__MAIN_TEXT__
feature-image

Page 1

3 maandelijks magazine - 2020 #14 www.gezoarde.be

Tom Audenaert

“INEENS STOND IK OP DE SET MET DINGSKE VAN HARRY POTTER.”

#14


VAKMANSCHAP

KWALITEIT

GEDEGENHEID

Peter Vercauteren g Sijpstraat 1A g 9160 Lokeren 0485 89 46 88 g info@renopeter.be g www.renopeter.be


INTRO | 3

WELKOM IN MIJN BUBBEL! Tekst Kim Speleman g Fotografie Luc De Herdt Het hang mijn kl...eurpotloden uit! Wekenlang liet de wereld ons in een isolement vertoeven onder het mum 'Blijf in uw kot!'. En ze meenden het! Tal van bedrijven werden genoodzaakt de deuren te sluiten en hun werknemers al dan niet op een werkloosheid te zetten. Families en vriendengroepen werden abrupt uit elkaar gerukt. Horecazaken mochten geen cliĂŤnteel meer ontvangen, (sport)verenigingen stopten hun activiteiten en reizen werden geannuleerd. Een totale lockdown was een feit. Onze gemeenschap leek wel af te stevenen op een armageddon. Straten lagen er verlaten bij, alsof het einde der tijden was aangebroken. Desondanks de coronakilo's en de talloze lege whiskeyflessen lijkt, maanden later, het normale leven weer zachtjes aan terug op gang te komen. Er worden weer pinten met perfecte schuimkragen getapt, weelderige haarbossen mogen weer gesnoeid worden en sociale bubbels mogen verder uitgebreid worden. Mondmaskers, handonsmettingsmiddelen en een overdosis koerierdiensten op de baan mogen wat mij betreft opgeborgen worden ... en liefst voor altijd. Mensen zijn sociale 'beesten'. Wij moeten kunnen buitenkomen en bij elkaar kunnen langsgaan om te kunnen praten over dagdagelijkse dingen. Wij willen op restaurant gaan zonder rekening te moeten houden met de eventuele gevolgen van een knuffel of handdruk. Iedereen verlangt zo naar hoe het was ... Dus als iedereen een beetje zijn gezond verstand gebruikt, moet dit toch wel kunnen, lijkt me. Veel succes iedereen, hou het gezond en welkom in mijn bubbel. Ik wil nog even proficiat wensen aan Rogier en Kwinten van ons redactieteam met hun nieuwe vaderschap in dit coronatijdperk. Welkom Viggo en Malou. Welkom in ons GezĂ´arde. www.gezoarde.be |


4 | GEZÔARDE IN BEELD

H

et is altijd een mooi moment als een zeldzame diersoort besluit zich opnieuw te laten zien. Het is nog leuker als dat in Eksaarde gebeurt. Voorlopig zijn er nog geen wolven te zien, maar deze bever heeft wel besloten om hier een burcht te bouwen. Om het beestje de nodige rust te gunnen, geven we geen locatie mee, maar wie toevallig toch op dit uit de kluiten gewassen knaagdier stoot, mag gerust zijn: hij doet geen kwaad en is de klusjesman van moeder natuur die instaat voor het onderhoud van onze oever. Welkom in Eksaarde, vriend bever!

Tekst Kwinten Van Campenhout Fotografie Luc De Herdt

| www.gezoarde.be


GEZÔARDE IN BEELD | 5

www.gezoarde.be |


6 | INTERVIEW

"ÉÉN VAN MIJN BESTE MATEN IS VAN HIER." Tom Audenaert

| www.gezoarde.be


INTERVIEW | 7

TOM AUDENAERT Tekst Brent De Borger g Fotografie Luc De Herdt

A

ls je plots dat sappige Lokerse dialect op tv hoort, dan kan dat niemand anders dan Tom Audenaert zijn. Met rollen in onder andere Hasta la vista, Quiz Me Quick en De Luizenmoeder veroverde hij menig Vlaamse (én nu ook internationale) kijkersharten. DISCLAIMER: OM TEN VOLLE VAN DIT INTERVIEW TE KUNNEN GENIETEN, VRAGEN WIJ U OM ELKE ZIN IN HET PLAT LOKERS TE LEZEN. BEDANKT.

Tom, je hebt in heel korte tijd een prachtige acteurscarrière uitgebouwd, een droom die uitkomt?

“Nu wel, maar dat is ooit wel anders geweest. Als kind was ik allesbehalve met acteren bezig. In tegenstelling tot veel andere acteurs is het niet iets wat ik van thuis heb meegekregen. Integendeel, ik kan me zelfs niet herinneren dat wij ooit naar toneelstukken gingen kijken. Maar zie eens aan, zoveel jaar later en nu zit ik hier als zelfstandig acteur.”

De spotlight heef t je uiteindelijk wel gevonden?

“Ja, maar dan toch héél toevallig hoor, dat was niet de bedoeling. Ik zou mezelf ook eerder omschrijven als een verlegen type. Pas op, ik had veel maten en bij hen was ik nu niet bepaald ne stillen, maar ik ging nu ook niet op tafel kruipen om den onnozeleir uit te hangen hoor. Tijdens de 100 dagen in het zesde middelbaar heeft een goede vriend, de Jan, mij proberen overhalen om mee te spelen in een toneelstuk dat hij had geschreven. ‘Ja zot, ik zal mij gaan haasten’, antwoordde ik. ‘Het enige dat ik hier op dat podium ga doen, is het gordijn open en toe doen’. Die bleef dan maar aandringen en ik bleef maar volhouden,

tot onze leerkracht Nederlands vroeg om eens in te springen voor een repetitie …”

En dan ben je toch gezwicht?

“Eerst stond ik er twijfelachtig tegenover, maar ik dacht, voor die ene repetitie dat ik een zieke moet vervangen, dat zag ik nog net zitten. Uiteindelijk was dat wel heel leuk om te doen en de rest zag het ook helemaal zitten met mij. Om een lang verhaal kort te maken, een paar weken later stond ik daar op dat podium. Ik kon wel kotsen van de zenuwen vlak voor het doek open ging, maar eenmaal bezig, viel die stress helemaal weg. Het was een onvergetelijke ervaring.”

BOEKHOUDER Heeft de acteursmicrobe je toen gebeten?

“Geloof het of niet, maar na mijn humaniora ben ik boekhouding gaan studeren. Iedereen in mijn omgeving vond dat een logische keuze, want ik was goed in rekenen. Echt vrolijk werd ik helaas niet van die opleiding. Ik was het schoolgaan ook wat beu. Nee, dit ging het niet worden voor mij. Ik was altijd al gek van films en dat leek mij wel een wereld waarin ik wou vertoeven. Dus ik koos ervoor om Beeld-Geluid-Montage te volgen aan het RITCS in Brussel. Helaas, ik ben totaal niet technisch aangelegd, dus dat werd ook al snel duidelijk dat daar niks van in huis ging komen. Ik moest dus weer op zoek naar iets anders.”

De toneelschool?

“Deze keer wel en alweer zat de Jan er voor iets tussen. Hij speelde toneel bij Theater WEB, een jong-

www.gezoarde.be |


8 | INTERVIEW

volwassenengroep van De Sinfra’s in Lokeren. Ze zochten nog iemand voor in een stuk mee te spelen. Ik heb dat gedaan en het was opnieuw fantastisch. Ik vond dat toen zo wijs dat ik wist: dit wil ik écht doen. Kort daarna ben ik gestopt met Beeld-Geluid-Montage. Aangezien het te laat was om nog ergens toelatingsexamen te doen, heb ik de rest van het jaar op een academie toneellessen gevolgd om mij voor te bereiden. Het jaar nadien kon ik mij dan inschrijven in de toneelschool.”

Nadat je afstudeerde, vond je dan meteen werk?

“Ik vond dat toen zo wijs dat ik wist: dit wil ik écht doen.”

“Oh nee, dat was echt heel moeilijk. Het is niet zo dat je ineens uit honderden audities kan kiezen hoor. Als je nog niet in die wereld zit, dan is het niet makkelijk om er in te geraken. Mijn geluk was dat de toneelgroep Aksident van Herman Verbruggen mij had bezig gezien en die hebben me gevraagd om bij hen te komen spelen. Dat was vooral bedrijfsanimatie. Da’s wel oké, maar zo een beetje de leutigaard komen uithangen voor mensen die ik niet ken, het was toch niet helemaal mijn ding hoor. Maar ik had werk en samen met een bijjob in de horeca kon ik wel rondkomen. Dat was het belangrijkste.”

KIEKEVEL Wanneer had je het gevoel dat je dan echt vertrokken was?

“Ik ben altijd eindwerken van studenten blijven doen. Op een bepaald moment acteerde ik voor een meisje dat filmregie had gedaan. Zij werd ook geholpen door Mariano Vanhoof, de producent van Hasta la vista, die toen volop bezig was met de casting. Mariano zag mij bezig in dat eindwerk en heeft mij uitgenodigd om auditie te komen doen voor Jozef. Zo kwam van het een het ander. Die film heeft het uitstekend gedaan en plots begon het castingbureau mij meer en meer te bellen voor opdrachten.”

Met Hasta la vista heb je meteen ook grote prijzen gewonnen. Had je dat verwacht?

“Ne film over drei gasten mee een handicap die naar de hoeren gaan in Spanje, allez ja … Niet meteen

| www.gezoarde.be


REIS ROND DE WERELD In juli en augustus nemen wij u elke donderdag en vrijdag vanaf 19.00 u. mee op een culinaire wereldtrip. Wij stellen voor u een menu (amuze, voor-, hoofd- en nagerecht) samen voor slechts

€49,Nederland

Griekenland

Italië

Thailand

Frankrijk

Paraguay

Spanje

België

16 - 17 juli

23 - 24 juli

30 - 31 juli

6 - 7 augustus

13 - 14 augustus

20 - 21 augustus

27 - 28 augustus

/restaurant.triphon

9 - 10 juli

Reserveren vereist ten laatste de maandag vooraf. Maximum 10 personen per tafel.

