Page 7

Deze tuin was werkelijk een openbaring. Hier keek je nu echt je ogen uit. Een prachtige vijver, diverse beelden, die bij nadere inspectie door een deskundige onder ons, hol bleken te zijn, waarop mevrouw zelf eerlijk toegaf, och ze waren ook heel goedkoop: drie halen, twee betalen, dan kan je niet alles verwachten. Hier was ook een Japanse tuin met een vijver, bewoond door een verscheidenheid aan vissen, terwijl er ook twee volières waren met schitterende vogels. Er was zoveel afwisseling en de dame die ons rondleidde zó enthousiast, dat Annemarie diverse keren stiekem op haar horloge keek en zei: “We moeten nu echt verder!” De derde tuin, die we bezochten was “Rozannies Hof”, een tuin met allerlei soorten buxussen. Eerlijk gezegd vond ik persoonlijk dit de minst interessante, maar dit is geen maatstaf, daar ik niet van buxussen houd. De eigenaresse vertelde echter zeer sprankelend en ook heel eerlijk, want ze zei, dat die buxussen eigenlijk het idee van haar man waren geweest, die na een bezoek aan zo’n tuin er helemaal bezeten van was. Zelf had ze nog een klein lapje grond, een beetje achteraf, waar ze zich uitleefde in het kweken van bloemen en bijzondere planten. Ook door haar werden we onthaald op koffie/thee met zelfgemaakt gebak. Heerlijk in één woord. Volgens mevrouw “de duizendpoot” - want zo noem ik haar - een fluitje van een cent, zó klaar. In deze laatste tuin hadden we helaas wat last van regen en kwamen de paraplu’s te voorschijn, maar al met al was het best meegevallen met het weer. We waren dus in drie herfsttuinen geweest, alle drie met enthousiaste gastvrouwen, die helemaal in hun hobby “tuinieren” opgingen. Voldaan kwamen we dan ook om goed zes uur in Ede aan. Dank aan de beide chauffeurs, die weer voortreffelijk werk hebben verricht. Voor al diegenendie thuis gebleven zijn: ‘Dames en heren, jullie weten niet wat jullie hebben gemist.’ Rie Lodewijkx WWW.EDE.GROEI.NL

9

Flora 2010 06  
Advertisement