Page 1

TUSSEN HEI EN MAATJES MAGAZINE WINTER 2018

Kevin en Ellen fietsten de wereld rond p.4 p.4-5 Unizo Kalmthout start met ‘Kwinkelen’ p.12 Gemeente verpacht Kalmthoutse Heide aan Vlaanderen p.24

www.kalmthout.be


In dit nummer IN DE KIJKER

SPORT

Kalmthoutse fietswereldreizigers

Lukebikers organiseren veldrit in

Kevin en Ellen

4

Unieke zonnewijzer vernieuwd

5

16

Mathieu van der Poel over zijn link met Kalmthout

Winterbar Achterbroek brengt sfeer en ontmoeting

hartje Heide

17

6 BIBLIOTHEEK

Unieke zonnewijzer geeft tijd en maand aan

p.5

Eureka! Jeugdboekenmaand in

JEUGD Chiro Si-Jo bestaat 70 jaar

7

Bib Kalmthout Leer je eigen verhaal schrijven

18 18

CULTUUR WELZIJN

Jan Francken wint culturele prijs Heikneuter 2017

8

zwaait af

Fotokring Kalmthout vzw bestaat 45 jaar

9 10

19

Beweging in je dagelijks leven integreren

Het Veken: poort naar en van de Kempen

Meer dan honderd jaar ervaring

20

Meer samenwerking brengt volledig aanbod aan zorg dichterbij

21

ONDERWIJS “Het begon met een rolstoel voor moemoe”

p.13

OPENBARE WERKEN

Muzarto verhuist klassen naar voormalig Heilig Hart

11

Sanering gas- en waterleidingen in Kalmthout

22

ONDERNEMEN MILIEU

‘Kwinkelen’, dat is fijn winkelen in Kalmthout

12

Kalmthoutse Heide

Familiebedrijf Vermeiren bestaat 60 jaar

30 jaar natuurbeheer verzekerd voor

13

24

Hoe gezond verwarmen met hout zonder overlast?

25

RUIMTELIJKE ORDENING Ruimtelijk structuurplan Kalmthout geactualiseerd “Op de heide ontwikkelde ik een deel van mijn techniek”

GEMEENTE

14

Marktleider Marcel met pensioen 26

15

#KALMTHOUT

Gecoro adviseert beleid over ruimtelijke ordening

27

p.17 FOTO COVER: Kalmthout viert nieuwjaar 2017 FOTO Mathieu van der Poel p.2: Bram Van Lent

Foto cover: Twee kinderen plonten een boompje voor het geboortebos in de Groespolderstraat in Nieuwmoer. Dit gebeurt jaarlijks in het najaar.


Woordje van de burgemeester

Beste Kalmthoutenaar, Het is zondagnamiddag en de eerste sneeuw is gevallen in onze omgeving. Het witte tapijt maakt Kalmthout nog mooier dan het al is. Ondanks de koude zijn heel wat mensen eropuit getrokken om te genieten van dat fraai winters tafereel. Ook de strooiploeg van de gemeente is deze ochtend uitgerukt met groot materieel. Zij houden de weersvoorspellingen nauwlettend in het oog en bij gladde wegen trekken ze naar buiten om de wegen en de fietspaden zo proper en zo veilig mogelijk te houden.

en is het gemeentehuis toegankelijk? En ook, is de openbaarheid van bestuur goed georganiseerd?

De tweede reeks testen onderzocht de leefbaarheid van de gemeenten. Wat verwacht de Vlaming van zijn leefomgeving? En hoe goed slagen de gemeenten erin om omstandigheden te creĂŤren waarin mensen zich thuis voelen? Concreet ging dat over het aanbod van openbaar vervoer, de sportinfrastructuur, de winkels en het schoolaanbod. Daarnaast werden In de eerste weken van december kregen we als gemeente erg leuk nieuws ook meningen gevraagd over het veiligheidsgevoel, de rust en de groene te horen. Kalmthout is door de krant Het Nieuwsblad verkozen tot de 3de ruimte, de betaalbaarheid van de woningen en het sociaal contact onder beste gemeente van Vlaanderen. Daarmee staan we mee op het podium, de bewoners. gekozen uit de 308 Vlaamse gemeenten, samen met winnaar Oostkamp en runner-up Bornem. De redactie van de krant peilde de afgelopen 2 Al die testen leverden punten op en de eindscore bezorgde onze gemeente jaar naar de dienstverlening en naar de leefbaarheid van de gemeenten. een fraaie podiumplaats in die Grote Gemeentetest. Dat is uiteraard een opsteker voor iedereen die Kalmthout mee maakt tot wat het vandaag is. De eerste tien testen peilden naar de werking van de gemeente. Hoe scoort En dat zijn heel wat mensen. Niet alleen de mensen die actief zijn bij de de Bib? Hoe bereikbaar is de burgemeester? Er werd een beltest uitgevoerd gemeente of het OCMW, als medewerker, bestuurder of vrijwilliger. Het die naging hoe snel je werd geholpen. Hoe proper zijn de begraafplaatsen gaat ook om de vele verenigingen, organisaties, scholen, zorginstellingen, en hoeveel belastingen moet je betalen? Is de website gebruiksvriendelijk straatcomitĂŠs, bedrijven, horeca, enz. Iedereen draagt op zijn of haar manier bij tot het welzijn in Kalmthout. In feite is het een pluim op de hoed van de meer dan 18.400 inwoners. Daarvoor wil ik iedereen van harte bedanken. Laat ons verder werken om van onze mooie gemeente vooral een aangename plek te maken om te leven, te wonen en te werken. En laat ons ook de uitdagingen verder aanpakken die beter kunnen. In deze kerst- en nieuwjaarsperiode is dat mijn wens. Voor iedereen een fijne kerst en veel voorspoed in het nieuwe jaar. Tot op de nieuwsjaardrink voor het gemeentehuis op zondagnamiddag 7 januari. Dan kunnen we samen klinken op een mooi 2018. Lukas Jacobs burgemeester

3


Een jaar lang doorkruisten fietswereldreizigers Kevin en Ellen 18 landen Tussen juli 2016 en juli 2017 trokken Kevin Leys en Ellen Van Beek er met de fiets op uit. Hun doel: een onvergetelijke fietsreis met avontuur voorop. Het resultaat: een jaar vol onbetaalbare ervaringen en een vat vol indrukken. Kevin: “We deden allebei al avontuurlijke sporten zoals speleologie. Avontuur spreekt ons sowieso aan. Door een rugoperatie van Ellen gingen we op zoek naar een ander soort avontuur.” Ellen: “Vrienden spoorden ons aan om fietsen een kans te geven. Dus leenden we hun fietsen en reisden tijdens de kerstvakantie naar Marokko om te testen. En dat viel erg goed mee. Daar ontstond het idee om tijdens de zomermaanden met de fiets de Pamir Highway in Kirgizië en Tadzjikistan te rijden.” Kevin: “Op een fietsbeurs raadden heel wat mensen ons aan om langer te reizen. Via Turkije, Iran en Oezbekistan zouden we dan redelijk vlak kunnen ‘opwarmen’ voor de bergketens later. Eind april beslisten we ervoor te gaan. Ik nam een jaar loopbaanonderbreking op school en Ellen nam ontslag. De voorbereiding kon beginnen.” Ellen: “Die stelde niet zo veel voor eigenlijk. We wisten dat we vertrokken in Turkije en dat we de winter moesten voorblijven op de Pamir Highway. Al vanaf de eerste dagen sleutelden we aan routes en stelden we plannen bij. Dat is heel de reis zo gebleven.”

Intense ervaringen Kevin: “De omstandigheden dwongen ons daar vaak toe. Zo kregen we in Tadzjikistan plots veel regen en sneeuw te verwerken. We moesten door zeer zware modder en legden maar 6,5 kilometer af op 7 uur tijd. Iedere honderd meter moesten we heel de fiets moddervrij maken. Terugkeren was geen optie, verdergaan ook niet het meest ideale scenario. We smeekten een overvolle jeep die passeerde om ons te komen halen. Tegen welke prijs ook. Om halftien ’s avonds zagen we koplampen opdoemen. Hij had zijn passagiers afgeleverd en opnieuw de bergpas overgestoken om ons te halen. Zoiets kan je je hier niet voorstellen. Ter illustratie: op weg naar huis belde ik in Nederland aan bij een huis om mijn drinkbus te vullen. In plaats van water kreeg ik de route naar de supermarkt…” Ellen: “We maakten zo’n dingen wel meer mee. Toen Kevin in Oezbekistan in het ziekenhuis belandde, mocht ik daar mee logeren en kreeg ik er ook eten. Allemaal gratis. De omstandigheden voor de patiënten zelf waren abominabel: twee toiletten voor 300 mensen, meer vliegen dan zuurstof… En toch was iedereen er vriendelijk. Het lijkt soms dat mensen meer bereid zijn om te delen hoe minder ze hebben.” Recuperatie in Zuidoost-Azië Kevin: “Na die zware Pamir Highway wilden we vanuit Oezbekistan China intrekken.

De route van Ellen en Kevin leidde hen door vaak adembenemende landschappen.

Maar omdat we in Turkije waren geweest, mochten we China niet in. We besloten om naar Zuidoost-Azië te vliegen en van daaruit verder te reizen. Een vriend die daar woont, hielp ons toch nog aan een visum voor China.” Ellen: “Eerst trokken we door Laos, Cambodja en Thailand. Dat waren de makkelijkste kilometers: aangename temperaturen, relatief goede wegen en voldoende en voedzaam eten. We moesten ook wel recupereren. De voorbije maanden hadden we roofbouw gepleegd op ons lichaam en vielen we meer dan tien kilo af.” Kevin: “We fietsten doorheen China, het Tibetaans plateau en Mongolië. Ook al kregen we veel hoogtemeters en afstand voor de wielen, de inspanningen van voorheen én de recuperatie maakten dat het allemaal gemakkelijker leek. Daardoor konden we ook meer genieten. Want Mongolië vind ik nog altijd één van de hoogtepunten. De grootte en verlatenheid van het gebied zijn indrukwekkend.” Cultuurshock bij thuiskomst Ellen: “Mij blijft de cultuur in de moslimlanden erg bij. De gastvrijheid die we daar ervoeren, was de beste. We voelden er ons ook nooit onveilig. Onze reis heeft zo toch veel vooroordelen weggewerkt. En het deed ons beseffen hoeveel we hier hebben en wat we allemaal weggooien bijvoorbeeld.” Kevin: “Op dat vlak was terugkomen ook een soort van cultuurshock. We keken uit naar ontmoetingen met familie en vrienden, naar opnieuw lesgeven, naar lekker eten… Maar alles was zo duur. We proberen bewuster om te gaan met overschotten.” Ellen: “De reismicrobe zit nu in ons lijf. In de kerstvakantie trekken we naar Marokko waar we een vriend die we op reis leerden kennen, verwelkomen op het einde van zijn reis. En zo zijn er nog wel wat plannen die rijpen. Want reizen is niet tijds- of leeftijdsgebonden. Deze ervaring steekt alvast voor altijd in onze rugzak.” INFO: Facebookgroep “Kevin and Ellen on the road”