Restaurant en feestzaal Triphon

Eksaardsedam 15 - 9180 Moerbeke-Waas T. 09 346 77 92 - www.triphon.handelsgids.be - willemsvanessa@skynet.be


sanitair verwarming keuring onderhoud

0475 90 30 78 Vijverstraat 9 - 9160 Lokeren


INTERVIEW | 11

iets waarvoor iedereen staat te springen natuurlijk. Maar goed, die film wordt dan geselecteerd voor een filmfestival in Canada, meteen ook de wereldpremière. Daar werd die film echt ongelooflijk ontvangen. Als een zaal van 2000 mensen uw film bekijkt en nadien een staande ovatie geeft van 5 minuten … kiekevel! Dan kreeg ik het echt wel eventjes lastig hoor. In totaal won de film dertien prijzen, nog voor hij in België verschenen was. Natuurlijk pikt de pers dat op en praat iedereen daarover. Dat is de reden dat die film zoveel bezoekers naar de bioscoop heeft gelokt, want voor ons was het niet hoor, wij waren allemaal nog onbekende acteurs.”

Ondertussen duik je ook meer en meer in Franstalige films en series op, hoe is dat gekomen?

“Met Hasta la vista heb ik de halve wereld rondgereisd. Die film is internationaal gegaan en zo had de Waalse regisseur Benoît Mariage mij opgemerkt. Ik heb voor zijn film dan een rol gekregen naast Benoît Poelvoorde. We mochten zelfs in Ivoorkust gaan filmen, zoiets meugde ook nie alle dagen doen hé! Op die manier ben ik dan in die Franstalige tv- en filmwereld beland.”

maatregelen te kunnen opnemen. Na de zomer zou ik weer beginnen met theater, maar enkel als we voor meer dan tweehonderd mensen mogen spelen, anders is dat gewoon niet haalbaar. Normaal was ik nu ook aan het filmen voor het derde seizoen van Unité 42, maar door corona is dat ook uitgesteld. Het is dus een beetje afwachten wat er komt. Het is momenteel voor iedereen moeilijk, dat is voor mij niet anders, maar ik ben een positieve mens, dat komt allemaal wel goed.”

“Ik heb mijn best gedaan om mijn Lokers wat bij te schaven, maar dat was toch niet simpel hoor.”

MOORDENAAR Met onder meer Unité 42 en La trêve speel je mee in succesvolle Franstalige series … Dat is toch niet Wat voor rollen speel je zelf het liefst? voor elke Vlaamse acteur weggelegd? “Sowieso iets met humor! In alles wat ik speel, steek “Ook een Wim Willaert, Sam Loïc en Veerle Baetens duiken geregeld op bij onze Franstalige buren hoor, maar nu ik er over nadenk, puur in series zal ik momenteel misschien wel de enige Vlaming zijn die er al zoveel gespeeld heeft. Grappig eigenlijk hé. Binnenkort komt trouwens ook het Franstalige Music Hole uit. Daar ben ik nu eens echt benieuwd naar wat de mensen daarvan gaan vinden. Het is echt een geschifte film waarin ik een moordenaar speel die er zijn plezier in heeft. Iemand die vrouwen onthooft terwijl hij aan het zingen is. Het is langs de ene kant om te lachen, maar ook wel een beetje gruwelijk. Het was eens iets helemaal anders voor mij.”

ik trouwens op zijn minst een komische noot, dat kan ik niet laten. Elke reeks, of dat nu serieus is of niet, kan altijd wat humor gebruiken. Zo is Unité 42 een serieuze politiereeks, maar af en toe moet je toch eens naar lucht kunnen happen. Als ik Tabula Rasa deed, zat ik daar ook in om eens voor die lach te zorgen, dat is gewoon nodig, anders is het alleen maar kommer en kwel. Het liefste wat ik doe zijn tragikomische reeksen of films. Zoals Hasta la vista, Quiz Me Quick, Marsman, … dat waren mijn favorieten. Dat is heel leuk om te doen. Dat je de serieuze kant hebt die de mensen pakt, maar langs de andere kant ook dat grappige.”

Waar ben je momenteel mee bezig?

Ze zeggen wel eens dat komedie het moeilijkste genre is om te spelen, klopt dat?

“Ik ben nu aan het draaien voor een sketchprogramma. Korte fragmenten die met weinig mensen kunnen gefilmd worden. De scenaristen hebben dit bewust zo geschreven om tijdens de corona­

“In mijn ogen valt er met komedie nog het meest te spelen. Alles heeft namelijk met timing te maken en je kan alleen gebruik maken van je grappen en de

www.gezoarde.be |


12 | INTERVIEW

manier waarop je het brengt. In thrillers is de montage, het geluid en de manier waarop je het filmt superbelangrijk. Bij komedie is dat niet. Een slechte grap blijft een slechte grap, daar gaat montage niks meer aan veranderen. De Luizenmoeder was bijvoorbeeld zalig om te doen. Qua technische zaken is dat heel weinig, dat wordt bijna allemaal in twee of drie shots gedraaid. Dat is bijna zoals in theater. Dat is puur timing, puur tekst en op een dunne lijn wandelen van écht en pijnlijk. Een beetje zoals The Office. Van De Luizenmoeder had ik heel graag een derde seizoen gedraaid, maar, helaas, dat komt er voorlopig niet.”

HARRY POTTER Zijn er bepaalde acteurs die jou sterk beïnvloed hebben?

“Dan denk ik meteen aan een Philip Seymour Hoffman. Die beheerst dat tragikomische aspect zo goed. Ja, daar keek ik nu wel naar op. Verder heb ik zo niet echt iets met bekende acteurs. Op de European Film Awards heb ik naast Mads Mikkelsen gestaan en Helen Mirren kwam zelfs zeggen dat ze genoten had van Hasta la vista. Dat zijn toppers in de filmwereld, maar het deed me op zich weinig. Tot ik Jan Decleir eens van dichtbij op een podium zag. Ik begon meteen als een klein kind allerlei foto’s te trekken. Zó onder de indruk. Dat is voor mij echt een instituut in Vlaanderen én bovendien een superleuke en vriendelijke man.”

Het valt op dat je in de Luizenmoeder je Lokerse dialect een beetje achterwege laat?

“Dat was een heel bewuste keuze. Ik heb mijn best gedaan om mijn

| www.gezoarde.be

Lokers wat bij te schaven, maar dat was toch niet simpel hoor. Ik vind dat er tegenwoordig in elke serie wel dialect gesproken wordt en dat maakt sommige personages. Een Luc uit Quiz Me Quick, die móest gewoon Lokers klappen, anders was dat personage nooit tot zijn recht gekomen. Op bepaalde momenten moest ik wel scenes opnieuw doen omdat het té Lokers was. Ja, ik kan mijn dialect moeilijk verstoppen. Ik woon nu al zolang in het Gentse, maar ik heb nog geen woord Gents over-

genomen. Mijn vriendin daarentegen, die klapt al een schoon mondje Lokers. Maar goed, in De Luizenmoeder vond ik wel dat ik, als directeur, op zijn minst moest proberen om AN te spreken, dat paste gewoon bij dat personage.”

Je bent op korte tijd uitgegroeid tot een vaste waarde in het film- en televisielandschap. Wat is je het meest bijgebleven? “Al die fantastische dingen die ik al heb mogen doen. Filmen in Ivoorkust, de wereld rondreizen,


INTERVIEW | 13

met topacteurs mogen samenwerken. Zó veel dingen waar ik dankbaar voor ben. Een paar jaar geleden stond ik ineens op de set met dingske van Harry Potter … Rupert Grint! Samen met ook de legendarisch Ron Perlman. Ze waren bij mij terechtgekomen om een geflipte rol te spelen. De film heet Moonwalkers en gaat over het in scène zetten van de maanlanding. Ze willen dat Stanley Kubrick dat voor hen filmt, maar ze komen bij mij terecht: Renatus, een Duitse hippiegoeroe die aan de drank zit en zo heel verwijfd is. Rondom mij liggen dan allemaal naakte vrouwen en er lopen gekke kunstenaars rond in mijn villa. Een heel aparte film, maar wel een heel geestige rol om te spelen en vooral een onvergetelijke ervaring.”

DE ROZEN

natuurlijk de Lokerse Feesten en de Fonnefeesten -’t Zal wel niet veur vandejoar zijn maar allez- daar kom ik ook nog eens graag voor naar Lokeren. Als ik hier dan ben, probeer ik toch ook altijd eens iets te gaan eten bij mijn broers, het is dan de moment.”

GEZÔARDE Ja, dat zijn ook geen onbekenden hier hé?

“Ondertussen houden Stijn en Kim hier inderdaad al geruime tijd de Lokerse tennisclub en het bijhorende restaurant VOS open. En ze doen zij dat heel goed, vind ik. Stijn is zelfs lang lid geweest van Jong Keukengeweld, een mix van de beste jonge chefs van Vlaanderen. Hij mocht daardoor zelfs gaan koken in Thailand. Dat is supertof dat zij ook hun eigen weg gevonden hebben. Voor mij is het fantastisch om mijn twee broers dit samen te zien doen.”

