GEZÔARDE #11

Page 1

3 maandelijks magazine - 2019 #11 www.gezoarde.be

Tiany Kiriloff

"DIDIER WOU ABSOLUUT DIE OVERSTEEK NAAR GEZÔARDE MAKEN.”

#11


Herstel en verkoop van tuinmachines Kasteeldreef 90 9160 EKSAARDE 0498 33 38 18 DEBOCKMECHANIEK@GMAIL.COM


INTRO | 3

GEZÔARSE TERREUR Tekst Kim Speleman g Fotografie Luc De Herdt Tegenwoordig staan ze op alle mogelijke plaatsen van ons miserabel wegennet en de meeste wijzen ook nog alle richtingen uit. Fluooranje bordjes gevuld met het fatale woord: ‘wegomlegging’. In een uitzonderlijk geval staan de eerste twee nog min of meer correct opgesteld, maar het derde ontbreekt al, het vierde hoort bij een andere omleiding, het vijfde zijn ze vergeten weg te halen van de vorige werken en het zesde is er te vroeg geplaatst voor de reeds volgende werkzaamheden. Door werken aan Eksaardesedam wordt ons Gezôarde de afgelopen én komende maanden overspoeld door verkeer die plichtsbewust deze omleidingen proberen te volgen. Zo ziet onze dorpskern af van de talloze bestuurders die hun weg zoeken om via Klein-Sinaai toch hun weg verder te kunnen zetten richting Moerbeke. Bromfietsen, auto’s en ander verkeer van tientallen tonnen zwaar slalommen door ons dorp, alsof het een Olympische discipline is, met alle gevolgen vandien. Oversteken is een ware uitdaging geworden. Geparkeerde auto’s langsheen dit traject zijn ook bij regelmaat het slachtoffer en hoogstwaarschijnlijk komt men later tot de vaststelling dat ons dorp volledig kapot gereden is. Ook de Rechtstraat wordt geterroriseerd door dit verkeer. Door de toename van het verkeer, en frustratie omdat met om moet rijden, lijkt het hier sommige momenten eerder een autostrade. Snelheden swingen de pan uit. Och ... hopelijk is dit slechts een tijdelijke frustratie ... maar de kans is reëel dat eens alles ooit klaargeraakt, de weg binnen drie maanden opnieuw opgebroken wordt op vraag van Aquafin, de enige officieel gesubsidieerde terreurorganisatie in ons land.

www.gezoarde.be |


4 | GEZÔARDE IN BEELD THEMA

T

ijdens de laatste editie van de Gezôarse Feesten zetten deze politieagenten ons mooie dorpje mee op stelten. Ze wisten ons te vertellen dat ze tijdens de feesten al verscheidene mensen hadden moeten verbaliseren voor een variëteit aan criminele feiten: In de tent had iemand het klutsken van zijn bier laten staan, één van de fanfaremannetjes danste tijdens een nummer een beetje uit de maat en naar het schijnt was er een pakje friet verkocht zonder de gevraagde mayonaise. Nadat ze ook de zon probeerden te beboeten voor ‘te hard schijnen’ vertrokken ze terug, ongetwijfeld om ergens een verkeerd geparkeerde rolschaats in beslag te nemen.

Tekst Kwinten Van Campenhout Fotografie Kim Speleman

| www.gezoarde.be


GEZÔARDE INTHEMA BEELD | 5

www.gezoarde.be |


6 | INTERVIEW

TIANY EN DIDIER Tekst Brent De Borger g Fotografie Luc De Herdt

D

e ene een succesvolle CEO en de helft van het Belgische DJ-duo Hermanos Inglesos en de andere (ex-)televisiepresentatrice, influencer en fashionista. Samen vormen ze het Gezôarse koppel Didier Engels en Tiany Kiriloff. De twee leerden elkaar achttien jaar geleden kennen en zijn ondertussen gesetteld in Eksaarde. Didier wist zijn vrouw te overtuigen om hem te volgen naar zijn roots ‌ en daar hebben ze nog geen moment spijt van gehad.

| www.gezoarde.be


INTERVIEW | 7

Een CEO overdag, een DJ tijdens de nacht … Dat moet toch soms bizarre situaties opleveren?

Didier: “Dat zijn twee werelden die inderdaad heel ver van elkaar liggen. Als die elkaar dan kruisen, is dat soms wel vreemd ja. Dan ben ik bijvoorbeeld op de Lokerse Feesten aan het draaien en dan staan daar in het publiek collega’s. Heel fijn hé, maar ik weet niet altijd goed hoe ik me dan moet gedragen. Omgekeerd hetzelfde. Dan komen ze op Batibouw naar mij: ‘Zijde gij diene DJ van Hermanos niet?’ Dat komt misschien mijn geloofwaardigheid niet altijd ten goede (lacht).”

Sinds 2002 gaan Cédric (de jongere broer van Didier) en jij door het leven als Hermanos Inglesos. Hoe is dat ontstaan?

Didier: “Thuis zijn wij vrij muzikaal opgegroeid. We luisterden veel naar muziek en onze papa speelde altijd piano. Onze eerste liefde was de gitaar, samen met de rockmuziek. Maar daarnaast dansen we ook heel erg graag. De stap naar DJ leek voor mij dan een evidente keuze. Nadat ik een paar jaar later zag dat mijn broer net dezelfde interesses als mij had ontwikkeld, zijn we samen begonnen.”

Met je oudere broer Christophe ben je nadien in het familiebedrijf van je vader gestapt. Was dat ook een logische keuze?

Didier: “Voor Christophe wel, maar bij mij stond het niet echt op de planning, om het zo te zeggen. Maar bloed kruipt waar het moet kruipen. Toen mijn vader ziek werd in 2005 en uiteindelijk drie jaar later overleed voelde ik een soort plichtsbewustheid. Ik heb nog geen seconde spijt gehad van deze beslissing.“

FASHIONISTA Op je twaalfde ben je naar België gekomen, was het moeilijk om hier te aarden?

Tiany: “Voor mij was de grootste aanpassing het nieuwe klimaat. Als je het weer in Venezuela gewoon bent, dan is België toch een heel verschil hoor.

De grootste cultuurschok was dat de mensen hier zeer gesloten zijn. Op straat kijkt iedereen naar beneden, terwijl ik het gewoon was dat iedereen elkaar aansprak. Maar eigenlijk heeft dat volgens mij opnieuw met het weer te maken. Openheid en goed weer gaan hand in hand!”

De meeste mensen kennen jou in de eerste plaats van televisie. Is dat iets waar je ambitie altijd al lag?

Tiany: “Nee, totaal niet zelfs, want in de eerste plaats had ik al een soort handicap, aangezien ik niet goed Nederlands sprak. Het was natuurlijk goed hé, maar gewoon niet ‘geweldig’. Ik maakte soms fouten op lidwoorden of ik articuleerde minder goed. Dan denk je helemaal niet aan een televisiecarrière hoor.”

En toch ben je er beland ...!?

Tiany: “Ik had mijn cv opgestuurd naar JimTV, met de intentie om deel uit te kunnen maken van de redactie. Maar toen ik daar toekwam, duwden ze me plots voor de camera om een screentest af te leggen. Die was echt rotslecht (lacht). Ik vraag me nog steeds af waarom ze me toch gekozen hebben om iets op het scherm te doen. Maar kijk, het is gebeurd. Ik heb er ontzettend veel geleerd en me heel hard geamuseerd.”

Ben je ondertussen nog bezig met televisiewerk?

Tiany: “Niet bewust, maar dat gebeurt nog wel eens. Bijvoorbeeld voor het VTM-programma ‘Rijker Dan Je Denkt’, daar ben ik specialist in het vakgebied ‘mode en vintage’ en dat vind ik wel heel tof, omdat het past bij mij en dat is het belangrijkste. Zolang het iets relevant is, sta ik er voor open. Maar verder is het geen noodzaak voor mij en houd ik me liever met eigen projecten en de online wereld bezig.”

Vanwaar komt bij jou die passie voor de modewereld?

Tiany: “Mijn mama had in Venezuela een boetiek en ik vond het heel fijn om alles te passen. Toen ik in Europa aankwam, vond ik hier mijn zin niet meteen in de winkel én ik had er eigenlijk ook het budget niet

www.gezoarde.be |


8 | INTERVIEW

voor. Dan ben ik beginnen zoeken in vintagewinkels en tweedehandsshops en dan word je automatisch wat creatiever en krijg je daar affectie mee.”

levant werd. Nu houd ik me vooral als influencer bezig.

Waarom ben je hier geen mode gaan studeren?

Werk je soms ook samen met bepaalde modemerken?

Tiany: “Wel, ik kan niet tekenen … en dat is toch wel vrij essentieel hé. Daarnaast was het meer mijn passie om er over te praten, kleding te gaan zoeken en alles er rond eigenlijk, maar niet het pure ontwerpen. Ik ben uiteindelijk dan ook met Belmodo gestart, een online informatiekanaal over de mode. Dat lag meer in lijn met mijn interesses. Toen was dat allemaal nog heel nieuw, maar ondertussen zijn we ingehaald door Instagram en dergelijke. Onlangs hebben we de website dan ook opgedoekt, omdat het minder re-

| www.gezoarde.be

DUURZAAMHEID

Tiany: “Ja dat gebeurt. Dan werk ik met hen bepaalde ideeën uit. Zo heb ik onlangs een samenwerking gedaan met Aware van Vero Moda, die heel erg bezig zijn met duurzaamheid en dat interesseert mij enorm. Ze werken enkel met ecologisch verantwoorde materialen en hanteren het closethe-loop-systeem. Voor hen ik heb ik de collectie Everlasting gedaan, waarbij de focus lag op items die eindeloos kunnen gedragen worden.”

