Issuu on Google+

EKTH-A4:Layout 2 21/6/2013 10:58 μ Page 1

Λογοτεχνικό Εργαστήρι

Η συγγραφέας Αγγελική Δαρλάση στο σχολείο μας

Με ώρες λογοτεχνίας απολαύσαμε τη χαρά ενός καλού λογοτεχνικού βιβλίου και φτιάξαμε ηχοϊστορίες Σελ. 4-5, 14

Στις 23 Μαΐου 2013 είχαμε την τιμή να γνωρίσουμε την Αγγελική Δαρλάση, μια συγγραφέα η οποία γράφει βιβλία από πολύ μικρή, από 7 χρόνων! Σελ. 13

ένας για όλους όλοι για έναν!

Επιτέλουςύστερααπότρειςμήνεςκοπιαστικήςμα καιδημιουργικήςεργασίαςτο2οτεύχοςτουπεριοδικούμαςείναιπιαγεγονός!Γιαναμαςθυμίζει τησημασίατηςομαδικότητας,τηςσυνεργασίας καιτηςεπιμονής. Ευχαριστούμετογονέαμαςκ.ΚαραμπάτσοΘανάσηγιατηνκαθοριστικήβοήθειάτουστηντελική

Περιοδική έκδοση της

ΣΤ’ τάξης του 19ου Δημοτικού Σχολείου Αιγάλεω τεύχος 2, Ιούνιος 2013

μορφοποίησητουπεριοδικούμακαιγιατοχρόνο πουμαςαφιέρωσε. Ευχαριστούμεόλουςτουςγονείςμαςκαιτουςδασκάλουςμαςγιατηνυποστήριξήτουςσεόλεςτις δραστηριότητέςμαςαυτήτηχρονιά...

Καλό καλοκαίρι! 1


EKTH-A4:Layout 2 21/6/2013 10:58 μ Page 2

«Γνωρίζοντας την πόλη μας» Ηεπίσκεψημαςσ τοΜουσείο Μικρασ ια τ  ι κ ο ύ Π ο καιστοMετρότο λιτισμού υΑιγάλεω

Τ

η Δευτέρα 10 Δεκε μβρίου εγώ και η τάξη μου επισκεφ σείο Μικρασιατικο τήκαμε το Μουύ Πολιτισμού και το μου φάνηκε πολύ Μετρό του Αιγάλε ω. Η εκδρομή ενδιαφέρουσα, για τί γνωρίσαμε πώς τότε στη Μικρά Ασί ζούσαν οι Έλληνες α πριν και αφού γί νουν οι διωγμοί τω Σμύρνη και τις γύρω ν Ελλήνων από τη περιοχές της Τουρ κίας. Μόλις φτάσαμε στ ο Μουσείο Μικρα σιατικού Πολιτισμ απορημένοι για το ού όλοι ήμασταν τι θα δούμε. Μπήκα με μέσα και ήταν από ότι φανταζόμα ό λα διαφορετικά σταν. Η αρχαιολό γος που μας υποδέ σε την ιστορία όλω χθηκε μας εξήγην των αντικειμένω ν, λέγοντάς μας μι σιζόταν σε αυτά. εια σας, παιδιά, με α ιστορία που βαΕίδαμε πράγματα λένε Αλέξανδρο κα τα οποία είχαν με ι Σμύρνη εδώ. Πιο συ θέ λω να σας συστήσω τα φερθεί από τη γκεκριμένα: κουζι το Μουσείο Μινικά σκεύη, οικογε κρ φίες, πιστοποιητικά α σιατικού Πολιτισμ νειακές φωτογρα, σκεύη καθημερινή ού του Δήμου Αιγά ς χρήσεως, χειροπο λεω που επισκεφτ άλλα. Αυτό που μο ίητα ρούχα και ήκαμε τη Δευτέρα υ έκανε εντύπωση 10 ήταν κάποια κομμά Δε μανίκια (αλλά μέχρ κε μβρίου με την τάξη τια ύφασμα σαν ι τον αγκώνα) πο μας. υ φόραγαν για να ρούχα τους, όταν Το Μουσείο Μικρασια μη ν λερώνουν τα έγραφαν με τις πέ τι κού Πολιτισμού, νες. Το μουσείο ή δημιουργία του Δη αλλά πολύ ενδιαφ ταν σχετικά μικρό, έρον, και για αυτό μοτικού Πολιτιστικ δεν μας πήρε πολλ ού Οργανισμού και το Μετά από λίγο ήμα ή ώρα. υ Συλλόγου Μικρα σταν στην είσοδο το σιατών Αιγάλεω «Νέες υ μετρό και κατεβα λες. Εκεί συναντή σαμε την ίδια ξενα ίναμε τις σκάΚυδωνίες», εγκαινι γό. Φτάσαμε στις άστηκε στις 17 Οκτ που βρίσκονταν αρ πρώτες προθήκες ωβρίου 2010 και χαία αντικείμενα. απ Εκεί μάθαμε πολλά ό τη που ανακαλύφθηκα ν πρ ώτη Δεκεμβρίου λε για τα ευρήματα ν, καθώς γινόντου ιτουργεί επίσημα σαν οι ανασκαφές για μετρό. Με εντυπω το κοινό. για να χτιστεί το σίασε ότι στο μετρ ό του Αιγάλεω, εκε αδιάφορα οι άνθρ Ε κε ί είδαμε πολλά κειμή ί πο υ προσπερνούν ωποι καθημερινά λια (νομίσματα, , κρύβεται μια ολό λευκά είδη, βιβλία, στορία της πόλης κλ η ρη μας, του Αιγάλεω! φωτογραφίες, έγγρ ιστορία, η ιαφα κ.λπ.) από διά Μέσα από αυτή τη φορες περιοχές τη ν επίσκεψη μάθα ς Μι με όλοι πολλά. Θα κράς Ασίας, πο ξανά μια τέτοια εκ ήθελα να πάμε υ τα κουβάλησα δρομή πολύ σύντο ν οι μα... Έλληνες μαζί τους , όταν κυνηγημένο ι αναγκάστηκαν να φύγο Παναγιώτης Κα υν από τον τόπο το ραμπάτσος υς. Σας προτείνω να πά τε να το επισκεφτε άθε δημότης οφείλει να γνωρίζει ίτε και σας βεβαιώνω ότι θα είναι μια ό το Δήμο του. Έτσι, το σχολείο μας μορφη εμπειρία… διοργάνωσε μια εκδρομή για να γνωΑλέξανδρος Κιού ρίσουμε λίγο καλύτερα το Αιγάλεω. Τα κου πούλμαν μας άφησαν σ ένα από τα νεότερα αλλά και πιο σύγχρονα έργα, όχι μόνο της πόλης μας αλλά και ολόκληρης της Ελλάδας, το «Μετρό» του Αιγάλεω. Το κέντρο της πόλης μας είναι χτισμένο πάνω από την αρχαία Ιερά Οδό. Ξεκινώντας, λοιπόν, να φτιάξουν το σταθμό του μετρό στο Αιγάλεω, μηχανικοί και εργάτες βρέθηκαν μπροστά σ’ έναν αμύθητο αρχαίο θησαυρό. Με τη βοήθεια ειδικών μάζεψαν και εξέθεσαν όλα τα αρχαία ευρήματα. Έτσι είχαμε κι εμείς την ευκαιρία να γνωρίσουμε τον αρχαίο μας πολιτισμό με τη βοήθεια της αρχαιολόγου που μας ξενάγησε… Ελεάννα Σωτρίνη μαθήτρια της ΣΤ’ τάξης του 19ου Δημ. Σχ. Αιγάλεω

Μουσ  είο Μικρασιατικού Π ολ  ιτισμού

Γ

Κ

2


EKTH-A4:Layout 2 21/6/2013 10:58 μ Page 3

Μία επίσκεψη στο Τ.Ε.Ι. Αθήνας

ΣτοΤμήμαΜικροβιολογίαςΤροφίμων

Γ

εια σας, είμαι ο Βαγγέλης και θα σας μιλήσω για μία επίσκεψη, που έκανα με την τάξη μου στο Τ.Ε.Ι. Αθήνας, στο Τμήμα Μικροβιολογίας Τροφίμων. Όταν φτάσαμε, κάναμε μια γρήγορη και μικρή σε διάρκεια επίσκεψη στη βιβλιοθήκη, όπου μας υποδέχθηκε η κ. Φυντάνογλου Δέσποινα, η οποία και μας συνόδεψε στη συνέχεια. Έπειτα μας ενημέρωσαν πως είχε φτάσει ο καθηγητής κ. Τυμπής, προϊστάμενος στο Τμήμα Μικροβιολογίας Τροφίμων. Είχαμε κανονίσει, να μας ξεναγήσει στο τμήμα Μικροβιολογίας Τροφίμων, δηλαδή, εκεί όπου οι φοιτητές ελέγχουν τα τρόφιμα. Πρώτα πήγαμε στο τμήμα Ιχθυολογίας Τροφίμων. Μας έδειξε ποια

ψάρια μελετούν και πώς γίνεται η μελέτη. Αργότερα πήγαμε στο εργαστήριο Τεχνολογίας Σιτηρών. Είδαμε τις μηχανές που κατασκευάζουν το ζυμάρι και μας εξήγησε πώς φτιάχνονταν παλιά και πώς φτιάχνεται τώρα. Μετά από αυτό είδαμε το εργαστήριο γαλακτοκομικών προϊόντων. Ο καθηγητής μάς έδειξε μία παγωτομηχανή, που κόστισε πολλά χρήματα. Έπειτα είδαμε και ένα πιο μικρό εργαστήριο, όπου οι φοιτητές επεξεργάζονται το γάλα και κοιτούν τι περιέχει. Μας σύστησε επίσης, να μην κρατάμε το γάλα πολλή ώρα έξω από το ψυγείο, γιατί χάνει τα θρεπτικά του στοιχεία και χαλάει.. Ύστερα πήγαμε σε ένα εργαστήριο, ό-

που οι φοιτητές ασκούν το επάγγελμα που έχουν διαλέξει να σπουδάσουν, έως ότου πάρουν το πτυχίο τους. Εκεί υπήρχε ένα ψυγείο που ανοιγόκλεινε με κλειδαριά. Χρησιμοποιούν την κλειδαριά για να ελέγχουν πότε ανοίγει, πότε κλείνει, τι μπαίνει μέσα και για πόση ώρα μένει ανοιχτό το ψυγείο. Έπειτα είδαμε το χώρο του πειραματικού οινοποιείου, όπου υπήρχε μια μηχανή που έκανε τα σταφύλια μούστο και μία άλλη που έβγαζε το κοτσάνι και το κουκούτσι, χωρίς να τα πλένει, για να μη χάσουν τις ουσίες που τα βοηθούν να μετατραπούν σε μούστο. Κατεβήκαμε σε ένα υπόγειο και εκεί είδαμε πού καταλήγουν τα σταφύλια. Υπήρχε ένα μεγάλο καζάνι που έμπαιναν τα σταφύλια, έβραζαν και γινόντουσαν μούστος. Μάλιστα ο κ. Τυμπής μάς χάρισε τρία μπουκάλια κρασί από αυτό που παράγουν εκεί οι φοιτητές. Μας οδήγησε σε ένα εργαστήριο όπου είχε στήσει δύο μικροσκόπια. Αφού μας εξήγησε πάρα πολλά για τα μικρόβια, έθεσε σε λειτουργία τα μικροσκόπια και μας άφησε έναν έναν να δούμε τον τρόπο με τον οποίο πολλαπλασιάζονται. Ο πολύ καλός αυτός καθηγητής μας συνόδευσε μέχρι την έξοδο και μας αποχαιρέτησε. Τον ευχαριστούμε για το χρόνο που μας διέθεσε. Ήταν μια πολύ ενδιαφέρουσα επίσκεψη και θα ήθελα να ξαναπάω… Βαγγέλης Καρδαράς

