Issuu on Google+

λογοτεχνικό περιοδικό

τεύχος 2 Απρίλιος 2014 ΓΥΜΝΑΣΙΟ Λ.Τ. ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΟΥ

«Με πλώρη τη φαντασία»


ΓΥΜΝΑΣΙΟ Λ.Τ. ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΟΥ ΛΑΜΙΑΣ

2


ΓΥΜΝΑΣΙΟ Λ.Τ. ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΟΥ ΛΑΜΙΑΣ «Ένα ανοιξιάτικο κυριακάτικο πρωινό» Βάσια Πολύζου Ήταν ένα ευχάριστο πρωινό της Κυριακής. Εγώ και η οικογένεια μου είχαμε βγει μία βόλτα στον παραλιακό δρόμο. Μόλις ο ήλιος είχε ανατείλει και οι ακτίνες του χυνόντουσαν στη θάλασσα σαν ποτάμι.

Σταματήσαμε εκεί κοντά για να θαυμάσουμε τη μαγευτική θέα της θάλασσας. Ήταν τόσο υπέροχη και όμορφη ! Τι διαφορετική εικόνα από αυτή της πόλης ! Η φύση είναι καταπράσινη και γεμάτη λουλούδια, ενώ στην πόλη αντικρίζεις παντού τσιμέντο! Αφού απολαύσαμε το θέαμα της πρωινής φύσης και αναπνεύσαμε τον πεντακάθαρο αέρα της, ξεκινήσαμε πάλι. Ο καιρός ήταν ηλιόλουστος. Ο αέρας της φύσης είναι αρκετά διαφορετικός από της πόλης !

3


ΓΥΜΝΑΣΙΟ Λ.Τ. ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΟΥ ΛΑΜΙΑΣ Ύστερα από λίγο περνούσαμε δίπλα από ένα χωράφι γεμάτο κατακόκκινες παπαρούνες. Ο πατέρας μου μας έδωσε την ευκαιρία να σταματήσουμε και να μαζέψουμε λίγες από αυτές. Καθώς εμείς ασχολούμαστε με τα λουλούδια, η μητέρα μου έφερε από το αυτοκίνητο κάτι να τσιμπήσουμε. Γευτήκαμε το νόστιμο γεύμα μας κάτω στο πράσινο γρασίδι. Αφού φάγαμε, περπατήσαμε λίγο, για να γεμίσουν τα πνευμόνια μας καθαρό αέρα. Το είχαμε τόσο ανάγκη από την κλεισούρα της πόλης. Κατά τη μία η ώρα ξεκινήσαμε, για να επιστρέψουμε στο σπίτι μας. Το ευχάριστο πρωινό μας έπαιρνε τέλος. Πόσο στενοχωρήθηκα γι’ αυτό! Μακάρι να είχα την ευκαιρία να πήγαινα αυτή την εκδρομή κάθε μέρα !

4


ΓΥΜΝΑΣΙΟ Λ.Τ. ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΟΥ ΛΑΜΙΑΣ

«Μια ανοιξιάτικη μέρα» Σοφία Σταθοπούλου Η Μαρία και η Λένα είναι κολλητές φίλες. Το Σάββατο η Λένα πήγε στο σπίτι της Μαρίας. Βαριόντουσαν μόνες τους και, αφού έξω έκανε ζέστη, αποφάσισαν να πάνε για πικ νικ στο δάσος. Σε ένα καλάθι έβαλαν φρούτα, τσιπς, χυμούς, νερό, κουλούρια, ένα τραπεζομάντιλο, ποτηράκια και πιατάκια. Τα έβαλαν στα ποδήλατά τους και έφυγαν για το δάσος.

Μόλις έφτασαν στο δάσος, έστρωσαν κάτω από ένα δέντρο. Αφού έφαγαν και ήπιαν έφυγαν για εξερεύνηση. Περπατούσαν, ώσπου έφτασαν σε ένα μικρό ξέφωτο με πολλά λουλούδια, πεταλούδες, ένα ποταμάκι, ελαφάκια, σκιουράκια και πουλάκια. Ήταν ένα μαγευτικό τοπίο. Μάζεψαν πολλά λουλούδια για τους γονείς τους. Ξαφνικά ο ουρανός σκοτείνιασε και μαύρα σύννεφα έκρυψαν τον ήλιο, ακούστηκε μια βροντή και άρχισε να βρέχει. Πήραν τα ποδήλατά τους και αφήνοντας πίσω τους τα σκουπίδια τους. Την επόμενη μέρα ο ουρανός φώτισε και οι ακτίνες του ήλιου έπεσαν πάνω στο γυάλινα μπουκάλια του χυμού. Λίγο αργότερα έπιασε φωτιά το δάσος. Ένας δασοφύλακας ειδοποίησε την πυροσβεστική, αλλά δυστυχώς κάποια δέντρα καεί. Ωστόσο έσβησαν τη φωτιά. Τα κορίτσια το άκουσαν στην

5


ΓΥΜΝΑΣΙΟ Λ.Τ. ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΟΥ ΛΑΜΙΑΣ τηλεόραση και τότε συνειδητοποίησαν ότι από τα σκουπίδια τους προκλήθηκε η φωτιά. Τότε έφυγαν για το δημαρχείο και ζήτησαν από τον δήμαρχο να κάνουν δεντροφύτευση στην καμένη περιοχή. Μετά από κάποιες μέρες ξεκίνησαν το φύτεμα νέων δενδρυλλίων και συμμετείχαν εθελοντές από την περιοχή και φυσικά τα δύο κορίτσια που ζήτησαν συγγνώμη για την αμέλειά τους. Ο Δήμαρχος τις αντάμειψε για το θάρρος τους.