Is dat iets waar jullie beiden

mee bezig zijn?

Didier: “We proberen die waarden aan onze kinderen mee te geven. Om duurzaam te leven. Maar het moet wel een positief verhaal zijn, zonder met de vinger te wijzen. Wij willen er gewoon een beetje op letten en onze voetafdruk klein houden. We zijn hier ook heel hard geconnecteerd met de natuur, we wonen midden in het groen. Het is daarom dat we hier ook zo gelukkig zijn, hier in Eksaarde. Diezelfde waarden probeer ik trouwens ook door te trekken naar mijn bedrijf.”

Vertel …

Didier: “Vroeger was het zo dat als je een groot bedrijf had, je niet ecologisch kon zijn. Wij willen het tegendeel bewijzen. Zo gaan we bijvoorbeeld op een CO2neutrale manier gaan produceren.


najaarsacties tot en met 30 september maak een afspraak met ĂŠĂŠn van onze engels adviseurs voor jouw offerte op maat meer inspiratie op www.engelsnv.be bezoek ons in Lokeren | Gentse Steenweg 136


PLAATSING, ONDERHOUD EN HERSTELLING KACHELS EN INBOUWCASSETTES 0496 68 56 12 - michaelverschelden@hotmail.com


INTERVIEW | 11

Concreet: al het afval van het hout gaan wij recupereren om het bedrijf te gaan verwarmen. We proberen om onze voetafdruk van het bedrijf zo klein mogelijk te houden en als we zien dat er bepaalde zaken zijn die we niet kunnen veranderen, gaan we dat compenseren door te investeren in andere duurzame projecten. Daarnaast trekken we die lijn ook door en willen we langdurige relaties opbouwen. Met leveranciers, klanten en onze eigen werknemers.”

GEZÔARDE Hoe zijn jullie hier terechtgekomen?

Didier: “Ik ben geboren in Lokeren en mijn grootvader is eind jaren ‘50 naar hier gekomen. Onze familie is heel hard verbonden met Eksaarde. Bijna mijn hele familie woont of heeft hier gewoond. Ik voel me hier goed, dus het was altijd mijn plan om hier te settelen. Gelukkig is Tiany mij gevolgd!”

Jij was meteen akkoord om hier te komen wonen?

Tiany: “In Zuid-Amerika heb ik natuurlijk ook wel in de natuur gewoond, dus voor mij was het niet zo zeer een probleem om naar hier te komen. In België hebben wij vooral in de buurt van Kapellen gewoond, maar Didier wou absoluut die oversteek maken naar Eksaarde.”

Word je hier vaak aangesproken op straat?

Tiany: “Nee, dat valt echt goed mee. Ik zie mezelf ook niet echt als een bekend persoon hoor, aangezien ik vooral met niche zaken bezig ben. Soms zeggen vriendinnen me eens dat iemand naar me kijkt of zo, maar daar merk ik niks van. En dat is vooral dan in grotere steden. De mentaliteit van de mensen hier is heel down to earth. Hier mag je zijn wie je wil en doen wat je wil, dat is wel heel fijn.”

Jullie wonen nu op hetzelfde domein als waar jouw grootvader woont. De iets oudere generatie herinnert zich vast en zeker nog de grote brand in de jaren ’80?

Didier: “Wij wonen hier nu achteraan het domein, maar het huis dat vooraan staat is inderdaad ooit volledig afgebrand. Mijn oudste broer was op bezoek bij ons grootvader. Het was een erg koude winteravond en opa vroeg om een blok hout op te

gooien. Het vuur werd iets te hevig en een vonkje is afgesprongen op het dak, dat toen helemaal van stro gemaakt was. Op enkele uren tijd stond het hele huis in lichterlaaie, er schoot amper iets van over. Dat was een echt drama voor mijn ouders en grootouders.”

Het is hier overigens een prachtig domein, vlakbij de Moervaart. Was het ook een bewuste keuze om hier te komen wonen?

Didier: “Voor mij moest het echt Eksaarde zijn en het was gewoon extra leuk om exact hier te wonen, waar ik deels ben opgegroeid. Ik ben heel gelukkig dat ik hier nu kan wonen. En naast het domein spreekt de charme van het dorpsleven mij enorm aan. Het is ook tof om in de streek te wonen waar veel collega’s zijn en onze kinderen kunnen hier dicht bij hun roots opgroeien. We mogen hier nooit vergeten hoe mooi onze streek is. Soms gaan mensen het te ver zoeken, terwijl de schoonheid voor je ligt.”

www.gezoarde.be |


12 | THEMA

| www.gezoarde.be


THEMA | 13

DE GROTE WEERSCHIJNVLINDER

B

Tekst Rogier Vervaet g Fotografie Paul Kersten

este Gezôardeneir, we zijn het waarschijnlijk allemaal eens als we zeggen dat er weinig dingen zo mooi zijn als een kleurrijke vlinder die we zien fladderen in een weelderige tuin. Of het verliefde gevoel dat we krijgen wanneer we een wandeling maken in de mooie Gezôarse bossen en omringd zijn door kleurrijke vlinders. Heerlijk toch!? Het goede nieuws is dat er een kans bestaat dat je tussen deze vlinders een zeldzame soort ziet. Deze vlinder, genaamd de Grote weerschijnvlinder, is ééntje die blijkbaar rondvliegt in onze Gezôarse bossen. We geven hieronder met veel plezier een korte uitleg over deze dagvlinder, hoe u hem kan herkennen en waarom hij zo van Eksaarde houdt. Vele nieuwtjes dus waarmee u kan uitpakken bij vrienden en familie ...

APATURA IRIS Eerst en vooral vraagt u zich waarschijnlijk af hoe deze vlinder aan zijn naam komt. Hierbij gaan we terug naar de 18e eeuw waar een zekere Johann Christian Fabricius door grote delen van Europa reisde om insecten te verzamelen. En Apatura is volgens bronnen de cryptische omschrijving die hij gaf aan vlinders. Al bestaat hieromtrent geen absolute zekerheid. Iris daarentegen geeft ons wel vastigheid. Zo vertelt de oudheid ons dat de godin Iris de personificatie is van de regenboog. Wanneer zij een boodschap uitbracht van de hemel naar de aarde, verscheen er een regenboog als brug. Wat verwijst naar één van de mooie kenmerken van de mannelijke Grote weerschijn-

vlinder, de vleugels. Wanneer de zon vanuit een juiste hoek op de vleugels schijnt, verkleuren ze van bruin naar prachtig blauw. Wat men noemt “het iriseren van de vlinder”.

TYPEREND EN HERKENBAAR Kenmerkend voor de Grote weerschijnvlinder is dat deze bosvlinder zich voornamelijk bevindt in een gebied met verbeterd bosbeheer. Als u hem ooit kan spotten, zal u merken dat het een relatief grote vlinder is met een vleugellengte van 31 tot 40 mm. Verder kan u hem herkennen aan een onopvallende vlek bij de achterrand aan de bovenkant van zijn voorvleugel. En zoals hierboven beschreven een mogelijk glan-

www.gezoarde.be |


14 | THEMA

zende blauwe schijn op de vleugels bij de mannetjes. De vrouwtjes daarentegen blijven hun bruine kleur behouden en zijn moeilijker te herkennen. De vlinder zoekt zijn beschutting hoog in de bomen en voedt zich met honingdauw, een donkere nectarachtige vloeistof die wordt afgegeven door o.a. bladen schilluizen. Daarnaast drinkt hij vaak het sap van rottende vruchten, bloedende bomen, mest en zelfs dode dieren. En het kan ook zijn dat hij, tijdens uw familiewandeling in de bossen, al eens gebruik heeft gemaakt van uw inspanning. Want naast alle bovengenoemde zaken zal hij zich ook voeden met het vocht van bezwete mensen.

MOERTVAARTMEERSEN De oudere Gezôardeneir zal de Grote weerschijnvlinder misschien beter kennen als de glanskapel, vermits kapel een oudere benaming is voor de vlinder. Waarschijnlijk toeval dat hij naar aanleiding van zijn oude naam eens gespot werd in de omgeving van de Kruiskapel. Wat wel zeker is, is dat deze vlinder zich voornamelijk bevindt aan en rond de Moervaartmeersen. Een samenvoeging van acht gebieden met een grote landschappelijke verscheidenheid en doorsneden door o.a. het spoorwegwandel- en fietspad Daknam – Eksaarde, de Reepstraat en de dijk op de rechteroever van de Durme-Moervaart tussen de Daknambrug en de weg Sinaai-Eksaarde. De Vettemeers in Eksaarde, een bosgebied in het verlengde van de Ramstraat richting Sinaai en dicht bij deze grenzen, is dan ook de eerste plaats waar deze zeldzame bosvlinder voor het eerst werd vastgelegd op foto. Dat deed hopen op meerdere exemplaren en diverse zoektochten bevestigen dit ook. Ook in de wijde omgeving van de Vettemeers werden exemplaren van de Grote weerschijnvlinder waargeno-

men. De bossen langs de Zuidlede en Moervaart zijn het perfecte decor om rond te vliegen.

