Page 1

Verenigingsblad der D.S.V. “Nieuwe Del” - sociëteit de Bolk - 10/11 - nr. 2


GrimGram - Verenigingsblad der D.S.V. “Nieuwe Del ” - 10/11 - nr. 2

ALV-besluiten •

De boekhouding van de S!ch!ng tot Behoud van de BU130 over de periode 2009-2010 is bij acclama!e goedgekeurd.

Het bestuur wordt door de ALV gemach!gd om tot 3000 euro uit te geven aan de aanschaf van een Computap.

De contribu!e wordt verhoogd naar 35 euro per termijn vanaf de eerstvolgende termijn.

De prijzen van Dommelsch en Hertog Jan worden verhoogd naar resp. 1 euro voor een glas Dommelsch en 1,20 euro voor een glas Hertog Jan per 2 januari 2011.

De begro!ng, zoals gepresenteerd !jdens de begro!ngsvergadering, is met inachtneming van de prijs- en contribu!everhoging en de voorgestelde wijzigingen bij acclama!e goedgekeurd.

Het voorstel om toe te treden tot het ZEUS-verbond is bij acclama!e goedgekeurd.

Colofon De GrimGram is een uitgave van D.S.V. “Nieuwe Del ”. Het meeste in deze uitgave is vrij van copyright. Het overnemen van foto’s met bronvermelding is toegestaan. Sociëteit de Bolk Buitenwatersloot 1-3 2613 TA Del

Bestuur Roy van der Reijnst Jasper Dijt Maaike Min Eelco Borghols

Redac"e GrimGram Frank Hoeben Kees de Rijke Maaike Min Yvonne Haartsen

2

Bestuur@nieuwedel!.nl President@nieuwedel.nl Secretaris@nieuwedel.nl Thesaurier@nieuwedel.nl Barcom@nieuwedel.nl Maal!jdcom@nieuwedel.nl

GrimGram@nieuwedel!.nl


GrimGram - Verenigingsblad der D.S.V. “Nieuwe Del! ” - 10/11 - nr. 2

Inhoudsopgave Redac"oneel Presiden"eel Secretarieel geblaet Openingsborrel Lustrumgala Prijsvraag dierentuin Lustrumgala volgens Roelof Dies natalis Paintball Zwaardvechten Indoor skydiving Pitch & Pu# Sauna-uitje Bolkers in het buitenland - Wouter Uitgelicht Ontgroening volgens de sjaars Ontgroening volgens de kampstaf De eerste excursie der Linkse Hobby Club Bolks Anime Ferbond Sjaarsbo#erweekend GromGrom #2 G2 –box Klussen aan de Nysa Klussen aan Trui Jarig binnen twee maanden What´s Next?

4 5 7 8 9 11 12 13 14 16 17 18 19 20 22 24 29 32 34 35 36 38 40 41 42 43

3


GrimGram - Verenigingsblad der D.S.V. “Nieuwe Del ” - 10/11 - nr. 2

Redaconeel Lieve lezer, Voor je ligt de tweede GrimGram van dit verenigingsjaar, maar voordat je weer gaat genieten van de vele stukjes die deze GrimGram rijk is, wil ik je wat vertellen namens de redac!e. Zoals je hebt kunnen lezen, is de GrimGram-redac!e nu niet alleen officieel geïnstalleerd, maar ook aangesterkt met een vierde redac!elid. Ik wil daarom van de gelegenheid gebruik maken om Yvonne nogmaals te verwelkomen in de redac!e. Het is inmiddels weer december. De dagen zijn korter en kouder, en de verwarming staat weer wat hoger. Dus wat is er nu beter dan genieten van een kop warme chocolademelk en een goedgevulde GrimGram? En rus!g lezen over de drukke lustrumperiode die weer achter de rug is, de vele andere gave dingen die recentelijke gebeurd zijn en misschien al een vooruitblik op wat nog komen gaat. In deze edi!e hebben we daarom het lustrum benadrukt met stukjes over een aantal lustrumac!viteiten, geschreven door verschillende leden die ac!ef hebben deelgenomen. Daarnaast presenteren we een uitgebreid verslag van de ontgroening die dit jaar voor het eerst sinds lange !jd weer hee plaatsgevonden, dankzij de kampstaf. Verder zijn er recentelijk nieuwe groeperingen binnen de Bolk ontstaan, zoals de Linkse Hobby Club (LHC) en het Bolks Anime Ferbond (BAF), die in deze GrimGram voor het eerst iets van zich laat horen. Uiteraard hebben we ook een nieuwe edi!e van de GromGrom, vertelt Wouter meer over zijn buitenlandervaringen, en is er dit keer ook een secretarieel geblaet. Kortom, veel stukjes om de koude winterdagen mee door te komen. Op het moment van schrijven zijn we druk bezig met het afronden van deze GrimGram. Er zijn immers elke keer weer kleine dingetjes die aangepast moeten worden, om de kwaliteit van de GrimGram te waarborgen. Hoewel de uitgave van deze edi!e kort voor de kerstvakan!e gepland staat, koester ik de posi!eve verwach!ng - ja hoor, ik moest het weer even aanhalen - dat je deze GrimGram !jdig hebt kunnen ontvangen, zodat je nog wat goed leesvoer hebt !jdens de feestdagen. Namens de redac!e wil ik je nog een mooie vakan!e, fijne kerstdagen en een gelukkig nieuwjaar toewensen, en uiteraard nogmaals veel plezier met het lezen van deze GrimGram!

Frank 4


GrimGram - Verenigingsblad der D.S.V. “Nieuwe Del! ” - 10/11 - nr. 2

Presideneel Waarde leden, Om maar meteen met een gortdroog cliché binnen te vallen, en alweer deze tweede GrimGram te openen, zal ik mij eens diep verzuchten: “De eerste maanden zi"en er alweer op en ze gingen snel, erg snel...”. Dit wordt meestal als zeer posi#ef ervaren, en dat ben ik ook, behalve over de kabinetsplannen, waar ik mij dan maar meteen even over uitlaat, zodat ik toch blij kan afsluiten, om zo de posi#eve aard van dit stukje te behouden. Zoals de meesten van jullie echt niet meer ontgaan kan zijn, hee! het nieuwe kabinet dras#sche plannen gemaakt om te bezuinigen, zo ook op onderwijs. En zoals het er nu naar uitziet, zullen jullie als bètastudenten met een tweejarige master vanaf je 7e studiejaar met €3.000,- per jaar beboet worden! Hiernaast zal de OV-kaart worden beperkt en zal de studiefinanciering voor de masterfase omgezet worden in een sociaal leenstelsel. Vooralsnog zijn er nog geen uitzonderingen expliciet besproken betreffende RAS-maanden, ziekte of stage. Tot overmaat van ramp voor de kwaliteit van het onderwijs, zal de TU ook nog eens €3.000,- gekort worden op haar budget per ‘langstudeerder’. Deze maatregel zal de TU in haar eerste jaar ongeveer 10 miljoen kosten, en de Del!se student, die gemiddeld 7,2 jaar studeert, ongeveer €10.000,-, waarbij de OV -kaart nog even vergeten wordt. Er zijn echter nog geen defini#eve beslissingen genomen, wat dus betekent dat er nog steeds ruimte is voor ac#e en/of discussie. Hou jezelf en anderen dus goed op de hoogte en kom zelf ook in ac#e, maar hou het netjes ;). Maar goed, genoeg zwarte doembeelden voor in mijn presiden#eel. Ik begon namelijk over hoe de afgelopen maanden mij vergaan zijn en hoe ik sinds het verkrijgen van die begeerde bestuursbos tegen de vereniging aan ben gaan kijken. Ik kan bijvoorbeeld niet vaak genoeg zeggen hoe blij ik ben met ‘mijn’ nieuwe lich#ng eerstejaars. Hoewel er natuurlijk al#jd dingen zijn die beter of effec#ever kunnen, (ik noem bijvoorbeeld de échte hechtheid binnen de groep eerstejaars,) zie ik veel blije gezichten, en veel ac#viteit. En dat maakt het werken voor de vereniging als bestuurder mooi, zeker als ik mij hier heel goed bij besef dat de vereniging een stevige verjonging aan het meemaken is. Er is weer ruimte voor nieuwe ideeën. Nieuwe ideeën om de vereniging weer zo pres#gieus te maken zoals ‘ie was ten #jde van de oprich#ng. Kleinschalig, persoonlijk, hecht en in tegenstelling tot wat vaak gedacht wordt, een gezellige teringbende. Een teringbende met een structuur, dat dan weer wel.

5


GrimGram - Verenigingsblad der D.S.V. “Nieuwe Del ” - 10/11 - nr. 2 En dan natuurlijk ons zusterverbond ZEUS, waartoe wij inmiddels bijna toe zullen treden. Na een mooi dies-/lustrumfeest op de Bolk en een geweldig, lichtelijk ontspoord feest in het verre Groningen, kan ik zelf ook niet veel anders doen dan mij lovend uitspreken over een samenwerking met gelijkdenkende verengingen in andere steden. Dan kan ik natuurlijk niet de mooie quote van een mede-ZEUS-bestuurder achterhouden: “Jullie hebben géén goede indruk achtergelaten, maar wel de juiste.” Die gezellige teringbende met een vleugje structuur dus. En zelfs ondanks de grote besluiten die het bestuur de afgelopen maand hee genomen betreffende het bekijken van de mogelijkheden van een Computap en het verhogen van bierprijs, contribu"e en energierekening, hebben wij als bestuur de indruk dat men nog steeds erg content is met hoe het hier eigenlijk loopt en zich nog steeds volop wil inze#en voor deze mooie, gezellige, kleinschalige teringbende.... met een beetje structuur. Zo kan ik nog wel even doorgaan, maar ten behoeve van een niet te dikke GrimGram, sluit ik af, met inmiddels een niet te verwaarlozen aantal glazen Hertog Jan Grand Pres"ge achter de kiezen: “Ga zo door mensen!” Van uw 51e president,

Roy van der Reijnst

6


GrimGram - Verenigingsblad der D.S.V. “Nieuwe Del! ” - 10/11 - nr. 2

Secretarieel geblaet Waerde leden, bij deze dan toch eindelijk het eerste secretarieel van mijn hand. Met als onderwerp het nu van het Serge. Zoals sommigen van jullie misschien is opgevallen, beva"e de laatste GrimGram geen ‘Secretarieel’ maar een ‘Sergetarieel’. Dit kwam omdat de secretaris in verband met #jdgebrek, waar #jd een kwes#e van prioriteit is, dit stuk niet voor de deadline, de echte deadline, de verborgen deadline en/of de absolute deadline in kon leveren. Gelukkig hee! de laatste aanwinst van het Serge, Frank, de leegte die het gebrek aan een stukje van de secretaris opleverde, adequaat opgevuld. Om even terug te grijpen op een mo#e, aangenomen op de inaugura#e-ALV van 16 oktober 1996: Het Serge wordt opgericht, bestaande uit oud-secretarissen die toezien op het naleven van de statuten en het HR. Ook zal deze commissie de notulen controleren. Enige ervaring uit het verleden leert ons dat het Serge naast oud-secretarissen ook poezen accepteert en dat van een officieel commissieverband, door de ALV geïnstalleerd en goedgekeurd, geen sprake is. Desalnie"emin hee! het Serge zeker een belangrijke func#e. Zonder deze gewaardeerde cognacdrinkende en, vroeger, sigarenrokende bewakers van de normen en waarden van de vereniging zou deze al vanaf zo rond 1996 de morele afgrond ingegleden zijn. Waarom zou het Serge anders opgericht zijn in dit jaar? Overigens is het bestaan van een dergelijke afgrond, en of de vereniging niet al#jd al daarin gezeten hee! een tweede, compleet losstaande, vraag. Wat wel te concluderen valt, is dat het Serge het meerendeel van haar taken in de schaduw uitvoert; zowel het bestuur als de leden merken er weinig van. Desalnie"emin moeten ze wel bezig zijn. (Zie eerdere opmerkingen over afgronden). Ikzelf koester de posi#eve verwach#ng wat meer van het Serge te horen, als het even kan in de vorm van posi#eve feedback of op een andere, eventueel ludieke, wijze; zo zouden ze volgend jaar hun derde lustrum kunnen vieren!

