Page 1


 Άνθρωποι ξεριζωμένοι από την ίδια τους την

πατρίδα. Υποχρεώθηκαν να φύγουν για να γλιτώσουν από το διωγμό λόγω φυλής, θρησκείας, εθνικής προέλευσης, πολιτικώνιδεολογικών πεποιθήσεων ή εξαιτίας της συμμετοχής τους σε ορισμένη κοινωνική ομάδα. Κάθε πρόσφυγας έχει δικαίωμα να ζητά άσυλο από άλλες χώρες και αυτό να του παρέχεται. Κάθε άνθρωπος έχει υποχρέωση να αποδέχεται και να σέβεται αυτό το δικαίωμα.


Οι πρόσφυγες έχουν δικαιώματα Στην Ελλάδα, οι αιτούντες άσυλο και οι παράτυποι μετανάστες αντιμετωπίζονται ως εγκληματίες και τίθενται αυτομάτως υπό κράτηση, χωρίς να εξετάζεται αν αυτό το μέτρο είναι αναγκαίο. Η κράτηση αιτούντων άσυλο και μεταναστών βάσει του παράτυπου καθεστώτος τους θα έπρεπε πάντα να αποτελεί έσχατο μέτρο και όχι αυτονόητο γεγονός. Πολλοί από αυτούς, συμπεριλαμβανομένων γυναικών και παιδιών, αναγκάζονται να ζουν στον δρόμο χωρίς αρωγή. Η Διεθνής Αμνηστία ζητά να διασφαλιστεί η αξιοπρέπεια και τα δικαιώματα των ανθρώπων σε κίνηση. Καθημερινά, άνθρωποι αποφασίζουν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους, την κοινότητά τους και τη χώρα τους. Κάποιοι φεύγουν από φόβο για τη ζωή τους ή τη ζωή των οικείων τους. Άλλοι φεύγουν επειδή τους εξανάγκασαν η κοινωνική ή η οικονομική τους κατάσταση. Ένα από τα πιο σημαντικά δικαιώματα που είναι κοινό σε όλους τους πρόσφυγες, τους αιτούντες άσυλο, τους μετανάστες και σε αυτούς που εκτοπίζονται στο εσωτερικό της χώρας τους είναι το δικαίωμα στην ελευθερία από διακρίσεις και σε μια αξιοπρεπή ζωή. Η Διεθνής Αμνηστία δεν χρησιμοποιεί τον όρο «λαθρομετανάστης», γιατί πιστεύει ότι ο όρος «λαθραίος» δεν είναι δόκιμος για έναν άνθρωπο


Η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες ιδρύθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 1950 από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, με εντολή να καθοδηγεί και να συντονίζει τη διεθνή δράση για την προστασία των προσφύγων και την εξεύρεση βιώσιμων λύσεων. Κύριο μέλημά της είναι να διασφαλίζει ότι κάθε άτομο έχει το δικαίωμα να ζητήσει άσυλο και να βρει καταφύγιο σε μια άλλη χώρα, με την προοπτική του εθελοντικού επαναπατρισμού, της τοπικής ένταξης στη χώρα ασύλου ή της μετεγκατάστασης σε τρίτη χώρα. Από την ίδρυσή της, η Ύπατη Αρμοστεία έχει βοηθήσει εκατομμύρια ανθρώπους να ξαναχτίσουν τη ζωή τους. Σήμερα, ένα προσωπικό σχεδόν 7.190 ανθρώπων σε περισσότερες από 120 χώρες συνεχίζουν να βοηθούν περίπου 36,4 εκατομμύρια ανθρώπους.

Το Γραφείο της Ύπατης Αρμοστείας στην Ελλάδα λειτουργεί από το Μάρτιο του 1952. Συνεργάζεται με τις κρατικές αρχές, ΜΚΟ και άλλους φορείς και οργανώσεις για να διασφαλίζει την προστασία των προσφύγων, των αιτούντων άσυλο και όλων των ατόμων που εμπίπτουν στην εντολή της Ύπατης Αρμοστείας. Προσπαθεί επίσης να ενημερώνει και να ευαισθητοποιεί την κοινή γνώμη γύρω από το προσφυγικό ζήτημα με στόχο τη δημιουργία κλίματος ανοχής και σεβασμού των δικαιωμάτων των προσφύγων.