Το μάθημα που πρέπει να πάρουμε όλοι μικροί και μεγάλοι είναι ότι δεν πρέπει να πετάμε τα σκουπίδια μας έξω στην φύση, γιατί μπορεί να προκαλέσουμε προβλήματα χωρίς να το θέλουμε.

6


ΓΥΜΝΑΣΙΟ Λ.Τ. ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΟΥ ΛΑΜΙΑΣ

«Πάσχα» Ιωάννα Χαντζή

Έφτασε ο Απρίλιος, ήλος λαμπερός ανθίζουν τα λουλούδια και γέμισαν με φώς. Φτάνει και το Πάσχα και σπάμε αυγά μακάρι να νικήσω και τούτη την φορά. Και όταν η μεγάλη μέρα φτάσει θα σουβλίσουμε αρνιά Όλοι μαζί παρέα μαζευτείτε να κάνουμε γλέντι τρομερό και να πιούμε ένα ποτό. και όταν τελειώσει όλο αυτό θα πάω σπίτι για να κοιμηθώ και θα ονειρευτώ το γλέντι το τρελό.

7


ΓΥΜΝΑΣΙΟ Λ.Τ. ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΟΥ ΛΑΜΙΑΣ

8


ΓΥΜΝΑΣΙΟ Λ.Τ. ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΟΥ ΛΑΜΙΑΣ «Οι προετοιμασίες για το Πάσχα»

Κατερίνα Μήτσου – Αναστασία Βλάχου

Ήταν ένα ανοιξιάτικο πρωινό, ανοίγω την πόρτα και νιώθω σαν να έχω βρεθεί σε έναν εξωπραγματικό κόσμο. Ακούω τα πουλιά να κελαηδούν χαρμόσυνα, τα χρωματιστά λουλούδια βγαίνουν στα πράσινα λιβάδια. Το νερό τρέχει γοργά στις όχθες των ποταμών. Όπου και αν κοιτάξω, βλέπω χρωματιστές πεταλούδες να παίζουν μεταξύ τους. Όλη η φύση φαίνεται να κάνει μια μεγάλη γιορτή σαν να περιμένει κάτι. Γενικά όλος ο κόσμος φαίνεται να γιορτάζει για κάτι χαρμόσυνο. Όλοι περιμένουμε το Πάσχα. Στο δρόμο καθώς περπατώ βλέπω πολλούς ανθρώπους να πηγαίνουν στα φυτώρια και να αγοράζουν σπόρους λουλουδιών, για να τα φυτέψουν στο σπίτι τους. Μαζί τους είμαι και εγώ, πηγαίνω σε διάφορα φυτώρια, για να διαλέξω τα πιο πολύχρωμα λουλούδια για το σπίτι μου. Αρχικά πήρα μια γαρδένια, πολλές τριανταφυλλιές διαφορετικού χρώματος και είδους και πολλά κρινάκια.

Πηγαίνω γρήγορα στο σπίτι και φορώ τα ρούχα κηπουρικής και παίρνω και τα απαραίτητα εργαλεία. Άρχισα να τα φυτεύω σε διαφορετικά μέρη το καθένα από αυτά. Στο βραχόκηπο, στα παρτέρια και στις γλάστρες. Αφού τα πότισα και τους έριξα λίπασμα, πήγα στην κουζίνα, για να ετοιμάσω το φαγητό για τα παιδιά, επειδή θα ερχόντουσαν σε λίγο από το σχολείο.

9


ΓΥΜΝΑΣΙΟ Λ.Τ. ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΟΥ ΛΑΜΙΑΣ Αμέσως, αφού ήρθαν τα παιδιά και τους έβαλα να φάνε και να παίξουν, πήγα να τελειώσω τις ετοιμασίες μου για το Πάσχα. Πρώτα άρχισα να κατεβάζω από το πατάρι τα πασχαλιάτικα διακοσμητικά και τα σεμεδάκια που πάνω τους ήταν ζωγραφισμένα κίτρινα πουλάκια, κόκκινα αυγά και καλαθάκια. Έπειτα άνοιξα τα πακέτα και έβγαλα κεράκια σε σχήμα κόκκινων αυγών, λαγουδάκια και κίτρινα πουλάκια. Μετά βγήκα έξω στο μπαλκόνι και φώναξα τα παιδιά να έρθουν να διακοσμήσουμε μαζί το σπίτι. Ήρθαν ενθουσιασμένα και από τη χαρά τους άρχισαν να τρέχουν γύρω μου και να με παίρνουν αγκαλιά. Το εσωτερικό σπίτι ήταν έτοιμο. Το απόγευμα κατέβηκα στην αυλή και άρχισα να βάφω λευκά τα πεζούλια, τις μάντρες και τους κορμούς των καρποφόρων δέντρων. Τέλος με κόκκινη μπογιά έβαψα όλες τις γλάστρες. Το σπίτι πλέον ήταν έτοιμο να υποδεχθεί το Πάσχα!!!

10


ΓΥΜΝΑΣΙΟ Λ.Τ. ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΟΥ ΛΑΜΙΑΣ «Ο άνθρωπος και η φύση» Φαμπιόνα Σάχου

Η φύση με την ομορφιά γίνεται πηγή απόλαυσης και αρμονίας για τον άνθρωπο που αγαπά να βρίσκεται κοντά της καθημερινά.

