk. Desnoods bel ik iemand ’s nachts wakker wanneer bonnetjes niet op tijd zijn ingeleverd. Ik zeg altijd maar zo “vertrouwen is goed, maar controle is beter”. We moeten bezuinigen, maar we moeten er ook voor zorgen dat de vereniging blijft draaien. Als de JD een land was zou ik zeggen; maak er een politiestaat met linkse hobby’s van. Stem op mij als Penningmeester in het LB. Ook dit keer heb ik voor mijn column over de organisatie van de JD een mogelijke situatie uitgewerkt. Aan de hand van deze casus wil ik betogen dat de JD momenteel kansen laat liggen, door nauwelijks beleid te voeren om het juiste lid de juiste plek binnen onze vereniging te geven. Het is nu 2009, maar wie


weet staan Rick en Johan over 3 jaar voor ons op het congres. Wie kiezen we? Rick is een talentvolle welbespraakte knappe jongen. Loyaal aan de partij, een prachtig C.V. Het Penningmeesterschap van de JD zou hij als een mooie toevoeging hierop zien. Hij heeft blijkbaar wel brains en ervaring om iets te kunnen bereiken. Oftewel een enorme aanwinst voor de JD. Johan daarentegen komt over als een lulletje rozenwater. Hij is nog maar kort lid en zal dus ook minder bekend zijn onder de leden. De politieke zaken die hij noemt zijn bijna beangstigend. Toch hoop ik dat de tijd komt dat mensen als Johan wel verkozen worden. Het moet binnen de JD niet gaan om wie je kent, maar wie je bent. Niet wat je gedaan hebt binnen de JD of D66, maar je ervaringen met de functie die je wilt uitoefenen is van belang. Kwaliteit en niet ‘je politieke mening’. Wat we niet moeten vergeten dat het INCO-, het landelijk- en het

afdelingsbestuur allemaal besturen zijn. Hoe je het ook went of keert de belangrijkste taak van een bestuur is besturen. Te vaak hoor ik mensen argumenten gebruiken als “Rick gun ik het gewoon”. Dit zorgt ervoor dat de verkeerde mensen op de verkeerde plek komen, en de goede mensen hun actieve lidmaatschap beëindigen. Naar mijn idee worden de gevolgen hiervan onderschat. Ook op dit moment zitten er mensen als Rick in functies die daar niet zitten vanwege de functie zelf. Geef ik hier de stemmer op het congres de schuld? Nee. Hiervoor moeten we kijken naar de diepere oorzaak van kandidaatstellingen van mensen als Rick. Men doet vaak omslachtig en soms zelfs weglacherig over kandidaatstellingen voor het LB. Maar in feite is het niets anders dan; “CV!”, “Mensen leren kennen”, “Netwerken” (hoeveel mensen zijn er wel niet in een leuke raads-/staats-/parlements-fractie gerold, of willen dat nu?), “Status”, “Ontplooiing”,“Leuke feestjes/congressen”, “Vergoeding”

17


Open & Bloot (Bestuursbeurs à 150 euro per maand, telefoonkosten en reiskosten), “Iets kunnen betekenen voor of veranderen in de organisatie”, “Macht”. Mijn tip overigens; wantrouw mensen die ook maar één van deze argumenten ontkennen! Maar hoe los je deze ‘doelcomplexiteit’ op? Men kan natuurlijk het LB-lidmaatschap minder aantrekkelijk maken. Minder macht, minder geld, minder declaratiemogelijkheden en de leuke uitstapjes eerlijk verdelen over de leden. Maar ook door strengere eisen aan LB’ers te stellen. Een bestuursdag in plaats van blokje van 45 minuten, zoals afdelingen een AAV hebben. Het congres mag dan wel ALV heten, het is nu en te weinig politiek, èn te weinig organisatie. Wat ook kan is actief zorgen dat iedereen uit de vereniging kan halen wat hij of zij wil. Dit vergt echter een sterke organisatie. Mensen als Rick willen penningmeester worden omdat er geen alternatieven zijn. Er is een groot aanbod van organisatorische functies. Ruim 50 afdelingsbestuursfuncties, negen (!) LB’ers en vier internationale bestuurders (INCO). Het aantal politieke functies daarentegen beperkt zich tot ongeveer tien. Helaas laat dit systeem te wensen over. Het aantal actieve werkgroepen is beperkt en het aan-

18

Najaar 2009 tal activiteiten hierdoor georganiseerd al helemaal. Zinvol lijk het me te kijken naar hoe andere organisaties dat doen. Bijvoorbeeld onze Deense zuster organisatie, daar zien we een systeem van woordvoerders. Meteen bij het uitbreken van de Iran-crisis, stonden er kenners en woordvoerders klaar. Hoe prachtig moet het zijn om als student Internationale Betrekkingen en gespecialiseerd in Iran je kennis kwijt te kunnen in onze organisatie? Zowel de persoon (“woordvoerder Iran-beleid” staat prachtig op je CV), maar ook de JD gaat hiermee er op vooruit. Oftewel; willen meer met politiek doen, dan moeten we gebruik maken van de vele individuen, verschillende achtergronden, verschillende studies, en verschillende kwaliteiten van onze leden. Terug naar Rick en Johan. Beide kunnen een enorme toevoeging zijn voor de JD. De toekomstig accountant Johan als Penningmeester in het LB, en toekomstig Tweede Kamer-lid Rick als JD-woordvoerder onderwijs in vele kranten en tijdschriften. Chris-Jan Kamminga is secretaris promotie in het landelijk bestuur. Dit is zijn derde artikel in een serie over organisatorische kwesties binnen de JD. Dit artikel verschijnt op persoonlijke titel


