Issuu on Google+

Caribean here we are!

24-1-2012

Pagina 1


We vertrekken uit Suriname een land waar we met gemengde gevoelens aan zullen terugdenken. We zeilen, met hulp van 2 knopen stroom, met een enorme snelheid naar Tobago. We varen een rondje rond het eiland en liggen in prachtige baaitjes. Dengue Puck is al een tijdje een beetje ziekerig. Ze heeft hoofdpijn, is hangerig en heeft een beetje spierpijn, maar geen koorts. Melanie denkt meteen aan dengue en neemt Puck, nadat de symptomen een dag of vijf aanhouden, mee naar een dokter in Suriname. De bloedtest wijst uit dat ze inderdaad positief wordt getest op dengue. Balen. Gelukkig is het de lichte variant en de dokter vindt het geen risico om haar 2 dagen de zee mee op te nemen. Alleen moeten we in Tobago weer meteen bloed laten prikken. Terwijl Melanie met Puck en Lotte in de wachtkamers van het lab in Paramaribo verblijft regelen George en Michael het uitklaren en shoppen ze bij de Tulip. Een supermarkt waar ze allerlei Nederlandse artikelen hebben die tegen behoorlijk forse prijzen worden verkocht. Maar een paar zakken drop, ontbijtkoek, speculaasjes en ketjap manis gaan er bij ons in als koek. Dus 350 euro later hebben we twee winkelwagens vol lekkers.

24-1-2012

Pagina 2


Bye, bye Suriname We vertrekken 10 januari uit Suriname, het land was zeker in de binnenlanden hartstikke mooi, we hebben op een leuke manier Kerst en oud-en-nieuw gevierd en we hebben een prachtige trip in de jungle gehad. Maar het was ook een land waar we best wat pech hadden: Puck krijgt dengue, de ZsaZsa slaat van haar anker met veel schade als gevolg en het motortje van de bijboot heeft vaak kuren. 200 mijlsrecord Goed, het is ongeveer 475 mijl naar Tobago, Van de Friends, die een paar dagen eerder zijn vertrokken, hadden we al gehoord dat zij 1 tot 2 knopen stroom mee hadden. We gaan proberen de tocht in 2,5 dag te varen. We vertrekken zo vroeg mogelijk zodat we stroom mee hebben op de rivier. We worden met 10/11 knopen de zee opgespuugd. Zodra we 10 mijl op zee zijn zetten we koers richting Tobago. Het is halve wind varen, de wind 12 knopen dus we kunnen prima met de halfwinder varen. George wil deze tocht coute que coute het 24-uurs record op 200 mijl of meer zetten. Dit is waarschijnlijk de laatste keer dat het kan. De wind is gunstig en met Michael aan boord hebben we een handje extra. De volgende dag waait het harder maar met een knoop of 17 – 20 is het prima te doen. De eerste dag halen we bij lange na de 200 mijl

24-1-2012

Pagina 3


200 mijl

24-1-2012

Pagina 4


record

niet, we varen door het water 178 mijl, maar door de stroom varen we over de grond 210 mijl. We vissen wat (zonder succes) zien af en toe een boot maar verder gebeurt er niet te veel. De tweede dag varen we hard, keihard. Het log staat continu tussen de 8 en 9 knopen en we hebben 1 a 2 knopen stroom mee. Dat schiet lekker op zo. Maar voor het 24-uurs record moet het 24 uur hard gaan, ´s Morgens rond 6 uur gaat het minder hard waaien en loopt de snelheid terug tot 6 a 7 knopen. Oeps dat brengt onze recordpoging in gevaar. Michael die na zijn wacht lekker denkt te kunnen gaan slapen wordt zijn bed uitgetrommeld om mee te helpen de spi te zetten. Nadat de spi is gezet hebben we weer snelheid en precies om 12:00 uur ´s middags hebben we8203 het log! Door het water Het log staat continu tussen de en mijl de 9op Om hebben we in 24 uur zelfs 232 mijl geklokt. 24-1-2012

Pagina 5


Om 13.00 uur lopen we Scarborough binnen waar we de inklaringsprocedure gaan doen en waar Puck bloed moet laten prikken. Melanie gaat met Puck en Lotte naar het ziekenhuis terwijl George en Michael de formaliteiten met de douane gaan regelen. Beide acties zijn tijdrovend maar precies rond 16.00 uur komen we tegelijk weer bij de boot. We verkassen snel naar een andere baai, want de baai van Scarborough heeft niet de looks om het maar voorzichtig uit te drukken. Unspoilt Tobago De dagen daarop varen we samen met de Friends rond Tobago. Tobago ligt een beetje buiten de traditionele cruiserspaden daardoor zijn er heel weinig boten. Wij tellen er in de dagen dat wij er zijn maar een stuk of 20 a 30. De baaitjes zijn daardoor meestal leeg terwijl ze stuk voor stuk prachtig zijn. Tobago is een groen eiland met een groot regenwoud. In Englishman´s Bay, Pirates Bay en Anse Bateau liggen we in baaitjes midden in het regenwoud, horen we inheemse vogels, zien we pelikanen en is het prachtig zwemmen. Dat laatste was ook wel nodig want tot nog toe had dat er behoorlijk aan ontbroken. Wanneer we de noordkant van het eiland ronden komen we plots in vrij grote golven terecht. Eén van die golven pakt het Kiki (het bijbootje) op en gooit haar ondersteboven. Even stress en paniek want hoe krijg je zo´n

24-1-2012

Pagina 6


ding weer terug op de boot met golven van 3 meter? Gelukkig hebben we met Michael een handje extra en lukt het zonder al te veel problemen om het bootje te pakken te krijgen en vast te sjorren. We liggen 2 dagen in een baaitje bij Blue Water Inn en regelen hier een taxi die ons naar de Argyle watervallen brengt. Prachtig, iedereen (behalve George) neemt een douche en poedelt wat in het water. ´s Avonds eten we nog lekker in het hotel met uitzicht over de baai waar de ZsaZsa ligt te dobberen. Maar uiteindelijk moeten we ook hier weer vertrekken omdat Michael terugvliegt naar

24-1-2012

Pagina 7


Nederland. Dus op de dag van Michael zijn vertrek zeilen we nog heerlijk terug naar Storebay, we klaren uit en zetten Mchael op de taxi naar de airport Het was erg gezellig met Michael aan boord die bijna drie weken is geweest. Gelukkig monstert hij snel weer aan, zodat hij zijn vergeten boeken, oplader, deo en broek kan ophalen. Terug in Storebay zien we Maarten en Daan van de Lola en drinken een paar Cariebjes. Snel door de deining terug naar de boot want morgenvroeg vertrekken we naar Grenada.

24-1-2012

Pagina 8


Caribean here we are!