Ο ήλιος βγαίνει για να φωτίσει τα λουλούδια και να δώσει χαρά στον κόσμο στα παιδιά, για να πηγαίνουν στη φύση να δουν ότι γύρω υπάρχει ομορφιά.

11


ΓΥΜΝΑΣΙΟ Λ.Τ. ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΟΥ ΛΑΜΙΑΣ Όταν την Άνοιξη βγαίνουν τα λουλούδια ανθίζουν ξανά το άρωμά τους μοιράζουν παντού, γι’ αυτό η φύση είναι λαμπερή, όμορφη κι αγαπητή.

«Άνοιξη» Δήμητρα Βελέντζα – Κωνσταντίνα Χριστοδούλου

12


ΓΥΜΝΑΣΙΟ Λ.Τ. ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΟΥ ΛΑΜΙΑΣ

13


ΓΥΜΝΑΣΙΟ Λ.Τ. ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΟΥ ΛΑΜΙΑΣ Έρχεται η Άνοιξη, με τα πολλά λουλούδια, με ευωδιές, με χρώματα, με φύλλα, με καλούδια. Και με παιχνίδι και χαρά γεμίζει το παιδάκι και παίζει χαρωπά στους κήπους του Αι-Γιαννάκη.

Στα βουνά και στις αυλές απλώνει πρασινάδα κι ευχαριστεί που λιάζεται και πάλι η αγελάδα. Στις πεδιάδες πρόσχαρα οργώνουν τα χωράφια και στο ποτάμι το γοργό απλώνουν τη μπουγάδα.

14


ΓΥΜΝΑΣΙΟ Λ.Τ. ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΟΥ ΛΑΜΙΑΣ

Στην πέτρινη τη βρύση τρέχει το νερό και πίνει το παιδάκι, αφού είναι καθαρό. Και στα βουνά τα όμορφα βελάζουν οι κατσίκες, αφού πεινάνε πια κι αυτές, κοντεύει μεσημέρι.

Οι φωτεινές οι μέρες έρχονται ξανά και χαμόγελο θα υπάρχει σε κάθε γειτονιά. Έρχεται η Άνοιξη με τα πολλά λουλούδια, με χαρά, με ευωδιές και με πολλά τραγούδια.

15


ΓΥΜΝΑΣΙΟ Λ.Τ. ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΟΥ ΛΑΜΙΑΣ

«Άνοιξη» Ευαγγελία Μιχαλοπούλου

Η Άνοιξη έχει ζέστη Αλλά είναι σαν καλοκαίρι Έχει όμορφα λουλούδια Σαν τα κύματα στ’ ακρογιάλια Τα χορτάρια είναι πράσινα Η θάλασσα είναι γαλάζια Υπάρχει μέσα τους μια μοναξιά με καρδιά Μέσα τους νιώθουν μαζί Γιατί ζουν μια ολόκληρη ζωή

16


ΓΥΜΝΑΣΙΟ Λ.Τ. ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΟΥ ΛΑΜΙΑΣ

«Νύχτα» Παναγιώτα Πήχα

Ήταν μια θάλασσα βαθιά με δυο δελφίνια μοναχά μπαμ το ένα μπαμ και τ’ άλλο φύγαν ξαφνικά μέσα στη νυχτιά.

17


ΓΥΜΝΑΣΙΟ Λ.Τ. ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΟΥ ΛΑΜΙΑΣ

Ήταν μια νύχτα ήσυχη στα χάδια της με πήρε και αποκοιμήθηκα χαλαρά.

«Θάλασσα» Βασίλης Καραγιώργος

Σκοτεινή ήταν η θάλασσα έλαμπε από μακριά που χτύπαγε το κύμα

18


ΓΥΜΝΑΣΙΟ Λ.Τ. ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΟΥ ΛΑΜΙΑΣ πάνω στα βραχάκια τα μικρά κι ένα καραβάκι διέσχιζε το κύμα με άσπρα όμορφα πανιά.

Όταν έφτασε στη στεριά πάτησε στην άμμο την παχιά ευτυχισμένος ο ψαράς γιατί έπιασε καλή ψαριά.

«Αγάπη» Θωμάς Τριανταφύλλου

19


ΓΥΜΝΑΣΙΟ Λ.Τ. ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΟΥ ΛΑΜΙΑΣ Η αγάπη είναι ένα συναίσθημα που δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από ψυχρούς ανθρώπους και παγωμένες μηχανές. Η αγάπη θέλει έρωτα, χαρά, ευτυχία αλλά και ανοιχτά μυαλά και καλόκαρδους ανθρώπους. Όποιος έχει ξεχάσει ή έχει πάψει να αγαπά, πληγώνει συνειδητά ή ασυνείδητα. Μπορεί να πληγώσει και να πληγωθεί πολύ εύκολα.

!!!Η ΑΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΗ!!! Μαρία Καραντζιούνη

20


ΓΥΜΝΑΣΙΟ Λ.Τ. ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΟΥ ΛΑΜΙΑΣ

Τα βράδια με φεγγάρι σε σκέφτομαι και λέω: "Πόσο θέλω να ‘μουνα μαζί σου" κι έτσι κλαίω. Τα βράδια στο κρεβάτι μου, σε βλέπω στα όνειρά μου

21


ΓΥΜΝΑΣΙΟ Λ.Τ. ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΟΥ ΛΑΜΙΑΣ και θέλω να σε σφίξω αμέσως στην αγκαλιά μου. Αχ, πόσο θέλω να `ρθω να σου πω με δυο λέξεις τι νιώθω πως "σ` αγαπώ". Μα ένα βράδυ ένα βράδυ σαν το αποψινό θα μπω στην καρδιά σου, να σου δείξω πόσο σε λαχτα��ώ.