4

IN DE KIJKER


Unieke zonnewijzer in Kalmthout hersteld Wie in de Driehoekstraat door het parkje richting Bib gaat, kan er niet naast kijken: de herstelde zonnewijzer, in volle glorie op de muur van de Oude Pastorij. Een uniek stuk nog wel, vertellen ons twee specialisten. “Op de zonnewijzer kun je niet alleen zien hoe laat het is, maar ook in welke maand we zijn. En dat is wel heel uitzonderlijk,” aldus Karel Van Camp. Karel Van Camp, gepensioneerd fysicus uit Boechout, en Marc Schepens, Kalmthouts architect, hebben elkaar eigenlijk toevallig gevonden toen ze allebei – zonder dat ze het van elkaar wisten – geïntrigeerd waren geraakt door de zonnewijzer. Dat unieke stuk hing al jaren zonder wijzer aan de muur van de pastorie. Marc: “Zo’n mooie cultuurdrager werkloos zien hangen, dat kon ik niet meer aanzien. Daarom wilde ik hem graag hersteld zien, maar hoe moest dat? Jean Bastiaensen, de ideale informatiebron als het over erfgoed in Kalmthout gaat, bezorgde me informatie over Joannes Boen, de ontwerper van de zonnewijzer. We vonden ook terug hoe de originele zonnewijzer eruitzag. Maar daarMarc Schepens en Karel Van Camp bij de zonnewijzer

mee konden we de ontbrekende wijzer nog niet zomaar nabouwen.” Karel: “Een paar jaar geleden had ik toevallig die wijzerloze zonnewijzer gezien en er de burgemeester over aangesproken. Zou ik die niet eens mogen laten herstellen? Vanuit mijn vroegere job en interesse was ik aan het rekenen geslagen om de maten, hoek en helling van de ontbrekende stijl te bepalen, want dat is precisiewerk. Mijn berekeningen bleken voor geen meter te kloppen. Ik zat vast.” “Met de juiste getallen kon ik opnieuw aan de slag” Marc: “De gebouwenbeheerder van de gemeente vertelde me dat Karel er ook mee bezig was. Hij bracht ons met elkaar in contact. Karel vroeg me om de maten van de zonnewijzer nog eens heel precies te nemen…” Karel: “… en een architect meet natuurlijk wel wat nauwkeuriger. Ik ging opnieuw aan het rekenen, met de juiste getallen dit keer, en nu klopte het perfect. We konden aan de slag.” Marc: “Dan was het kwestie van een goeie lasser te vinden om de stijl exact op maat te maken. Pieter Sanders heeft dat werkelijk prachtig gedaan, met de financiële steun van ‘t Pannenhuis. En nu is de zonnewijzer weer compleet zodat iedereen hem kan bewonderen en gebruiken.” “De wintermaanden staan bovenaan, de zomermaanden onderaan” Karel: “Op de ronde schijf lees je de uren af, door de schaduw van de stijl, dat is niets speciaals. Maar deze zonnewijzer heeft twee extra’s: een oogje of oculus aan het einde van de stijl, en onder de schijf zelf een langgerekte lus, een lemniscaat – een lange smalle acht zeg maar – waarlangs de maanden vermeld staan. De wintermaanden staan bovenaan, de zomermaanden onderaan.” Marc: “Je kan de maand aflezen door de projectie van het zonlicht door het oogje op het

uiteinde van de stijl. Bij middagzon valt dat puntje van die projectie exact ergens op de baan van de lus. Bij hoogzomer, wanneer de middagzon het hoogst staat, valt die projectie het laagst, dus helemaal onderaan de lus. In de winter staat de middagzon laag, en valt de projectie van het oogje dus het hoogst, bovenaan onze lus.” Karel: “In de loop van het jaar maakt de projectie die langgerekte acht, en dat heeft alles te maken met de beweging van de aarde, rondtollend, schuin op zijn as, rond de zon. Als je goed kijkt, zie je dat de wintermaanden op de lus smaller zijn dan de zomermaanden. Je zou kunnen zeggen dat de aarde hier dus trager om de zon zwiert dan in de zomer. Daarom noemen we die lus ook wel eens de tijdvereffeningslus.” “De zonnewijzer is een echt huzarenstukje” Marc: “Aan die lus gaan dus hele ingewikkelde berekeningen en inzichten in de astronomie vooraf. Als je weet dat de zonnewijzer dateert van 1850, lang voor er computers of rekenmachines waren, mag je wel zeggen dat het een huzarenstukje was. Joannes Boen uit Kalmthout heeft de zonnewijzer bedacht en ontworpen. Hij was autodidact, landmeter, architect en ingenieur. Hij realiseerde nog meer knappe dingen in Kalmthout en omgeving: villa Erica, de aanleg van een aantal straten, de verhoging van de kerktoren van Achterbroek...” Karel: “Nog één ding: de tijd die je op de zonnewijzer afleest, is natuurlijk de ware zonnetijd. Dat is niet hetzelfde als wat je op je horloge ziet. In een tijdszone staan alle klokken gelijk. Maar in feite is het in Maaseik wel een tiental minuten later dan in Oostende. Wat je op de zonnewijzer hier in Kalmthout afleest, de ware zonnetijd dus, scheelt precies 42 minuten met de officiële wintertijd. Zo begrijp je waarom de zonnewijzer niet exact hetzelfde zegt als je horloge.” De gemeente Kalmthout wil Karel en Marc uitdrukkelijk bedanken voor hun vrijwillige inzet voor de restauratie van de zonnewijzer.

5

IN DE KIJKER


Winterbar brengt sfeer en ontmoeting naar Achterbroek af te staan. We werken graag samen met het enige café in Achterbroek. Op de dagen dat het café open is, verkopen wij op het terras enkel wat je niet in het café kan krijgen.” Mikken jullie vooral op mensen uit Achterbroek? Ann: “Neen. Uiteraard is iedereen welkom! Wil je met je familie nog een afzakkertje in de Winterbar? Wil je je werknemers trakteren op een eindejaarsborrel? Wil je met je collega’s het werkjaar afsluiten met een drink? Of wil je na alle overdadige feesten een frisse en boeiende winterwandeling maken? Kom maar af!” Staan er in 2018 nog extra evenementen op de planning? Ann: “Naast onze normale activiteiten, starten we in 2018 een dorpsatelier op. In zo’n dorpsatelier kunnen dorpsbewoners zich uitspreken over wat goed en slecht gaat in het dorp. Die werkvorm is zowel creatief, inhoudelijk als gezellig. We spreken met elkaar over de leefbaarheid en duurzaamheid van het dorp. Deskundigen schuiven mee aan. Met dat dorpsatelier zullen we in 2018 ongetwijfeld vele uurtjes zoet zijn!”

Het organiserend comité voor de Winterbar aan ‘t Vervolg

De eindejaarsperiode staat garant voor warmte en gezelligheid. Een sfeer die de Dorpsraad van Achterbroek dit jaar mee oproept tijdens hun Winterbar. Vijf avonden samenzijn bij vuurkorven en verschillende hapjes en drankjes. Ann Francken van de Dorpsraad geeft tekst en uitleg. Wat is het concept van de Winterbar? Ann: “Met de Winterbar willen we mensen op een gezellige manier samenbrengen. De feestdagen ademen een sfeer van gezelligheid en samenhorigheid uit. En daar willen we als Dorpsraad Achterbroek graag op ingaan. Zo is er een wensenboom waar elke bezoeker zijn wens in kan hangen. We serveren een aanbod van enkele kerstbieren, verse soep, glühwein, jenevers en warme chocomelk. Voor de rest laten we het zelf graag gewoon gebeuren.”

6

IN DE KIJKER

Vanwaar komt het idee om een meerdaags evenement te organiseren? Ann: “Het idee van de Winterbar ontstond tijdens een gesprek met Karel Lhermitte van de Landelijke Gilden. Hij benadrukte het belang van levendigheid in een dorp en dat we niet bang moesten zijn om tijdelijke dingen of pop-ups te organiseren. Meer hadden we niet nodig om aan de slag te gaan! Een aantal leden van de Dorpsraad groepeerden zich in de ‘commissie Winterbar ‘ en werkten het programma verder uit.” Waarom kiezen jullie voor ’t Vervolg als locatie? Ann: “In de zoektocht naar geschikte locatie kwamen we uit bij het terras van ‘t Vervolg. Die buitenruimte is geschikt voor de activiteiten, is midden in het dorp… Uitbater Cis was direct bereid om zijn terras een weekje

Het programma van de Winterbar • Dinsdag 26 december vanaf 18 uur: Poffertjesavond • Woensdag 27 december vanaf 18 uur: Smoutebollenavond • Donderdag 28 december vanaf 18 uur: Gegidste winterwandeling met soep om 18 uur (inschrijven verplicht) • Vrijdag 29 december vanaf 18 uur: Paapgooien • Zaterdag 30 december vanaf 10 uur: Warme chocomelk voor de zangertjes, vanaf 18 uur slotavond INFO: www.achterbroek.net dorpsraad.ab@gmail.com


Van Duitse barakken naar eigen lokalen Chiro Si-Jo blaast 70 kaarsjes uit Zowel de jongenschiro als de meisjeschiro in Heide werden opgericht in het werkjaar 1947-1948. Dat is dit jaar 70 jaar geleden. Hét moment om die verjaardag te vieren. Daarnaast bestaan de lokalen in de Vredelaan 50 jaar. Het feestjaar 50/70 van Chiro Si-Jo viert die twee mijlpalen. Een korte geschiedenis van Chiro Si-Jo. Bij de oprichting zat de jongenschiro in barakken van de Duitsers tijdens de Tweede Wereldoorlog. Daar was in het begin ook de jongensschool. De meisjeschiro kon rekenen op de Zusters van de Christelijke Scholen voor huisvesting. Pastoor Antoon De Preter woonde toen nog in de kelders van de kerk. Toen voor hem een pastorij werd gebouwd, kon de Chiro verhuizen naar de kelders van de kerk. De meisjes zaten langs de kant van de Max Temmermanlaan, de jongens langs de andere kant. Nieuwe lokalen in Vredelaan In 1965 maakten de jongenschiro een prioriteit van nieuwe lokalen. Het bouwproces was uniek. De Chiro kocht een gebouw aan dat ze steen voor steen afbraken. Al het bouwmateriaal stockeerden ze een tijdje in een hangar. Vanaf het voorjaar van 1966 startten de bouwwerken aan de Vredelaan. Na tweeënhalf haar werk werden de lokalen plechtig geopend op 21 maart 1968. Tijdens die periode organiseerde de Chiro heel wat activiteiten en Lentefeesten om geld in te zamelen. Dat lukte aardig. Het lokaal was bij de opening namelijk helemaal betaald. De De nieuwe lokalen in de winter van 1967

De gebouwen in de Vredelaan werden gebouwd met het materiaal van een zelf afgebroken gebouw.

jongens- en meisjeschiro bleven gescheiden tot in 1991. Toen werd Chiro Si-Jo een gemengde groep en namen ook de meisjes hun intrek in de lokalen in de Vredelaan.

parochiekerk van Heide. Daar trad de muziekkapel van vroeger opnieuw op. De kerk zat afgeladen vol en het optreden was een groot succes. Nadien kregen de aanwezigen een lekkere kom soep in de Chirolokalen.

Activiteiten in 2018

De muziekkapel deed de kerk van Heide vollopen.