De Secretaris 10-11 7


GrimGram - Verenigingsblad der D.S.V. “Nieuwe Del ” - 10/11 - nr. 2

Openingsborrel Een eXtravagante opening Zondag 10 oktober 2010. Op deze dag zou het gebeuren. Het lustrum zou officieel van start gaan. Anderhalf jaar hebben we er keihard naartoe gewerkt. Natuurlijk al een erg gaaf weekend in Duitsland gehad; maar nu moest het toch echt gaan gebeuren. Eigenlijk was de zondag alleen maar bij het lustrum getrokken omdat het qua getalletjes zo lekker aansloot bij 50 jaar D.S.V. “Nieuwe Del ”. We waren nog wel huiverig of er überhaupt wel Bolkers wilden komen naar een openingsborrel op een zondag. Zo bijzonder is een borrel nu ook weer niet, zeker niet in vergelijking met een hoop andere dingen die op het programma stonden. En een zondag? Niet bepaald de populairste dag van de week. Al snel werd duidelijk dat jullie daar toch heel anders over dachten. De Bolk stond ongekend vol. Bijna de hel van alle leden, die onze vereniging rijk is, was aanwezig deze dag, om samen met ons 2 weken lang te gaan vieren dat D.S.V. “Nieuwe Del ” al 50 jaar bestaat. Persoonlijk waren we overdonderd door de gigan"sche opkomst deze dag. Dit hadden wij nooit verwacht. Het lustrum leefde onder de Bolkers en dit was het bewijs dat er twee heel gezellige, drukke en eXtravagante weken aan gingen komen. Dit was een ongekend goed begin. Goed voor onze mo"va"e om nog twee weken keihard ertegenaan te gaan, en vooral goed voor de vereniging dat na 50 jaar de wil om er samen iets gaafs van te maken nog al"jd bestaat.

Namens de lustrumcommissie eXtravagant,

Yoerik de Voogd

8


GrimGram - Verenigingsblad der D.S.V. “Nieuwe Del! ” - 10/11 - nr. 2

Lustrumgala Feesten boven water 15 oktober 2010, eindelijk was het zover: het lustrumgala. Maar, voor het zover is en een terugblik op de maanden die hieraan vooraf gingen. Direct na het lustrumweekend was er een terugkerend agendapunt bij de wekelijkse LustrumCom-vergadering: het gala. Dit moest één van de knallers worden van het lustrum, dus hoe gingen we dat eens aanpakken? Belangrijke zaken bij een gala zijn o.a. de loca"e, de aankleding, het bandje, de dj en natuurlijk de gasten. We hadden behoorlijk wat geld gereserveerd, dus we moesten op tenminste één van deze punten flink uitpakken. Je wilt dat mensen het tenminste tot het volgende lustrum nog erover hebben, dus hebben we ervoor gekozen om op alle punten uit te pakken, maar vooral de loca"e en de aankleding kregen veel aandacht. Na offertes bij kastelen, zalencentra en andere studentenverenigingen te hebben aangevraagd, stonden we op een gegeven moment voor een moeilijke keuze. De meeste loca"es waren niet eXtravagant genoeg of waren te duur in verhouding tot wat we ervoor zouden krijgen. Het werd dus óf bij de DSB, óf bij de Pier in Scheveningen… In financiële termen vertaald: óf extra geld over houden voor de dj en de band, óf meer budget in het gala steken én de kaartjes duurder maken… Na lang kniezen hebben we toch voor de Pier in Scheveningen gekozen, want wat is nou mooier dan feesten boven de bruisende golven? Nadat we dat geregeld hadden, waren er nog de andere punten waar we iets eXtravagants van moesten maken. De gasten… Hoe kun je ervoor zorgen dat Bolkers voor hún doen eXtravagant naar een gala komen. Dit lag meer voor de hand dan verwacht: in pak. Hiervoor is Yoerik eens de officiële e"que'e ingedoken. Tradi"egetrouw zijn er twee op"es voor de dresscode van een gala: white "e en black "e. White "e is het netste wat je tegen zult komen. Mannen moeten hierbij in rokkostuum, pantalon, wit overhemd, parelmoeren manche'en, wi'e handschoenen, wit strikje, zwarte lakschoenen, cumberband, etc. De vrouw moet in avondjurk. Dit leek ons iets te hoog gegrepen voor de meeste Bolkers en bovendien bijzonder duur. De andere op"e was black "e. Mannen zijn hierbij gekleed in smoking, pantalon, wit overhemd, zwart strikje en ne'e schoenen. De vrouw is netjes gekleed; een lange rok in plaats van een avondjurk is toegestaan. Uiteindelijk zijn we gegaan voor de combina"e: voor de mannen gold black "e en voor de vrouwen white "e. Eigenlijk dus gewoon wat je bij elk gala ziet. Echter, toen Yoerik door deze e"que'e aan het neuzen was kwam hij ook andere e"que'eregels tegen dan enkel kleding betreffende. Eén daarvan vonden 9


GrimGram - Verenigingsblad der D.S.V. “Nieuwe Del ” - 10/11 - nr. 2 we zelf erg mooi en verwach!en we dan ook van de Bolkers. Het was volgens deze e"que!eregel gebruikelijk dat de man de vrouw zou vragen - mits het geen schrikkeljaar is - of zij met hem naar het gala zou willen gaan, middels een blauwe brief met zilveren le!ers (wat later bijzonder onleesbaar bleek te zijn). Uit beleefdheid zou de vrouw dan een antwoord op deze brief schrijven waarbij ze de man zou uitnodigen voor de thee, middels een roze brief met gouden le!ers (welke niet veel leesbaarder was). Tijdens dit theekransje moet het allemaal gebeuren. In alle discre"e wordt hier duidelijk gemaakt wat de wensen van de vrouw zijn. Serveert zij namelijk louter thee, dan vindt ze het gezellig dat de man op de thee is gekomen, maar kan hij beter een andere date gaan zoeken. Serveert zij bij de thee een koekje, dan is ze bereid met de man mee te gaan naar het gala. Serveert ze gebak bij de thee, dan wil ze graag met de man mee naar het gala en hee ze bovendien wellicht wel hogere verwach"ngen dan enkel het gala… Echter, serveert zij bij de thee gebak met slagroom, dan mag de man zijn borst natmaken en kan hij maar beter na de thee de deur naar de slaapkamer pakken in plaats van de voordeur. Maar, om even bij de les te blijven, voordat de man in alle haast de slaapkamer binnenstrompelt terwijl hij probeert beide sokken tegelijker"jd uit te doen, moet hij eerst zijn ogen eens door de kamer laten gaan. Als het goed is, hee de dame namelijk, wanneer ze dus met de man meewil naar het gala, ergens in de kamer “per ongeluk” een stuk van haar jurk uit een kast laten steken. Hier kan de man vervolgens zijn corsage op aanpassen. Nu denk je: “Ja, allemaal leuk van die verhalen uit anno ‘19-langgeleden’, maar je geloo toch niet dat zoiets vandaag de dag nog gaat gebeuren? Laat staan bij Bolkers”. Nou, dat hee iedereen doen verbazen. Over en weer werden brieven gestuurd en er is zelfs door enkele personen van de VissenKom een theekransje gehouden met zelfgebakken cake… Deze gekte verspreidde zich snel door de Bolk, en toen er de dag voor het gala een s"jldanscursus werd georganiseerd, stonden er ineens 20 Bolkers door de soos te dansen. Quickstep, tango, Engelse wals, chachacha en volgens mij zelfs een jive… Sommigen kos!e het wat moeite, maar de meesten draaiden hun hand er niet voor om. Zoals je wel snapt waren de verwach"ngen voor de volgende dag vrij hoog. ’s Ochtends vroeg stonden onze helden al op de Pier om alle apparatuur in de regen naar de Pier te brengen en het nodige met de gastheer door te spreken. Nadat alle apparatuur (met enige vertraging) in de zaal stond, haas!e iedereen zich snel naar huis om zich op te tuigen en met zijn date te verenigen, waarna er, zoals trouwens ook de e"que!e voorschrij, een uitmuntend diner werd genoten bij de Pier, samen met onze trouwe dj Mathieu. Rond half acht gingen de dj en de band zich voorbereiden terwijl wij nog konden genieten 10


GrimGram - Verenigingsblad der D.S.V. “Nieuwe Del! ” - 10/11 - nr. 2 van een toetje en konden uitbuiken. Om negen uur begon het dan… Trams vol met Bolkers in pak arriveerden bij het Kurhaus om, geflankeerd met hun date, de promenade van de Pier te betreden. Allemaal in s#jl met de ene corsage nog eXtravaganter dan de ander. Deze varieerden van s#jlvolle boeke$en tot badeenden. Ook moest Bob het die avond met een paar plantjes minder doen in zijn aquarium. Wat er toen allemaal gebeurde, kan het beste aan de bar verteld worden onder het genot van een biertje. Onze huis-dj Mathieu stelde ons uiteraard niet teleur, de band maakte iedereen los, kortom: er werd gedanst (echt waar); er werd gefeest en gedronken waarna iedereen voldaan en (over-)verzadigd naar huis ging om de volgende ochtend uit te brakken op het strand…

Roy de Bokx LustrumCom 2010

Prijsvraag dierentuin Tijdens het eXtravangte dierentuinuitje was één van de opdrachten als volgt: maak voor elk bestuurslid een foto van het dier dat er het meest op lijkt. Hieronder staan de resultaten.