WAAROM EKSAARDE? Deze erg zeldzame dagvlinder komt weinig voor omdat hij zich vooral bevindt op open plaatsen bij bospaden, bosranden of daar waar beekjes het bos doorsnijden. En door het ontginnen van de bossen en de grootschalige kappingen en aanplantingen zijn open plekken in bossen verdwenen. De Vettemeers, een gebied in een omgeving dat zich kenmerkt door goed ontwikkelde loofbossen en vele bos-, wilg- , weien akkerlanden, maakt dit voor de vlinder de perfecte locatie. We kunnen hen het vaakst aantreffen rond een waardboom. Dit is de benaming voor een boom waarop een vlinder haar eitjes afzet. Bij de Grote weerschijnvlinder betreft dit vooral de boswilg en de grauwe wilg. Zijn voorkeur gaat uit naar de wilgen die in de buurt van water staan. Dus allen op zoek naar wilgen aan de waterkant.

BESLUIT Let dus goed op tijdens een wandeling in onze bossen want de kans is reëel dat je in Eksaarde een Grote weerschijnvlinder kan zien. Kijk gerust eens rond bij de verschillende wilgensoorten die massaal voorkomen in het landschap aan het water. In de winter zullen de uitgekomen rupsen overwinteren op hun takken en eten van de jonge blaadjes. Al zal je goed moeten kijken want dat moment veranderen ze van kleur opdat ze goed gecamoufleerd op de twijgen zitten. In het voorjaar worden ze dan weer actief en eten ze tot ze klaar zijn om te verpoppen. Na twee tot drie weken komen de adulte vlinders tevoorschijn. En kan jij misschien met trots zeggen dat je een zeldzame vlindersoort hebt gezien. Tevens is er sinds 2013 een werkgroep rond dagvlinders actief in deze streek. Het project dagvlinders Durme- en Scheldegebied omhelst een oppervlakte van 1000 km² en werd door de leden intensief opgevolgd. Geregeld worden in het BC Molsbroek bijeenkomsten gehouden over het reilen en zeilen van dagvlinders. Wie graag meer informatie wenst over deze bijeenkomsten kan altijd eens een kijkje nemen op hun website via www.phegea.org

| www.gezoarde.be


Bouwen aan je toekomst ... best met een regionaal vakman!

NIEUWBOUW - VERBOUW & RENOVATIE

ALFAVAF algemeen aannemer

ALFAVAF algemeen aannemer - Rechtstraat 345 - 9160 Eksaarde T. 09 278 09 05 - G. 0468 29 00 85 - info@alfavaf.be - www.alfavaf.be


16 | NIEF HIER

GEZÔARDE, MI CASA! Tekst Peter Vervaet g Fotografie Luc De Herdt

G

ezôarse Feesten 2017. Tijdens al dat feestgedruis weerklinken Spaanse klanken. Begint de Bruine Mater zijn werk te doen en is mijn geest vertroebeld of krijgen de Gezôarse Feesten eindelijk het internationale karakter dat ze verdienen? Aangevuurd door een gezonde mix van nieuwsgierigheid en diezelfde Bruine Mater spreek ik de man in kwestie aan. Het gaat om Johann Marquez-Barja die de dag voordien uit Valencia neergestreken is in ons exotisch Gezôarde, samen met zijn vrouw Mari en twee dochters Naira (elf jaar) en Nora (vijf jaar). Niet als toerist, maar om zich in ons mooie dorp te komen vestigen. Toeval bestaat niet in Eksaarde, een week later zit mijn dochter naast een Spaanstalige meid in de klas. Kortom, de vragen dringen zich op …

Dag Mari en Johann, hoe zijn jullie van het bruisende Valencia terechtgekomen in het licht bruisende Eksaarde?

Johann: “We zijn twee jaar geleden naar België verhuisd voor mijn werk. Ik werk als onderzoeker aan de universiteit van Antwerpen en IMEC. De collega’s hadden voorafgaand een grondige vergelijkende studie gemaakt waarbij ze tot een lijst kwamen van 32 gemeentes met allerlei info. Tja, het zijn onderzoekers, wat wil je (lacht). Een collega uit Lokeren wees me erop dat Lokeren vrij centraal tussen Antwerpen en Gent ligt. Aangezien ik voor mijn werk regelmatig naar Gent moet, leek dit een goed idee.” Mari Carmen: “Ik had enkel twee voorwaarden bij onze verhuis: ik wou niet in een stad wonen maar op het platteland, midden in de natuur. En een goede school voor onze kinderen vinden. Aan die

| www.gezoarde.be


NIEF HIER | 17

www.gezoarde.be |


18 | NIEF HIER

voorwaarden werd ruimschoots voldaan. Eksaarde was dus een logisch gevolg.”

Was het hele gezin onmiddellijk enthousiast om naar een ander land te verhuizen?

vijf jaar gewoond hebben, zijn ze het ook gewoon geraakt hun grootouders en familie in Spanje te moeten missen.”

Johann, je zei net dat je voor je werk naar België kwam. Wat Johann: “Eigenlijk wel. Ik heb het doe je precies? geluk dat mijn vrouw haar eigen ambities opgaf om mij te volgen waar de technologie mij bracht. Op twee maanden tijd was alles beslist en geregeld.” Mari: “We vinden het als ouders belangrijk om onze kinderen in contact te laten komen met nieuwe culturen, talen en mensen. Voor we naar België kwamen, woonden we vijf jaar in Ierland. Niet ver van Dublin, maar wel nog op het platteland. Daar leerde ik de natuur appreciëren. We wisten dat het een aanwinst zou zijn voor de opvoeding van onze dochters door hen in Ierland te laten opgroeien. Doordat we daar eerst

| www.gezoarde.be

Johann: “Ik doe twee dingen aan de Universiteit van Antwerpen. Enerzijds ben ik prof en geef ik mijn kennis door binnen de ingenieursopleiding. Ik geef les over mobiele communicatie en hoe deze te verbeteren. Aan de andere kant ben ik als onderzoeker betrokken bij verschillende projecten van IMEC.”

Qué?

Johann: “IMEC (Interuniversitair Micro-Elektronica Centrum) is een onderzoekscentrum dat zich bezighoudt met nieuwe 5G (in plaats van 4G) technologieën en het ontwerpen van ‘Smart Cities’

wereldwijd, zoals onder andere in Antwerpen. ‘Smart Cities’ zijn steden die geavanceerde connectiviteit voorzien voor hun inwoners. De mensen die in ‘Smart Cities’ wonen, kunnen via verschillende apps info vinden over de luchtkwaliteit, veilige oversteekplaatsen, …”

Terug naar onze ‘Smart Village’. Hoe ervaar je de mensen van Eksaarde?

Mari: “De mensen uit Eksaarde zijn heel vriendelijk naar ons toe, we voelen ons hier meer dan welkom. Men beweert vaak dat de Belgen afstandelijk zijn, maar dat is niet waar. In eerste instantie lijken ze wat gesloten, maar naarmate je ze beter leert kennen, gaan ze heel vriendschappelijk met je om.”

Welke aanpassingsmoeilijkheden heb je ondervonden


NIEF HIER | 19

bij jouw verhuis naar België en bij uitbreiding Eksaarde?

Johann: “De taal! De borden en opschriften die je op straat ziet, begrijp je niet onmiddellijk. Dat zijn allemaal heel praktische dingen die je van bij het begin zou moeten leren. Ik volg Nederlandse les maar het is moeilijk! Er zijn heel veel uitzonderingen in de grammatica en de uitspraak is niet makkelijk voor ons, Spaanstaligen. Ik probeer zo veel mogelijk in de supermarkt Nederlands te spreken of met de buren. Meestal hebben de mensen geduld met mij wanneer ik mijn woorden probeer te zoeken. Ik heb ook al een favoriet woord in het Nederlands: ‘Natuurlijk!’ Dat vind ik het grappigste woord tot nu toe (lacht).”

Voel je je het meest Belg, Spanjaard, Europeaan, Zuid-Amerikaan, Vlaming, Gezôardeneir, … of is het overbodig om je in een hokje te stoppen?

Mari: “Ik zeg altijd: ‘Ik ben geboren in Spanje, mijn hart ligt in Ierland maar mijn vreedzaam leven speelt zich nu af in Eksaarde.” Johann: “Ik ben geboren in Bolivië en vanaf mijn zestiende ben ik gaan studeren in Alaska. Daarna heb ik verder gestudeerd in Cuba en Spanje, waar ik mijn vrouw ontmoette. Moeilijk om ons in een hokje te stoppen dus.”

Wat mis je het meest uit jouw land? Het eten, het weer, familie en vrienden?

Mari: “Vooral familie en vrienden. En over het weer zijn we best wel tevreden. De laatste vijf jaar woonden we immers in Ierland (lacht). Het regent veel minder in België dan we vooraf dachten, de zon schijnt meer dan in Ierland.” Johann: “Op het vlak van eten zijn we nog niet zo geïntegreerd. We eten toch vooral Spaanse gerechten, maar frietjes vinden we natuurlijk wel heel lekker. En ik drink graag La Chouffe en Leffe!”