Volop activiteit in het feestjaar Om de twee jubilea te vieren, organiseert Chiro Si-Jo in het werkjaar 2017-2018 heel wat activiteiten. Op 26 november 2017 was er een speciale Kristus-Koningviering in de

April 2018 - Jubileumweekend • Vrijdag 20 april - Nacht van Heide: Nostalgie oud-chiro Café-Bodega • Zaterdag 21 april - namiddag: kinder feest - avond: Heidelife • Zondag 22 april - namiddag: Heide Zingt de pannen van het dak September 2018 - Sluitingsweekend • Vrijdag 21 september - Reuzequiz met gezellig samenzijn • Zaterdag 22 september - Groots Mos- selsouper en Nostalgie-Bodega • Zondag 23 september: Kindernamid dag • Het hele weekend is er doorlopend de Fototentoonstelling 70 jaar Chiro SiJo. Begin juni ondernemen ze nog een voettocht naar Scherpenheuvel. Zo stappen de jubilarissen hun 71ste werkjaar tegemoet. INFO: www.si-jo.be chiroplus.sijo@gmail.com

7

IN DE KIJKER


“Het station van Heide is de spil in vele initiatieven” Jan Francken wint Heikneuter 2017

Kocht je al eens een treinticket in het station van Heide? Of ontmoette je de stationschef op de retrokoers tijdens de Acht van Heide? Liep je weleens rond op de Stripdag in het Arboretum? Dan ken je de Heikneuter van 2017, Jan Francken, vast wel. Maar er is veel meer waarvoor de cultuurraad Jan de prijs geeft. Een gesprek met de man die Suske en Wiske levend houdt in Kalmthout. De Heikneuter is een tweejaarlijkse cultuurprijs in Kalmthout. De gemeente beloont daarmee een inwoner van Kalmthout die een speciale verdienste heeft op vlak van cultuur in onze gemeente. De keuze voor Jan Francken is dan ook niet verrassend. Zelf vindt Jan het niet echt zo bijzonder wat hij doet. Jan: “Er zijn heel wat mensen die veel voor Kalmthout betekenen op cultureel vlak. Ik zet me vooral in om het culturele striperfgoed te gebruiken als toeristische troef. Onder andere daarom startte ik mee VVV Toerisme Kalmthout op. En tijdens mijn werk als stationschef in Heide merkte ik dat het station hier een ideale plek was om plaatselijke cultuur en toerisme te linken.” Hoe zette je het gebouw dan in? Jan: “Tot 1988 was het station in verval. Het Star 21-project van de NMBS waardeerde ook dit stationsgebouw op. Daardoor werd het opnieuw een locatie waar je iets mee kon doen. Zo organiseerde ik hier vertelavonden, tentoonstellingen met schilderijen over de spoorwegen en een evenement rond miniatuurtreinen. Allemaal zaken die veel volk lokten, ook van buiten Kalmthout. Het succes daarvan maakte dat ik mogelijkheden zag om toerisme in Kalmthout te linken aan Suske en Wiske.” Vanwaar je interesse voor Suske en Wiske? Jan: “Die interesse is er pas gekomen toen ik Willy Vandersteen leerde kennen. Hij zat wel eens op café waar ik ook was. Bij pot en pint

8

CULTUUR

vertelde hij de gekste verhalen, over eender welk thema. Willy was een geboren verteller en wist ons als jonge gasten op zijn 70ste nog te boeien. Daar wekte hij mijn interesse voor zijn strips.” Hoe promootte je Suske en Wiske doorheen de jaren? Jan: ”Samen met heel wat anderen zette ik heel wat op poten. Zo organiseerden we 13 keer een Stripdag. Die vervingen we in 2013 door Strips in het park. Iets wat ik nu vooral kan blijven doen door het enthousiasme van de partners in dat project. Daarnaast is er ook de Striproute die door Kalmthout en buurgemeentes loopt. Die zaken blijf ik verder doen.” Je brengt ook speciale uitgaven van Suske en Wiske op de markt.

Jan: “Ik probeer bestaande verhalen te vertalen naar de context van Kalmthout. Er verschenen al zo’n tiental themaboeken waar dan De Vroente, het Bijenteeltmuseum, het dialect of het Arboretum in figureren. Die strips zijn echte verzamelobjecten onder stripkenners in binnen- en buitenland. Dat merk ik als ik zo nu en dan een beurs bezoek en mensen me er uitdrukkelijk naar vragen.” Tot slot: wat betekent de Heikneuter voor jou? Jan: “Ik ben blij met de erkenning. Het toont aan dat wat ik doe, toch iets betekent. Mijn voornaamste doel blijft om strips en Suske en Wiske in het bijzonder, stevig te verankeren in het toeristische aanbod van Kalmthout. En zolang ik ook bij anderen motivatie en medewerking vind, blijf ik me inspannen voor onze striphelden.”

Heikneuter 2017 Jan Francken zet nog steeds strips in de kijker in onze gemeente.


“Een warm hart voor fotografie” Fotokring Kalmthout vzw bestaat 45 jaar Met een fotogeniek gebied als de heide, biedt Kalmthout een ideale omgeving voor natuurfotografen. Maar fotografie kent veel stijlen en specialisaties. Sinds 1973 kan iedereen terecht bij de Fotokring Kalmthout om te leren, te delen en samen fotografie te beleven. Swa Van Oevelen is voorzitter van de fotokring. Hij richtte de fotografievereniging op als afdeling van het jeugdhuis Free Club. Swa: “In de jaren ’60 en ’70 kreeg je als jeugdhuis subsidies om afdelingen op te richten. Dus kwamen er bij Free Club plots heel wat afdelingen. Zo was er een postzegelclub, een tafeltennisclub… Die laatste bestaat nu nog. Ook de fotokring werd een afdeling en bleef bestaan. We willen zoveel mogelijk mensen samenbrengen die met fotografie bezig zijn. En dat lukt ons aardig. We startten met 15 vrienden, groeiden in de jaren ’80 naar 50 leden en nu zijn we met 174. Sinds de digitale fotografie vinden ook vrouwen de weg naar de fotokring. De verhouding man-vrouw is 50-50.” “Fotografie is laagdrempeliger geworden” Swa: “In de beginjaren deden we maar wat. Maar gaandeweg leerden we dokatechnieken. Dat houdt in dat je zelf je foto’s leert ontwikkelen. We gingen ook vaak op stap om te ontdekken welke soorten fotografie er waren: sport, optredens, toneelvoorstellingen… En natuurfotografie is altijd een onderdeel geweest. Na een tijd volgden we een echte opleiding aan de academie en nu geven we met een viertal gediplomeerde mensen les. We geven ook cursussen en workshops waar zowel leden als niet-leden aan kunnen deelnemen. Daarnaast is er een driejarige opleiding. In die lessen komen ook oude technieken en de geschiedenis van de fotografie aan bod. Het is vergelijkbaar met een opleiding aan de academie.”

dien had je soms maar twaalf opnames. Dan dacht je heel goed na wat je wilde fotograferen en hoe. Iedere foto drukten we ook af. Nu maken we duizenden beelden, waarvan er soms geen enkele het papier haalt. Met digitale fotografie verandert er veel en snel. Het is moeilijk om alle nieuwe ontwikkelingen te volgen. Ikzelf vond de omschakeling naar digitaal niet makkelijk. Maar dat is intussen wel gekeerd. Daarvoor is zo’n grote groep leden handig: iedereen weet wel iets wat een ander niet weet. Zo vormen we een soort kenniscentrum.” “Alle leden mogen hun werken tonen op onze jaarlijkse tentoonstelling” Swa: “Je vindt ons op de zolder van de basisschool Kadrie. Daar hebben we veel accommodatie, zoals een studio die leden gratis mogen gebruiken, een printer die tot A2 afdrukt, machines om passe-partouts mee te snijden en tentoonstellingsmateriaal dat mensen mogen gebruiken. We hebben ook een bibliotheek met zowel kunstboeken als boeken over technieken. Een donkere kamer hebben we niet meer.” Swa: “Naast onze lessen, uitstappen en bijeenkomsten, organiseren we ieder jaar een fototentoonstelling. Die lokte vorig jaar zo’n 750 bezoekers. Het principe is dat iedereen die wil, mag tentoonstellen. We voorzien

een apart deel voor de cursisten die de driejarige opleiding afrondden. Zij werken rond een eigen thema. Net als de leden van de F+-groep. Dat zijn mensen die de opleiding al volgden en van ons opdrachten krijgen. Zo maakten ze al eens duo-foto’s: de ene persoon maakt een foto, de andere maakt een bijpassende foto.” “Fotografie opent deuren” Swa: “We komen op plaatsen waar anderen niet (mogen) komen. De fotografie opent deurtjes. Zo konden we al fotograferen in het spoorwegcomplex van Antwerpen, stonden we op het dak van het Centraal Station en waren we in het Europees Parlement, in natuurgebieden die normaal gesloten zijn voor ander publiek en liet iemand ons toe om de machinerie van de voetgangerstunnel in Antwerpen te fotograferen. Sommige leden fotograferen in leegstaande panden, wat we urbexfotografie noemen. We doen ook ieder jaar een citytrip. Die brengt ons in 2018 naar Boedapest waar we foto’s mogen maken in het Hongaarse parlement.” Swa: “Ik hoop dat de fotokring in de toekomst verder blijft bestaan, ook als de mensen die nu het roer in handen hebben de fakkel zullen doorgeven. Veel mensen vonden tot nu de weg naar de fotokring. Daar kunnen ze hun hobby en passie met elkaar delen. En hopelijk mag dat nog lang zo zijn.”

De Fotokring Kalmthout doet vele uitstappen en ook ieder jaar een citytrip.

Swa: “Als ik fotografie vroeger en nu vergelijk, is het veel laagdrempeliger geworden. Voor-

9

CULTUUR


Het Veken: poort naar en van de Kempen De Kempen zijn hoofdzakelijk landbouwgebied. En dat is al eeuwenlang zo. Vroeger liepen er op de schrale gronden heel wat dieren rond, vooral schapen. Tussen de gewassen en het vee stonden houten poorten. Die dienden als ‘veekering’. Later werd dat afgekort tot ‘Veken’. Een vergane glorie die Regionaal Landschap de Voorkempen nieuw leven wil inblazen. Jan Ostermeyer is projectmedewerker bij Regionaal Landschap de Voorkempen. Hij coördineert het project rond ‘het Kempens Veken’. “De Kempen is een streek om trots op te zijn” Jan: “Als je vandaag rondwandelt op het Kempense platteland zie je bijna overal stalen omheiningen en poorten of houten poorten van het Britse type. Dat is erg jammer, net omdat de Kempen poorten had die eigen aan de streek zijn. Vanaf de twintigste eeuw verdwenen die traditionele houten Vekens. Landbouwers kiezen vaker voor industrieel geproduceerde metalen hekken. De Kempen is nochtans een streek om trots op te zijn en die vaker in de kijker gezet mag worden.

Samen met Regionaal Landschap Kleine en Grote Nete en LEADER Kempen Zuid willen we de Kempense poorten terug helpen verschijnen in het landschap.” “Een goedgemaakt Veken kon bij wijze van spreken heel je leven meegaan” Jan: “Het Kempens Veken werd voornamelijk in eikenhout gemaakt. Die houtsoort gaat langer mee. Het hout is daarenboven sterk en hard, maar toch gemakkelijk bewerkbaar. Onder de minst gunstige omstandigheden heeft het hout toch nog een duurzaamheid van 15 tot 25 jaar. In de beste omstandigheden gaat het tot wel 50 jaar mee. Een goedgemaakt Veken kon bij wijze van spreken heel je leven meegaan. Was er geen eik voorhanden, dan werd een minderwaardige houtsoort gekapt, zoals es of spar die in de regio voorkwamen. Zowel es als spar groeien veel sneller. De dunnere balken zijn bovendien gemakkelijker hanteerbaar.” Jan: “Met het project Kempens Veken zijn we nu op zoek naar schrijnwerkers die die Vekens opnieuw willen produceren. Bij voorkeur doen ze dat met lokaal geprodu-

Jan Ostermeyer (rechts aan het Veken) zoekt schrijnwerkers die de oude Kempense veekeringen willen maken.