Je bent hier geboren en getogen, maar wanneer heb je het Lokerse nest verlaten? Kwam je vroeger soms ook in Gezôarde? “Na mijn middelbare school ben ik naar Brussel getrokken om te gaan studeren. Daarna was het voor mij een evidente keuze om naar Gent te verhuizen. Heel veel van mijn vrienden uit Lokeren zijn na hun studies blijven plakken en ik ben nadien dus gevolgd. Ondertussen zijn we wel iets dichter naar het Waasland komen wonen. Samen met mijn vriendin hebben we een huis in Lochristi gekocht, met een tuin voor de kindjes. Lochristi ligt trouwens perfect in het midden van de grootouders die in Lokeren en Gent wonen én het ligt op fietsafstand, als ge zo al nekeer enen wilt drinken, is dat toch ook wel gemakkelijk.”

“Dat moet nu lukken, maar één van mijn beste maten, die is van hier. Ik weet nog goed de baan die ik moest afleggen. Ik kwam van hierachter en dan kom je recht uit op Café Den Blauwbuik. Daar naar rechts en dan de eerste weer rechts erin. Tot aan het fietspadje, daar woonde die toen en daar ben ik toch wel geregeld geweest. En als we uitgingen naar Moerbeke bijvoorbeeld, dan moest je hier ook altijd passeren. En dan natuurlijk de Gezôarse Feesten hé, hoe kan het ook anders! Als je jong bent, moet je er van profiteren.”

Was het hier fijn opgroeien voor jou?

“Dat zal wel zijn! Ik heb destijds heel wat tijd in Den Okapi doorgebracht. Zo de 60 uren proberen volhouden en dat dan uiteraard niet halen. Maar ook veel scouts- en chirofuiven op de Heirbrug of in zaal Concordia. Toen was er daar ieder weekend wel iets te doen. Ook café De Luna, naast de Fonteyn, herinner ik me nog goed, maar dat bestaat volgens mij al lang niet meer. In die tijd kon je dan ook nog voor 20 Frank naar de Lokerse Feesten en dat duurde tot een kot in de nacht. Fantastische tijden als ik eraan terugdenk.”

“Ja toch wel hoor! Wij woonden aan het kleine industriepark, de Spinnerslaan op de Rozen. In ons straat werd er een nieuwe wijk gebouwd en wij hadden het eerste huis aan onze kant. Met als resultaat heel veel plaats om te spelen en te ravotten met mijn drie broers. Daarnaast zijn mijn beste maten nog steeds de gasten die ik op het KA leerde kennen. Die gaan dus al mee van mijn 13 jaar en ik ben er ondertussen 41. Er zijn hier dus hechte vriendschappen ontstaan.”

Keer je nu nog vaak terug naar Lokeren?

“Eigenlijk enkel nog voor mijn familie. Mijn ouders wonen hier nog en ook twee van mijn broers. De derde is de liefde gevolgd richting Antwerpen. En

Dat klinkt alsof je gezellige tienerjaren gehad hebt?

Ge zijt gij vree wel bedankt voor het interview, Tom, en tot in den droai!

www.gezoarde.be |


14 | ONDERNEMER

| www.gezoarde.be


ONDERNEMER | 15

LEKKER SLAPEN. DE NORMAALSTE ZAAK VAN DE WERELD. Tekst Rogier Vervaet g Fotografie Peter De Wolf

V

oor onze rubriek ‘ondernemer’ spraken we af met Jurgen Van Cleemput. Een gepassioneerde man waarbij kwaliteit en service aan zijn klanten heel hoog staan aangeschreven. De eigenaar van Welterusten, de speciaalzaak rond slaapcomfort, maakte voor ons tijd vrij om deze passie en zijn visie uit de doeken te doen. Bij afloop kreeg de slagzin “ik ben echt geweldig in bed” plots een andere betekenis.

duurzaam zijn. In België hebben we een heel groot aanbod in bedtextiel. Verder zijn we gespecialiseerd in nek- en rugklachten. We werken daarvoor met medisch materiaal. We zijn nu bijvoorbeeld bezig met het ontwikkelen van een nieuwe matras met een infraroodhoes. Terwijl mensen nu dure cabines kopen, gaan wij dit integreren in de matras, op een natuurlijke manier.”

“Mijn naam is Jurgen Van Cleemput, woonachtig te Daknam. Ik ben opgegroeid op de scheiding tussen Lokeren en Eksaarde, namelijk de Eksaardebaan. Sinds zes jaar hebben we in de Rechtstraat in Eksaarde onze winkel ‘Welterusten’. Daarvoor was ik gevestigd te Lokeren. Daar werd de winkel te klein en ik was al aan het uitkijken naar iets anders, zo zijn we hier terecht gekomen. Dichter bij huis, ideaal van ruimte en het stond leeg. De perfecte match!”

ik in contact gekomen met de verkoop van slaapcomfort. Eerst ben ik in bijberoep gestart. Ik deed wekelijks markten met bedtextiel. Zo is dat blijven groeien tot wat het nu is. Het grootste dat we nu al gedaan hebben, is de volledige inrichting van een vleugel van een grote hotelketen. Ondertussen doe ik dit al bijna twintig jaar.”

Wat bieden jullie aan?

“Door veel opleidingen en cursussen te volgen. Het feit dat we er nu al zo lang inzitten, geeft ons ook veel ervaring. Dit zorgt ervoor dat we de mensen zo goed mogelijk kunnen begeleiden. Want een goede en juiste service bieden, is voor ons heel belangrijk.

Iets waar je ook voor hebt gestudeerd? Bedankt om even tijd voor ons vrij te maken. Wil “Nee, helemaal niet. Ik heb mechanica gestudeerd je je kort even voorstellen aan onze lezers? en heb eerst bij Sidmar gewerkt. Via een kennis ben

“Alles van A tot Z van slaapcomfort. Van een bed­ omkadering, een hoeslaken, een matras tot een volledige kamerinrichting. We werken veelal met natuurlijke producten, omdat deze ook het meest

Waar haal je dan de juiste kennis? Ik vermoed niet uit de cursus mechanica?

www.gezoarde.be |


16 | ONDERNEMER

Dat is ook een deel van onze visie. We willen steeds verbeteren.”

Dit is ook nodig, veronderstel ik. Is er veel verschil ten opzichte van twintig jaar geleden? “Absoluut. De mensen hechten meer belang aan een goede nachtrust en ze wensen kwalitatief beter materiaal. Wij verkopen daarom enkel Belgische, Nederlandse en Duitse producten. Dan weten we zeker dat het kwaliteit is. Ieder product is ook voorzien van een label zodat je op het internet direct de kwaliteit kan controleren.”

een zijslaper zal een andere matras nodig hebben dan iemand die op zijn rug slaapt. Iedereen heeft zo zijn eigen slaapmethode. Los daarvan heb je nog verschillende stijlen van afwerking. Ieder bed wordt afgewerkt naar de keuze van de klant. Zelfs een paars bed met roze stippen is mogelijk. Of we kunnen een foto van uw hondje op uw bed drukken. Zo heb ik ooit een bed met het logo van de Lokerse Feesten laten maken. Dat bed werd dan door Linde Merckpoel gebruikt om haar gasten te interviewen tijdens het festival.”

klinken, maar wij zien veelal aan de manier waarop iemand op een matras gaat liggen of die matras of dat bed al dan niet geschikt is. Alleen al door aanpassing van een matras of een bodem kan een klacht verholpen zijn. Want ieder lichaam is anders en de ene klacht is de andere niet. Zelfs voor koppels kunnen we één grote matras maken die is onderverdeeld in twee persoonlijke ligdelen.”

Wil dat zeggen dat je nog nooit iemand hebt gehad die je niet hebt kunnen helpen? “Dat klopt, er is altijd een oplos-

Is de verandering in slaapcom- Hoe weet je welk slaapsysteem sing. Daarom geven we ook een fort iets wat je ook toegepast bij een bepaald persoon hoort? slaapgarantie van zestig dagen. hebt in je werkwijze? “Wij vragen de mensen eerst Als die termijn verstreken is en “Zeker en vast. Ieder lichaam is anders. Ieder slaapsysteem passen wij aan de persoon die voor ons zit aan. Een licht persoon zal bijvoorbeeld anders slapen dan iemand die iets meer weegt. En

| www.gezoarde.be

naar de klachten die ze hebben. Dan weten we al wat geschikt is en wat niet. En in 90% van de gevallen, aan de hand van die analyse, hebben wij al de juiste matras gevonden. Het kan raar

ze voelen geen verschil, gaan we de matras nog gaan veranderen. We hebben dit nog maar één keer moeten toepassen. Uiteindelijk was die persoon na deze wissel ook helemaal geholpen.”


NU OP OO ZO K O ND PE AG N !

Staat u moe op? Met nek- en/of rugpijn? Wij helpen u graag verder!

welterusten

RECHTSTRAAT 266 • 9160 EKSAARDE • WWW.WELTERUSTEN.BE • INFO@WELTERUSTEN.BE


Hoeveslagerij

DE VIERKLAVER Pieter Van Poucke & Annelies Marchand

Hormonenvrij vlees van eigen hoeve. Ambachtelijke salades en charcuterie. Fondue Gourmet Koude schotel Barbecue Wok Kaasschotel Specialiteit diepvriespaketten

advertentiepagina

Hemelseschoot 19 - 9160 Lokeren - T 09 348 15 76 - www.devierklaver.be


ONDERNEMER | 19

Merk je verschil qua klanten bij de verschillende ducten. Samen met vele anderen, zijn we er ons generaties? van bewust dat de bacteriële resistentie dient te “Meer en meer jonge mensen hebben rugklachten. Dat zien we duidelijk. Terwijl je dat vroeger vooral had bij oudere mensen. In het algemeen komen rugklachten meer en meer voor. Hoe dat komt, dat durf ik niet zeggen.”

Doe je ook een analyse bij mensen thuis indien ze dit vragen?

