Page 1

EF R T S

A

T L U K

NA Y UR

Y R E P

F

AC I R E

H

PRZEWODNIK POMYSŁÓW PO ÓW TW WÓRCZYCH


/ /


UL K E FA R T S

T

NA Y UR

Y PER

F

AC I R E

H

PRZEWODNIK POMYSŁÓW PO ÓW TW WÓRCZYCH /

/


PLAC ZABAW TWÓRCZYCH 2

Ośrodek Kultury Górna


Specjalnością Ośrodka Kultury Górna są autorskie programy z zakresu edukacji kulturalnej oraz wydarzenia animacyjne, np. „Plac Zabaw Twórczych”, „Wykaż inicjatywę”, „Podróże ze sztuką”, „Noc Teatru” czy „Księży Młyn wkręca”. W październiku 2012 r. Ośrodek poszerzył obszar działania o osiedle Olechów, otwierając tam filię pod nazwą Strefa Kultury Otwartej. Ośrodek jest otwarty na inicjatywy mieszkańców, w wyniku czego realizuje działania na terenie całej Łodzi. Podejmuje inicjatywy w parkach, na osiedlowych podwórkach. Współpracuje z mieszkańcami, radami osiedli, szkołami i organizacjami pozarządowymi.

3 PLAC ZABAW TWÓRCZYCH

Ośrodek Kultury Górna to miejsce od przeszło 30 lat aktywne w życiu kulturalnym na terenie Łodzi. Realizowane są tutaj zajęcia skierowane do różnych grup wiekowych – plastyczne, muzyczne, wokalne, literackie, a także konkursy, koncerty i prezentacje artystyczne. Intensywnie działają tu Centrum Aktywnego Seniora oraz grupy amatorskiego ruchu artystycznego – zespół taneczny „Akcent”, grupa literacka „Centauro”, kabaret „Wacław i jego Ferajna”. Ośrodek prowadzi również Galerię Sześciu Obrazów, w której prezentowane są prace profesjonalnych artystów.

Ośrodek Kultury Górna

Ośrodek Kultury Górna


Plac Zabaw Twórczych

strefa kultury na peryferiach

strefa kultury na peryferiach 2017

PLAC ZABAW TWÓRCZYCH

4

Plac zabaw twórczych to z jednej strony konkretna przestrzeń topograficzna – miejsca na terenie Łodzi, znajdujące się poza ścisłym centrum życia kulturalnego. Tytułowe peryferia kultury to osiedla: Górna, Olechów, Nowosolna. To tutaj przez całe wakacje zrealizowanych zostało 12 wydarzeń z zakresu edukacji kulturalnej. Większość tych wydarzeń miała charakter plenerowy, nawiązując wprost do przestrzeni placu zabaw jako miejsca rekreacji na świeżym powietrzu. Plac zabaw twórczych to jednak przede wszystkim przestrzeń mentalna – przestrzeń sztuki i miejsce edukacji kulturowej, w której zabawa, spontaniczność i otwartość są podstawowymi założeniami programowymi. Plac zabaw sensu stricto to miejsce: » integracji i współdziałania » nawiązywania relacji » rekreacji » rozwoju » fantazjowania i pomysłowości » wzmacniania wiary we własne siły i pewności siebie.


strefa kultury na peryferiach 5 PLAC ZABAW TWÓRCZYCH

Stąd wziął się pomysł, by wykreować takie przestrzenie w bezpośrednim otoczeniu, które staną się placem zabaw z twórczym komponentem. Plac zabaw twórczych stał się zatem miejscem: » zabawy ze sztuką » odkrywania sztuki jako obszaru ekspresji » łączenia sztuki z codzienną aktywnością » rozwoju kreatywności » zdobywania kompetencji kulturowych. Poprzez ten przewodnik pragniemy podzielić się metodami pracy i sposobami na oswajanie dzieci ze sztuką. Przewodnik ten powstaje w Roku Awangardy w Polsce. Sztuka awangardowa w świadomości dorosłych uchodzi za trudną i niezrozumiałą. Jej abstrakcyjny charakter sprawia, że stanowi idealną przeciwwagę do działań plastycznych o charakterze ilustracyjnym, dominujących w edukacji systemowej. Plac Zabaw Twórczych staje się więc przestrzenią nieograniczonych możliwości, w których tak trudne pojęcia jak „unizm”, „futuryzm” czy „surrealizm” to proste narzędzia wykorzystywane w zabawie twórczej.


spis warsztatów „Bajka ukryta w rzeźbie”

„Yoga Painting”

lekcja geometrii z Panią Kobro

Spis warsztatów

str. 8-9

„Wiatraczki – napędzanie pozytywnych uczuć” str. 14-15

str. 13 „Złomowa orkiestra” interaktywna instalacja str. 10-11

„Wielki format rzeźbiarski” lekcja geometrii z Panią Kobro str. 12

„Zegary osobiste” str. 16 „Unizm – ale o co chodzi?” str. 17

PLAC ZABAW TWÓRCZYCH

6

„Ty to masz fantazję” – budujemy surrealistyczną instalację

Teatr Tańca PRO „Wióry lecą” str. 18-19

„(Przed)widoki” interwencje w przestrzeni miejskiej

str. 20-21

str. 22-23


„Futurystyczne lalki”

„Piaskownica pełna sztuki”

„I co powiesz?”

str. 32-33

str. 34-35

str. 30-31 „Owady w natarciu” budujemy surrealistyczną instalację

„Umeblowani” ekodizajn

„Złomowa orkiestra II” „Pięknie rośnie” warsztaty ogrodnicze

warsztaty dźwiękowe str. 26-27

„Sztuka pełna piasku”

str. 36-37 Spis warsztatów

„Art in blocks” lekcja geometrii z Panią Kobro str. 38-40

str. 41

7

str. 24-25 „Odlot” Teatr Ognia i Papieru str. 42-43

Biogramy twórców str. 44-47

PLAC ZABAW TWÓRCZYCH

str. 28-29


„Bajka ukryta w rzeźbie” lekcja geometrii z Panią Kobro „Każda rzeźba w granicach swoich zawiera pewną określoną część przestrzeni. Dlatego możemy powiedzieć, że rzeźba zamyka przestrzeń w sobie. Jednocześnie granica rzeźby jest granicą, która zamyka przestrzeń, znajdującą się poza rzeźbą i przedziela ją od przestrzeni zawartej w rzeźbie. (...)” Ośrodek Kultury Górna

Katarzyna Kobro, Władysław Strzemiński, Kompozycja przestrzeni. Obliczenia rytmu Czasoprzestrzennego.

PLAC ZABAW TWÓRCZYCH

8

Trudny język teorii konstruktywizmu i przybliżenie podstaw koncepcji rzeźby czasoprzestrzennej Katarzyny Kobro to temat prowokacyjny w warsztacie artystycznym dla najmłodszych. Dobra zabawa i zmagania twórcze zaproponowane zostały rodzicom i dzieciom jako przestrzeń wspólnej zabawy.