ΠολιτικόςΓολγοθάς

Ο

κάθε άνθρωπος, από τη στιγμή που γεννιέται μέχρι τη στιγμή που θα πεθάνει περνάει το δικό του γολγοθά, κουβαλώντας το δικό του σταυρό. Εγώ θα σας παρουσιάσω μία γελοιογραφία, ένα σκίτσο με τίτλο «Ο πολιτικός γολγοθάς». Καταρχάς να σας πω πως αυτό μπορεί να συμβεί σε οποιαδήποτε χώρα, με οποιονδήποτε πολιτικό και είναι η προσωπική μου γνώμη και δεν είναι απαραίτητο να συμφωνείτε μαζί μου. Παρουσίαση Γελοιογραφίας 1. Εδώ βλέπουμε έναν κύριο, που μόλις τελείωσε το πανεπιστήμιο. Αποφάσισε να γίνει πολιτικός, έχοντας στο μυαλό του πολλές λαμπερές και έξυπνες ιδέες, θέλει να βοηθήσει τη χώρα του να πάει πιο μπροστά και το λαό του να ζει καλύτερα απ’ όσο ζει τώρα. 2. Προχωρώντας διαπιστώνει ότι για να γίνει πολιτικός, πρέπει να τον ψηφίσουν και για να τον ψηφίσουν πρέπει να δώσει κάποιες υποσχέσεις, οι οποίες ήταν, είναι και θα παραμείνουν ίδιες...! Απλά κάνει το παπαγαλάκι…

3. Μετά από πολλές προσπάθειες και πολύ κόπο καταφέρνει να φτάσει στον προορισμό του όπου αποκαλύπτεται πως έγινε προνομιούχος! Φυσικά ξέχασε όλες τις έξυπνες και λαμπερές ιδέες, όλες τις υποσχέσεις και στο μυαλό του έχει μείνει μόνο ένα ερωτηματικό... ποιος ο σκοπός που ήρθε μέχρι εδώ;... Και από πάνω βλέπουμε πως κυβερνιέται η χώρα... με πονηριά, απληστία και προδοσία!... Και αν το 1 από τα 3 κεφάλια δαγκώσει κάποιον άνθρωπο, τα άλλα 2 θα τον φάνε μέχρι το τέλος...!!! lll...ο πιο τραγικός ρόλος,στο σκίτσο δυστυχώς είναι ο δράκος... διότι δέν αφορά μόνο τους πολιτικούς αλλά και όλους εμάς... γιατί οι περισσότεροι από μας, έχουν μέσα τους αυτόν τον δράκο και πρέπει με όλη μας τη δύναμη να τον παλέψουμε και να τον νικήσουμε. Μόνο τότε η χώρα θα έχει προοπτική... και όλοι θα ζούμε πάρα πολύ καλύτερα απ’ όσο τώρα..! Βικτώρια Φωτιάδου 3


EKTH-A4:Layout 2 21/6/2013 11:03 μ Page 4

Λογοτεχνικό Εργαστήρι Αυτή τη σχολική χρονιά υλοποιήσαμε στην τάξη μας δύο πολιτιστικά προγράμματα. Το ένα ήταν συνέχεια του περσινού μας θέματος: «Μ’ ένα βιβλίο πετάω». Έτσι συνεχίσαμε να οργανώνουμε και να λειτουργούμε τη βιβλιοθήκη του σχολεί-

Ηζωήμας στησχολική βιβλιοθήκη…

ου μας και δημιουργήσαμε το Λογοτεχνικό μας Εργαστήρι. Ορίσαμε ώρες λογοτεχνίας, όπ��υ ατομικά ή ομαδικά απολαμβάναμε τη χαρά ενός καλού λογοτεχνικού βιβλίου. Συχνά δραματοποιούσαμε σκηνές που μας άρε-

Στις 2 Απριλίου εορτάζεται η Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου. Την εβδομάδα αυτή κάναμε διάφορες σχετικές δραστηριότητες. Επισκεφτήκαμε τη Σχολική Βιβλιοθήκη του 2ου Γυμνασίου Χαϊδαρίου, δημιουργήσαμε όμορφες αφίσες

σαν ή αφηγούμασταν παραμύθια και διηγήματα, «ντύνοντάς» τα με μουσική και αυτοσχέδιους ήχους, φτιάχναμε δηλαδή ηχοϊστορίες. Κάποιες απ’ αυτές τις παρουσιάζαμε στους συμμαθητές μας των άλλων τάξεων στο χώρο της βιβλιοθήκης. Μία πετυχημένη ηχοϊστορία ήταν «Η κυρά Καλή, η κυρά Φαρμάκω και οι 12 μήνες»! και στολίσαμε τους χώρους του σχολείου και... υποδεχτήκαμε εορταστικά τα πρωτάκια μας στη δική μας δανειστική σχολική βιβλιοθήκη! Από τότε έως και τώρα έχουν γίνει οι καλύτεροι και πιο συνεπείς αναγνώστες μας!!!

Η

βιβλιοθήκη του σχολείου μας είναι γεμάτη με όμορφα και ταξιδιάρικα βιβλία. Εκεί μέσα η ΣΤ’ τάξη έχει ζήσει πολλές στιγμές από τη σχολική ζωή της και την οργανώνει καθημερινά με αγάπη και τάξη. Μαζί με την κυρία μας έχουμε καταφέρει να διασκεδάζουμε τα παιδιά των άλλων τάξεων με τα ευχάριστα μικρά μας θεατρικά έργα… Αφηγούμαστε, δηλαδή, παραμύθια ή μικρά διηγήματα, τα δραματοποιούμε και χρησιμοποιώντας μουσικά όργανα, δημιουργούμε ηχοϊστορίες. Εδώ και δύο χρόνια η αφοσίωση μας στο καλό βιβλίο και στη μάθηση έχει ταξιδέψει και στη σχολική μας βιβλιοθήκη. Εξάλλου εκεί μέσα έχουμε ζήσει τόσες πολλές καλές στιγμές. Και λέμε πως ένα βιβλίο σε κάνει να νιώθεις ζωντάνια… Ευθυμία Φούκα

Περνώνταςώρες στηβιβλιοθήκη

Σ

τη βιβλιοθήκη του σχολειού μας εργαζόμαστε ώρες με τη δασκάλα μας φτιάχνοντας τα βιβλία ή καταγράφοντας καινούρια, βοηθάμε τα μικρότερα παιδιά του σχολείου να βρίσκουν βιβλία, γράφουμε στους υπολογιστές κείμενα ή δραματοποιούμε και σκηνοθετούμε διάφορα διηγήματα που μετά τα παρουσιάζουμε στα υπόλοιπα παιδιά. Είναι ωραία να εργάζεται κανείς στη βιβλιοθήκη…

4

Ό

λα ξεκίνησαν από το σχολείο πρωί-πρωί, καθώς η δασκάλα μας έμπαινε στην τάξη. Εμείς περιμέναμε σιωπηλά και υπομονετικά για να δούμε τι θα κάνουμε στη Βιβλιοθήκη του 2ου Γυμνασίου Χαϊδαρίου, την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου Μόλις μπήκε η δασκάλα μας, μας πληροφόρησε ότι θα κάνουμε μια ομαδική έρευνα. Όταν σχηματίστηκαν πια οι ομάδες μάς ανέθεσε κάποια θέματα. Εγώ και η ομάδα μου είχαμε ως θέμα την εύκρατη ζώνη, Εσκιμώους και Λάπωνες (μαθήματα της γεωγραφίας). Επίσης μας είπε ότι θα μας περιμένει η μουσικός του Γυμνασίου κ. Ρένα Μουτσοπούλου που αγαπάει τη βιβλιοθήκη και με δική της θέληση αλλά και μεράκι τη λειτουργεί. Γίναμε δυάδες και σιωπηλά πήραμε το δρόμο προς το γυμνάσιο. Μόλις φτάσαμε, συναντήσαμε μπροστά μας την κ. Ρένα. Μπήκαμε στη βιβλιοθήκη και πρώτα απ’ όλα η κ. Ρένα μας παρουσίασε ένα βίντεο με το γνωστό συγγραφέα Νίκο Ψυχογιό και τους συνεργάτες του για το πώς δημιουργείται ένα βιβλίο. Μετά η δασκάλα μας παρακάλεσε την κ. Ρένα να μας επιτρέψει να ασχοληθούμε με την εργασία μας. Εκείνη με πολλή ευχαρίστηση μας άφησε και μάλιστα είχαμε την επιλογή να κάνουμε την έρευνά μας μέσω υπολογιστή ή μέσω βιβλιοθήκης. Εγώ με την ομάδα μου διαλέξαμε τον υπολογιστή. Αφού τελειώσαμε την εργασία, η κ.Ρένα μάς έδωσε χάρτινους σελιδοδείκτες και μας κέρασε και καραμέλες. Η ώρα μας τελείωσε, έπρεπε να γυρίσουμε στο σχολείο. Χαιρετήσαμε με πολλή χαρά την κ. Ρένα και φύγαμε. Ήταν μια όμορφη εκπαιδευτική εμπειρία και θα ήθελα μόλις έρθει η ώρα για το γυμνάσιο να είμαστε εγώ και άλλα παιδιά υπεύθυνοι για εκείνη. Ο χρόνος περνάει και οι μαθητές ανεβαίνουν σκαλοπάτια προς τη μάθηση... Αλέξανδρος Αλιβιζάτος


EKTH-A4:Layout 2 21/6/2013 11:03 μ Page 5

ΕνθύμιααπότηνΑ’καιτηΒ’Δημοτικού

Επίσκεψη στο2ογυμνάσιο Χαϊδαρίου!

Τ

ο 2ο Γυμνάσιο Χαϊδαρίου στεγάζεται στο νέο του κτίριο, στη γωνία τον οδών Αναγεννήσεως και Επαύλεως από το 1997. Διαθέτει αίθουσες διδασκαλίας, εργαστήρια φυσικής, τεχνολογίας και πληροφορικής, πλούσια βιβλιοθήκη και γήπεδα. Είναι ενταγμένο στο πρόγραμμα ΣΕΠΠΕ που σημαίνει ότι για όλα τα μαθήματα υπάρχουν οι αντίστοιχες αίθουσες που είναι εξοπλισμένες με σύγχρονα εποπτικά μέσα. Το πιο σημαντικό είναι η βιβλιοθήκη η όποια ιδρύθηκε το 2000 και ονομάστηκε «Ζωρζ Σαρρή», από το όνομα της συγγραφέως που αγάπησαν περισσότερο τα παιδιά!!! Πιστεύω επίσης ότι πολύ σημαντικό είναι το ότι υπάρχουν ομάδες μαθητών που συμμετέχουν ενεργά στην βελτίωση του χώρου του σχολείου, καθώς υπάρχει κήπος, ο οποίος φροντίζεται από τα παιδιά ενώ κάποιοι τοίχοι του σχολείου προσφέρονται στα παιδιά για την ανάπτυξη της καλλιτεχνικής τους διάθεσης. Το 2ο Γυμνάσιο Χαϊδαρίου είναι ένα σχολειό που μπορεί να προσφέρει πολλά στα παιδιά… Νίκη Κεφάλα