“Ja, als de mensen vragen om bijvoorbeeld te komen kijken naar hun bed doen we dat ook. Aan de hand van het oude bed kunnen we kijken wat de reden kan zijn van het slecht slapen.”

Ik zag dat u ook gespecialiseerd bent in probiotische producten? Kan u daar iets meer over vertellen?

“Probilife, de naam van het bedrijf, is afzonderlijk van onze winkel. Al kan het wel gekoppeld worden aan slaapcomfort. Zo creëer je door gebruik te maken van onze probiotische spray een gezondere leef- en slaapomgeving. De probiotica zijn voor mens en dier nuttige bacteriën die door een innovatieve technische ontwikkeling nu ook inzetbaar zijn in vele reinigingsmiddelen en verzorgingspro-

worden verlaagd om ons zo in de toekomst te kunnen beschermen tegen schadelijke ziektekiemen. Synbiotica (verzamelnaam van pro- en prebiotica, n.v.d.r.) zorgt voor een gezonde microflora voor mens, dier en natuur in het algemeen. Gebaseerd op natuurlijke producten, 100% veilig en een bewezen klinische werking. Door het gebruik van deze producten bent u en uw omgeving permanent voor 80% beschermd tegen schadelijke bacteriën, virussen, allergenen, schimmels, ... Synbiotica reinigt dieper en werkt langer na doordat er nuttige bacteriën achterblijven, ook bij onze verzorgingsproducten. Zo beschermt onze verzorgende handgel tot drie uur lang, zonder de microbioom van uw handen te beschadigen. Zou het niet fantastisch zijn om eenieder van ons en de natuur in het algemeen te kunnen beschermen? Dat alleen is al een motivatie op zich!  

Bedankt voor deze babbel Jurgen!

Wie meer info wenst kan terecht op www.welterusten.be, voor de probiotische producten is dit www.probilife.be.

www.gezoarde.be |


20 | VERENIGING

MET DE KSA OP KAMP Tekst Rogier Vervaet g Fotografie KSA Eksaarde 11 juli 2019, de laatste dag van het KSA-kamp te Opoeteren. 2 juli 2020, de eerste dag van een aangepast KSA-kamp te Bilzen. Het eerste “bubbelkamp” dat de jeugdbeweging opricht omdat corona roet in het eten gooit. Bubbels van vijftig personen zullen elkaar afwisselen en activiteiten worden aangepast. Omdat er nu eenmaal meer bij komt kijken dan bij een gewoon kamp, is er ook extra budget nodig. En laat dat nu net de uitdaging zijn. De activiteiten die ze doen, denk maar aan een carwash, vielen figuurlijk in het water. Weg extra inkomsten en weg kamp? Als het van de leiding afhangt niet. Ik sprak hierover met Pauline De Naeyer, groepsverantwoordelijke van de Simmers (kinderen 3e en 4e middelbaar) en één van de initiatiefnemers. Pauline is ondertussen veertien jaar lid, heeft alle groepen doorlopen en draagt de KSA een warm hart toe. De leden de tijd van hun leven geven, zoals zij heeft gekregen, is van groot belang voor haar. Daarom hebben ze met de leiding de hoofden samen gestoken en zijn ze op het idee gekomen een grote online verkoopactie op poten te zetten. Zo hebben ze een website online gezet, www.gezoardeneir.be, waar je verschillende zaken kan bestellen. Geen gewone dingen, maar unieke stukken met een beperkte oplage. Waarom uniek? Alles wordt bedrukt met het logo van ons Gezôarde magazine of Gezôardeneir. Dus ben je op zoek naar een t-shirt, trui of grote tas? Neem dan zeker een kijkje op bovenstaande website. De verkoop neemt in juli en augustus een korte pauze, om er vanaf september terug vollen bak tegenaan te gaan. Op de foto krijg je alvast een voorsmaakje te zien. Je hebt niets te verliezen en je steunt de Gezôarse lokale jeugd. Alle bestelde artikelen worden aan huis geleverd. Als oud-leider van een jeugdbeweging, weet ik heel goed hoeveel werk en budget hierbij komt kijken. Dus laat ons samen stralen als Gezôardeneir én een steun zijn voor de KSA.

| www.gezoarde.be


VERENIGING | 21

KSA

www.gezoarde.be |


22 | COLUMN THEMA

LIEFDESBRIEF Liefste Toen ik je enkele weken geleden leerde kennen, was ons eerste contact een beetje stroef. Voor jou was het nieuw, ik had enkele jaren geleden al een ervaring gehad, maar ik was eigenlijk al vergeten hoe het was. Je maakte er echter geen punt van en had duidelijk ook geen zin om het langzaamaan te doen. Jouw glanzende aanblik deed mij onverbiddelijk smelten en het was, wat mij betreft, liefde op het eerste gezicht. Het waren spannende momenten en die eerste nachten samen waren voor mij slapeloos. Ik kon urenlang dankbaar naar jou zitten staren zonder mij te vervelen. Je hebt mij laten zien dat er meer is in het leven en dat je van elk moment moet genieten. Door jou heb ik ook de tijd gevonden om nieuwe dingen te ontdekken en je haalt het beste in mij naar boven. Mensen zeggen me dat ik veranderd ben, dat ik rustiger en vrolijker ben. Ik ben er zeker van dat jij hiervan de oorzaak bent. Waar je al die tijd bent geweest, weet ik eigenlijk niet. Het was eerder noch de plaats noch het moment om zoâ&#x20AC;&#x2122;n verbintenis aan te gaan en dat spijt me. Hoe ik jarenlang op de sukkel ben geweest terwijl jij al op mij stond te wachten â&#x20AC;Ś Ik kan alleen maar dankbaar zijn dat ik je nu heb gevonden en ik beloof dat ik mijn uiterste best zal doen om goed voor je te zorgen en er voor jou te zijn als je mij nodig hebt, zoals jij nu al voor mij zorgt. Liefste vaatwasser, ik hoop dat ik nooit nog een glas met de hand hoef af te wassen en ik ben dolblij dat jij dit van mij overneemt. Veel liefs <3

Euclides II van Eksaarde

Euclides II van Eksaarde

| www.gezoarde.be


NIEUWBOUWPROJECT “TERWEST” Terweststraat 77 - 79 te Moerbeke 6 appartementen - 10 garages

REEDS 25% VERKOC HT!

• • • • •

Ruime kwalitatieve hoogstaande appartementen Gelijkvloers met tuin of verdiep met royaal terras Energiezuinig - EPB lager dan 30 - vloerverwarming Mooie groenaanleg zorgt voor rust en sfeer Garage met 2 stopcontacten, automatische poort en automatische verlichting • Dichtbij het centrum van Moerbeke

Voor meer info mail naar info@riantimmo.be of tel 0474 71 64 29 Opperstraat 54 - 9180 Moerbeke -Waas T. +32 (0)9 329 95 56 - www.riantimmo.be


24 | SPAALEKES

rebus -bu

w=h

v=z r=k

-ur

-sp

t=z

-ba +e

-p

knutselen

een schaaltje van strijkparels DIT HEB JE NODIG:

-strijkparels -olie -ovenvaste schaal -oven

| www.gezoarde.be

DIT MOET JE DOEN:

1. Verwarm de oven voor op 200°C 2. Besmeer de binnenkant van de schaal met olie 3. Doe strijkparels in de schaal en schud er een beetje mee. Het is de bedoeling dat de parels overal blijven plakken aan de binnenkant van de schaal. Lege gaatjes vul je op. 4. Zet de schaal ongeveer 10 minuutjes in de oven. Blijf in de buurt van de oven staan. 5. Als alle strijkparels gesmolten zijn, neem je de schaal uit de oven (of vraag dit aan een volwassene) en laat je het even afkoelen. 6. Je kan jouw schaaltje van strijkparels nu uit de ovenvaste schaal halen. 7. Was je schaaltje af, want het voelt een beetje vettig aan.


SPAALEKES | 25

woordzoeker Zoek de woorden in de woordzoeker. Na het wegstrepen van alle woorden blijven er een aantal letters over. Deze letters vormen een zin. Mail de oplossing naar wedstrijd@gezoarde.be en win een prachtige Gezôarse prijs. Succes! De winnaar van 'raad het plaatje' uit editie 13 is Noor Pauwels. Proficiat!

K

L

P

R

V

E

T

B

I

K

I

N

I

A

U

T

B

A

D

P

A

K

N

L

I

G

M C

Z

E

K

R

V

E

O

A

O

P

K

P

H

A

A

A

N

E

Z

T

T

G

A

I

Z

T

E

E

N

S

L

I

P

P

E

R

S

O M W E

T

D

S

Z

Z

G

R

A

T

N

A

A

I

Z

K

P

O

E

E

S

R

N

T

R W E

E

E

A

E

M N O

A

E

R M

S

J

E

S

L

E

L

N

E I

J

M A

Z W E

M B

A

D

T

E

R

D

E

S

B

A

B

E

C

U

E

E

N

B

L

N

Z

O N N

E

B

R

I

L

E

A

K

N

T

Z W E

M B

R

O

E

K

L

BADPAK BARBECUE BIKINI IJSJES KAMP LOGEREN LUCHTMATRAS PARASOL

R

PET REIZEN SPELEN STRANDBAL TEENSLIPPERS VAKANTIE WARM ZANDKASTEEL

ZEE ZOMER ZON ZONNEBRIL ZONNEMELK ZWEMBAD ZWEMBROEK

www.gezoarde.be |


Herstel en verkoop van tuinmachines Kasteeldreef 90 9160 EKSAARDE 0498 33 38 18 DEBOCKMECHANIEK@GMAIL.COM


IN BEELD | 27

C

oronadagboek is één van de ongeveer 350 nieuwe woorden die de Nederlandse taal rijker (of armer?) is sinds het begin van de pandemie. Woorden zoals coronazi: iemand die er nauwlettend op toeziet dat de andere de maatregelen respecteert of covidioot: de doorn in het oog van de coronazi. En wellicht hebben beiden ook last van coronakilo’s. Laten we hopen dat niet al deze woorden zullen achterblijven als littekens van deze pandemie in het Van Dale woordenboek. Terug naar ons coronadagboek: daar hoef je geen (nieuwe) woorden meer aan vuil te maken. De waarheid komt zoals steeds uit een kindermond of … uit een Gezôarse kinderpen.

