Issuu on Google+

PB- PP B- 3/5029 BELGIE(N) - BELGIQUE

Driemaandelijks tijdschrift van Graffiti vzw juli – augustus – september 2014 • dertiende jaargang nr. 58 • v.u. Peter Bosschaert • Dampoortstraat 84 9000 Gent • Afgiftekantoor 9000 Gent X • P2A6209

58

nr


voorwoord

Donderdagavond 3 juli, 18.30 uur. De eerste donderdag van de maand. Voor Graffiti betekent dat: De Avonden. Vrijwilligersavond. Traditioneel vatten we de avond aan met een bourgondische maaltijd, daarna steken we de koppen bijeen over een creatief vraagstuk. Dat gaat van een nieuwe workshop uitdenken, over het invullen van een buurtproject tot het opstellen van een plan om nieuwe vrijwilligers te rekruteren.

2

Vanavond is het redactievergadering. De voorbereiding is een leeg blad. Een thema is –hopelijk – de uitkomst van de samenkomst. Het middel? Smalltalk. Wat heb jij gisteren gedaan? Of, waar ben jij onlangs naartoe geweest? En via de spontane babbel onder de aanwezigen hoop je tot een gemeenschappelijke deler te komen: de inhoud van dit boekje.

Volgens Van dale is een ‘hotspot’ een plaats waar belangrijke dingen gebeuren, of, een plaats waar draadloos internet is. Hotspot was ook de grootste gemene deler van het gekeuvel onder de redactieleden. Hoewel hun interpretaties ongeveer alles omvatte, behalve de twee bovenstaande definities. Het enige verhaal dat de eindredactie niet haalde was het recept van de hodge-podge, de moeder van alle hutsepotten. De andere invullingen laat ik je zelf ontdekken.

ELLEN THEITE

|

voorwoord

Veel leesplezier

colofon

Redactie Martijn Nelen, Barbara Commeyne, Ellen Theite, Sander Demeester, Peter Bosschaert, Yasmine Buyck, Hanne Fabri, Stefaan Willems, Diana Goderich, Remko Meys Illustratie Sander Belmans Fotografie Robbie Vanlancker, Stefaan Willems, Siska Mingneau, Yasmine Buyck, Hanne Fabri, Sander Demeester, Sander Belmans Eindredactie Ellen Theite Vormgeving Sander Belmans Druk Druk in de Weer Verantwoordelijk uitgever Peter Bosschaert


inhoud Sex and the city

5

In beeld 

8

Diana’s prikkelwinkelavonturen

Een zomervakantie met Graffiti vzw

God en zijn ongelovige Thomassen

11

Mag ik even storen?

14

Stefaan Willems

16

Van Monroe tot Minaj

19

In beeld

22

Spot on!

25

Spiritu-Nelen 

28

What’s up doc?

30

16

Een gesprek met jongeren over geloven

Waar vertoef jij het liefst?

Alles over onze nieuwste collega!

Wijven met ballen, of vogels voor de kat?

Het grootste graffitikunstwerk in Gent

In Hogere Sferen

Njam, leesvoer!

3inhoud |

Over sweet, klimatologische, fusion- en zoveel meer interessante spots

30

22


|

expo#8: moment 84

4

Vernissage op 17/10 van 19.30 tot 23.30 u.

Dries Celis schildert momentopnames en haalt inspiratie uit zijn directe omgeving. Met zijn tentoonstelling Moment 84 brengt Dries een verbeeldingswereld die schippert tussen ru誰ne en ruwbouw, een scenografie die vergelijkbaar is met de dagelijkse realiteit van de Dampoortbuurt en haar oude havensite. De komende wintermaanden resideren de personages van zijn schilderijen in ons huis aan de Dampoortstraat 84. Tezamen met onze nieuwe gasten nodigen we jullie graag uit om tijdens het korten van de dagen met ons het glas te heffen in de gloed van industrieel, wit TL-licht en hoopjes baksteen. Voor de gelegenheid mixt Dries wat platen. Come and live the moment!

Expo#8:

20/10 tot 31/12 van ma tot vrij van 13.30 tot 17 u.

Moment 84 (Dries Celis)


5

Er zijn geen hetere spots dan de spots op je eigen lichaam. Diana Goderich, vrijwilliger bij Graffiti, neemt je mee naar dé hotspot voor al jullie G-spots: de prikkelwinkel.

|

TEKST: DIANA GODERICH FOTO’S: STEFAAN WILLEMS

sex and the city

Sex and the City


|

sex and the city

6

Ik zie mezelf niet als een bekrompen persoon. Zowel met mijn partner als met mijn vrienden praat ik altijd openlijk over seks. Op seksueel vlak probeer ik dan ook verschillende dingen uit: sommige zijn een succes, andere mislukken. Het klassieke slagroomscenario bijvoorbeeld is écht geen aanrader als je net als ik niet zo van zoete dingen houdt. Pas toen ik in de prikkelwinkel aan de slag ging besefte ik dat ik nog heel veel te leren had. Tijdens mijn zoektocht naar een deeltijdse job trof ik een vacature voor verkoopster aan. De naam van de winkel klonk me wel bekend in de oren en na even googlen werd alles duidelijk. Tutti Passi is een erotische boetiek, een passiewinkel, of: een prikkelwinkel. Ik had nooit verwacht dat ik ooit plezieraccessoires zou verkopen, maar het leven zit vol verrassingen en hier sta ik dan! Tutti Passi is geen seksshop. Er zijn wel items die je ook in een seksshop terugvindt, maar de stijl en de sfeer van de winkel is volledig anders. Mensen zijn meestal bang of beschaamd om een seksshop binnen te stappen. Net die drempel proberen de eigenaars van Tutti Passi te verlagen. De grote ruiten, het vele licht, het mooie en moderne interieur en vooral de chique lusters schreeuwen ‘boetiek’. Bij aanvang van mijn job kwam ik voor enkele verrassingen te staan. Ten eerste wist ik minder over seks en mijn eigen seksleven dan ik dacht. Ten tweede vond ik het vreemd dat in een land als België – dat als tweede land het homohuwelijk heeft gelegaliseerd en dat veel seksclubs telt  –  de mensen nog steeds zo gesloten zijn. Vooral jonge mensen zijn bang en beschaamd om hun seksleven te exploreren en hun lichaam beter te ontdekken – maar net daarom vind ik deze job ook zo fascinerend. Elke dag komen er meisjes en jongens langs die enerzijds bang zijn, maar anderzijds nieuwsgierig zijn en boordevol vragen zitten. Dan is het mijn job om hen op hun gemak te stellen. Dit genre producten verkopen is net daarom totaal anders dan de verkoop van T-shirts of gsm’s. Het is veel persoonlijker en de gesprekken met de klant zijn op verschillende niveaus. Klanten moeten je kunnen vertrouwen. En als verkoper moet je hun vertrouwen weten te winnen. Dat betekent natuurlijk niet dat we alles serieus nemen. Ik moet vaak lachen met collega’s en klanten. Intimiteit en seks zijn immers uitgelezen thema’s voor grapjes. Maar dat betekent niet dat we het belang van seks onderschatten!