Τα μάτια σου σαν με κοιτάξουνε, φτάνω ως τον ουρανό κι ακόμα πιο πάνω. Τα χέρια σου σαν μ` αγκαλιάσουνε, σφιχτά τα κρατώ και πάω παραπάνω.

22


ΓΥΜΝΑΣΙΟ Λ.Τ. ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΟΥ ΛΑΜΙΑΣ

Σε θυμάμαι και κλαίω τις μέρες του χειμώνα, σε θυμάμαι και λέω: " Ας ερχόσουνα τώρα". Σε θέλω κάθε λεπτό και ψιθυρίζω στη νύχτα, να σε φέρει εδώ αγκαλιά που σε είχα. Θέλω να σε έχω αγκαλιά τα λόγια είναι περιττά να λιώνω σαν τη φλόγα αγάπη μου σαν πρώτα.

23


ΓΥΜΝΑΣΙΟ Λ.Τ. ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΟΥ ΛΑΜΙΑΣ

Ένα χαμόγελο και ο κόσμος θ` αλλάζει σελίδα μια ματιά και η δύση θα φεύγει απ’ την πυξίδα. Το χαμόγελό σου μου φτιάχνει τη μέρα, φωτεινό σαν ήλιος πέρα για πέρα.

24


ΓΥΜΝΑΣΙΟ Λ.Τ. ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΟΥ ΛΑΜΙΑΣ

«Η αγάπη μας κυβερνά» Κλαρίσα Σάχου

Μόνο μ’ ένα βλέμμα σου με κάνεις παιχνιδάκι στα όνειρά μου κάθε βράδυ παίζουμε μαζί κρυφτό.

Μόνο μ’ ένα χάδι σου καίγομαι στη φωτιά σου ίσως μ’ ένα δάκρυ σου μπορεί και να σωθώ.

Δεν αντέχω μακριά σου ούτε ένα λεπτό

25


ΓΥΜΝΑΣΙΟ Λ.Τ. ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΟΥ ΛΑΜΙΑΣ γι’ αυτό θα ‘ρθω να σου πω «σ’ αγαπώ».

Δεν πειράζει που δε μ’ αγαπάς μου αρκεί που σε γνώρισα σ’ αγαπάω εγώ και σε θέλω πάντα εδώ.

Πες μου, πες πως μ’ αγαπάς άλλο πια μη με πονάς έλα στην αγκαλιά μου σου χρωστάω τα φιλιά μου.

Το σκοτεινό χαμόγελό σου θα γίνει φωτεινό,

26


ΓΥΜΝΑΣΙΟ Λ.Τ. ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΟΥ ΛΑΜΙΑΣ όταν στην αγκαλιά μου σφιχτά θα σε κρατώ.

Μια καλημέρα θέλω να μου πεις κι η μέρα μου θα φτιάξει να είσαι σίγουρος θα δεις.

27


ΓΥΜΝΑΣΙΟ Λ.Τ. ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΟΥ ΛΑΜΙΑΣ

«Μου λείπεις» Βασίλης Μαυράδας – Αιμίλιος Άλλα

28


ΓΥΜΝΑΣΙΟ Λ.Τ. ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΟΥ ΛΑΜΙΑΣ

Είσαι στο μυαλό κάτι μαγικό και όπου πας εσύ

29


ΓΥΜΝΑΣΙΟ Λ.Τ. ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΟΥ ΛΑΜΙΑΣ θα ‘μαι πάντα εγώ να σου τραγουδώ Μου λείπεις στο φωνάζω και στο λέω εσύ θα είσαι πάντα στο μυαλό και με το χέρι στην καρδιά μου αισθάνομαι πως σε αγαπώ Δεν ξέρω τι είναι αυτό που μου συμβαίνει μ ‘αρρωσταίνει και μου ‘χει πάρει το μυαλό Είσαι μια τρελή για μένα ιδέα που τόσο πολύ την αγαπώ τρέχω σε γιατρούς, νοσοκομεία μέχρι να γιατρευτώ

«Αγάπη» Γιάννης Μαυράδας

30


ΓΥΜΝΑΣΙΟ Λ.Τ. ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΟΥ ΛΑΜΙΑΣ

Αγάπη είναι ένα συναίσθημα Που την καρδιά ραγίζει Που πολύ κόσμο στεναχωρεί Και άλλοτε την ευτυχία χαρίζει Η αγάπη από κανέναν δεν κρύβεται Υπάρχει μέσα στη καρδιά μας Υπάρχει μέσα στα όνειρα Και στην κρυφή ματιά μας

31


ΓΥΜΝΑΣΙΟ Λ.Τ. ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΟΥ ΛΑΜΙΑΣ

Η αγάπη θέλει έρωτα Θέλει χαρά μεγάλη Και από τότε που σε γνώρισα Έχει αξία άλλη Η αγάπη μου για εσένα Ποτέ δεν σταματά Είναι σαν την καρδιά Που δυνατά χτυπά

32


ΓΥΜΝΑΣΙΟ Λ.Τ. ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΟΥ ΛΑΜΙΑΣ

«Απέραντος δρόμος» Κατερίνα Μήτσου – Αναστασία Βλάχου

Περπατώ και δε κοιτώ τίποτα πια στο δρόμο αυτό μες το μυαλό, μες τη ψυχή μια εικόνα έχει χαραχτεί