Weet jij welk dier bij welk bestuurslid hoort? Mail je antwoord dan naar grimgram@nieuwedel!.nl! De winnaar krijgt een massage* van Eelco! *De GrimGram-redac#e kan op geen enkele manier aansprakelijk gehouden worden voor de uitkering van deze prijs, alsmede voor geleden fysieke of mentale schade die hieruit kan voortvloeien.

11


GrimGram - Verenigingsblad der D.S.V. “Nieuwe Del ” - 10/11 - nr. 2

Lustrumgala volgens Roelof Lieve Bolkers, Het afgelopen gala was één van de momenten om je mooiste jurk of pak uit de kast te trekken en te pronken met je date. De aanwezige Bolkers hadden zich dan ook allemaal goed uitgedost en er waren er zelfs genoeg die een corsage hadden weten te regelen. Noemenswaardig en erg Bolks hierbij waren de corsage in VissenKom-thema van Kees en de corsage van Hidde die geheel in zeilthema was. Zelfs de dresscode werd redelijk nageleefd en al was het niet allemaal black !e, iedereen zag er goed uit. Vanwege de perfecte corsages van Joost, mijzelf en onze aanhang kwamen we ‘fashionably late’ aan op de Pier. Parkeren kon daardoor wel erg dichtbij, waardoor de dames niet te lang het gure weer hoefden te verdragen. Aangekomen aan het einde van de Pier werden we ontvangen door de commissie en kon het feest beginnen. De band had zelfs nog speciaal op ons gewacht. Eenmaal door de menigte heen, en snel nog een paar eerste danspasjes aangeleerd op het terras, was het aan de band om met hun optreden te beginnen. Snel werd er door de aanwezige bolkers gedanst. Ja, het was zelfs zo enthousiast dat menig Bolks feest er nog wat van kan leren. Aan het einde was de show van Messed Up. Door het organisa!etalent van de lustrumcommissie was er deze avond zeker geen tekort aan muziek. Zowel huis-dj Mathieu als het duo Pecnoc - misschien beter bekend als Maarten en Jan Willem - verzorgden de rest van de avond de muziek. Het eerder genoemde terras werd gedurende de avond veelvuldig bezocht door diverse stelletjes. Zelfs Eelco en Emiel zijn op het terras gesignaleerd, hoewel Emiel toch een voorkeur voor de keuken had. Naast het incidentje met Emiel, de keuken en de beveiliging verliep de avond voorspoedig. Ik heb erg genoten van de hele avond en heb zelfs gedanst. Sterker nog, op zo’n beetje elk nummer heb ik geprobeerd de chachacha te dansen. En ja, dat is zeer goed mogelijk.

Roelof

12


GrimGram - Verenigingsblad der D.S.V. “Nieuwe Del! ” - 10/11 - nr. 2

Dies natalis In de aanloop naar de echte verjaardag van de vereniging hee! er bij ons in de commissie heel lang op de takenlijst gestaan: “Extravagante ac"viteit bedenken op de Bolk”. We wilden de lustrumweken graag eindigen met een knaller, maar konden allemaal niet iets enorm gaafs verzinnen. Na een aantal weken struinen op het internet en overleggen wat we wilden, kwamen we tot de conclusie dat we iets echt Bolks wilden doen, maar dit eXtravaganter wilden maken. Zo kwamen we uiteindelijk uit op het grote tafelvoetbalspel. Verder zouden we de avond vullen met natuurlijk de taart en het napraten over het gave, afgelopen lustrum. De grote tafelvoetbaltafel was rela"ef snel geregeld. Daarna kwam echter het grote probleem het ding op de Bolk krijgen en vervolgens het ding binnen krijgen. Hij was net zo breed als de gewone tafelvoetbaltafel, alleen twee keer zo lang. Het was dus even manoeuvreren voordat hij binnen stond, maar het paste wel! Ikzelf kwam later pas op de Bolk en toen ik hoorde dat Noor en Maaike al bezig waren met de taart, besloot ik eens in de keuken te kijken. Daar kreeg ik een schok! Het was echt een gave taart! Het was bijna zonde om deze ’s avonds aan te breken, maar gelukkig hebben we de foto’s nog! Na het eten begonnen een aantal Bolkers al vrij snel met het tafelvoetbalspel, wat al snel niet helemaal Bolk-proof bleek. Gelukkig zijn Bolkers flink crea"ef. Eén bal in het spel bleek wel leuk, maar voor het grootste deel van de tafel ook vrij saai. Al snel werd toen de tweede bal toegevoegd. Dit leverde een redelijk volgbaar en leuk spel op. Tot iemand zin had in meer chaos en eigenlijk alle ballen in het spel gooide. Wat er toen gebeurde kan je waarschijnlijk wel raden. Niet veel later vlogen de ballen door de soos. Na meer dan twee weken ac"viteiten was de lustrumcommissie helaas uitgeput. Daarom zijn we redelijk snel afgetaaid. Yoerik hee! de lustrumweken beëindigd met een dronk om middernacht. Hierna waren de lustrumweken afgelopen, maar konden we terugkijken op een enorm gave, drukke en gezellige "jd. Het lustrum was geweest zoals het thema eXtravagant, in de breedste zin van het woord!

Paul van den Noort Secretaris van de Lustrumcommissie 2010 13


GrimGram - Verenigingsblad der D.S.V. “Nieuwe Del ” - 10/11 - nr. 2

Paintball Met korte, felle knallen sloegen de kogels in. Damn dat was close. Zijn adem kwam raspend naar buiten en hij voelde zijn hart in zijn keel kloppen. Terwijl hij zijn ademhaling onder controle dwong, en zijn vizier weer enigszins opklaarde, werd duidelijk dat de situa!e hopeloos was. Hij kon geen kant meer op; de enige uitweg was terug, maar dat zou hij nooit overleven. Zi"end op zijn hurken beschouwde hij zijn op!es. Hij moest verder, de vijand flankeren en deze zinloze burgeroorlog tot een einde brengen. Onvoorstelbaar hoe het zover had kunnen komen. Zijn vijanden waren geen buitenlands invasieleger, maar zijn landgenoten, misschien zelfs zijn vrienden. Vroeger hadden ze het misschien uit kunnen praten; waarom nou dit zinloos bloedvergieten? Hij schudde zijn hoofd en drong deze gedachten naar de achtergrond. De !jd van onderhandelen was lang voorbij, ze hadden er zelf voor gekozen, de enige mogelijke uitweg was de dood of een overwinning. Hij was niet bang om te sterven, maar vastberaden om er zoveel mogelijk mee te nemen in zijn graf. Op zijn buik schoof hij naar de rand van het betonwandje dat hem scheidde van een zekere dood. Voorzich!g gluurde hij om de hoek. Meteen sloegen er kogels in. Snel trok hij zijn hoofd terug terwijl zijn gedachtes in sneltreinvaart door zijn hoofd denderden. Er was maar een schu"er, er was hoop! De schutter zat vlakbij, verscholen achter een camouflagenet. Hij schreeuwde naar zijn kameraad: “Geef me dekking, op het net!” Bijna instantaan hoorde hij kogels bij het net inslaan. “Geef je over, we hebben je omsingeld” riep hij. Ondertussen gluurde hij om de andere hoek van de betonwand en opende zelf het vuur. Het werd de vijand te heet onder de voeten en deze besloot naar een beter houdbare posi!e rennen. Een kapitale fout. Met een grimas opende hij het vuur. “Auw” klonk er en toen werd het s!l. Op zijn hurken rende hij verder, van obstakel tot obstakel. Een snelle controle vertelde hem dat de vijand inderdaad uitgeschakeld was. Ze waren nu bijna bij het doel, een deur naar de andere ruimte waar nog hard gevochten werd. Hij wist dat ze de vijand nu zouden flankeren. Snel wierp hij een blik om de hoek. Er zaten er twee met hun rug naar hem toegekeerd, en daarachter rende een ander naar een betere dekkingsplek. Mooi, weer twee minder; hopelijk drie. Hij wach"e enkele momenten om er zeker van te zijn dat ze hem nog niet gezien hadden. Hij sprin"e naar de andere kant van het deurgat en opende het vuur. Ze waren kansloos; in paniek keken ze om zich heen waar de kogels vandaan kwamen maar het mocht niet baten, bijna alle kogels raakten doel. Het was haast te makkelijk. Plots sloegen er kogels op de muur naast hem in. Snel dook hij terug en ademde uit, een ademteug waarvan hij zich niet bewust 14


GrimGram - Verenigingsblad der D.S.V. “Nieuwe Del! ” - 10/11 - nr. 2 was geweest dat hij hem in had gehouden. Zijn vizier besloeg bijna instantaan. Ondertussen was zijn kameraad aan de andere kant van de deur verschenen. Ze waren er nog niet, maar hij had wel mooi zijn eer verdedigd. Dit zou ze leren tegen het negenenveer"gste bestuur der D.S.V. “Nieuwe Del! ” in te gaan, en het verkeerde team te kiezen. Hij grijnsde naar Mar"jn aan de andere kant van de deur en riep “1 links, 1 achter de auto”. Dit was nog niet voorbij. Kort daarna zou Thomas zelf het loodje leggen, neergemaaid vanuit een uithoek van de ruimte, vlak nadat hij een vijand dwong zich over te geven of haar van dichtbij neer te schieten. Opgedragen aan: allen die zo goed geweest zijn mijn paintballs op te vangen; met name Paul, Ralf, Frank, Emiel en Max wil ik hiervoor hartelijk bedanken.

Thomas

15


GrimGram - Verenigingsblad der D.S.V. “Nieuwe Del ” - 10/11 - nr. 2

Zwaardvechten Een ooggetuigenverslag Eindelijk, een lustrumac!viteit waar je wat aan hebt. Geen geklooi met golf, niet dat gedoe van een gala, maar zwaardvechten, een nobele en eervolle tak van sport. Een techniek die je het leven kan redden. Hoe zou het met koning Arthur, Aragorn of Robin Hood zijn afgelopen als ze niet de nobele kunst van het zwaardvechten meester waren geweest? Juist, een echte held kon deze ac!viteit natuurlijk niet missen. Nu moet ik hier maar meteen vermelden dat een zwaard in mijn handen een ontze"end lomp ding is. Hoezo souplesse of sub!liteit, die dingen zijn toch gemaakt om mee te hakken? Dat was misva#ng nummer één; steken bleek minstens net zo effec!ef te kunnen zijn. Zo waren er nog wat misva#ngen over de kunst van het zwaardvechten die onze instructeur er het eerste halfuur tot bloedens toe uithamerde. Pas nadat we allemaal uit ons hoofd konden opzeggen waarom onze westerse zwaardvech"echnieken toch echt beter zijn dan hun oosterse tegenhangers, mochten we eindelijk zelf wat gaan hakken. Ons werd in sneltreinvaart alles geleerd wat de gemiddelde held zoal nodig hee aan technieken, van de verschillende startposi!es tot aan hoe je je tegenstander imponeert. Denk hierbij aan een groep Bolkers die op aangeven met veel geschreeuw in de lucht staat te meppen. Dit zorgde voor veel vermaak bij toevallige passanten. Wij oefenden en oefenden en uiteindelijk zag je bij bepaalde individuen zelfs enige verbetering. Slagen werden vaster, uithalen enigszins doelgericht, bewegingen gecoördineerd. Wij kwamen binnen als rauwe rekruten, maar verlieten de zaal als vechters, helden bereid om door het vuur te gaan voor hun doel, klaar om draken te doden, kwade tovenaars te verslaan en prinsessen te redden uit donkere torentjes. Tijdens de instruc!e zijn er geen doden of gewonden gevallen.