Tekst Peter Vervaet Fotografie Peter De Wolf www.gezoarde.be |


28 | ACTUEEL

GROTE WACHTLIJST VOOR SINT-TERESIACOLLEGE IN EKSAARDE.

Digitaal aanmeldingssysteem secundaire scholen leidt opnieuw tot veel commotie bij Gezôarse ouders.

Tekst Peter Vervaet

WE SCHRIJVEN DINSDAG 5 MEI 2020.

Meneer Koen, tot twee jaar geleden was er geen sprake van een wachtlijst voor STC. Begin mei In deze vreemde tijden waarin onzekerheid nog de stonden er 48 kinderen op de wachtlijst van enige zekerheid blijkt te zijn, kijken vele Gezôarse VLOT!-campus Sint-Teresia in Eksaarde. Hoe ouders reikhalzend uit naar een positief bericht in verklaart u die grote wachtlijst? hun mailbox, een langverwachte mail van het Lokaal Overleg Platform (LOP) van de secundaire scholen in Lokeren. Deze mail zal hen het nieuws brengen of hun kind al dan niet kan ingeschreven worden in de school van hun eerste keuze.

Nerveus vraagt Marieke haar ouders – Stijn D’Hondt en Leen Arbyn – of ze al nieuws kregen of ze naar Sint-Teresia kan in september. Leen checkt voor de –tigste keer haar mailbox en vindt volgend droog bericht terug: we hebben uw kind helaas niet de eerste schoolkeuze kunnen toekennen. Nummer op de wachtlijst: 9. Marieke is niet de enige die die ochtend tranen zal laten. Samen met haar staan er nog 47 kinderen op de wachtlijst, waarvan heel wat kinderen uit Eksaarde en Doorslaar. We leggen ons oor te luister bij Koen Pollaert, directeur van de VLOT! Campus Sint-Teresia in Eksaarde, zichtbaar verveeld met de hele zaak.

| www.gezoarde.be

"Sinds september 2015 is het studieaanbod op de school uitgebreid. Tot dan was het Sint-Teresiacollege een school waar je je in de eerste graad kon inschrijven voor Latijn of moderne. In 2015 zijn er in de eerste graad technische opties bijgekomen. Dit maakte dat het leerlingenaantal sinds 2015 telkens steeg met een 20 à 25 leerlingen. In de tweede graad bestaat naast de studierichtingen Latijn, economie en wetenschappen sinds een aantal jaar Sociaal-technische wetenschappen (STW). In september 2019 zijn we - net zoals in de rest van Vlaanderen - gestart met de modernisering van het secundair onderwijs. VLOT! heeft ervoor gekozen om zowel in Eksaarde als in Lokerencentrum een brede eerste graad aan te bieden. Heel wat ouders kiezen graag voor onze school. Het ruimere aanbod maakt dat er wellicht ook meer leerlingen voor onze campus kiezen. Daarbovenop komt dat het geboortecijfer van 2008 in Lokeren hoog is. Toen ik hier vijf jaar geleden begon, waren er 348 leerlingen terwijl we nu in


ACTUEEL | 29

trokken van 150 tot 180 leerlingen in het 1ste leerjaar A (uiteindelijk zijn er in september 2019 165 leerlingen gestart in 1A). We hebben vorig jaar de aanpalende paterswoning gekocht. De renovaties zijn van start gegaan en we hopen het gebouw in 2022 in gebruik te kunnen nemen. Ondertussen wordt het wel gebruikt als refter voor onze tweede graad en vanaf volgend schooljaar zal ook het muzieklokaal er gevestigd zijn, evenals een aantal kleine coachinglokalen."

Kan men deze periode niet overbruggen met het plaatsen van een aantal containers om op die maseptember 2020 aan een leerlin- met de afstand van de woon- nier de wachtlijst te reduceren? Foto STC

genaantal van 500 à 520 zullen zitten. We hebben de afgelopen jaren telkens een extra klas kunnen creëren binnen de bestaande gebouwen om de geleidelijke groei aan te kunnen. De meest ingrijpende verbouwingen zijn vorig schooljaar gebeurd. Toen is er ook al rekening gehouden met de capaciteit die dit schooljaar voor de nieuwe eerstejaars mogelijk zou zijn. Maar we hebben nu eenmaal onze maximumcapaciteit qua infrastructuur. Die is ondertussen bereikt, we kunnen niet toveren …"

plaats van het kind tot de school."

"Neen, dat zijn we niet van plan. Dit is geen structurele oplossing voor het probleem en financieel is dit ook niet haalbaar."

Vorig jaar stonden er ook reeds een veertigtal kinderen op de wachtlijst, toen werd beslist de capaciteit op te trekken om de BEZORGDE OUDERS wachtlijst alsnog weg te werken. Bent u van plan om dit op- Ondertussen (half juni) zijn er 21 nieuw te doen? kinderen van de wachtlijst ver"We kunnen de capaciteit niet blijven optrekken, we hebben onze capaciteit vorig jaar al éénmalig opge-

dwenen, waaronder Marieke. Zij kan uiteindelijk toch naar de voorkeursschool om de hoek gaan.

Het stuit veel ouders uit Eksaarde tegen de borst dat kinderen die niet in Eksaarde wonen een plaatsje krijgen terwijl zij op hun beurt hun kinderen naar Lokeren moeten sturen. Is dit niet de wereld op zijn kop? "Ik kan begrijpen dat dit voor veel mensen moeilijk ligt, maar de criteria voor het aanmeldings­ systeem werden vastgelegd door de Vlaamse Overheid. Er wordt daarbij geen rekening gehouden

Foto STC

www.gezoarde.be |


30 | ACTUEEL

We spreken met Stijn D’hondt, papa van Marieke en zowat de officieuze woordvoerder van de ouders die zich kanten tegen de toewijzingsprocedure van de scholen.

Dag Stijn, ondertussen hebben jullie het goede nieuws ontvangen dat Marieke naar Sint-Teresia kan gaan. Maar wat was jullie eerste reactie toen jullie het initiële nieuws ontvingen dat Marieke op de wachtlijst stond?

"We waren heel erg teleurgesteld. Ondanks de aandacht die we op voorhand aan het probleem besteed hadden, werd er niets aan gedaan. Ook voor Marieke zelf was het een serieuze opdoffer. Zeker met de hele coronacrisis, keken we uit naar positief nieuws."

Jullie zijn met een actiecomité gestart. Welke acties onder­ namen jullie? "We hebben een Facebookgroep opgericht en een mail opgesteld waarin we onze bezorgdheid uit-

ten over de procedure. Deze mail hebben we bezorgd aan minister van onderwijs Ben Weyts, het gehele stadsbestuur alsook Nina Van der Sypt (schepen van Onderwijs) en het LOP (Lokaal Overlegplatform). Van kabinet Weyts kregen we op 22 april nog een mail waarin er heel gedetailleerd verwezen werd naar de Vlaamse regelgeving die de toewijzingscriteria vastlegde. En dat hier dus niets aan kon worden veranderd. En toen kwam corona en lag alles stil … Op 5 mei ontplofte de bom toen er heel wat ouders vernamen dat hun kinderen er niet bij waren. We maakten een tijdje later een afspraak met de directies van de VLOT! –scholen om samen te zitten met een aantal ouders. Niet om ons ongenoegen te uiten, maar om een aantal oplossingen voor te leggen. We stelden daarbij voor om extra containerklassen te plaatsen. Men stond daar niet weigerachtig tegenover, maar een structurele

oplossing was het niet voor het probleem, zei men. Daarbovenop komt nog dat de VLOT!-scholen niet echt happig waren om deze containerklassen zelf te financieren aangezien er de laatste jaren al heel wat investeringen gedaan werden in de VLOT!-scholen. We stelden dan voor om de vraag naar financiering van eventuele containerklassen na te gaan bij de stad. Hoopvol maakten we een afspraak op het gemeentehuis om rond de tafel te zitten met alle betrokken partijen, zijnde: de directies van de VLOT!-scholen, de voorzitter van het LOP (Mark Van Bogaert), de burgemeester en schepen van onderwijs Nina Van der Sypt. Onze kritiek op het feit dat er geen rekening gehouden wordt met de afstand werd vrij snel in de kiem gesmoord door het LOP. 'Het LOP volgt de wetgeving en weigert het nabijheidscriterium aan te kaarten omdat dit niet strookt met het principe van gelijke kansen. Men kan daar ook niets aan doen aangezien dit Vlaamse materie is', aldus het LOP. Ook ons voorstel voor containerklassen werd onmiddellijk afgeschoten door datzelfde LOP, wat ons verraste. Toen we buitenkwamen, konden we niet begrijpen waarom beide voorstellen zo abrupt van tafel geveegd werden."

Krijg je reacties van Gezôardeneirs?

Stijn D'hondt - Foto Peter De Wolf

| www.gezoarde.be

"We krijgen veel positieve reacties van mensen uit het dorp omdat we dit probleem willen aankaarten. We laten het dan ook niet los. We hopen alvast dat er een oplossing kan gevonden worden en dat de kinderen in september vol goede moed en goesting kunnen starten in ‘het middelbaar’."