Θέλω ν' αλλάξει αυτή η ζωή να γίνει χαρούμενη και μαγική όλοι οι άνθρωποι να προχωρούν να είναι ευτυχισμένοι και να χαμογελούν

Βλέπω απέραντο δρόμο με λύπη

33


ΓΥΜΝΑΣΙΟ Λ.Τ. ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΟΥ ΛΑΜΙΑΣ μακάρι να πάψει να συνεχίζει χαμόγελα να σκορπίσουν παντού ώστε οι άνθρωποι να ξαναονειρευτούν

Μια νέα αρχή να ξεκινήσει χωρίς προβλήματα για λύση μόνο να χαίρονται τη φύση που μοιάζει να έχει ραγίσει

«Μια απρόσμενη καταστροφή»

34


ΓΥΜΝΑΣΙΟ Λ.Τ. ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΟΥ ΛΑΜΙΑΣ Κωνσταντίνα Κατσούλη Εκείνη την ημέρα είχε τρομερή ζέστη! Ήταν καλοκαίρι. Είχα πάει στο λιβάδι, λίγο πιο πέρα από το κτήμα του παππού μου να πάρω τα άλογά μας, το δικό μου και της αδελφής μου. Ξαφνικά βλέπω το χωράφι ενός γείτονα τυλιγμένο στις φλόγες. Είχε ανάψει φωτιά, για να κάψει τις καλαμιές, αλλά δυστυχώς η φωτιά εξαπλώθηκε και στα γύρω κτήματα.

Τα άλογα φοβήθηκαν κι έτρεξαν μακριά από το χωριό. Η φωτιά με περικύκλωσε, τα άλογα σταμάτησαν. Το δικό μου πήδηξε πάνω από τη φωτιά, για να με βοηθήσει. Τότε άρπαξε φωτιά η ουρά του. Ανέβηκα αμέσως στη ράχη του, αλλά άρχισε να κλωτσάει και να τρέχει γύρω γύρω, γιατί καιγόταν. Τελικά πήδηξε πάνω από τη φωτιά και τρέξαμε μέχρι την αυλή του σπιτιού μου. Εκεί βρίσκονταν ο πατέρας και ο θείος μου και τους εξήγησα τι συμβαίνει. Έχασαν τη γη κάτω από τα πόδια τους, για τα στρέμματα που καίγονταν ήταν και δικά μας, πράγμα που σήμαινε πως η σοδειά μας καταστράφηκε. Όταν έφτασε η Πυροσβεστική, ήταν ήδη πολύ αργά! Όλα είχαν καταστραφεί. Στεναχωρηθήκαμε αφάνταστα. Άλλωστε η αποζημίωση σε τέτοιες περιπτώσεις, όπως μας είπε ένας γείτονας, ήταν ελάχιστη. Καταστράφηκε η δουλειά μιας ολόκληρης χρονιάς!

35


ΓΥΜΝΑΣΙΟ Λ.Τ. ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΟΥ ΛΑΜΙΑΣ Παρόλα αυτά τα ζώα που ήταν κοντά στη φωτιά γλίτωσαν. Τα άλογά μας ήταν καλά, το δικό μου μόνο είχε τσουρουφλίσει την ουρά του, αλλά δεν κάηκε ολόκληρη, γιατί πρόλαβα και την έσβησε.

«Μια συγκινητική οικογενειακή ιστορία»

36


ΓΥΜΝΑΣΙΟ Λ.Τ. ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΟΥ ΛΑΜΙΑΣ Μαίρη Παπαδούκα – Νικολέτα Κάσα Το ζεύγος Στεργίου είναι παντρεμένο περίπου 10 χρόνια. Έχουν αποκτήσει δύο υπέροχα παιδιά, τον Σπύρο και τον μικρό Μανώλη . Η καθημερινή ζωή τους εξελίσσεται ήρεμα, ώσπου ένα απόγευμα ο πεντάχρονος Μανώλης βρίσκει μια φωτογραφία δύο μικρών κοριτσιών στο κομοδίνο του πατέρα του. Αναστατωμένος ο Μανώλης πηγαίνει και δείχνει τη φωτογραφία στον μεγαλύτερο αδερφό του, το Σπύρο. Αμέσως

μετά, τα δύο αγόρια

αποφασίζουν να μην αποκαλύψουν τη φωτογραφία στους γονείς τους αλλά να την κρύψουν στο γραφείο τους, ανάμεσα στα βιβλία τους. Την επόμενη μέρα, αφού τα παιδιά είχαν ήδη φύγει για το σχολείο, η 35χρονη Αθηνά, μητέρα των δύο αγοριών αρχίζει να συμμαζεύει το σπίτι. Μόλις τελείωσε το υπνοδωμάτιο της και το σαλόνι, έφτασε στο δωμάτιο των παιδιών της. Την ώρα που ταχτοποιούσε τα βιβλία των μικρών, το μάτι της έπεσε πάνω στην φωτογραφία. Η 35χρονη μητέρα στάθηκε με ένα βλέμμα γεμάτο απορία και αναρωτήθηκε ποια να ήταν άραγε τα δύο μικρά αυτά κορίτσια. Γυρίζοντας την φωτογραφία στην πίσω πλευρά, διάβασε τρεις λέξεις : για τον μπαμπά.