Przebieg: w sali, na ścianach wokół wiszą reprodukcje rzeźb Katarzyny Kobro, w kolorach czerwonym, granatowym, czarnym, białym i żółtym. Wizyta w sali neoplastycznej Muzeum Sztuki w Łodzi i spotkanie „oko w oko” z rekonstrukcjami form to byłaby bardzo pożądana forma spotkania ze sztuką współczesną przed tym warsztatem. Spotkanie rozpoczyna „zagarnięcie”, „opanowanie”, „określenie” przestrzeni. W tekturowych szarych pudełkach zaklejonych szarą taśmą, zamknięta jest pewna przestrzeń. Oglądamy szare prostopadłościany ze wszystkich stron. Przyglądamy się reprodukcjom. Do dyspozycji uczestników przygotowane są pasy folii samoprzylepnej w kolorach rzeźb Katarzyny Kobro oraz zabawki – złote figurki, przygotowane jako „bohaterowie”. Tekturowe, szare pudełka zamienią się w wielokolorowe kompozycje. Na ściankach pudełka pojawią się kwadraty, prostokąty, linie, jakby wprost uciekły z rzeźby. Namalowane postaci ożywiają naszą rzeźbę-pudełko. Powstaje wymyślone przez dzieci opowiadanie, bajka, krótka historyjka zainspirowana wybraną zabawką – postacią z tej opowiastki.


Autorka warsztatu: Monika Goetzendorf-Grabowska

Ośrodek Kultury Górna 9 PLAC ZABAW TWÓRCZYCH

Rzeźby Katarzyny Kobro oparte są na precyzyjnych zasadach matematycznych: zasadzie złotego podziału i ciągu Fibonacciego. Miały ściśle określone proporcje i CZAS wprowadzony do rzeźby. My zajmiemy się teraz kolorem obecnym w rzeźbie konstruktywistycznej. „Na podstawie zdjęć rzeźby Katarzyny Kobro spróbuj odgadnąć jak wygląda rzeźba z wszystkich sześciu stron. Za pomocą kolorowej folii – pasków – wypełnij ścianki, widoki poszczególnych boków. Zamiast Złotego Podziału mamy złoty punkt – TWOJEGO BOHATERA. Wybierz swojego złotego bohatera i na pudełku – rzeźbie narysuj o nim historyjkę, scenkę, jak wszedł do rzeźby i w niej zamieszkał, co robi, kogo spotyka? Kim jest? Znajdź na swojej rzeźbie najważniejszy punkt – tam umieścimy Twojego bohatera”. Każdy z uczestników przedstawia swojego bohatera i opowiada stworzoną przez siebie historię. Wychodzi z warsztatu ze swoją własną rzeźbą. Miejsce: sala warsztatowa, pozbawiona krzeseł i stołów; praca na podłodze. Uczestnicy: dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym wraz z rodzicami. Czas trwania: 1,5 h. Materiały: szare tekturowe pudełka – do sklejenie lub sklejone, folia samoprzylepna – kolory: czerwony, niebieski, czarny, biały i żółty oraz drobne zabawki i figurki pomalowane na złoto.


Interaktywna instalacja to „złomowa orkiestra”, na którą składają się przede wszystkim „instrumenty” perkusyjne – metalowe idiofony – odpowiednio przystosowane z materiałów odpadowych znalezionych m. in. na złomowiskach i w domowych graciarniach. Ma ona służyć grupowemu tworzeniu kompozycji muzycznych oraz swobodnemu, „Złomowa kreatywnemu wydobywaniu dźwięków przez grających. orkiestra”

Ośrodek Kultury Górna

interaktywna instalacja

PLAC ZABAW TWÓRCZYCH

10

Wychodząc z założenia, że użycie odpowiednich bodźców akustycznych oraz motorycznych – w tym przypadku uzyskanych przy pomocy na pozór bezużytecznych i przypadkowych odpadów cywilizacji industrialnej – w sferze muzyki i sztuki jest doświadczeniem mogącym pobudzać wrażliwość estetyczną i wyobraźnię artystyczną człowieka. Projekt warsztatów jest więc zarazem krokiem w kierunku interaktywnej sztuki dźwięku, znoszącej akademicki podział na wykonawcę i słuchacza, oferującej w zamian wspólnotę jednostek współpracujących twórczo i kształtujących wzajemnie swą wrażliwość estetyczną w interakcji ze środowiskiem akustycznym.


Ośrodek Kultury Górna

Celem warsztatu jest propagowanie wykorzystania niekonwencjonalnych (nieinstrumentalnych) źródeł dźwięku w muzyce – wzorowanie się na pracy takich kompozytorów jak John Cage, Harry Partch czy Karlheinz Stockhausen. Nawiązujemy do idei i praktyki ruchu kulturowego industrial, zaistniałego w latach siedemdziesiątych XX w., którego czołowym przedstawicielem jest Z’EV. Rozpowszechniamy też ideę recyklingu – przy użyciu m.in. perkusyjnych instrumentów muzycznych z odzysku oraz spontanicznego używania rozmaitych przedmiotów w celach muzycznych. Autor warsztatu: Rafał Kołacki

11 PLAC ZABAW TWÓRCZYCH

Przygotowane „instrumenty” są stosunkowo łatwe do wykorzystania muzycznego i nie wnoszą barier o charakterze kompetencyjnym – nie wymagają specjalnych umiejętności. Jest to szczególnie praktyczne w zastosowaniu przy pracy z dziećmi. Jako takie są więc dostępne dla każdego, proponując wizję „plemiennej” muzyki inkluzywnej – włączającej wszystkich do wspólnego grania, w miejsce muzyki ekskluzywnej – separującej wykonawców od słuchaczy.


„Wielki format rzeźbiarski”

Ośrodek Kultury Górna

lekcja geometrii z Panią Kobro

Uczestnicy warsztatów stają się twórcami obiektu, będącego częścią przestrzeni, która go otacza. Główną inspiracją dla nich jest hasło „rzeźba rzeźbi przestrzeń”.

PLAC ZABAW TWÓRCZYCH

12

Celem warsztatów jest zakomponowanie i zbudowanie formy przestrzennej w oparciu o stworzoną przez Katarzynę Kobro definicję rzeźby otwartej. Część praktyczną warsztatów poprzedza krótki wstęp merytoryczny, odnoszący się do rozmaitych aspektów związanych z postacią awangardowej rzeźbiarki, charakteru jej dokonań i miejsca twórczyni w historii sztuki współczesnej. Zadaniem uczestników jest przejęcie jej sposobu myślenia i wcielenie się w rolę artystki, która zrewolucjonizowała myślenie o rzeźbie i odeszła od pojmowania rzeźby jako bryły. Autorki warsztatu: Ewa Żochowska, Natalia Kalisz, KREATOORA


Autorki warsztatu: Ewa Żochowska, Natalia Kalisz, Agnieszka Wierzbińska

Ośrodek Kultury Górna

W pierwszej części warsztatów pod okiem instruktorki Yogi dzieci wykonają prosty zestaw ćwiczeń. Następnie, rozciągając swoje ciało, dzieci tworzą wielobarwny obraz za pomocą bosych stóp i dłoni umoczonych w farbie. Podczas ćwiczenia zapisywana jest historia wykonywanych gestów. „Matą” do przebycia tego treningu ciała i umysłu jest leżąca na trawie biała powierzchnia papieru. „Mata” stopniowo pokrywa się farbą nanoszona za pomocą rąk i stóp, a także przy użyciu narzędzi znalezionych w naturze – patyków i liści. Warsztat z założenia powinien odbywać się na świeżym powietrzu [tu: pogoda to uniemożliwiła].

13 PLAC ZABAW TWÓRCZYCH

Yoga painting to połączenie gimnastyki z plastyką. Podczas warsztatów uczestnicy zanurzają się w świecie barw i fantazji, wyczulają zmysły wzroku i dotyku oraz wrażliwość na piękno otaczającej natury.