Om je op weg te helpen in het bos vol prikkelingen, reikt Diana je haar persoonlijke ‘top 5 hebbedingen voor op de nachtkast’ aan. Veel plezier! LAPIN COQUIN

De Lapin Coquin is een onstuimige clitorisstimulator. Het schattige konijntje ziet er onschuldig uit, maar niets is minder waar! Druk je op zijn oogjes, dan verrast Lapin je met zijn heerlijk kietelende oortjes.

SENSUELLE MENTHE

Sensuelle Menthe is een likbare massagecrème op basis van munt, en een absolute topper! Het is ook bedoeld om op de intieme plekjes aan te brengen. De crème knispert over je lichaam, en als je er zachtjes op blaast geeft het een verfrissende tinteling.

CONCEPT S.

Vergeet Durex. En alle andere glijmiddelen. Dit is een flesje dat naast elk bed moet staan. Zoals een tweede laag op je huid: zacht, smaakloos en geurloos. Het perfecte glijmiddel voor langdurige massages en seks. Tip: smeer op je benen en geraak in een wip in je skinny jeans!

INA 2 DESIGN DUO VIBRATOR

Ook vibrators komen in generaties. Deze upgrade is niet te versmaden! Ina 2 is nog beter, nog mooier, nog flexibeler en net iets langer om beter tot de G-spot te reiken. Deze duovibrator is bovendien waterdicht, en dus niet alleen voor in de nachtkast!

NACRE HANDBOEIEN MET PARELS

Deze handboeien zijn een sensuele verrassing en bieden een uitdaging van erotiek voor de liefhebbers die van ontdekkingen houden. Deze handboeien kan je ook als armband(en) dragen! Doe al eentje aan op restaurant en je partner zal weten wat hem ’s avonds nog te wachten staat!


Vooral jonge mensen zijn bang en beschaamd om hun seksleven te exploreren.

7 sex and the city

|

Voor mij is er geen verschil meer tussen het kopen van groenten of een nieuw glijmiddel.

Misschien heeft de titel van dit artikel de lezer een beetje bedot. Sex and the City is immers een komische serie. Dit artikel‌ Not so much. Ik was aanvankelijk van plan om het lichtzinnig en humoristisch op te vatten. Maar hoe langer ik er over nadacht: mijn ervaringen in Tutti Passi zijn geen grap. In feite is mijn werk hier een openbaring. Voor mij is er geen verschil meer tussen het kopen van groenten of een nieuw glijmiddel. Het is belangrijk om de juiste hulpmiddelen aangereikt te krijgen in plaats van een slecht seksleven te hebben omdat je beschaamd bent en slecht geïnformeerd bent.


in beeld Dat we er weer een serieuze ELLEN THEITE

workshoplap op hebben gegeven deze zomer, is een vaststaand feit! Een welgemeende dankjewel aan alle jeugdwerkers die ons met open armen ontvingen en aan al onze workshopbegeleiders, zonder wie we het niet gerooid zouden hebben! Echt, dikke merci!!!

zomervaka Het Graffiti-team

Logonade HOEVENEN

Poppenmagie

|

zomervakantie

8

(MAATWERK) STABROEK

Street artkamp (MAATWERK) BRUSSEL


Creakamp (MAATWERK) SINT-LAUREINS

antie

9zomervakantie |

Lightgraffiti MASSEMBRE

Striptekenen NIJLEN


10 raak in vorm

|

Je zegt?

Weg met digitaal!?

CREATIEF COMMUNICEREN OM TE PARTICIPEREN

OFFLINE COMMUNICATIETOOLS DIE WERKEN

Jongeren bruisen van ideeĂŤn en meningen over hun leefwereld en de samenleving. Hoe stimuleer je hen om te delen wat ze echt willen zeggen en doen? En hoe vertaal je hun plannen in concrete acties?

Heeft in deze digitale wereld een papieren affiche nog zin? Hoe kan een offline product opvallen in een zee van online communicatietools?

Liesbet Van Dycke, vormingsmedewerker bij JES, weet hoe je dat aanpakt!

Nicolas Van Parys, expert van artistiek bureau Vrije Ruimte, vertelt je hoe offline en online communicatie hand in hand kunnen gaan.

WAT MAG JE VERWACHTEN?

k bruikbare tips en tricks om te communiceren met jongeren k hoe je aan de slag gaat met verschillende meningen en wat de kunst is van de consensus k enkele handvaten om creatief te communiceren zonder woorden (niet alle jongeren zijn grote babbelaars, maar zwijgen is niet hetzelfde als niets te zeggen hebben) k een mix van theorie en praktijk VRIJDAG 7 NOVEMBER VAN 13.30-16.30 UUR GRAFFITI VZW, DAMPOORTSTRAAT 84, 9000 GENT

WAT MAG JE VERWACHTEN?

k de analyse van het huidige communicatielandschap k de succesfactoren van een kwalitatief sterk (analoog/ digitaal) communicatieproduct. k hoe je ervoor zorgt dat de uitwerking van je kwalitatief product haalbaar blijft. (Wat helpt om de uitvoering eenvoudig en goedkoop te houden?) k hoe je je online en offline verhaal laat aansluiten op elkaar k praktijkvoorbeelden van artistiek bureau Vrije Ruimte (www.vrijeruimte.be)

45 EURO

DONDERDAG 20 NOVEMBER VAN 9.30-12.30 UUR GRAFFITI VZW, DAMPOORTSTRAAT 84, 9000 GENT

MEER INFO EN INSCHRIJVINGEN: WWW.GRAFFITIVZW.BE/JEZEGT

45 EURO MEER INFO EN INSCHRIJVINGEN: WWW.GRAFFITIVZW.BE/WEGMETDIGITAAL


God en zijn ongelovige Thomassen

TEKST EN FOTO’S: YASMINE BUYCK

11 god en zijn ongelovige thomassen |

“Jongeren interesseren zich niet meer in God.” Een frase die je vaak hoort als het jongeren en geloof betreft. De waarheid? Of een boutade? Loopt de kerk wel zo leeg als iedereen veronderstelt? Heeft God geen plek meer in de leefwereld van de jongeren? Wij vonden twee prachtexemplaren! Joke (29) is leerkracht godsdienst en Tim (28) werkt bij IJD (Jongerenpastoraal Vlaanderen). Ze vonden elkaar tijdens de misdienaarsreis naar Rome, werden verliefd en stapten in het huwelijksbootje. Op de volgende pagina’s lees je ons gesprek met hen over jongeren en geloven.