Ίδρυση-ΛειτουργίατηςΣχολικής Βιβλιοθήκηςτου2ουΓυμνασίουΧαϊδαρίου

Η

βιβλιοθήκη ιδρύθηκε το 2000 στα πλαίσια του Επιχειρησιακού Προγράμματος Εκπαίδευσης και Αρχικής Επαγγελματικής Κατάρτισης (ΕΠΕΑΕΚ). Εντάσσεται στο πιλοτικό πρόγραμμα «ΠΝΥΚΑ» που αφορά στη δημιουργία 65 σχολικών βιβλιοθηκών με φορέα υλοποίησης του έργου το Τ.Ε.Ι. Αθήνας. Ο λόγος που η βιβλιοθήκη ονομάστηκε «Ζωρζ Σαρή», ήταν η επί σειρά ετών, αγάπη των παιδιών και ιδιαίτερα των κοριτσιών καθώς και η προτίμησή τους για τη συγγραφέα . Τα εγκαίνια της βιβλιοθήκης έγιναν στις 12 Δεκεμβρίου του 2001.,κατά τα οποία μίλησε η συγγραφέας, ονομάζοντας τη βιβλιοθήκη και το 2ο γυμνάσιο Χαϊδαρίου «σπίτι της». Κατηγορίες Υλικού Βιβλιοθήκης Βιβλία: Η συλλογή ανέρχεται στους 5.000 τίτλους βιβλίων, απ’ τους οποίους οι 400 περίπου είναι ξενόγλωσσοι. Περιοδικά για: εκπαίδευση, λογοτεχνία, τέχνη, οικολογία, μαθηματικά, πληροφορική. Πληροφοριακό Υλικό: Γενικές και ειδικές εγκυκλοπαίδειες, λεξικά ελληνικά και ξενόγλωσσα, βιβλιογραφίες. Οπτικοακουστκό & άλλο Υλικό: Videos, CDs, DVDs, χάρτες, επιτραπέζια εκπαιδευτικά παιχνίδια. Ηλεκτρονικοί Υπολογιστές: τοπικό δίκτυο αποτελούμενο από 8 υπολογιστές με σύνδεση στο Internet. Δραστηριότητες Η δανειστική κίνηση είναι πολύ μεγάλη και από μαθητές και καθηγητές, αλλά και από γονείς κι απόφοιτους, μαθητές άλλων σχολείων τώρα πια. Η προβολή βιντεοταινιών και DVD είναι επίσης συχνή αφού οι αίθουσες είναι εξοπλισμένες με τα κατάλληλα μηχανήματα. Συνεχής είναι και η χρήση του διαδικτύου για τις ανάγκες εκπόνησης εργασιών, για τις οποίες μάλιστα έχουν χρησιμοποιηθεί πάνω από 85.000 φωτοαντίτυπα μέσα στα 7 χρόνια. Εντυπώσεις και συναισθήματα από την επίσκεψή μας Ο χώρος της βιβλιοθήκης μας εντυπωσίασε καθώς και τα χιλιάδες ενδιαφέροντα βιβλία της. Επίσης μεγάλη εντύπωση μάς έκανε το βίντεο που παρακολουθήσαμε και που είχε ετοιμάσει για μας η υπεύθυνη της σχολικής βιβλιοθήκης, για το πώς δημιουργείται ένα βιβλίο. Εντυπωσιακός ήταν και ο τρόπος που εργαστήκαμε στη βιβλιοθήκη, σε ομάδες , ψάχνοντας θέματα που μας ενδιέφεραν και που στη συνέχεια παρουσιάσαμε στην τάξη. Ήταν μια αξέχαστη εμπειρία που δεν θα ξεχάσει ποτέ κανείς! Η μυρωδιά των βιβλίων είναι ακόμα στα ρουθούνια μας! Κατά τη γνώμη μας ήταν μια θαυμάσια επίσκεψη από την οποία αποκομίσαμε πολλά οφέλη!!! Παρουσίαση: Νίκη Κεφάλα, Μαρία Παπαευσταθίου 5


EKTH-A4:Layout 2 21/6/2013 11:03 μ Page 6

Αναμνήσεις από τα παλιά... Ζακυνθινές λέξεις απόταπαλιά

Η

συλλογή των λέξεων αυτών έγινε από τη γιαγιά μου. Τις χρησιμοποιούσαν στη Ζάκυνθο στα παλιότερα χρόνια. 1 σήμαμα = ήχοι καμπάνας 2 εγενότουνα κούρνια = μέθαγε 3 καθίκλες = καρέκλες 4 μουμέντο = λεπτό 5 ατέντος = έτοιμος 6 ζεύεις = μυρίζεις άσχημα 7 μπίτι αχαμνόν = τελείως αδύνατος 8 έφαε τα ταβλομέσαλα = έφαγε το τραπέζι μαζί με το τραπεζομάντιλο 9 μπούρσα = τσέπη 10 τουμπάνι = ξύλινο ταψί με δέρμα 11 πιλάλα = τρέξιμο 12 τσουρούλι = λίγο 13 μαλοθούνι = καλάθι 14 ταμπάκο = πολύ γριά 15 καβαλίνες = κοπριές 16 μέρντες = ακαθαρσίες 17 ραφιόλια = είδος λουκουμά 18 βαντάκια = πάνινος σάκος 19 φιόρα = λουλούδια 20 σαποφόλη = υπερβολικός θόρυβος 21 πόντες = μύτες 22 παπεράντζινο = φιλοδώρημα 23 κορντιάλα = δυναμωτικά 24 ανομιλάνες = σοφίτα 25 ντα παπά = σαν παπάς 26 ασυγκάνανε = ταιριάζανε 27σκαρτσούνι = κάλτσα 28 διάτα = διαθήκη 29 μούδες = φορεσιές 30 κολόρο = χρώμα 31 παδέλα = πήλινη κατσαρόλα 32 πλατοκουκιά = μεγάλα κουκιά 33 αγκωνάρι = τετραγωνισμένη πέτρα 34 κουτσούνια = κούκλες 35 ντόρο = θόρυβος 36 αξετίμωτο = ανεκτίμητο 37 τζόγια = θησαυρός 38 βιτσιράρι = φρουροί 39 ελουτρακιστήκανε = λούστηκαν 40 ιντρόιτο = προθάλαμος 41 μαγγελάρης = χασάπης 42 δελεγκού = αμέσως 43 μανίνι = βραχιόλι 44 αμπουνάρα = νωρίς Εύη Αρβανιτάκη 6

ΕνθύμιοΕ’Δημοτικού

 ΟΤΟΝΠΑΠΠΟΥΜ  ΕΝΤΕΥΞΗΑΠ ΣΥΝ νια μένατε στη Πώς σας λένε και πόσα χρό Ζάκυνθο; νιτάκης και είΟνομάζομαι Στέλιος Αρβα Ζάκυνθο , στα μαι 72 χρονών. Ζούσα στη Λαγκαδάκια, 16 χρόνια. ζωή; Πώς ήταν η καθημερινή σας δύσκολα…ΉμαΥπήρχε φτώχεια, πολύ Μετά ήρθε ο σεισταν και δέκα αδέλφια.. του 1953, ήταν σμός στις 13 Αυγούστου σπίτια καταστράτόσο δυνατός, που όλα τα στηκα να φύγω φηκαν. Και γι’ αυτό αναγκά ρους ζωής, ήμααπό το χωριό, δεν είχαμε πό σταν φτωχοί. θο τι συνήθειες Όταν ζούσατε στη Ζάκυν είχαν οι άνθρωποι; ράφια , στις εΟι άντρες πήγαιναν στα χω ναίκες, οι φτωχές, λιές και στα αμπέλια. Οι γυ ίτια και πλένανε, πήγαιναν στα πλούσια σπ ύπιζαν και έκαναν ζύμωναν, μαγείρευαν, σκο ιτιού. και άλλες δουλειές του σπ γαμε κόντες και λέ ς του υς σιο Τους πλού τους φτωχούς ποπολάρους. θερο χρόνο σας; Πώς περνούσατε τον ελεύ χρόνο. ΠήγαιΔεν είχα καθόλου ελεύθερο νούσα πήγαινα να στο σχολείο και μόλις γυρ ελιές κι ας ήμουν στα χωράφια και μάζευα μικρός. χρι σήμερα; Τί έχει αλλάξει από τότε μέ

ΟΥ

λη φτώΟ κόσμος παλιά είχε μεγά τόση φτώχεια. Σήμερα δεν υπάρχει νίστηκαν. χεια. Οι άνθρωποι εκσυγχρο ζούσατε Τί θυμάστε από τότε που στη Ζάκυνθο; χρόνια Θυμάμαι μόνο τα δύσκολα χει φτώ α, ήπου πέρασα. Τότε υπήρχε ι η ζωή περμασταν πολλά αδέλφια κα νούσε δύσκολα. ματα που Υπάρχουν κάποια επαγγέλ έχουν εξαφανιστεί; ελιές τις Ναι. Για παράδειγμα τις ρα όμως υλιώναμε με τα λιθάρια, τώ πάρχουν τα εργοστάσια. το θερίζαΌταν σπέρναμε το σιτάρι, νια και τα με με τα χέρια και τα δρεπά πίσης τα Ε το αλωνίζαμε με τα άλογα. βαμε σκά τα χωράφια και τα αμπέλια μαυ πο λια με τα χέρια και τα σταφύ πατα νο, λί ζεύαμε, τα πηγαίναμε στο ινε βγα έ έτσι τούσαμε με τα πόδια και με με α λεύ το κρασί. Στα χωράφια δου μη τα ν χου την αξίνα και τώρα υπάρ τα μα γέλ γ πα χανήματα. Όλα τα παλιά ε μηχανήμαπό α θεί στα τα κα ντι έχουν α τα. Σας ευχαριστώ πολύ! Εύη Αρβανιτάκη


EKTH-A4:Layout 2 21/6/2013 11:03 μ Page 7

H

γιαγιά μου μεγάλωσε στη ν Ορεινή Ναυπακτία κα ι της πήρα συνέντευξη… Πώς ήταν η καθημερινή σας ζωή στο χωριό παλιά ; Ποιες ήταν οι συνήθειες των αν θρώπων; Οι άνθρωποι εκείνη την εποχή όλο τους το χρόνο τον αφιέρωναν στις δουλειές. Οι άντρες ήταν συνήθω ς στις αγροτικές δουλειές και οι γυναίκες, όταν τελεί ωναν τις δουλειές του σπιτιού πή γαιναν μετά στα χωράφια . Εμένα βασική μου υποχρέωση ήταν τα μαθήματά μου, αλλά ο χρόνος γι’ αυτά ήταν πε ριορισμένος, γιατί έπρε πε και να δουλέψω. Μετά τα μαθή ματα πήγαινα με την οι κογένειά μου και μαζεύαμε καπν ό. Πώς περνούσατε τον ελεύ θερό σας χρόνο; Να σου πω την αλήθεια, δεν είχα και πολύ ελεύθε ρο χρόνο, απ’ αυτόν όμως που είχα ένα μικρό κομμάτι το αφιέρωνα στο παιχνίδι. Τον υπό λοιπο χρόνο έπρεπε να ασχοληθώ με κάποιο εργόχειρο για τί έπρεπε να ξέρω κι αυ τή τη δραστηριότητα. Τι σας άρεσε στο χωριό και τι όχι; Εκείνο που μ’ ευχαριστο ύσε ήταν η φύση, οι βόλ τες στην εξοχή και οι παρέες με του ς φίλους μου. Απ’ την άλ λη πλευρά δεν μου άρεσε, γιατί κουραζόμουν πολύ στις δουλειές και δεν είχα όσο χρόνο ή θελα για ν ‘ασχοληθώ με τα μαθήματά μου. Παρ’ όλα αυτά κατόρθωσα να τελειώσω το σχολείο μου και να δώσω εξε τάσεις και στην Ακαδημί α και στον Ο.Τ.Ε. Θα θέλατε ν’ αλλάξετε κάτι; Θα ήθελα να είχανε πιο πολλές δυνατότητες οι γονείς μου για να μπορώ να φέ ρω σε πέρας τις σπουδέ ς μου και να έχω μια πιο άνετη ζω ή. Ελεάννα Σωτρίνη

Π

αίρνω συνέντευξη από τη γιαγιά μου για το πώς ήταν παλιά στην επαρχία. 1) Πώς περνούσαν παλιά την ημέρα τους οι άνθρωποι; Ξύπναγαν πολύ πρωί, παίρναν τα άλογα τους και πήγαιναν στα χωράφια. Τότε καλλιεργούσαν βαμβάκι, σιτάρι και γύριζαν αργά το βράδυ στο σπίτι τους. Σήμερα δουλεύουν 8ωρα και έχουν εργάτες. 2) Τι έκαναν στον ελεύθερό τους χρόνο; Τότε δεν είχαν ελεύθερο χρόνο. Δεν συνήθιζαν να πηγαίνουν πουθενά. Μόνο σε εκκλησίες, επισκέψεις, σε γάμους, γιορτές και πανηγύρια. Πήγαιναν στα χωράφια και κάναν δουλειές. Σπάνια στα καφενεία ερχόντουσαν κάποιοι άνθρωποι και έπαιζαν ταινίες της Βουγιουκλάκη. Οι άντρες στον ελεύθερο χρόνο τους πήγαιναν στα καφενεία. Οι γυναίκες έμεναν στο σπίτι και έκαναν δουλειές. Τώρα τον ελεύθερό τους χρόνο τον περνούν όπως και στις πόλεις.