Jelle

16


GrimGram - Verenigingsblad der D.S.V. “Nieuwe Del! ” - 10/11 - nr. 2

Indoor skydiving Halverwege de lustrumviering was het "jd voor één van de gaafste en meest unieke ac"viteiten van het lustrum: indoor skydiving. Omdat we hiervoor helemaal naar Roosendaal moesten, besloten jullie gewaardeerde redac"eleden Kees en ikzelf dat we beter per automobiel konden reizen. Na Eelco, Emiel en Tommy te hebben ingeladen scheurden we snel naar Roosendaal. Eenmaal in Roosendaal bleken we onze mede-Bolkers net voor te zijn, en nadat we Tommy na een paar drive-by’s bij de rest gedropt hadden, raceten we door naar de McDrive voor een snel maal, wat echter geheel overbodig bleek, omdat bij Indoor Skydive Roosendaal ook voedsel te verkrijgen was, hoewel het nog maar de vraag is of dit economisch voordeliger was geweest. Maar goed, dit stukje gaat natuurlijk over indoor skydiving. Na een poosje wachten konden we naar boven komen om onze skydive-uitrus"ngen aan te trekken en de instruc"e te volgen. Daarna konden we, verdeeld in twee groepen, beurtelings een minuut de windtunnel in. Op deze manier had iedereen twee sessies in de windtunnel. Indoor skydiven doe je dus in een ver"cale windtunnel. Aan het begin van je sessie wordt de windsnelheid aan je lichaam aangepast en vervolgens kun je, onder begeleiding van een ervaren instructeur, allerlei bewegingen gaan uitvoeren om jezelf binnen de luchtstroom te verplaatsen. Instruc"es worden met handgebaren gegeven. Zo kun je door rus"g je zwaartepunt te verplaatsen, je frontaal oppervlak aan te passen of door te ‘sturen’ je hele lichaam verplaatsen of draaien. Dit gee! een sensa"e die je normaal gesproken alleen bij echt skydiven kunt meemaken, hoewel je dan natuurlijk een veel indrukwekkender uitzicht hebt. Ook al duurden de sessies maar kort, het was ruim de moeite waard. Hoewel de meeste sessies voorspoedig verliepen, verdient Remco een eervolle vermelding, want hij kreeg het bijna voor elkaar om de windtunnel te slopen met zijn helm. Deze schoot los en werd in de windtunnel gelanceerd. Gelukkig was het probleem snel verholpen en konden we verdergaan. Na het skydiven was het "jd voor een drankje en gingen we er weer snel vandoor. Toen bleek dat de laatste bus gemist was, waren Kees en ik blij dat we met de auto terugkonden. Na wat rondjes te slippen op de parkeerplaats reden we weer vlug terug naar Del!.

Frank 17


GrimGram - Verenigingsblad der D.S.V. “Nieuwe Del ” - 10/11 - nr. 2

Pitch & Pu Op een mooie donderdag in de wi!e week gingen we met een groep Bolkers met tram 19 naar Leidschendam. Na een eindje lopen kwamen we bij een groot groen veld langs de snelweg. Dit wordt ook wel een golerrein genoemd. Hier konden we balletjes halen en opnieuw kopen, mochten we er een paar kwijt raken. Na een korte demonstra"e splitsten we in twee groepen. Je kon punten verdienen door in zo weinig mogelijk slagen de bal in de hole te krijgen. We begonnen met 8 ballen, maar we raakten gemiddeld per twee holes een bal kwijt die meestal in één van de vieze slootjes rolde. Ook het zeer handig gelegen meertje midden op de baan slokte een paar balletjes op. Waarom zou je een meertje middenin een gol#aan graven? Doe dan een zandbak ofzo. Een ballenbak zou weer overdreven zijn maar best handig aangezien de balletjes een eigen wil hadden. Na 18 holes zijn we 8 balletjes kwijtgeraakt, maar we hebben er ook weer twee gevonden. De andere groep was iets zuiniger op de balletjes. Ook kwamen we erachter dat sommige Bolkers wat betre Pitch & Pu! een natuurtalent zijn. Nadat we alle grasmeuk van onze schoenen hadden gekregen, besloten we welke groep had gewonnen en leverden we de paar treurige balletjes in die we nog over hadden. Hierna liepen we terug naar het tramsta"on. Het was een superleuke lustrumac"viteit.

Yvonne

18


GrimGram - Verenigingsblad der D.S.V. “Nieuwe Del! ” - 10/11 - nr. 2

Sauna-uitje Tja, het is natuurlijk niet het eerste waar je aan denkt bij een gezellig uitje, en er wordt soms een beetje raar naar opgekeken; maar met een groepje vrienden, in dit geval Bolkers, naar de sauna gaan leek zo gek nog niet. Met deze gedachte heb ik dan ook een inschrijflijst opgehangen en later nog een oproep in de GrimGram geplaatst, wat uiteindelijk leidde tot een groepje van vier Bolkers, zijnde Maaike, Catelijne, Jasper en ikzelf, dat een dagje ging ontspannen bij Thermen Holiday Schiedam. Hoewel ikzelf al sauna-ervaring had, was dit voor de hel! de eerste keer. Ik kan me daarom voorstellen dat het misschien een vreemde gewaarwording is om opeens in je blote kont tussen vreemde mensen te lopen. Uiteindelijk bleek dit gelukkig snel te wennen en ondanks de oprechte zorgen van enkele andere, niet-aanwezige Bolkers werd de sfeer niet verstoord door erecte leden. In tegenstelling tot wat veel mensen denken, indien zij onbekend zijn met het fenomeen sauna, is een dagje sauna meer dan de hele dag in een zweethok zi#en. In plaats daarvan is er een hele cyclus omheen gebouwd, en worden de saunagangen afgewisseld met a$oelen en rusten, waardoor het rondje sauna een ontspannend geheel vormt. Naast de vele saunacycli konden we ook gebruik maken van verscheidene baden, relaxte whirlpools, een rustruimte waar je heerlijk onderuit kon zakken en het restaurant, waar unaniem voor de luxe Club Sandwich gekozen werd. Een bijzonder ritueel dat ikzelf geweldig vind, is de löyly. Dit is een Fins opgie%ngsritueel waarbij in rondes een scheut water (met een geurtje) op hete stenen gegooid wordt, om zo de luchtvoch%gheid te verhogen. De hete, voch%ge lucht wordt vervolgens handma%g door de ruimte verspreid. Dit veroorzaakt een intense ervaring die je zeker aan het zweten krijgt, met na een korte afkoelpauze nog een tweede ronde. Verder hee! elke löyly een soort thema; we zijn fana%ek begonnen met de Aloë Vera-löyly en de berkenhoutlöyly. Helaas moesten Jasper en Catelijne aan het einde van de dag de honinglöyly missen, want deze was zonder twijfel de beste en heetste van die dag. Uiteindelijk moet ik zeggen dat het een erg leuk uitje was, en zeker gezelliger dan wanneer je in je eentje gaat. Het was wat ons betre! daarom ook zeker voor herhaling vatbaar, dus ergens volgend jaar, op zijn vroegst na de tentamens, zal er vast nog wel een uitje georganiseerd worden. Mocht het je nu interessant lijken, schroom dan zeker niet om je tegen die %jd in te schrijven.

Frank 19


GrimGram - Verenigingsblad der D.S.V. “Nieuwe Del ” - 10/11 - nr. 2

Bolkers in het buitenland - Wouter Robots en glühwein In de laatste GrimGram heb ik iets geschreven over mijn verblijf hier. Nu ik hier zo’n drie maanden zit, is er inmiddels op technisch gebied ook wat gebeurd. Daarover wil ik dit keer even uitwijden. Zoals ik de vorige keer al meldde is al snel het doel iets veranderd en luidt het nu: “Create an autonomous running robot that can run 10 km on a running track, with a minimum speed of at least 1 m/s.” En daar zijn we inmiddels goed mee op weg. In het begin waren er nogal wat frustra!es over het feit dat sommige Zwitsers over alles traag willen meebeslissen op basis van verkeerde argumenten. Die frustra!e is inmiddels gelukkig wel verleden !jd - lees er meer over op www.wouterverbeek.com - aangezien ieder subteam nu zelf beslissingen mag nemen. Ik maak zelf deel uit van het ‘mechanical team’ als ‘spokesman’ samen met één Zwitser en twee Nederlanders. De afgelopen maanden hee ons team het ontwerp van de robot gemaakt, met behulp van superuitgebreide CAD-soware en een 3D-muis. Wij bouwen onze robot voor 4 benen maar maken de robot dermate modulair dat het makkelijk is om ook op 2 of 6 benen te kunnen lopen in de toekomst. De benen hebben twee vrijheidsgraden, zijnde heup en variabele lengte. Het idee is dat wanneer het been de grond raakt de veer wordt ingedrukt. Op dat moment ’slingert’ het lichaam zich naar voren met behulp van een motor. Het been wordt nog een beetje uitgestrekt (met behulp van een ball screw die wordt uitgedraaid), en daarna ontspant de veer zich weer. In de lucht trekt het been zich in, slingert weer naar voren en de cyclus begint weer van voor af aan. Het mooie van de robo!ca is toch wel het feit dat er eigenlijk geen ruimte is voor veiligheidsmarges; je pusht alles over de max (met een korte levensduur als gevolg).

Het been van onze robot.

20


GrimGram - Verenigingsblad der D.S.V. “Nieuwe Del! ” - 10/11 - nr. 2

De robot zelf. (Het ontwerp wordt nog anders.)

Op dit moment zijn alle onderdelen voor een eerste prototype van het been besteld. Dit alles wordt betaald met het geld van onze sponsoren. Ik ben bijzonder verrast door de bedragen die bedrijven willen sponsoren; zo kregen wij van Maxon Motors 16.000 CHF aan onderdelen en 10.000 CHF cash. In Nederland ondenkbaar. Het plan is om alle onderdelen te bestellen en al binnen te hebben in Zwitserland voordat we op 15 februari terugkomen naar Nederland. Terug in Nederland gaan we assembleren, testen, programmeren, etc... De ETH laat gewoon professoren invliegen om ons te beoordelen. Ondertussen vinden er naast het project ook zat andere leuke dingen plaats. Zo had ik laatst het grootste studentengala van Europa, en ga ik binnenkort met mij Zwitserse projectgenoten skiën. Tijdens Oud en Nieuw ben ik even terug om de serieuze zaken te ontvluchten, en weer gezellig een biertje, of waarschijnlijker een glaasje champagne, aan de bar drinken.