Opinie | Het recht op leven Over zelfbeschikking, het recht op leven en het recht op een zelfgekozen humane dood. Het ironische aan een van de basisrechten van de mens, het recht op leven, is dat het zich voor een belangrijk deel manifesteert op het gebied van de dood, en wel de zelfgekozen dood. Door Nick Vollebergh Waar komt dit recht eigenlijk vandaan? Wellicht ken je de drie basisrechten uit het natuurrecht: life, liberty en property I; rechten die zogezegd ‘onherroepelijk en onveranderbaar’ zijn, die aan elk menselijk individu toekomen en als zodanig beschreven zijn door John Locke. De drie pijlers vindt men ook terug in het deontologische libertarisme II, omdat zij tezamen het non-agressiebeginsel impliceren: gij zult niet wederrechtelijk inbreken in andermans lijf, bewegingsvrijheid, keuzevrijheid en eigendom. Door de geschiedenis heen is het idee van zelfbeschikkingsrecht doorgesijpeld en in de lagere liberale klassen zoals het sociaalliberalisme terechtgekomen, waar het nu door bijvoorbeeld leden van D66, GroenLinks en VVD omarmd wordt. Het recht op sterven is internationaal door velen gepropageerd.

In 1991 pleitte de Nederlandse rechtsgeleerde Huib Drion voor het beschikbaar stellen van een middel waarmee ouderen op een humane wijze een eind aan hun leven konden maken: de “Pil van Drion” III. De Amerikaanse patholoog Jack Kevorkian claimde ruim 130 mensen middels actieve euthanasie te hebben laten overlijden. Een misdaad in Michigan, waardoor hij in de periode van 1999 tot 2007 in de gevangenis zat. De Australische natuurkundige en arts Philip Nitschke assisteerde vier mensen met hun zelfgekozen overlijden, en was in 2007 voornemens om als adviseur met een groep mensen mee te vliegen toen deze een dodelijk medicijn in Mexico wilden aanschaffen IV. In Nederland zorgde de Stichting Wetenschappelijk Onderzoek Zorgvuldige Zelfdoding in 2008 voor opschudding toen zij op grote schaal de Informatiegids over zorgvuldige levensbeëindiging V in de handel brachten, waarin medisch- en niet-medisch onderlegde mensen wetenschappelijk onder-

19


Open & Bloot bouwde informatie konden opzoeken over de verschillende manieren van levensbeëindiging en de voor- en nadelen daarvan. De meningen van deze mensen zijn niet uniek: er zijn verschillende landen en staten in de wereld die euthanasie onder voorwaarden gelegaliseerd hebben. Zo is dat in de Amerikaanse staten Oregon en Washington het geval, is het korte tijd in Australië legaal geweest voordat deze vrijheid door het parlement aldaar de nek omgedraaid werd, en is euthanasie onder voorwaarden legaal in België en Nederland. Er zijn landen, zoals Zwitserland, Duitsland en Colombia, waar men wegkomt met hulp bij zelfdoding VI. Het recht op een zelfgekozen dood, uitgevoerd door een ander – euthanasie – heeft pas recentelijk zijn intrede in de Nederlandse wetgeving gedaan. In de nadagen van Paars-1 diende D66 Tweede Kamerlid van Boxtel een initiatiefwet in ter legalisatie van euthanasie, en vier jaar later, op 1 april 2002, trad de wet in werking. De essentie van de wet is dat actieve euthanasie, dus uitgevoerd door een ander, niet strafbaar is, mits er voldaan is aan een aantal zorgvuldigheidsregels VII.

20

Najaar 2009 Er moet: 1. sprake zijn van een vrijwillig en weloverwogen besluit van de patiënt. 2. sprake zijn van uitzichtloos en ondraaglijk lijden. 3. voorgelicht zijn over de situatie waarin de patiënt zich bevond en zijn/haar vooruitzichten. 4. sprake zijn van geen andere redelijke oplossing. 5. tenminste één medische second opinion gevraagd zijn over voorgaande vier punten. 6. sprake zijn van medisch zorgvuldig uitgevoerde hulp bij zelfdoding. De spelregels geven erg veel ruimte; het zal menig persoon verbazen dat ook ernstig depressieve (of psychiatrische) patiënten soms in aanmerking komen voor actieve euthanasie: zij zijn wilsbekwaam als zij relevante informatie hebben opgenomen en begrepen, en zich bewust zijn van de motieven voor deze keuze VIII. Hoeveel ruimte ook, het moge duidelijk zijn dat bovenstaande wetsregels geenszins in de buurt komen van het (absolute) zelfbeschikkingsrecht. De patiënt is in hoge mate afhankelijk van zijn/haar behandelende


artsen en hun informatievoorziening, want hoewel de arts bij gewetensbezwaren een verwijsplicht heeft, komt het soms voor dat zij dit negeren en de patiënt wat zijn/haar rechten betreft in het ongewisse laten. Het kan daarom, zoals bij veel Nederlandse wetgevingen, eenvoudiger. Hoe? Door allereerst het recht op zelfbeschikking te erkennen voor hen die in staat zijn hier een goed oordeel over te vellen, en ten tweede door de wetgeving vanuit een ander oogpunt te schrijven: “euthanasie is legaal, tenzij”. Men zou zich achter de oren moeten krabben en afvragen wat de overheid het recht geeft te interfereren in de bewuste keuze van een individu. Euthanasie is een eigen keuze die iemand maakt, en of dit overhaast is of niet, het is niet de taak van de overheid om deze persoon tegen zichzelf te beschermen, zolang deze persoon wilsbekwaam is. Daarom zal men in Nederland uiteindelijk naar een systeem toe moeten werken waarin meerderjarigen (hoewel men aan wilsbekwaamheid geen leeftijd kan koppelen) op artsenrecept medicijnen kunnen krijgen waarmee een humane zelfdoding binnen handbereik is. De enige taak van de arts is het weigeren van zo’n recept aan personen die hij of zij niet wilsbekwaam acht, e.g. personen die