Ως αποτέλεσμα του σκληρού εμφυλίου πολέμου του 1946-1949, πλήθος Ελλήνων υπηκόων που ανήκαν στην παράταξη των ηττημένων κατέφυγαν ως πρόσφυγες σε άλλα κράτη. Σύμφωνα με τα στοιχεία των Οργανώσεων Πολιτικών Προσφύγων, στις τότε σοσιαλιστικές χώρες, κατέφυγαν 130.000 άτομα. Απ' αυτούς 25.000 ήταν αντάρτες του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας και 15.000 πολιτικά στελέχη. Οι υπόλοιποι ήταν άμαχος πληθυσμός που προέρχονταν κυρίως από τις παραμεθόριες περιοχές. Στους πρόσφυγες συμπεριλαμβάνονταν περισσότερα από 25.000 παιδιά, τα οποία στάλθηκαν στις ανατολικές χώρες μετά την άνοιξη του 1948. Τους πρώτους πολιτικούς πρόσφυγες δέχτηκαν η Γιουγκοσλαβία, η Αλβανία και η Βουλγαρία. Το κύριο τμήμα τους μετακινήθηκε προς την Ουγγαρία, Πολωνία, Ρουμανία, Τσεχοσλοβακία, Ανατολική Γερμανία και Σοβιετική Ένωση. Περιορισμένος αριθμός προσφύγων κατέφυγε στη δυτική Ευρώπη, τον Καναδά, τις ΗΠΑ και την Αυστραλία.

Τη δεκαετία του '80 ο αριθμός των πολιτικών προσφύγων μειώθηκε σημαντικά, εφόσον το ελληνικό κράτος επέτρεψε την παλιννόστησή τους στην Ελλάδα, τους απέδωσε την ελληνική ιθαγένεια και φρόντισε να εξασφαλίσει την αναγνώριση της συντάξιμης υπηρεσίας τους με διακρατικές συνθήκες. Σήμερα ο κύριος όγκος των πολιτικών προσφύγων που παραμένει ακόμα στις τέως σοσιαλιστικές χώρες είναι όσοι, υποκύπτοντας στην τότε φιλοσλαβομακεδονική γραμμή του ΚΚΕ, είχαν δηλώσει ως εθνικότητα "Μακεδόνας" αντί για "Έλληνας". Το πρόβλημα αυτό παραμένει άλυτο, εφόσον η αλυτρωτική πολιτική των Σλαβομακεδόνων των Σκοπίων και η εμμονή τους στην πλήρη οικειοποίηση των όρων "Μακεδόνας" και "Μακεδονία", προκαλεί τα αντανακλαστικά της ελληνικής πλευράς.


Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του '90 ένοπλες συρράξεις και έκτακτες καταστάσεις επείγουσας ανάγκης χτύπησαν εκατοντάδες χιλιάδες παιδιά. Παιδιά εκτοπίστηκαν μέσα στην ίδια τους τη χώρα ή έγιναν πρόσφυγες μέσα στην ταραχή των ενόπλων συρράξεων. Στη δεκαετία που μεσολάβησε από την υιοθέτηση της Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού, το 1989, πάνω από 2.000.000 παιδιά έχουν σκοτωθεί και πάνω από 6.000.000 παιδιά τραυματίσθηκαν ή έμειναν ανάπηρα σε ένοπλες συγκρούσεις, 12.000.000 παιδιά έμειναν άστεγα, τουλάχιστον 1.000.000 έμειναν ορφανά ή αποχωρίσθηκαν τους δικούς τους και 10.000.000 παιδιά έχουν ψυχολογικά τραύματα λόγω πολέμου.

 

Σύμφωνα με τη UNICEF το 50% των 57,4 εκατομμυρίων εκτοπισμένων ατόμων λόγω ενόπλων συρράξεων σε όλο τον κόσμο, είναι παιδιά. 