10

CULTUUR

ceerd en duurzaam hout. Schrijnwerkers die een passie hebben voor authenticiteit en een hart hebben voor de Kempen, kunnen een handleiding krijgen over hoe ze zo’n Veken moeten maken. Maar je kan ook een bezoekje brengen aan het natuurgebied de Tikkebroeken in Kasterlee. Daar stellen we prototypes van de drie types van Vekens tentoon.” “We zoeken schrijnwerkers met een hart voor de Kempen” Wil je een Kempens Veken maken of kopen? Wil je als schrijnwerker Kempense Vekens maken? Of wil je als Kempenaar zo’n Veken kopen om in je tuin of op je land te plaatsen? Neem contact op met Jan via jan.ostermeyer@rldv.be. Hij brengt kopers in contact met producenten. Hoe meer vraag, hoe lager de prijs. INFO: rldvoorkempen.be


Drummers, combo’s en woord op den Heuvel Muzarto verhuist klassen naar voormalig Heilig Hart In Kalmthout vind je de klasgroepen van de academie Muzarto op heel wat verschillende locaties terug. Het zwaartepunt van de werking ligt in de Oude Pastorij aan Kerkeneind. De leslokalen in de Zonnedauw werden onlangs ingeruild voor de gebouwen van voormalig Heilig Hart op den Heuvel. De gemeente Kalmthout geeft op die manier een nieuwe bestemming aan leegstaande gebouwen. Directeur Sabine Vermeersch is alvast tevreden met de nieuwe locatie. Sabine: “Sinds begin jaren ’90 is Muzarto gehuisvest in de Oude Pastorij. Het aanbod aan lokalen daar is niet groot genoeg en ook niet geschikt om alle lessen, leerlingen en instrumenten een plek te geven. Daarnaast is het een geklasseerd gebouw. Tussenmuren slopen om grotere lokalen te maken, permanente geluidsisolatie plaatsen… Het zijn ingrepen die hier niet kunnen. Een les slagwerk samen met eender welke andere les combineren bijvoorbeeld is geen optie. Daarom vinden heel wat lessen op andere locaties plaats.” De leerlingen van Pop/jazz hebben nu een eigen lokaal.

“De inspectie merkte op dat de lokalen in de Zonnedauw niet echt geschikt waren als leslokaal” Sabine: “Onze leerkrachten vind je in de Sint-Jozefschool in Heide, de school Kadrie, de oude brandweerkazerne en ook in de kerk (voor de orgellessen in de zomer). In de Zonnedauw vonden tot vorig schooljaar woord, samenspel, slagwerk en pop-jazz onderdak. De gemeente Kalmthout verhuurt die locatie nu. Bovendien merkte de inspectie op dat die lokalen niet echt geschikt waren als leslokaal. Samen met de gemeente zochten we een nieuwe stek voor de vier groepen. Dat werden de lokalen van het gebouw op den Heuvel, waar tot vorig schooljaar Instituut Heilig Hart was.” “De gemeente investeerde om de lokalen gebruiksklaar te maken” Sabine: “Eerst brachten we een bezoek

Ongestoord drummen op Den Heuvel

aan de lokalen. Op basis van dat bezoek bepaalden we samen met de gemeente wat er aan de lokalen moest en kon gebeuren om ze gebruiksklaar te maken. De gemeente investeerde intussen in geluidsisolerende plafonds, maakte van 2 lokalen 1 groot voor de lessen woord en schilderde alle lokalen. Het woordlokaal kreeg ook een podium, een goede geluidsinstallatie en belichting. De groepen slagwerk/samenspel en pop/ jazz hebben nu elk een eigen, groot lokaal.” “Heel Muzarto Kalmthout op één locatie blijft een droom” Sabine: “Op de nieuwe locatie zitten momenteel enkel leerlingen vanaf 12 jaar. Die zijn al meer mobiel en de ligging in de buurt van het station is voor jongeren uit Essen zeker een meerwaarde. We zijn best tevreden met die nieuwe stek. Al blijft het een droom om, net als in Essen, heel Muzarto op één locatie te verzamelen. Dat bevordert het onderlinge contact tussen leerkrachten, secretariaat, leerlingen en ouders.” INFO: www.muzarto.be

11

ONDERWIJS


‘Kwinkelen’, dat is fijn winkelen in Kalmthout Nieuwe Unizo-afdeling zet in op beleving Een aantal ondernemers uit Kalmthout richtte onlangs een nieuwe afdeling van Unizo op. Hun doel is om de samenwerking tussen winkeliers, ondernemers en vrije beroepen in Kalmthout te versterken. Een interactief online-winkelplatform is in opbouw, het project Kwinkelen gaat begin 2018 van start. Initiatiefnemers Jos Joosen en Koen Gielen lichten toe. Jos: “Vroeger bestond er al een afdeling van Unizo, toen dat nog NCMW heette. Die vereniging hield op te bestaan, net omdat de bezielers ervan te veel werk hadden met hun eigen winkel of bedrijf. De opdracht was helemaal anders dan nu. Toen ondersteunden we de leden in hun eigen onderneming. Nu is er minder onderlinge concurrentie en vooral één grote concurrent: de internetverkoop.” “Met Kwinkelen willen we het lokaal aanbod promoten” Koen: “Voorheen waren het vooral winkeliers die zich verenigden. Nu willen we alle ondernemers in Kalmthout samenbrengen. Dat gaat dan ook over bedrijven en vrije beroepen. Want er is veel aanbod én vraag in onze gemeente, maar we weten niet altijd wat er allemaal is. Daar willen we op inspelen. Onze nieuwe afdeling van Unizo bestaat uit een kerngroep van acht personen. De afde-

Jos Joosen (eerste links) en Koen Gielen (tweede links) met het Unizobestuur

ling telt al 80 leden. Eén van de werkgroepen binnen de kerngroep bedacht Kwinkelen, naar het voorbeeld van Zwijndrecht. Kwinkelen bundelt een aantal initiatieven.” Jos: “We stippelen routes uit waarbij groepen van een tiental klanten vijf lokale handelaars bezoeken. Alles verloopt in een ongedwongen sfeer met een hapje en een drankje. Zo willen we de Kalmthoutenaren inspireren

Unizo Kalmthout inspireert handelaars tijdens sessies met gastsprekers.

om meer te kiezen voor de winkels in hun buurt. Met Kwinkelen willen we het lokaal aanbod promoten.” Koen: “Maar we zetten ook in op informatie. Een website moet dienen als lokale Gouden Gids van alle winkeliers, bedrijven en vrije beroepen. Het uiteindelijke doel is om via die website ook bestellingen mogelijk te maken. Het voordeel is dat je je niet ver moet verplaatsen om je pakket op te halen, of dat nu een fiets of een bak groenten is.” Jos: “ We willen ook het vooroordeel ontkrachten dat lokaal kopen altijd duurder is. Als je de kwaliteit van de service en de nabijheid meerekent, kunnen we aardig concurreren. Daarnaast stimuleren we ondernemers om meer mee te liften op succesvolle Vlaamse of nationale acties zoals de Dag van de Klant of Open Bedrijvendag.” Heb je interesse om mee te denken met het bestuur? Laat het even weten via unizokalmthout@gmail.com. INFO: unizokalmthout@gmail.com

12

ONDERNEMEN


“Het begon met een rolstoel voor grootmoeder” Familiebedrijf Vermeiren bestaat 60 jaar Aan het Vermeirenplein op KMO-zone Bosduin, vind je sinds 1973 rolstoelenfabrikant Vermeiren. Het bedrijf hoort wereldwijd bij de top vijf in zijn branche. In 2017 bestaat het bedrijf 60 jaar. Hoog tijd voor een gesprek met Patrick Vermeiren, CEO van de Vermeiren Groep en kleinzoon van oprichter Gustaaf Vermeiren. Patrick: “Het verhaal van Vermeiren begon net na de Tweede Wereldoorlog. Mijn overgrootmoeder zat toen in een rolstoel. Een heel dure aankoop in die tijd. Toen mijn vader, Leo Vermeiren, bij haar op bezoek was, merkte hij dat die stoel niet meer in goede staat was. Terug thuis vertelde hij aan zijn vader Gustaaf dat hij er zelf een nieuwe wilde maken. Samen gingen ze aan de slag. Zo trokken ze bijvoorbeeld de stad door met een ijzeren buis van wel zes meter. Kleiner of in stukken gezaagd, vond je toen niet.” “Door de vele passanten stroomden de bestellingen binnen” Patrick: “Na maanden plooien en vijlen en oplossingen zoeken, was de rolstoel af en de moemoe in de wolken. Al snel kreeg mijn vader de vraag om er nog één te maken voor een vriendin. Intussen had mijn grootvader

een orthopediewinkel in de Brederodestraat. Daar etaleerden ze de rolstoel. Met de passage van mensen met de tram en het personeel van Bell Telephone en Parein, stroomden de bestellingen snel binnen. Van over heel het land zakten mensen af. ‘Ziekenwagens Vermeiren’ was geboren.” Patrick: “In de jaren ‘60 verhuisden ze naar de Balansstraat om de productie te kunnen uitbreiden. Na een tiental jaren moest mijn vader al op zoek naar een nieuwe locatie. Alle industrie moest weg uit de Antwerpse binnenstad. En zo stootten ze op dit bedrijventerrein in Kalmthout. Van hieruit kenden we onze grootste groei. Niet enkel in België en Europa, maar wereldwijd.” “We verdelen onze producten in meer dan 40 landen wereldwijd” Patrick: “We hebben die groei te danken aan een paar juiste keuzes op het goede moment. Zo investeerden we in automatisatie met robots in 1984. En als antwoord op Amerikaanse productie in Mexico, startten we in 1994 een productielijn op in Polen. Nu produceren we ook in India en China. Wereldwijd hebben we 860 mensen in dienst. We verdelen onze producten in meer dan 40

Rachel Huibrechts en Gustaaf Vermeiren vonden in 1971 een KMO-grond in Kalmthout. Foto: © Vermeiren, 2017

Patrick Vermeiren bij een deel van het assortiment

landen. En ons assortiment bestaat niet meer enkel uit verschillende soorten rolstoelen. We maken ook bedden, driewielfietsen, tilliften, hulpmiddelen voor in de badkamer… Alles wat senioren en mensen met verminderde mobiliteit kan helpen.” Patrick: “Hier in Kalmthout vind je het hoofdkwartier van het bedrijf, een logistieke afdeling, de ontwikkelingsafdeling en nog een kleinere productieafdeling. Die past bestaande producten aan bij specifieke vragen. Kalmthout zal altijd de spil blijven van Vermeiren. We zitten erg centraal in Europa en vlak bij de haven. Van de 85-tal medewerkers hier, woont 95 % in de regio. Het is hier in en rond het bedrijf ook zalig rustig. Mijn zus Monique zei ooit: “Na de drukte van Antwerpen is Kalmthout een oase van rust. Tijdens het werk hoor je de vogeltjes fluiten en zie je de konijntjes rondhuppelen.” Daar kom ik dan ook graag naar terug na mijn buitenlandse zakenreizen.” INFO: www.vermeiren.be