3) Πήγαιναν όλοι στο σχολείο; Παλιά είχανε σχολεία, αλλά μέχρι το δημοτικό. Μετά δούλευαν στα χωράφια. Τώρα φεύγουν απ’ το χωριό για να σπουδάσουν. 4) Είχανε προβλήματα τότε; Ναι, δεν είχανε νερό και παίρναν από τις εφτά βρύσες με κανάτες ή πήγαιναν στο πηγάδι. 5) Είχανε ανέσεις; Τότε ήθελαν περισσότερες ανέσεις. Τώρα δεν στερούνται κάτι. 6) Τι θυμούνται οι παλιοί κάτοικοι; Οι παλιοί κάτοικοι θυμούνται τα έθιμα και τις γιορτές. 7) Οι νέοι έβρισκαν δουλειά; Οι νέοι πήγαιναν στην πόλη για να δουλέψουν, αλλά τώρα γυρίζουν πίσω, γιατί βρίσκουν πιο εύκολα δουλειά στο χωριό. 8) Κάποια παλιά επαγγέλματα; Μερικά παλιά επαγγέλματα ήταν ο τσαγκάρης, ο κουρέας, ο σιδηρουργός. Αλλά οι περισσότεροι ήταν γεωργοί, κτηνοτρόφοι και βοσκοί.

ΣυνέντευξηαπότηγιαγιάμουπουέζησεστηΡωσία - Γεια σας, θέλω να σας πάρω μια συνέντευξη με θέμα τα παλιά χρόνια στη πόλη σας, μπορώ να σας κάνω μερικές ερωτήσεις; Πείτε μου για σας... (όνομα, ηλικία και τόπο καταγωγής σας). - Με λένε Μαρία είμαι 75 ετών γεννήθηκα στη Ρωσία. - Πώς ζούσανε οι άνθρωποι στα παλιότερα χρόνια, στο τόπο σας; - Εγώ γεννήθηκα το 1938 και σε 3 χρόνια άρχισε ο β’ παγκόσμιος πόλεμος. Όταν τελείωσε ήμουνα 7 χρόνων. Δεν θυμάμαι πολλά απ’ αυτόν το πόλεμο επειδή ήμουν μικρή, το μόνο που θυμάμαι ήταν ότι υπήρχε μεγάλη πείνα. Μετά τον πόλεμο αρχίσαμε να ξαναφτιάχνουμε τη ζωή μας... Δεν υπήρχαν πολλά ρούχα ούτε αρκετό φαγητό, εκείνος ο πόλεμος μας τα πήρε σχεδόν όλα. Ο πατέρας μου σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια του πολέμου, και η μάνα μου παρότι ήταν άρρωστη και αδύναμη δούλευε για να προσφέρει στα 4 παιδιά της, τα απαραίτητα. Δεν τελείωσα το σχολείο, το παράτησα για να βοηθήσω την άρρωστη μητέρα μου... Κάπως έτσι τελείωσαν και τα δικά μου νιάτα...

- Ποιες ήταν οι συνήθειες των ανθρώπων και πώς περνούσαν τον ε λεύθερο χρόνο τους, εκείνη την εποχή; - Τα πρώτα 10 χρόνια μετά το πόλεμο δεν ήταν το κάτι ιδιαίτερο, υπήρχε μόνο σκληρή δουλειά πολλών ωρών την ημέρα και μετά λίγη ξεκούραση στο σπίτι. Με το καιρό άρχισε να φτιάχνετε η ζωή μας, προς το καλύτερο... Αρχίσαμε να πηγαίνουμε στο σινεμά, στο τσίρκο, στα θέατρα, σε χορούς... οι συνθήκες στις δουλειές γίνανε καλύτερες μας αύξησαν τους μισθούς, στα μαγαζιά άρχισαν να πουλιούνται πιο πολλά τρόφιμα, παπούτσια, ρούχα, διάφορες συσκευές και πολλά άλλα. - Τι σας άρεσε στη πόλη σας και τι όχι; - Στη πόλη μου, μου άρεσαν τα πάντα, γιατί την φτιάξαμε από το 0 με τα ίδια μας τα χέρια, έτσι ακριβώς όπως την θέλαμε! Μα πάνω απ’ όλα μ’ άρεσε ότι οι άνθρωποι μετά από τόσα κακά που είχαμε περάσει, ξαναβρήκαν το χαμόγελό τους, ήταν χαρούμενοι και ευτυχισμένοι, και στον τόπο της δουλειάς και στη διασκέδαση. - Από τα παλιά χρόνια τη έχει αλλάξει σήμερα;

- Από κείνα τα χρόνια, έχουν αλλάξει πάρα πολλά σχεδόν όλα. Στη ζωή μας ήρθανε πάρα πολλά καινούρια πράγματα, κάποια χρήσιμα και κάποια όχι. Σήμερα ο άνθρωπος δεν μπορεί να φανταστεί τη ζωή του χωρίς κινητά, τηλεοράσεις, υπολογιστές, αμάξια και πολλές άλλες σύγχρονες τεχνολογίες. Έχει σχεδόν τα πάντα στη διάθεσή του, το μόνο που του λείπει, κατά τη γνώμη μου είναι περισσότερο γλυκό χαμόγελο και επικοινωνία όχι από το τηλέφωνο και τον υπολογιστή αλλά ζωντανά, όπως εμείς μαζί σου τώρα. Και κάτι άλλο... με όλο αυτό το τρελό τρέξιμο και τα «όμορφα» λόγια και τη τρελή διασκέδαση, οι άνθρωποι άρχισαν να ξεχνάνε όλο το κακό που είχε συμβεί πριν πολλά χρόνια... και αυτό με ανησυχεί πάρα πολύ... διότι όταν ξεχνάς το παρελθόν σου το κακό δεν αργεί να ξαναχτυπήσει. Και εγώ δεν θα ήθελα τα εγγόνια μου να ζήσουν όλα αυτά που είχα περάσει εγώ όταν ήμουν μικρή. - Ευχαριστώ πολύ για το χρόνο σας και για την ενδιαφέρουσα ιστορία... και εγώ συμφωνώ μαζί σας, γιατί χωρίς παρελθόν δεν υπάρχει ούτε μέλλον. 7


EKTH-A4:Layout 2 21/6/2013 11:03 μ Page 8

Σχολικές αναμνήσεις Σεπτέμβριος 2007 ια χούφτα μικρών φοβισμένων παιδιών αντικρίζουν για πρώτη φορά την «τεράστια» σιδερένια πόρτα του 19ου Δημοτικού Σχολείου. Σήμερα αρχίζει γι’ αυτά ένα μεγάλο, μυστηριώδες κεφάλαιο της ζωής τους. Αμήχανα περιεργάζονται τα μεγαλύτερα παιδιά που κυκλοφορούν άνετα στην αυλή. Η αρχική αμηχανία τους σβήνει αμέσως μπροστά στα καλωσορίσματα των μεγαλύτερων παιδιών και στα όμορφα θερμά λόγια του διευθυντή του σχολείου, κ. Παύλου. Μπαίνοντας στην τάξη, το γλυκό χαμόγελο της πρώτης δασκάλας τους, κ. Βίκυς, σπάει τελείως τον πάγο. Οι μέρες κυλούν γεμάτες αγάπη, ζεστασιά και γνώσεις. Η χρονιά περνά και οι μικροί μαθητές γίνονται μια όμορφη, δεμένη ομάδα. Τολμώ να πω, μια οικογένεια...

Μ

Σεπτέμβριος 2008 Η πόρτα φέτος φαίνεται μικρότερη. Οι μαθητές της Β’ τάξης μπαίνουν χαμογελαστοί στην αυλή του σχολείου. Στην ομάδα φέτος προστέθηκε άλλο ένα παιδί, ο Σάμι. Γύρω τους υπάρχουν πολλά γνωστά, αγαπημένα πρόσωπα. Η δασκάλα τους φέτος είναι η κ. Σοφία, μια γλυκύτατη, ήρεμη μορφή, που θα τους οδηγήσει στα μονοπάτια της γνώσης με τον δικό της ξεχωριστό τρόπο. Η ομάδα έχει πια δεθεί για τα καλά, δουλεύ-

ει οργανωμένα και περνά πολλές όμορφες και δημιουργικές στιγμές. Σεπτέμβριος 2009 Μετά από ένα ξένοιαστο καλοκαίρι η ομάδα της Γ’ Δημοτικού συναντιέται και πάλι. Όλοι είναι χαρούμενοι που βρίσκονται για άλλη μια φορά στο όμορφο σχολείο τους. Με χαρά υποδέχονται ένα ακόμη νέο μέλος, τον Αλέξανδρο Κιούκου. Η χαρά τους μεγαλώνει, όταν μαθαίνουν ότι το ταξίδι τους στη γνώση θα συνεχιστεί για άλλη μια χρονιά με καπετάνιο την κ. Σοφία. Γνωρίζονται καλά και έ-

τσι η χρονιά αυτή περνά ευχάριστα και δημιουργικά. Σεπτέμβριος 2010 Η παρέα της Δ’ Δημοτικού στέκεται πια καμαρωτή στον αγιασμό στη μέση της μεγάλης αυλής. Φέτος περιλαμβάνει άλλα δύο καινούρια μέλη, την Μαρή και τον Τάσο. Η ομάδα έχει ήδη μάθει πολλά σε αυτό το σχολείο και η δίψα της για μάθηση όλο μεγαλώνει. Φέτος η δασκάλα τους είναι ένας όμορφος, ξανθός άγγελος , η κ. Ελένη. Γλυκιά, αστεία, χαριτωμένη και αντάξια συνεχιστής του έργου των προηγούμενων,

βάζει και αυτή το λιθαράκι της στο τελικό στήσιμο της ήδη δυνατής ομάδας. Σεπτέμβριος 2011 Είμαστε ήδη στην Ε’ Δημοτικού. Φέτος τα πράγματα δυσκολεύουν. Απαιτείται σοβαρότητα και σκληρή δουλειά. Ένα μέλος της ομάδας, η Βούλα, λείπει φέτος. Δημιουργείται κενό, θα τα καταφέρουμε. Μαζί μας γι’ αυτή τη χρονιά, στα δύσκολα η «ήρεμη δύναμη» η κ. Ιφιγένεια . Σοβαρή, ήρεμη, λάτρης της τάξης και της εργασίας. Υπομονετική και αποφασισμένη να μας κά-