psychotisch of onder invloed zijn, of door derden gedwongen worden. Echter, euthanasie beperkt zich niet tot meerderjarigen. De huidige Nederlandse regelgeving waarbij 16en 17-jarigen hun ouders of voogd bij de beslissing moeten betrekken, en 12- tot 15-jarigen instemming moeten hebben van hun ouders of voogd, geeft een goede invulling aan de glijdende schaal tussen wilsonbekwaamheid en wilsbekwaamheid, en moet daarom gehandhaafd blijven. http://en.wikipedia.org/wiki/Inalienable_rights II http://en.wikipedia.org/wiki/Deontological_libertarianism III http://www.nrc.nl/W2/Tegenspraak/Drion/artikeldrion.html IV http://www.theage.com.au/news/World/NZoffered-Mexican-suicide-drugtrips/2007/02/06/1170524056505. html V http://www.wozz.nl/ VI http://en.wikipedia.org/wiki/Assisted_suicide#Legality_by_country VII http://wetten.overheid.nl/ BWBR0012410/geldigheidsdatum_1507-2009#HoofdstukII VIII Hulp bij zelfdoding bij een patiënt met een psychiatrische stoornis; richtlijnen voor de psychiater, A.J. Tholen et al, Ned Tijdschr Geneeskd. 1999;143:905-9 I

21


Open & Bloot

Najaar 2009

Betoog | Een falend schoolsysteem In Nederland lijkt het onderwijssysteem goed geregeld, en kan het aardig meekomen binnen Europa. Voor de massa wel te verstaan. Maar hoe moet het met de minderheid, zij die extra aandacht, of, in elk geval, mogelijkheden nodig hebben? Door S. van Daalen Je bent vier jaar en mag eindelijk naar school. Op school ga je heel veel leren en dat zie je helemaal zitten. Na twee weken blijkt dat een jammerlijke vergissing. Je leert niets nieuws en je moet doen wat de juf zegt. Geen bouwhoek waar je nog van alles te ontdekken had, maar de poppenhoek die je absoluut niet interessant vindt. Dit leidt tot een dermate grote frustratie dat je je gaat verzetten. Je ouders moeten vaak op gesprek komen omdat je gedragsproblemen hebt. Of je zit in de kleuterklas en je hebt alle puzzels van groep 1 al gedaan en ook die van groep 2. De werkjes die je moet doen van juf zijn elke dag weer hetzelfde. Je durft het ook niet te zeggen tegen de juf, want iedereen moet dit doen. Je wordt er ziek van. Dat duurt maar een paar dagen en na een week kun je weer naar school, maar na drie weken ben

22

je weer ziek. En na een paar keer ziek zijn heb je drie weken nodig om te herstellen en ben je na een week school alweer ziek. Gevorderde stof blijft buiten je bereik, dat komt immers pas in groep 3. Of je bent iemand die moeilijk stil kan zitten en die enthousiast reageert op elke prikkel die zich aandient. Op de basisschool heb je het gered omdat je het hebt getroffen met begripvolle leerkrachten die je bezig hielden en die het niet erg vonden dat je niet op je stoel kon blijven zitten. Nu zit je op het voortgezet onderwijs en doordat je hoofd steeds zo vol zit vergeet je dingen, je komt vaak te laat, en je concentratie wordt er ook niet beter op. Je cijfers kelderen naar beneden, en je lijkt het nooit goed te kunnen doen. Je reageert met gedragsproblemen of je wordt depressief en trekt je steeds meer in jezelf terug. Of stel dat je geboren bent met het syndroom van Down waardoor je veel herhaling nodig hebt en je er misschien wel twee of meer keer zo lang over doet om je vmbo-tl te halen?


En wat als je zintuigen altijd op volle toeren draaien en je hoofdpijn krijgt van het gezoem van de verlichting in school, of van de lijflucht van ruim twintig mensen in een lokaal die je de adem en concentratie beneemt, of de stemmingen die je voelt van al die duizenden mensen en die je in verwarring brengen? En wat nu als je ...........? Misschien heb je een ander verhaal, maar is de uitkomst hetzelfde. Je past niet in het systeem en het systeem is niet van plan zich aan jou aan te passen. Je kunt jezelf niet verloochenen en wordt agressief, verdraagt geen autoriteit, komt in verzet, verstoort, maakt belachelijk en blijft dus onaangepast. Of je doet uiterste moeite om je aan te passen en in dat proces verlies je jezelf en wordt depressief, suïcidaal, gaat automutileren, ontwikkelt autismestoornissen en raakt zo nog meer getraumatiseerd. “De terreur van het gemiddelde” noemde professor Zijdeveld (Erasmusuniversiteit Rotterdam) het. In Drachten maakt Stichting Cerato zich hard voor de eigenheid

en de mogelijkheden van jongeren waarvoor het systeem niet werkt. Ze komen er tot rust, krijgen de tijd en de ruimte om zich te herstellen en worden op weg geholpen naar een plek in de samenleving – een baan, de universiteit. Alles wordt op hen aangepast, en zo wordt de negatieve spiraal omgebogen. Er wordt nauw samengewerkt tussen jongeren, ouders en begeleiders waardoor ontwikkeling ontstaat zonder pillen en therapieën. Onderwijsinstituut Diamant uit Drachten ondersteunt met pedagogisch en onderwijskundig advies en heeft een onderwijssysteem ontwikkeld waarbij er voor elk kind dezelfde kansen tot ontwikkeling zijn en je al deze ellende voorkomt. Nu is de overheid aan zet om de mogelijkheden te scheppen voor de realisering van dit schoolsysteem in de praktijk. Het schoolsysteem faalt, en wil of weet het niet om te zetten. Mevrouw Van Daalen is directeur van Stichting Cerato te Drachten, alsmede van Onderwijsinstituut Diamant.