13

ONDERNEMEN


Natuur, wonen, landbouw en ondernemen Ruimtelijk structuurplan Kalmthout geactualiseerd Het gemeentelijk ruimtelijk structuurplan (GRS) is een beleidsdocument waarin de visie van een gemeente op ruimtelijke ordening wordt vastgelegd. Het zijn plannen die een antwoord geven op vragen als: Hoeveel nieuwe woningen zijn er nodig? Waar kunnen die best gebouwd worden? Hoeveel groen, hoeveel bos, hoeveel landbouwgrond? Hoe vangen we de toenemende verkeersstromen op? De gemeenteraad zal het geactualiseerde GRS voor Kalmthout vaststellen op de gemeenteraad van januari 2018. Van analyse naar visie Ruimtelijke structuurplannen (RSP) bestaan op verschillende niveaus. Er is een ruimtelijk structuurplan Vlaanderen (RSV), een ruimtelijk structuurplan provincie Antwerpen (RSPA) en een gemeentelijk ruimtelijk structuurplan (GRS). Een ruimtelijk structuurplan bestaat altijd uit een informatief, een richtinggevend en een bindend gedeelte. Het informatieve deel beschrijft de huidige toestand. Het richtinggevende deel geeft de doelstellingen voor de toekomst weer. Het bindende deel bevat concrete acties om die doelstellingen te realiseren. Op basis van een analyse van de huidige situatie formuleert een studiebureau voor

de gemeente antwoorden op de vraag hoe wonen, economie, natuur, landbouw, recreatie, toerisme, industrie... de komende jaren een plaats krijgen in Kalmthout. Voor die keuzes baseren ze zich op de analyse en de noden die daaruit blijken. Stationsomgeving en kernversterking De structuur van het plan blijft grotendeels hetzelfde. De gemeente Kalmthout legt vier grote zones vast. De Kalmthoutse Heide en de Maatjes als groen deel, de verschillende dorpskernen als woongebied, landbouwzones in Achterbroek en Nieuwmoer en de twee KMO-zones Bosduin en Rijkmaker. De gemeente evalueert ook wat er uit het vorige RSP is gerealiseerd. Die doelen worden uit het nieuwe plan gehaald. De meest in het oog springende realisaties uit het vorige plan zijn Sportpark Heikant en enkele verkavelingen zoals Kerkeneind-West. Daarnaast formuleert het plan nieuwe doelen. Voor dit plan gaat dat over de stationsomgeving in Kalmthout en de grote omgeving rond Kerkeneind. De stationsomgeving biedt heel wat mogelijkheden voor recreatie, wonen en dienstverlening. Het gebied rond Kerkeneind is dan weer ideaal om een echte sterke dorpskern voor

De omgeving rond Kerkeneind leent zich uitstekend om de Kalmthoutse dorpskern te versterken.

14

GEMEENTEBELEID

Kalmthout te ontwikkelen, met aandacht voor centrale dienstverlening, ontspanning, ontmoeting, evenementen en wonen met een open landschapskarakter. Het plan geeft een richting aan waar Kalmthout naartoe wil. Pas wanneer de gemeente elk doel in een ruimtelijk uitvoeringsplan vertaalt, kan er een ontwerp worden gemaakt ĂŠn uitgevoerd. Feedback van inwoners tijdens openbaar onderzoek De gemeenteraad zal het geactualiseerde plan vaststellen in januari 2018. Dat wil zeggen dat het nog niet definitief is goedgekeurd. Dat kan pas nadat inwoners hun op- en aanmerkingen kunnen formuleren tijdens een openbaar onderzoek. Dat onderzoek loopt drie maanden lang. De juiste periode lees je nog in de tweewekelijkse nieuwsbrief en op de website. Je vindt vanaf dan het plan op www.kalmthout.be of je kan langsgaan bij de dienst ruimtelijke ordening op het gemeentehuis. Je opmerkingen bezorg je dan per brief aan College van burgemeester en schepenen, Kerkeneind 13 in Kalmthout of per mail aan ruimtelijke.ordening@kalmthout.be INFO: ruimtelijke.ordening@ kalmthout.be, 03 620 22 30


Gecoro adviseert beleid over ruimtelijke ordening De gemeentelijke commissie voor ruimtelijke ordening (Gecoro) is een adviesorgaan binnen Kalmthout. De commissie heeft een belangrijke rol als het over de invulling van onze ruimte gaat. Voorzitter Karel Vanwesenbeeck verduidelijkt. Karel: “De Gecoro heeft een aantal opgelegde taken, maar kan ook advies geven, opmerkingen maken of voorstellen formuleren over ruimtelijke ordening in de gemeente. Het schepencollege en de gemeenteraad kunnen de commissie ook om advies vragen. Onze adviezen zijn niet bindend, maar als ze niet worden gevolgd, moet bijvoorbeeld het schepencollege wel motiveren waarom een advies niet is gevolgd. Sinds 2001 vergadert de commissie gemiddeld viermaal per jaar. In 2005 vergaderden we zelfs acht keer om onze adviezen op te maken over het eerste gemeentelijk ruimtelijk structuurplan.” Is de Gecoro een politiek orgaan? Karel: “Neen. De commissie werkt volledig onafhankelijk. De manier waarop ze wordt samengesteld, ligt vast. Maar ze is niet politiek gekleurd. Onze werkwijze toont die onafhankelijkheid. Eerst bespreken we thema’s

in een besloten zitting waar ook een lid van iedere politieke fractie aanwezig mag zijn. Daarna beraadslagen we verder met enkel de 12 leden van de Gecoro en maken we onze adviezen op. De secretaris, medewerker van de gemeente, heeft geen stemrecht. Op dat vlak is Kalmthout een model van die scheiding tussen de politici enerzijds en het administratief secretariaat en de onafhankelijke commissie anderzijds.” Jullie hebben een grote rol in openbare onderzoeken. Wat houdt dat in? Karel: “Bij alle grote ruimtelijke plannen hebben inwoners van Kalmthout het recht om die plannen in te zien. Daarna kunnen ze opmerkingen of bezwaren indienen bij de Gecoro. Dat noemen we het ‘openbaar onderzoek’. Wij bundelen de bezwaarschriften en passen ons advies aan of we geven de indiener een gemotiveerd antwoord waarom we dat niet doen. Op die manier zijn we een belangrijke schakel tussen beleid en burger.” Vanwaar je interesse voor ruimtelijke ordening? Karel: “Veertig jaar geleden studeerde ik af als bouwkundig ingenieur met als keuzerichting

ruimtelijke ordening. Tijdens de legislatuur 2001-2006 vertegenwoordigde ik de sportverenigingen in de commissie. Daarna werd ik voorzitter als deskundige. Ik ben een geboren en getogen Kalmthoutenaar en wil met mijn ervaring een actieve rol spelen.” Wat zie je nog als uitdagingen in Kalmthout? Karel: “We moeten proberen de bestaande woonzones zo goed mogelijk te benutten. Enkel zo kunnen we het aansnijden van de woonuitbreidingszones zo lang mogelijk uitstellen. Daarnaast is er nood aan woonvoorzieningen op maat van de evoluties in onze maatschappij: meer senioren, mensen met een handicap, kleinere gezinnen… Maar ook mobiliteit vraagt onze aandacht. Tot nu toe slaagt de gemeente er in om het landelijk karakter te behouden en bijvoorbeeld het woonbos of woonpark zo veel mogelijk te handhaven. Dat is niet altijd makkelijk. En soms moet je ook durven op ruimtelijk vlak. Zo is Sportpark Heikant voor mij een van de belangrijkste verwezenlijkingen van de gemeente.” INFO: ruimtelijke.ordening@ kalmthout.be, 03 620 22 30

Karel Vanwesenbeeck (links vooraan) bij de eerste spadesteek van Sportpark Heikant

15

GEMEENTEBELEID


“Kennismaken met veldrijden en toffe sfeer staan voorop” Lukebikers organiseren veldrit in hartje Heide als eerbetoon Jongerencross

Geboortejaar: 2003 tem 2005 Start: 12h30

Jeugdcross

Geboortejaar: 2006 tem 2008 Start: 13h00

Kidsdcross

Geboortejaar: 2009 tem 2011 Start: 13h30

Kleutercross

Geboortejaar: 2012 tem 2014 Start: 13h45

Amateurcross

Geboortejaar: tem 2002 Start: 14h00

Damescross

Geboortejaar: tem 2002 Start: 15h00

Ereprijs L. Vanwesenbeeck Geboortejaar: tem 2002 Start: 16h00

15min.

10min. 5min.

6min.

30min.

30min.

45min.

Balken Stellingbrug Zandstrook

Het parcours ligt pal in het centrum van Heide.

Op zaterdag 27 januari 2018 organiseert sportvereniging Lukebiker Triatlon Team hun eerste ‘Heicross’. Met dat evenement in het centrum van Heide willen ze jong en oud laten kennismaken met veldrijden. Daarnaast eren ze Luc Vanwesenbeeck, de man naar wie hun wielerploeg genoemd is. Luc Vanwesenbeeck, Kalmthoutenaar in hart en nieren, was jarenlang een fervent wielrenner. Hij reed bij verschillende ploegen en vond zijn plezier zowel op de koersfiets als op de mountainbike. In de wintermaanden nam hij steevast deel aan veldritcompetities en als brandweerman op pensioen nam hij ook ieder jaar deel aan het wereldkampioenschap voor brandweerlieden. Dat deed hij zowel in het wegwielrennen, het tijdrijden en mountainbike. In 2010 kroonde hij zich tot wereldkampioen mountainbike in Luxemburg. Jarenlang zette hij zich ook in voor de Bosduincross. Vanaf 2011 werd hij coach bij de MTB-school

16

SPORT

Noorderkempen. Zijn zoon Arvid Vanwesenbeeck vertelt: “In 2011 ging ons vader op reis naar Costa Rica. Daar werd hij enorme fan van de toekan. Toen hij terug was, koos hij voor wielerploeg Het Dennenhof. Op hun shirts staat namelijk een toekan.” Lukebikers als eerbetoon “In 2013 sloeg het noodlot toe”, gaat Arvid verder. “ Tijdens een fietstocht met de Heidestoempers overleed ons vader op slechts 62-jarige leeftijd aan een hartstilstand. Nog voor ik ooit samen met hem kon gaan fietsen; een plan dat er wel al even was. Op één van zijn fietsen begon ik toen aan mijn eigen wielerloopbaan. Al snel groeide het idee om een wielerploeg te starten als eerbetoon aan hem. De Lukebikers waren geboren. Onze shirts brengen drie typerende elementen samen: de blauwzwarte kleuren van zijn favoriete voetbalploeg Club Brugge, de vlammen voor zijn carrière als brandweerman én de toekan natuurlijk.”

Ereprijs voor een jaartje in Heide “Ieder jaar organiseert Wieka vzw De Bosduincross. Een onderdeel daarvan is de ereprijs Luc Vanwesenbeeck. Dit jaar gaat de cross niet door en leek het ons een goed idee om de vijfde editie zelf te organiseren. We zijn Wieka dan ook zeer dankbaar dat ze de organisatie van de 5de ereprijs dit jaar aan ons schenken. Op zaterdag 27 januari is iedereen welkom op de eerste Heicross in Heide”, nodigt Arvid uit. “We bouwen een parcours rond de kerk en het crossboske aan de Kalmthoutlaan. Tijdens een rondje rijd je over een brug van 2,5 meter hoog, een zandbak van 14 meter lang en natuurlijk ook balkjes.” “We maken er een dag van die voor iedereen iets te bieden heeft. Zo zijn er ritten voor kinderen vanaf 3 jaar op loopfietsjes. De kleinsten krijgen een aangepast parcours. De apotheose is een heuse veldrit voor de sportievelingen die zich echt eens willen meten met anderen. Maar alles blijft gemoedelijk”, gaat Arvid verder. “We spiegelen ons aan de Krugercross in Borgerhout. We maken er een sportief feest van voor jong en oud. De kinderen krijgen een medaille en een goodiebag met leuke spulletjes erin. Andere deelnemers kunnen ludieke prijzen winnen tijdens de ritten zelf.” Steun krijgen en steun geven Naast tal van vrijwilligers die het evenement mee mogelijk maken, kan de veldrit rekenen op de steun van de middenstand van Heide. Arvid: “De lokale handelaars zijn enthousiast over ons evenement en steunen ons. Daardoor kunnen we er een breed toegankelijk evenement van maken. Maar we willen ook steun geven. Een groep vrienden die deelneemt aan de 1000 kilometer tegen kanker zorgt voor de catering. De opbrengst daarvan gaat naar hun deelname en zo steunen zij Kom op tegen Kanker. We hopen dan ook veel deelnemers en toeschouwers aan te trekken tijdens dit recreatief en familiaal evenement”, besluit Arvid. INFO: www.lukebikers.com


