Issuu on Google+

Kerst, oud en nieuw en jungle in Suriname

9-1-2012

Pagina 1


Het laatste verslag is al weer een tijdje geleden. Ondertussen zijn we al weer bijna drie weken in Suriname na de overtocht uit de Kaap Verden. Mirjam, Pien, Arthur en Michael zijn naar Suriname gekomen. Melanie is jarig geweest, het is kerst en oud en nieuw geweest en we hebben een prachtige tocht door de jungle van Suriname gehad.

Even een geluksmomentje na onze aankomst in Paramaribo

Na 11,5 dag op zee Yes, na 11,5 dag op zee komen we dan eindelijk aan op de Suriname-rivier. We hebben een prima tocht gehad. Er liggen voor Torarica slechts drie andere boten: de Friends, de Van Straelen en de Joho. De Bo verwachten we vandaag nog want zij hebben 12 dagen bijna naast ons gezeild.

9-1-2012

Pagina 2


Nadat we op de snelstromende bruine modderrivier ons anker hebben gedropt gaan we meteen naar de wal en nemen een taxi naar het centrum van Paramaribo om ons te goed te doen aan onbeperkt ijs eten bij McDonalds, heerlijk! ´s Avonds eten we bij ´t Vat met de vier andere boten nasi en Saoute Soep. De volgende dag is het Melanie haar verjaardag. Met een grote chocolade taart en een versierde boot is het erg gezellig. Het verjaardagsfeestje wordt echter abrupt afgebroken omdat er een regenbui overkomt met veel wind en alle boten zeker willen zijn dat het anker houdt. ´s Middags gaan we lunchen bij een Javaans eethuisje in Blauwgrond, de Javaanse wijk in Paramaribo. We eten er de allerlekkerste Nasi en Saoute soep die je kunt voorstellen, alleen het is een beetje oppassen met de pepers. Luc haalt Mirjam, Pien en Arthur op van Zanderij en zo komt er aan het verjaardagsfeestje van Melanie nog een gezellig staartje.

9-1-2012

Pagina 3

IJs zoveel als je wilt bij de McDonalds


Ons hele gezelschap verhuist naar Torarica, omdat Luc en Mirjam met de kids daar een kamer hadden geboekt hebben wij ook maar besloten daar een kamer te nemen, voor de kids leuk en ook voor ons na bijna 12 dagen op zee wel lekker een douche die niet beweegt en een toilet die automatisch spoelt. Torarica zelf is een oude bende maar het zwembad voldoet prima. Inklaren Het inklaren is hier nog een hele rompslomp. Samen met Bauke van de Bo reist George met de taxi van de vreemdelingenpolitie naar immigrations en weer terug en halen en passant nog even de volledige bemanning op van beide boten omdat iedereen aanwezig moet zijn bij het stempelen van het paspoort. Naar later blijkt hadden we net zo goed twee clochards kunnen optrommelen want er wordt wel even opgekeken van ver achter de balie maar niets gechecked. Wanneer we ´s avonds na een borrel op de ZsaZsa een hapje willen gaan eten en George net Mirjam en de kids op de steiger heeft afgezet en wil terugvaren naar de boot om Melanie en Luc op te halen stopt plots het buitenboordmotortje ermee en drijft George in het pikkedonker met een snelheid van 4 knopen stroomafwaarts. Hard roeien helpt want hij kan net de meerpalen pakken van de pilot boten. Gelukkig heeft Melanie

9-1-2012

Pagina 4


het gezien en weet ze Ronne van de Bo te mobiliseren om George uit zijn benarde positie te bevrijden. De ankerplek voor Torarica loopt ondertussen lekker vol. De Robeijne, de Schorpioen, de Lola en de Tahira liggen allemaal op de rivier. Het Nederlands legertje heeft het druk met borrelen en verhalen uitwisselen, gezellig is het wel alhoewel wij als Torarica bewoners een beetje aan de zijkant staan. Het is vreemd dat tijdens onze vorige reis geen enekele boot Suriname aan deed en nu bijna alle Nederlandse vertrekkersboten Roti en nassi komen eten in Paramaribo. Kerst Kerst in Paramaribo met 30 graden Celsius is toch anders dan in Nederland. We proberen het nog wel en Puck versiert de ZsaZsa met dennentakken en kerstballen, maar het blijft behelpen. We eten eerste kerstdag met z´n allen bij de Waag. Tweede kerstdag vieren we bij Jan Groot en zijn hele familie thuis. Supergezellig met de braai op de oprijlaan en de drank in de koelbox. Jan, een clubgenootje van