Vlak voor het Polyball bij ons thuis.

Ons projec!eam.

Wouter 21


GrimGram - Verenigingsblad der D.S.V. “Nieuwe Del ” - 10/11 - nr. 2

22

Uitge


GrimGram - Verenigingsblad der D.S.V. “Nieuwe Del! ” - 10/11 - nr. 2

elicht

23


GrimGram - Verenigingsblad der D.S.V. “Nieuwe Del ” - 10/11 - nr. 2

Ontgroening volgens de sjaars Ik had mij opgegeven voor de vrijwillige ontgroening bij de Bolk: een avondje afgebeuld worden door mensen die dat leuk vinden om een keer te doen. Toen ik de desbetreffende dag de vereniging binnenkwam was het eerste dat opviel dat iedereen probeerde je als minderwaardig te beschouwen. Dat lukte alleen niet iedereen, en ging ook regelma"g met een niet te bedwingen ‘Big Smile’. Het tweede dat opviel was dat Emiel en Roy het drukst van iedereen bezig waren. Zij waren namelijk uit volle borst tegen een aantal medesjaars, die zich ook opgegeven hadden, aan het schreeuwen dat ze niks waard waren, niet voor hun zelf konden denken, en dat ze dat toch moesten doen. Mijn medesjaars waren een beetje rus"g aan de vloer aan het schoonmaken, en hielden zich ook prima aan de dingen die deze hardwerkende schreeuwers hun probeerden te vertellen. Dus als iets klaar was, dan ging men s"lstaan en wachten tot hun verteld werd wat ze daarna moesten doen. Echter, dit vertellen ging dan wel weer met de a#eer dat ze het zelf niet konden bedenken... Aan welke regels moet je je dan houden? Het niks zelf kunnen bedenken? Of het wel kunnen, en dan misschien op je kop krijgen dat je dat niet had mogen doen zonder toestemming (terwijl het eigenlijk wel moest). Ik liep verder de soos in, en kreeg toegeschreeuwd dat ik “7” was. Oké, 7, dacht ik. Toen moest ik gaan helpen met het schoonmaken van de vloer, want volgens Emiel lag er niet genoeg water op de vloer. Dus zo gezegd, zo gedaan. Maar na één emmer water extra, lag er volgens Emiel nog steeds niet genoeg, dus ging er een tweede achteraan. Dit had Emiel echter niet verwacht (een klein beetje was naar zijn inzien waarschijnlijk voldoende), maar omdat ik me naar mijn plaats moest gedragen vond ik dat nog zo’n scheut wel kon. Dat was dus de eerste keer dat ik Emiel, die probeerde uit te stralen dat er nergens om te lachen viel, aan het lachen heb gekregen. Toen de vloer eenmaal getrokken was, moest Jelle het putje schoonmaken; hierin faalde hij echter gigan"sch, wat ertoe leidde (of met die andere ‘ij’) dat hij hem schoon mocht maken met het eerder uitgereikte T-shirt. Toen moesten we de bank naar boven brengen. Terwijl we bezig waren, liep Roy eerst vreselijk (grappig) te schreeuwen, en vond het toen toch wel belangrijk dat de klok het moest overleven en nam die weg. Toen was de soos dus leeg en begonnen we met tafels ze$en. Het kwam erop neer dat we voor 40 man moesten dekken; daarbij kwam dat het bestuur 2 tafels nodig had (voor hun opgeblazen ego of iets dergelijks?) en het dus las"g werd om genoeg ruimte te vinden. Terwijl we dit deden vond Emiel het putje alsnog niet schoon genoeg, 24


GrimGram - Verenigingsblad der D.S.V. “Nieuwe Del! ” - 10/11 - nr. 2 en moest Jelle deze weer schoonmaken. Dat was niet zo erg, maar wat wel erg was, was dat Jeppe en ik de grootste en zwaarste ee"afel van de Bolk vast hadden, en pas mochten neerze"en op het moment dat het putje schoon was. Vervolgens kwam Jelle niet meer opdagen (hij had geen doekje gevonden of zoiets) en moest iemand anders het voor Jelle opknappen. Aangezien Jeppe aan zijn kant van de tafel nog hulp had van iemand (ik weet niet meer wie) met #llen mocht Jeppe Jelle gaan halen, en het anders zelf schoonmaken. Toen het putje eindelijk “schoon” was mocht ik eindelijk de tafel neerze"en. Ondertussen werden ook de T-shirts uitgedeeld. Ik kreeg dus eerst T-shirt 7, maar ik was niet 7, dat was Erwin (?). Dus moest Erwin (?) mijn T-shirt aan en moest ik een nieuwe zoeken. Toen kreeg ik toegeschreeuwd dat ik 8 was, dus ik T-shirt 8 zoeken, maar die bleek niet te bestaan. Toen heb ik toch maar 3 genomen en ben ik verdergegaan met klusjes doen. Later moest iedereen nog gemarkeerd worden. De getallen stonden al op de voorkant van de T-shirts geschreven, maar aan de achterkant moesten we ook herkend worden. Dat ging prima, totdat ik aan de beurt kwam. Ten eerste gebeurde dat later, wegens falen van de kampstaf, en ten tweede kon Roy met zijn dyslexie het getal 3 niet schrijven. Hij maakte er namelijk een E van. Het was natuurlijk mijn schuld dat Roy te slecht gele"erd is dat hij niet het verschil tussen een 3 en een E kan zien. Eerst dacht ik aan het voorlezen van kinderboekjes, maar aangezien ik ook dacht dat dit niet gehonoreerd zou worden, moest de E toch maar door een 3 worden vervangen. Het eerste waar ik aan dacht was om met een pen het op mijn T-shirt te ze"en, maar dat zou te goed nagedacht van mij zijn, dus “zocht” ik een manier om mijn T-shirt op een dusdanige manier te dragen dat de E toch op een 3 leek. Dat lukte niet, ik kreeg een draai om mijn oren van Emiel (die overigens steeds beter in zijn rol kwam) en werd toegeschreeuwd dat ik een pen moest gebruiken. Toen maakte ik een prach#ge 3 achterop mijn T-shirt en was het klaar. Later hoorde ik Eelco nog wel noemen dat het een 8 was, maar daar trok niemand zich wat van aan, en heb ik dus ook geen gezeik meer van gehad. Toen de tafels klaarstonden werd mij door Emiel gevraagd of ik het putje schoon vond; dat vond ik niet, en ik ging dit oplossen door met wc-papier de troep ervan af te halen, en het in tweede instan#e schoon te maken. Ik was net klaar, en toen kwam Emiel weer: “Noem jij dit schoon?” “Ja.” “Dit noem ik niet schoon.” “Hoezo dan?” Toen haalde Emiel het putdekseltje eraf, en goot de hele inhoud van het bakje bijna over mijn schoenen heen... Toen was het niet schoon meer. Ik wierp Emiel een hele vieze blik toe (zo’n blik die je iemand uit overmacht toewerpt als hij je voor je ogen iets vreselijks hee! aangedaan) 25


GrimGram - Verenigingsblad der D.S.V. “Nieuwe Del ” - 10/11 - nr. 2 en ging toen heel knorrig de troep schoonmaken. Later kreeg ik van Emiel te horen dat het eigenlijk niet zijn bedoeling was, en dat het hem speet. En van Roy dat je moet zeggen als iets te ver gaat, dat het allemaal een spelletje is en dat het erom gaat dat je voor jezelf opkomt. Nadat we de tafels hadden gedekt, ging ik rus!g corveeën en ging alles eigenlijk prima. Beetje voor slaaf spelen als iemand per se bier wil hebben van nummer 3, en dat soort dingen, maar dat was wel leuk voor de afwisseling. Wat leuk is om te noemen is dat Jeppe !jdens het corveeën alle putjes schoon mocht maken (en voor zover ik begrepen heb ook degene waarvan ik de inhoud bijna over mijn schoenen heen heb gekregen). Toen kwam het eten; wij mochten eten in een voor ons afgeplakte zone in de hoek van de soos. Wij mochten !jdens het eten niet over de met duct tape afgeplakte rand heen, maar dat ging bijna helemaal goed (als het fout ging een beetje geschreeuw, voet terug, en dan was het klaar). Terwijl wij !jdens het eten aan het afwassen waren, kregen we de opmerking van Mariëlle dat ze het putje in de soos (waarvan ik de inhoud bijna over mijn schoenen heen kreeg) enorm vond s!nken, en dat we daar iets aan moesten doen. Dat kwam natuurlijk niet doordat Emiel het emmertje leeggooide, waarin viezigheid zat die de stank tegenhield, dus was het onze schuld. Tijdens het afruimen moest Jeppe om wat voor reden dan ook een bierkrat boven zijn hoofd houden; in die !jd stond ik ook op passief in ons vak. Toen kwam Erwin (?) voorbij en merkte hij op dat Jeppe niks aan het doen was. Hij moest zich er niet mee bemoeien. Later kwam hij weer langs en zei er weer wat over. Toen mochten Jeppe en Erwin (?) ruilen. Niet veel later riep Emiel: “Ga hem helpen!” Jan was bezig met tafels afruimen, en Erwin stond met het bierkratje, dus ik ging Erwin helpen het bierkratje omhoog te houden: de tweede keer dat Emiel moest lachen. Maar toch moest ik helpen afruimen. Na het afruimen was het afwassen geblazen. Jeppe werd nog steeds gepest door Emiel door hem putjes schoon te laten maken. Toen mochten we van Nick ineens geen afwasborstels meer gebruiken, en kregen we tandenborstels aangereikt; dit vond ik echter uit hygiënisch oogpunt geen goed idee, want dan wordt alles meestal minder schoon. Maar goed, ik was niet in de posi!e om daar iets van te zeggen. Ook mochten de theedoeken niet nat worden, en moesten we onze T-shirts gebruiken voor het afdrogen (ook niet hygiënisch). Niet veel later, nadat Nick weg was, ging alles weer gewoon door met de normale middelen.

