Page 1

In 12 dagen naar Suriname

13-1-2012

Pagina 1


Tijdens de overtocht van de Kaap Verden naar Suriname hebben we dagelijks verslag gedaan op de pagina Oceaanverhalen. In dit verslag zijn deze updates verzameld en hebben we er wat mooie kiekjes bij geplakt. Zaterdag 10 december 2011 We zijn vrijdagmiddag 9 december 14.30 uur lokale tijd vertrokken uit Mindelo haven en zijn niet de enige Nederlandse boot die vandaag richting Suriname vertrekt. Ook de Bo en de Lola staan op het punt weg te varen. Dat wordt gezellig op het netje iedere avond (via de SSB maken we iedere avond contact met andere boten en die kunnen op behoorlijke afstand van ons varen). Omdat het tussen de eilanden altijd stevig doorwaait besluiten we uitsluitend op de genua tussen de eilanden te varen. Ons idee is dat we dan de minste kans op zeeziekte zullen krijgen. En het helpt. Om 20.00 uur valt de wind helemaal weg en besluiten we de zeilen te strijken en op de motor door te gaan. George heeft nog even contact met de Lola en de Friends via de SSB. Op de motor verloopt de eerste nacht heel makkelijk. Luc loopt de wacht mee met George en Melanie loopt haar wachten alleen. Om 05.00 uur in de ochtend trekt de wind weer aan en kunnen de zeilen worden gehesen. Vanaf dan lopen we weer heerlijk. Luc denkt daar wat anders over. Hij doet de hele nacht geen oog

13-1-2012

Pagina 2


dicht omdat het schip wiebelt en rolt. Gelukkig is er overdag niet veel te doen en kan hij hopelijk wat bijslapen. De bedoeling is dat Melanie de wacht van 20.00 tot 23.00 uur gaat doen en dat George en Luc de overige tijd verdelen. Inmiddels hangen de vislijnen achter de boot en hopen we een visje te vangen. Het is heerlijk rustug aan boord. Puck en Lotte kijken de nieuwe DVD´s totdat ze er vierkante ogen van krijgen, wij lezen wat of luisteren naar een CD. Onze dagafstand was vandaag 162 mijl en dat is niet eens zo heel gek indien we de motoruren meenemen want al die tijd hebben we niet harder dan 5,5kn. gelopen. Nu lopen we de hele dag al harder dan 8 kn, dus we schieten weer lekker op. Zondag 11 december 2011 Verdomme, geen vis gevangen, dan maar pasta bolognaise uit een potje. We gaan ook te hard om te vissen, we lopen continu ruim 8 knopen met uitschieters ver daarboven. Overigens hebben we wel vis gevangen, vanmorgen lagen er twee vliegende vissen op het dek, de derde kwam op George zijn voeten toen hij wacht hield vannacht maar deze wist op tijd te ontkomen. Vandaag gaat het dagrecord eraan, meer dan 190 mijl. Mijn (George) target van 200 mijl in 24 uur is ambitieus, maar met een beetje stroom mee moeten we dat toch gaan

13-1-2012

Pagina 3


redden deze tocht. Het waait nu ongeveer 25 kn. we hebben net het eerste rif gestoken. De boot rolt wat door achteropkomende golven, maar het is niet echt oncomfortabel. Met ook nog eens dolfijnen rondom de boot begon de dag weer heerlijk. Vannacht hadden we volle maan, ongeloofelijk hoeveel licht je dan hebt in de kuip, je kunt er bijna een boek bij lezen. Lotte haar losse tandje is er net door Luc uitgetrokken, dus haar dag kan ook niet meer kapot, ze loopt er trots mee rond. Luc heeft zijn slaap ingehaald, lag gisteravond om 19:00 uur in bed. Maandag 12 december 2011 Geen vis gevangen we maar we gaan hard,