9-1-2012

Pagina 5

Kokosnoten openen bij Jan en Ine


Luc en George woont hier ondertussen al 12 jaar en is volledig geïntregreerd. Hoe is het mogelijk dat juist hij zulke prachtige kindjes heeft? Het is gezelig en dat smaakt naar meer dus worden we uitgenodigd om oud en nieuw ook bij hun thuis te vieren. Dat klinkt prima en daar zeggen we dus graag ja op.

Een klein stukje van onze schade

Schade aan de ZsaZsa Ik kom net uit het zwembad en wil naar de kamer gaan douchen wanneer een van de andere vertrekkers naar het zwembad komt om me te halen. De ZsaZsa is losgeslagen van haar anker. Luc, Mleanie en ik rennen naar de rivier en worden met de bijboot van de Robeijne naar de ZsaZsa gebracht die ondertussen weer vaste ankergrond heeft gevonden. Maar tijdens het driften heeft ze wel een andere boot behoorlijk toegetakeld en is ook de ZsaZsa lelijk verwond. De bakboord zijde is over vrijwel de gehele lengte zwaar beschadigd. Gelcoat eraf, voetlijst beschadigd, de scepters staan schots en scheef en de zeerailing hangt er zielig bij, k@# ! Toch vreemd dat dit kon gebeuren want we lagen al bijna een week op deze kolkende rivier zonder dat we één keer problemen

9-1-2012

Pagina 6


hadden met het anker. Maar de volgende dag komen we er achter wat er gebeurd is. ´s Middags steekt op de rivier altijd een lekker windje op vanuit zee. Het tij stond deze dagen zo dat de ebstroom rond de middag net ging draaien. De ZsaZsa had aan de wind die er stond genoeg om op haar romp en de zonnentent lekker te gaan zeilen tegen het kleine beetje stroom dat er nog stond in. Op die manier zeilde ze over haar eigen anker heen dat zo losgeraakt moet zijn. De verzekering wordt geinformeerd met foto´s en een zelfgemaakt filmpje, de expert komt in Grenada de schade opnemen, daarna laten we het geheel provisorisch repareren in de Carieb. De definitieve reparatie laten we in Nederland doen anders liggen we dadelijk een maand met de boot op de kant. Hetadministratieve deel is dan welliswaar geregeld het vertrouwen is zeker nog niet terug. Omdat we na nieuwjaar 5 dagen de bos ingaan willen we niet op een plek liggen waar we geen vertrouwen in hebben. Dus vaart George de boot naar Domburg, een dorpje zo´n 10 mijl verderop. Melanie en de kids blijven in Torarica. Puck en Lotte laten duidelijk blijken dat ze het helemaal niet leuk vinden dat papa alleen weg gaat en veel tijd steekt in de schade van de ZsaZsa. In Domburg leg ik twee ankers één stroomopwaarts en één stroomafwaarts.

9-1-2012

Pagina 7


Het is nu onmogelijk om over ons eigen anker heen te varen.

De pont voortgeduwd door een andere boot

Oud en nieuw Iedereen heeft het hier over oud en nieuw, dat is het feest van het jaar in Suriname. Om 12.00 uur ´s middagds worden In de Domineestraat meterslange knallers afgestoken. De kids krijgen allemaal oordorpjes in tegen het lawaai. Surinamers doen dat zelf ook. In Nederland ondenkbaar dat zou kunnen. George pakt op oudjaar een bus uit Domburg naar Paramaribo en met Jan Groot en zijn familie gaan we kijken wat er in de namiddag weer wordt geknald bij ´t Vat. Hier steken ze weer miljarden knallers af met een lengte van 100 meter en weer met een oorverdovend geluid. We drinken nog een paar Parbo biertjes en gaan daarna achter in de pickup van Jan en Ine naar hun huis. Het is onvoorstelbaar hoeveel vuurwerk de Surinamers de lucht in knallen. Het blijft maar gaan, gigantisch. We borrelen wat, eten wat en steken wat vuurwerk af. Helemaal leuk. Alle kinderen blijven wakker tot een uur of één en vallen dan in slaap voor de televisie, tijd om naar het hotel te gaan. De jungle in Na oud en nieuw gaan we een paar dagen met z´n allen de jungle van Suriname in.