26


GrimGram - Verenigingsblad der D.S.V. “Nieuwe Del! ” - 10/11 - nr. 2 Tijdens het afwassen gebeurde er verder vrij weinig. Ik werd nog 3 keer door het thuisfront gebeld (ik dacht dus dat het wel belangrijk zou zijn), en vond een goede afleiding in boos weglopen toen Nick met havermout liep te gooien; ik wou namelijk niet onder het eten gesmeerd worden. Thuis was er echter niks aan de hand; mijn moeder is alleen een kluns met alles waar meer knoppen op zit dan een aan- en een uit-knop. Ik kwam weer terug en toen vroeg Roy wat er aan de hand was. Ik wilde wel in mijn rol blijven en zei dat er niks aan de hand was, ik vond het alleen niet leuk dat ik onder het eten gegooid werd; na het juiste beantwoorden van de vraag door wie, kreeg Nick de volle laag. Niet veel later kreeg Nick nog een keer de volle laag toen ook Emiel achter het met eten gooien kwam; ik heb Nick die avond niet meer gezien. Daarna kwam Jeppe ons nog even helpen met afwassen; hij liep echter in een met terpen#ne doorweekt T-shirt rond, en we werden er met z’n allen door bedwelmd. Ik raadde hem aan om een ander T-shirt aan te trekken, want dit was niet te doen. Later hoorde ik dat hij dat T-shirt in het Huisch hee! opgehangen, en dat de bewoners van de onderverdieping daar niet heel blij mee waren. Toen we klaar waren met afwassen en de zaal klaarmaken voor de inaugura#e moest er nog 1 ding gebeuren. Het was blijkbaar nodig om 6 bierkra$en in een vierkante matrix neer te leggen. Het is uiteindelijk geen vierkante matrix geworden, want het is niet te doen om 6 kra$en in een vierkant te krijgen (rechthoek wil wel). We kregen nog wel het voorstel: regel 3 andere sjaars, dan kun je met 9 kra$en een vierkante matrix maken. Maar goed, dat is niet gebeurd. Toen het begon moesten we met z’n zessen in de 6 kratjes staan (gelukkig met schoenen aan, en gelukkig staan) en was het eerste dat we moesten doen het lied van de vereniging zingen. Niet dat iemand van de sjaars het kende (en waarschijnlijk nu nog steeds niet), maar daar ging het niet om. We mochten ook nog mooie kampliedjes van Emiel zingen (opdreunen eigenlijk). En toen kwam de vraag: “Wie wil er als eerste kaal?” In die vraag kwam het woord “eerste” niet duidelijk door, want het grapje van de kampstaf en het bestuur was blijkbaar dat iedereen kaal zou moeten. Maar goed, voordat ik de kans had om om me heen te kijken, was Jan al heel blij dat hij eindelijk van zijn haar af mocht. Daarna de vraag: “Wie wil hem kaal scheren?” Dat ben ik dus uiteindelijk geworden, en na 4 keer vragen of Jan het wel zeker wist, is hij dus gemillimeterd tot 3 millimeter. Dit klusje is door Björn afgemaakt, omdat ik nul ervaring had met het korter maken van iemands haar, en hij daar meer ervaring in hee!. Toen ik daarmee klaar was, kreeg ik van Kees (red.: O ja?) en Max M. een Bolksche kindercola aangeboden. 27


GrimGram - Verenigingsblad der D.S.V. “Nieuwe Del ” - 10/11 - nr. 2 Het was daarna ook wel terecht dat wij (Jan en ik) als eerste geïnaugureerd werden. Jan als eerste en daarna ik. We bleven vervolgens uit eerbied voor de andere vier ontgroenden nog met hen in de kra!en staan. Nadat zij geïnaugureerd waren was het lekker feesten, en toekijken hoe de rest van de sjaars het ervan a"rachten met hun makkelijke avondje. De gebeurtenissen die ik hier heb beschreven zijn hoe ik hen herinner, en misschien niet helemaal hoe ze gebeurd zijn. En ook de volgorde van een aantal dingen zijn door elkaar gehaald. Met name wat er #jdens het corveeën gebeurde is qua chronologische volgorde niet goed.

Reinout

28


GrimGram - Verenigingsblad der D.S.V. “Nieuwe Del! ” - 10/11 - nr. 2

Ontgroening volgens de kampstaf Is dat putje schoon?! Een ontgroening dient de kandidaat-leden te binden, één te maken en hen een essen"eel onderdeel te maken van Nieuwe Del!. ND is immers een kleine vereniging waarbij het belangrijk is nieuwe aanwas te krijgen van jong bloed. Een frisse blik binnen ND zorgt voor meerdere inzichten en weerspraak, alhoewel deze weerspraak niet al"jd gewaardeerd kon worden "jdens de ontgroening. Ik beschouw dit stukje als een soort evalua"e; het is immers een concept dat al jaren niet meer is toegepast bij ND, maar daarentegen wel bij veel andere studentenverenigingen. Het gee! te denken dat grote verenigingen vrijwel allemaal een ontgroening hebben. Graag wil ik dan nu echt overgaan tot een verslag van de avond, doch niet voordat ik een citaat heb aangehaald uit de GrimGram van de lente van 1967. Groenjd: “Een in hoge mate dwangmag instuut, waarbij men d.m.v. frustrae, afzondering en conformae van aspirant-leden tracht te komen tot een algemene acceptae van deze aspirant-leden door een groep, waarna opneming volgt”. Eén van onze nieuwe leden heb ik gevraagd iets te schrijven over zijn ervaringen op de bewuste avond. Voorts kreeg ik een compleet epistel van dhr. Wiersema (phoet 3) waaruit zijn emo"e, frustra"e en toch ook rela"veringsvermogen bleek. Ik zal niet zoals dhr. Wiersema een chronologische weergave van de avond proberen te geven, echter de avond behandelen volgens de vier essen"ële punten van een groen"jd. Laat ik aanvangen met ‘een in hoge mate dwangma"g ins"tuut’. Dhr. Wiersema schreef hierover het volgende: “Dus als iets klaar was, dan ging men slstaan en wachten tot hun verteld werd wat ze daarna moesten doen.” Het zeer dwangma"ge karakter van de avond bleek ook uit een reac"e van dhr. Bijker die, toen ik hem vroeg hoe hij de avond ervaren had, vertelde dat het hem verbaasde hoe zeer de Kampstaf overwicht had op hem en zijn medephoeten. Mij verbaasde het daarentegen dat dhr. Bijker het woord phoet niet correct kon spellen. Het woord wordt in de dagelijkse omgang niet veel gebezigd, doch ach#e ik hem in staat het woord te kopiëren van zijn shirt. De zin “Ik ben een phoet dus ik ben schraal” was dus zeker van toepassing... De Kampstaf had verscheidene momenten gecreëerd gedurende de avond waarbij de frustra"e onder de phoeten werd bevorderd. Immers wordt de phoet "jdens de ontgroening beschouwd als “niets”, wat zich evenals vroeger 29


GrimGram - Verenigingsblad der D.S.V. “Nieuwe Del ” - 10/11 - nr. 2 ui!e in een zekere symboliek, en ik noem hierbij vooral het kaalscheren. In het begin van Nieuwe Del was het gebruikelijk, wat zeg ik, genoodzaakt, met een fris geschoren hoofd te verschijnen bij de ontgroening. Daarvoor waren toen gespecialiseerde kappers. Anton Haring aan de Coenderstraat bijvoorbeeld: Voor Groen- en andere "jden. Daarbij moest men dan wel weer een baret dragen wanneer men zich niet in de Sociëteit bevond, iets wat bij mij herinneringen oproept aan Bestuur 47. Het summum van frustra"e ui!e zich in dhr. Wiersema. De blik die hij de Kampstaf toewierp was er één van pure onmacht en minach"ng. Tijdens de inaugura"e mocht hij wel dhr. Van Dillen kaalscheren, een mooi voorbeeld voor de rest van de phoeten. Dan nu het derde aspect van een ontgroening: afzondering. Hiervoor werden verschillende methodes toegepast, fysieke en psychologische. Fysiek werden de phoeten "jdens de ee!afel afgezonderd in een met tape afgescheiden gedeelte van de sociëteit. Hoewel de aanwezige ouderejaars de aanblik van de groep phoeten moesten weerstaan, werd dit ruimschoots goedgemaakt door het bedienend personeel, oewel de phoeten. Gedurende de ee!afel kenden sommigen helaas hun plaats niet volledig. Vooral dhr. Van Dillen had hier moeite mee. Water geven aan mevr. Mulder bleek niet binnen zijn capaciteiten te vallen. Daarom besloot de Kampstaf toen maar daadkrach"g op te treden en dhr. Van Dillen voor eens en voor al"jd duidelijk te maken wat de betekenis is van ‘water geven’. Daarop werd hem dan ook gevraagd een kan water te overhandigen aan een lid van de Kampstaf en naar voren te stappen. Vervolgens werd de kan water over zijn hoofd geleegd teneinde ul"eme duidelijkheid te verschaffen. De verfrissende werking van het water bood blijkbaar nog niet genoeg soelaas en dhr. Van Dillen besloot dan ook, zoals net beschreven, zijn hoofd volledig kaal te laten scheren. Als laatste: conforma"e. Tijdens het eten deed iedereen rus"g wat hem werd opgedragen of, zoals dhr. Wiersema het omschreef: “Beetje voor slaaf spelen als iemand per se bier wil hebben van nummer 3, en dat soort dingen, maar dat was wel leuk voor de afwisseling.” Uit het volgende, rela"ef lange citaat blijkt duidelijk dat de phoeten hun plaats gedurende de avond goed leerden kennen. Ik koester dan ook de posi"eve verwach"ng dat het gebrek aan, danwel begrip voor anciënniteit binnen niet al te lange "jd binnen deze vereniging verdwenen is.

30


GrimGram - Verenigingsblad der D.S.V. “Nieuwe Del! ” - 10/11 - nr. 2 Later moest iedereen nog gemarkeerd worden. De getallen stonden al op de voorkant van de T-shirts geschreven, maar aan de achterkant moesten we ook herkend worden. Dat ging prima, totdat ik aan de beurt kwam. Ten eerste gebeurde dat later, wegens falen van de kampstaf, en ten tweede kon Roy met zijn dyslexie het getal 3 niet schrijven. Hij maakte er namelijk een E van. Het was natuurlijk mijn schuld dat Roy te slecht gele!erd is dat hij niet het verschil tussen een 3 en een E kan zien. Eerst dacht ik aan het voorlezen van kinderboekjes, maar aangezien ik ook dacht dat dit niet gehonoreerd zou worden, moest de E toch maar door een 3 worden vervangen. Na deze lange exerci"e van ontgroening, afphoeten en af en toe grote gezelligheid - “Toen ik de desbetreffende dag de vereniging binnenkwam was het eerste dat opviel dat iedereen probeerde je als minderwaardig te beschouwen. Dat lukte alleen niet iedereen, en ging ook regelma#g met een niet te bedwingen ‘Big Smile’.” - kwam aan het eind van de avond het einde, danwel het begin, in zicht: de inaugura"e! Ook de inaugura"e zelf verliep niet zoals men de afgelopen jaren gewend was, en dat leverde zoals gebruikelijk bij veranderingen het nodige commentaar op. Allereerst lieten wij, de kampstaf, de phoeten enkele liederen ten gehore brengen. Voor het oefenen hiervan hadden zij "jdens de ontgroening de "jd gehad. Helaas bleek het moeilijk in de gestelde "jd de liedjes te leren, en was het eerste dat ze moesten doen het lied van de vereniging zingen. “Niet dat iemand van de sjaars het kende (en waarschijnlijk nu nog steeds niet), maar daar ging het niet om. We mochten ook nog mooie kampliedjes van Emiel zingen (opdreunen eigenlijk).” Eén van deze liedjes wil ik jullie zeker niet ontnemen: O hulde, hulde aan Kampstaf en leden Voor wie wij hier allen staan aangetreden Als vunze sandalen moeten wij hier bakzeil halen Voor domheid en luiheid staan wij hier terecht O hulde, hulde aan Kampstaf en leden Voor wie wij allen ontbloten het hoofd. En met dit lied wil ik deze tekst graag besluiten met een immer krach"g en welluidend, Is dat putje schoon?!