12 god en zijn ongelovige thomassen

|

“Gelovig zijn is vertrouwen dat God er altijd is voor ons. Het betekent hoopvol zijn, weten dat het kwade nooit het laatste woord heeft. Deze boodschap willen we op onze beurt communiceren in woord en daad, door wie we zijn en wat we doen.” Waar ligt de kiem van je geloofsovertuiging?

Toch komen weinig jongeren ervoor uit dat ze gelovig zijn?

JOKE Ik ben gelovig opgevoed. Maar natuurlijk maak je zelf de keuze of je blijft geloven of niet als je volwassen wordt. Het is niet omdat je het meekrijgt van thuis dat je het automatisch verderzet. TIM In je opvoeding krijg je bepaalde waarden en normen mee waar je zelf veel belang aan hecht: naastenliefde, respect, vertrouwen… Bij mij thuis was het belangrijk om het geloof te beleven en om samen te vieren. Die waarden zijn voor mij erg wezenlijk, en dus ben ik blijven geloven.

JOKE Geloof kreeg door de geschiedenis heen een negatief, conservatief en saai imago. Daardoor is het voor jongeren moeilijk om erover te praten. Omdat ze bang zijn ook als ‘saai’ bestempeld te worden door hun familie en vrienden. Zeker op school, waar er toch een enorme groepsdruk hangt, zullen jongeren zelden voor hun geloof uitkomen. Trouwens, ook volwassenen blijven vaak ‘in de kast’ zitten. Als ik tegen mijn leerlingen zelf eerst vertel wat geloven voor mij betekent; dat ik vertrouw op God en dat mijn geloof een wegwijzer is in mijn leven, dan merk ik dat dat drempelverlagend werkt. TIM Het is inderdaad een drempel die je moet overwinnen. Eens die drempel overwonnen is, zie je jongeren openbloeien. Bijvoorbeeld als jongeren met IJD op kamp gaan, zijn ze de eerste dagen stil en teruggetrokken. Na tien dagen zijn ze enthousiast en praten ze honderduit. Toch blijkt het dan voor sommigen weer moeilijker als ze terug in hun eigen omgeving komen. Ze zijn terughoudend en weten niet wat de reactie van de anderen zal zijn. De ene jongere die terugkwam van de Wereldjongerendagen in 2013 zei tegen zijn omgeving: “Ik ging naar de Wereldjongerendagen.” Terwijl de andere zei: “Ik ging op reis naar Brazilië”.

Jullie zijn vast niet de enige twee jonggelovigen? TIM Ik werk bij IJD, een koepelorganisatie die plaatselijke Jokri-groepen (Jong Christenen) zelf ondersteunt, de activiteiten die ze doen, lenen hen materiaal uit, en zoveel meer. Een Jokri-groep kan je vergelijken met een jeugdbeweging, met dat verschil dat de focus hier bij geloof en beleving ligt. In ons bisdom Gent zijn er zo’n 40 Jokri-groepen, met elk gemiddeld 20 leden. Een cijfer kleven op het aantal gelovige jongeren is moeilijk. Bij IJD gaat het over enkele duizenden jongeren. Maar niet alle gelovige jongeren zijn aangesloten bij een Jokri-groep. Maar alleen zijn we allerminst!


Jullie gaan ook op kamp? Wat moeten we ons daarbij voorstellen?

Hoe gaan jullie om met de opgelegde functie als woordvoerder?

TIM In het begin van de grote vakantie gaan we met zo’n 250 gelovige jongeren op kamp: de ontmoetingsdagen. Op kamp bieden we de jongeren een plek om te herbronnen, om zichzelf te zijn en hun geloof te beleven op een mooie manier. Let wel, we spelen ook spelletjes zoals reguliere jeugdbewegingen, maar we maken ook tijd voor bezinning. Elke ochtend beginnen we met een zangstonde met drum, piano en zang. Uiteraard kerkelijke liedjes, maar het brengt wel veel sfeer! Ook maken we een stille ruimte waar gebedsmomenten plaatsvinden. Tijdens die momenten leggen we de kiem vast van wat we die dag gaan doen, en ’s avonds blikken we terug en zijn we dankbaar voor de dag. Dat maakt ons kamp wel heel hecht is en soms ook emotioneel.

JOKE Als de kerk in het nieuws komt is dat meestal negatief. Misbruik in de kerk bijvoorbeeld. Ik ga dat zeker niet goedpraten. Maar geloof draait niet om misbruik. Dat misbruik is even slecht als bij mensen die niet gelovig zijn. Als mensen me erover aanspreken vind ik dat een kans om te vertellen waarom ik dan wél gelovig ben. Ik vind het niet vervelend om erover aangesproken te worden. Ik zou het erger vinden als er gewoon niets over wordt gezegd. Het is telkens een kans om uit te leggen en aandacht te vestigen op de positieve zaken.

Hoe gaat jullie omgeving om met je geloof?

De ene jongere die terugkwam van de Wereldjongerendagen in 2013 zei tegen zijn omgeving: “Ik ging naar de Wereldjongerendagen.” Terwijl de andere zei: “Ik ging op reis naar Brazilië.”

JOKE De paus zorgt er inderdaad – gelukkig – voor dat er ook positieve zaken in het nieuws komen. Jongeren lezen minder de krant maar zijn vatbaar voor beeldmateriaal. In de media kwamen bijvoorbeeld foto’s van de paus die een kind kust, iemand ondersteunt die ziek is, of met enkele jongeren poseert voor een selfie. Zo komt er appreciatie voor hem, omdat jongeren zien dat hij dingen doet die bewonderenswaardig zijn, of dicht bij hun leefwereld staan. Het toont aan hen dat dat gelovig zijn is. Dat het niet draait om wetten maken, maar om de daden. De kleine dingen die hij doet geven een voorbeeld aan iedereen. Jongeren onthouden dat beeld en zien het als ‘het goede doen’. De Kerk staat nu dichter bij de gewone mensen dan vroeger, en mensen kunnen hier zeker respect voor opbrengen. Daar ben ik heel blij om.