“Op de heide ontwikkelde ik een deel van mijn techniek” Mathieu van der Poel over zijn link met Kalmthout Het veldritseizoen draait op volle toeren. Eén man steekt er bovenuit: Mathieu van der Poel. Snelle omlopen, ploegen door zand, modder of zompige weides, het lijkt allemaal vanzelf te gaan. Aan zijn gave techniek op de fiets gingen jaren van training en opofferingen vooraf. Wij vroegen Mathieu welke momenten en plaatsen in Kalmthout hem het meest zijn bijgebleven. Je woont in Kapellen maar je liep school in Kalmthout. Een bewuste keuze? Mathieu: “Van mezelf zeker niet, want daar had ik als kleine jongen natuurlijk niet zoveel over te zeggen. Ik denk dat het gewoon een praktische keuze was van mijn ouders. De school was slechts drie kilometer van thuis.” Welke herinnering aan de Sint-Jozefschool blijft je het meeste bij? Mathieu: “Die herinneringen zijn heel vaag. Wat ik wel nog goed weet, is dat ik op woensdagmiddag na school een rijsttaartje bij de bakker ging halen. Dan vertrok ik rechtstreeks naar Tilburg waar ik als voetballer mocht testen bij Willem II. Mijn favoriete positie was aanvallende middenvelder.” Je had dus ook talent voor voetbal. Hoelang bleef je dat doen? Mathieu: “Als ik me goed herinner, ben ik gestopt met voetballen toen ik naar de middelbare school ging. Ik denk dat het bij de overgang van kadetten naar scholieren was. Toen heb ik volledig voor het wielrennen gekozen.” Was het moeilijk om school met twee sporten te combineren? Mathieu: “Dat verliep vrij vlot. Mijn cijfers waren oké, dus ik kon veel blijven sporten. Daar kroop al heel wat van mijn tijd in.”

Mathieu van der Poel met broer David en neef Rob van Broekhoven tijdens een winterse training op de Kalmthoutse Heide (foto: Mathieu van der Poel)

Wist je toen al dat je van wielrennen je beroep zou maken? Mathieu: “Niet echt. Op dat moment was het sporten nog allemaal vrij speels. Ik combineerde toen ook nog fietsen met voetballen. Ik deed en doe het nog altijd met veel plezier.” Kalmthout is gekend voor de heide. Is het een voordeel om hier te kunnen trainen? Mathieu: “Absoluut. De Kalmthoutse Heide is mijn favoriete plek in Kalmthout. Ik heb er al tal van trainingsuren gespendeerd en de techniek die ik vandaag bezit, heb ik toch ook voor een groot deel daar aangeleerd. Het is maar enkele kilometers van waar ik woon en dat is echt heel handig.” In het crossseizoen kan

je ieder weekend wel een veldtoertocht rijden in deze streek. Deed je dat als kind ook? Mathieu: “Daar deed ik inderdaad geregeld aan mee. Nu doe ik nog wel eens een toertocht, maar dan buiten het seizoen, op een rustig moment. Tijdens het veldritseizoen is dat uiteraard geen optie.” Heb je nog tips voor de Kalmthoutse jongeren die zelf fietsen? Mathieu: “Je moet vooral veel plezier blijven hebben in wat je doet. Dat probeer ik ook nu nog. En uiteraard altijd je best doen. En als het even tegenzit zeker het hoofd niet laten hangen. Op zo’n moment doorzetten, maakt je sterker.” INFO: www.beobank-corendon.be

17

SPORT


Eureka! Jeugdboekenmaand in de Bib! De jeugdboekenmaand komt er weer aan in maart 2018. Thema dit jaar is Eureka! Wetenschap en techniek, dat is de evolutietheorie. Dat is een colafles die een fleecetrui wordt. Maar dat is eigenlijk pas het laatste. Eerst is er de jonge Charles Darwin die kevers verzamelt. De PMD-zak. Eerst zijn er vragen in de kop. Nieuwsgierig zijn. Willen weten. Zoeken. Kijken. Iets proberen. Uitvinden. Ontwerpen. Mislukken. Opnieuw proberen. Eureka is het feestje dat daarbij hoort. Wetenschap en techniek, dat is kijken. Naar de mieren op je appeltaart bijvoorbeeld. Om dan ergens te lezen dat zo’n beestjes ervoor zorgen dat wij appels kunnen eten. Als je dat weet, ga je snel aardiger voor hen zijn. Maar nog leuker is de nieuwe wereld die je ontdekt. Zo zijn wetenschap en techniek overal. Hoe

meer je kijkt, hoe meer je ziet. Hoe meer je ziet, hoe meer je wil weten. En hoe meer je weet, hoe meer je ziet. Boeken maken je nieuwsgierig. Door sommige boeken ga je vragen stellen. In andere boeken vind je antwoorden. Het ene boek brengt je bij het andere. Je zou kunnen zeggen dat deze Jeugdboekenmaand eindeloos doorgaat. De voorbereidingen voor de Jeugdboekenmaand 2018 in Bib Kalmthout zijn al volop bezig. Hou zeker de Facebookpagina in de gaten voor alle laatste nieuwtjes en praktische info.

INFO: Facebookpagina Bib Kalmthout bibliotheek@kalmthout.be

Wat kunnen we nu al verklappen? • • •

Woensdag 28 februari 2018 vindt ons jaarlijkse Jeugdboekenfeest plaats. Alle kinderen tussen 6 en 12 jaar zijn dan van harte welkom in de Bib. Elke woensdagnamiddag van maart organiseren we een toffe, coole workshop rond wetenschap en techniek. Daarvoor zijn de plaatsen beperkt zijn en moet je je inschrijven. Vrijdagavond 2, 9 en 16 maart 2018 spelen we de drie films van ‘Back to the future’. Een echte Hollywoodklassieker waarin je de avonturen van Marty McFly en uitvinder dr. Emmett L. Brown (‘Doc’) kan volgen. Die spelen zich af in uiteenlopende tijdsperiodes: het verleden, de tegenwoordige tijd en de toekomst.

Leer je eigen verhaal schrijven in Bib Kalmthout De Kalmthoutse schrijfster Miriam Borgermans scoort goed bij jongeren met haar serie ‘Slaves’. Dat merkten we niet alleen op de Boekenbeurs, maar ook in Bib Kalmthout. Miriam wil jongeren graag het plezier van lezen, maar ook van zelf zo’n verhaal schrijven bijbrengen. Daarom start de Bib samen met haar een schrijfproject. Jongeren vanaf 14 jaar die een eigen verhaal willen (leren) schrijven, mogen dat laten weten via bibliotheek@kalmthout.be. Miriam Borgermans begeleidt de jongeren tijdens hun schrijfproces. Als er voldoende inschrijvingen zijn, starten we een schrijfcursus.

18

BIBLIOTHEEK


Meer dan honderd jaar ervaring zwaait af Opvolging vrijwilligers Kind en Gezin verzekerd Bijna elk Kalmthouts kind passeerde in zijn leven wel eens in het consultatiebureau van Kind en Gezin. Opvoedingsondersteuning, vaccinaties, opvolging van gewicht en lengte… Daarvoor kunnen de dokter en verpleegster rekenen op het vrijwillige engagement van heel wat dames. Vier ervaren krachten geven de fakkel nu door. Noodgedwongen, want de overheid vraagt hen te stoppen op 75 jaar. Een gesprek met meer dan honderd jaar ervaring. Madeleine Ribbens startte in 1983 en was dus 35 jaar vrijwilliger. Hoe is ze ooit gestart? Madeleine: “Ik was gezinshelpster en kwam toen bij de voorzitster van Kind en Gezin. Zij vroeg me of ik geen zin had om te helpen op het Kinderheil, zoals het toen nog heette. Zo rolde ik erin.” Magda Janssens, 24 jaar vrijwilliger, vult aan: “Je moest geen speciale opleiding hebben, maar er werd wel gekeken naar wie je was en wat je kon. Mij hebben ze het wel drie keer moeten vragen voor ik ‘ja’ heb gezegd.” Clara Smets startte in 1990. Na 27 jaar, waarvan 10 als voorzitter, vind ze dat ze nog mee kunnen: “Dat we moeten stoppen, heeft met verzekeringen te maken. Want we zijn zeker nog wel op de hoogte. We gingen vaak in groep naar Antwerpen voor opleidingen. Dat ging over de administratie in het boekje, maar ook over hoe we met de kinderen moesten omgaan.”

Agnes Loos draaide 24 jaar ’s avonds mee op het consultatiebureau: “Doorheen de jaren veranderde de manier van werken wel al eens. Zo droegen we eerst schorten. Dat is er nu niet meer, omdat het kinderen vaak bang maakt. En de verzorgingstafels met netjes voor de kleding maakten plaats voor grote tafels. Zo is er meer contact tussen de ouders.” Madeleine: “Vroeger waren er ook enkel overdag consultaties. De moeders waren veelal gewoon thuis. Nu zijn er ’s avonds afspraken en zien we ook meer vaders en grootouders die langskomen.” Verschillende locaties Clara: “Het consultatiebureau verhuisde ook wel een paar keren. Eerst zaten we in de Zonnedauw, in een hoekje. We werkten nog niet op afspraak dus werd het, met een kleine wachtzaal, vaak gezellig druk. Maar toen was er een brand en moesten we er weg.” Madeleine: “Daar heb ik nog een grappige anekdote over. De dag voor de brand had ik al emmers water klaargezet om de volgende ochtend te poetsen. Er zou toen geen water zijn. Toen ik ’s ochtends aankwam, dreven de emmers rond in het lokaal. Dat stond vol water van het blussen.” Magda: “Door de brand verhuisden we even naar de raadzaal van het gemeentehuis. Daar zaten we tot de gemeente ‘de Familiale’ had opgeknapt. Dat was een gebouw waar nu Instituut Heilig Hart is. Er kwamen aparte lokalen voor dokter, verpleegster en het

Madeleine, Magda, Clara en Agnes geven de fakkel door in het consultatiebureau van Kind en Gezin.

meten en wegen. Daarna verhuisden we naar het oude gebouw van de bibliotheek.” Mooie herinneringen Agnes: “Het werk bleef hetzelfde, de manier waarop veranderde wel. Nu werken we met digitale weegschalen, de emmer met sop voor de tafels is vervangen door een ontsmettende spuitbus… Maar we hadden nooit problemen met die veranderingen.” Madeleine: “Je leert ook veel over andere culturen, nu er meer nieuwkomers naar het consultatiebureau komen. Een Syrische moeder vroeg me bijvoorbeeld telkens om haar kind over te nemen als er een vaccinatie gepland stond. Ze legde me uit dat in Syrië de grootmoeder dat doet. Toen ik ze later op straat tegenkwam, legde ze haar kinderen uit dat ik die ‘omie’ was.” Clara: “We hebben allemaal iets dat bijblijft. Ikzelf herinner me nog goed dat we de tegelvloer van deze lokalen samen met Jan Van Hooydonck gingen halen in Brecht. Wij brachten ze hierheen en de gemeente heeft de vloer gelegd.” Agnes: “Ik herinner me een moeder die met een kindje van twee weken oud naar hier kwam. Het kind had een grijze kleur. De verpleegster en dokter stuurde hen onmiddellijk door naar het ziekenhuis. Toen we hen later hier terugzagen op consultatie, stonden de tranen in onze ogen.” Meer vrije tijd? Madeleine: “Ik weet nu al niet wat eerst doen. Dus doe ik rustig verder met al mijn andere vrijwilligerswerk. Bij mij zal er geen gat vallen.” Clara: “Ik zit nog in Samana, voorheen Ziekenzorg. En ik zing in enkele koren. Nu zal ik die activiteiten wat meer kunnen spreiden.” Magda: “Voor mij komt er wat meer tijd om te fietsen. En daarnaast denk ik dat mijn kleinkinderen ook wel de weg zullen vinden.” Agnes: “Ik neem gewoon wat meer tijd om te doen wat ik al doe. Dat hebben we allevier na al die jaren wel verdiend.”