23


Open & Bloot

Najaar 2009

Impressie | 21e eeuwse geschiedenis Hoe zal het begin van 21e eeuw de geschiedenisboeken ingaan? Wat leren de kinderen over 200 jaar op school over deze tijd? Het is een tijd van veranderingen, internet breekt door en verandert onze maatschappij radicaal. De eerste zwarte Amerikaanse president wordt gekozen, te midden van onze honger naar energie en de schaarste van grondstoffen. Ondertussen overwinnen wij steeds meer ziektes, en vinden we deze eeuw wellicht tekenen van buitenaards leven. Het kan echter ook heel anders gaan. Voor het ergste doemscenario zijn alle voortekenen nu al aanwezig. Door Komson Sander Nijboer

Een gedeelte uit een geschiedenisboek anno 2210. September 2001. Door een terroristische aanslag op New York en Washington valt de NAVO Irak en Afghanistan binnen. Dit lijdt tot enkele politieke relletjes tussen Moskou en Washington. Sommige geleerden denken dat de verstandhouding tussen het westen en het oosten nooit helemaal goed is geweest na de tweede wereldoorlog. In ieder geval bleven de landen Afghanistan en Irak tot en met de derde wereldoorlog een gebied van problemen. Tegelijkertijd groeit het aantal kernmogendheden gestaag. Landen

24

zoals Pakistan, India, Iran en NoordKorea beschikken rond deze tijd ook over kernwapens waar ze die in de koude oorlog nog niet hadden. De consumptie van energie en voedsel stijgen drastisch, en het wordt steeds moeilijker om in deze behoefte te kunnen voorzien. Grote westerse multinationals hebben grote delen van Afrika gecultiveerd om de vraag naar voedsel te bevredigen. Terwijl fossiele brandstoffen alleen nog in Rusland zijn te vinden leidt dit tot spanningen tussen beide blokken. De Verenigde Naties, na de tweede wereldoorlog opgericht om oorlog te voorkomen, staat steeds vaker buitenspel. Er zijn meerdere brandhaarden, vooral tussen moslims en niet-moslims, dit als indirect gevolg van de aanslagen van september 2001 en de reactie die hierop volgde vanuit het westen.


Zo ook de aanslagen op Londen als eerste in te zetten. Oktober 2093. in april 2093, toegeschreven aan Rusland lanceert een intercontinentale moslimactivisten, als reactie op de ballistische raket; voor het westen is bombardementen op Iran door de het doel hiervan onbekend. De raket NAVO. De gebruikte explosieven blewordt door het aanwezige raketschild ken van Russische makelij, en niet vernietigd, en als tegenzet worden Iranese, zoals men eerst dacht. Dit meerdere atoomwapens op Rusland bracht een geruchtenstroom op gang afgevuurd. Rusland slaat terug, en de dat Moskou de NAVO en haar monoderde wereldoorlog is een feit. Het is polie in Afrika aan nooit bekend ge“Oktober 2093: het wankelen zou worden of die eerste willen brengen. raket inderdaad een Rusland lanceert een Rusland was ook al aanval was of een intercontinentale tegen het militair oefening, zoals de ballistische raket” ingrijpen in Iran, Russen altijd hebben mede doordat er in beweerd. In ieder Afghanistan en Irak nog steeds NAVO geval is dit het grootste conflict getroepen aanwezig waren om de rust weest dat de wereld ooit zag, en van te bewaren. Als gevolg hiervan mochde bijna tien miljard mensen van voor ten westerse bedrijven geen handel de oorlog hebben er slechts 3 miljard meer drijven met Rusland, waardoor die overleefd. Rusland zich genoodzaakt voelde om Ook nu nog zijn grote delen van enkele voedseltransporten te kapen. het Noordelijk halfrond nog steeds Als reactie hierop werden deze voortonbegaanbaar door de straling. Wel aan begeleid door de westerse marine. heeft de derde wereldoorlog bijgeHierdoor kwam een groot aantal mari- dragen aan het feit dat er nu al meer neschepen tegenover elkaar te liggen. dan 100 jaar geen armoede en oorlog Een marineoefening in mei 2093 van meer is in de wereld. de NAVO is toen geïnterpreteerd als Natuurlijk er zijn vaker voorspeleen daad van oorlog, met als resultaat lingen als deze gedaan, gelukkig zijn dat Rusland Oekraïne is binnengevalze tot dusver niet uitgekomen. Andere len. Deze inval werd afgeslagen door voorspellingen, zoals het einde van de aldaar aanwezige NAVO troepen. Dit wereld tijdens de recente eeuwwiswas een grote nederlaag voor de preseling, bleken ook onterecht. Wel zal sident van Rusland, de heer Vladimiro- de komende tijd het aantal (kleine) vitsj Poetin, die toen dreigde atoombrandhaarden toenemen, als gevolg wapens te gebruiken. Als reactie liet van machtsversplintering. De vraag is de NAVO weten dat zij als verdediging dan: kunnen we hier iets aan doen, en het recht behield om nucleaire wapens zijn we bereid?

25


Open & Bloot

Najaar 2009

Themabetoog | Peuteronderwijs is anti-liberaal Is het nodig dat tweejarigen fitnessen om zo obesitas op latere leeftijd te voorkomen en hun motoriek te verfijnen? En moeten peuters onderwijs krijgen, zodat de kans op schooluitval vermindert? En hoe liberaal is het om peuteronderwijs of vroeg- en voorschoolse educatie (vve) te willen laten afdwingen door de overheid? Door Arno Vos Op 23 juli 2009 verscheen in Trouw het artikel ‘Fitness met een speen in de mond’. In het artikel breekt bedenker Peter Koelewijn een lans voor een dagelijks half uurtje fitness op speciaal afgestelde fitnessapparaten. De beoogde doelgroep? Peuters. Volgens Koelewijn is 2 jaar de leeftijd om een basis te leggen voor een gezond lichaam, zonder obesitas en met een uitstekende conditie. ‘We beginnen zo jong met fitnessoefeningen omdat kinderen tussen de 2 en 6 jaar nog heel kneedbaar zijn’, aldus Koelewijn. Daar is inderdaad geen speld tussen te krijgen, zoals elke ouder zal beamen. Kinderen leren in hun eerste levensjaren vrijwel alles over interactie met de buiten-