Heb je tips voor andere ‘nieuwe Gezôardeneirs’ om zich beter te kunnen integreren?

Johann: “De taal leren en met de mensen spreken.”

Wat vind je het mooiste plekje in Eksaarde?

Mari: “De spoorwegroute vind ik heel mooi. Wanneer ik de kinderen naar school gebracht heb, ga ik er soms wandelen, langs de weiden met

koeien. Dat zijn kleine dingen die me blij kunnen maken.”

Jullie hebben recent een huis gekocht in Eksaarde. Ik veronderstel dat het vrij definitief is om hier te blijven. Wat zou je doen mocht je opnieuw een interessant werkaanbod krijgen in een ander land?

Johann: “De kinderen vroegen me onlangs of ze binnenkort toch niet weer gingen moeten verhuizen naar een ander land, maar ik heb hen gerustgesteld. Ze voelen zich hier goed, mijn vrouw is hier gelukkig en ikzelf ook. Maar je weet nooit, natuurlijk.”

Was het moeilijk voor de kinderen om zich aan te passen aan een nieuwe omgeving, een nieuwe school, vriendjes die ze moeten missen, …?

Mari: “Net zoals voor ons, was de taal moeilijk voor hen. Vooral voor onze oudste dochter, Naira, waren de eerste zes maanden het moeilijkst. Ze was tien jaar toen we hier kwamen, ze ging toen naar het vierde leerjaar maar ze voelde zich vooral gefrustreerd omdat ze van alles kan, maar zich nog niet kon uitdrukken. Maar dankzij de nodige ondersteuning pikte ze alles snel op. Voor onze jongste dochter Nora was het eenvoudiger. Ze leerde al spelenderwijs Nederlands in de kleuterklas. Nu spreken ze allebei zeer goed Nederlands en ondervinden ze geen problemen meer op school. En ze gaan hier graag naar school.” Nora (jongste dochter): “Ik woon hier graag omdat ik met mijn vriendjes op school kan spelen. En ik heb een beste vriendinnetje!” Naira (oudste dochter): “Ik vind Eksaarde leuk omdat ik veel vriendinnetjes heb en ik vind de school en de juffen echt leuk!” Johann: “Als we in de zomervakantie teruggaan naar Spanje, laten we hen even terug naar hun oude school gaan om hun vriendjes van vroeger te zien. Maar tegen het einde van de vakantie verlangen ze ernaar om terug ‘thuis’ te zijn. Nu ze Nederlands onder de knie hebben, krijgen ze een sterkere band met de klasgenootjes.”

Definieer ‘thuis’?

Johann: “Eksaarde, natuurlijk!!”

www.gezoarde.be |


NU OP OO ZO K O ND PE AG N !

less is

more Vanaf €1.599,* vaste boxspring 160/180 x 200 cm

welterusten Alles voor uw slaapcomfort RECHTSTRAAT 266 • 9160 EKSAARDE • WWW.WELTERUSTEN.BE • INFO@WELTERUSTEN.BE


GEZÔARS SPAALEKE | 21

KRUISWOORDRAADSEL Wie goed oplet zal een verband vinden tussen de antwoorden. Mail dit verband naar wedstrijd@gezoarde.be en win een duikinitiatie, geschonken door Rico Dobbelaere (netwerp p.44), waarvoor dank Rico. Succes! Ontwerp Riet De Cleene 1

2

3 4

5

6

8

9

10

* spaties krijgen geen vakje – ij = 2 vakjes

7

Horizontaal 5 Op welke Amerikaanse televisiezender worden de Simpsons dagelijks uitgezonden? 6 Welk bijvoeglijk naamwoord wordt in Van Dale omschreven als: echt / betrouwbaar / geloofwaardig? 7 In welke waterige deelgemeente van Berlare begon vermoedelijk ooit de Boerenkrijg? 8 Welke telecomfirma veranderde zijn slogan (altijd dichtbij) naar Think Possible? 9 De band Rooftook trad onlangs op op de Gezôarse Feesten. Vertaal de naam naar het Nederlands en u weet waar hun thuisbasis is. 10 Welke krant droeg vroeger de letters AVV-VVK op de voorkant? Verticaal 1 Hoe heet de indianenstam waarmee Jommeke en zijn vrienden regelmatig avonturen beleven? 2 Nicole & Hugo namen met ‘Baby, baby’ deel aan het Eurovisiesongfestival. Op welke plaats eindigden ze? 3 Welke voornaam kregen bijna alle mannelijke leden van de Franse koninklijke familie? 4 Welke beroemde schrijver schreef boeken over de personages Muggepuut en Louis Tinner? www.gezoarde.be |


22 | INTERVIEW

“Ik ben gewoon mezelf, soms is dat net hetgene waarmee je anderen kan inspireren.” Matthias De Roover

| www.gezoarde.be


INTERVIEW | 23

MISTER ON A MISSION! Tekst Nathalie Vervaet g Fotografie Luc De Herdt

L

iefde is nooit verkeerd, waarom zou iemand dan bang moeten zijn om kleur te bekennen? Net zoals voor vele anderen, bleek dit niet zo evident te zijn voor Matthias De Roover, toen hij een aantal jaar geleden uit de kast kwam. Ondertussen verdedigt hij sinds juni dit jaar, naast het rood van FC Eksaarde, ook de kleuren van de regenboogvlag als Mister Gay Belgium.

Matthias, eerst en vooral een dikke proficiat! Je wordt Mister Gay Belgium en een maand later doe je daar nog eens een tweede plaats bovenop, in de strijd om de titel van Mister Gay Europe. Hoe moeilijk is het om vandaag een afspraak vast te leggen met jou?

“(lacht) Oei, moeilijk! De zomer is inderdaad al pittig geweest. Maar hoe drukker, hoe beter. Het is belangrijk om zichtbaarheid te creëren en te blijven onderhouden. Mijn doel moet onder de aandacht blijven, niet enkel in de weken na de verkiezing, maar gedurende het volledige jaar erna.”

Jouw doel is om een ambassadeur en steun te zijn voor holebi’s in de sportwereld. Hoe doe je dat concreet?

“Op dit moment bekijken we wat voor campagnes we kunnen opstarten in samenwerking met de Proleague en de Belgische voetbalbond. Ik doe ook zichtbaarheidsacties, zoals op de Gay Pride in Antwerpen. Ik heb een logo ontworpen, dat we daar in stickerformaat aan mensen gaan meegeven. Naast de campagne’s en acties, wil ik ook vooral duidelijk maken aan voetballers en andere sporters dat ik er voor hen ben. Als ze met vragen zitten, kunnen ze bij mij terecht in alle vertrouwelijkheid. Zijn er vragen

bij die buiten mijn eigen ervaring of expertise vallen, zal ik hen ook doorverwijzen naar de juiste mensen en organisaties.”

Dat is een heel mooi, belangrijk doel. Heb jij zelf zo’n voorbeeld gehad als jonge voetballer?

“Ja. De Amerikaanse voetballer Robbie Rogers is heel belangrijk voor mij geweest toen ik mijn coming-out deed. Twee jaar voor het einde van zijn carrière heeft hij een open brief geschreven, waarin hij de wereld vertelde hoe hij zich voelde. Bij mij kwam toen de klik: of ik wacht nog jaren, of ik kies er nu voor om te zijn wie ik ben. Ik herkende heel sterk zijn strijd om te vechten tegen zijn ware gevoelens, om anderen niet teleur te stellen. Uiteindelijk heeft hij de stap gezet en waren de reacties in het algemeen heel positief. Het is zo belangrijk dat die verhalen er zijn. Ze geven je moed en helpen je om tot een punt te komen waarop je sterk genoeg bent om klaar te zijn voor de reacties, ook de negatieve.”

Op welk moment beslis je, ik doe mee met de Mister Gay verkiezing?

“(lacht) Dat ging heel spontaan en onvoorbereid. Een vriend had mij vorig jaar gevraagd of ik geen interesse had om deel te nemen. Ik moet eerlijk beken-

www.gezoarde.be |


24 | INTERVIEW

nen dat ik nog weinig of niks van de wedstrijd afwist toen. In het begin dacht ik ‘dit is echt niks voor mij’. Ik ging niet naar gaybars, ik ging niet naar prides, ik deed geen fotoshoots. Ik voetbalde en ik had enkel hetero vrienden. Ik zat totaal niet in die community. Die vriend zei dan: ga gewoon op gesprek en dan leggen ze je uit wat de verkiezing allemaal doet. Het bleek wel iets voor mij te zijn! De organisatie van de verkiezing wil een positief verhaal brengen. Dat doen ze door mannen met heel verschillende interesses en persoonlijkheden samen te brengen. Ik ben gewoon mezelf, maar door gewoon jezelf te zijn kan je soms anderen inspireren. Dat is voor mij de grote insteek geweest. Mijn doel was nooit om te winnen, al is het natuurlijk leuk. Ik dacht: als er ook maar één gast naar mij komt en zegt ‘door jouw verhaal in de verkiezing heb ik het ook tegen mijn maten van de ploeg durven zeggen’, dan is het voor mij meer dan geslaagd.”