13-1-2012

Pagina 4


heel hard. Gisteren in 24 uur 195 mijl gevaren, dat is gemiddeld meer dan 8 knopen. Het log staat dan ook eigenlijk voortdurend rond de 8 knopen met iedere 5 minuten een surf van 10 tot 11 knopen. De wind is 25 knopen recht van achteren. We gaan wel hard maar we rollen wel dus het is goed vasthouden wanneer je je beweegt. Gisteren voor het vallen van de avond hebben Luc en George nog even de genua omlaag gehaald om een scheurtje en twee bijna scheurtjes te repareren, het zeil ziet er voorlopig weer goed uit. De wind blijft volgens de verwachting de komende dagen rond de 20 - 25 knopen uit het oosten. Vandaag gaat Melanie voorzichtig met de kinderen school weer opstarten, we zijn benieuwd hoe dat gaat. George en Luc gaan brood bakken, het dek schoonmaken en een andere vislijn in elkaar knutselen want de vangst is tot nu toe mager geweest, al hadden we vanmorgen 6 vliegende vissen op het dek liggen. Dinsdag 13 december 2011 Met de visvangst wil het nog steeds niet lukken maar verder gaat het hier opperbest. De wind leek wat minder te worden. Vannacht hadden we ongeveer 15 tot 17 knopen maar dat was maar voor

13-1-2012

Pagina 5


even want na het middaguur stond er al weer 20 knopen wind. Vannacht allemaal prima kunnen slapen en onze wachtjes kunnen draaien. Vanmorgen nog een leuke verrassing van de Bo, zij zijn een paar uur na ons vertrokken uit Mindelo en riepen ons per marifoon op. Zij blijken op slechts 7 mijl afstand van ons te varen, toch mooi na een dikke 600 mijl. Ondertussen speculeren we over onze verwachte aankomsttijd in Paramaribo, wordt het 22 of 23 december, of ............... Woensdag 14 december 2011 Elke dag om stipt 14.30 uur hebben we een hoogtepuntje. Dan wordt de winnaar bekend gemaakt van onze variant op ´Wetten Das´. We leveren nl. allemaal iedere dag een briefje met de geschatte dagafstand in bij Puck, die alles verzamelt en registreert. Vervolgens wachten we 24 uur en kijken wie er gewonnen heeft. Degene die er het dichtst bij zit wint die dag de weddenschap. Wie aan het eind van de oversteek de meeste weddenschappen heeft gewonnen mag een leuke opdracht voor de rest van de bemanning verzinnen. Luc heeft vandaag de weddenschap van de dagafstand (183 mijl) gewonnen. Chapeau! Aan het eind van de dag roept Puck ineens ¨We hebben beet!" En jawel hoor er spartelt iets aan het einde van de lijn. Snel worden handschoenen,mes en een snijplank in

13-1-2012

Pagina 6


gereedheid gebracht. Helaas, ook deze keer ontsnapt het beestje aan de enorme vishaak. Dat wordt dus gewoon een omelet voor het avondeten. Ze zeggen 3x scheepsrecht, zou het morgen dan toch gaan lukken? Voordat we aan tafel gaan (lees met ons bakje buiten de ommelet oppeuzelen) wordt er nog een rif in het grootzeil gelegd om de nacht rustig in te gaan. Later blijkt dit een verstandig besluit want met de eerste wacht van Melanie poeiert het behoorlijk. Na het avondeten duikt Puck haar mandje in, kijkt Lotte haar DVD nog even af en drinken George, Luc en Melanie nog een kopje thee. Om 20.00 uur is het volle rust op de ZsaZsa, alleen Melanie is nog wakker voor haar wacht. Meestal worden er dan wat mailtjes klaargezet om de volgende dag te versturen, ook worden er hazeslaapjes van 15 minuten gedaan, en wordt er naar de sterrenhemel getuurd. Dat is het eigenlijk wel. Niet al te bijzonder dus, maar wel heerlijk ontspannen! Gedurende de nacht nam de wind wat toe en werd de zee een grote klotsbak, slapen werd een drama . Tijdens de ochtend zijn we gegijpt en koersen nu recht op Paramaribo aan, nog 1.050 mijl te gaan.