ΜΙΑΠΑΝΤΟΤΙΝΗΦΙΛΙΑ… Μια απ’ τις πιο ωραίες μου αναμνήσεις ήταν όταν ήμουν πέντε χρόνων. Είχα πάει πρώτη φορά στο Νηπιαγωγείο. Εκεί γνώρισα πρώτη φορά τους φίλους μου. Στην αρχή δεν γνώριζα κανέναν τους αλλά αργότερα γίναμε όλοι φίλοι. Ήμασταν και είμαστε μια γροθιά, ώσπου φτάσαμε στην ΣΤ’ τάξη. Μια μόνο επιθυμία έχω. Να γυρίσει ο χρόνος πίσω… Το μόνο που με κάνει να νιώθω λυπημένη είναι ότι θα χωριστούμε. Αν γινόταν ο χρόνος να γυρνούσε πίσω και να μην χρειαστεί να χωριστούμε... Ελπίζω αυτή η φιλία να μην σβήσει ποτέ. Ελπίζω όταν μεγαλώσουμε έστω να θυμόμαστε τα ονόματα των συμμαθητών μας. Ελπίζω να μην ξεχάσουμε ποτέ αυτά τα ονειρικά χρόνια... Μαρία Παπαευσταθίου 8


EKTH-A4:Layout 2 21/6/2013 11:03 μ Page 9

νει μια τέλεια ομάδα. Μας αντιμετωπίζει σαν μεγάλους, μας αφήνει να εκφραστούμε, να δημιουργήσουμε και… μας επαναφέρει στην τάξη, όταν ξεπεράσουμε τα όρια. Σεπτέμβριος 2012 Η πόρτα φέτος είναι μικροσκοπική, γιατί πλέον η ομάδα μας είναι ο «αρχηγός» της αυλής. Είμαστε η ΣΤ’ Δημοτικού...!!! Οι μεγάλοι του σχολείου!!! Το παράδειγμα για όλους τους μικρότερους. Βαριά ευθύνη, που όμως μας κάνει όλους περήφανους. Φέτος απ’ την ο-

μάδα μας λείπει η Μαρή. Για μας είναι μεγάλη απώλεια, γιατί ο καθένας μας σ’ αυτή την ομάδα έχει τη δική του ξεχωριστή θέση. Το κενό θ’ αναπληρώσει ένας καινούριος μαθητής, ευγενής και διακριτικός, ο Γιάννης. Το ευχάριστο είναι πως η κ. Ιφιγένεια είναι εκείνη που θα μας ολοκληρώσει σαν ομάδα και θα μας δώσει τα τελευταία εφόδια για να μπορέσουμε να ξεκινήσουμε το επόμενο κεφάλαιο της μαθητικής μας ζωής... Ιούνιος 2013 Μόνη μου στην αυλή κοιτώ

το κτήριο που με φιλοξένησε έξι ολόκληρα χρόνια. Ήρθα εδώ μικρή και φοβισμένη και τώρα πια μεγάλη, θαρραλέα και γεμάτη γνώσεις και εμπειρίες πρέπει να φύγω... Εγώ όμως δεν θέλω να φύγω, θέλω να μείνω για πάντα εδώ... στη σιγουριά της όμορφης αυτής αυλής, που είναι για μένα πια το δεύτερο σπίτι μου... Στην αγκαλιά της μεγάλης αγαπημένης παρέας μου, που για μένα είναι πια δεύτερη οικογένεια... Γνωρίζω καλά πως αυτό δεν μπορεί να γίνει. Η ζωή προχωρά και ‘γώ πρέπει να προχωρή-

σω... Δεν πρόκειται όμως να ξεχάσω ποτέ το πρώτο μου σχολείο, τους αγαπημένους φίλους μου και τους σεβαστούς δασκάλους μου, που με βοήθησαν να γίνω ένας καλός, εργατικός και δημιουργικός άνθρωπος. Κλείνω αθόρυβα τη μικροσκοπική σιδερένια πόρτα για πάντα με δάκρυα στα μάτια, αλλά υπόσχομαι ότι το Σεπτέμβριο θα ανοίξω με αυτοπεποίθηση και θάρρος την καινούρια τεράστια πόρτα του Γυμνασίου... Αντίο 19ο, αγαπημένο μου πρώτο σχολείο... Ελεάννα Σωτρίνη

9


EKTH-A4:Layout 2 21/6/2013 11:03 μ Page 10

Αποχαιρετώντας τους συμμαθητές μας ΓιατοΓιάννη Μετρίου αναστήματος, με ξανθά ίσια μαλλιά και γαλαζοπράσινα μάτια. Οβάλ πρόσωπο και λεπτά χείλη. Λατρεύει την ιστορία και εργάζεται καθημερινά στην οργάνωση της βιβλιοθήκης μας. Ήσυχος και διακριτικός. Ξέρει πάντα την ώρα που μας απομένει για το πολυπόθητο διάλειμμα μιας και είναι ο μόνος που φοράει ρολόι. Είναι η πρώτη χρονιά που είναι μαζί μας όμως έχει καταφέρει να γίνει ένα με εμάς. Στην αρχή ντροπαλός και μοναχικός, στη συνέχεια όμως φιλικός και κοινωνικός. Ανοιχτός σε όλες τις τρελές ιδέες μας, έχει όμως αναπτύξει και ιδιαίτερες φιλίες. Ελπίζω να καταλάβατε για ποιον μιλάω... Ελεάννα Σωτρίνη

Γιατον Τάσο Γεια σας, παιδιά, με λένε Αλέξανδρο Κιούκου και είμαι 12 χρονών. Θέλω να σας μιλήσω για ένα φίλο μου. Το όνομα του είναι Τάσος. Τον ξέρω εδώ και 3 χρόνια και είμαστε οι καλύτερη φίλοι. Από τον καιρό που ξέρω τον Τάσο μου έχει δείξει μια εικόνα πολύ καλή και για το χαρακτήρα του αλλά και για τη συμπεριφορά του. Ειδικά στην τάξη είναι πολύ ήσυχος, πολύ συνεργάσιμος και έχει μεγάλο ταλέντο στη ζωγραφική. Του εύχομαι καλή πρόοδο στο Γυμνάσιο… Αλέξανδρος Κιούκου

ΦίλεμουΜιχαήλ-Άγγελε Είσαι ένας πολύ καλός φίλος, ελπίζω να μη χωριστούμε στο γυμνάσιο. Εύχομαι να πετύχεις αυτό που θέλεις. Παναγιώτης Καραμπάτσος

ΓιατηΜαρίαΓκόλφη Γεια σας, με λένε Ελευθερία Βενέτη και είμαι 12 χρόνων. Θέλω να σας μιλήσω για μια φίλη μου. Το όνομα της είναι Μαρία. Την ξέρω εδώ και 8 χρόνια και είμαστε πολύ καλές φίλες. Η Μαρία έχει μια πολύ καλή συμπεριφορά, στην τάξη είναι ήσυχη και πολύ συνεργάσιμη. Και είναι πολύ καλή στο να κάνει σχέδια. Θα την αγαπώ πάντα! Ελευθερία Βενέτη 10

Φίλεμου ΑλέξανδρεΚιούκου, Ήσουν και είσαι ένας πολύ καλός φίλος, σου αρέσει να κάνεις διάφορα αστεία (όταν πρέπει) αλλά και τον σοβαρό, είμαστε φίλοι καλοί και δεν τσακωθήκαμε ποτέ, ελπίζω να μην χωριστούμε στο γυμνάσιο. Εύχομαι να πετύχεις αυτό που θέλεις. Παναγιώτης Καραμπάτσος

ΓιατηνΕύη H Εύη είναι μια από τις καλύτερές μου φίλες. Είναι αθλητικός τύπος, έχει χιούμορ και πάντα μας στηρίζει. Της εύχομαι να τα πάει τόσο καλά στο γυμνάσιο όσο και στο δημοτικό και να συνεχίζει καθημερινά να είναι ευτυχισμένη και χαρούμενη. Μαρία Παπαευσταθίου


EKTH-A4:Layout 2 21/6/2013 11:03 μ Page 11

Για τοΣάμι

ΓιατοΜελέτη Φίλε μας Μελέτη, τα δύο αυτά χρόνια που ήσουν μαζί μας μάς δίδαξες πολλά, χωρίς να το έχεις καταλάβει. Μας βοήθησες όλους να γίνουμε καλύτεροι, πιο υπεύθυνοι και να σχηματίσουμε μια δυνατή ομάδα. Σε ευχαριστούμε και σου ευχόμαστε καλή πρόοδο στην εκπαίδευσή σου και στη ζωή... Με αγάπη Οι συμμαθητές σου

Ο συμμαθητής που αποχαιρετώ είναι ο Σάμι. Ο Σάμι είναι μαζί μας από την τρίτη δημοτικού μέχρι σήμερα. Έχει μακριά μαλλιά, καστανά μάτια και στρογγυλό στόμα. Επίσης είναι ήσυχος μέσα στην τάξη. Του αρέσει πολύ η άθληση και κυριότερα το μπάσκετ. Θα ήθελα να είναι μαζί μας μέχρι το λύκειο και αργότερα, να έχουμε μια επικοινωνία… Αλέξανδρος Αλιβιζάτος

ΓιατηνΕλεάννα

ΓιατηΜαρίαΠαπαευσταθίου

Με λένε Εύη και θα ήθελα να σας γνωρίσω τη φίλη μου, την Ελεάννα. Είναι μια ξεχωριστή φίλη, την αγαπώ πάρα πολύ. Δυστυχώς φέτος θα χωριστούμε, γιατί θα πάμε σε διαφορετικό γυμνάσιο. Μα εγώ θα την αγαπάω πάντα και εύχομαι να καταφέρει στη ζωή της ό,τι επιθυμεί. Σ’ α γαπώ πολύ, Ελεάννα… Εύη Αρβανιτάκη

Έξι χρόνια στο ίδιο σχολείο, στην ίδια τάξη και μερικές φορές στο ίδιο θρανίο μοιράστηκα μαζί της τα άγχη μου, τα προβλήματά μου, τις χαρές μου. Πάντα ήταν δίπλα μου, με συμβούλευε, με έκανε να γελάω, όταν ήμουν στενοχωρημένη και ήταν το ταίρι μου σε πολλές σχολικές εργασίες. Ελπίζω τώρα που θα πάμε στο Γυμνάσιο να μην απομακρυνθούμε και η φιλία αυτή να μας συντροφεύει μέχρι τα βαθιά μας γεράματα. Φυσικά μιλάω για τη φίλη μου Μαρία Παπαευσταθίου! Νίκη Κεφάλα

ΓιατηνΕυθυμία Αγαπητή μου φίλη... Ευθυμία, σε γνωρίζω εδώ και έξι χρόνια. Ήσουν πάντα ένα αξιολάτρευτο, γλυκό, καλόκαρδο κορίτσι. Πάντα συνεπής, ήσυχη στην τάξη και με καλούς τρόπους . Αν και στις αρχές δεν τα πηγαίναμε πολύ καλά, τώρα έχουμε δεθεί και είμαστε καλές φίλες! Έχω στεναχωρηθεί, που θα χωριστούμε, θα πάμε σε διαφορετικά γυμνάσια και μπορεί να μην υπάρξει ευκαιρία να σε ξαναδώ..! Όπως και να έχει ελπίζω να μην χαθούμε και να μην σπάσει ο κρίκος της φιλίας μας... Σου εύχομαι στο γυμνάσιο να τα πας τόσο καλά όσο και στο δημοτικό! Σε χαιρετώ, Ευθυμία, ...να προσέχεις και ελπίζω να μην με ξεχάσεις ποτέ..! Με αγάπη η φίλη σου Βίκυ!