26

wereld. Ze worden gekneed in een bepaalde vorm door de omgeving en hun ouders, ook qua gezondheid. Of het gezondheidsdeel van het kneedproces per se moet gebeuren op een My First Treadmill® is natuurlijk een discussiepunt. Veel interessanter dan wel of geen peuterfitness, is het standpunt van de Jonge Democraten tegenover peuteronderwijs, ook bekend als vroeg- en voorschoolse educatie. In het Politiek Programma (PM) staat het als volgt omschreven: ‘(...) Het peuteronderwijs, dat begint bij de leeftijd van twee jaar, moet een aantal dagdelen per week verplicht zijn. Peuteronderwijs kost in eerste instantie meer geld, maar die investering betaalt zich terug doordat achterstanden in het vervolgonderwijs voorkomen worden.’ Het is met name de verplichting die botst met het liberale gedachtegoed van de Jonge Democraten. We laten de discussie omtrent de financiën even buiten beschou-


wing, maar concentreren ons op het verplicht willen stellen van het peuteronderwijs. Voorstanders benadrukken dat het verplichte karakter ervoor zorgt dat elk kind evenveel kansen krijgt om vooruit te komen in het leven. Er zullen immers geen crèches zijn die geen peuteronderwijs aanbieden, wanneer de wetgever dit verplicht stelt. En zelfs al zou het niet verplicht zijn, dan nog zouden crèches zonder peuteronderwijs op den duur failliet gaan, puur vanwege de voorkeur van elke ouder voor peuteronderwijs ‘omdat het zo goed is voor de kleine.’ Hoe anti-liberaal wil je het hebben? Je ontneemt ouders de keus hoe ze de eerste vier jaar van het leven van hun kind bepalen. Zoals Peter Koelewijn al betoogde, de kneedbaarheid van het kind maakt die leeftijd zo essentieel om basisvaardigheden aan te leren, zoals het leggen van sociale contacten en de ontwikkeling van creativiteit en fantasie. De charme van dat proces is juist dat elk kind dat op zijn/haar eigen manier doet, daarbij geholpen door diegenen die hem/haar het beste kennen: de ouders. Dit vormt karakters voor personen die later uniek zijn in hun benadering van de wereld en de vraagstukken die daarin spelen. Door peuteronderwijs help je misschien een peuter met een taalachterstand, maar

beknot je andere peuters juist in hun ontwikkeling. Nu zullen heel wat onderwijskundigen verontwaardigd wijzen op een aantal studies, waarin onomstotelijk wordt aangetoond dat het adagium ‘voorkomen is beter dan genezen’ wat betreft peuteronderwijs zeker opgaat. Dat klopt wel gedeeltelijk, maar met name over de lange termijn effecten van dergelijk onderwijs is maar bar weinig bekend. Om het dan maar vast verplicht te stellen gaat simpelweg een stap te ver. Daarnaast komt ook weer het gegeven om de hoek dat de effectiviteit van peuteronderwijs kleiner wordt naarmate er minder achterstand is. Met andere woorden, een kleine achterstand laat zich niet wegwerken door peuteronderwijs. Kunnen we peuteronderwijs liberaal noemen? Ik denk het niet. Gezien de nauwelijks bewezen effecten, de grote druk die het gaat leggen op de kinderopvangsector en de inperking van keuzemogelijkheden van ouders door lijkt me dit een plan bij uitstek om bij de Jonge Socialisten te deponeren. Laten wij als Jonge Democraten vooral liberaal blijven, en onze wil niet aan peuters en ouders opleggen.

27


Open & Bloot

Najaar 2009

Opinie | Esperanto & Europa Er is een enorme verscheidenheid aan talen op de wereld. Elke taal heeft haar eigen waarde, en iedereen voelt, beleeft en droomt in zijn of haar eigen taal. Wereldwijd zijn er 6.912 officieel erkende talen, Europa kent binnen haar grenzen 239 verschillende talen. Internationale communicatie wordt met zoveel verschillende talen snel ingewikkeld. Door Douwe Beerda Binnen de Europese unie worden sinds 1 januari 2007 23 talen gebruikt. Met 23 officiële talen zijn 506 talencombinaties mogelijk, aangezien elke taal vertaald kan worden in de 23 andere. Om deze uitdaging aan te kunnen beschikt het Europees Parlement over diensten voor vertolking, vertaling en controle van juridische teksten. Met deze 23 talen vergt de Europese samenwerking al een monsterinspanning, en dit terwijl er in de  EU nog maar 1/10 van de talen die er in totaal in Europa zijn wordt gebruikt. Op het moment dat we alle 239 talen die Europa rijk is zouden gebruiken, zijn er maar liefst 56.882 talencombinaties mogelijk. Het is helder dat dit een onbegonnen taak is. Zou er niet een oplossing bedacht kunnen worden voor dit Europese taalprobleem? En wat zouden de ken-

28

merken van zo een gezamenlijke taal moeten zijn? Als eerste zou de taal gemakkelijk te leren moeten zijn. Op die manier is de taal toegankelijk voor iedereen en vergt het een minimale inspanning om maximale communicatie mogelijk te maken. Daarnaast zou het praktisch zijn als de taal politiek neutraal is en niet toebehoort aan een bepaald land of politiek systeem. Nu leren mensen in grote landen vaak geen enkele buitenlandse taal, terwijl die in kleinere landen er meerdere leren. Als er vervolgens communicatie plaatsvindt tussen de partijen dan zijn de mensen die de taal vanaf de geboorte spreken ook nog eens in het voordeel. Een ‘panEuropese’ taal zou alle huidige talen binnen Europa met evenveel respect moeten behandelen. Kortom, een taal die eenvoudig te leren is, die politiek neutraal is, die gelijkheid onder de sprekers voorstaat en die de huidige diversiteit van talen binnen Europa respecteert. Dat zou ideaal zijn. Een taal die aan al deze vereisten vol-