Heb je ook negatieve reacties ontvangen omtrent je deelname?

“Negatief niet echt, wel bezorgd. Mijn mama en zus zeiden in het begin ‘dat is toch niks voor jou’. Ze hadden ook schrik dat ik nog minder tijd zou hebben (lacht). Gelukkig hebben ze gezien dat ik nog altijd dezelfde ben als een jaar geleden. Dat was misschien nog de grootste zorg. Mijn mama was mijn grootste fan tijdens de finale.”

Tijd voor een cliché. Bij een missverkiezing verbeelden we ons graag dat de vrouwen achter de schermen ongelofelijk

| www.gezoarde.be

gemeen zijn tegen elkaar. Hoe verloopt zo’n verkiezing onder mannen?

“(lacht) We zijn een heel goede groep geweest. Sommige mensen hebben over de verkiezing misschien een verkeerd beeld. Het draait niet om de knapste of de populairste, maar over diegene die mondig genoeg is om zijn boodschap te verkondigen. Uiteraard zijn er een aantal globale holebi-thema’s die we onder de aandacht willen brengen, maar daarnaast vertegenwoordigt iedereen in de finale ook een thema waar hij positieve actie voor wil ondernemen. Thema’s die aan bod kwamen waren bijvoorbeeld de regelgeving rond bloeddonatie voor homo’s, kinderverstoting en

Matthias De Roover

“Ik wil jonge sporters duidelijk maken dat ik er ben voor hen.”

de moeilijke procedure voor holebi’s om een kind te adopteren. Heel mooi was het thema van een kandidaat met een beperking, die in actie komt voor andere holebi’s met een beperking. Zo heeft iedereen zijn eigen doel. We gunden het elkaar ook echt om in de top drie te zitten. We gaan ervan uit dat er overal nog werk is, maar je kan niet alles doen. Het is beter dat je je op één thema focust, dan dat je overal tien procent vanaf weet en de verkeerde dingen zegt.”

Door je deelname heb je FC Eksaarde in de kijker gezet. Zij zijn nu nog bekender. Wat hebben zij voor jou gedaan?

“Zij waren mijn persoonlijke sponsor in de wedstrijd en ondersteunen ook mijn verdere acties. Zo spelen de B-reserven binnenkort waarschijnlijk met het regenboog-logo dat ik heb ontworpen op hun mouw. Een duidelijk signaal dat iedereen welkom is. Maar nog belangrijker is het feit dat ze mij bij FC Eksaarde enorm hebben gesteund. Niet alleen tijdens de verkiezing, maar ook tijdens en na mijn comingout. Ik heb me er altijd thuis gevoeld. Ik speel er al van mijn 14 à 15 jaar, afgewisseld met een periode van twee jaar bij Doorslaar, waar ik ook woon. Toch heb ik steeds op school gezeten in Eksaarde. Eerst op de Dam, daarna op het SintTeresiacollege.”

Van Mister Gay Belgium naar Mister Gay Europe, hoe groot is het verschil?

“Het verschil is echt heel groot. Mister Gay Belgium duurt vier maanden, Europe duurt slechts een week. Dat is heel kort en heel


INTERVIEW | 25

intensief. Je kan het niet vergelijken. Daarnaast liggen de prioriteiten van de kandidaten ook heel anders. Mijn thema blijft hetzelfde, maar bijvoorbeeld in Polen of Bulgarije moeten ze nog heel hard opkomen voor basisrechten voor holebi’s.”

Ben je er nog voetballers tegengekomen?

“Neen, voorlopig ben ik heel weinig voetballers tegengekomen die uit de kast zijn. Ergens snap ik het ook wel. Het is niet makkelijk en er zijn heel veel jongens die er schrik voor hebben, zeker in de machocultuur van de sport. Mensen zitten soms met zoveel in hun hoofd, waar ze niet mee naar buiten durven komen. Ik denk dat het voor mannen nog moeilijker is om daarover te praten.”

Wat is het leukste dat je al hebt meegemaakt dankzij jouw deelname?

“Dat is een moeilijke! Ik heb sindsdien al zoveel mogen doen. Als ik dan toch moet kiezen: ik doe mee in de laatste videoclip van Josje, dat ging ik anders nooit gedaan hebben! Ik leer mensen kennen, die ik op een andere manier nooit was tegengekomen. Dat was geen streefdoel, maar dingen mogen soms gewoon ook leuk zijn, niet?”

Hartelijk dank voor het fijne interview en zet Eksaarde op de kaart tijdens Mister World in mei 2020! We wensen je veel succes! Wie vragen heeft voor Matthias, kan een berichtje sturen via de Facebookpagina Mr. Gay Belgium

www.gezoarde.be |


MEES ALGEMENE SCHRIJN- EN TIMMERWERKEN

RECHTSTRAAT 89 - 9160 EKSAARDE MOB: 0475 80 77 20 MEES.BAETENS@SKYNET.BE


GEZÔARSE GENEUGTEN THEMA | 27

POMPOENSOEP MET KRUISJESBIER De herfst komt om de hoek piepen …

INGREDIËNTEN

- 2 grote uien - 2 grote of 3 kleinere wortelen - 1 butternut-pompoen (flespompoen) - bouquet garni (tijm en laurier) - ± 2l kippenbouillon (2 bouillonketeltjes van kip) - 1 flesje kruisjesbier - room 40% vet - peterselie - pompoenpitten (naar eigen smaak, is ook lekker in een slaatje) - boter - peper en zout

VOORBEREIDING

BEREIDINGSWIJZE

- Snij de ui, wortelen en pompoen in blokjes. - Stoof de groenten op in wat boter. - Leg er de bouquet garni op en blus met de warme kippenbouillon (tot de groenten goed onder staan). - Laat de soep pruttelen tot de groenten zacht zijn. - Verwijder de bouquet garni en mix de soep fijn. - Kruid af met peper en zout. - Giet er een half of een volledig (naar eigen smaak) flesje kruisjesbier bij. - Laat de soep goed doorkoken zodat de alcohol verdampt. - Doe de soep in een voorverwarmde kom, schep er halfopgeklopte room en gepofte pompoenpitten bij en werk af met de peterselie. Tekst Tania Ott g Fotografie Tania Ott

- Klop de room half op. - Laat de pompoenpitten poffen in een pan met boter en zout. Laat ze daarna uitlekken op wat keukenpapier. - Schil de pompoen en haal de pitten eruit.

www.gezoarde.be www.gezoarde.be| |


28 | ONDERNEMER

| www.gezoarde.be


ONDERNEMER | 29

HOEVESLAGERIJ EN BOERDERIJ DE VIERKLAVER Tekst Marijke Diericx g Fotografie Luc De Herdt

P

ieter Van Poucke en Annelies Marchand baten sinds twintig jaar Hoeveslagerij en boerderij De Vierklaver uit. Dat ze hun stiel uitvoeren met liefde en passie voor het vak, valt alvast niet te ontkennen. Wij stelden enkele vraagjes aan deze Gezôarse ondernemers.

vandaag kennen. Zelf heb ik een slagersopleiDag Pieter en Annelies! Vertel eens. Wie zijn jullie en waar zijn jullie zoal mee bezig ding gevolgd, maar ondertussen doe ik eigenbij Hoeveslagerij De Vierklaver? lijk van alles wat.” Pieter: “Onze Hoeveslagerij De Vierklaver bevindt zich op mijn ouderlijke hof. Mijn vader begon hier destijds als boer en ondertussen is het uitgegroeid tot de hoeveslagerij die we

Annelies: “Ik ben Annelies Marchand en voor ik Pieter kende, had ik eigenlijk niets met landbouw. Mijn ouders waren zelfstandig en ik was afgestudeerd als vertaler-tolk. Tijdens

www.gezoarde.be |


30 | ONDERNEMER

Dat is natuurlijk erg belangrijk. Maar zorgboeren, wat zijn dat precies?

mijn studies heb ik dan Pieter leren kennen en zo is ’t allemaal begonnen. Stilletjesaan ben ik meer en meer gaan werken op de boerderij, zeker toen we hem overnamen in 2008. Sinds een jaar of vier, vijf ben ik gestopt op mijn andere job en werk ik fulltime op de boerderij.”

Als koppel elke dag samenwerken, lukt dat wat?

Pieter: “Wij hebben elk onze eigen verantwoordelijkheden. Het gebeurt eigenlijk nooit dat we een volledige dag samen zijn op het werk. Op maandag werken we wel al eens samen, maar dan nog is het meer aanvullend werken dan echt samen werken. Annelies trekt haar plan en ik heb ook mijn eigen bezigheden.” Annelies: “Dat klopt! Ik sta bijvoorbeeld in voor het voederen van de dieren en de boerderij op zich. Wekelijks sta ik ook op een vijf tal boerenmarkten, waar ik onze producten verkoop in een marktkraampje. Terwijl ik het kraam dus voornamelijk uitbaat, zorgen Pieter en ons fantastische

| www.gezoarde.be

team ervoor dat het kraam aangevuld is voor vertrek.”

Jullie fantastische team, uit hoeveel personen bestaat dat?

Pieter: “We hebben onze vaste werknemers, Christa en Tony, en onze zorgboeren Dirk en Larissa.” Annelies: “Pieter zijn ouders werken ook nog mee en mijn mama ook af en toe. Het is echt een geweldig team. We zijn een goede groep.”