INFO: www.kindengezin.be

19

WELZIJN


“Beweging in je dagelijks leven integreren” Bewegen is gezond. Het kost je wel energie, maar dat krijg je al snel dubbel en dik terug. Het levert bijna onmiddellijk gezondheidswinst op, je slaapt beter, je voelt je beter, je conditie gaat erop vooruit. En met wat geluk zelfs je sociaal leven. Niks dan voordelen. Maar kom je er niet echt aan toe? Kan je wat hulp gebruiken? Dan staan de kersverse Bewegen Op Verwijzing-coaches van Kalmthout voor je klaar! Ans Coene en Veerle Van Leuven zijn sinds het najaar van 2017 als Bewegen Op Verwijzingcoach aan de slag. Wat doen ze precies en hoe werkt het? Veerle: “Als je baat zou hebben bij wat meer beweging dan kan je op doorverwijzing van de huisarts bij ons terecht. Wij bekijken samen met jou hoe we meer beweging in je leven krijgen en maken een beweegplan op maat.” Ans: “Denk nu niet dat je direct moet gaan sporten of fitnessen. Dat is natuurlijk ook heel goed, maar het is nog veel beter om beweging in je dagelijkse leven te integreren.” Veerle: “En dat is echt niet moeilijk. Op je werk, in het huishouden, bij je verplaatsingen: overal en altijd kan je wel iets doen om meer te bewegen. Heel veel mensen zitten bijna Veerle en Ans zetten je in beweging.

de hele dag: in de auto, op het werk, aan tafel, ’s avonds bij de tv… Zo’n zittend leven is heel ongezond. Gewoon af en toe bewegen, maakt al een heel groot verschil. In de bewegingsdriehoek (zie schema) zie je wat voor activiteit je best dagelijks doet en welke activiteit minstens 1 keer per week. Simpel gezegd: beweeg meer. Staan, wandelen, strijken, poetsen, fietsen, dansen…” “Een zittend leven is heel ongezond” Ans: “Als je een kantoorjob hebt, kan je bijvoorbeeld elke 30 minuten eens opstaan voor een klein rondje. Naar de keuken voor een glaasje water of zo. Neem de trap in plaats van de lift. Loop even rond of ga eens naar buiten bij elk telefoontje. Haal de kinderen met de fiets van de school of de crèche. Of doe de kleine dagelijkse boodschappen met de fiets. Je kan veel doen dat weinig moeite of geld kost.” Veerle: “Ook de consultatie bij ons is helemaal niet duur, omdat de Vlaamse Overheid daar voor een groot stuk in tussenkomt. Het kost slechts 5 euro per kwartier, een intake van een uur kost dus maar 20 euro. Mensen met verhoogde tegemoetkoming betalen slechts 1 euro per kwartier, of 4 euro per uur. Dat maakt het voor iedereen toegankelijk. De stappenteller die je van ons mag gebruiken, maakt het ook heel concreet. Daarop kan je zien hoe goed je bezig bent en wanneer je een tandje bij moet steken. Per dag zet je best 10 000 stappen. Onze coaching helpt je op weg, en wij volgen je inspanningen en vorderingen mee op zo lang dat nodig is. Een sms’je of WhatsApp’je tussendoor kan wonderen doen. De mensen voelen zich echt gesteund.” “De tussenkomst van de Vlaamse overheid maakt de consultaties toegankelijk” Ans: “Daarnaast willen we ook informatie geven over het lokale bewegingsaanbod. Daaruit kies je wat bij je interesses en moge-

20

WELZIJN

De Bewegingsdriehoek toont je dagelijkse activiteiten.

lijkheden past. Ben je een sociale sporter, hou je van de natuur, wil je op eigen tempo…? Allemaal dingen die een rol spelen bij je keuze.” “Gezond leven in een gezonde gemeente” Veerle: “We brengen ook de plaatselijke hinderpalen in kaart. Mensen willen bijvoorbeeld graag gaan wandelen, maar merken op dat er te weinig zitbanken of sanitaire voorzieningen zijn onderweg. Dat geven wij dan door aan het bestuur. En door iedereen zoveel mogelijk in beweging te krijgen, zorgen we samen voor een gezond leven in een gezonde gemeente. Leuk hoor, wij hebben er in elk geval veel zin in!”

Bewegen Op Verwijzing is een gezamenlijk project van Kalmthout, Essen, Wuustwezel, Loenhout en het Vlaams Instituut Gezond Leven. Huisartsen die patiënten adviseren om meer te bewegen, vinden de verwijsbrief voor de coaches op w w w.bewegenopver wijzing.be/ verwijsbrief INFO: coeneans@gmail.com, 0486 21 29 16 veerle.vanleuven@gmail.com, 0485 64 26 21


Meer samenwerking brengt volledig aanbod aan zorg dichterbij Kalmthout stond mee aan de wieg van ‘Samen ZorgKrachtig’. Dat is het eerste regionaal zorgstrategisch plan in Vlaanderen. Het plan brengt partners binnen welzijn en zorg in onze regio bij elkaar. Op die manier wordt het hele aanbod meer toegankelijk en worden er nieuwe initiatieven uitgebouwd op vlak van zorg en welzijn. En daar wordt ook jij beter van. Greet Buysen, OCMW-secretaris en projectleider legt uit: “Met Samen ZorgKrachtig werken we rond armoede, gezondheid, huisvesting en woonbegeleiding en ouderen- en thuiszorg. Dat zijn thema’s die voor alle gemeenten uitdagingen zijn. We werken niet enkel met gemeenten samen, maar met alle organisaties en zorgverstrekkers in de regio. Als we hier in Kalmthout bijvoorbeeld werken rond woonbegeleiding van mensen die dreigen uit hun huis te worden gezet, kan dat interessant zijn voor andere gemeenten

die dat nog niet doen. Zo hoef je niet alles zelf te bedenken en kunnen we onze krachten bundelen.”

“We staan een paar stappen voor op de rest van Vlaanderen”

“In 2018 zetten we de doelstellingen om in concrete acties”

Greet: “Samen ZorgKrachtig is op dit moment nog uniek in Vlaanderen. Daar zijn we best trots op. En het werk dat we nu al gedaan hebben, kunnen we hergebruiken. Want binnenkort starten over heel Vlaanderen nieuwe ‘eerstelijnszones’. Daarmee wil de Vlaamse overheid eigenlijk net hetzelfde bereiken als wat wij al doen: meer overleg en samenwerking op regionaal niveau én over de grenzen van overheid, zorg en welzijn heen. Het doel is om de samenwerking tussen de zorgverstrekkers vlotter te laten verlopen en meer kwalitatieve zorg te leveren. Op dat vlak staan we dus een paar stappen voor op de rest van Vlaanderen.”

Greet: “De Provincie Antwerpen begeleidde ons het voorbije jaar om het plan uit te werken. We zijn vertrokken van een analyse van de regionale uitdagingen en noden. Samen met ongeveer 400 professionele partners en ervaringsdeskundigen hebben we van daaruit doelstellingen geformuleerd. Die keurden alle partners goed en zetten we in de loop van 2018 om in concrete acties. Zo kunnen we bijvoorbeeld samen preventiecampagnes uitwerken rond diabetes of rugklachten, het zorgaanbod beter bekend maken of initiatieven uitwerken om mantelzorgers beter te ondersteunen.”

INFO: greet.buysen@ocmwkalmthout. be, 03 620 15 69

Partners en ervaringsdeskundigen werkten per thema doelstellingen uit.

21

WELZIJN


Sanering gas- en waterleidingen in Kalmthout

2017 2018 2019

De nutsbedrijven Pidpa en Eandis hebben veel vezelcementbuizen in gebruik. De overheid wil dat die buizen allemaal vervangen worden. Die buizen zijn minder schokbestendig en breken sneller bij graaf- of boorwerken. De nieuwe PE-buizen die worden aangelegd, zijn steviger. Dat zorgt voor minder leidingbreuken bij werken.

2020

Bij werken aan nutsvoorzieningen zoals gas, water en elektriciteit is er altijd hinder voor de bewoners en weggebruikers. Om die hinder te beperken, stemmen verschillende nutsmaatschappijen hun werken op elkaar af. Zo willen ze efficiënter en met een kortere doorlooptijd leidingen aanleggen in verschillende straten in Kalmthout.

2023

Pidpa en Eandis maakten samen met de gemeente Kalmthout een planning op om oude vezelcementleidingen te saneren. Die houdt maximaal rekening met geplande werken van de gemeente zelf. De planning loopt over een periode van tien jaar.

2027

De sanering van de vezelcementleidingen is geen eenvoudig werk. Eerst worden er nieuwe ‘langsleidingen’ aangelegd. Dat is de hoofdleiding die door de hele straat loopt. Er wordt een sleuf gemaakt waarin gas- en waterleidingen worden gelegd. Daarna wordt er aan het begin en einde van de langsleiding een koppelput gemaakt. Als dat klaar is, wordt er druk op die leiding gezet. Daarna kan ieder huis op die nieuwe langsleiding worden aangesloten. Er komen sleuven voor elke overkoppeling, zowel door Eandis als door Pidpa. Pas dan kan de oude hoofdleiding worden ontkoppeld. Tijdens de aanleg van de langsleidingen is de hinder voor de bewoners het grootst. De firma’s werken meestal tegelijk aan de twee kanten van de straat voor de hoofdleidingen. Bij de individuele overkoppelingen is de hinder kleiner. De totale doorlooptijd voor die saneringswerken wordt op zo’n 10 weken geschat. In die periode passen alle nutsmaatschappijen én soms ook de gemeente hun leidingen aan. Het tienjarenplan gaat enkel over de sanering van de leidingen. Als er uitbreidingen of zwaardere leidingen komen, brengen die op dat moment toch nog graafwerken met zich mee. Het plan bundelt zoveel mogelijk werken. Het is echter geen garantie op slechts één werf in elke Kalmthoutse straat in de komende tien jaar. Momenteel saneren Pidpa en Eandis leidingen in deze straten (geel op de kaart): • Dorpsstraat • Meidoornlaan • Schooldreef • Zonnekinddreef • Molenstraat • Goudvinklaan • Vuurkruiserslaan Een volledig overzicht van de huidige planning van de werken vind je op de kaart hiernaast. Die planning kan nog veranderen. De aannemer verwittigt jou als bewoner op voorhand over de start van de werken. INFO:

openbare.werken@kalmthout.be, 03 620 22 40

22

OPENBARE WERKEN

2021 2022

2024 2025 2026


23

OPENBARE WERKEN


30 jaar natuurbeheer verzekerd voor Kalmthoutse Heide Gemeente sluit erfpachtovereenkomst met Vlaanderen Het natuurgebied de Kalmthoutse Heide is eigendom van de gemeente Kalmthout. Sinds 1968 verhuurt Kalmthout zijn gronden in dat natuurgebied aan het Ministerie van Landbouw. Na de staatshervorming nam de Vlaamse Gemeenschap die huurovereenkomst over. De huur werd verlengd tot 31 december 2017. Met een erfpachtovereenkomst leggen de gemeente Kalmthout en Vlaanderen het beheer van de Kalmthoutse Heide voor de toekomst vast. Marc Konings, diensthoofd milieu en groen, geeft meer info. Marc: “De totale oppervlakte van het verpachte gebied bedraagt ongeveer 800 hectare, inclusief de Withoefse Heide. De percelen waar de toeristische dienst van Kalmthout, het Bijenteeltmuseum en een deel van De Vroente op staan, horen daar niet bij. De nieuwe overeenkomst loopt tot 1 januari 2048. In die tijd willen we de ecologische, maatschappelijke en wetenschappelijke waarde van het natuurgebied beschermen en zelfs nog versterken. De gemeente en Vlaanderen willen het gebied op een doordachte en wetenschappelijke manier beheren.