13-1-2012

Pagina 7


Donderdag 15 december 2011 Ja het begint misschien een beetje saai te worden, want er gebeurt niet zoveel aan boord van de ZsaZsa. Wederom geen vis gevangen, ondanks het feit dat er zelfs 2 lijnen uithingen voor een uurtje of twee. Elke dag babbelen we met de andere boten wat via de SSB (soort bakkie voor de lange afstand). Stipt om 17.00 UTC gaat het apparaat aan en wordt er regelmatig van frequentie gewisseld om elkaar beter te kunnen verstaan. Vaste agendapunten zijn: huidige positie, sfeer aan boord, wind en golven. Hoorden vandaag dat de Lola haar giek heeft gebroken en met een noodtuig verder zeilt. Verder heeft iedereen last van een knobbelige zee. Woensdag geen school gedaan omdat de zee te ruig was. Voor Puck, Lotte en Melanie geen pretje om dan met school aan de slag te gaan. Overslaan was de beste optie. Morgen hopelijk beter. De twee reven in het grootzeil zorgen voor een rustige nacht. Afgelopen nacht hebben we het halfway-punt gehad. Dat wordt vandaag gevierd; pannenkoeken voor de lunch en een fles MoĂŤt bij de borrel. Luc wilde vandaag ook nog graag even zwemmen in

13-1-2012

Pagina 8


het midden van deze oneindige plas maar dat heeft Melanie verboden, de zee is wat te ruig. Over twee dagen minder wind verwacht, wellicht dan even zwemmen. Op het halfway-point hebben we halfway-water getankt, een mooie herrinering aan deze tocht. Vrijdag 16 december 2011 Yeah!!!!!! Eindelijk hebben we donderdag de vis dan toch aan boord weten te krijgen en is ´ie ons niet ontsnapt. Eerder was er al eentje toch weer van de haak gegaan. We hebben nu een nieuwe methode. Eerst de genua inrollen om zo wat vaart uit de boot te krijgen en vervolgens als de wiedeweerga de lange vislijn binnenhalen. Luc heeft zijn

13-1-2012

Pagina 9


handschoenen aan en verricht het fysieke werk, en Puck trekt de lijn vervolgens door in de kuip. George hanteert snijplank en het Sabatiermes. Melanie maakt de foto´s voor het thuisfront.Lijkt te werken...... We hebben een flinke Dolphinfish gevangen (gouddorade) en George weet er wel raad mee in de pan. We krijgen een heerlijke viscurry, Puck en Lotte een gebakken visfiletje. Maar goed, over de lunch hadden we ook al niet te klagen. George bakt pannekoeken alsof zijn leven er vanaf hangt. Ja, je moet toch overal een feestje van maken denken wij. Aanleiding is dat we het Halfwaypoint hebben bereikt en dus mogen gaan aftellen. Luc heeft kids gebeld en Puck en Lotte hebben oma gesproken want zeker Lotte mist oma nu wel heel veel. Midden in de nacht nog een zware squall gehad (een flinke regenbui met veel wind). Waren allemaal wakker en zaten in de kajuit te wachten tot we door de regenbui heen waren. Nu, vrijdagochtend, even geen wind dus motor staat bij. Zaterdag 17 december 2011 Wat een k&%# dag was het. Het begon met de squall ´s nachts en daarna is het eigenlijk continu grijs en regen geweest. Bui na bui passeerde ons met héél héél veel regen. Binnen was het warm en vochtig. Er was een

13-1-2012

Pagina 10


groot deel van de dag nauwelijks wind dus veel met de motor gevaren. De twee vislijnen waren op enig moment allebei raak maar bij het binnenhalen hebben we beide vissen verspeeld! Stel je voor twee keer mis, eentje zelfs op een afstand van 30 cm voordat het beest in de kuip lag, een Wahoo van 1,20 meter. Voor het diner de restjes dorade van gisteren opgegeten, smaakte ook lekker. Goed sinds 01:00 UTC zijn we met de genua gaan varen en het lijkt alsof de bewolking is verdwenen, we zien weer maan en sterren. Met Luc zijn wacht steekt er wat regen op. Gelukkig wordt de lucht weer een beetje blauw zodra het dag wordt. George voorspelde het al: spinnakerweer. Het enorme blauwe gevaarte staat en we zeilen met een prima vaart inde richting van Paramaribo. Het bakken van ons eigen brood wil nog steeds niet lukken. We krijgen wel brood, maar zonder enige smaak en nogal zwaar op de maag. Dus vandaag gaan de laatse afbakbroodjes in de over. Eiren met spek worden gebakken en voor de kids een 5 minuten eitje. Prima start van de dag vandaag!