Bouwen aan uw toekomst? Best met uw regionale vakman!

ALGEMEEN AANNEMER 0468 29 00 85 â&#x20AC;¢ www.alfavaf.be


32 | INTERVIEW

“AAN DE BUITENKANT BEN IK EEN RUIGE MOTARD, MAAR DAT RAAKTE ME TOT DIEP VANBINNEN.” Jacques Mortier

| www.gezoarde.be


INTERVIEW | 33

KIJK EENS DIEP IN HET GLAS

Jacques Mortier maakt etsen in glas Tekst Arne D'hont g Fotografie Luc De Herdt

Jacques Mortier omschrijft zijn kunstwerken als schilderijtjes op glas. Verf komt er echter niet aan te pas, want deze Gezôardeneir en motard etst glas tot er een mooie tekening op verschijnt. Etsen, vandaag voornamelijk een proces met computers en machines, doet Jacques echter nog met de hand. Het was dan ook op een ambachtenmarkt dat Jacques Mortier gefascineerd werd door etsen. “Daar zie je vaak mensen die tegen betaling een naam op een drinkglas etsen. Ik heb de naam van mijn dochter zo ook eens laten etsen en vroeg me af hoe dat dan gedaan werd. Vele ambachtslui staken hun werkmateriaal daarop weg, ik vermoed uit vrees voor concurrentie. Mijn interesse was nochtans oprecht.” Via Elektra raakte Jacques Mortier toch aan een graveermachientje. Dat lijkt op een dikke pen, met onderaan een metalen opzetstuk. “Die opzetstukken zijn niet makkelijk te vinden voor mijn model. Sommige hebben een kopje met diamant op en zijn bijgevolg duur. Ze staan me toe om verschillende effecten in mijn werken te steken, zoals een fijne lijn of eerder een lichter vlak. Vervelend is het geluid dat het maakt, het is te vergelijken met het geluid van een tandartsboormachine. Dat tot grote frustratie van mezelf én van mijn vrouw”, lacht Jacques.

LUXEMBURGS GEBERGTE “Meestal leg ik een voorwerp voor mij en teken ik dat over”, zegt Jacques over zijn werkwijze. “Soms

gebruik ik ook mijn fantasie. Zoals in mijn werk dat ik maakte voor een reünie van een motortreffen in Reisdorf, Luxemburg. Daarop staat een motorrijder die door de bergen rijdt. Die bergen zijn er natuurlijk niet in Luxemburg, maar om toch tot een mooi beeld te komen, verzon ik ze er bij.”

“Een bleekgezicht mag er nooit binnen, mijn werk wel.” Eenvoudig is dat niet, want er is weinig foutenmarge. Een foutje is meteen in het glas gekerfd en onuitwisbaar. “Al kan ik dat wel maskeren door er iets bij te tekenen”, zegt Jacques Mortier. “Daarom teken ik eerst met een stiftje op het glas. Dat kan ik wegwrijven en opnieuw tekenen. Geëtste lijnen zitten trouwens niet erg diep en voor het af is, is de tekening moeilijk te zien. Ik kantel de tekening dan ook meermaals om het juiste licht te vangen. Nadien spuit ik de achterkant meestal zwart, zodat de tekening beter te zien is. Zonder die donkere achtergrond is het moeilijk te zien aan welke kant de tekening zich bevindt. Ik spoot zelfs al eens de verkeerde zijde van

www.gezoarde.be |


34 | INTERVIEW

het glas zwart, heel mijn gravure verpest. Dan heb ik toch eens gevloekt”, lacht Jacques.

RUWE BOLSTER, BLANKE PIT Eén ets vraagt zeker twee weken tijd van Jacques om te maken. “Dat doe ik met plezier en wanneer het me uitkomt”, zegt hij. “Het hangt af van wanneer het creatieve beestje in me naar boven komt. Af en toe zijn er ook mensen die me vragen om een werk te maken. Dat leidde tot

“Het geluid is vergelijkbaar met dat van een tandartsboor.”

mijn belangrijkste werk tot nu toe, waar ik nog steeds emotioneel van wordt.” Met een krop in de keel vervolgt Jacques zijn verhaal. “Een collega en vriend van mij organiseerde een benefietevenemt voor het Kinderkankerfonds, dit in het teken van Amber, een klein meisje met leukemie. Hij vroeg me of ik het logo van het Kinderkankerfonds ‘Het kind zonder gezicht’ kon etsen op glas. Dit is uiteindelijk meegegaan met de toenmalige directeur van het UZ Gent en zou daar nog steeds moeten hangen. Voor Amber persoonlijk etste ik een Bugs Bunny op een motor, met op de benzinetank de naam Amber. Het kind kwam me nadien een knuffel geven. Aan de buitenkant ben ik misschien een ruige motard, maar dat raakte me tot diep vanbinnen. Dat is iets dat me voor altijd zal bijblijven.” Voor zijn gravures vraagt Jacques nooit geld. “Het is mijn hobby en ik doe het voor mezelf. Veel verdienen zou ik er toch niet aan doen, of ik moet enorm veel vragen. Vroeger stond ik nog op de ambachtenmarkt op de Gezôarse feesten en ook daar verkocht ik geen werk, ik toonde alleen wat ik deed. Het geeft me ook de vrijheid te doen wat ik zelf wil. Als ik zaken maak op bestelling, worden het klanten. Als zij dan niet tevreden zijn met de details of ze willen een ander kader rond het glas … Daar wil ik me niet mee bezighouden.”

VAN GEZÔARDE TOT CANADA Ondanks dat het een hobby is, hangen er overal ter wereld wer-

| www.gezoarde.be


INTERVIEW | 35

ken van Jacques Mortier, zelfs tot in Canada. “Een ver familielid van me is beginnen zoeken in zijn familiegeschiedenis. Hij ontdekte dat hij afstamde van de Mohawks, een Canadese indianenstam. Hij heeft een werk van me, van Sitting Bull, meegenomen tot in een reservaat in Ontario. Een bleekgezicht zoals ik zou daar nooit binnen mogen, maar kijk, mijn werk hangt er.”

“Ik doe het voor mezelf en vraag er nooit geld voor.”

“Een andere keer kwam ik mijn eigen werk tegen in Zweden”, vervolgt Jacques. “Voor mijn pensioen werkte ik in een papierfabriek. Iemand hogerop vroeg me of ik niet eens een ets op glas kon maken van een papiermachine, omdat deze zou afgebroken worden. Zo geschiedde, en de machine verdween niet lang daarna. Enkele jaren later moesten we met het bedrijf voor een opleiding naar Zweden. De afgebroken machine is in Zweden heropgebouwd en ook mijn etswerk is meegegaan naar Zweden. Het hangt nu in het bureau van de directeur. Dat was straf.” Internationale sterallures ontbreken vooralsnog bij de Gezôarse motard. “Het is en blijft tekeningen maken op glas voor mij, ter ontspanning. Zo lang ik er plezier aan beleef, blijf ik het doen. Ik heb weinig ambities voor de toekomst daarin, maar ik zou juist nog eens graag een groot werk willen maken. Een hele ruit of deur bijvoorbeeld, ja, dat wil ik nog weleens proberen.”

www.gezoarde.be |


NU OOK GLUTENVRIJE GERECHTEN • OOK OM MEE TE NEMEN

Authe overh ntiek en ee echt s rlijk, een tukje Italië in Eks aarde !

Volg ons op facebook @spaccanapolieksaarde Bautschoot 58 - 9160 Eksaarde - T. 09 220 93 16 - www.spaccanapoli.be open van donderdag tot en met dinsdag van 12u00 tot 14u00 en van 18u00 tot 22u00


GEZÔARSE GENEUGTEN | 37

VLIERBLOESEM GIN COCKTAIL Tekst Tania Ott g Fotografie Tania Ott

INGREDIËNTEN VOOR ÉÉN COCKTAIL

- ijsblokjes - 25 ml gin (mocktail: het sap van 1/2 limoen) - komkommerschijfjes (mocktail: limoenschijfjes) - 20 ml vlierbloesemsiroop - spuitwater - een takje munt

BEREIDINGSWIJZE

1. 2. 3. 4.

Vul een glas met ijsblokjes en giet er de gin over. Voeg een deel van de komkommerschijfjes toe. Giet de siroop erbij. Vul het glas aan met spuitwater en garneer met de overige schijfjes komkommer. 5. Voeg het takje munt toe als afwerking.

www.gezoarde.be |


38 | INTERVIEW

“IK WEET HOE KINDEREN DENKEN EN IN ELKAAR ZITTEN.” Sofie De Moor

| www.gezoarde.be


INTERVIEW | 39

DIK OKÉ! Tekst Peter Vervaet g Fotografie Peter De Wolf

I

n editie #5 van Gezôardemagazine interviewden we Sofie De Moor reeds naar aanleiding van het verschijnen van haar boek ‘konijnen goochel je niet terug’. In dat boek schrijft Sofie over een kind dat zijn vader verliest in een verkeersongeval.

In elk boek zit iets van mij, soms iets kleins, maar meestal is het wat uitvergroot. ‘Dik oké’ is op dat vlak misschien wel mijn meest persoonlijke boek.”

nage Kaat gepest omwille van haar figuur. ‘Dikke koe! Nu al moe?’ Kaat schrikt van die lelijke woorden. Wout gebruikt ze erg vaak. Kaat wordt er triest van. Sinds vorige maand speelt Kaat in de basketbalploeg van Wout. Wout is de beste speler. Iedereen vindt Wout geweldig. Behalve Kaat. Wat moet er nu gebeuren? Wie kan Kaat helpen?