Pieter: “Onze zorgboeren zijn personen met een mentale beperking die een bezigheid zoeken overdag. Je kan het ergens vergelijken met begeleid werken, maar onze zorgboeren krijgen hier ook veel zelfstandige taken. Ze komen hier ook meermaals per week. Het zijn niet alleen volwassenen, maar soms ook jonge gasten die wat extra motivatie nodig hebben op school. Waar ze vroeger bij wijze van timeout naar ons gestuurd werden, is het nu meer een beloning. Als ze goed hun best doen, mogen ze een dagje meedraaien op de boerderij. Op die manier krijgen die mensen ook een job hé, en dat is fijn. Het is uiteraard niet altijd eenvoudig, maar alle hulp op de boerderij is welkom.”

Het is alleszins een mooi initiatief! Zijn er nog dingen ‘anders’ aan jullie aanpak?

Pieter: “Daarvoor moet ik een hele tijd terug in de tijd gaan.


Hoeveslagerij

DE VIERKLAVER Pieter Van Poucke & Annelies Marchand

Hormonenvrij vlees van eigen hoeve. Ambachtelijke salades en charcuterie. Fondue Gourmet Koude schotel Barbecue Wok Kaasschotel Specialiteit diepvriespaketten

Hemelseschoot 19 - 9160 Lokeren - T 09 348 15 76 - www.devierklaver.be


32 | ONDERNEMER

Annelies Marchand

“Je moet er ook niet hypocriet in zijn hé. Als je vlees wil eten, moet je de dieren laten slachten.”

Onze hoeveslagerij en boerderij zijn bio en ons vlees is dus hormonenvrij. Dit was een bewuste keuze, die teruggaat naar de jaren ’70. Mijn vader was jarenlang actief in de fruitteelt, maar werd uiteindelijk ziek aan zijn lever van de sproeistof fen van destijds. Hij besloot daarop de fruitteelt te verlaten en wilde beginnen boeren met wat koeien. Omdat hij zelf zo ziek was geworden van chemicaliën, stond hij erop om zijn vlees volledig hormonenvrij te kweken. In die tijd was dat ongehoord en was het ook echt een zwaar werk om een particuliere afzetmarkt te vinden. Maar met de dioxinecrisis piekte de vraag en werd mijn vader eigenlijk een vaste waarde in de sector. Zelf volgde ik een slagersopleiding. Zo was de cirkel rond hé, mijn pa kweekte het vlees en ik kon het versnijden en enkele bereidingen mee maken. Ons ‘bioverhaal’ stopt wel aan het slachthuis, daarvoor moet ge anders naar Mechelen of de Westhoek.” Annelies: “Maar we zetten wel keihard in op de levenskwaliteit van onze dieren. Zo worden moeder en kalf nooit van elkaar gescheiden, tot ze ze van nature gaat verstoten. We zijn over de jaren ook overgeschakeld van wit-blauwe runderen naar Blonde d’Aquitanes. Bij wit-blauwe runderen was er altijd een grote kans op keizersnede, terwijl dat bij de Blonde nauwelijks nog voorkomt. Hierdoor komt er dus al tien jaar geen antibiotica meer kijken bij de bevallingen. Hopen dat het zo blijf t!”

Dus de slacht doe je niet zelf?

Pieter: “Nee, dat besteden we uit

| www.gezoarde.be

want dat mag ook niet zomaar. Bij ons gaan de dieren naar Zele.” Annelies: “En eigenlijk is de stress miniem bij dat proces. We laten de dieren bijvoorbeeld zelf in de trailer gaan. Ze worden tot niks gedwongen.”

Is het niet moeilijk om afscheid te nemen van je dieren? Heb je er na al die jaren geen band mee?

Annelies: “We selecteren wel wat op karakter. Zo van die die-


ONDERNEMER | 33

ren die u al eens durven aanvallen, daarbij is het eenvoudiger. Bij sommige dieren is dat minder eenvoudig, maar je moet er ook niet hypocriet in zijn hé. Als je vlees wil eten, moet je de dieren laten slachten. Maar zo lang ze leven, gaan we er goed zorg voor dragen. Je moet ook rekenen: ze leven lang hé. De gemiddelde leef tijd is 8 à 9 jaar. We hebben er zelfs één lopen van veertien jaar, ons oma, dus dat varieert heel erg. Wat voor moederdie-

ren zijn het, zijn het brave, .... dan kunnen en mogen ze lang blijven.”

En vanwaar de keuze om jullie hoeveslagerij ‘De Vierklaver’ te noemen?

Pieter: “Dat was de keuze van mijn ouders. Ik denk dat hij ook wel past bij onze filosofie. Geluk brengen is een groot woord, maar we willen alleszins geen ongeluk voortbrengen met onze producten.”

Dan rest mij enkel nog de vraag: willen jullie deze job doen tot het einde van jullie dagen?

Pieter: “Ja, eigenlijk wel. Ik kan mij echt niet verbeteren. Ik beenhouw wat, ik boer wat, ik doe transport en ik zie veel mensen. Ik wil echt niks anders meer.”

www.gezoarde.be |


sanitair verwarming keuring onderhoud

0475 90 30 78 Vijverstraat 9 - 9160 Lokeren


COLUMN | 35

U BENT VERBONDEN Ik ging eigenlijk een mooie column schrijven over Kabila, de ezel die lange tijd verbleef aan de Weehaagstraat (en later de Muylaertstraat), maar aangezien mijn computer er zonet 33 minuten en 27 seconden over heeft gedaan om Word te openen zal het iets anders worden. Na 17 minuten van complete stress en onwaarschijnlijke woede was ik het volledig beu en heb ik een papiertje genomen om mijn column op papier te schrijven. Met een pen. Eigenlijk klopt het niet dat ik zoveel stress ervaar en ik echt boos word als mijn laptop weigert op te starten. Het toont aan hoezeer wij slaven zijn geworden van de technologie en hoe onze maatschappij volledig afhankelijk is geworden van computers, smartphones en internet. Een trieste vaststelling, en ik denk dat een groot deel van de mensen jonger dan veertig die deze column lezen dit probleem kennen. Vijf jaar geleden las ik voor het slapengaan altijd een boek. Ik las zo’n 30 à 40 boeken per jaar. Tegenwoordig lees ik nog maar een paar avonden per week en mag ik blij zijn als ik vijftien boeken per jaar haal. U kan al raden wat ik de rest van de tijd doe: de reacties op HLN.be lezen (aanrader), Wikipedia-pagina’s doorspitten, scrollen op Facebook, Netflix en YouTube kijken, mails van het werk lezen enzovoort. Niet dat ik me niet amuseer, maar af en toe zit ik naar mijn lichtgevend schermpje te staren en denk ik: ‘verdikke, eigenlijk ben ik ook al verslaafd’.

Dat technologie ons leven op veel vlakken verbeterd heeft staat buiten kijf. Maar toch … Wordt het niet stilletjes aan tijd dat we met z’n allen een beetje rustiger aan doen met internet en consoorten? Af en toe eens het huis uitgaan zonder telefoon is bevrijdend (eens je je over het dwangmatige ‘naaktgevoel’ hebt gezet) en zoveel leuker. Als ik zie hoe kinderen als een robot naar dat schermpje staren terwijl het mooi weer is buiten en hoe in de rij om frietjes af te halen iedereen naar beneden kijkt in plaats van een goed roddeltje te vertellen denk ik dat ik misschien wel ergens gelijk heb. Enfin, hypocrisie is van alle tijden, want ondertussen is mijn computer tot leven gekomen en heb ik hierop verder gewerkt. Typen gaat nu eenmaal sneller dan schrijven en anders had Kim de redactieman het zelf moeten doen (en die mens doet al zoveel). Vanavond zal ik vast en zeker nog eens het nieuws checken en wat muziek luisteren via Spotify en als ik morgen bij de tandarts zit zal ik zonder twijfel kijken of er geen papiertje met een wificode hangt. Gelukkig ben ik ook bezig aan het veertiende deel van de Grijze Jager en heb ik nog 200 pagina’s te gaan, waardoor ik vrij zeker ben dat ik met een boek in slaap zal vallen. #internet #verslaving #gezôarde #hypocrisie #inhetouderomehaddenzegeeninternet Euclides II van Eksaarde

Euclides II van Eksaarde

www.gezoarde.be |


36 | GEZÔARSE THEMA JEUGD

WE DE GEZÔARSE JEUGD.

Tekst Zhenya Speleman

Naam: Thiebe Van de Walle Leef tijd: 11 jaar Studies: 1ste middelbaar STC beste vriend zus strips gsm altijd stinken een been kwijt zee pretpark slim sexy

DAAROM GEVEN WE IN ELK ‘GEZÔARDE’ OOK HET WOORD AAN 2 GEZÔARSE KIDS. LET’S MEET STELLA EN THIEBE. Tekst Cindy De Kegel g Fotografie Luc De Herdt

Voor deze editie hebben we afgesproken in de Hazewinkelstraat. Mijn vinger raakt net de bel als Stella de straat komt ingereden op haar fiets met haar lange blonde haren in de wind. Mama Vicky laat ons binnen ... Dag Stella, stel jij jezelf even voor?