Emiel Klifman Kampstaf 2010

31


GrimGram - Verenigingsblad der D.S.V. “Nieuwe Del ” - 10/11 - nr. 2

De eerste excursie der Linkse Hobby Club Ken je dat gevoel, dat je graag naar de film wil, maar dat het suf is om in je eentje te gaan? Zij onder ons die in een staat van verkering...euh... verkeren kunnen dan al"jd hun [anglicisme alert!] significante ander [/anglicisme alert] dwingen vragen om mee te gaan, maar voor alle anderen is zo’n probleem een stuk moeilijker. Onlangs zat ik met hetzelfde probleem; ik had zin om naar de opera te gaan, maar naast het feit dat er in Nederland maar weinig opera-uitvoeringen zijn, is het uitermate suf om in je eentje naar de opera te gaan. Aan het eerste valt weinig te doen, maar voor het tweede biedt een studentenvereniging natuurlijk uitkomst. Aldus was de ‘oprich"ng’ van de Linkse Hobby Club een feit, met als bonusvoordeel (volgens sommigen) dat de naam van dit orgaan zich heel fysisch verantwoord laat a$orten. Hoewel ik wist dat er meer mensen waren die misschien wel een keertje naar de opera wilden, was ik toch zeer verrast (in posi"eve zin) door het aantal aanmeldingen. Maarliefst 13 mensen vertrokken op 28 november naar het Lucent Danstheater in Den Haag, voor een uitvoering van Don Pasquale van Gaetano Donize%. Zoals het een goede gesubsidieerde linkse hobby betaamd probeert men bij het LDT jeugd (in deze context gedefinieerd als <27) te werven en kan je dus voor een "entje op de eerste rang zi&en. Daarnaast krijg je het vervoer per HTM, koffie/thee vooraf en een pauzedrankje er gra"s bij. Maar voldoende eng rechts, financieel gedoe, terug naar de opera. Don Pasquale gaat over de bejaarde ‘heer van stand’ Don Pasquale, die slechts één erfgenaam hee; zijn neef Ernesto. Ernesto wil graag trouwen met de arme weduwe Norina, maar dit is niet naar de zin van Don Pasquale. Als Ernesto niet wil luisteren besluit Pasquale hem te onterven en dan maar zelf een jonge vrouw te zoeken om alsnog voor een erfgenaam te zorgen. Als Dr. Malatesta, een gezamenlijke vriend van Ernesto en Pasquale, besluit om Ernesto te hulp te schieten leidt dat tot (zoals dat in het jargon heet) ‘komische verwikkelingen’, met aan het einde een gelukkige afloop waarin de liefde overwint, zoals het hoort. Zoals wel vaker bij Nederlandse opera-uitvoeringen vond de regisseur hier dat hijzelf ook nog even een interpreta"e aan het verhaal moest geven en dus werd de plaats van handeling een modern bejaardentehuis in plaats van een 19e-eeuws landhuis. Dit zorgde af en toe voor onlogische momenten; als je met een bewoner trouwt wordt je blijkbaar de baas over zo’n tehuis. Gelukkig werd 32


GrimGram - Verenigingsblad der D.S.V. “Nieuwe Del! ” - 10/11 - nr. 2 de muziek wel gewoon in haar waarde gelaten (enkele momenten "jdens de ouverture daargelaten) en spa#e de vrolijkheid ervan af. Ook de zangers droegen hier met hun zang en acteerwerk aan bij en zorgden voor een fantas"sche voorstelling. Om een kersverse linkse hobbyist te citeren: ‘Ik wist niet dat opera zo grappig kon zijn.’ Al met al een geslaagde avond dus, en zeker voor herhaling vatbaar; vandaar ook dat de volgende excursie al gepland is: 19 december; de 9e symfonie van Ludwig van, mede mogelijk gemaakt door onze eigen Astrid.

John-Alan, Namens de Linkse Hobby Club

33


GrimGram - Verenigingsblad der D.S.V. “Nieuwe Del ” - 10/11 - nr. 2

Bolks Anime Ferbond BAF kan verwijzen naar de Belgian Air Force, of de Belgian An!-piracy Federa!on, maar dat is natuurlijk niet wat de meesten van jullie onder BAFfen verstaan. Iedereen weet uiteraard dat BAFfen een sub!ele bezigheid is, die al dan niet, maar meestal niet fysiek inspannend is, en vaak gevolgd wordt met een gevoel van intense voldoening. Dames en heren, wij spreken hier natuurlijk over het Bolks Anime Ferbond, een verbond van individuen die een sub!ele dan wel onsub!ele neiging hebben tot het obsessief consumeren van Oosterse cultuurinvloeden. Wij doen dit door middel van vertoningen op regelma!ge chronologische basis en enkele uitstapjes naar abstracte doelen zoals een conven!e van zielsverwanten in het verre Sliedrecht. “Waarom voelen wij deze neiging?” vraagt u zich misschien af. Welnu, de nobele kunst der anima!e van onze oosterburen hee voor ons een zeker je ne sais quoi. Hee u dit ook? Kom dan eens langs in één van onze kelders danwel schuilplaatsen, ofwel spreek een van onze woordvoerders (Jelle, Remco) een keer aan; ze zijn niet zo eng als ze lijken. (Remco wel.)

De BAF

34


GrimGram - Verenigingsblad der D.S.V. “Nieuwe Del! ” - 10/11 - nr. 2

Sjaarsboerweekend Op vrijdag 8 oktober zaten er 5 eerstejaars-Bolkers pizza te eten aan de bar. Deze pizza-eters waren Jeppe, Yvonne, Reinout, Diede en ik. We moesten goed eten als voorbereiding op de barre tocht naar Enkhuizen. De overstap waarvoor wij 1 minuut de "jd hadden misten we. Jelle, die zich in Amsterdam bij ons voegde, was er niet in geslaagd de trein tegen te houden. In Enkhuizen stonden Jasper en Jan ons al op te wachten. Zij waren al voor ons uit gereisd om de nodige voorbereidingen te treffen. Al voor vertrek was duidelijk dat dit geen gewoon eerstejaarsweekend zou worden. De boot was namelijk lek en er moest gebreeuwd worden. Om te kunnen breeuwen moet je bij de buitenkant van de boot kunnen. Daarvoor is het IJsselmeer ongeschikt gemaakt door een civiel ingenieur van de Polytechnische School te Del!, dus we moesten het wad op om droog te vallen. Later die avond kwam Hugo ook in Enkhuizen aan zodat we de volgende ochtend vroeg, met schipper, konden vertrekken. Met halve wind voeren we naar Den Oever en terwijl Jan en Jelle hun eieren aan de natuur teruggaven vlogen er straal-, bral-, kaal- en paalscholvers over. Na wat rekenwerk werd er een mooie plek uitgezocht om droog te vallen. Terwijl de zee zich terugtrok aten wij pannekoeken en werden enkele mensen vermoord. Er was namelijk een moordenaar onder ons die, ongezien door anderen, mensen moest wurgen. Toen het droog genoeg was om te breeuwen hebben Jasper en Hugo zich daarop toegelegd. De anderen hebben een beetje aangeklooid op de zandplaat en de kuil achter de boot leeggevist. De buit: 20 garnalen en 2 krabben. Bij het breeuwen is het de bedoeling dat je de kek in de naad van de boot vervangt door zeer plakkerige meuk met vlas. Dat is een "jdrovend karwijtje en helaas kwam de zee verrassend snel terug, waardoor het minder zorgvuldig gebeurd is dan de bedoeling is. Toen we weer los waren, zijn we naar Den Oever teruggevaren. Daar hebben we de andijviestamp en de garnalen bereid en vervolgens de kroeg opgezocht. Tijdens het onderzoek naar de moordenaar bleek dat er niemand meer over was die hem kon vervolgen en dat Jelle dus gewonnen had. Op zondag zijn we met een beetje weinig wind teruggezeild naar Enkhuizen. We hoefden niet te hozen, want het lek zat dicht. Nadat we de boot schoongemaakt hadden, konden we de terugtocht aanvaarden. In de fantasiewereld van de Nederlandse Spoorwegen lag kniehoge sneeuw, dus het duurde even voor we net op "jd voor de opening van het Lustrum weer in Del! aankwamen.

Johan 35


GrimGram - Verenigingsblad der D.S.V. “Nieuwe Del ” - 10/11 - nr. 2

GromGrom #2 Voor je ligt het 2e deel uit een serie van GromGroms. In deze edi!e wat meer aandacht voor wat actuelere nieuwsfeiten. Ik zal op die feiten mijn licht laten schijnen op een ietwat nega!eve manier. Ik zal ook nog even terugkomen op de vorige edi!e om te kijken of er al vooruitgang is geboekt betreffende de punten die ik in die edi!e heb aangedragen. Om deze inleiding af te sluiten nog even iets over mijn iden!teit. Velen van jullie weten waarschijnlijk al wie ik ben, maar voor die enkeling die dat nog niet weet, zal ik het nog even geheim houden. Als eerste ga ik het even hebben over het gezeur van mensen over de kou. Het vriest enkele graden en mensen zi#en meteen te zeuren dat het zo koud is. Je zou je haast af kunnen vragen hoe erg iedereen gaat zeuren als het nog harder gaat vriezen, zoals het de afgelopen 2 jaar hee gedaan. Gaat iedereen dan met 10 truien en 20 mutsen lopen, of vind iedereen het dan maar normaal dat het dan zo koud is en komt het gezeur nu alleen maar omdat het zo vroeg in het winterseizoen is? Zouden mensen minder gaan zeuren als deze kou begin januari was? En dan heb je ook nog de media die met z’n allen erg hun best doen om iedereen een winterdepressie aan te praten. Het moet nu maar gewoon afgelopen zijn met dat con!nue gezeur over de kou. Trek een warme trui aan en doe een muts op en zeur er niet meer over. Het volgende punt gaat over de plannen van het huidige kabinet. Deze wil ik zowel vanuit de kant van de regering als vanuit de kant van de studenten toelichten. Als eerste wil ik beginnen met het afzeiken van de regering. Hoewel ik het zelf enigszins eens met een deel van de plannen, vind het ik nog steeds niet kunnen dat ze deze plannen van de ene op de andere dag in de maag van duizenden studenten splitsen. Studenten die eerst dachten dat er niks aan de hand zou zijn zolang je maar binnen 10 jaar klaar was. Nu moeten die studenten allemaal massaal hun studie op volle vaart gaan voortze#en om maar niet diep in de schulden te raken. Daarnaast wordt de TU ook nog gekort op die studenten, dus het is in het voordeel van de TU om ervoor te zorgen dat er niemand langer dan 6 jaar over zijn studie doet. Maar het gemiddelde in Del ligt op 7,2 jaar (en dat is exclusief vertraging door bestuur o.i.d.) en de gemiddelde Delse student is geen koekenbakker die er met de pet naar gooit. Dit inachtnemend kan de TU eigenlijk maar 2 dingen doen: één, het verlagen van het niveau van de studie, waardoor het academisch niveau in Nederland omlaag gaat; twee, het hanteren van een streng selec!ebeleid, waardoor iemand