Τα παιδιά-πρόσφυγες καταβάλλουν βαρύτατο τίμημα, υποσιτίζονται, μαστίζονται από ασθένειες, δεν εμβολιάζονται και δεν πάνε σχολείο. Και μόνο η περιαγωγή τους σε κατάσταση προσφυγιάς προκαλεί ανεπούλωτες βλάβες στον παιδικό ψυχισμό. Κύριο μέλημα της UNICEF είναι η συγκέντρωση και η καταγραφή των παιδιών προσφύγων, η ψυχολογική τους υποστήριξη, η επαναλειτουργία των σχολείων που έχουν καταστραφεί και η παροχή ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης στα παιδιά. Το ενδιαφέρον για τα παιδιά αποτελεί άλλωστε και μέσο αντιμετώπισης της βίας. Οι πόλεμοι δεν πρόκειται να εξαφανιστούν εν μια νυκτί αλλά η UNICEF σε συνεργασία με άλλους διεθνείς οργανισμούς - όπως η Ύπατη Αρμοστεία των Ην. Εθνών για τους Πρόσφυγες, η Διεθνής Επιτροπή του Ερυθρού Σταυρού - ξέρει ότι μπορεί να συνεισφέρει στο να μετριάσει τις συνέπειες των πολέμων στα γυναικόπαιδα. .


 

      

Η Αντιπολεμική Ατζέντα UNICEF Το 1996 η UNICEF γιόρτασε την πεντηκοστή της επέτειο με τη δημοσιοποίηση της Αντιπολεμικής της Ατζέντας που ορίζει τους τρόπους προστασίας των παιδιών σε κατάσταση πολέμου. Πρωτοβουλίες της UNICEF όπως η δημιουργία "ζωνών ειρήνης" έχει ήδη αποδείξει την αξία και τη χρησιμότητά της με προσωρινές εκεχειρίες ώστε να μπορέσουν να εμβολιασθούν τα παιδιά στις εμπόλεμες περιοχές και με την άδεια διέλευσης φορτίων με τρόφιμα δια μέσου των εχθρικών γραμμών. Περίοδοι κατάπαυσης του πυρός έχουν συμφωνηθεί ως "ημέρες ηρεμίας" σε Αφγανιστάν, Κογκό, Ελ Σαλβαδόρ, Λίβανο, Σουδάν, Ουγκάντα και αλλού. Βοήθεια της UNICEF σε προσφυγόπουλα Υγεία Εκπαίδευση Προστασία & εξασφάλιση ανθρωπίνων δικαιωμάτων Κοινοτικές υπηρεσίες Βοήθεια σε είδος (ρουχισμός, βαλιτσάκια υγιεινής) Δράση κατά των ναρκών

   

 

Ανακούφιση για τα Παιδιά του Πολέμου Η UNICEF ΣΕ ΔΡΑΣΗ Διανομή τροφίμων, καθαρού νερού, καταλυμάτων, σετ υγιεινής. Βασική ιατρική φροντίδα, δημιουργία και εφοδιασμός ιατρικών κέντρων. Εμβολιασμός, επαναληπτικά εμβόλια, παροχή εξοπλισμού συντήρησης και μεταφοράς εμβολίων. Διανομή "σχολείων σε μια τσάντα", καθένα από τα οποία περιέχει πλήρες υλικό και εξοπλισμό για μια τάξη 40 παιδιών και τον εκπαιδευτικό. Καταγραφή ασυνόδευτων παιδιών και επανένωση με τις οικογένειές τους. Η UNICEF δημιουργεί στους προσφυγικούς καταυλισμούς "χώρους φιλικούς προς τα παιδιά". Σε κάθε τέτοιο χώρο υπάρχουν 6 σκηνές στις οποίες διενεργούνται δραστηριότητες που περιλαμβάνουν: βασική εκπαίδευση, συμβουλευτική για ψυχολογικά τραύματα, παιχνίδι, πλύσιμο βρεφών και θηλασμό.