“Ik heb altijd lesgegeven in basisschool De Spoele in Lokeren. Ik weet hoe kinderen denken en in elkaar zitten. Mijn man zegt altijd dat ik in mijn kindertijd ben blijven steken, dus dat helpt ook (lacht).”

Het lijkt me niet eenvoudig om boeken voor kinderen te schrijven en je te verplaatsen in In ‘dik oké’, het derde en nieuwste kinderboek van de de gedachtegang van een kind. Wat helpt jou auteur met Gezôarse roots, wordt het hoofdperso- daarbij?

Is het moeilijker om voor kinderen te schrijven dan voor volwassenen?

“Hmmm … dat vind ik een moeilijke vraag. Het is

Sofie, in jouw nieuwste boek ga je opnieuw de allemaal spontaan gekomen. Het is gewoon anders, zware thema’s niet uit de weg. Is dat een bewuste maar nu ben ik mijn eerste boek voor volwassenen keuze? aan het schrijven. Bij deze een primeur voor jul“Bewust en niet bewust. Er zijn over veel zaken nog taboes. Dikwijls is het iets wat me raakt, wat ik zie, wat ik meemaak, … Bij mijn vorige boek (‘konijnen goochel je niet terug’, n.v.d.r.) was de aanleiding een dodelijk verkeersongeval van iemand die ik via via kende. Ik schuw de moeilijke thema’s dus zeker niet.”

Hoe autobiografisch is het boek? Werd je als kind ook gepest? “Ik zat niet in een basketbalteam zoals Kaat in ‘dik oké’ en ja, ik werd gepest. Dat is nog altijd iets waar je tegenaan loopt als volwassene.

lie magazine. Maar meer kan ik daar nog niet over zeggen …”

Hoe begin je eigenlijk aan een boek?

“Ik heb heel veel schriftjes waarin ik aantekeningen maak en ideeën neerpen. In het geval van ‘dik oké’ wist ik al lang dat ik iets wou schrijven over mensen die zwaar zijn en gepest worden, maar ik vond de juiste invalshoek niet. Tot ik op een avond naar Sporza keek. Ann Wauters gaf toen een interview waarbij ze heel nederig zei dat ‘het team’ altijd een belangrijke rol speelde in haar sportprestaties. Dat heb ik in mijn

www.gezoarde.be |


40 | INTERVIEW

boek proberen verwerken, net als mijn persoonlijke herinneringen. Toen ik op het Sint-Teresiacollege zat, liet de sportleerkracht me geen dubbele salto doen of een koprol, maar ik moest de matten goedleggen en ervoor zorgen dat er niemand viel. Maar tijdens basket en andere balsporten moest ik nog 5 minuten langer techniek doen. Ik vond dat een heel goeie manier om om te gaan met mensen en hun beperkingen.”

een lief, studeren, … Kortom, ik had andere bezigheden of ik had geen goesting. Door les te beginnen geven in het eerste leerjaar wou ik de leesmicrobe weer doorgeven en toen begon het weer te kriebelen. Vervolgens heb ik een opleiding ‘creatief schrijven’ gevolgd in Sint-Niklaas bij Frank Pollet (ook jeugdauteur). Daar heb ik veel uit geleerd ... je vergelijkt boeken, je leest elkaars teksten, je leert verschillende stijlen schrijven.”

Hoe kreeg je de microbe van het schrijven te pakken? Heb je het gevoel dat je jouw “In het lager, op de meisjesschool kinderdroom hebt kunnen in Eksaarde (het huidige Dol-fijn), realiseren? had ik twee boekjes in mijn bank waar ik altijd mee bezig was, een schriftje en een leesboek. Ik deed aan schrezen, wat staat voor schrijven en lezen tegelijkertijd, ik ben dus schrezewiet. In het zesde leerjaar hadden we meester Chris en hij las elke vrijdag poëzie voor. Daar is de interesse voor poëzie gewekt en ben ik gedichten beginnen schrijven. In het middelbaar begon ik dan verhalen te schrijven. Daarna lag het wat stil en lag de focus meer in het zoeken naar

“Jaaa! Ik had nooit gedacht dat het ging lukken, mijn leraar creatief schrijven zei dat ik het wel kon en stimuleerde me om mijn manuscript op te sturen. Mijn klasgenoten zagen er ook potentieel in. Ik had het anders nooit durven opsturen. Het is ook zo tof om het eindproduct dan in handen te krijgen, er gaat niet veel boven dat gevoel. Dat is hier thuis dan ook een feestmoment waarop we een flesje opentrekken.”

Wat doe je nog naast boeken schrijven?

“Ik ben hoofdredacteur van de KLAPkrant, dat is een tijdschrift voor kinderen van het basisonderwijs. Elke maand verschijnt het magazine. Ik schrijf de artikels en zoek foto’s. Ik ontwikkel (en werk mee aan) educatief materiaal voor scholen. Als jeugdauteur mocht ik boekjes schrijven voor leesboxen. Ook voor de teksten van de nieuwjaarsbrieven heb ik een map samengesteld voor de verschillende leerjaren. Daarnaast heb ik ook meegeschreven aan een taalmethode voor het lager onderwijs. Het onderwijs is dus nooit ver weg. Ik geef dikwijls lezingen in bibliotheken en scholen. Maar door de huidige coronacrisis is dit weggevallen, jammer want maart was jeugdboekenmaand.”

Nu je er zelf over begint, Sofie, toch nog een verplichte coronavraag. Heef t de lockdown voordelen gehad voor een schrijver? “Ja! Schrijvers zijn het gewoon om lange tijd thuis te werken. Mijn partner en ik hebben elkaars haren niet uitgetrokken omdat we sowieso vaak samen thuis zijn. Creatief was het goed voor mij, maar financieel was het een ramp door de extra inkomsten die je mist door lezingen op scholen. Van boeken schrijven alleen kan je helaas niet leven. En natuurlijk heb ik het contact met de lezers gemist op zulke momenten.”

Bedankt. We wensen jou nog veel naarstigheid bij het schrijven!

| www.gezoarde.be


www.vriendt.be EGO

EGO

BOSMAAIER (38CM) BC3800E

EGO

2,5AH ACCU BA1400T

EGO

BC3800E €349 Standaardlader €59 Batterij 2.5AH €124

€ 532

EGO

STANDAARDLADER CH2100E

5JAAR MACHINE GARANTIE

3 JAAR

ACCU GARANTIE

HEGGENSCHAAR (51CM) HT5100E

HT5100E €249 Standaardlader €59 Batterij 2.5AH €124

€ 432

DE VOLLE KRACHT VAN BENZINE

ZONDER BENZINE


42 | GEZÔARSE THEMA JEUGD

WE

DE GEZÔARSE JEUGD.

DAAROM GEVEN WE IN ELK ‘GEZÔARDE’ OOK HET WOORD AAN TWEE GEZÔARSE KIDS. LET’S MEET SVEA EN MATHIS. Tekst Cindy De Kegel g Fotografie Luc De Herdt

Vandaag maken we kennis met Svea. Met haar ouders in de buurt is zij een verlegen meisje, maar eens de ouders weggestuurd waren, hadden wij een vlotte babbel. Dag Svea, wil je jezelf even voorstellen?

“Ik ben Svea Van Laere, ik ben twaalf jaar en woon met mijn ouders Veronique en Stijn, twee zussen Mette-Marit (16) en Marte zonder h (14), hond, drie katten en twee hangbuikzwijnen in de Rechtstraat in Eksaarde.”

Waar ga je naar school?

“Ik ga naar het Sint-Teresiacollege. Ik heb net mijn eerste middelbaar achter de rug. Mijn keuzevakken waren sport en STEMwetenschappen. In het tweede jaar kan ik sport niet meer kiezen als keuzevak van vijf uur. Ik ga volgend schooljaar misschien naar een andere school in Gent (bij afname van dit interview stond ze nog op de wachtlijst, n.v.d.r.), waar ik wél meer sport kan doen. Ik zit in een leuke, maar luidruchtige klas van zestien jongens en drie meisjes.”

Wat zijn je hobby’s?

“Ik zit in de KSA, dat is op vrijdagavond. Maar mijn belangrijkste hobby is toch atletiek, dat doe ik in Lokeren. Ik zit bij de miniemen, maar moet nu overstappen naar de kadetten. Ik doe aan hoogspringen, verspringen, horde en sprint. Volgend jaar zou ik graag meerkamp doen. Dan komt er

| www.gezoarde.be


GEZÔARSETHEMA JEUGD | 43

nog werpen en soms langeafstandslopen bij.”

Moet je daar veel voor trainen?

“Ik train vier keer per week. Maandag, woensdag en donderdag is het anderhalf uur training en op dinsdag is het één uur. Normaal is het zes keer per week training, maar dit kan ik niet combineren met mijn school en de KSA. Elk weekend is er ook een wedstrijd, in de winter soms eens veldlopen. Nu zijn de wedstrijden meestal nog in de buurt, maar eens ik bij de kadetten zit, ga ik evengoed wedstrijden moeten doen in Wallonië of zo.”

Heb je al prijzen gewonnen?

“Ik ben dit jaar drie keer eerste geworden bij hoogspringen. Verder heb ik, binnen mijn leeftijdscategorie, het hoogst gesprongen van heel België. De volgende stap is meedoen aan een Belgisch kampioenschap, dat zou ik heel graag doen.”

Het hoogst gesprongen ... Daar mag je best trots op zijn. Wat is jouw persoonlijk record bij het hoogspringen? “1,51 meter. Ik ben zelf 1,70 meter.”

Speelt lengte een rol of is het echt puur techniek? “Een goede techniek is wel het belangrijkst, maar de lengte speelt natuurlijk mee. En lange benen zijn ook altijd een voordeel.”