„Yoga Painting”


„Wiatraczki - napędzanie pozytywnych uczuć” „Im częściej się wyraża uczucia pozytywne, tym częściej się je przeżywa.” Ośrodek Kultury Górna

Maria Król-Fijewska

PLAC ZABAW TWÓRCZYCH

14

„Wiatrak to symbol szczęścia, pomyślności, dobrobytu. Na warsztatach wykonamy małe, kolorowe wiatraczki. Będą obracały się dzięki podmuchom powietrza. Może patrzenie na nie poprawi humor, podniesie energię i sprawi, że świat będzie bardziej przyjazny i kolorowy. Ale to nie wszystko. Na warsztacie zajmiemy się również uwalnianiem pozytywnych uczuć. Poznamy wartość pozytywnych twierdzeń i tego, jak bardzo mogą one zmieniać nasz świat. Wiatraczki będą obiektami, które pomogą przekazać otoczeniu tę cząstkę nas, która postrzega świat optymistycznie”.

Przebieg zdarzenia: przygotowanie materiałów do konstruowania wiatraczków; wykonanie szablonu i wycięcie formy wiatraczka z przezroczystej, kolorowej folii; rozmowa na temat sytuacji, zjawisk, osób, które wywołują pozytywne uczucia: „Jakie sytuacje albo osoby wywołują u was pozytywne emocje? Zapiszcie je na kolorowej folii, z której powstaną wasze wiatraczki”.


Ośrodek Kultury Górna

Autorka warsztatu: Beata Marcinkowska

15 PLAC ZABAW TWÓRCZYCH

Zadaniem uczestników jest zapisanie markerem, na przygotowanych wcześniej foliach, najważniejszych słów związanych z pozytywnymi uczuciami. Kolejne działania to nacięcie przygotowanej kwadratowej formy wiatraczka po przekątnych, wykonanie otworów i przełożenie oraz zamocowanie wiatraczka na ogrodzeniu lub patyku. Następnie – wykonanie prób z wiatraczkami na wietrze. Uczestnicy: rodzice i dzieci w wieku 4-12 lat, czas trwania: ok. 2 godzin, materiały: kolorowe, przezroczyste folie, nożyczki, szpilki, drut, koraliki, korek, markery, patyczki.


„Zegary osobiste”

Ośrodek Kultury Górna

Uczestnik tworzy pracę plastyczną, posługując się techniką mieszaną: pastele + malarstwo farbami akrylowymi. Wyraża w pracy plastycznej emocje i uczucia, stosując odpowiednie barwy, kształty. Poznaje zasady mieszania kolorów i stosuje je w swojej pracy w celu uzyskania jak największej ilości odcieni.

PLAC ZABAW TWÓRCZYCH

16

Przebieg zajęć: prowadzący inicjuje rozmowę na temat czasu, przywołując znane powiedzenia, jak np.: „czas leci”, „czas się dłuży”, „dla zabicia czasu”. Prosi uczestników, aby podzielili się swoimi refleksjami na ten temat i przytoczyli najczęściej używane przez siebie zwroty. Każdy uczestnik lub zespół (wg uznania – np. mama i dziecko) otrzymuje tekturę oraz pędzle, farby, wodę i pastele. Zostaje poinstruowany, jak stworzyć podstawę pod „Zegar osobisty”- ma namalować na płaszczyźnie dowolne wzory i kształty w ulubionych kolorach. Prace zostają odłożone do wyschnięcia. W tym czasie uczestnicy otrzymują koła z białego brystolu, na których tworzą własne tarcze zegarów. Zaznaczają swoje szczęśliwe godziny, rysują lubiane symbole, znaki itp. Skończone „tarcze zegarów” zostają przyklejone na pomalowanych wcześniej tekturach. Finałem spotkania jest wspólne oglądanie prac, refleksje, komentarze uczestników.

Materiały: tektury formatu 35 x100cm, farby akrylowe, grube i cienkie pędzle, palety, pojemniki na wodę, pastele olejne, koła z białego brystolu do wykonania tarcz zegarów, klej, folia malarska do zabezpieczenia podłoża. Autorka warsztatu: Anna Meissner


„Unizm – ale o co chodzi?”

Przebieg pracy: warsztat rozpoczyna się od krótkiego omówienia cech charakterystycznych dla koncepcji unizmu stworzonej przez Władysława Strzemińskiego. Powstaną prace plastyczne zainspirowane tematem unizmu. Kolorowe kompozycje zostaną namalowane klejem na czarnym kartonie i posypane solą, następnie na wypukły solny obraz uczestnicy zajęć pipetami naniosą krople tuszu, które w niesamowity sposób rozpłyną się po pracy. Czas trwania zajęć: 3h; materiały: czarny karton, klej w płynie, sól, kolorowe tusze, pipety, pojemniki na tusze i sól, ręczniki papierowe, mokre chusteczki, folia; grupa docelowa: dzieci od 3 lat, młodzież i dorośli. Autorka warsztatu: Justyna Rochala

17 PLAC ZABAW TWÓRCZYCH

Celem warsztatu jest poszerzenie wiedzy z zakresu historii sztuki, poznanie ciekawej techniki plastycznej oraz rozwijanie wyobraźni. Warsztat wyzwala ekspresję plastyczną dziecka i jego twórczą postawę. Uczestnicy ćwiczą koncentrację i umiejętność posługiwania się narzędziami pracy artysty-plastyka. Przygotowują się do roli przyszłego odbiorcy sztuki.

Ośrodek Kultury Górna

Czym jest unizm? Kto był jego twórcą? Kim był Władysław Strzemiński?


Teatr Tańca PRO „Wióry lecą” akcja performatywna

Ośrodek Kultury Górna

Teatr Tańca PRO tworzy obszar, w którym ruch, dźwięk i osobowość stanowią spójną całość.

PLAC ZABAW TWÓRCZYCH

18

Podstawowym założeniem grupy jest poszukiwanie nowych form wyrazu i wykorzystanie indywidualnych możliwości każdego tancerza. Choreografie powstają w wyniku aktywnej kreacji wszystkich członków zespołu. Improwizacja jest głównym tworzywem spektakli „PRO”. Darcie pierza, wyskubki, wydzirki, pierzajki, szkubki – czyli tradycyjne spotkania gospodyń wiejskich. Wspólna praca, śpiewy, pogaduchy, poczęstunek i zabawa. Skubaczki były bezinteresowną formą pomocy sąsiedzkiej. Nikt nie oczekiwał zapłaty, rewanżowano się skubaniem pierza w innych domach. Parafrazując – „Wióry lecą!” to spotkania przyjaciółek, które spędzają wspólnie czas na owocnych działaniach.


Ośrodek Kultury Górna PLAC ZABAW TWÓRCZYCH

19

Spektakl-akcja performatywna pt.: „Wióry lecą!” Scenariusz, reżyseria, realizacja: zespół w składzie Katarzyna Grambo, Katarzyna Martyka-Fiećko, Justyna Sobieraj-Bednarek, Wiktoria Wieczorek Muzyka: collage


„(Przed)widoki”

Górna – przestrzeń miejska

interwencje w przestrzeni miejskiej

PLAC ZABAW TWÓRCZYCH

20

Cykl wydarzeń artystyczno-edukacyjnych poświęconych możliwościom i sile naszej wyobraźni.

Wizualność otoczenia wpływa na naszą wrażliwość i oddziałuje na zmysły. Otoczenie zastane nie zawsze nam odpowiada – może nas drażnić, męczyć. Nie zawsze mamy moc, żeby je zmienić, ale potęga naszej wyobraźni może wszystko. Cykl spotkań artystycznych to zaproszenie najmłodszych do zatrzymania się, rozejrzenia, skupienia uwagi i myśli na otaczającej nas rzeczywistości. To spotkanie ze zjawiskiem „kadrowania” – wybierania z otoczenia rzeczy najistotniejszych.

