Issuu on Google+

Van Lissabon zuidwaarts

25-9-2011

Pagina 1


We wachten nog wat op onderdelen en daardoor blijven we iets langer dan gepland in Lissabon. Nadat de onderdelen binnen zijn zeilen we in etappes naar het zuiden van Portugal. Wachten op onderdelen Het buitenboordmotortje is kapot, nadat ik uren en uren heb gesleuteld heb geef ik het op en breng het ding naar de werf. Hier wordt vastgesteld dat de carburateur moet worden vervangen. De kosten zijn absurd (â‚Ź 360) maar veel keus is er niet want zonder buitenboord motortje kun je niet zo veel. Een nieuwe motortje is nog veel duurder. Dus met het mes op de keel accepteer ik deze aanslag op ons budget. Het duurt drie tot vier dagen voordat het onderdeel in Cascais is gearriveerd dus voorlopig blijven we in Cascais en omgeving. De La Goele nodigt ons uit voor een barbeque bij hun aan boord. Wij kopen wat wijn en vlees en maken wat salades en genieten van een heerlijke avond. Puck en Lotte spelen met Mare en Marlijn en wij kletsen wat Brian, Esther en de moeder van Esther. De La Goele gaat, zodra de wind het mogelijk maakt, naar Madeira en wij gaan omdat we toch moeten wachten op de carburateur maar een paar dagen naar Lissabon.

25-9-2011

Pagina 2


Lissabon De volgende dag zodra de stroom meeloopt richting Lissabon halen we het anker op en zeilen met een heerlijk windje over de Taag naar Lissabon. De wind is wat vlagerig en komt continu uit een andere hoek maar we kunnen heerlijk zeilen. In Lissabon zijn vijf havens en bijna alle boten gaan naar Docca Alcantara, een haven zonder al te veel sfeer. Wij proberen een plekje te bemachtigen in Docca Santo Amaro, een klein haventje recht onder de grote Vasco da Gamma brug met allemaal restaurantjes er om heen. Maar de havenmeester heeft er vandaag geen zin in. Ondanks dat er plek genoeg is zegt hij dat er geen gastenplekken zijn. Daarom toch maar koers naar Docca Alcantara.

Zeilen over de Taag 25-9-2011

Pagina 3


25-9-2011

Pagina 4


We liggen na twee weken weer in een haven en hebben dus water en stroom in overvloed. De boot wordt van voor naar achter afgespoeld en de kinderen in hun jurkjes worden eveneens afgespoeld. We spuiten alles schoon; heerlijk. Verder doen we niet veel, we drinken een biertje met Klaus, een solo zeiler en lopen nog even naar een terrasje en de kids pakken hun ribstick en spelen er wat mee.

Na twee weken liggen we weer in een haven 25-9-2011

Pagina 5


Ruzie aan boord van de ZsaZsa Natuurlijk komen hier aan boord geen ruzies voor, er valt geen onvertogen woord, iedereen is blij de hele dag 24/7. Maar dan nu het echte verhaal. Natuurlijk vallen er woorden, is Puck af en toe eens lekker boos, wordt de schooljuf niet serieus genomen of is het George die Melanie op zijn diplomatieke manier vertelt dat ze niet kan zeilen. Deze week nog op een avond in Lissabon, Puck was ontevreden over het ijsje dat ze kreeg. Het duurde 10 minuten voordat papa en mama het helemaal gehad hadden met madame en ze kon linea recta naar haar kamer. Tien minuten later stond ze met een kussensloop vol met kleren en boeken in haar hand en vroeg of we haar naar het weeshuis konden brengen, ze was helemaal klaar met ons en dat werd met 125 decibel duidelijk gemaakt. Maar de sms´jes die we de volgende dag lazen die ze aan oma had geschreven waren het inlijsten wel waard.

20:15 uur

25-9-2011

Pagina 6 21:15 uur


De tweede dag in Lissabon gaan George, Puck en Lotte de stad in. Melanie blijft op de de boot om school voor de komende week voor te bereiden. Eerst pakken we het trammetje naar het centrum van Lissabon, het is zondag en er is weinig te doen, we nemen de metro naar het Expo gebied en besluiten daar naar het Experience te gaan (een soort Nemo). Op de weg er naar toe leert Puck hoe de metro werkt en bepaalt in welk station we moeten overstappen en welke lijn we in welke richting nodig hebben. De Experience is hartstikke leuk, allemaal doe-dingen voor kids. Na 2,5 uur ge-experienced te hebben gaan we terug naar de haven. We gaan een hapje eten in de wijk in de buurt van de haven, een echte volksbuurt. We vinden zo´n typisch Portugees restaurant, een cerveiera restaurant, een bierhuis met eten. Grote witte spots die het geheel in een overdaad aan licht zetten, tafeltjes in rijtjes naast elkaar en obers die er al 100 jaar werken. We bestellen een Arroz de Pesca, iets wat het midden is tussen paella en een bouilabaisse, en lekker!! Het restaurant loopt op zondagavond helemaal vol, hele families met opa en oma doen zich te goed aan krab, kreeft, kokkels en andere Portugese gerechten. Met name het krab