Το μεσημέρι, ο σύζυγος της, Λουκάς επιστρέφει από την δουλειά και μετά από μια ώρα επιστρέφουν και τα παιδιά από το σχολείο. Αφού λοιπόν όλη η οικογένεια είχε μαζευτεί στο σπίτι, η μητέρα δείχνει στην οικογένειά της την φωτογραφία των κοριτσιών. Ο Λουκάς έμεινε άφωνος, όπως και τα παιδιά. Η

37


ΓΥΜΝΑΣΙΟ Λ.Τ. ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΟΥ ΛΑΜΙΑΣ Αθηνά απευθύνθηκε στο σύζυγο της. Ρωτούσε επανειλημμένα για τα κορίτσια, μέχρι που ο Λουκάς ξέσπασε σε κλάματα. Η

Αθηνά σαστισμένη από την

αντίδραση του συζύγου της , τον ξαναρωτάει. Τότε, ο 37χρονος Λουκάς αρχίζει να διηγείται την ιστορία των δύο κοριτσιών. Πριν 15 χρόνια, ο Λουκάς ήταν παντρεμένος με μια άλλη γυναίκα, τη Χριστίνα, που είχαν κάνει μαζί δύο κορίτσια, την Σύλβια και την Άρτεμη . Ένα απόγευμα Σαββάτου, η Χριστίνα ήθελε να πάει τα κορίτσια στους αγώνες στίβου. Όμως ποτέ δεν ολοκλήρωσαν αυτή τη διαδρομή. Στο δρόμο για το στάδιο, η Χριστίνα έχασε τον έλεγχο του αυτοκινήτου και τράκαρε με άλλα 2 αυτοκίνητα. Μετά την κηδεία των τριών αγαπημένων προσώπων του, ο Λουκάς πήγε στο σπίτι του και πήρε μονάχα μια φωτογραφία των κοριτσιών. Όμως, αφού θα έφευγε από το σπίτι που τόσο πολύ του θύμιζε τα παιδιά του και τη γυναίκα του αποφάσισε να προτείνει στους γονείς του να μείνουν σε εκείνο το σπίτι και εκείνος να έμενε στο πατρικό του, ώσπου να γίνει καλά και να συνέρθει από το σοκ. Ενώ λοιπόν ο Λουκάς έλεγε το παρελθόν του στην οικογένεια του, τα δάκρυα τρέχανε ποτάμι από τα κουρασμένα μάτια του. Τα δύο αγόρια του τον αγκάλιασαν σφιχτά, αλλά η γυναίκα του είχε μείνει άφωνη. Αργότερα μετά από το μεσημεριανό τους, αφού η Αθηνά ήταν πολύ σκεπτική, ανακοίνωσε στον σύζυγό της, την απόφαση που είχε πάρει. Η Αθηνά ήθελε να φύγει για ένα μικρό διάστημα από το σπίτι και να πήγαινε στην μητέρα της μαζί με τα 2 παιδιά της. Ένιωθε πως τόσο καιρό ζούσε σ’ ένα ψέμα, πως

ο σύζυγος της δεν της

αποκάλυψε την αλήθεια. Ο Λουκάς προσπάθησε πολύ να την πείσει να μείνει, αφού γι’ αυτόν ήταν ό,τι πολυτιμότερο είχε. Όμως εκείνη θεώρησε καλύτερο να εγκαταλείψει το σπίτι της μαζί με τα παιδιά της . Έτσι, έφυγε για το πατρικό της. Μόλις έφτασε, η μητέρα της αναρωτήθηκε τι να είχε συμβεί αφού έβλεπε την κόρη της να κλαίει. Η Αθηνά αφού ταχτοποίησε τα παιδιά της στα δωμάτιά τους, είπε στην μητέρα της πώς είχε η κατάσταση. Η 60χρονη Αλίκη, μητέρα της Αθηνάς, προσπαθούσε να την καθησυχάσει αναφέροντας όσα είχε κάνει ο Λουκάς για εκείνη και τα παιδιά τους. Όμως η Αθηνά έμενε αμετακίνητη στην απόφασή της.

38


ΓΥΜΝΑΣΙΟ Λ.Τ. ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΟΥ ΛΑΜΙΑΣ Την επόμενη μέρα, ενώ η Αθηνά πηγαίνει τα παιδιά της στις τάξεις τους, βλέπει τον Λουκά έξω από την πόρτα του σχολείου των παιδιών. Η Αλίκη είχε ειδοποιήσει τον Λουκά να περάσει από το σχολείο, αφού εκεί βρίσκονταν η Αθηνά. Η Αθηνά προσπάθησε να αποφύγει το σύζυγό της, όμως εκείνος την ακολούθησε μέχρι το αυτοκίνητο. Εκεί η Αθηνά ρώτησε την αιτία της επίσκεψης του Λουκά. Εκείνος της είπε έχει μετανιώσει που δεν είπε τίποτα , αλλά δεν ένιωθε ωραία όταν μιλούσε για το θέμα της παλιάς του οικογένειας. Μόλις σκεφτόταν το παρελθόν του, στενοχωριόταν πάρα πολύ. Η Αθηνά μόλις άκουσε τα λόγια του Λουκά, τον αγκάλιασε δυνατά και ζήτησε συγγνώμη πάρα πολλές φορές για το λόγο που εγκατάλειψε το σπίτι τους. Έτσι, φύγανε μαζί κατευθείαν για το σπίτι τους. Σε 3 ώρες, ο Λουκάς πήγε και πήρε τα παιδιά απ’ το σχολείο. Εκείνα τρέχανε γρήγορα γρήγορα, για να πάνε στον μπαμπά τους. Ο Λουκάς τους πήγε στη γιαγιά τους για να την αποχαιρετήσουν και ύστερα πήγανε στο σπίτι τους και είδαν τη μητέρα τους να μαγειρεύει. Χαρούμενα τα παιδιά κάθισαν στο τραπέζι και συζήτησαν για την μέρα στο σχολείο . Όσο ο καιρός περνούσε, η Αθηνά έπεισε τον Λουκά να πάει τα αγόρια στο νεκροταφείο για να δουν τις αδερφές τους. Ο Λουκάς δέχτηκε και επισκεπτόταν όσο πιο συχνά μπορούσαν τα μικρά κοριτσάκια. Και έτσι, η οικογένεια ενώθηκε και δεν ξαναχώρισε ΠΟΤΕ!