Zdjęcia zostają wydrukowane na wielkoformatowej tkaninie / banerze. Przeniesienie skali nieomal 1:1 powoduje, że obraz działa jeszcze silniej. To, co na małej fotografii można ukryć, nie zauważyć, tu pojawia się z taką samą siłą, jak w realnym świecie: śmieci są duże, obdrapane kamienice są realistyczne. Etap realizacyjny poprzedza faza projektowa: na małych czarno-białych wydrukach odbywa się wizualizacja naszych pragnień, potrzeb, marzeń.


Autorki warsztatu: Monika Goetzendorf-Grabowska, Beata Marcinkowska

Górna – przestrzeń miejska 21 PLAC ZABAW TWÓRCZYCH

Poznajemy charakter i naturę dzieł Fernanda Leger’a (francuskiego malarza związanego z kubizmem). Zaczynamy kreślić nasze wielkoformatowe rysunki markerami do tagowania, to pozwala zachować proporcje kreski przy wielkoformatowych reprodukcjach zdjęć miejsc. Kreska pięciocentymetrowej szerokości to właściwe proporcje świata na banerach. Kolejny etap polega na określeniu stref koloru na naszych ogromnych grafikach. Ograniczamy gamę kolorystyczną do barw podstawowych: czerwonej, żółtej i niebieskiej. To nawiązanie do barw używanych przez malarzy awangardowych, którzy w tych kolorach dostrzegli esencję prawdy barwnej o świecie. Kształty sprowadzili do form uproszczonych, w konsekwencji do linii (Mondrian). Podsumowaniem tej interwencji artystycznej jest zderzenie i obecność „banerów” w miejscach, gdzie zrobione zostały zdjęcia. To konfrontacja miejsca, czasu i marzenia.


Górna – przestrzeń miejska

„Ty to masz fantazję” – budujemy surrealistyczną instalację

PLAC ZABAW TWÓRCZYCH

22

Na warsztatach dzieci stworzą wspólną instalację przestrzenną przy pomocy prostych i pozornie bezużytecznych materiałów, które powszechnie uważa się za śmieci – tekturowych pudeł i plastikowych butelek. Pudła zostaną najpierw pokryte czarnymi, graficznymi malunkami inspirowanymi pracami przedstawicieli surrealizmu. To od inwencji uczestników zależeć będzie, w co przeobrazi się łukowa konstrukcja z pudeł – może zamieni się w smoka, ptaka, dżdżownicę? W ten sposób powstanie surrealistyczna instalacja z pogranicza jawy i snu, burząca logiczny porządek rzeczywistości. Autorka warsztatu: Ewa Żochowska i Natalia Kalisz, KREATOORA


PLAC ZABAW TWÓRCZYCH

23

Górna – przestrzeń miejska


„Pięknie rośnie” warsztaty ogrodnicze

Nowosolna

Wszystko co żyje, wytwarza dźwięki i odbiera bodźce. Mówiąc do roślin czule i radośnie sprawiamy, że rosną lepiej. Warsztat ogrodniczy „Pięknie rośnie” polega na przygotowaniu sadzonki, ozdobieniu doniczki (puszki lub worka jutowego) oraz zapisaniu na tasiemce i przyczepieniu sentencji dedykowanej roślinie, by pięknie rosła. Przebieg zdarzenia: przygotowanie sadzonek ziół (np. rozmaryn, bazylia, cząber), przygotowanie odpowiedniej wielkości kieszonek z worków jutowych i fizeliny (wielkość 40 x 15 cm) lub puszek metalowych (np. po groszku czy kukurydzy). Puszkę obklejamy taśmą malarską, by stworzyć oryginalną kompozycję. Malujemy ją, używając kolorów żółtego, niebieskiego, czerwonego lub barwy białej i czarnej – poruszamy się w temacie awangardy i tu inspirujemy się twórczością Katarzyny Kobro. Na spód worka wyściełanego fizeliną lub na spód puszki wsypujemy kilka, kilkanaście ziaren keramzytu (nie ubijamy), następnie trochę ziemi (ubijamy) i wkładamy sadzonkę, którą zasypujemy ziemią i zalewamy wodą. W razie potrzeby dosypujemy ziemię.

PLAC ZABAW TWÓRCZYCH

24

Teraz czas na sentencję. Spisujemy jedno zdanie na tasiemce i przyczepiamy agrafką do worka jutowego z sadzonką lub przyklejamy na puszkę. Wskazówka: sentencja to „pozytywna myśl”, podkreślająca walory smakowe czy zapachowe roślinki. Uczestnicy: rodzice i dzieci w wieku 4-12 lat. Czas trwania ok. 5 godzin. Materiały: sadzonki różnych ziół, tasiemki, pisaki, agrafki, taśma malarska, worki jutowe, sznurek, flizelina, keramzyt, ziemia do kwiatów, woda, puszki metalowe, nożyczki, rękawiczki ochronne, farby w sprayu. Autorki warsztatu: Dorota Schreiber i Joanna Grzybowska


PLAC ZABAW TWÓRCZYCH

25

Nowosolna


„Złomowa orkiestra II” warsztaty dźwiękowe

Nowosolna

Wspólne kolektywne granie i muzykowanie. Niemal wszystkie nasze „instrumenty” i przedmioty wydobywające dźwięk pochodzą ze złomowisk i domowych graciarni. Wystarczy dokonać kilku drobnych przeróbek.

PLAC ZABAW TWÓRCZYCH

26

Naszą orkiestrę tworzą: » Kotły (garnki różnego rodzaju), kanistry – o określonej i wpółokreślonej wysokości dźwięku, w zależności od miejsca uderzenia oraz zastosowanej pałki. Zazwyczaj nie wymagają żadnych poprawek, przeróbek. » Grzechotki z blaszanych puszek i termosów – różnych rozmiarów. Małe metalowe puszki są napełnione śrutem, kamyczkami, ziarnem. Po wsypaniu do środka materiału grzechoczącego (różnego rodzaju), otwór zaklejamy taśmą. » Gongi z pokryw od beczek, pralek i innych obiektów – różnych rozmiarów, oczyszczone z farb i rdzy z wywierconymi dwiema dziurami, przez które przedziewamy sznurek. Grają w określonej i wpół określonej wysokości brzmienia, zawieszane na stelażach lub trzymane bezpośrednio w ręce. Uderzane są pałkami z miękkimi końcówkami. » Patelnie – różnych rozmiarów, wydające dźwięki o wyraźnie rozpoznawalnej wysokości, przypominają dźwięk małych gongów. Należy odłączyć rączkę i następnie wwiercić dwie dziurki na sznurek. Uderzane są miękkimi pałkami. » Dzwonki wietrzne – z dużych gwoździ i małych prętów zawieszane na żyłce lub sznurku. Gramy na nich poprzez przesunięcie ręką przez cały zestaw. » Dzwonki ze sztabek – niezbyt duże, o różnych kształtach, o określonej wysokości dźwięku, zawieszane na żyłce lub sznurku. » Dzwonki prętowe – od kilku do kilkunastu prętów metalowych o różnej długości i grubości (do kilku cm), zawieszone poziomo lub położone na podstawkach i uderzane prętami metalowymi. » Płyty blaszane – zawieszone pionowo na ramie lub trzymane w ręku, dźwięk wydobywa się przez potrząsanie blachy za wolno wiszący koniec lub uderzanie ciężką, miękką pałką bliżej górnej krawędzi.