36


GrimGram - Verenigingsblad der D.S.V. “Nieuwe Del! ” - 10/11 - nr. 2 die door ziekte o.i.d. maar net de midderbare school hee! gehaald niet naar de TU kan. Deze twee maatregelen zijn niet goed voor de concurren"eposi"e van Nederland. Dus regering, wordt wakker en kijk naar de feiten!!! Maar zoals al eerder genoemd ben ik het niet volledig oneens met de plannen. Ik ben er een voorstander van om de studenten die de studie proberen te halen met een hal$akken inzet, te straffen om ze zo te mo"veren om beter hun best te doen. Daardoor zul je wel het niveau van de gemiddelde student omhoog brengen. Ik snap niks van die mensen die eerst totaal niet gemo"veerd zijn om te studeren en te lui zijn hun bed uit te komen om een college te volgen, maar wel vroeg willen opstaan om te gaan koukleumen bij het Binnenhof. Als ze met z’n allen die "jd elke maandagochtend zouden besteden voor hun studie, dan was de regering waarschijnlijk niet eens op het idee gekomen om überhaupt een regeling te maken voor de langstudeerders. Daarnaast moet iedere heldere geest toch snappen dat als je met een man of duizend van de in totaal honderdduizenden studenten bij het Binnenhof gaat staan, dat de regering ook maar enigszins op andere gedachten te brengen is. Als laatste wil ik nog even terugkomen op mijn vorige GromGrom. Daarin was mijn eerste punt het niet of nauwelijks aanwezig zijn van groot deel van de leden. Ik wist zelf ook wel dat de oproep om deze mensen meer naar de soos te krijgen hopeloos was aangezien zij over het algemeen ook dit blad niet lezen. Mijn tweede punt was de teringbende die er al"jd was in het alkoof vlak nadat ik het zelf had opgeruimd. Nu moet ik zelf bekennen dat dit er bij mij ook een beetje bij ingeschoten is, dus kan ik moeilijk andere mensen afzeiken over dingen die ik zelf ook niet doe. Het derde punt dat ik de vorige keer aandroeg was het weggaan van leden zonder dit van tevoren te melden. Nu kan ik gelukkig melden dat ik hier de laatste "jd niet echt meer last van had. Dus hieruit kan ik concluderen dat mijn stukjes toch goed worden gelezen en opgevolgd. Dit was het weer voor deze edi"e van de GromGrom. In deze edi"e wat minder persoonlijke aanvallen op Bolkers. Dat kunnen jullie allemaal op zich als een compliment opva&en, maar je kan er maar beter voor zorgen dat ik het de volgende keer ook niet hoef te doen.

Een gefrustreerd en Grommend lid

37


GrimGram - Verenigingsblad der D.S.V. “Nieuwe Del ” - 10/11 - nr. 2

G2 –box De GrimGram-box hee weer een mooi plekje gekregen in de soos nadat hij een lange !jd hee lopen verstoffen op (o.a.) het level. En dat is te merken; na een grondige inspec!e (deurtje open, troep eruit, deurtje dicht) bleek hij al goed vol te zi#en met nu$ge en minder nu$ge dingen die hieronder te vinden zijn. Na een kleine conversa!e die via de G2 -box is gegaan, is het natuurlijk leuk om jullie, de lezers, eens te laten uitvogelen in welke volgorde deze uitspraken zijn gedaan. De genummerde uitspraken horen bij de conversa!e:

1. “Ik betwijfel ten zeerste dat Jelle in de G2 –box is geweest” “Ik, Jelle Schut, zweer hierbij plech!g voor de rest van het jaar genoeg Magic te hebben gespeeld. Dit zal ik volgende week nog beweren, daarna geef ik geen garan!es *handtekening*” 2. “Behalve dat 2008 er ook is” 3. “Maar hij was ook daar ->” “Hallo Jan” 4. “Maar we zijn momenteel in de rela!eve meerderheid” 5. “Wij sjaars voelen ons mach!g!” “ π= 3,1415926538 e= 2,71828 “ 6. “Maar, ik heb sowieso hard gewonnen met Scrabble” 7. “Jelle was hier -> * “ “Jelle was hier -> * “ 8. “Maarja, het zijn maar Sjaarsch” 9. “Maaike weet het verschil niet tussen G2 en G2 “ “Sint komt op de Bolk, dat trekt al!jd volk, Sint schenkt gul, en maakt mijn schoentje full.”

Stuur je oplossing naar GrimGram@nieuwedel.nl en win eeuwige roem. De oplossing van de woordzoeker van de vorige GrimGram is “DRINKT ALLEN ALLEN MEE!” Deze oplossing was het eerst ingediend door Maurice en Ralf, en enkele minuten later ook door Noor. Daarnaast hebben we een correcte oplossing ontvangen van Evelien en Astrid, die kennelijk hulp hebben verkregen van Emiel, Bart T. en Maaike. (Foei!) 38


GrimGram - Verenigingsblad der D.S.V. “Nieuwe Del! ” - 10/11 - nr. 2 Hiernaast presenteren we nog enkele ingekomen stukken die geen deel uitmaken van de puzzel: Voorstel nieuw verenigingslied: “Tingelingeling, wij zijn de Nieuwe Del!. Tingelingeling, wij zijn heel Gaaf. Bekend van de Bolk en daar krijgen wij bier en daarom zijn wij hier.” (melodie: de Alpen Express van Taai Taai) Rian: “Ik heb ook een harde, warme frikandel, mag ik een harde knakworst?” Rian: “Ik hou wel van mannen.” Mariëlle: “En je slaapt vanavond bij Biem.” Rian: “Oh, daar kom ik wel binnen.” “ik pas in jou” (afzender onbekend)

39


GrimGram - Verenigingsblad der D.S.V. “Nieuwe Del ” - 10/11 - nr. 2

Klussen aan de Nysa Het klusseizoen is weer geopend en zowel de bo!er als de Nysa zullen dit jaar weer onderhouden worden. Voor de Nysa betekent dit dat al het houtwerk gelakt moet worden, maar ook de romp krijgt weer een uitgebreide ver"eurt. Om jullie een boel reiswerk te besparen (Sommelsdijk is nu eenmaal ver weg ) hebben we (bijna) al het houtwerk al naar Del gehaald. Hierdoor kunnen we gaan lakken in de sociëteit. Dit zal gebeuren #jdens de wi!e week na de kerstvakan#e (10-14 januari). Dat is wat gaat komen, maar we hebben natuurlijk al best veel gedaan. Zo is de Nysa half oktober uit het water gehaald bij de Blauwe Schuit in Leiden en is ze naar Sommelsdijk getransporteerd. Hier staat ze inmiddels in de loods. Vervolgens hebben we al het houtwerk verwijderd, hebben we alles van het dek afgeschroefd en is de Nysa helemaal gesopt. Kortom, ze is klaar om geschuurd en geschilderd te worden; dit kan echter pas als het buiten ook weer 15°C is en dat kan nog wel even gaan duren als we de weergoeroes moeten geloven. Zodra dat allemaal achter de rug is, moet de Nysa er weer en paar jaar tegenaan kunnen! Ik koester dan ook de posi#eve verwach#ng - want hopen is voor papen - dat de Nysa weer veelvuldig gebruikt zal gaan worden. We hopen jullie natuurlijk allemaal te zien #jdens de klusweek. (De inschrijflijst hangt op het prikbord.) Met nau#sche groet,

Bart Roest, Voorzi!er Harpyia

40


GrimGram - Verenigingsblad der D.S.V. â&#x20AC;&#x153;Nieuwe Del! â&#x20AC;? - 10/11 - nr. 2

Klussen aan Trui Een winters genot Ook deze winter wordt Trui weer onderhouden in Ro"erdam. Kom meeklussen op de winterse dagen en je kunt daarna genieten van een lekkere maal#jd op de Bolk. In de weekenden wordt er in Ro"erdam op de boot geklust en de soosklusweek is van 8 t/m 14 januari. Van 7 t/m 20 februari ligt Trui op de helling en kun je alle kanten van de boot aanschouwen! Schrijf je in op het prikbord of mail: kluscom@bu130.nl Namens het S#ch#ngsbestuur,

Opgevist uit de bun: wat je vind mag je houden...

Emiel Klifman 41


GrimGram - Verenigingsblad der D.S.V. “Nieuwe Del ” - 10/11 - nr. 2

Jarig binnen twee maanden

Wouter Verbeek Niels Treffers Arnaud van Helden Max van der Meulen Stefan Lenselink Nick Janssen Jeroen van Es Ian Mol Xander Verheij Maarten Sanders Tim Loch Sven Visser Mario Schilder Jonathan Staats

42

19 januari 24 januari 3 februari 3 februari 4 februari 7 februari 17 februari 18 februari 19 februari 19 februari 22 februari 25 februari 26 februari 27 februari


GrimGram - Verenigingsblad der D.S.V. “Nieuwe Del! ” - 10/11 - nr. 2

What´s Next? De GrimGram-redac"e is natuurlijk heel blij dat deze GrimGram zo vol is geworden, maar we hebben nog veel liever dat de volgende op zijn minst net zoveel stukjes krijgt. De volgende GrimGram zal over ongeveer twee maanden uitkomen, dus schrijf naar hartenlust over je kerstvakan"e, wintersport, nieuwjaarsduik, oliebolleneetwedstrijd, tentamenstress, rederijkersnachtact of wat voor gave ac"viteit dan ook! Blijf dus schrijven! De deadline voor de volgende GrimGram is vastgesteld op:

Maandag 14 februari 2011

Deze GrimGram is gedrukt door de Copie-sjop 43


GrimGram 2 - 2010/2011  

GrimGram 2 is eindelijk uit. Veel plezier met lezen!

Advertisement