Als je de wereldwijde radicalisering van het geloof gadeslaat, slaat de twijfel je dan niet om het hart? JOKE We zijn er van overtuigd dat geloof een positieve richting aan je leven moet geven. Gelovig zijn is kiezen voor het leven en niet het vernietigen er van. Op geen enkele manier kan het geloof een rechtvaardiging zijn voor geweld en dood. Dat geldt voor IS, voor het conflict in Israël, in Syrië, in verschillende Afrikaanse landen, voor misbruik binnen de Kerk… Ik ben er van overtuigd dat geloof jongeren verandert en hen een rijker leven biedt. Het verandert je ergens, het geeft je een soort basis die je niet meer kwijtraakt. En daar is waar het allemaal om draait!

Amen!

13 god en zijn ongelovige thomassen |

JOKE Het is niet het eerste wat je zegt als je iemand tegenkomt: “Hallo, ik ben Joke en ik ben gelovig.” Maar als mensen vragen naar mijn beroep weten ze meteen dat ik gelovig ben. Het is wel niet altijd gemakkelijk als dat ergens in het gesprek aan bod komt. Onvermijdelijk stellen mensen zich vragen over het hoe en waarom gelovig zijn in deze tijd, want niet iedereen staat op dezelfde manier in het leven. In onze dichte omgeving weet iedereen dat we gelovig zijn. Wat natuurlijk ook met zich meebrengt dat we als woordvoerder van de kerk gezien worden. Zaken die gebeuren in de kerk worden dan vlug gereflecteerd op ons.

De laatste tijd zijn vaak goednieuwsberichten, met name over de nieuwe paus. Zorgt Franciscus voor een vernieuwde vibe onder de jong-gelovigen?


MarieSuzanne 25 Overal waar ze taart

Turid 29

hebben. En dan nog het liefst rawfoodtaart. Tijdens de Gentse Feesten zat ik vaak in een pop-up restaurant van EVA (Ethisch Vegetarisch Alternatief, nvdr). Maar dat bestaat nu niet meer eh… Dus mijn zoektocht gaat verder!

|

mag ik even storen?

14

Oei oei! Dat weet ik niet direct. O ja, toch: het Appelbrugparkje! Dat is een mini-mini parkje midden in het historische centrum van Gent. Je loopt er zo voorbij als je het niet kent! Zalig om er op een verloren middag te hangen!

mag ik eve Laurie 20

Die is makkelijk! Ik zou mensen naar Nieuw-Zeeland sturen. Ik ben daar een paar jaar geleden op uitwisseling geweest en het was werkelijk één van de meest magische plaatsen die ik ooit gezien heb. Het lijkt alsof je door verschillende landen reist omdat je zo’n groot contrast hebt tussen de verschillende soorten landschappen. Bergen, meren, de zee, allemaal even WOW gewoon!


Waar vertoef jij het liefst of waar moet volgens jou iedereen ooit eens naartoe? Jeffrey 30 Mijn favoriete hotspot is

mobiel, namelijk op mijn motofiets. Mijn mobiel zen-moment. Omdat ik dan voor niemand bereikbaar ben en het leuk vind om op iets - ok, dit klinkt zeer fout wat ik nu ga zeggen mechanisch te zitten dat naar je luistert.

Ann 52 De place to be voor mij is onge-

15

twijfeld Normandië. Ik woon daar. Het leven is er veel rustiger dan hier. Ik werk momenteel als loketbediende bij de NMBS en ik word dus elke dag geconfronteerd met het feit dat mensen hier in België ongelofelijk opgejaagd zijn. Stressss!

REMKO MEYS EN BARBARA COMMEYNE

|

Marie 14

De Ruilaarse feesten moet je zeker eens in je leven gedaan hebben. Dat is een weekend vol sfeer en gezelligheid, één keer per jaar. Je kunt er workshops volgen zoals zumba en er genieten van een lekkere BBQ en veel muziek. Voor mij is dit een zeer geslaagd einde van de zomer.

mag ik even storen?

ven storen?


16

Sinds juni blaast er een nieuwe wind door Graffiti: organisatorische efficiëntie, welbespraaktheid, creativiteit en warme ontvangsten inbegrepen. Stefaan Willems maakt van het onthaal uw favoriete hotspot! Ontdek Graffiti’s nieuwste aanwinst:

Stefaan Willems

|

stefaan willems

TEKST EN FOTO: HANNE FABRI

Hoe zou je jezelf kort omschrijven, als in een zoekertje? Oei, moeilijk. Liefhebbende jongen van 24. Ik ben echt geen haatdragend persoon. Haat is immers voor mij beperkt tot kleine, onnozele dingen zoals je pen vergeten om een Go Pass in te vullen en niemand vinden die dan een pen bijheeft en daardoor toeslag moeten betalen. Vaak voorkomende situatie! Als dier was ik zeker en vast een hamster: klein en schattig, maar snel weg bij gevaar. Ik ben alles behalve een vechtersbaas. Het liefst spendeer ik veel tijd met mijn vrienden. Vroeger was ik een extreem feestbeest, maar daar ben ik ondertussen van genezen. Wanneer ik over mezelf vertel, maak ik alles graag wat sappiger. Ik geniet ervan gebeurtenissen uit te vergroten. Wat ik allemaal verzin moet ik dan wel bijhouden in een notitieboekje.

Jammer genoeg verraad ik mezelf nogal snel.

Hoe kwam je bij Graffiti terecht? Wat doe je er juist? Graffiti is een jeugdwerkorganisatie met een creatieve missie. Dat creatieve aspect spreekt me enorm aan. Het origineel verpakken van je eigen ideeën. Ik verzorg bij Graffiti het onthaal en vorm de schakel tussen het papierwerk en de eigenlijke workshops. Zo leer ik alle vrijwilligers kennen, een hele fijne groep mensen. Het is fantastisch wanneer een grote diversiteit aan persoonlijkheden, passies, ideeën en interesses samenkomen, zoals hier. Mijn creatief ei kan ik helemaal kwijt in het schrijven voor Transparant. Ga maar meteen naar pagina 19 om mijn artikel Van Monroe tot Minaj te lezen.


Je werkt parttime bij ons, wat doe je zoal na je uren? Mezelf verdiepen in alles wat kunstzinnig en creatief is. Tijdens mijn jeugd volgde ik deeltijds kunstonderwijs en muziekschool. Aan de unief studeerde ik geschiedenis in combinatie met een minor kunstwetenschappen. Een richting vol beelden en verhalen. Ik ben ook actief bij Komplot, een curatorencollectief in Brussel waar ik tentoonstellingen organiseer. Als curator werk ik samen met kunstenaars die dicht bij mijn eigen interesses en leefwereld staan. Ik schrijf teksten bij hun werk of werk een thema uit voor de tentoonstelling en bouw mee aan de expo’s. In maart opent de eerste tentoonstelling die ik volledig zelf cureer met werken van Kasper Bosmans uit Antwerpen en Marthe Ramm Fortun, een kunstenares uit Noorwegen. Ik ben enorm fan van hun esthetiek, hun manier van werken en persoonlijkheden. Daarnaast schrijf ik ook voor het literair tijdschrift Kluger Hans.