Partytura ta może wyglądać w następujący sposób: poziomo po lewej stronie w kolejnych wierszach wpisujemy nazwy grup wykorzystywanych źródeł dźwięku. Następnie pionowo w kolejnych kolumnach tabeli wpisujemy części składowe partytury. Ustalamy nazwę i przebieg wykonania utworu, zaznaczając grę konkretnej grupy „instrumentów” znakiem X. Następnie osoba prowadząca warsztaty wybiera źródło dźwięku (np. gong, patelnia), którym będzie dawał znaki do zmiany kolejnych części składowych partytury. Pierwszy sygnał z tego źródła oznacza początek utworu, każde kolejne uderzenie jest sygnałem dla następnych elementów partytury. Autor warsztatu: Rafał Kołacki

27 PLAC ZABAW TWÓRCZYCH

Przebieg warsztatów: przygotowanie „instrumentów” (wiercenie, skrobanie, cięcie, budowanie) – około 1-2 h. Pod nadzorem prowadzącego warsztaty uczestnicy sami budują, przerabiają, remontują wcześniej zgromadzone przedmioty. Indywidualna nauka wydobywania dźwięków na „instrumentach” – około 1h. Pod czujnym okiem prowadzącego warsztaty, uczestnicy zgłębiają technikę gry na przydzielonych wcześniej „instrumentach” (każdy z uczestników otrzymuje jeden „instrument”). Wspólne granie – około 1,5 h. Po indywidualnych ćwiczeniach uczestnicy powinni być gotowe do kolektywnego grania. W tym celu, prowadzący warsztaty dzieli grupę w zależności od wykorzystywanych „instrumentów” (może to być np. grupa gongów, grzechotek, instrumentów pocieranych czy rur). Rysuje na tablicy prostą, schematyczną partyturę.

Nowosolna

» Łańcuchy – zwykłe łańcuchy mogą służyć jako przedmiot grzechoczący, kiedy trzymamy je w ręku i potrząsamy. » Łańcuchy z wieczek od zniczy – kilkumetrowe łańcuchy z nawleczonymi wieczkami od zniczy, potrząsane albo/i uderzane o twarde podłoże wydają niepowtarzalny dźwięk. Inna możliwość to rzucanie luźnych wieczek o kamienną podłogę – dzięki czemu powstaje inny, równie niesamowity dźwięk. » „Instrumenty” pocierane – wykonane z puszek różnej wielkości z umieszczonym w środku prętem o długości około 30 cm (w zależności od wielkości puszki). Należy w puszcze posiadającej jedną pokrywę wywiercić otwór średnicy pręta. Następnie przełożyć go przez wywierconą dziurę i zabezpieczyć jego oba końce materiałem, który uniemożliwi jego wypadanie (może to być nakrętka o średnicy pręta). » „Instrumenty” dęte – różnej średnicy karbowane rurki od instalacji sanitarnych, kupione tanio w marketach budowlanych. » Pałki – integralną częścią prawie wszystkich „instrumentów” są różnego rodzaju pałki, które można wykonać samemu (wystarczy obkleić filcem lub innym miękkim materiałem drewniane listewki o owalnym przekroju) lub kupić gotowe w sklepie z akcesoriami muzycznymi.


„Owady w natarciu”

Nowosolna

– budujemy surrealistyczną instalację

PLAC ZABAW TWÓRCZYCH

28

Warsztaty artystyczne, podczas których uczestnicy stają się autorami obiektów surrealistycznych. Powstają przybierające kształty owadów rzeźby autorstwa małych dłoni. Następuje powtórne wykorzystanie różnorodnych opakowań i sprowadzenie ich do roli cennego budulca, głównego materiału rzeźbiarskiego.


Nowosolna Każdy owad stworzony został z materiałów powszechnie uważanych za śmieci: plastikowe butelki PET, plastikowe nakrętki, opakowania tekturowe, ścinki tektury, gąbki, kawałki drutu. Powstały eco zabawki w postaci surrealistycznych owadów, które uczestnicy warsztatów zabrali ze sobą do domów. Autorki warsztatu: Ewa Żochowska, Natalia Kalisz, KREATOORA

PLAC ZABAW TWÓRCZYCH

29


Futurystyczne lalki

Olechów

Warsztat plastyczno-teatralny, nawiązujący do fascynacji futurystów maszyną i techniką.

PLAC ZABAW TWÓRCZYCH

30

Z elektrośmieci (starych telefonów, czajników, lamp, itp. oraz niepotrzebnych śrubek, kabli, baterii) dzieci konstruują lalki – roboty, które później zagrają w przedstawieniu teatralnym. Oto jak awangarda łączy się z ekologią. Autorki warsztatu: Ewa Żochowska, Natalia Kalisz, KREATOORA


PLAC ZABAW TWร“RCZYCH

31

Olechรณw


„Piaskownica pełna sztuki”

Olechów

Piaskownica – magiczne miejsce zabaw, spotkań. Zabawa piaskiem, budowanie zamków, budowli, usypywanie form to jedna z najbardziej naturalnych aktywności małego dziecka: rozwija wyobraźnię przestrzenną, stymuluje zmysł dotyku – poprzez kontakt z naturalnym tworzywem.

PLAC ZABAW TWÓRCZYCH

32

Tematem zabaw jest otaczające nas MIASTO. Podczas warsztatu odtwarzamy w piaskownicy ulice, domy, place. Znana zabawa „stawiania babek” służy do budowania architektury miasta. Jest pretekstem do przeniesienia go na nasze osobiste mapy. Warsztaty realizowane są w oparciu o technikę sypania kolorowego piasku. Fakturalne, szorstkie OBRAZY pobudzają palce do odkrywania świata przez dotyk. Kolorowe formatki przezroczystej folii to galeria mapek. Pozwola oglądać znane nam miasto przez nasze usypane kolorowe obrazy. Inaczej teraz patrzymy na naszą najbliższą okolicę: przez kolor i pod słońce. Autorka warsztatu: Monika Goetzendorf-Grabowska


PLAC ZABAW TWร“RCZYCH

33

Olechรณw


„I co powiesz?”

Ośrodek Kultury Górna

Wzbudzamy zainteresowanie sztuką XX w. Powstają efektowne, barwne zdjęcia w stylistyce popkulturowej. To radosna zabawa dla całej rodziny, wzmacniająca więzi i rozwijająca kreatywność. Przygotowanie warsztatu – wyznaczamy trzy niewielkie stanowiska (ok. 2 x 2 m, max. 6 x 6 m). Pierwsze stanowisko to miejsce szalonej charakteryzacji – naszykowany jest stolik z lusterkiem, krzesła, zestaw kosmetyków do malowania twarzy oraz różne gadżety wykonane z tektury: okulary, wąsy, kokardy, krawaty, fryzury. Drugie stanowisko to miejsce, w którym przygotowane są monidła i plansze z tekstami – monidła z superbohaterami i superbohaterkami, z wyciętymi otworami na twarz oraz komiksowe „dymki” z dowolnymi hasłami. Trzecie stanowisko to miejsce sesji zdjęciowej.

PLAC ZABAW TWÓRCZYCH

34

Dzieci wybierają plansze i charakteryzacje dla swoich rodziców i najbliższych. Superbohaterem staje się tata, brat, wujek, dziadek, a Superbohaterką – mama, siostra, ciocia, babcia… Bohater pozuje do zdjęcia, wkładając twarz w otwór monidła. Bohater jest odpowiednio ucharakteryzowany, dzięki przygotowanym wcześniej tekturowym gadżetom. Może mieć również pomalowaną twarz. Zachęcamy, by to dzieci malowały dorosłych – jest to wówczas naprawdę wspaniała rodzinna zabawa. Ostatnim etapem jest sesja zdjęciowa – pozowanie do zdjęć z monidłami, w fantazyjnych charakteryzacjach. W ten sposób powstaje pamiątkowe zdjęcie awangardowej mamy i awangardowego taty, a także całej szalonej, uśmiechniętej rodzinki. Dodatkowo zdjęcie może być opatrzone indywidualnym hasłem – teksty w formie komiksowego „dymku” z tektury, trzymane są przez pozujące do zdjęcia osoby.