doet is Esperanto. Esperanto zou ideaal zijn als gezamenlijke taal in Europa. Als heel Europa Esperanto invoert naast haar moedertaal dan zijn er voor Europese samenwerking geen 56.882 talencombinaties maar slechts 240 nodig. Dit zorgt voor een veel simpelere en efficiëntere manier van communicatie. Dit bespaart niet alleen veel kosten, het maakt de communicatie tussen landen binnen Europa aanzienlijk sneller en efficiënter. Frankrijk, Engeland, Duitsland en Spanje hoeven niet langer te ruziën over wie precies wiens taal juist wel of niet zou moeten leren, en kleine landen zoals Nederland hoeven niet langer 3 tot 4 talen te onderwijzen maar kunnen met 1 of 2 talen terecht zodat er meer tijd vrij komt voor andere belangrijke vakken. Esperanto als gezamenlijke taal geeft tevens identiteit aan Europa. Noord-Amerika heeft het Engels, China het Mandarijn en India het Hindi. Hoe mooi zou het zijn als Europa ook haar eigen taal heeft. Esperanto is gemakkelijker te leren dan welke nationale taal ook waardoor Europa veel toegankelijker wordt. Een buitenlandse handelspartner hoeft dan slechts Esperanto te leren om met alle landen van Europa

te kunnen communiceren. Dit zal een enorme impuls geven aan de gezamenlijke Europese economie. Als iemand 20 jaar geleden had geroepen dat Europa een gezamenlijke munt zou hebben, was die persoon waarschijnlijk voor gek verklaard. Inmiddels is de Euro onbreekbaar en een van de stabielste muntsoorten op het wereldtoneel. Wellicht dat het idee van Esperanto als gezamenlijke Europese taal mensen nieuw voorkomt en wellicht ietwat ambitieus gevonden wordt. Maar Esperanto kan net zo een succes worden als de Euro, misschien zelfs wel groter want is communicatie en onderling begrip uiteindelijk niet belangrijker dan geld? Esperanto kan Europa een gezamenlijke identiteit geven met behoud van alle diversiteit. De communicatie tussen de verschillende Europese landen zou dusdanig verbeteren dat Europa veel sterker op haar eigen benen staat. Europa zou een plek worden waar we niet alleen overal met hetzelfde geld terecht kunnen, maar waar we elkaar ook allemaal kunnen verstaan in onze gezamenlijke tweede internationale taal. Na de Euro, is het tijd voor Esperanto in Europa!

29


Open & Bloot

Najaar 2009

Opinie | Bejaardenverwerkende bedrijven De laatste jaren heeft Nederland te maken met een - in snel tempo - stijgende vergrijzing. De bevolking groeit, mensen leven langer, mensen zijn langer oud, en voor veel mensen komt er een tijd waarin ze te oud zijn om nog goed zelfstandig te kunnen wonen. Dit betekent voor veel ouderen doorgaans een verzorgings- dan wel verpleeghuis. Nu, stel dat deze instellingen kans zien hun winsten te vergroten per nieuwe bewoner. Een mogelijk scenario. Bernhard Brugman Mevrouw van Rooijen is oud. Ze is niet dement en allesbehalve levensmoe. Ze is echter slecht ter been, en op haarzelf wonen lukte gewoon niet meer. Haar kinderen werken full time, en wonen bovendien op meer dan een uur rijden van haar vandaan. Hoe erg ze het ook vindt, een verpleeghuis is het enige wat erop zit. “Huize Avondwake – waar het om ú gaat” Deze slogan prijkte uitnodigend op folders en postpapier van deze instelling. Het verplegend personeel onderling vulde deze spottend aan met “…in de jaarcijfers”, maar dat wist Mevrouw van Rooijen

30

natuurlijk niet. De eerste dag na haar aankomst was ze al vrij snel gesetteld. Ze had een eigen kamer op de 3e verdieping: een ‘riante, knusse, zit/leef/slaapunit’ van zegge en schrijve 2 bij 3 meter. Het huis heeft er zo enige honderden, afgewisseld met een centrale zitkamer per 20 mensen. Een lange tafel met wat tijdschriften – handwerkpatronen, damesbladen, zelfs een enkele Pippo, en een grote TV. Deze laatste staat het merendeel van de dag op een kinderzender. De al dementerende mensen vinden dat immers leuk, en de geestelijk nog gezonde mensen huilen en gillen tenminste niet als ze hun zin niet krijgen. Eten is er 3 keer per dag. ’s Morgens en ’s avonds een soort week, lichtverterend, dieetbrood met naar keuze ham, kaas of jam. Deze drie verschillen onderling qua textuur meer dan qua smaak,


en zelfs dit wordt door mevrouw Wat mevrouw van Rooijen niet van Rooijen en enkele van haar nog wist, was dat ze inmiddels op de mondige medebewoners betwist. ’s rendementslijst was gezakt van Middags een warme maaltijd. Optie categorie A-zw naar D-r 0. Ze was oranje, optie groen, optie bruin. Forbinnengekomen als A- zeer winstgemeel heet het eerste ‘hemelse hutsvend. Ze was net nieuw hier, wilde pot’, het tweede ‘spinazie à la crème niet lastig zijn, en haar pensioen liep de la crème’ en het derde ‘jachtscho- via de financiële sectie van Avondtel’. Het was echter allemaal pap: wake NV. Inmiddels was ze D- renchemisch gekleurd, en de smaak was dement 0. Haar verblijf was vooruit afwezig. betaald, ze werd mondiger, vroeg Mevrouw van Rooijen had aan de meer tijd en aandacht, en schaadde tv, de tijdschriften en het varkenszo de efficiency. Er was nog één voer nog kunnen wennen, maar het categorie lager: X. Over de betekewas het personeel nis van de X werd “Over de betekenis dat haar het meest nooit gesproken. pijn deed. De broeOok niet toen mevan de X werd nooit ders en zusters vrouw van Rooijen gesproken” wasten haar op op een dinsdagvaste tijden, met morgen weer eens de liefde en toewijding waarmee je op de WC werd ‘vergeten’. Deze keer anders de auto wast of de kelder uit- zo lang, dat ze uiteindelijk zelf had sopt. Ze had ontdekt dat, als ze naar geprobeerd terug te klimmen in haar de WC moest, ze dit maar beter 1 à rolstoel. Ze gleed uit, en sloeg hard 2 uur van tevoren kon aanvragen. met haar hoofd op de stenen vloer. Twee keer al was de zuster te laat Toen het personeel haar een uur later gekomen en werd ze snel en efficiënt vond, was het te laat. Voor mevrouw van schone kleren voorzien. Vroevan Rooijen dan. Voor Avondwake ger had mevrouw van Rooijen zelf NV precies op schema. Het bericht nog meer aandacht besteed aan het kwam voor de nabestaanden als een verschonen van de kattenbak. Een schok, maar ze was ‘vredig gegaan, andere keer werd ze wel op tijd op stilletjes in haar slaap’. Ze waren tede wc gezet, om er vervolgens anvreden. Maria van Rooijen, de 47-jaderhalf uur te blijven: ‘oh, vergeten, rige dochter, kijkt stil naar de vengut, sorry omaatje’. En zo kwamen sterbank. Daar staat een zandloper. en gingen de dagen.

