Page 1

ADRESSİZ MEKTUPLAR Sana asla gönderilmeyecek mektuplar yazıyorum bugünlerde… Satırlarım ne şikayet, ne umut , ne de beddua şimdilerde. Yalnızca yüreğime ağır gelen yükünü hafifletiyorum dilim döndüğünce Evet sen bizden vazgeçeli henüz dört ay oldu . Sanki yılların ağırlığını taşıyorum omuzlarımda. Gideli uzun zaman olmuşta ben vuslatın hasretiyle cebelleşip duruyorum yaşamın kıyısında. Ne zaman yabancı olmuştuk biz. Başka göze ,başka tene değmeye korkarken nasıl da bir çırpıda bitivermiştik. Yılların eskitemeyeceği bir sevgimiz , yaşlansak ta ilk günün heyecanıyla çarpacak kalplerimiz vardı hani bizim. Susuyorum ben şimdilerde, yalnızca susuyorum. Acemiyim artık tüm sevmelere. Kenara çekildim öyle bakıyorum hayata kıyısından usulca. Biliyorum bir gün sana olan hasretlerimin benzi de solacak ,tuhaf bir boşluk olacak içimde seni sevmeyi unuttuğum gün. Ve melez bir rengim olacak grisinde de hep hüzün. Sen öyle derdin ya hep “bir gün beni sevmekten vazgeçersen, ben bu canımdan vazgeçerim diye. Ne güzel vazgeçişlerin varmış şimdilerde senin. Haberini alıyorum başkalarından .Duydum ki hayalini kurduğumuz yuvada başka biriyle mutlu olabilmek için hayli telaş içindeymişsin bu aralar. Kurduğumuz hayalleri başkalarıyla yaşamak için miydi bizim uğraşlarımız. Her ayrılışta her engelde yine birbirini bulan ellerimiz başka ellerin sıcaklığıyla mı avunacaktı artık. Bir adım öteye gidemem senden derken neyi anlatıyordun bana, böylemi oluyordu senin bende kalışların. Zaman zaman belki unuttuğumu düşünerek hatırlatıyorsun kendini bana. Ya mesajına uyanıyorum eskiden olduğu gibi ya da mail atıyorsun posta kutuma. “Nasıl geçiyor günlerin diyorsun”. Bir şey söylemeye varmıyor dilim. Geçmiyor desem geçiyor beklide ama geçiyor desem de farkında değilim nasıl geçtiğinin. Bana senin olmadığın yerdeki zamanı soruyorsun. Geçse ne olur ki … Vazgeçişlerim olmaya hazırlıyorum seni . Çok zaman sonra hatırlamak istiyorum. Ama senden ayrılırken büyük konuşmuşum galiba ben. Her şey sensiz de iyi olur demiştim. Herkes bir düzen kurar, mutlu olurdu başka hayatlarda. Bir kaç yılda bir karşılaşılır, iki çift de laf edilebilirdi belki de. Seni bilmiyorum ama benim işim hayli zor bu günlerde. Ne yokluğuna alışabildim, ne de bir anlamım var bu hayatta. Benim vazgeçişlerim, yeminlerim, kendime verdiğim sözlerim senin bana bakan sıcak gözlerini hatırlayana kadarmış anlıyorum. Ve seni gönderemediğim mektuplarda seviyorum yine. Geceler boyu yazdıklarımı okuyorum geçip senin yerine. Özledim gerçekten ,yorgun bir nota gibiyim hep aynı beste. Bir vuslat şarkısı söylüyor dilim artık sadece. Yorulsam da, yıpransam da, boynum bükülse de ağır gelmiyor bana hissettirdiklerin. Bazen keşke diyorum, keşke bu gece gelmesen aklıma. Eğlenceli bir kitap seçiyorum kütüphanemden, başka şeylerle meşgul etmek istiyorum kafamı. Ama ilk birkaç sayfa sürüyor her şey. Sonra satırlar benim yerime geçip beni okumaya başlıyor. İçimi, kıyılarımı deşiyor tek tek . Ve yine sana yazarken buluyorum kendimi. Nereye gitsen bendesin yine bazen yağmurun sesinde bazen bir yabancının gölgesinde. Ama ne sevincime sığıyorsun ne de gizli ahlarıma .Koyamıyorum seni içimde hiçbir yere, kaldırıp bir kenara da atamıyorum ,öylece duruyorsun boşlukta bir yerde. Şimdi ben gidiyorum ,ama sana yazarım yine. Sonra da okurum seni yazdığım satırlardan tekrar sessizce. Sen duymazsın, bilmezsin ama ben anlatırım her şeyi içtenlikle .Unut demiyorum tabi ki arada hatırla sende beni, bir tebessüm olsun gözlerinde.

HOŞCAKAL SEVGİLİ MUTLU OL TERCİHLERİNLE…

YASEMİN ÜMİT

9

(9) adressiz mektuplar  
Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you