13-1-2012

Pagina 11


Zondag 18 december 2011 Wat kan het leven met weinig toch heerlijk zijn. Was het vrijdag de slechtste dag die we hadden gehad, zaterdag was geweldig. De zon scheen, we hadden 15 kn. wind en voeren de hele dag met de spi. Zelfs het brood bakken lukte voor de eerste keer dankzij de tips van onze oceeaanvrienden van de Friends en de La Goele. De kids hebben hun schoolwerk gedaan, Luc heeft zijn boek uit en studeert verder voor zijn klein vaarbewijs. George repareert provisorisch een lekkage langs de mast waardoor er gisteren door de vele regenbuien letterlijk tientallen liters water de bilge in liep. Hopelijk werkt dit en kunnen we in Grenada de tape vervangen door zwarte Sikaflex. Tijdens de eerste nachtwacht krijgen we wĂŠĂŠr te maken met de ever continuing story van een kortsluiting in het Seatalk systeem waardoor de stuurautomaat er mee stopt. Gelukkig weten we in de nacht de oorzaak te localiseren. Door alle wind, log en diepteinstrumenten ui te zetten (de laatste hebben we toch niet nodig) varen we weer op de stuurautomaat. Maar het blijft een doffe ellende, morgen verder klussen om te kijken waar het probleem nu precies zit.

13-1-2012

Pagina 12


De ochtend begint droog dus wordt er meteen geklust om het "stuurautomaatprobleem" op te kunnen lossen. We koppelen weer een hoop instrumenten af, maar niets lijkt ons dichterbij een oplossing te brengen. Na weer wat bij de mast gerommeld te hebben, lijken we het probleem vooralsnog getackeld te hebben. Alles wordt snel op zijn plaats geschroeft om de boot watervrij te houden in een squall die ras dichterbij komt. Juist op tijd is alles gedaan en varen we de bui in. Luc heeft zijn juist aangeschafte zeilpak er speciaal voor aangetrokken. Laat het maar met bakken naar benden komen. In de tussentijd staat er zelfgemaakt gevuld Italiaans stokbrood in de oven af te bakken! De komende dagen volgens de weerberichten weinig wind, dus het wordt zoeken naar wind en met de spi proberen wat voortgang te houden. ETA Pramaribo nog steeds 21 in de ochtend. Maandag 19 december 2011 Zondag smaakte het zelfgebakken Italiaans stobrood voortreffelijk. Na de lunch wordt het echt kwakkelen met het weer en komen de buien af en aan. De wind laat het een beetje afweten en er wordt druk gerekend om onze aankomstdatum en tijd in te kunnen schatten. 21 December moet toch kunnen lukken hopelijk.

13-1-2012

Pagina 13


13-1-2012

Pagina 14


Zonsondergang 8N 52W Veel mooie zonsondergangen zagen we niet door de bewolking, maar deze zonsondergang is wel van een extreme schoonheid door de dreigende wolken en de spiegeling in de boot