31


Open & Bloot

Najaar 2009

Opinie | Waar is de wetenschap? Wetenschap en emotie kunnen nogal eens botsen, zo blijkt overal in de wereld om ons heen. In hoeverre lijdt de politiek hieronder, en wat kan men hieraan doen? Door Hidde Boersma Onlangs sprak President Obama de wens uit dat de wetenschap een grotere rol zou spelen in het beleid van de Verenigde Staten. Met deze uitspraak brak hij met de lijn van de regering Bush, die zoveel mogelijk de voorkeur gaf aan ideologische analyses van complexe maatschappelijke problemen. Ironisch genoeg doet Obama deze uitspraak op een moment dat in Nederland het tij kerende is. Politieke programma’s staan bol van standpunten die in strijd zijn met wetenschappelijke kennis en wetenschappelijke rapporten worden afgedaan alsof ze maar één kant van het verhaal belichten. Ook in de rest van de samenleving is deze tendens zichtbaar. Politici, journalisten en burgers buitelen over elkaar heen om de betrouwbaarheid van wetenschappelijke resultaten te betwisten en de objectiviteit van de wetenschapper in twijfel te trekken.

32

Bestuurders hebben een verantwoordelijkheid om naar beste kunnen het land te regeren. Wetenschap zou in het middelpunt moeten staan van dit politiek beleid. Immers, alleen op grond van onderbouwde cijfers en gegevens kan goedwerkende politiek worden bedreven. Om de ernst van de situatie aan te geven, volgen hier enkele willekeurige voorbeelden uit de laatste paar jaar. Om met iets kleins beginnen. Na enkele incidenten in 2007 en 2008 besluit Minister van VWS Ab Klink (CDA) eind vorig jaar de teelt en verkoop van hallucinerende paddenstoelen (paddo’s) aan banden te leggen. Om tot een helder en wetenschappelijk onderbouwd standpunt te komen, liet het ministerie van Volksgezondheid het ‘Coördinatiepunt Assessment en Monitoring nieuwe drugs’ (CAM) in samenwerking met het RIVM een uitgebreide risicoanalyse uitvoeren. Dat leidde in 2007 tot een omvangrijk rapport waarin de eerste zin luidt: ‘Het gebruik van hallucinerende paddenstoelen (paddo’s) levert een dusdanig laag risico op voor de individuele gezondheid en de samenleving dat


het verbieden van paddo’s een te een hogere opbrengst. Voorts biedt zwaar middel is in verhouding met het ontwikkelen van droogteresisde overlast en schade door het huitente gewassen mogelijkheden voor dige gebruik.’ hogere oogstzekerheid voor boeren Helaas strijkt dit advies rechtin ontwikkelingslanden. streeks tegen de ideologische haren Bij meerdere politieke partijen van Klink in. Hij besluit eigenhandig houden ideologie en dogma’s echter het dure, door experts samengestelinnovatie en implementatie hiervan de rapport aan de kant te schuiven, tegen. Zo staat de huidige regeringsen verordonneert alsnog een padpartij ChristenUnie uitermate negadoverbod. Niet wetenschappelijke tief tegenover de techniek. Het pargegevens, maar de starre ideologie tijprogramma stelt dat ‘genetische van het Christen verandering “De starre ideologie van van planten en Democratisch Appel het CDA bepaalt het bepaalt het beleid. dieren de funOok bij meer damenten van beleid” complexe problemaGods scheptiek met een grotere ping raakt’ en impact op de samenleving wordt dat er ‘hoge prioriteit moet worden ideologie als de maat der dingen gegeven aan onderzoek naar en genomen. Neem bijvoorbeeld geneti- ontwikkeling van alternatieven die sche modificatie. Al jaren woedt hier- genetische manipulatie van planten over in de politieke arena een debat, en dieren overbodig maken.’ dat in een patstelling lijkt terecht te Ook GroenLinks zet zich in voor zijn gekomen. Feit is echter dat met het behoud van het moratorium op de verwachte bevolkingsgroei er snel genetisch gemodificeerd voedsel. Zo behoefte is aan meer voedsel. Omdat staat in het verkiezingsprogramma het onmogelijk is om zonder schade voor de afgelopen Europese veraan het toch al kwetsbare milieu kiezingen dat het streeft naar ‘een het landbouwareaal te vergroten, landbouw die vrij is van genetische proberen wetenschappers te zoeken modificatie’ en dat het ‘gentechvrije naar manieren om de opbrengst per productieketens ondersteunt’. Dit hectare te verbeteren. Genetische tegen de opvatting van het gros van modificatie kan daarbij uitkomst wetenschappers en experts in. bieden. Door bijvoorbeeld het inBeide politieke partijen verschuibouwen van resistenties vermindert len zich met hun argumentatie achde schade door plagen, wat leidt tot ter het voorzorgprincipe: zolang de