Mijn droomplek is een bruisende stad. Stadslucht maakt vrij. Het is een plek waar zoveel dingen gebeuren en steeds nieuwe ideeën leven. De marge van de samenleving woont er naast de middenklasse en de bourgeoisie. Je hebt er verschillende buurten, er is een speciale cohesie die ik super vind. Alles en iedereen komt samen in de stad.

En in het bijzonder? Alle grootsteden van de wereld! Te beginnen met Beijing. Ik heb al zoveel bijzonders over die stad gehoord. Bijvoorbeeld trams die ter hoogte van wolkenkrabbers op de 50ste verdieping voorbij rijden. Ook hoog op mijn verlanglijstje staat Las Vegas, the City of Sin. Surrealistisch en helemaal kitscherig verlicht. Ik hou best wel van kitsch. Parijs vind ik ook echt maf. Ik wou dat ik net als Anastasia, in de tekenfilm van Disney, een mysterieus medaillon had met ‘Together in Paris’ erop gegraveerd. In Parijs op zoek moeten naar de betekenis daarvan, dat zou fantastisch zijn.

Wanneer vertrekken we?

|

En wanneer je wereldwijd mag gaan?

stefaan willems

Bar Beton, mijn favoriete plek voor afterwork drinks en alcoholisme!

Bar Beton in de Rue Dansaert in Brussel! Een heel gezellig café, in een prachtige straat vol met classicistische gebouwen. Aan het einde ervan, richting Molenbeek, brokkelen de huizen steeds verder af. Bar Beton ligt net op het kruispunt van het chique en niet chique deel. Een bijzonder hoekje aan een drukke straat en mijn favoriete plek voor after work drinks en alcoholisme.

17

Deze transparant staat in het teken van hotspots. Waar zou jij iedereen naartoe sturen?


18 trip lokaal

|

... ERKER R SKILLS! raadsleden, met W D G JEU R UP YOU g aan jeugd ers en all e lui e POWE l biedt vormin le jeugdwerk e uit een bred

kaa ssione m. Met keuz al je op weg Trip Lo n profe e e Loka welko g li vrijwil reen is ssies zet Trip en. e d Ie . g rd se goestin an vormings ssional te wo a fe waaier straffere pro al g st n socia een no atief e ls van de kun ons e r  C  / n it e e u g k r e p r e e w e gre vol net oe volgens d hts een c n van e le t Succes  H s a  / emen . Het is et je m n .. r m n e f e d r a n e o nis P YOUR . Kom if orga WER U GRATIS O P ig een fu l. d o e ho oll d en v d of sc aanbo ugdraa je , g in nig ! je vere PRESS AND IM S L IL SK be lokaal. ww.trip w p o ijven Inschr


Van

Monroe tot

19 TEKST: STEFAAN WILLEMS ILLUSTRATIE: SANDER BELMANS

van monroe tot minaj

Minaj

| Popmuziek, clips, reclame… Ze hebben één gemeenschappelijke deler, het pakket lust, seks en verleiding. Het beeld van de vrouw neemt een centrale rol in deze media. In zo’n honderd jaar tijd gingen we van het badpak naar de bikini over de monokini tot het nudisme. Is er sprake van een nieuwe golf van feminisme of van een uitgelopen patriarchaat? We zoeken het uit aan de hand van een korte wandeling doorheen de tijd met niemand minder dan Monroe, Madonna en Minaj.


|

van monroe tot minaj

20

Geschiedenis van het sekssymbool Marilyn Monroe is vooral gekend van de befaamde scène waarin we een glimp zien van haar ondergoed wanneer ze ‘toevallig’ met haar jurk boven een airco-systeem staat. In de geschiedenis staat ze geboekstaafd als hét eerste sekssymbool. Na een armtierige jeugd besloot de jongedame het heft in eigen handen te nemen: ze blondeerde zich en trok naar Hollywood om carrière te maken als actrice. Het Hollywood van toen was de uitgelezen plek voor jonge, knappe grieten die het wilden maken in de muziek- en filmindustrie. Niet zonder prijs natuurlijk. Een contract stond vaak symbool voor etentjes, clubavonden en andere ontspannende activiteiten met de hoge piefen van deze industrie. Een vorm van luxeprostitutie? Monroe maakt er alvast geen geheim van. Diamonds are a girls’ best friend! Dat dit succesverhaal aanslaat, zien we in een latere generatie bij popicoon Madonna. In haar vroegere interviews beweert de Queen of Pop dat ze na haar studies met slechts 35 dollar op zak een taxi richting New York bestelde. De chauffeur zette haar af in het hart van de stad, Times Square, en vandaar ging de bal ‘gewoon’ aan het rollen. Madonna begon te zingen in verschillende bandjes (voornamelijk binnen de punkscène) en deed ervaring op als backing vocal. In de jaren tachtig begint ze naam te maken. De eerste grote doorbraak kwam er met haar single Like a Virgin die gesmaakt werd door de provocerende tekst en albumhoes. In 1989 bracht ze het nummer Like a Prayer uit. Het Vaticaan excommuniceerde haar wegens het mengen van erotische en katholieke symbolen in haar muziekvideo. Voor de uitgave van haar tweede album liet Madonna zich eveneens blonderen en bleef de kleur later behouden. Een ongeschreven regel in de popcultuur? In de jaren negentig breekt het hek van de dam. Tijdens haar Blond Ambition Tour (1991) betast de zangeres haar borsten, knijpt ze in haar kruis en simuleert een orgasme. In de clip Human

Nature (1993) kiest ze voor een expliciete SM-stijl. Bij het ontvangen van de critici kiest ze handig voor frasen uit de muziektekst zoals “express yourself, don’t repress yourself” en natuurlijk “it’s human nature”. Madonna gaat de geschiedenis in als de popzangeres die zichzelf het vaakst weet te vernieuwen en krijgt daarmee de stempel van Queen of Pop opgedrukt. Van de straat naar de bühne. Het verhaal blijft bestaan en wordt hét uithangbord van menig R&B-artiest. Het genre werd in de jaren negentig enorm gepopulariseerd en eist vandaag zo’n 60% van de radio’s uitzendtijd op. Ook kersverse popster Nicki Minaj komt, naar eigen zeggen, uit een slecht huishouden. In 2009 werd Minaj opgepikt door Lil Wayne en bracht ze haar eerste plaat uit bij zijn recordlabel Young Money. Minaj drijft de seksuele expressie ten top en kiest voor een expliciete taal – op de huidige sociale media zoals Youtube of Vimeo aangeduid met het niets meer zeggende “Explicit.” Of misschien net veelzeggend als verkoopstrucje. In de hit High School rapt de R&B-diva “I let him play with my pussy then lick it off of his fingers. I’m in the zone.” Een schoolvoorbeeld van seksuele ontvoogding? Dat laten we in het midden. Minaj kijkt op naar haar voorgangers in de popindustrie, maar laat zich eveneens inspireren door de porno-industrie. Misschien vindt ze net daar haar vernieuwing? Monroe toont haar ondergoed, Madonna simuleert een orgasme en Minaj doet het gewoon pornografisch? Ofwel gaat het om het kapsel: Minaj houdt het immers niet bij blond, ze gaat ook aardig met groen of roze.