Ośrodek Kultury Górna

Autorka warsztatu: Barbara Wójcik-Wiktorowicz

35 PLAC ZABAW TWÓRCZYCH

Wykonywanie „chmurek” do komiksów to dalszy etap zabawy. Trzeba napisać tekst odpowiadający na pytanie przewodnie wydarzenia – tu pytanie brzmi: „Jak się bawię na Górnej?”. Powstają zdjęcia portretowe – postać od głowy do pasa. Czas przewidziany dla osób działających na stanowiskach: 3-15 min. Wykorzystane materiały: tkaniny do stylizacji, gadżety np. kokardki, fryzury, korale, opaski itp. oraz rekwizyty płaskie, wykonane z tektury, np.: konewka, kubek, miecz, wąsy, okulary. Pudełko charakteryzatora: farby do malowania twarzy, pędzelki, woda, chusteczki nawilżane, gąbeczki, lusterko. Monidła: tektury z namalowanymi superbohaterami (4-6 szt. do wyboru), tektury – tła dla superbohaterek (4-6 szt.), chmurki-dymki komiksowe: 4 szt. twardych, 30 szt. miękkich (miękkie można naklejać na twarde), klej i pędzle do kleju, markery do pisania własnych haseł.


„Umeblowani” ekodizajn

Ośrodek Kultury Górna

„Umeblowani” to warsztaty ekodizajnu stanowiące wspólną szaloną zabawę w projektantów mebli i elementów wyposażenia wnętrz.

PLAC ZABAW TWÓRCZYCH

36

Fotel z torebek foliowych wypychanych ścinkami tektury, dywan- patchwork z foli i papieru, tekturowa lampa czy... klapki? Dlaczego nie! Poprzez konstruowanie obiektów przestrzennych młodzi uczestnicy nauczą się współpracy z innymi, będą rozwijać swoją kreatywność, pomysłowość, sprawność manualną oraz myślenie przestrzenne tak, aby w przyszłości potrafili świadomie kształtować i budować świat wokół siebie. Zrozumieją, że myśląc ekologicznie można nadać drugie życie odpadom poprzez tworzenie ciekawych obiektów. Tym sposobem zapoznają się z pojęciem upcyklingu, ekodizajnu i podstaw projektowania. Autorki warsztatu: Ewa Żochowska, Natalia Kalisz, KREATOORA


PLAC ZABAW TWÓRCZYCH

37

Ośrodek Kultury Górna


„Art in blocks” lekcja geometrii z Panią Kobro

Ośrodek Kultury Górna

Zestaw kształtów przestrzennych do samodzielnej organizacji własnych rytmów czasoprzestrzennych

PLAC ZABAW TWÓRCZYCH

38

Zabawa ruchowa, gimnastyka dla umysłu, ćwiczenie z wyobraźni, analiza dzieła sztuki, studium przypadku rzeźby unistycznej – wszystko razem, zależy od wieku uczestników, możliwości, okoliczności, potrzeb, oczekiwań, czasu, prowadzących itp. … To prowokacja do podjęcia działań wokół rzeźby unistycznej, wokół zasad przyjętych i opracowanych przez artystów awangardowych, m.in. Katarzynę Kobro, Pieta Mondriana w sposób lekki i ruchowy!

Miejsce realizacji zajęć: przestrzeń otwarta – sala, taras… Formy prostopadłościanów pokryte z różnych stron tkaniną o barwach podstawowych: czerwony, żółty, niebieski i niekolorach: biały i czarny i stalowo-szary. Jasnopopielaty kolor na kształtkach oznacza powietrze – przestrzeń wolną. Zmusza do spojrzenia „przez”. Projekt wielkogabarytowych klocków i prototyp dostępny w Ośrodku Kultury Górna w Łodzi.


Ośrodek Kultury Górna 39 PLAC ZABAW TWÓRCZYCH

Ćwiczenia: » Z rozsypanych form ułóżcie prostopadłościan w taki sposób, żeby każda z jego ścian była w innym kolorze (wstępem do tego ćwiczenia dla dzieci młodszych może być etap pierwszy: przyjrzeć się klockom ułożonym, rozsypać i dopiero wtedy próbować ułożyć).


» Ułóżcie dowolny rytm z klocków (biorąc pod uwagę kolejno: kształt, wielkość i kolor).

Ośrodek Kultury Górna

» Zbudujcie „tunel” do przechodzenia „na czworakach” – jakie kolory znalazły się we wnętrzu?

PLAC ZABAW TWÓRCZYCH

40

» Zbudujcie miejsce, w którym można się schronić / ukryć. » Zbudujcie miejsce do pracy / rozmowy w grupie. » Zbuduj wesoły tor przeszkód. Jakie kolory są „wesołe”? itd., itd. Autorka warsztatu: Monika Goetzendorf-Grabowska


Autorka warsztatu: Monika Goetzendorf-Grabowska

Ośrodek Kultury Górna

Nasze idealne miasto „rysujemy” za pomocą uważnego sypania kolorowego piasku na formatki folii. Powstaną subtelne, przezierne osobiste mapy ścieżek naszych myśli. Technika usypywania to rodzaj medytacji w rozbieganym codziennym życiu.

41 PLAC ZABAW TWÓRCZYCH

Zrealizowany na pikniku warsztat poprzedza rozmowa o mapie, o rysunku ulic i budynków.

„Sztuka pełna piasku”


„Odlot” Teatr Ognia i Papieru

Ośrodek Kultury Górna

Ciemność, oczekiwanie, cisza i zapach. Ta towarzysząca spektaklom Teatru Ognia i Papieru magiczna chwila jest niczym prolog. Jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki, rozlewa się przed publicznością nić ognia. Ognisty język sunie…

PLAC ZABAW TWÓRCZYCH

42

Na scenę wkracza przewodnik, demiurg, kreator – odziany w czarny płaszcz i katowski kaptur. Za nim posłusznie, wsłuchana w jego słowa-gesty podąża dziewczyna. Kreator podpala kolejne postaci ognistego widowiska. Widziane w ciemności formy przekształacają się gwałtownie w płonące rzeźby, aby po chwili, którą chciałoby się zatrzymać, zakończyć żywot jako szkielet odarty z życia. Znikają uskrzydlone krzesła – zwierzęta, znika wesoły linoskoczek i drabina do…, znikają pytające, wahające się ludziki.

Spotkanie dwóch postaci widowiska, naszych przewodników: kreatora i dziewczyny zakończy próba podpalenia człowieka – krzyża… dziewczyna oddala się, ucieka?


reżyseria: Grzegorz Kwieciński, Teatr Ognia i Papieru

Ośrodek Kultury Górna 43 PLAC ZABAW TWÓRCZYCH

Na scenę wkracza teraz zupełnie odmienna postać: mała dziewczynka bawiąca się kolorową piłką w pobliżu tlących się jeszcze obiektów, zbyt blisko. Jej wspólna zabawa – gra z dziewczyną ze spektaklu, wśród żaru i dymu nie jest pozbawiona melancholii. Widownia zostaje z ciemnością, muzyką i z obrazem pod powiekami ognistego spektaklu, pełnego metafor, analogii i dialogu z samym sobą.