33


Open & Bloot gevaren op lange termijn onduidelijk blijven, en zolang er geen honderd procent zekerheid kan worden gegeven dat er geen uitkruising van de ingebrachte genen in het milieu plaatsvindt, mag er geen introductie plaatsvinden van biotechgewassen. Een nobel streven, zo op het eerste gezicht. Voordat iets geïntroduceerd wordt moeten de potentiële gevaren zo goed mogelijk worden onderzocht, daar zal iedereen het over eens zijn. Echter, op dit moment staan er buiten Europa honderdduizenden hectares vol met biotechgewassen zonder dat er enige noemenswaardige schade aan mens en milieu is vastgesteld. Bovendien zijn er honderden publicaties in peerreviewed tijdschriften verschenen die hetzelfde resultaat laten zien: van een veiligheidsrisico is nauwelijks sprake. De vraag is dus hoeveel onderzoek er nodig is voordat de resultaten de ideologie doorbreken. De PVV maakt het met het negeren van wetenschappelijke kennis misschien wel het meest bont. Volgens de partij van Geert Wilders is het hele klimaatprobleem een sprookje. Decennia werk door tientallen experts van bijvoorbeeld het International Panel on Climate Change (IPCC) worden door de partij afgedaan als hysterie. In het verkiezingspamflet komt het woord milieu niet voor, en in moties van

34

Najaar 2009 PVV-kamerleden moet het milieu meermaals wijken voor de economie. Bovendien is er, ondanks algehele consensus in de wetenschappelijke wereld, volgens de partij geen sprake van dat de Noordpool smelt. “Pure indoctrinatie en bangmakerij”, zo verwoordde PVV-Kamerlid Martin Bosma zijn visie recentelijk naar aanleiding van een project om schoolkinderen bekend te maken met de huidige milieuproblematiek. Idealiter zouden de kiezers hun gekozenen op onwetenschappelijkheid moeten afrekenen. Echter, bij complexe zaken laat gebrekkige informatietoegang en –opname dit zelden toe. Essentieel is daarom dat het ambtenarenapparaat en de Eerste Kamer optreden als buffers tegenover ministers die onderbuikgevoelens of ideologieën laten prefereren boven wetenschap. Zij dienen te controleren en te sturen. IJdele hoop waarschijnlijk, omdat ook zij behept zijn met ideologieën en onderbuikgevoelens. Het is daarom te hopen dat de speech die Obama hield voor de National Acadamy of Sciences nagalmt op het binnenhof, langzaam de harten verovert van de politici en wetenschap weer in het centrum gaat staan van het te bepalen beleid. Daar waar het hoort.


Vereniging | Bestuursnieuws Invulling bestuur Het bestuur wil graag mededelen dat er twee bestuursleden op ad-interim basis zijn toegetreden. Het betreft Nick Vollebergh, die de functie secretaris politiek zal vervullen, en Welmoed Brugman, die als algemeen bestuurslid is toegetreden. Het bestuur wil meer politieke inhoud geven aan de afdeling en hoopt dit met Welmoed en Nick te kunnen gaan bereiken. Naast dit heuglijke nieuws wil het bestuur ook mededelen dat de secretaris promotie, Ellen Kraal, tot onze spijt het bestuur om persoonlijke redenen heeft verlaten. Dit bestuursblokje biedt ons ook de kans het nieuws te brengen dat de functie secretaris promotie vanaf heden vacant is. Mocht je interesse hebben om deze

functie op ad-interim basis te vervullen neem dan even contact op via: voorzitter@groningerjd.nl. Keiweek Daarnaast wil ik graag van de gelegenheid gebruik maken om alle leden te bedanken die ons hebben geholpen tijdens de KEI-week. Hoewel het KEI-bestuur ons op meerdere punten heeft tegengewerkt zijn wij toch van mening dat deze week een groot succes was. We hebben een groot aantal nieuwe leden weten te werven en misschien nog wel meer belangstellenden. Hulde daarvoor aan eenieder die heeft geholpen. Met vrijzinnige groet, Jeroen van Leeuwen Voorzitter Groninger Jonge Democraten

Oproep | Redactieleden gezocht In deze tijden van crisis is niet alleen geld schaars, redacteuren zijn helaas ook dun gezaaid… De Open & Bloot is dringend op zoek naar betrouwbare en capabele versterking!!!

• Hou jij van schrijven?• Lijkt het je leuk om door anderen gelezen te worden? • Ben je graag betrokken bij de wereld om je heen, en schrik je er niet voor terug om af en toe tegen wat schenen te schoppen om je punt over te brengen?• Ben jij ook voor vrijheid boven alles, en wil je daar uitdrukking aan geven?

• De Open & Bloot is weliswaar kleinschalig, maar al jaren lang hebben we een hoge standaard weten vast te houden.

We zoeken talent, we zoeken jou!!! Interesse? Mail ons op: openenbloot@jongedemocraten.nl

35


Open & Bloot

Najaar 2009

Agenda | September - November 2009 September Dag

tijd

locatie

wat

Di 22

20:00-0:00

n.t.b

Debat en motieavond

Di 29 20:00-0:00 Hotel de Doelen Oktober

Stromingenavond: Het Thorbeckeinitiatief

Za10 & Zo11 Hele dag

n.t.b.

Lustrum Groninger JD

Di 13

20:00-0:00

Hotel de Doelen

AAV

Di 20

20:00-0:00

n.t.b (Groningen)

Snertdebat

Tilburg

JD Congres

Vr23t/mZo25 Hele dag

November Di 10 20:00-0:00 n.t.b

Locatie:

Vaststellen verkiezings programma D66 Groningen

Hotel de Doelen, Grote Markt 36-1 Groningen n.t.b: (Nog Te Bepalen) Locatie wordt nog via de mail bekend gemaakt.

Voor meer informatie over de hierboven weergegeven activiteiten kunt u altijd contact opnemen met het bestuur van de Groninger JD via: bestuur@groningerjd.nl

36


Open & Bloot najaar 2009