ΓιατηΒίκυ Βίκυ μου, κολλητούλα μου, είμαστε πολύ καλές φίλες και έχουμε πάρα πολλά κοινά. Μαζί ζήσαμε καλές και κακές στιγμές… Σου εύχομαι καλή πρόοδο! Ευθυμία Φούκα

ΛίγαλόγιαγιατηνΕλευθερία Βρίσκομαι στην τελευταία τάξη του Δημοτικού και εδώ και 6 χρόνια κάνω πολύ καλή παρέα με μια συμμαθήτριά μου, την Ελευθερία Βενέτη. Ο χαρακτήρας της και η συμπεριφορά της απέναντί μου, είναι άψογη. Μιλάει ευγενικά, έχει τρόπους και δεν είναι επιθετική. Της αρέσουν τα αστεία και κάνει και εκείνη πολλά! Έχει χιούμορ, όταν όμως τα πράγματα σοβαρεύουν, γίνεται ώριμη και υπεύθυνη! Κάνει πειράγματα χωρίς όμως να προσβάλλει την προσωπικότητα του άλλου. Περνάμε πολύ καλά μαζί και διασκεδάζουμε τις ώρες που βρισκόμαστε στο σχολείο, καθώς επίσης και τις ώρες που συναντιόμαστε η μια στο σπίτι της άλλης! Την αγαπώ πολύ και δεν θα την ξεχάσω ποτέ!!! Μαρία Γκόλφη 11


EKTH-A4:Layout 2 21/6/2013 11:03 μ Page 12

Επαγγέλματα του παρελθόντος

Μ

ε το πέρασμα των χρόνων, καθώς ο τρόπος ζωής, οι ανάγκες των ανθρώπων και ο τρόπος παραγωγής πολλών προϊόντων αλλάζουν, πολλά επαγγέλματα εξαφανίζονται ή αντικαθιστούνται από άλλα που έχουν να κάνουν με το σύγχρονο τρόπο ζωής. Μερικά από αυτά είναι: ο γανωτής, ο λούστρος, πλανόδιος μανάβης, ο νερουλάς, ο υαλοποιός, ο τσαγκάρης, ο παγωτατζής, ο εφημεριδοπώλης, ο σαμαράς, ο πεταλωτής, ο βαρελάς, ο αγωγιάτης, ο ντελάλης, πλανόδιος φωτογράφος, ο καρβουνιάρης, ο καροτσέρης, ο παγοπώλης,

ο φαροφύλακας, ο καρεκλάς, ο γαλονάς, πλύστρα, ο στρωματάς, ο σαλεπιτζής, ο λατερνατζής, ο καλαθάς, ο ομπρελάς, ο σιδεράς, ο ξυλοκόπος, ο γαλατάς, ο χαλβατζής, ο αχθοφόρος, ο ρετσινοσυλλέκτης, ο κανατάς, ο πραματευτής, ο χαλκωματής, ο μπαρμπέρης(κουρέας), η υφάντρα, ο τσαρουχοποιός, ο μυλωνάς. Ο σαλεπιτζής και ο χαλβατζής είναι τα δυο επαγγέλματα που θα αναλύσουμε. Ο σαλεπιτζής Ο σαλεπιτζής φοράει μια κάτασπρη ποδιά και σκ��ύφο. Είναι ντυμένος στα ζεστά. Είναι από τα πιο γραφικά πλανόδια

Ψαράςτωνλιμ  νών

 ερομάστορας Κασ τερα στορα, όπως και τα περισσό ο επάγγελμα του κασερομά . Το νιά γε σε νιά περνούσε από γε παραδοσιακά επαγγέλματα, η να λι ξύ κρά μι κασερομάστορες σε κασέρι το παρασκεύαζαν οι γά το αν τευ κά κασαριές. Εκεί ανα πέτρινα οικήματα γνωστά ως θε πο το το και , μάχι ζώων, την πιτιά λα με ένα ένζυμο από το στο ζεστάνουν. τούσαν σε καζάνια για να το ναζέτιαζαν το μείγμα και το ξα μά Όταν έπηζε το γάλα, κομ τούθε πο το το κρασία. Στη συνέχεια σταιναν σε μεγαλύτερη θερμο Το ξει. ί σφ να και αγγίξει το τυρόγαλο σαν σε τσαντίλες για να στρ να έ ναν ι στα Ζέ ». ονομαζόταν «μπασκί στραγγισμένο αυτό μείγμα ρες μέ 5 με 3 σει το μπασκί να ωριμά χώρο με σόμπες και άφηναν φες .Τις βαζαν σε μεγάλες ξύλινες κό έ και μετά το τεμάχιζαν και το οντας τεύ κα να ,α ζάνια με ζεστό νερό, κόφες τις βουτούσαν σε κα ντας νο ά Φτ ζα. μά νει μια ομοιογενής συνεχώς το μπασκί για να γί μπατο ζαν βα έ σκευής του κασεριού, στο τελευταίο στάδιο παρα α το χει έ συν Στη ζαν με χοντρό αλάτι. σκί σε τραπέζια και το αλάτι ωτρά τε σι κο ει να τοποθετούσαν για έ ζύμωναν με τα χέρια και το η σε θού λου κο Α . το επιθυμητό σχήμα ρο σε καλούπια για να πάρει σπι των γεια πό υ τις κασεριές στα μεταφορά του κασεριού από σαν τού θε πο το τα θερμοκρασία και τιών, όπου υπήρχε σταθερή 3 μήΠαρέμεναν στα υπόγεια για ν. σε τεζάκια για να ωριμάσου ς. ρου λούσαν στους εμπό νες και στη συνέχεια τα που Βίκυ Φωτιάδου

Τ

επαγγέλματα. Οι σαλεπιτζήδες είναι συνήθως από τη Μικρά Ασία. Το σαλέπι είναι σκόνη από αποξηραμένους βολβούς διαφόρων ορχιδέων. Η σκόνη βράζεται με ζάχαρη και αρωματίζεται με πιπερόριζα. Γίνεται ποτό και ο σαλεπιτζής το βγάζει στο τραπεζάκι του και το πουλάει στους περαστικούς… Ο χαλβατζής Ο χαλβατζής είναι ειδικός στα γλυκίσματα ανατολικής προέλευσης. Ο παραδοσιακός χαλβάς παρασκευάζεται από σιμιγδάλι ή ριζάλευρο ή από αλεύρι με βούτυρο, ζάχαρη, αμύγδαλα και άλλα. Η λέξη χαλβατζής προέρχεται από την τουρκική λέξη helvasi=παρασκευή χαλβά. Παναγιώτης Καραμπάτσος

Ο

ι ψαράδες των λιμνών δούλευ αν σε ομάδες τριών η έξι ατόμων γνωστά ως “ντουκιά νια”. Έφτιαχναν την καλύβα τους στο μέρος όπου ψάρευ αν, το λεγόμενο “φουντάν”. Οι καλύβες τους ήταν φτιαγμένες από μακριά ξύλα, τα “λουτρ ά”, από καλάμια και ραγάζια και είχαν στο κέντρο του δαπέδου μια πέτρινη εστία για να μπορού ν να μαγειρεύουν.Ο χρόνος που περνούσαν σε αυτές τις καλ ύβες ήτανε μεγάλος, σχεδόν 9 μήνες με μικρές παύσεις, όπου επέστρεφαν στα σπίτια του ς .Οι συνθήκες διαβίωσης ήταν δύσκολες λόγω των καιρικώ ν φαινομένων. Συνήθως ψάρευαν με δίχτυα, με γρίππο (είδος τράτας) ή κατίκια (καλαμωτές ψαροπαγίδες).Λόγω του πο λύ χρόνου που περνούσαν ψαρεύ οντας, πουλούσαν τα ψάρια τους στους πλανόδιους ψαράδες , οι οποίοι με τη σειρά τους τα πουλούσαν στον κόσμο. Έβαζαν τα ψάρια πάνω σε μια στρογ γυλή τάβλα την οποία την στήριζαν στο κεφάλι τους με το ένα χέ ρι, και στο άλλο χέρι είχαν έναν κουβά με δροσερό νερό για να διατηρούν τα ψάρια τους φρέσκα . Με αυτό τον τρόπο γυρνού σαν από γειτονιά σε γειτονιά, προ σπαθώντας να πουλήσουν τα ψάρια τους .Με τον καιρό, όταν άρχισε να χρησιμοποιείται ο πάγος, αντικαταστήθηκε η τά βλα και το πανέρι με το κα ρότσι, όπου έβαζαν τα ψάρια τους σε καφάσια και τα πασπάλι ζαν με κομμάτια πάγου για να τα δια τηρήσουν φρέσκα. Φωτιάδου Βικτώρια

ΠΑΛΙΑΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ.ΠΟΥΧΑΘΗΚΑΝ… ΠΛΑΝΟΔΙΟΣ ΜΑΝΑΒΗΣ Ο πλανόδιος μανάβης ήταν από τους πιο αγαπητούς μικροπωλητές στα χωριά. Ο μανάβης, ιδιαίτερα όταν αυτός ήταν ευχάριστος και κοινωνικός άνθρωπος, ενημέρωνε τις νοικοκυρές για όσα γινόντουσαν στον κόσμο και ο μανάβης αποτελούσε ένα μέσο ενημέρωσης. Αυτός μετέφερε και τα διάφορα νέα από χωριό σε χωριό. 12

ΛΟΥΣΤΡΟΣ Παλιότερα που ο κόσμος περπατούσε σε χωμάτινους δρόμους τα παπούτσια σκονίζονταν εύκολα. Τότε γνώρισε μεγάλη άνθιση και το επάγγελμα του λουστραδόρου. Αυτός με ένα κασελάκι μπροστά του, αληθινό κομψοτέχνημα, μα και γύρω του να κρέμονται οι βούρτσες και τα βερνίκια με τα διάφορα χρώματα. Κάθονταν σ’

ένα χαμηλό σκαμνάκι στην αρχή της πλατείας. ΑΣΒΕΣΤΑΣ Τα σπίτια είχαν αυλές με μάντρες, οι οποίες για να διατηρηθούν χρειάζονταν κάθε τόσο ασβέστωμα. Έτσι περνούσε από τις γειτονιές ο ασβεστάς. ΚΑΡΒΟΥΝΙΑΡΗΣ Οι ελάχιστες πολυκατοικίες που υπήρχαν τότε δεν είχαν καλοριφέρ και για

να ζεσταθούν οι άνθρωποι χρησιμοποιούσαν σόμπες με ξύλα ή κάρβουνα. Γι’ αυτό το λόγο περνούσε ο καρβουνιάρης. ΓΑΛΑΤΑΣ Οι βιομηχανίες γάλακτος δεν υπήρχαν τότε και ο γαλατάς μοίραζε κάθε πρωί το γάλα που το έπαιρνε απευθείας από τις αγελάδες. ΝΕΡΟΥΛΑΣ Η κρατική ύ-

δρευση δεν είχε δημιουργηθεί ακόμα και ο νερουλάς είχε αναλάβει το μοίρασμα του νερού σε όλα τα σπίτια. ΠΑΓΟΠΩΛΗΣ Περνούσαν οι παγοπώληδες και μοίραζαν κολόνες πάγου που είχαν γίνει από νερό που το πάγωναν καιρό, για να διατηρηθεί το φαγητό και να είναι δροσερό το νερό. Εύη Αρβανιτάκη


EKTH-A4:Layout 2 21/6/2013 11:04 μ Page 13

Πιστεύετεότι οιμηχανέςβλάπτουν ήεξυπηρετούν τουςανθρώπους;