Karakter of kapitalisme?

De eerste zondeval

|

Dragen Monroe, Madonna en Minaj bij aan die ontvoogding? Of zijn zij net het toonbeeld van een geketende vrouw?

van monroe tot minaj

In de bijbel is het heel duidelijk. De vrouw heeft de zonde geïntroduceerd in deze wereld. In een wereld­ geschiedenis gedomineerd door mannen was deze verklaring heel aanneembaar. De laatste 150 jaar proberen we daar met vrouw en macht een ander staartje aan te breien. Dragen Monroe, Madonna en Minaj bij aan die ontvoogding? Of zijn zij net het toonbeeld van een geketende vrouw? Opnieuw kunnen we uit twee richtingen redeneren. Ja: deze visualisatie is voor de man een ophitsende fantasie. Vrouw als lustobject. Maar waarom alleen denken in functie van de man? Het glazen plafond is nog steeds realiteit. Monroe begon met niets en eindigde met meer op zak dan vele mannen. In de wetenschapsgeschiedenis was het nog niet zo lang geleden de vraag of een vrouw wel in staat is om te genieten van seks. Madonna masturbeert op scène. In de godsdienstgeschiedenis moet een vrouw zoveel mogelijk bedekt blijven, aangezien zij een lustobject is voor de man (cfr. haar zondeval). Minaj gaat voor een full frontal. Ach. Wie zonder zonde is, werpe de eerste steen!

21

De vraag luidt: wijven met ballen of vogels voor de kat die het kapitalisme noemt? Popmuziek is natuurlijk gelinkt met de industrie. Grote productiehuizen maken of kraken artiesten. Vandaag, meer dan ooit, creëren de designers het volledige imago van sterren, de productiehuizen staan in voor de videoclips, recordlabels gaan over de muziekteksten, enz. Over autonomie beschikt zo’n ster maar in beperkte mate. Interviews worden immers voorbereid door copywriters. In feite kan men het hele opzet van deze industrie vergelijken met de Caesariaanse brood en spelen uit de Romeinse periode. Maar in plaats van het volk koest te houden, wil men net het volk ophitsen. Sex sells en bovengenoemde wijven verkopen dan ook als zoete broodjes. Aan de ander kant is er de wens of de hoop dat deze artiesten een eigen pad hebben gereden. Het verhaal van de straat naar de bühne biedt daarbij misschien soelaas. Voorgaande sterren zijn alvast geen product van nepotisme zoals een Miley Cyrus. Misschien schuilt hun authenticiteit net in hun keuze voor die wereld?


in beeld FOTO’S: ROBBIE VANLANCKER

Het grootste graffitikunstwerk in Gent op de tramdoorgang bij het Museum Dr. Guislain  – een collab van meer dan 60 graffiteurs uit binnen- en buitenland.

|

graffiti-event

22

Graffiti-event 23/08/2014

Ik vind het wijs dat er zoveel verschillende mensen zijn. Van overal. Beginnende artiesten, gevorderde zoals – huh – mij… NESH, GRAFFITEUR


Die saaie muur ziet er nu fantastisch uit ELS, BUURTBEWONER

t

PETER, COÖRDINATOR GRAFFITI VZW

ISM STAD GENT, MUSEUM DR. GUISLAIN, CERA, DE LIJN, CITYKINGZ, MONA, CHASE, ALLES KAN, KAPOW, VZW JONG, DOPE, HELI, OXFAM, DHONDT, SUBURBAN, PROVINCIE OOST-VLAANDEREN EN DE VLAAMSE OVERHEID

ELLEN THEITE

23graffiti-event |

We maakten van de werken aan de tramsporen gebruik om van dit niemandsland tussen Gent en Wondelgem, een kleurrijke passage te maken


Art. Design. Books. Accessories.


|

rt

l ue

ie

k n da , s k

what’s up spot doc? on!

e o f e c h te

Lees hier alles over op volgende pagina’s!

25

Spot on! TEKST: ELLEN THEITE

n t usse ieze n v i

ook voor d h at oc t j

k nt

se

l

A ls j ek u

e? t s t a a

s j i


26

De zeldzame septemberzon lokt mij en enkele maten naar het buitenterras van mijn lievelingscafé. De setting is perfect, maar het gesprek kan me geenszins boeien. Iets over computers… Ik haal mijn iPhone boven en check in op Foursquare.

spot on!

WOESH!

|

Deze zwoele avond vraagt om drank en een interessant gesprek! Wie vergezelt me @...?

“Zeg, ken jij iets van hotspots?” De vraag rukt me uit mijn ‘wifizone’. Ik kijk vertwijfeld op. Een hots-pot? “Jij *** lefgozer! Wat een typisch mannelijke vraag! Het is al erg genoeg dat een lesbisch persoon als mezelf gelijkgesteld wordt met kookmateriaal tout court! Maar dat er dan nog ergens onder de mannelijke mensheid de behoefte bestaat om die potten verder op te delen in het al dan niet bezitten van een wiebelende kont?”, had ik kunnen uitschreeuwen als ik niet vermoedde dat ik ergens iets verkeerd begrepen moest hebben. Dus ik vraag: “Pardon, je zei?” Maar het gesprek had niet op mijn reactie gewacht. “Dat is met zekerheid de Dasht-e Lut woestijn in Iran! Die plek ligt pal op de evenaar, waardoor de invalshoek tussen het aardoppervlak en de zonnestralen zo klein is dat de temperaturen verzengend hoog oplopen! In 2005 is daar ooit een recordtemperatuur opgemeten van wel 70°C!” “Jong. Je heb het zó mis op! Iedereen wéét toch dat dat Death Valley in Californië is. Daarom heet die plek ook zo, je houdt het daar niet langer dan 10 seconden uit of je verbrandt levend! Trouwens, de waarden opgemeten in

Lut zijn klimatologisch niet correct. Daarmee is de warmste plek op aarde officieel Death Valley, met een gemiddelde van 58°C!” Een hot-spot dus. Een wezenlijk verschil in klemtoon. Geef nu toch toe! Niet? Ik poog me in het gesprek te mengen. “Ik heb ooit es gehoord over het Boiling Lake, een warmwaterbron op het eiland Dominica in de Caribische zee. Dat eiland ligt midden in een actief vulkanisch gebied, en het water van het meer komt rechtstreeks in contact met kolkend magma waardoor het opwarmt tot zelfs 95 graden! I think we have a winner!” proost ik triomfantelijk. Toch heft niemand het glas met mij en verlost een ‘pling’ me uit hun blikken vol minachting.