“Ja ... Ik ben dus Stella Bundervoet. Ik ben elf jaar en heb één zus, Nora, zij is 13 jaar. Mijn mama is Vicky Hobbels en met haar woon ik hier in de Hazewinkelstraat. Mijn papa is Jo Bundervoet. Als ik bij hem ben, wonen we in de Spletterenstraat. Vroeger woonden we samen op den Dam.”

Je ouders zijn dus uit elkaar ...?

“Ja ... Toen ze in het begin uit elkaar waren had ik het er wel moeilijk mee, maar ze komen nu beter overeen omdat ze apart wonen. Ik ben wel blij dat ze allebei nog in Eksaarde wonen, dicht bij school.”

kaal haar tot op je enkels

Naar welke school ga je?

Netflix YouTube

En heb je ook hobby’s?

pasta rijst spreken luisteren chatten bellen borsten billen | www.gezoarde.be

“Ik zit op de Dam. Ik zit nu in het zesde leerjaar bij juf Stefanie.” “Ja, notenleer, piano, chiro. Waarschijnlijk ga ik ook beginnen boksen, samen met mijn mama. Piano wordt al mijn derde jaar. Tekenen doe ik ook soms, het begint nu beter te lukken. Ik probeer soms af te spreken met vriendinnen. Meestal gaan we dan naar het Statieplein. Mijn beste vriendinnen zijn Alice, Fadila en Maaike. Met Alice ben ik in juli op Kazoukamp geweest. Dan ben ik met de chiro ook nog eens tien dagen naar Haasrode geweest.”

Da’s al wat. Is dit allemaal te combineren?

“Mja. De piano is één keer per week. De notenleer is ook één keer per week, elke woensdag, maar dit duurt wel twee uur. Het boksen weet ik nog niet en de chiro is elke zondag.


GEZÔARSETHEMA JEUGD | 37

Op school lukt het allemaal goed. Ik ga niet zeggen dat ik dom ben maar ook niet dat ik superslim ben.”

Wat wil je later worden?

“Dat weet ik nog niet. In het middelbaar wil ik wel naar Sint-Teresia gaan. Mijn zus zegt daar wel positieve dingen over dus ja ...”

Kom je goed overeen met je zus?

“Ja meestal wel. Ze is anderhalf jaar ouder. Als we bij mama wonen, delen we ook een slaapkamer. Bij papa hebben we wel elk onze eigen kamer. Soms babbelen we nog even voor het slapen, maar mijn zus valt meestal vlug in slaap. We doen samen chiro en piano. Zij zit wel een jaar hoger. We zitten ook allebei redelijk veel op onze gsm bezig ... Spelletjes, Snapchat en Instagram zijn onze favorieten, maar veel volgers hebben hoeft niet voor mij. Mijn zus vertelt haar geheimen niet tegen mij. Meestal vertellen haar vriendinnen mij vanalles en dan zeg ik het tegen mama en papa. Ik daarentegen vertel wel alles direct aan mijn ouders (lacht).”

In welke straat woon je het liefst?

“Ik vind ze allebei wel leuk. Ze wonen allebei rustig. Het zou anders zijn moest één iemand in een drukke straat wonen en één iemand in een rustige straat. Vroeger woonden we allemaal samen in een drukke straat. Ik woon liever rustig.”

Bedankt voor de leuke babbel en geniet van je laatste jaar op de lagere school, Stella!

www.gezoarde.be |


38 | KSA EKSAARDE

| www.gezoarde.be


KSA EKSAARDE | 39

CAFÉ KSA Tekst Kwinten Van Campenhout g Fotografie KSA Eksaarde

W

ie zegt dat er in Eksaarde niets te doen is, is volgens de gehele redactieraad van dit magazine een kolossale leugenaar. In elk seizoen is er heel wat te doen en vooral tijdens de zomer hoeft u in het weekend niet thuis te blijven zitten. U zag in het begin van dit magazine al een foto van de Gezôarse Feesten, maar laat ons zeker ook Café KSA niet vergeten. Tot een jaar of tien (misschien al langer?) geleden stond er tijdens de kermis een spantent van het Feestcomité op het kerkplein. Zoals dat soms gebeurt bloedde dit gegeven een beetje dood en de tent verdween. Enkele jaren was er (bijna) niets te doen en dat vonden veel mensen jammer. KSA Eksaarde speelde half grappend, half gemeend met het idee om daar verandering in te brengen maar twijfelde over de haalbaarheid. Na wat aandringen van verschillende mensen werd de eerste editie van Café KSA op minder dan twee weken tijd georganiseerd en met vereende krachten en hulp van heel wat bereidwillige mensen werd het nodige materiaal et cetera bijeengesprokkeld. Het is nog steeds verbazingwekkend hoe snel toen een elektriciteitskast en een WC werden gevonden. Op pure wilskracht toonde Café KSA in dat eerste

www.gezoarde.be |


www.vriendt.be

Bosmaaier vanaf €279

Maruyama + gratis maaidraad OREGON ®

Haagschaar vanaf €399 Maruyama + gratis spuitbus agealube

Zitmaaier castelgarden €2790 €2490

Je kan nu ook bij ons terecht met ecocheques


KSA EKSAARDE | 41

Naar jaarlijkse gewoonte staat de shelter achter de kerk tijdens het kermisweekend. Dit kan je verwachten: - Heerlijke streekbieren - Lekkere cocktails - Dag en nacht geopend - Tal van ludieke randactiviteiten voor jong en oud - Gezellige optredens en zwoele DJ sets - Gezonde en minder gezonde snacks Dit jaar: benefieteditie ter uitbreiding van het KSA lokaal! đ&#x;š§ Doorlopend geopend van vrijdagavond 13 september (19.00 u.) tot zondagavond 15 september (22.00 u.) op het Kerkplein van Eksaarde.

kermisweekend dat de kermis dood noch stervende was. De respons uit het dorp was enorm en sindsdien is de shelter van de KSA niet meer weg te denken uit het kermisbeeld. Wie zijn oor eens te luisteren legt hoort veel anekdotes beginnen met de gevleugde woorden: ‘Ik was nekeer met mijne maat op CafĂŠ KSA en toen ‌’ Dat bewijst alleen maar hoe leuk het daar kan zijn. Soms is

het succes zo groot dat de pintjes al eens wat minder fris zijn, maar de gemiddelde bezoeker begrijpt dat en klaagt er niet over. Beetje bij beetje is CafĂŠ KSA gegroeid tot een meer dan volwaardig dorpsfeest. Dit jaar zal het er allemaal een beetje anders uitzien en menig inwoner kijkt reikhalzend uit naar het weekend van 13-14-15 september. Wij zullen er zijn, u ook?

VRIJDAG 13 SEPTEMBER 2019 19.30 u. - Karavan 21.30 u. - Koala Commission 23.00 u. - Blacklight Kubb Tornooi ZATERDAG 14 SEPTEMBER 2019 17.00 - 21.00 u. - DJ DeeDee 21.00 - 22.15 u. - DJ A Voader 22.15 u. - Late Night Bingo ZONDAG 15 SEPTEMBER 2019 08.00 - 11.00 u. - Luxe Ontbijt 14.00 - 17.00 u. - Kindernamiddag & GezĂ´arse Spelen 18.00 - 18.45 u. - Salim Seghers

www.gezoarde.be |


42 | INTERVIEW

MAAK JE EIGEN BIER OF WIJN MET DE

WIJN-EN BIERGILDE REYNAERT

V

Tekst Arne D'hont an peterselie kan je wijn maken. Reuk is ons minst ontwikkelde zintuig. Appelzuur smaakt anders dan citroenzuur. Je leert nogal wat bij als je spreekt met Hugo Laget, voorzitter van de wijn- en biergilde Reynaert uit Doorslaar. Want Hugo en de rest van de gilde leren mensen wijn maken en bier brouwen.

“Als je bij de gilde komt, leer ik je eerst proeven”, zegt Hugo. “Smaken kennen, herkennen, hoe proeft iets eigenlijk? Je moet op zijn minst de vijf smaken kunnen onderscheiden: zoet, zuur, bitter, zout en umami. Dat is de vijfde smaak die mensen minder goed kennen. Dat smaakt hartig, zoals oude kaas of sojasaus.”

ken en om te weten wat voor een eindproduct hij wil. Het helpt ook om te weten wat er mis is aan je zelfgemaakte drank als hij niet goed is. Is de wijn te zuur door de sulfieten, of ligt het aan de druiven? Als je het kan proeven, weet je wat er mis is en kan je er iets aan doen. Of je kan een ander gildelid vragen wat hij er van denkt.”

VERKEERDE INFORMATIE

“Elkaar helpen, informatie uitwisselen, dat is een belangrijk punt waarvoor de gilde er is”, vervolgt Hugo. “Ik weet het, je kan tegenwoordig veel informatie vinden op het internet. Maar je kan ook veel verkeer-

“Een wijnmaker of brouwer werkt normaal gezien enkel met zoet, zuur en bitter. Hij of zij moet die smaken goed kennen om een lekker drankje te ma-

| www.gezoarde.be


INTERVIEW | 43

“Op de kerstmarkt van Eksaarde maken wij ook steeds een appelglühwein.” Huog Laget

de informatie vinden. In de gilde kan je samenkomen, je brouwsel meenemen en eens vragen aan iemand die er al lang mee bezig is wat hij of zij ervan denkt. Dat gaat niet online.”