Κ

Κατά τη δική μου γνώμη οι μηχανές και βλάπτουν αλλά και εξυπηρετούν τους ανθρώπους, γιατί τα μηχανήματα έχουν πάρει τις δουλειές των ανθρώπων. Δηλαδή, όπως είδαμε και στο κείμενο: To μηχάνημα , το μηχάνημα πήρε τη δουλειά του καφετζή, έτσι πολλά άλλα μηχανήματα έχουν πάρει τη δουλειά πολλών καφετζήδων και άλλων ανθρώπων. Από την άλλη τους εξυπηρετούν γιατί παλιά δεν υπήρχαν μηχανήματα και για να επικοινωνήσουν με έναν άλλο άνθρωπο έπρεπε να του στείλουν γράμμα και μέχρι να πάει θα είχε περάσει ένας μήνας. Ενώ τώρα παίρνεις το τηλέφωνο, πατάς τον αριθμό και του μιλάς την ίδια τη στιγμή. Άρα το συμπέρασμα είναι ότι τα μηχανήματα μπορούν να χρησιμοποιηθούν και για καλό και για κακό… Εύη Αρβανιτάκη

Ο

ι μηχανές έχουν κατακλείσει την καθημερινότητά μας. Κατασκευάστηκαν από έξυπνους ανθρώπους για να κάνουν τη ζωή μας άνετη. Χρησιμοποιούνται παντού ξεκινώντας από τις απλές συσκευές που έχει καθένας μας στο σπίτι του και φτάνουν σε πολύπλοκα συστήματα πάνω στα οποία στηρίζονται έθνη και αξίες. Οι οικιακές μηχανές ξεκουράζουν τον άνθρωπο και του προσφέρουν περισσότερο ελεύθερο χρόνο. Οι μηχανές που χρησιμοποιούμε στα μέσα μεταφοράς μηδενίζουν τις αποστάσεις. Όλες οι εργασίες ακόμα και οι πιο δύσκολες και βαριές έγιναν απλούστερες. Με τη βοήθεια των μηχανών γίνονται μεγάλα κοινωφελή έργα και προχωρούν οι ανακαλύψεις στην επιστήμη. Ο άνθρωπος μαζί με τις μηχανές ταξίδεψε στο διάστημα και πάτησε στο φεγγάρι. Οι τόσο εξυπηρετικές όμως μηχανές, ταυτόχρονα βλάπτουν τον άνθρωπο. Τον κάνουν να τεμπελιάζει μια και οι περισσότερες δουλειές γίνονται απ’ αυτές , τόσο στο χώρο του σπιτιού, στις μεταφορές αλλά και στην εργασία του. Κάποιες φορές οι μηχανές παίρνουν τη δουλειά των ανθρώπων και αυτοί μένουν άνεργοι. Αλλά και στους τομείς της επιστήμης μπορούν να κάνουν λάθη ή να προγραμματιστούν από λάθος ανθρώπους και να προκαλέσουν πόλεμο, ιώσεις, καταστροφές. Απαραίτητες λοιπόν για όλους μας οι μηχανές, αρκεί να χρησιμοποιούνται σωστά από ισορροπημένα και υγιή μυαλά... Ελ. Σωτρίνη

ΚαλωσορίζονταςτηνΑγγελικήΔαρλάση

Σ

τις 23/5/2013 είχαμε την τιμή να γνωρίσουμε την Αγγελική Δαρλάση, μια συγγραφέα η οποία γράφει βιβλία από πολύ μικρή, από 7 χρόνων! Μας μίλησε για τα βιβλία της και από πού τα έχει εμπνευστεί. Αλλά πιο πολύ αφοσιωθήκαμε στο βιβλίο της «Ονειροφύλακες», το οποίο, από ότι μας είπε έκανε 6 μήνες να το γράψει. Μας είπε επίσης ότι το βιβλίο το εμπνεύστηκε από τους μαθητές της μητέρας της, όπου δούλευε σε ίδρυμα με άτομα με ειδικές ανάγκες. Χάρηκα που μίλησα και από κοντά με μια συγγραφέα όπου ποτέ μέχρι τώρα δεν είχα την ευκαιρία να συναντήσω! Νίκη Κεφάλα Ονειροφύλακες Το βιβλίο «Ονειροφύλακες» το έγραψε η Αγγελική Δαρλάση με την βοήθεια των εκδόσεων «Πατάκη» . Άραγε υπάρχει κανείς, σε έναν άλλο χώρο και χρόνο, που φυλάει τα όνειρά μας; Μπορεί... Μπορεί σε μια χώρα πολύ μακρινή, πέρα από τα όρια του κόσμου που ξέρουμε, χαμένη στα βάθη του μυαλού και ξεχασμένη στην απεραντοσύνη της καρδιάς, χώρα που κανένας χάρτης δεν τη σημειώνει, να υπάρχουν... ονειροφύλακες. Ονειροφύλακες με μεγάλα και δυνατά, γυάλινα φτερά, για να ταξιδεύουν τα όνειρά μας ψηλά σε ονειρόδρομους μαγικούς. Στη Χώρα των Ονειροφυλάκων γεννιέ-

ται κι η Έρση, που το όνομά της σημαίνει δροσοσταλίδα. Η Έρση όμως γεννιέται αδύναμη κι έχει μικρά κι ασθενικά φτερά. Θα καταφέρει να επιβιώσει; Μήπως κάποιο παιδί στις Χώρες των Ανθρώπων μείνει δίχως όνειρα εξαιτίας της «αδυναμίας» της; Οι «Ονειροφύλακες» είναι ένα παραμύθι που μοιάζει με τη ζωή. Ένα παραμύθι για παιδιά και μεγάλους, που θέλουν να προσθέτουν στην καθημερινότητα άρωμα και γεύση ονείρου. Το βιβλίο είναι πολύ συγκινητικό και μιλάει για το ρατσισμό, τη διαφορετικότητα, τη φιλία, τα όνειρα και τον αγώνα για την πραγματοποίησή τους... Είναι πολύ ενδιαφέρον και σας συστήνω να το διαβάσετε…

Τεχνολογία

Κ

ατά τη γνώμη μου, η ανάπτυξη της τεχνολογίας –μηχανήματα– έφερε στη ζωή μας πολλές αλλαγές, και καλές και κακές. Βελτίωσε και επιτάχυνε την παράγωγη προϊόντων, καθώς μείωσε το χρόνο που απαιτούνταν για αυτό. Εκμηδένισε τις αποστάσεις μεταξύ των ανθρώπων με την τηλεόραση, το τηλέφωνο, το αυτοκίνητο, το αεροπλάνο. Βοή��ησε στην πρόληψη και θεραπεία ασθενειών με τα ιατρικά μηχανήματα και έκανε την ζωή των ανθρώπων πιο εύκολη, με το πλυντήριο, την κουζίνα κ.ά. Παρόλα αυτά όμως η ανάπτυξη τον μηχανών δημιούργησε ανεργία καθώς πολλά επαγγέλματα εξαφανίστηκαν, γιατί οι μηχανές πήραν τη θέση τον εργαζομένων. Επίσης δημιουργήθηκαν μηχανήματα τα όποια χρησιμοποιούνται σε πολέμους και καταστροφές. Πιστεύω λοιπόν ότι δεν πρέπει να πάψουμε να δημιουργούμε μηχανές που διευκολύνουν τη ζωή μας αλλά πρέπει να είμαστε προσεκτικοί με τη χρήση τους! Νίκη Κεφάλα 13


EKTH-A4:Layout 2 21/6/2013 11:04 μ Page 14

OΜικρόςΠρίγκιπας

Ένα από τα βιβλία που διαβάσαμε μέσα στην τάξη μας στις ώρες λογοτεχνίας ήταν ο «Μικρός Πρίγκιπας». Μας διασκέδασε, μας συγκίνησε και έγινε αφορμή για πολλές συζητήσεις, αφού τα νοήματά του ήταν πολύ πλούσια και με βαθιές αλήθειες για τη ζωή… Πολλές από τις σκηνές του τις ζωντανέψαμε στην τάξη με δραματοποίηση.

Ο

Μικρός Πρίγκιπας» είναι βιβλίο του Γάλλου συγγραφέα Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ. Αν και θεωρείται παιδικό βιβλίο, απευθύνεται σε όλους. Το θέμα του βιβλίου είναι το εξής: ο αφηγητής πέφτει με το αεροπλάνο του –που έχει πάθει βλάβη– στην έρημο. Εκεί συναντά ένα ασυνήθιστο παιδί (το Μικρό Πρίγκιπα), γνωρίζονται και γίνονται φίλοι. Ο αφηγητής μαθαίνει πολλά από τον καινούριο του φίλο. Ο καινούριος του φίλος, που έφυγε από το μικρό πλανήτη του με το ένα και μοναδικό τριαντάφυλλο, σιγά-σιγά τού διηγείται την επίσκεψή του σε άλλους πλανήτες, όπου υπάρχουν άνθρωποι ματαιόδοξοι αλλά και κάποιοι (ελάχιστοι) περισσότερο “ανθρώπινοι”. Δεν ξεχνάει ποτέ και με τίποτα τις ερωτήσεις που έχει υποβάλει, ενώ ο ίδιος, αντίθετα, δεν συνηθίζει ν’ απαντάει στις ερωτήσεις των άλλων. Μολονότι υποτίθεται ότι είναι παιδικό βιβλίο, ο Μικρός Πρίγκιπας κάνει μερικές βαθυστόχαστες και ιδεαλιστικές παρατηρήσεις σχετικά με τη ζωή και την ανθρώπινη φύση. Η ουσία του βιβλίου περιέχεται στις ατάκες που βγαίνουν από το στόμα της αλεπούς προς τον μικρό Πρίγκιπα: «On ne voit bien qu‘avec le cœur. L‘essentiel est invisible pour les yeux.» (Δεν βλέπεις καθαρά παρά μόνον με την καρδιά. Το ουσιώδες είναι αόρατο για τα μάτια). Η αλεπού στέλνει και άλλα μηνύματα-κλειδιά, όπως: «Είσαι υπεύθυνος για πάντα, γι’ αυτό που έχεις εξημερώσει» και «Ο χρόνος που πέρασες με το τριαντάφυλλό σου είναι αυτό που το κάνει ξεχωριστό για σένα»... Επιμέλεια: Νίκη Κεφάλα

«

•Γιατίοιμεγάλ  οι δενέχουνχρόνο γιαφίλους,όπ  ωςλέει ηαλ  επού;

Απάντηση: Οι μεγάλοι δεν έχουν χρ όνο για φίλους, όπως λέει η αλεπού, επει δή όλα τα παίρνουν έτοιμα. Δεν έχουν χρό νο να κάνουν δεσμούς, να ασχοληθούν με κάποιον, να τον αγαπήσουν. Οι ρυθμοί κα ι οι ταχύτητες τις καθημερινότητας κάνο υν τους ανθρώπους απρόσωπους. Τα συναισθ ήματα όλα παραμερίζονται, η ρουτίνα κα ι το άγχος κυριαρχούν. Έτσι καταλήγουν να μην έχουν φίλους!