    

Γιουγκοσλαβία Στην κρίση του Κοσόβου, τα προσφυγόπουλα και τα παιδιά που μετακινήθηκαν εσωτερικά στη Γιουγκοσλαβία αντιπροσώπευαν ποσοστό 30%50% των πληθυσμών που δέχτηκαν τις δυσμενείς επιπτώσεις της σύρραξης. Σε σύντομο χρονικό διάστημα, η UNICEF: εμβολίασε 40.000 παιδιά παρέδωσε 1,5 εκατ. δόσεις εμβολίων και 850.000 σύριγγες διένειμε εκατοντάδες χιλιάδες άλατα ενυδάτωσης από το στόμα

μετέφερε δεκάδες τόνους καθαριστικών του νερού απέστειλε 30.000 φορητές δεξαμενές νερού των 10 λίτρων

εκπαίδευσε δασκάλους και κοινωνικούς λειτουργούς σε συμβουλευτική για παιδιά με ψυχικά τραύματα

επισκεύασε 385 σχολικά κτίρια και συνέβαλε στην επιστροφή του 97% των παιδιών στο σχολείο. Η βοήθεια της UNICEF στη Σερβία Η UNICEF ανέλαβε τις παρακάτω πρωτοβουλίες για τα παιδιά της Σερβίας: παροχή εξοπλισμού σε κέντρα υγείας, κατάρτιση ειδικών για τη φροντίδα παιδιών με ψυχικά τραύματα, αναδιοργάνωση των Κέντρων Μητρικής & Βρεφικής Προστασίας όπως αυτό στην Podgorica, συνέχιση της αποκατάστασης των σχολείων και αναβάθμιση των παρεχομένων υπηρεσιών.

  

Κρίση στο Κόσοβο - Η ελληνική συμβολή Η Ελληνική Επιτροπή της UNICEF είχε διαθέσει το ποσό των 50.000.000 δρχ. για την ανακούφιση των παιδιών στην κρίση στο Κόσοβο, σε τρία ίσα μέρη ως εξής: 1/3 του ποσού για εμβόλια για τα προσφυγόπουλα που κατέφυγαν στην Αλβανία 1/3 του ποσού για εμβόλια για τα προσφυγόπουλα που κατέφυγαν στη FYROM 1/3 του ποσού για την υγεία και την αποκατάσταση των παιδιών στη Γιουγκοσλαβία Παλαιστίνη Η UNICEF εξοπλίζει τις ιατρικές μονάδες κυρίως των αποκλεισμένων περιοχών της Γάζας - με τα απαιτούμενα φάρμακα, τις τράπεζες αίματος με χημικά αντιδραστήρια και εκπαιδεύει εθελοντές στην ψυχολογική υποστήριξη των παιδιών


Αιθιοπία Η συνοριακή σύρραξη με την Ερυθραία έχει προκαλέσει τον εκτοπισμό πάνω από 300.000 άτομα εκτοπισμένα στην περιοχή Tigray της Β. Αιθιοπίας. Η UNICEF παρέχει στους εκτοπισμένους ανθρωπιστική βοήθεια, τα απαραίτητα φάρμακα, εμβόλια, τρόφιμα και θεραπευτικό γάλα. Τσετσενία Η UNICEF βοηθά τα παιδιά στην Τσετσενία με εμβολιασμό, ιατρικές προμήθειες και βασική εκπαίδευση. Το 1997 η UNICEF απηύθυνε έκκληση στη διεθνή κοινότητα για 2,6 εκατομμύρια δολάρια προς αποστολή βοήθειας στην Τσετσενία. Πρώτες προτεραιότητες ήταν η αντιμετώπιση της πολιομυελίτιδας, ιατρικές προμήθειες και η αποκατάσταση της βασικής εκπαίδευσης. Ρουάντα Η UNICEF δραστηριοποιείται για την επανένωση παιδιών με τις οικογένειές τους όπως στη Ρουάντα όπου τουλάχιστον τα μισά από τα 100.000 ασυνόδευτα παιδιά του εμφυλίου ξαναβρήκαν τις οικογένειές τους χάρη στις προσπάθειες της UNICEF. Δυτικό Τιμόρ Η UNICEF παρέχει διατροφή σε 7.000 παιδιά από το Αν. Τιμόρ, που βρίσκονται σε κίνδυνο. Το γραφείο της UNICEF στην πόλη Atambua διανέμει στις οικογένειες φαγητό και συμπληρώματα σιδήρου καθώς και κάψουλες βιταμίνης Α για παιδιά κάτω των 5 ετών.

Πρόσφυγες  

από τον μαθητή Κωνσταντίνο Στ.