LEKKER BIER IS MAKKELIJK

“Met de gilde volgen we ook de nieuwste ontwikkelingen in brouwen en wijn maken op. Welke nieuwe soort druiven er uitkomt bijvoorbeeld, om te zoeken welke soorten hier goed groeien of soorten die beter bestand zijn tegen schimmels. Daarnaast leren we leden ook om hun druivelaar te snoeien.” “Denk nu niet dat we enkel wijn maken”, zegt Laget. “De meeste leden komen om te leren brouwen. Het is makkelijker een lekker bier te maken, dan een lekkere wijn. Als je proper werkt, met de juiste ingrediënten, kan het nog maar

moeilijk mislopen bij bier. Dat ligt bij wijn maken wel wat moeilijker, maar ook dat is goed te doen. Het probleem is soms wel dat mensen appelwijn of wijn van andere vruchten gaan vergelijken met druivenwijn en dan denken dat hun wijn niet goed is. Daarom ook weer het belang van proeven: herkennen of je een gebalanceerde, lekkere drank kan maken. Ik heb al lekkere wijnen gemaakt van bijvoorbeeld peterselie. Dat smaakt nog steeds naar wijn, maar met een volle, hartige toets.”

EXPERIMENTEREN

“In de wijngilde kan je dat allemaal proberen. Er zijn mensen die enkel komen om te experimenteren, of enkel om het technische aspect van het brouwen. Want wij stellen ook materiaal ter beschikking, en doen samen aankopen van allerlei zaken, zoals zuren, gist en hop. Andere mensen komen niet eens om zelf te brouwen, maar om te leren proeven en voor al onze activiteiten”, vertelt Hugo Laget. “Eén keer per jaar doen we een reisje naar een wijnstreek, er is het ambachtenweekend in augustus en nog veel meer. Op de kerstmarkt van Eksaarde maken wij ook steeds een appelglühwein van een kwaliteit die je nergens anders vindt. Kortom, wie geïnteresseerd is, moet zelf maar eens komen kijken.”

www.gezoarde.be |


44 | GEZÔARS NETWERK

“HET IS HIER AANGENAAM WONEN EN WE WILLEN HIER DUS ZEKER NIET WEG.” Rico Dobbelaere

Tekst Petra Laureys g Fotografie Luc De Herdt | www.gezoarde.be


GEZÔARS NETWERK | 45

Voor editie #11 bellen we aan bij Rico Dobbelaere in de Calaignestraat nummer 11. Rico, hoe kom jij hier in een uithoek van Eksaarde terecht?

“Ik woon hier nu bijna een jaar samen met mijn vriendin, Amber De Beleir. Ikzelf ben geboren in Gent en opgegroeid in Waarschoot, maar mijn schoonouders wonen hier al ruim dertig jaar. Zij woonden in een kangoeroewoning met hun ouders. Sinds kort zijn de grootouders van Amber overleden en zijn wij mee in de woning getrokken.”

Wat doe je als job?

“Ik geef les, enerzijds in het duiken en anderzijds in EHBO.”

Duiken, laat me raden … van je hobby je beroep gemaakt?

“Van zodra ik oud genoeg was om met mijn vader mee te duiken, heb ik dat gedaan. Ik was amper twaalf jaar. Twee jaar later heeft mijn vader zelf een duikclub opgericht in Gent, ‘Ocean Divers’. Ik ben nu duikschoolleider en stuur een zestal instructeurs aan. Mijn pa heeft me de knepen van het vak geleerd. Alles wat in de duikwereld bestaat, bieden we aan: zowel recreatief (tot max. dertig meter) als technisch (vanaf dertig meter tot ...) duiken, van padi (duikorganisatie) tot lesgever. We hechten bij het duiken enorm veel belang aan veiligheid. We leggen veel discipline aan de dag om dit heel zorgvuldig aan te leren. Dat is ook één van de redenen waarom onze lessen 1 op 1 gegeven worden. Onze instructeurs geven heel graag les, zijn gedreven,

maar ook fier dat ze hun kennis kunnen doorgeven. Door 1 op 1 te werken, kan je volledig op maat werken van de student, op zijn/ haar tempo, rekening houdend met wensen of angsten. De duikclub heeft negentig leden en verhuist in oktober van Gent naar Wachtebeke. Als het zwembad in Puyenbroeck opnieuw opengaat, dan kan je dus ook intekenen in een duikcursus bij ons. Mijn vader heeft ook een duikwinkel in Waarschoot. Daar vind je echt alles.”

En hoe kom je dan bij les geven in EHBO?

“De les bij eerste hulp is een onderdeel van de duikles. Dit onderdeel geef ik in bedrijven. Bijna alle dagen van de week trek ik rond in Vlaanderen om de kennis te verhogen van EHBO.”

Heb je daarnaast nog hobby’s?

“Ik rijd graag met de motor. Dat is vooral een hobby die ik met mijn broer en zus doe. Amber heeft ook nog gereden, maar nu we een baby’tje verwachten doet ze dat minder. Soms trekken we met de hele familie naar het circuit.”

Nog andere hobby’s?

“Recentelijk ben ik me ook aan het verdiepen in koken. Samen met mijn vriendin en schoonfamilie gaan we op avondonderwijs. We hebben vooral de wondere wereld van de kruiden ontdekt. Thais is mijn lievelingseten. Ik kon helemaal niet koken, maar nu is mijn vriendin heel blij. Mijn schoonvader is expert in desserten. Elk weekend eten we samen de restjes op van de verschillende kooklessen.”

Heb je huisdieren?

“We hebben een grote hond, Wiebel, een Newfoundlander. Op een dag was hij bij de buren in het zwembad gesukkeld. Door de hoge rand van het zwembad, kon hij er niet meer uit en moest ik hem gaan redden. Wel grappig want het is een zwemhond.”

Gaan jullie vaak op reis?

“Ik ben onlangs nog naar Frankrijk geweest. Onze reizen staan altijd in functie van het duiken. Ik kan er enorm van genieten om grotten en wrakken te ontdekken. Dan moet je goed technisch kunnen duiken. Samen met enkele duikstudenten van hier hebben we smalle doorgangen getrotseerd. Duiken in grotten is veel technischer dan het eerder recreatieve duiken. Om in een grot te kunnen duiken, heb je een speciale opleiding nodig. Het vergt een veel grotere voorbereiding, maar de natuur en de mooie structuur van de stenen kan me enorm bekoren.”

Ben je van plan om nog lang in Eksaarde te blijven wonen?

“Voor mij persoonlijk wonen we centraal tussen West-Vlaanderen en Antwerpen. Dit is perfect voor de EHBO-lessen in de verschillende bedrijven. Nu dat de duikclub naar Wachtebeke verhuist, is dat ook dichtbij. Mijn vriendin is pas afgestudeerd als tandarts en zou heel graag in ons dorp een praktijk uitbouwen. Het is hier aangenaam wonen en we willen hier dus zeker niet weg.”

Bedankt Rico voor deze aangename kennismaking!

www.gezoarde.be |


46 | COLOFON

Vizid werkt al enkele jaren aan zijn nieuwe, voorlopig titelloze strip. De beelden voeren er het woord; uitsluitend tekeningen zonder tekst over een oude, bange man die vlucht in zijn zelfbedachte wereld waar iedereen is zoals hem: normaal. Gezôarde krijgt de primeur een teaser van deze strip te mogen publiceren.

COLOFON

GEZÔARDE is een driemaande-

EINDREDACTIE

lijks magazine over, voor en door Eksaarde. Verspreiding is gratis.

Cindy De Kegel

UITGEVER + REALISATIE

Brent De Borger, Arne D’hont, Marijke Diericx, Tania Ott, Kwinten Van Campenhout, Petra Laureys, Rogier Vervaet, Peter Vervaet, Nathalie Vervaet, Riet De Cleene, Zhenya Speleman

NEWMONKEYS Kim Speleman Schuermansstraat 20A 9160 Eksaarde www.newmonkeys.be info@newmonkeys.be /newmonkeys #newmonkeys_grafischbureau

| www.gezoarde.be

REDACTIE

FOTOGRAFIE

Luc De Herdt - lucdeherdt.fotoport.nl

OPLAGE MAGAZINE

3000

REDACTIE

redactie@gezoarde.be

CARTOON

VIZID - vizid.myportfolio.com /gezoardemagazine #gezoardemagazine


Een woning verkopen of verhuren is meer dan een overeenkomst bereiken. Wij helpen U graag met raad en daad. Uw vastgoedmakelaar voor GezĂ´arde en omstreken.

Gratis schatting & advies W ij v e r k o p e n u w w o n in g o p 4 w e k en Bautschoot 1 | 9160 Eksaarde | 09 225 26 27 info@cardi-woonadvies.be | www.cardi-woonadvies.be /cardiwoonadvies | BIV: 512506

!

Like en deel onze facebookpagina en blijf op de hoogte van ons laatste nieuws en onze referenties.


22/11/2019

Feestzaal Triphon - Eksaardsedam 15 - 9180 Moerbeke-Waas T. 09/346 77 92 - www.triphon.handelsgids.be