PLING! Is het daar nog steeds zwoel?

Ik zit hier nog. Dus ja… :-)

WOESH!


Hierbij kronen we je tot burgemeester van deze hotspot! Een frisse pint verwacht je aan de toog.

Ik sta op en vraag mijn vrienden wat ze nog wensen te drinken. Aan de toog wachtend valt de muziek mij op! Love like blood van Killing Joke. OMG! Waar is de tijd? Ik storm met mijn vingers gekromd over de vier pinten naar het terras! “Kerels! Wanneer was dat nu ook alweer? Dat optreden van Killing Joke in de Limelight in Kortrijk?” “Oeioei, wat vraag je me nu? Begin de jaren 80 zeker?” “Volk dat er toen was, ni normaal! Punks van over heel Vlaanderen en Noord-Frankrijk zakten toentertijd af naar Kortrijk, dé bakermat van de punkbeweging.” “Ieper is trouwens tegenwoordig het mecca van de hardcore! Ik las

Zoet! Zie je het zitten om te verhuizen van plek? Ik zit hier op de opening van de nieuwste fusionkeet!

“Godver! Nu is het genoeg! Ik krijg het schijt van dat gepling van je!” Ik schrik op van deze rechtstreekste aanval. “Het is toch waar? De helft van de tijd zit je op je smartfone te tokkelen. Ik vind dat, sorry dat ik dat hier even ten berde breng, behoorlijk onbeleefd. Zijn we niet goed genoeg voor je? Ben je bang dat het elders beter is ofzo?”

PLING! Oh nee! Niet nu… Toch maar even piepen.

Echt cool! Mega hip volk. En super functioneel! Terwijl je je was draait, knip je je haar in een nieuwe snit of sip je met vrienden van een exquise cocktail.

“Echt! Jij bent gewoon wifiverslaafd. Altijd en overal moet jij weten waar een ander wat doet. Weet je wat jij eens zou moeten doen? Social Notworking. Spreek op voorhand goed af, laat je gsm thuis en geniet van een rustige tête-à-tête zonder virtueel contact. Er zijn hier in ’t stad voldoende coldspots voor handen. Als je kunt kiezen tussen virtuele of echte seks, dan kies jij toch ook voor dat laatste?”

|

Beste Foursquaregebruiker, je hebt je binnen de afgelopen 60 dagen vaker ingecheckt op deze venue dan alle andere gebruikers.

PLING!

spot on!

PLING!

onlangs in de krant dat het hardcorefestival Ieperfest elke zomer duizenden straight edgers van over heel Europa naar Ieper lokt!” “En welke scene trekt Gent aan?” vroeg ik me luidop af. “Gent, dat is de hipstertown, zoals Antwerpen de urban hotspot is en Brussel de place to be voor de artscene.”

27

Terwijl ik mijn laatste woorden typ hoor ik de mannen opnieuw tegen elkaar opbieden. Ik leg mijn gsm neer, drink het glas leeg en pik de draad van het gesprek weer op. “Echt waar! Europa is de meest populaire trekpleister.” Mannen. Betweters. Het pleit verliezen en onmiddellijk een andere kaart trekken. “Ik heb een ongelofelijke site gevonden: sightsmap. Een soort heatmap dat aan de hand van kleuren de meest gefotografeerde plekken op aarde in kaart brengt! En daaruit blijkt dat Europa het meest fotogenieke continent is! Zot eh!” “Werkt dat ook op niveau van steden?”, vraag ik – echt geïnteresseerd! – af. “Jep. Je kan per continent, land, streek of stad ontdekken waar de meest gefotografeerde plekken, gebouwen en monumenten zijn: de toeristische hotspots als het ware! Als je bijvoorbeeld via sightmap inzoemt op Rome zie je dat aan de Spaanse Trappen de meeste selfies genomen worden.” Of dus ook waar je best niet naartoe gaat als je de drukte wil vermijden, bedenk ik me.


|

spiritu-nelen

28

Martijn Nelen – graffiteur, illustrator, slam poëet maar bovenal columnist – bevindt zich in Hogere Sferen.

Hij maakt ook regelmatig grappen over God en de Kerk, en ziet zulks niet als godslastering, “want de intentie is goed”


“De apostel zei: ‘Jezus, U bent herrezen’. Ach dat is zo moeilijk niet, je moet even over het dooie punt heen.”

Finkers staat echter ook te boek als een overtuigd katholiek. Hij is dermate gelovig dat hij naast zijn huis een kapel heeft laten bouwen. Op de vraag of dat niet wat ver ging, antwoordde hij: “Nou… een kinderkamer, dat gaat ook ver.” De grappenmaker. Hij maakt ook regelmatig grappen over God en de Kerk, en ziet zulks niet als godslastering, “want de intentie is goed”. De spot maakt deel uit van zijn geloofsbeleving. Finkers (in een serieuzere bui): “God is een kunstvorm. Niet een lijstje met dogma’s en gedragsregels, maar een kunstvorm. Er zit een soort van Groot Geheim in het bestaan, wat je niet kan uitleggen, maar je kunt er wel een omgangsvorm voor vinden. Zoals de kunst, waaronder humor.” Misschien is Finkers dus eerder een mysticus dan een gelovige, maar zelden hoorde ik een katholiek interessantere uitspraken doen – al zorgen types als aartsbisschop Léonard natuurlijk voor weinig concurrentie op dat vlak.

Mooi gevonden, dat moet zelfs een verstokte ketter als ik toegeven. Nu ja, ketter. Hoewel ongedoopt en slechts één enkele voornaam op zijn identiteitskaart tellend, beschouw ik mijzelf eerder als een agnosticus. Dat zijn creaturen die beweren geen kennis te (kunnen) bezitten over de vraag of er een god is of niet. Sommigen vinden dat een te makkelijke houding, maar waarom moet het – zeker in verband met religie – altijd moeilijk worden gemaakt? Ik vind de humoristische mystiek van Herman Finkers of de openhartige onwetendheid van de agnostici een verademing vergeleken bij de hordes (on)gelovigen die menen Het Grote Gelijk in pacht te hebben. Om het op zijn Finkers te zeggen: “Laten we bidden voor hen die het moeilijk hebben… maar vooral voor hen die moeilijk doen.”