39


ΓΥΜΝΑΣΙΟ Λ.Τ. ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΟΥ ΛΑΜΙΑΣ «Η περιπέτειά μου» Λένα Χαντζή Ένα πρωινό σαββατοκύριακο ξύπνησα και είδα το ξυπνητήρι. Έγραφε 6:30, ξαναέπεσα στο κρεβάτι μου και σκεφτόμουν τι θα κάνω όλη την ημέρα. Ξαφνικά άκουσα παράξενους θορύβους που προέρχονταν από την κουζίνα. Φοβήθηκα, έτρεξα και ξύπνησα την αδερφή μου και της είπα τι γινόταν εκεί έξω, αλλά αυτή δεν με πίστευε. Της είπα να πάμε να το διαπιστώσουμε, πήγαμε έξω και οι θόρυβοι σταμάτησαν. Τελικά πέρασε το δικό της. Ξαφνικά μόλις κάναμε 2-3 βήματα, ακούστηκαν πάλι. Η αδερφή μου είπε: -Έχεις δίκιο Λένα. -Στο είπα και δεν με πίστεψες. -Λες να ανακαλύψουμε από πού προέρχονται;

-Σίγουρα. Πήγαμε μέσα στο δωμάτιο και φορέσαμε τα ρούχα μας. Όταν βγήκαμε έξω σκεφτήκαμε πως οι θόρυβοι μπορεί να προέρχονται από τον δρόμο. Της είπα πως σίγουρα δεν ήταν από έξω γιατί ακούγονταν από μέσα. Ψάξαμε παντού και δεν βρήκαμε τίποτα και πουθενά. Ανοίγαμε ντουλάπια και πάλι όμως τίποτα δεν βλέπαμε. Ξαφνικά είπα:

40


ΓΥΜΝΑΣΙΟ Λ.Τ. ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΟΥ ΛΑΜΙΑΣ -Δήμητρα μήπως είναι μάταιες οι προσπάθειες μας; -Εγώ λέω να μην τα παρατήσουμε τώρα που αρχίσαμε να εξερευνούμε την κουζίνα. -Καλά ας συνεχίσουμε. Κοίταξα το ρολόι μου και είδα πως ο δείκτης είχε σταματήσει. -Δήμητρα το ρολόι μου χάλασε. -Τι; -Αυτό που άκουσες μόλις τώρα. -Ωωωωχχχχ. Πάει καταστραφήκαμε, για μισό λεπτό, ο μπαμπάς φοράει ένα ρολόι. Δεν πάς να του το πάρεις για λίγο, για να ξέρουμε τι ώρα είναι να δούμε πότε θα σταματήσουμε; -Οκ.. έφυγα. -Πρόσεχε όμως γιατί ο σκύλος κοιμάται και άμα ξυπνήσει την βάψαμε. -Οκ… Καθώς έμπαινα στο δωμάτιο επικρατούσε απόλυτη ησυχία. Μόνο το ροχαλητό του μπαμπά ακουγόταν. Άνοιξα το συρτάρι και το πήρα στα γρήγορα, το έκλεισα σιγά-σιγά και πήγα έξω. -Δήμητρα το πήρα. -Άντε τι έκανες τόση ώρα; -Εεεε μέχρι να το βρω…….. -Καλά ας μην χάνουμε χρόνο, δεν είναι η κατάλληλη στιγμή. Πήγαμε έξω και κάναμε ησυχία να αφουγκραστούμε, αν ακούγονταν ακόμη . Ξαφνικά ακούστηκε ένα ντρίν ντρίν. -Δήμητρα τι ήταν αυτό;

41


ΓΥΜΝΑΣΙΟ Λ.Τ. ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΟΥ ΛΑΜΙΑΣ -Δεν άκουσα τίποτα. -Ακούστηκε πάλι, τώρα το άκουσε; -Τώρα το άκουσα. -Ίσως θα ξύπνησε ο σκύλος. -Μάλλον. -Ας συνεχίσουμε. -Δήμητρα θυμάσαι που σήμερα θα έρθουνε τα ξαδέρφια μας από την Μαλεσίνα; -Αααα ναι. -Λές να τα περιμένουμε, έτσι κι αλλιώς η ώρα είναι 7:30, όπου να ναι θα ξυπνήσει και η μαμά. -Καλά ας τα περιμένουμε κι αυτά. Ξημέρωσε όλοι ξυπνήσανε και η ώρα πήγαινε 11:30. Στις 12:00 θα ερχόντουσαν η Μαρία και ο Κώστας τα ξαδέρφια μας. Πήγε 12:01, επιτέλους έφτασαν. -Γεια σας παιδιά.(εγώ και η αδερφή μου) -Γεια σας και εσάς. (Μαρία, Κώστας) -Θέλουμε να σας πούμε πως έχουμε να εξιχνιάσουμε ένα μυστήριο.