13-1-2012

Pagina 15


De vissen willen maar niet bijten. Vreemd toch, want de hele dag zien we de tonijnen door het water springen. Geen één bijt er in onze haak. Jammer, we hebben wel zin in sashimi bij de borrel. Moeizaam wordt de school gedaan. Vanwege de buien moet dat binnen en daar is het warm en vochtig, dus niet een lekker stekkie. Tot opluchting van iedereen kunnen we rond half zes buiten borrelen en de dagafstand doornemen. Winnaars zijn George en Luc. Na het eten ligt iedereen weer op tijd in zijn mandje en Melanie begint aan haar eerste wacht en wat gebeurt er: “Bah! Loop ik net naar buiten voor een controle rondje gedurende mijn wacht, pak ik zo in een vliegende vis, in plaats van de bevestiging van mijn lifeline. Het duurt even voordat ik het in de gaten heb. Snel maar even mijn handen wassen. Zometeen maar kijken of ik hem van de bank weg kan halen.....” De wind trekt weer lekker aan rond 19.00 uur en valt volledig weg om 3 uur vannacht, met de motor maken we onze mijltjes. In de ochtend hebben we 9 knopen wind, net genoeg om met de asymetrische spi te kunnen zeilen, we lopen 6 knopen en moeten nog minder dan 280 mijl naar Paramaribo, we kunnen de roti al ruiken.

13-1-2012

Pagina 16


Dinsdag 20 december 2011 Rekenen, rekenen, rekenen. Hoe laat gaan we aankomen. We willen niet voor zonsopkomst de Suriname rivier opvaren en dan vergt dat heel wat rekenwerk om ervoor te zorgen dat we exact bij zonsopkomst bij de rivier aankomen. Dachten we alle variabelen mee te hebben genomen in ons model krijgen we plots te maken met 1 tot 1,5 knoop stroom mee dus gaan we weer te hard. We varen de hele dag lekker met de halfwinder die we halverwege de dag even naar beneden halen om een duik in zee te nemen. Midden op de oceaan, meer dan 4.000 meter diep, 29 graden, heerlijk. Voor het diner klust George nog een lekker pompoensoepje in elkaar want de vissen

13-1-2012

Pagina 17


willen weer niet bijten. We moeten nog 97 mijl, dus we zijn morgen rond 10 uur lokale tijd in Parimaribo en kunnen we na 12 dagen weer een ijsje gaan eten. Mirjam, Pien en Arthur komen de 22ste aan, ook supergezellig. Woensdag 21 december 2011 De dag voor aankomst staat in het teken van afremmen! We willen niet te vroeg, lees in het donker, aankomen bij de monding van de rivier, dus moeten we ervoor zorgen dat de boot niet te hard gaat. Normaal gesproken hadden we de halfwinder gezet, maar dat kan nu niet. Alleen op de genua dus en dat zorgt voor een rollende boot. Neem daarbij nog dat het water van 2 km diepte naar 100 meter gaat en dat zorgt voor een onrustig zeetje. Aan het eind van de middag gaat de halfwinder nog eventjes op omdat het weer te langzaam gaat. Luc heeft het visgerei vanochtend onder handen genomen, maar het heeft niet mogen baten. Nul komma nul, nada, noppes, niets gevangen! En dat terwijl we op een gegeven moment wel 8 grote vissersboten rondom ons tellen. Dus dan moet er voldoende te halen vallen. Als George ´s middags iets eetbaars overboord gooit, zwemt daar een joekel van een vis op af. Ook deze wil niet in het aas bijten. Kortom: met de visvangst was het lazy gesteld deze tocht. De wacht gaan we rustig in. We rollen nog steeds en dat is niet fijn.Volgens het log nog

13-1-2012

Pagina 18


37 mijlen te varen tot de monding van de rivier. Inmiddels is het bijna 7.30 uur lokale tijd en hebben we de eerste boeitjes achter ons gelaten. Het wordt bijna licht, dus timing is goed. Enig minpuntje is dat het met bakken uit de hemel komt. Gezellig met een zonnetje aankomen zit er niet in. Hoewel, het kan zomaar ineens ophouden met regenen en de zon uitbundig gaan schijnen. Zou wel leuk zijn. Over 2,5 uur zijn we er en kunnen we voet aan wal zetten na 12 dagen op zee.Hoe zou dat voelen? Wiebelig? Ik denk van wel.........

13-1-2012

Pagina 19

In 12 dagen naar Suriname  

Tijdens de overtocht van de Kaap Verden naar Suriname hebben we dagelijks verslag gedaan op de pagina Oceaanverhalen. In dit verslag zijn de...