9-1-2012

Pagina 8


Michael, tweelingbroer van Melanie, vliegt net op tijd in hij zal met ons meevaren naar Trinidad/Tobago maar wil natuurlijk ook Suriname zien. De eerste twee dagen van de tocht gaat van alles mis, het lijkt de wet van Murphy wel. De gids komt in eerste instantie niet opdagen. De brug de rivier over is al een tijdje geleden ingestort en de aannemer is failliet dus vaart er een geimproviseerd pontje waar net vandaag de buitenboordmotor van kapot is. Het euvel wordt opgelost door met een ander bootje de pont te duwen en zo wordt onze bus de rivier overgestoken. De lunch gaat mis omdat het restaurant gesloten is. De versnellingsbak van de bus gaat kapot dus we moeten van bus wisselen. We slapen de eerste nacht in een lodge aan het stuwmeer dat er wat macaber uitziet met alle bomen die er nog in staan nadat in 1964 dit gebied onder water is gezet. Er schijnt zelfs nog een stukje kerktoren boven het water te zien te zijn. We badderen met z´n allen de volgende dag in het water achter een netje dat ons moet besachermen van de piranha´s die hier zwemmen.

9-1-2012

Pagina 9


Lotte in haar hangmat

Wanneer we later die dag de Brownsberg op willen rijden is de weg zo glad dat de bus met speciale banden niet naar boven kan rijden. We duwen met z´n allen maar het mag niet baten, de bus komt niet boven. We lopen naar boven en maken daarna een wandeling naar de waterval waar we met z´n allen lekker onder gaan staan. ´s Nachts slapen we in hangmaten, alhoewel de meeste van ons geen oog dicht doen in die matjes, maar voor de Suriname experience is het wel leuk. Na Brownsberg gaan we over de Surinamerivier met de Korjaal naar Kninie-Paati een prachtige lodge van Nelson direct aan een stroomversnelling in de rivier. Hier is het genieten in het kwadraat. De omgeving is schitterend, we zwemmen, eten heerlijk, spelen kaartspelletjes, bezoeken wat marrondorpjes verder stroomopwaarts en spotten kaaimannen tijdens een avondtochtje in de Korjaal. Kninie-Paati is geweldig en voor iedereen een aanrader die het ontbreken van airconditioning en een beetje kamperen geen probleem vindt.

9-1-2012

Pagina 10


Onze lodge in Kninie-Paati, uitkijkend over de rivier, prachtig! We zwemmen wat, laten ons meedrijven op de stroom, bezoeken twee Marondorpjes en kaarten in de avonduren. 9-1-2012

Pagina 11


Vijf weken matroos Na vijf weken vertrekt Luc (natuuurlijk samen met Mirjam en kids). Luc prepareerde de boot in de Kaap Verden en zeilde transatlantisch naar Paramaribo. Hij had wel enige zeilervaring maar een nachtje doorzeilen was er nog nooit van gekomen. Nu mag hij zijn rode broek aan in bij de Koninklijke! Daarna nog lekker 2 weken in Suriname samen met Mirjam. Luc wij hebben genoten, volgende keer mag je weer mee! Het afscheid is maar van korte duur want in april zien we jullie weer in Antigua en gaan we vijf weken samen de Carieb verkennen en de Antigua Sailing Week zeilen. Tot dan. ‌. En enorm bedankt voor al je hulp en gezelligheid aan boord!!

9-1-2012

Pagina 12


9-1-2012

Pagina 13


Kerst, oud en nieuw en jungle in Suriname