42


ΓΥΜΝΑΣΙΟ Λ.Τ. ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΟΥ ΛΑΜΙΑΣ

-Τι μυστήριο; -Θα σας το πούμε πάνω γιατί είναι μεγάλο. Έτσι πήγαμε επάνω και τους τα είπαμε όλα. -Α τώρα καταλάβαμε. -Σουτ ακούγονται. -Πάμε;

43


ΓΥΜΝΑΣΙΟ Λ.Τ. ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΟΥ ΛΑΜΙΑΣ -Ναι. - Παιδιά ήρθε το φαγητό. -Ωχ.. Δεν θα προλάβουμε. -Πάμε να φάμε λίγο και μετά να το βρούμε.

-Οκ. Φάγαμε και ανεβήκαμε τρέχοντας επιτέλους να βρούμε τι ήταν. Ο Κώστας πλησίασε στο ντουλάπι και ξαφνικά έκανε ένα βήμα πίσω, άνοιξε σιγά-σιγά το ντουλάπι. Έβγαινε πολύ νερό, είχε πλημμυρίσει κυριολεκτικά όλο το σπίτι . Βγάλαμε τα πράγματα που είχε μέσα και φωνάξαμε τον μπαμπά της Μαρίας και του Κώστα. -Να εδώ μπαμπά, κοίτα. -Αααα εδώ είναι. -Όμως, Δήμητρα, δεν τον έχουμε επισκευάσει τον σωλήνα ακόμη, για να δούμε τι κάνει αυτόν τον αποκρουστικό θόρυβο κάθε πρωί. -Λοιπόν ας πάρουμε τηλέφωνο έναν υδραυλικό καλύτερα , για να μην χαλάσουμε τον σωλήνα. Έτσι πήραμε τηλέφωνο και σε 10 λεπτά ο υδραυλικός ήταν εδώ. Σπάσαμε τον σωλήνα όμως το σφυρί κόλλησε δεν έσπαγε άλλα κομμάτια. Άραγε τι ήταν αυτό που είχε κολλήσει εκεί;

44


ΓΥΜΝΑΣΙΟ Λ.Τ. ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΟΥ ΛΑΜΙΑΣ -Λοιπόν ως εδώ εντάξει; -Εντάξει μπορείτε να φύγετε μην σας καθυστερούμε, θα το συνεχίσουμε εμείς. Έτσι φέραμε εκεί ένα εργαλείο κάτι έσπαγε όμως ο θόρυβος ακουγόταν όλο και πιο πολύ δυνάμωνε-δυνάμωνε και σε κάποια στιγμή σταμάτησε εντελώς. -Καθίστε λίγο. Η Λένα κοίταξε μέσα στον σωλήνα να δει εάν υπήρχε κάτι που εμπόδιζε το εργαλείο να σπάσει το τελευταίο κομμάτι. -Καλά μέχρι να βρείτε τι είναι πάω να ταΐσω το βατραχάκι μου. -Καλά τράβα. Η Δήμητρα πήγε αλλά το ενυδρείο που είχε τον βάτραχο ήταν άδειο. -Άραγε πού να πήγε ο φουκαριάρης ο βάτραχος; -Δεν έχω ιδέα. -Α κρίμα και τον είχα συμπαθήσει. -Άσε μας μωρέ και εσύ. -Καλά πως κάνεις έτσι θα τον βρούμε που θα πάει. -Θα συμφωνήσουμε με την Λένα.. Πήγαμε να το πούμε στον μαμά μας να δούμε τι θα κάνουμε. -Μαμά.. -Τι έγινε παιδί μου. -Έχασα τον βάτραχό μου. -Καλά θα πάρουμε άλλον. -Δεν θέλω άλλον. -Καλά δεν μπορώ να κάνω κάτι παραπάνω.

45


ΓΥΜΝΑΣΙΟ Λ.Τ. ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΟΥ ΛΑΜΙΑΣ Καθώς πήγε να πετάξει την τροφή του, επειδή μάλλον είχε εξαφανιστεί, έπεσε ένα έντομο κάτω. Ξαφνικά ακούστηκε ένα: -ΚΡΟΑΞ.. -Ο βάτραχος είναι. -Α πάλι αυτός προξένησε όλη αυτήν την φασαρία. -Έλα μαμά να τον βγάλουμε από εκεί μέσα. -Βλέπεις Δήμητρα που τον βρήκαμε. -Ναι. Φορέσαμε γάντια και με αρκετή θα έλεγα δυσκολία τον βγάλαμε. Ο βάτραχος επέστρεψε στο ενυδρείο του και ο σωλήνας επισκευάστηκε. -Και αυτό το μυστήριο λύθηκε.

-Τα καταφέραμε. -Θα έχουμε τώρα την ησυχία μας χωρίς πρωινούς θορύβους. Φάγαμε έτσι από ένα παγωτό και ήρθε η ώρα να φύγουν τα παιδιά. -Γεια σας παιδιά..

46


ΓΥΜΝΑΣΙΟ Λ.Τ. ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΟΥ ΛΑΜΙΑΣ -Γεια σας. -Πότε θα τα ξαναπούμε; -Σύντομα πάντως. Έτσι και αυτό το μυστήριο λύθηκε διαπιστώνοντας ότι ο πρωινός θόρυβος ήταν το ΒΑΤΡΑΧΙ…. Όλοι ξαφνιαστήκαμε αλλά ήταν μια από τις πιο μυστηριώδεις περιπέτειές μας.

47


"Με πλώρη τη φαντασία", λογοτεχνικό περιοδικό