Agata Dawidowicz, autorka koncepcji programowej „Placu Zabaw Twórczych”, dyrektor

Biogramy twórców

Ośrodka Kultury Górna w Łodzi. Kulturoznawca – teatrolog (absolwentka Uniwersytetu Łódzkiego w 2006 r.). Posiada ponad 10-letnie doświadczenie w tworzeniu i przeprowadzaniu projektów kulturalnych w teatrach, ośrodkach kultury, organizacjach pozarządowych. Od 2011 r. zatrudniona w Ośrodku Kultury Górna w Łodzi – najpierw jako specjalista ds. projektowo-programowych i promocji, następnie jako kierownik filii na Olechowie, od lipca 2016 r. jako dyrektor. W latach 2008-2014 współtworzyła (do 2012 r. jako prezes) Fundację FORM.ART realizując kluczowe projekty, pozyskując zewnętrzne źródła finansowania, prowadząc PR. W latach 2001-2008 współtworzyła Teatr of Manhattan (łódzka scena off). Pracowała też w Teatrze Dzieci Zagłębia im. Jana Dormana w Będzinie jako główny specjalista. Dotychczas opracowała i zrealizowała kilkanaście projektów współfinansowanych przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Narodowe Centrum Kultury, Muzeum Historii Polski, Urząd Miasta Łodzi, Komisję Europejską.

PLAC ZABAW TWÓRCZYCH

44

Dorota Schreiber, absolwentka pedagogiki oraz podyplomowych studiów z zarządzania

Biogramy twórców

na Uniwersytecie im. Mikołaja Kopernika w Toruniu. Od 2010 roku koordynuje projekty w organizacjach pozarządowych, jest przewodniczącą zarządu Fundacji YouHaveIt w Toruniu. Od 2017 roku pracuje w Ośrodku Kultury Górna w Łodzi. Dotychczas zrealizowała m.in. takie projekty jak „Searching for the city” i „Dance to feel somebody” – międzynarodowe wymiany dla młodzieży, „Pocztówki z Nigdy Nigdy” – dwie edycje warsztatów video i scenograficznych dla młodzieży, „Subiektywność Świata”, „Demoscena – sztuka 8 i 16 bitowa”, „Galeria Miłość”, „Plac Zabaw Twórczych – strefa kultury na peryferiach”, „Na linii słowa – twórcze badania relacji słowa i obrazu”, „Ruchy nieteoretyczne” – internetowa subiektywna mapa osiedla Olechów z punktu widzenia jego nastoletnich mieszkańców. W 2009 roku współtworzyła portal ekologiczny.torun.pl. Głównym obszarem jej zainteresowań są innowacyjne działania edukacyjne dla dzieci, młodzieży i dorosłych, współpraca z artystami i specjalistami różnych dziedzin sztuki oraz angażowanie lokalnej społeczności w nowoczesne formy uczestnictwa w kulturze. Regularnie organizuje warsztaty twórcze z zakresu video, animacji, fotografii cyfrowej, ecodesignu, sztuki ulicznej oraz upowszechnia sztukę współczesną.


Monika Goetzendorf-Grabowska, artysta plastyk, pedagog. Autorka, kuratorka

i współorganizatorka licznych projektów artystyczno-edukacyjnych (m.in. Ogólnopolski Przegląd Projektów Artystyczno-Edukacyjnych 1999-2000, 2008, 2009, Festiwal Sztuki Małego Dziecka 2000-2017, SEN 2008). W latach 2008-2009 trener twórczości w programie Enterprenarial Leadership (Holandia). Prowadzi warsztaty rozwoju osobistego, warsztaty artystyczne, zajęcia dydaktyczne. Rozwija własne zainteresowania z zakresu postawy twórczej u najmłodszych i pielęgnowania jej u dorosłych. Stypendium Naukowe Prezydenta Miasta Łodzi (1997), Stypendium artystyczne Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2008). Przewodnicząca Zarządu Polskiego Komitetu Międzynarodowego Stowarzyszenia Wychowania przez Sztukę PK InSEA oraz członek Związku Polskich Artystów Plastyków, okręg łódzki. Realizacje z zakresu fotografii, instalacji artystycznej, grafiki użytkowej, identyfikacji wizualnej.

Rafał Kołacki, muzyk związany z następującymi zespołami: HATI, Mammoth Ulthana,

Innercity Ensamble, T’ien Lai i Molok Mun. Nagrał i wydał kilkanaście płyt i zagrał kilkaset koncertów na całym świecie (m. in. Unsound New York, CTM Berlin, Ars Electronica Linz etc.). Jest pomysłodawcą i współautorem multimedialnych projektów Tonopolis (2010) www.tonopolis.pl oraz Orient Potockiego. Dźwiękopis. (2012). Prowadzi również działalność solową, pasjonując się w swojej twórczości sztuką field recording (w jej różnych wariantach), perkusyjną muzyką akustyczną oraz elektroniką z gatunku drone music. Nagrywa muzykę do filmu (Panoptikon 2013), słuchowisk i bajek (Bajki dla odważnych 2013). Do tej pory wydał cztery solowe płyty Tonopolis. Impression from the Town (2010), Panoptikon (2013), Ninkyo Dantai (2014) oraz Aux oreilles d’un etranger (2015). W marcu 2016 miała premierę jego kolejna płyta Hijra. NOISE from the Jungle (2016). Jest autorem instalacji dźwiękowych.

45 PLAC ZABAW TWÓRCZYCH

Pięknych w Łodzi (w 2012 r. dyplom z wyróżnieniem w pracowni sitodruku i graficznych technik łączonych, aneks w pracowni malarstwa). Od 2014 r. członkini Łódzkiego Stowarzyszenia artystów ElArt. Od roku 2013 prowadzi pracownię Grafiki, Malarstwa i Fotografii na Księżym Młynie w Łodzi. Jest laureatką licznych nagród, m.in. Stypendium Prezydenta Miasta Łodzi dla osób zajmujących się twórczością artystyczną, animacją i upowszechnianiem kultury, nagroda w ramach konkursu ,,Studenci dla Łodzi kreujemy lokalnie’’ za autorski projekt akcji artystycznej, nagrody w ramach XXIX Konkursu im. W. Strzemińskiego: Nagroda Miejskiej Galerii Sztuki w Łodzi, Nagroda Stowarzyszenia AD REM, Nagroda miesięcznika ,,Kalejdoskop”. Autorka sześciu wystaw indywidualnych. Uczestniczka licznych wystaw zbiorowych i projektów artystycznych. www.nataliakalisz.pl

Biogramy twórców

Natalia Anna Kalisz, absolwentka Wydziału Grafiki i Malarstwa na Akademii Sztuk


Grzegorz Kwieciński, artysta plastyk i reżyser. Jest autorem ponad 70 realizacji

teatralnych w teatrach lalkowych i dramatycznych (reżyseria, scenografia, adaptacje teatralne). Od 1978 r. prowadzi autorski, plastyczny Teatr Ognia i Papieru, w którym zrealizował 14 spektakli prezentowanych na najważniejszych festiwalach teatralnych w Polsce i na świecie (ponad 80 artystycznych podróży zagranicznych). W latach 1984-89 dyrektor artystyczny Teatru Lalki i Aktora im. A. Smolki w Opolu. W latach 1990-93 dyrektor naczelny i artystyczny Państwowego Teatru Lalek „Pinokio” w Łodzi. Od 1991 r. do 2007 r. członek Zarządu POLUNIMA. W latach 198593 wykładowca Akademii Teatralnej w Warszawie na Wydziale Sztuki Lalkarskiej w Białymstoku. Współzałożyciel Fundacji im. Jana Dormana w Będzinie oraz członek Rady Fundacji. W latach 1994-2002 dyrektor Miejskiego Ośrodka Kultury w Pabianicach. Wykonuje zawód artysty plastyka i reżysera (indywidualna działalność twórcza). W 1999 r. przebywał na stypendium Rządu Panamskiego; był wykładowcą tamtejszej szkoły teatralnej. Grzegorz Kwieciński prezentował swoje prace na wielu wystawach indywidualnych i zbiorowych w kraju i za granicą. Laureat wielu nagród m.in. Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze - Gloria Artis” 2008. Więcej na: http://www.theatreoffireandpaper.art.pl