25-9-2011

Pagina 7


eten is leuk, allemaal hamertjes die de krabben kapot slaan. Dit was helemaal leuk. Wachten, wachten, wachten Terug in Cascais horen we dat het onderdeeltje voor de buitenboordmotor er nog niet is. Het chagrijn slaat toe, er wordt beloofd dat het er de volgende dag zeker is. Om 12:00 uur is het er echt nog niet en om 14:30 uur nog niet. Maar dan………eindelijk komt het binnen. De monterurs plaatsen de carburateur snel en weg zijn we richting Sesimbra. We besluiten om in vier of vijf kleinere rakken van gemiddeld 30 mijl richting de Algave te gaan. Het eerste rak naar Sesimbra is prachtig met uitzicht op de rotsen. We komen net voor zonsondergang aan en leggen het anker voor het strand van

25-9-2011

Pagina 8


Sesimbra. Het is hier hartstikke warm, waarschijnlijk doordat de wind over het opgewarmde land over ons heen komt. We eten Pasta Bolognaise uit een potje maar het smaakt geweldig. De volgende dag na school wordt er nog wat gezwommen en met het bijbootje gespeeld en daarna zetten we zeil naar Sines. Ook nu weer een licht noordelijk windje dat ons rustig naar het zuiden brengt. Dat is toch wel een belangrijk voordeel van de ZsaZsa, het is een lichte boot die ook met weinig wind nog wel wil zeilen. Veel vetrekkersboten hebben minimaal 12 knopen schijnbare wind nodig om uberhaupt te kunnen zeilen terwijl wij dit met 6 tot 8 knopen al kunnen. Spinnakeren of met de halfwinder varen vindt Melanie overigens ook geen probleem met deze lichte wind. In Sines droppen we het anker om pas de volgende dag de haven in te gaan. De haven stelt niet veel voor maar er zijn wasmachines! Helaas zijn de droogtrommels kapot dus de boot wordt een wasboot waar vier wasmachines en de nodige handwasjes hangen te drogen. Het dorpje heeft weinig interessants buiten een kasteeltje en het standbeeld van Vasco da Gamma die hier geboren schijnt te zijn.

25-9-2011

Pagina 9


Cabo Sao Vicente Na school verlaten we Sines en willen naar een baaitje zeilen ongeveer 40 mijl ten zuiden van Sines. Volgens de pilot ]is de baai beschut bij noordelijke wind. De wind en de swell (deining) zijn noordwest. Dus ‘net wel of net niet’ zoals Melanie zegt. Rond zeven uur varen we de baai in. De meeste deining is wel verdwenen maar er komen voldoende golven binnnen om een strand vol surfers te hebben. De baai ligt daarbij helemaal open naar het westen dus we durven het niet.

25-9-2011

Pagina 10


We zetten de zeilen weer en moeten nu 20 mijl verder om een volgende plek te vinden. De kinderen balen enorm en zijn woedend, voor Puck en Lotte was 40 mijl meer dan voldoende. Gelukkig komen er nog even dolfijnen naast de boot zwemmen en dit is goed voor het moreel. Om acht uur wordt het donker, de spi gaat er net voor het donker af. De wind neemt voldoende toe om ook met de genua te kunnen blijven zeilen. We zien in de verte de vuurtoren van Cabo Sao Vicente, de zuidwest punt van Portugal, voor ons een enorme mijlpaal om hier te komen. Omdat er bij kapen vaak veel meer wind staat dan normaal halen we uit voorzorg het grootzeil weg. In het pikdonker op een afstand van 500 meter passeren we de rots van Sao Vicente.

25-9-2011

Pagina 11


Anderhalve mijl na het passeren van de kaap ligt een ankerplek aan de voet van de hoge rotsen. Er is geen maan alleen heel veel sterren. Het is zo donker dat we geen hand voor ogen kunnen zien, dus volledig vertrouwend op de plotter varen we de boot de baai in en laten het anker vallen. De volgende morgen zien we waar we liggen, prachtig tussen de kliffen die zo’n 30 meter naar boven steken. Op verzoek van Lotte eten we een grand petit dejeuner buiten en genieten van dit unieke plekje. Met Kiki (het bijbootje) varen we langs de rotsen. De kids hebben we na de teleurstelling van gisteren een kinderdag beloofd, wat zoveel wil zeggen dat zij mogen bepalen wat we die dag doen. Voor Puck en Lotte is een baaitje zonder ijscoverkopers geen aantrekkelijke gedachte dus zetten we koers naar een baaitje twee mijl verderop waar wel een dorpje is. ’s Avonds maken we nog een lekkere wandeling naar de rotsen en willen dan terug naar de boot. Er staan wat (kleine) golven maar we zijn nog niet zo bedreven in het door de branding duwen van Kiki. Lotte stapt te langzaam in de boot en Melanie duwt de boot scheef vlak voor de golf breekt [lezing George]. Resultaat: Kiki wordt vol gepakt door de golf, loopt vol met water en George dondert met rugzak en al in het water. Dames lachen, George boos.

25-9-2011

Pagina 12


25-9-2011

Pagina 13


Van Lissabon zuidwaarts