Hoe heb je de coronaperiode ervaren?

“Ik ben af en toe gaan lopen, mijn papa reed dan mee met de fiets. Onze trainer had ook oefeningen doorgestuurd zodat we niet zouden verzwakken en lenig zouden blijven. Verder heb ik heb voor school gewerkt en daarnaast veel Netflix gekeken. De series Riverdale, Friends, Fuller House, ... heb ik ondertussen allemaal uitgekeken. Voor de rest vond ik het in het begin wel leuk, maar op de duur werd het toch een beetje vervelend. Altijd thuis zijn, altijd samen. Ik zal toch blij zijn als ik terug naar school mag. Ik mis mijn vriendinnen, het sociaal contact, ...”

Wat wil je later worden? Van je hobby je beroep maken of toch iets anders? “Het liefst zou ik topsport doen. Als dat niet lukt, wil ik graag dierenarts worden. Ik droom ervan om ooit mee te doen aan een wereldkampioenschap of aan de Olympische Spelen.” Dat is een mooie droom, Svea. Ga ervoor en bedankt voor dit interview. Boodschap aan onze lezers: indien Svea haar droom uitkomt en ze een Olympische medaille haalt, zal dit magazine misschien ooit veel geld waard zijn. Bijhouden is de boodschap ;-)

Tekst Zhenya Speleman

Naam: Mathis Behiels Leef tijd: 8 jaar Studies: 2de leerjaar Dol-fijn lopen fietsen tekenen Lego zon sneeuw rijstpap chocomouse rijk gezond glazen huis huis zonder ramen snoep chips appel aardbei de nek van een giraf hebben de slurf van een olifant hebben ochtend avond blauw groen www.gezoarde.be |


44 | DEN HUISNUMMER

Sheila De Meyer

"HET DORPSGEVOEL IS ZALIG IN EKSAARDE." Tekst Cindy De Kegel g Fotografie Peter De Wolf | www.gezoarde.be


DEN HUISNUMMER | 45

Het gaat bijzonder snel ... We zijn reeds toe aan de veertiende editie van dit magazine. Voor onze rubriek ‘den huisnummer’ zijn we in de Polenstraat 14 beland. Daar konden we kennis maken met de charmante Sheila De Meyer. OP HAAR ACHTTIEN HET HUIS UIT

Sheila is niet geboren en getogen in Eksaarde. Ze heeft haar jeugd in Wachtebeke doorgebracht en is dan, na een omzwerving in Stekene, in Eksaarde komen wonen in juli 2014.“In 2008, toen was ik achttien jaar, ben ik al gaan samenwonen met mijn vriend, Nicky Laureys. Eerst op een appartement en later in een huis in Stekene. We zijn dus vroeg gaan samenwonen, maar waren dan wel al drie jaar samen. We wouden allebei al alleen gaan wonen dus hebben we besloten om die stap samen te wagen.” Blijkbaar een goede keuze want ze zijn nog steeds gelukkig samen, ondertussen dus in de Polenstraat. “We wouden een huis kopen. Ons huis in de Polenstraat is ook het eerste huis dat we bekeken hebben en we hebben direct een bod gedaan. Daarvoor waren we nooit echt in Eksaarde geweest, maar we vonden het onmiddellijk een mooie omgeving en het is hier heel rustig wonen. We hebben ook fantastische buren ... Ria en Rene, onze buren links, wonen daar al heel hun leven. Soms krijgen we eens verse groenten, vers fruit of zelfs overschot van eten. Ze zetten ook onze vuilbak altijd op zijn plaats. Ria en Rene zijn echt topburen. Langs de andere kant hebben we Staf, een oudere man op pensioen, zijn vrouw is overleden. Echt nen brave mens. Verder hebben we ook nog Kevin en Kirby, dat zijn de buren waar we geregeld eens eentje mee drinken, we hebben zelfs samen nieuwjaar gevierd. Met hen hebben we gedurende de jaren dat we hier wonen echt al een vriendschapsband opgebouwd. Niet alleen wij, maar ook onze honden zijn vrienden geworden. Tot onze grote spijt verhuizen ze eind dit jaar. Dan zijn we geen buren meer, maar zeker nog vrienden.”

JONG EN ONBEZONNEN

Dat zij en Nicky altijd samen gebleven zijn, wijt Sheila aan het feit dat ze ook al veel meegemaakt hebben samen, waaronder een ernstig ongeluk met de motor in 2006. “Ik zat achterop bij hem op de motor, wat eigenlijk niet mocht. De motor was dan ook nog eens opgedreven. We droegen gelukkig wel allebei een helm, die was bij beiden in twee gebroken. Nicky had een gebroken enkel en schaafwonden en ik heb er een groot litteken aan overgehouden. Dat noem ik nu jong en onbezonnen.”, biecht Sheila op. “Gelukkig zijn we nu ouder en wijzer.”

HOBBY’S

“Ik werkte als zorgkundige hier in het ‘Hof van Eksaarde’. Vier jaar geleden heb ik dan beslist om verpleging te studeren. Door mijn stage bij het wit-gele kruis en mijn huidig werk bij Imens (vroeger solidariteit, n.v.d.r.) heb ik in Eksaarde ook meer mensen leren kennen. Het is een job met veel verantwoordelijkheid en soms zijn het echt lange dagen.” Door die lange dagen heeft Sheila geen tijd meer voor hobby’s, maar ze is verzot op haar honden, waar veel tijd én liefde naartoe gaat. “Ik heb een shiba inu van tien jaar, een Siberische husky van één jaar en voorlopig vangen we ook de labrador van mijn broer op. Vroeger hadden we ook een Akita inu, dat was wel de zaligste hond die we ooit gehad hebben. We hebben haar moeten laten inslapen toen ze negen jaar was, maar ik mis haar nog elke dag.”

TOEKOMST

Sheila en Nicky willen graag verhuizen, maar ze zouden het liefst een huis vinden in Eksaarde. “We willlen sowieso in de regio blijven, maar we voelen ons hier echt goed, dus als we in Eksaarde iets zouden vinden, zou dat mooi meegenomen zijn.” Verder zou ze ook, eens er terug een beetje rust in haar hoofd is, graag stoppen met roken, om dan ook werk te maken van hun kinderwens. “We willen één kindje. Ik denk niet dat mijn hoofd het aankan, twee kinderen zoals mij en Nicky, met ons karakter.”, vertelt Sheila lachend. “Wij zijn allebei rusteloze zielen.” Op professioneel vlak staat er in augustus al een verandering op de agenda. “10 augustus start ik opnieuw in Hof van Eksaarde, dit keer niet als zorgkundige, maar als verpleegkundige. Ik kijk ernaar uit de collega’s van toen terug te zien. Dan ga ik misschien ook terug tijd hebben voor een hobby, zoals bootcamp.”

EKSAARDE

Als we het hebben over de voor- en nadelen van het leven in Eksaarde, is Sheila duidelijk. “Het dorpsgevoel is zalig in Eksaarde. De buurtwinkels waardoor je steeds meer mensen leert kennen. De samenhorigheid vind ik hier ook groot. Hier wordt ook wel veel gedaan, zoals de Gezôarse feesten, de rommelmarkt in de Weehaagstraat, ...”, aldus Sheila. “Het enige nadeel vind ik de verkeersdrukte in het dorp. Het kruispunt aan het Sint-Teresiacollege vind ik ook heel gevaarlijk. Er rijden veel vrachtwagens en bussen door ons kleine dorpje. Daar zouden ze toch een oplossing voor moeten zoeken.”, besluit Sheila.

Bedankt Sheila. Wat de toekomst ook voor jullie in petto heef t, veel geluk gewenst. www.gezoarde.be |


46 | COLOFON

COLOFON

GEZÔARDE is een driemaande-

REDACTIE

lijks magazine over, voor en door Eksaarde. Verspreiding is gratis.

redactie@gezoarde.be

UITGEVER + REALISATIE

Cindy De Kegel

NEWMONKEYS Kim Speleman Schuermansstraat 20A 9160 Eksaarde www.newmonkeys.be info@newmonkeys.be /newmonkeys #newmonkeys_grafischbureau

| www.gezoarde.be

EINDREDACTIE REDACTIE

Brent De Borger, Arne D’hont, Marijke Diericx, Tania Ott, Kwinten Van Campenhout, Rogier Vervaet, Peter Vervaet, Nathalie Vervaet, Zhenya Speleman

FOTOGRAFIE

Luc De Herdt, Peter De Wolf

OPLAGE MAGAZINE

3000

CARTOON

VIZID - vizid.myportfolio.com

/gezoardemagazine #gezoardemagazine


contactee onze voordreolins voor uitzonderlijk ge en zeer e voorwaard en .

VERKOCHT: Op 4 weken: Boven de vraagprijs:

87% 71%

VERHUURD: Op 4 weken:

95%

Een woning verkopen of verhuren is meer dan een overeenkomst bereiken. Wij helpen U graag met raad en daad. Uw vastgoedmakelaar voor GezĂ´arde en omstreken. Bautschoot 1 | 9160 Eksaarde | 09 225 26 27 info@cardi-woonadvies.be | www.cardi-woonadvies.be /cardiwoonadvies | BIV: 512506

Like en deel onze facebookpagina en blijf op de hoogte van ons laatste nieuws en onze referenties.


SHOP NU W W W. G E Z O A R D E N E I R . B E

Scan mij !

w w w.gezoa rdeneir.be

Profile for Gezôarde

GEZOARDE_2020_#14  

GEZOARDE_2020_#14  

Profile for gezoarde
Advertisement

Recommendations could not be loaded

Recommendations could not be loaded

Recommendations could not be loaded

Recommendations could not be loaded