Biogramy twórców

Beata Marcinkowska, artysta plastyk, pedagog, doktor sztuki w dyscyplinie sztuki

PLAC ZABAW TWÓRCZYCH

46

piękne. Uprawia twórczość intermedialną, w której zajmuje się różnorodnymi aspektami życia współczesnego człowieka, jego tożsamości i przypisanych jej kulturowo cech. Realizuje własne projekty artystyczne – obiekty, instalacje, kolaże, and art i performance. Bierze udział w wystawach indywidualnych i zbiorowych oraz akcjach artystycznych, działaniach transmedialnych i sitespecific. Projektuje i prowadzi warsztaty edukacyjne i artystyczne dla dzieci, młodzieży i dorosłych. Jest autorką publikacji w tym podręczników i ćwiczeń do plastyki dla dzieci i młodzieży wydawanych przez WSiP i Wydawnictwo Szkolne PWN. Kieruje Katedrą Rzeźby, Intermediów i Działań w Przestrzeni na Wydziale Sztuk Wizualnych Akademii Sztuk Pięknych im. Wł. Strzemińskiego w Łodzi. Sekretarz PK InSEA.

Anna Meissner, artysta plastyk, pedagog. Pracuje z dziećmi, młodzieżą i dorosłymi.

Prowadzi warsztaty plastyczne dla grup przedszkolnych i szkolnych oraz półkolonie letnie w ramach Laboratorium Działań Artystycznych w Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi. Prowadzi zajęcia z przedmiotu: Metodyka Nauczania Plastyki na studiach podyplomowych w Akademii Humanistyczno-Ekonomicznej w Łodzi. Interesuje się metodami rozwijania zdolności twórczych, stymulowania wyobraźni oraz kreatywnego myślenia zarówno dzieci i młodzieży jak i dorosłych. Szczególnie koncentruje się na roli, jaką odgrywa sztuka oraz twórczość w rozwoju osobowości jednostki. W ramach własnej działalności artystycznej uprawia malarstwo sztalugowe. Jest członkiem Zarządu Polskiego Komitetu InSEA. Absolwentka Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi. Pracuje z dziećmi, młodzieżą i dorosłymi. Prowadzi warsztaty plastyczne rozwijające dyspozycje twórcze, wyobraźnię, rozbudzające zainteresowanie sztuką, wrażliwość na piękno natury i ekologiczne podejście do życia codziennego…


Justyna Rochala, założycielka Pracowni „Zosia Samosia”, absolwentka Wydziału Sztuk

Wizualnych Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi. Od wielu lat prowadzi zajęcia z dziećmi przekazując im doświadczenie zdobyte pracując jako scenograf, rzeźbiarz i grafik. Współpracowała z Muzeum Animacji Se-Ma-For prowadząc warsztaty animacji poklatkowej oraz z Fundacją FORM.ART, gdzie pracowała jako animator kultury. www.facebook.com/pracowniazosiasamosia.pl

Agnieszka Wierzbińska, związana z jogą od 2004 roku. Od 2008 roku nauczyciel

Ewa Żochowska, łódzka malarka i projektantka, absolwentka Akademii Sztuk Pięknych

w Łodzi. Jest autorką kilku wystaw indywidualnych w Łodzi, Warszawie i Krakowie. Uczestniczyła w wielu wystawach zbiorowych. Prowadzi autorską pracownię i galerię KREATOORA oraz CAFE KREATOORA na Księżym Młynie w Łodzi. Współtwórczyni marki Porąbane Meble by E&N. Jest współorganizatorką kulturalnych wydarzeń (m.in. Otwarte Pracownie Księży Młyn w ramach Nocy Muzeów 2014-2017, Łódź Design Festival 2013-2015, Fotofestiwal 2017) oraz warsztatów artystycznych: malarskich, graficznych, ekodizajnu, meblowych, scenograficzno-filmowych. www.kreatoora.pl

47 PLAC ZABAW TWÓRCZYCH

Barbara Wójcik-Wiktorowicz, scenograf teatralny, plastyk, absolwentka łódzkiej Akademii Sztuk Pięknych. Od ok. 20 lat zajmuje się praktyką happeningu, performance’u i akcji artystycznych. Jako scenograf, współpracowała dotychczas z takimi teatrami jak m.in.: Teatr Lalki, Maski i Aktora „Groteska” w Krakowie, Teatr Lalki i Aktora w Wałbrzychu, Teatr Lalek „Rabcio” w Rabce, Teatr Dzieci Zagłębia im. J. Dormana w Będzinie, Teatr Maska w Rzeszowie. Jest autorką projektów edukacyjno-artystycznych, laureatką nagród indywidualnych m.in. Towarzystwa Kultury Teatralnej w Warszawie, Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Za autorski spektakl plastyczny otrzymała I nagrodę podczas Międzynarodowego Festiwalu Działań Plastycznych i Teatralnych „Zdarzenia” w Tczewie. Jest członkiem Zarządu Międzynarodowego Stowarzyszenia Wychowania przez Sztukę InSEA.

Biogramy twórców

dynamicznej ashtanga vinyasa jogi. Uczennica wspaniałych nauczycieli, od których czerpała wiedzę i inspirację podczas licznych warsztatów i wyjazdów jogicznych. Już dwa razy pogłębiała swoją wiedzę i praktykę w Indiach. W 2010, 2012 i 2016 roku spędziła wiele miesięcy w południowych Indiach, gdzie pogłębiała swoją praktykę ashtanga jogi u Sri BNS Iyengara. Ukończyła kursy pranayamy, joga mudr, mantr i ajurwedyjskiego masażu Shirodhara.


1.

Logo. Wersja podstawowa

strefa kultury na peryferiach

Redaktor prowadzący: Monika Goetzendorf-Grabowska Redakcja i korekta: Agata Dawidowicz, Dorota Schreiber Projekt grafiki tytułowej: Dagmara Pochyła 2017/06

Zdjęcia: Damian Igielski, Monika Goetzendorf-Grabowska Opracowanie graficzne: Monika Goetzendorf-Grabowska Skład, przygotowanie do druku i druk: Grey Studio Paweł Myszkowski

PLAC ZABAW TWÓRCZYCH

48 Wydawca: Ośrodek Kultury Górna ul. Siedlecka 1 93-138 Łódź tel./fax 42 684 66 47 e-mail: sekretariat@gorna.pl www.gorna.pl www.facebook.com/PlacZabawTworczych/

Licencja CC BY-NC-ND 4.0

ISBN: 978-83-943001-2-8


Licencja CC BY-NC-ND 4.0

ISBN: 978-83-943001-2-8

Plac Zabaw Twórczych_Przewodnik pomysłów twórczych // scenariusze  
Plac Zabaw Twórczych_Przewodnik pomysłów twórczych // scenariusze  

Plac Zabaw Twórczych / Strefa kultury na peryferiach Szalona podróż ze sztuką, wielkoformatowe instalacje, warsztaty dźwiękowe, warsztaty og...

Advertisement