29spiritu-nelen |

Beste lezer, zo af en toe wil ik gebruik maken van dit podium, wat deze column toch eigenlijk is, om u voor te stellen aan andere geniale geesten dan mezelf. Bovenstaand citaat is van Herman Finkers, een Nederlandse cabaretier die bekend staat om zijn droogkomische stijl en taalhumor. U begrijpt waarom ik enige bewondering koester voor deze man – we kunnen tenslotte niet allemaal fan zijn van Geert Hoste.

Dankzij inlevings- en relativeringsvermogen (én pure slimmigheid) slaagt Herman Finkers erin zich te onttrekken aan de welles-nietesspelletjes waarin geloofsdiscussies vaak verzanden. In “Daarboven in de hemel” zingt hij: “Men zegt: ‘de hemel is iets achterhaalds, er wacht ons boven niets. De hemel, wees nou eerlijk, is een verzonnen iets.” Maar de veertigste van Mozart en de liedjes van Jacques Brel zijn ook ooit verzonnen, en toch bestaan ze wel. Iets kan zijn verzonnen en daardoor juist bestaan. Dat soms iets niet verzonnen is, neemt men zomaar aan.”


what’s up doc?

|

what’s up doc?

30

nieuwe aanwinsten in de graffitibib!

Graffiti vzw beschikt over een uitgebreide collectie informatiebronnen over graffiti en street art. Honderden boeken, dvd’s, krantenknipsels, thesissen en magazines. Bekijk de collectie online op de website of kom een kijkje nemen in onze boekenkasten! Raadplegen en ontlenen is gratis! Onze graffitibib is open van maandag tot donderdag van 13.30 tot 17 uur of na afspraak is gelegen in de Dampoortstraat 84, 9000 Gent

Graffiti Cookbook

The complete DIYguide to graffiti BJÖRN ALMQVIST, TOBIAS LINDBLAD DOKUMENT PRESS 2013 978 91 85639 60 1

“Move over, boerinnenbond!” Met zijn tweede cookbook is Dokument Press aardig bezig om Ons kookboek te overklassen. Trouwe lezers van deze recensierubriek herinneren zich nog dat we vorig jaar Street art cookbook bespraken. Dit keer is Graffiti cookbook aan de beurt. Verwacht je aan receptjes voor het maken van inkt, druipstiften, cellofaanmuren en nog veel meer. En net als bij het street art-kookboek zijn er een boel interviews die je prikkelen. Delta, Bates, Shoe, Mad c en nog vele anderen passeren de revue. Wie hoopt in dit boek kant-en-klaarrecepten te vinden over hoe je een correcte graffitipiece opbouwt, komt van een kale reis thuis. Dit boek biedt vooral verschillende methodes aan om te experimenteren met graffiti. Een absolute aanrader! SANDER DEMEESTER


Modart Book # 1

KBTR A student Guide

SANDER DEMEESTER

SANDER DEMEESTER

PETER BOSSCHAERT

|

Een schoolboek over graffiti? Mijn kleine interne hipster gruwelt: graffiti moet underground blijven! Bij het inlezen van Graffiti school blijft dat gevoel in eerste instantie hetzelfde. Op schoolse wijze legt het boek de cultuur van graffiti uit. Er komen ook echt oefeningen aan te pas à la Vervolledig deze Tags, Teken een throw-up met dit woord en Zoek de juiste schaduw. Maar omdat het boek inhoudelijk echt wel sterk is en alles stap voor stap bespreekt, geraak ik meer en meer verkocht. Ik krijg echt zin om er aan te beginnen en de oefeningetjes op te lossen! Graffiti school is eigenlijk het toonbeeld van hoe de graffitiwereld is veranderd: graffiti is mainstream geworden. Tijd om afscheid te nemen van mijn interne hipster... Het is het perfecte boek voor beginners om de grondbeginselen van de kunstvorm onder de knie te krijgen, maar is ook leuk voor meer ervaren graffiteurs om zichzelf te vervolmaken.

Heel klein, bebaard, opvallende kleuren, puntig hoofddeksel: de Utrechtse kabouter, of KBTR, is een cultfiguur in de wereld van graffiti. Deze kleine pinnenmuts duikt al sinds 2006 op in en rond Utrecht. Hoe meer hij verscheen, hoe meer fans hij kreeg. Mensen organiseerden KBTR-zoektochten en overspoelden graffitiblogs met KBTR-foto’s. In 2012 werd de KBTR-hype in boekworm gegoten. In beperkte oplage met gesigneerd bierkaartje, stickervel en genummerd drukwerkje. Hoewel je vaak eenvoudige KBTR’tjes ziet opduiken, blijft hij zelden in zijn rol. De ene keer is hij verkleed als piraat, dan weer als rockster. Toch is dit boek zeker niet geschikt voor kinderen. Zo zie je deze kleine man gretig gebruik maken van drank en drugs en durf ik niet te schrijven wat hij met de smurfin deed. Mijn mening over dit boek? Één woord: genieten!

Dit boek is een prachtige compilatie van het Modart Magazine, een cultmagazine gegroeid uit de Amerikaanse skate- en boardbeweging. Hun moto ‘creative action = active creation’ resulteerde tussen 2003 en 2009 in een reeks magazines vol creatief talent. Laat je opnieuw verrassen met een eigenzinnige selectie van artikels, artiesten, prille illustraties, zinnenprikkelende installaties en werk van onder andere Victor Castillo, Lucy Maclauchan, Moki, Mark Jenkins, Blu, Adrian Blanca en vele vele andere. Een mooi beeld van een tijd toen street art nog echt underground was. Damn, hadden we er maar 2 besteld, dan stak ik er meteen eentje in mijn boekenkast!

what’s up doc?

CHRIS GARTNER THAMES & HUDSON 2013 978 0 500 29097 2

LEON GIESEN, REMKO KOOPMAN BOOYABASE 2012 978 90 815865 0 4

ROGER GASTMAN, CALEB NEELON & ANTHONY SMYRSKI THAMES AND HUDSON 2007 978 0 500 51385 9

31

Graffiti School

De Utrechtse kabouter

The best of Modart Magazine


Vernissage op 17/10 van 19.30 tot 23.30 u.

Expo#8:

GR AF F I TI V Z W DA M POORT S TR A AT 8 4 90 0 0 GE NT

20/10 tot 31/12 van ma tot vrij van 13.30 tot 17 u.

Moment 84 (Dries Celis)

ME ER INFO BIJ STE FA AN • STE FA AN @ GR AFFITIVZ W.BE • 09 233 79 86


Hotspots