ΗΓΝΩΜΗΜΟΥΓΙΑΤΟΥΣΜΕΓΑΛΟΥΣ

Η

γνώμη μου για τους μεγάλους είναι ότι πολλές φορές, μπορεί να μην σε καταλαβαίνουν αλλά δεν το κάνουν επίτηδες . Απλώς επειδή είναι μεγαλύτεροι και ξέρουν κάτι παραπάνω, νομίζουν ότι εμείς έχουμε λάθος άποψη !!! Ν. Κεφάλα ** (Οι άνθρωποι δεν έχουν πια καιρό να γνωρίσουν τίποτα. Όλα τα παίρνουν έτοιμα από τα μαγαζιά... Αφού όμως δεν υπάρχουν μαγαζιά που να πουλάνε φίλους, οι άνθρωποι δεν έχουν φίλους). –n–

Π

ρώτον να σας πω πως αν κάποιος λέει συνέχεια δικαιολογίες στο ‘’φίλο’’ του, όπως για παράδειγμα “δεν έχω χρόνο”, τότε δεν είναι φίλοι αλλά μόνο γνωστοί...Γιατί οι πραγματικοί φίλοι μπο-

14

ρούν, δεν μπορούν θα βρουν χρόνο να συναντηθούν. Γιατί λοιπόν οι μεγάλοι δεν έχουν φίλους;... Τα παιδιά, μικρής ηλικίας, δεν έχουν ζήσει ακόμα το ψέμα , το μίσος και τη ζήλια. Γι’ αυτό και έχουν πολλούς φίλους. Όσο μεγαλώνεις όμως τόσο πιο πολύ “εγωισμό” έχεις μέσα σου. Μπορείς να λες εύκολα σε πολλούς ψέματα για το συμφέρον σου, να ζηλεύεις κάποιον, γιατί μπορεί να είναι ανώτερος σου. Όσο πιο μεγάλος είσαι τόσο πιο μικρή καρδιά έχεις... Φωτιάδου Βικτώρια –n–

Ο

ι μεγάλοι, κατά τη γνώμη μου, δεν έχουν «χρόνο» για φίλους, γιατί το μόνο που σκέφτονται είναι η δουλειά. Εί-

ναι πάντα κουρασμένοι και δέχονται επισκέπτες στο σπίτι πολύ σπάνια! Πάντα έχουν κάποια δουλειά. Όμως, και όταν οι δουλειές έχουν τελειώσει και όταν οι δικαιολογίες έχουν στερέψει... Ακόμα και τότε μπορούν να σου πουν κάτι του τύπου: «γιατί να τους ενοχλούμε τώρα τους ανθρώπους;» Και πάντα αποφεύγουν την επαφή με την κοινωνικότητα. Στα μάτια των μεγάλων η φιλία δείχνει κάτι χαζό και ανιαρό. Το παίρνουν ως ένα από τα πολλά παιχνίδια των μικρών παιδιών. Μπορεί να έχουν και δίκιο! Κάποιες φορές... Αλλά ακόμα και τις άλλες φορές, που χρειάζεσαι τη στήριξη ενός πραγματικού φίλου, ακόμα και τότε δεν σε καταλαβαίνουν. Είναι μάταιο πια να προσπαθούμε και να ξαναπροσπαθούμε, να τους ξανανάψουμε τη φλόγα της φιλίας; Ελεάννα Σωτρίνη


EKTH-A4:Layout 2 21/6/2013 11:04 μ Page 15

Είμαστε εις το εμείς και όχι εις το εγώ

Κ

ατά τη γνώμη μου, ο Μακρυγιάννης εννοεί ότι, όταν αγωνίζονται πολλοί, θα τα καταφέρουν ενώ όταν αγωνίζεται κάποιος μόνος του νομίζει ότι είναι ο καλύτερος και δεν μπορεί να τα καταφέρει σωστά… Γιάννης Στούπης Να είμαστε εις το «εμείς» και όχι εις «το εγώ» (Στρατηγός Μακρυγιάννης)

Σ

ε ένα κράτος, για να πάει μπροστά, πρέπει να είναι όλοι ενωμένοι, να νοιάζεται ο ένας για τον άλλον και να προχωράνε όλοι σαν μια γροθιά. Νίκη Κεφάλα

Να είμαστε στο εμείς και όχι στο εγώ

Ό

ταν κάνουμε κάτι και δεν το έχουμε κάνει μόνοι μας και μας έχουν βοηθήσει κάποιοι άλλοι ή έχουμε δουλέψει πολλοί μαζί, τότε να μην λέμε «εγώ» , να λέμε «εμείς». Όταν οι έλληνες έκαναν την επανάσταση και απελευθέρωσαν την Ελλάδα έλεγαν «εμείς» και όχι «εγώ». Πρέπει να ζούμε στο «ΕΜΕΙΣ», αν θέλουμε να προχωρήσουμε μπροστά… Εύη Αρβανιτάκη

ΑξιότιμεγραμματέατουΟ.Η.E., Πρόσφατα στο μάθημα της γλώσσας διαβάσαμε ένα κείμενο από πηγή της Διεθνούς Αμνηστίας. Βαθιά στην ψυχή μου χαράχτηκαν τα λόγια ενός 15χρονου κοριτσιού - στρατιώτη: «Παρακαλώ, κάντε ό,τι μπορείτε για να διαδώσετε στον κόσμο τι συμβαίνει σ` εμάς ώστε να μην χρειαστεί να υποστούν αυτή τη βία άλλα παιδιά»... Είναι αλήθεια τραγικό να γνωρίζουμε πως μικρά παιδιά κρατούν όπλο, πως αναγκάζονται να βλέπουν φρικιαστικές σκηνές. Κινδυνεύει καθημερινά η ζωή τους και κάποια έχουν αναγκαστεί να σκοτώνουν! Εμείς, παρόλο που ζούμε μακριά από τέτοιες καταστάσεις, νιώσαμε αμέσως ένα κόμπο στο στομάχι μας και ένα βάρος στην καρδιά μας. Πώς είναι δυνατόν στις ευαίσθητες αυτές ηλικίες, παιδιά που θα έπρεπε να πηγαίνουν σχολειό, να παίζουν, να διασκεδάζουν και να ονειρεύονται το μέλλον τους να αναγκάζονται να πολεμούv; Πώς μπορείτε όλοι εσείς να βάζετε απλούς μαθητές σε ένα τέτοιο έγκλημα; Πώς μπορείτε να κοιμάστε τα βράδια; Πώς μπορείτε να έχετε τη συνείδηση σας ήσυχη; Όλοι εμείς οι μαθητές του 19ου Δημοτικού Σχολείου που βρίσκεται στην Ελλάδα «απαιτούμε» να βρεθεί λύση άμεσα. Κανένα παιδί να μην είναι στρατιώτης. οι υπεύθυνοι για αυτή τη φρίκη να τιμωρηθούν παραδειγματικά. Όλα αυτά τα πληγωμένα ψυχικά αγγελούδια να στηριχθούν ηθικά, ψυχολογικά και οικονομικά για να μπορέσουν να συνεχίσουν τη ζωή τους. Ενημερώστε μας αν θα μπορούσαμε και εμείς να βοηθήσουμε με κάποιο τρόπο. Με εκτίμηση μα και αγανάκτηση Ελεάννα Σωτρίνη

ΓράμμαπροςτονΟΗΕ Αξιότιμε Γενικέ Γραμματέα του Ο.Η.Ε., θα ήθελα να σας μιλήσω για τα παιδιά – στρατιώτες. Γνωρίζω ότι τα παιδιά αυτά από 10 χρονών αντιμετωπίζουν την καθημερινή βία. Ακόμη γνωρίζω ότι παιδιά κάτω των 18 ετών χρησιμοποιούνται ως στρατιώτες σε συγκρούσεις και πολέμους που γίνονται αυτή τη στιγμή σε περισσότερες από 85 χώρες του κόσμου! Εγώ νομίζω πως δεν θα έπρεπε να υπάρχουν παιδιά – στρατιώτες γιατί θεωρώ ότι τα παιδιά θα πρέπει να

διαβάζουνε, να παίζουνε για να έχουν ένα καλύτερο μέλλον. Προτείνω στον Ο.Η.Ε. τα παιδιά – στρατιώτες να πάψουν να υπάρχουν, να μην αντιμετωπίζουν την καθημερινή βία. Το καλύτερο που θα μπορούσε να κάνει ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών είναι να τους παρέχει ιατρική περίθαλψη , τρόφιμα , πόσιμο νερό και εκπαίδευση μάθησης. Με εκτίμηση η μαθήτρια της ΣΤ’ τάξης Ελευθερία Βενέτη!!! 15


EKTH-A4:Layout 2 21/6/2013 11:04 μ Page 16

Γινόμαστε ποιητές ΈλληνεςΜελοποιημένοιΠοιητές

Τ

ο 2ο πρόγραμμα πολιτισμού που υλοποιήσαμε είχε θέμα «Έλληνες Μελοποιημένοι Ποιητές». Ξεκινώντας από τη δημοτική μας ποίηση γνωρίσαμε μεγάλους Έλληνες ποιητές και με τη βοήθεια της μουσικού μας κ. Μαυράκη Μαργαρίτας τραγουδήσαμε τα τραγούδια τους που μελοποιήθηκαν. Οι μεγάλοι Έλληνες ποιητές κατάφεραν να φτάσουν στα αυτιά του κοινού μέσω της μουσικής. Οι μελοποιήσεις των ποιημάτων τους αποτελούν μερικά από τα ωραιότερα τραγούδια, που χιλιοτραγουδήθηκαν από το λαό και εξέφρασαν τους πόθους, τις χαρές και τις λύπες του, την περισυλλογή, την πτώση και την

ανάταση. Η μελοποιημένη ποίηση, μεταξύ άλλων, συνδέθηκε με περιόδους- ορόσημα της σύγχρονης Νεοελληνικής Ιστορίας, όπως η Μικρασιατική Καταστροφή, η Αντίσταση και η Κατοχή, ο Εμφύλιος, η Δικτατορία. Παράλληλα, ύμνησε με μοναδικό τρόπο το λευκό και γαλάζιο της Ελλάδας. Μερικοί από τους ποιητές που μελοποιήθηκαν είναι η Σαπφώ, ο Διονύσιος Σολωμός, ο Κάλβος, ο Καβάφης, ο Καρυωτάκης, η Πολυδούρη, ο Σεφέρης, ο Ελύτης, ο Ρίτσος, ο Λειβαδίτης, ο Καββαδίας, ο Γκάτσος. Στη συνέχεια αποτυπώσαμε εικαστικά με τέμπερες διάφορους στίχους που μας άρεσαν. Και φυσικά δημιουργήσαμε και τα δικά μας τραγούδια!

Αποχαιρετιστήριο… Τώρα που φεύγω από δω εσένα νοσταλγώ σε όνειρα γλυκά να σε δω επιθυμώ. Κάπου εδώ τελειώνει η χρονιά της έκτης και δεν θα ξεχάσουμε ποτέ τους δασκάλους, τους συμμαθητές και το υπέροχο σχολείο μας... Σας ευχαριστούμε όλους σας για τα έξι χρόνια χαράς και μόρφωσης που μας χαρίσατε. Ευχαριστούμε που ήμασταν μαζί σας θα σας θυμόμαστε ελπίζουμε και εσείς το ίδιο... Αντίο 19ο... Βίκυ Φωτιάδου, Ελευθερία Βενέτη

Ηάπαιχτηομάδα Μία ομάδα είμαστε όλοι μαζί, γιατί είμαστε ενωμένοι και χαρούμενοι. Όλοι μαζί είμαστε πιο δυνατοί, γιατί μέσα μας υπάρχει αγάπη και στοργή. Όταν είμαστε πιο κοντά ο ένας στον άλλον δεν φοβόμαστε. Μόνο με τη διασκέδαση χανόμαστε… Ευθυμία Φούκα 16

Τοκαλοκαίρι Καλοκαίρι είσαι η πιο ωραία εποχή του χρόνου για εμάς τα παιδιά. Σταματούν τα σχολειά και αρχίζει η ξεγνοιασιά. Τα χωριά, οι θάλασσες, τα βουνά γεμίζουν ζωή και ομορφιά. Οι γεωργοί θερίζουν το σιτάρι το χρυσό της γης. Τα δέντρα γεμίζουν καρπούς κάθε λογής. Η φλογέρα του βοσκού Θα ακουστεί ξανά. Τα ρυάκια κυλούν κρυστάλλινα και γοργά νερά. Τα τζιτζίκια τραγουδούν πάνω στα κλαδιά. Τα μυρμήγκια κουβαλάν καρπούς μέσα στη φωλιά. Καραμπάτσος Παναγιώτης, Ραντουκάνου Σάμι Καλοκαίρι σε αγαπώ πολύ Είσαι η καλύτερη εποχή !!!


Ένας για όλους- όλοι για έναν! Περιοδική έκδοση της Στ΄τάξης