Goede afspraken zorgen ervoor dat we de plannen ook echt uitvoeren op het terrein.” “Een commissie geeft de Vlaamse overheid advies over het beheer” Marc: “Ieder jaar rapporteert Vlaanderen aan Kalmthout over de voortgang van het beheer en de uitvoering van het natuurbeheerplan. Zo krijgen we een volledig overzicht van wat er al is uitgevoerd. Een wetenschappelijke commissie adviseert Vlaanderen over het beheer. De Vlaamse overheid stelt via het Agentschap Natuur en Bos een hele groep medewerkers ter beschikking. Zij zetten het beheerplan om in de praktijk. Het team bestaat uit boswachters, groenarbeiders, regiobeheerders en ondersteunende medewerkers. Daarnaast schakelt Vlaanderen privépartners in.” “Vlaanderen investeert in recreatie en veiligheid” Marc: “Vlaanderen betaalt voor de erfpacht niet rechtstreeks een geldbedrag aan de

De erfpachtovereenkomst vrijwaart de natuur én investeert in recreatie.

24

MILIEU

gemeente. Ze moeten wel een investeringskapitaal opbouwen, dat ieder jaar wordt geïndexeerd. Het basisbedrag per jaar is 54 000 euro. Dat opgebouwde kapitaal investeert de Vlaamse overheid gedurende de erfpacht volledig in de Kalmthoutse Heide.” “We vrijwaren het natuurgebied voor onze kinderen en kleinkinderen” Marc: “Het geld gaat niet enkel naar natuurbeheer. Het dient ook om het toerisme, de recreatie en de (brand)veiligheid van het gebied te ondersteunen en uit te bouwen. Die inspanningen komen bovenop het natuurbeheerplan. De gemeente volgt ook die investeringen in detail op via het college van burgemeester en schepenen. Om de zes jaar leggen we nieuwe doelen vast, op basis van de evaluatie. Zo zorgen we ervoor dat we ons mooie natuurgebied voor onze kinderen en kleinkinderen vrijwaren en versterken.”

INFO: milieu@kalmthout.be 03 620 22 61


Hoe gezond verwarmen zonder overlast? Aandachtspunten bij hout stoken in wintertijd De milieudienst en de politie krijgen regelmatig klachten over milieuhinder. Soms gaan die klachten over storende rook van kachels of open haarden. Die hinder kan je beperken door kleine ingrepen. Zo hou je rekening met je buurt en de leefomgeving. Open vuurtjes in de tuin en het foute gebruik van kachels of open haarden, zorgen voor 25% van de dioxine-uitstoot in Vlaanderen. Die dioxines behoren tot de meest kankerverwekkende stoffen. Daarom brengen we rookhinder en de gevaren ervan regelmatig onder de aandacht. Slecht gebruik van houtkachel De winter is gestart, dus ook het stookseizoen. Naast de gewone verwarmingsinstallaties gebruiken veel bewoners ook hout voor de verwarming van hun woning. Hout is een natuurlijke brandstof en een houtkachel zorgt voor een aangename warmte in huis. Gebruik je de kachel of haard niet correct, dan komen er veel schadelijke rookgassen vrij. Dat is slecht voor de luchtkwaliteit in je woning én voor de gezondheid van je gezin. Daarnaast is het zeer hinderlijk voor je buren. Ongeschikte Fout stoken zorgt voor heel wat rook- en geurhinder.

Een houtkachel verbrandt het meest gezond op vol vermogen.

brandstoffen en verkeerde stookgewoontes liggen vaak aan de basis van heel wat rook- en geurhinder. De juiste brandstof Enkel proper, droog en onbehandeld natuurhout is geschikt voor je houtkachel, open haard of vuurkorf. Het moet anderhalf tot twee jaar beschut drogen. Vochtig hout geeft een onvolledige verbranding waardoor er meer schadelijke rookgassen ontstaan. Het verbranden van ander hout dan onbehandeld natuurhout wordt aanzien als ‘sluikstoken’. Dat is het illegaal verbranden van groenafval of andere afvalstoffen. Ook sloophout, multiplex, spaanplaat, vezelplaat en geverfd of gevernist hout zijn afvalstoffen en mag je niet verbranden. Breng die houtsoorten naar het recyclagepark. Papier en zeker drukwerk (reclamefolders of krantenpapier) stook je niet op. Dat wordt in Kalmthout maandelijks opgehaald, nu ook in gele containers. Juiste verbranding, juist vermogen Voor een juiste verbranding moet de hout-

kachel altijd op vol vermogen branden. Daarom is het belangrijk dat je houtkachel juist gedimensioneerd is. Bij een kachel met een groot vermogen, is de gebruiker snel geneigd om ‘gedempt’ te stoken. Daarbij wordt de luchttoevoer sterk beperkt om het niet té warm te krijgen. Bij gebrek aan zuurstof verloopt de verbranding van het hout niet langer optimaal, zodat de rook meer ongezonde stoffen bevat en een onaangename geur verspreidt.

Heb je dringende klachten over rookhinder? Neem dan contact op met de lokale politiezone Grens op 03 620 29 29. De politie kan vaststelling doen van de hinder. Met niet-dringende oproepen over milieuhinder, kan je terecht bij de gemeentelijke milieudienst: 0800 94 250 of milieu@kalmthout.be. De medewerkers zoeken samen met jou naar een oplossing.

25

MILIEU


Marktleider Marcel gaat met pensioen Sinds 1 mei 1994 is Marcel Peeters bij de gemeente Kalmthout verantwoordelijk voor de openbare markten. Ook kermissen, circussen en lokale markten leidde hij jarenlang in goede banen. Vanaf eind januari 2018 gaat Marcel met pensioen. Marcel: “Ik startte eerst als parkingwachter aan de Kalmthoutse Heide. Dat heette toen ‘toezicht en ontvangst’, wat eigenlijk neerkwam op het parkeergeld ontvangen. De vorige verantwoordelijke stopte en ik was voor een tijdje zijn vervanger. Daarna verhuisde ik naar het gemeentehuis. Ik hielp met administratieve taken bij het secretariaat en werd verantwoordelijk voor de organisatie van én het toezicht op de markt.” “We laten maar twee kramen per artikel toe” Marcel: “Een markt organiseren, is vooral papierwerk: de gemeente heeft een marktreglement, marktkramers melden zich, ik bekijk of ze een plaats kunnen krijgen, diegene die niet mogen komen, plaats ik op een wachtlijst… Pas dan kan de markt doorgaan. Het gemeentereglement bepaalt onder meer het aanbod. Vroeger mochten er bijvoorbeeld vier groentekramen staan, nu nog maar twee. Dat geldt voor ieder artikel. Soms gaan marktkramers er niet mee akkoord en moet je op je strepen staan en het reglement erbij halen. Want marktkramers zijn heel sociale mensen, maar ook zelfstandigen en niet op hun mond gevallen. Daar ‘baas’ over spelen, is niet altijd makkelijk. Het is niet enkel administratie, maar ook echt toezicht hé.” “De markt is voor velen een ontmoetingsplaats” Marcel: “Doorheen de jaren bleef het aanbod op de markt hetzelfde, maar er komen minder marktkramers. Er startten ook niet veel nieuwe. Daarnaast is er bij inwoners minder belangstelling voor het concept ‘wekelijkse markt’. Voedingkramen werken nog altijd het best: de bakker, de kaasboer, het groentekraam... De markt is ‘vers’. Én vooral een sociale gebeurtenis. Mensen ontmoeten er elkaar.”

IN DE KIJKER

Marcel Peeters (rechts) leidde meer dan twintig jaar de wekelijkse markt in goede banen.

Marcel: “Naast de wekelijkse markt kwamen de kermissen en circussen erbij. Eerst zeven kermissen en vier circussen per jaar, nu nog vijf en twee. Vooral voor foorkramers is het moeilijk om te overleven. Het is relatief duur en mensen kiezen sneller voor een dagje uit naar een pretpark. Vroeger stond heel het marktplein vol met kramen en attracties, nu plaatsen we nog maar twee rijen. Ik stond ook in voor de Pinkstermarkt en de Dorpsdag in Heide. Eigenlijk voor alles wat we ‘ambulante handel’ noemen.” “Bezoekers en marktkramers zijn positief over het vernieuwde marktplein” Marcel: “De periode van de werken aan het markplein en winkelcentrum De Beek waren niet zo simpel. De markt moest telkens op een iets andere plek staan, winkeliers en marktkramers hadden vaak andere meningen over hoe en waar alles moest gebeuren… Maar nu het marktplein af is, hoor ik bij zowel

de marktkramers als de bezoekers enkel positieve reacties. Al moest ik alle plannen wel opnieuw tekenen omdat het plein smaller en korter is geworden door extra voetpaden en groenbuffers.” Marcel: “Marktleider zijn: het is een aparte job met een apart publiek. Doorheen de jaren leerde ik veel mensen kennen en bouwde ik wederzijds vertrouwen op. En ook al sta je vaak in weer en wind buiten, ik zal het sociaal contact op de markt en in het gemeentehuis wel missen. In mijn vrijgekomen tijd wil ik dan ook graag vrijwilligerswerk doen. Minder mobiele mensen vervoeren bijvoorbeeld. En ik loop zeker regelmatig nog eens over het marktplein op zaterdag.” De opvolger van Marcel staat al klaar. Hij neemt de leiding op de markt zelf op zich. De administratie daarvan zal gebeuren op het secretariaat. INFO: secretariaat@kalmthout.be 03 620 22 03


#Kalmthout op Instagram ‘Een beeld zegt meer dan duizend woorden’ in de praktijk: dat is Instagram. Deze pagina is van iedereen die Instagram gebruikt en #Kalmthout toevoegt. Wij selecteren de mooiste, opvallendste of meest grappige beelden...

De 50-jarigen van Kalmthout feestten erop los op 18/11/2017.

#KALMTHOUT


NUTTIGE ADRESSEN

Volg ons ook via de website, onze app of

burgemeester • gemeentehuis • Kerkeneind 13 enkel op afspraak via 03 620 22 10

tot 20u, vrijdag van 9u30 tot 12u30 en van 14u tot 17u, zaterdag van 9u30 tot 12u30

vreemdelingendienst, secretariaat, markten en kermissen, financiën, mobiliteit, milieu en groen, openbare werken • gemeentehuis • Kerkeneind 13 iedere werkdag van 9u tot 12u maandag ook van 13u30 tot 16u30 en van 18u30 tot 20u, woensdag ook van 13u30 tot 16u30

jeugdbibliotheek Nieuwmoer • Nieuwmoer-Dorp 12 woensdag van 14u tot 17u zaterdag van 9u30 tot 12u30 OCMW • Heuvel 39 • 2920 Kalmthout iedere werkdag van 9u tot 12u en dinsdag van 19u tot

20u30, ‘s namiddags op afspraak dienstencentrum de groten uitleg • Kerkeneind 20 maandag van 9u tot 17u dinsdag, woensdag, donderdag, vrijdag van 11u tot 17u lokale politie zone grens • Kapellensteenweg 32 Werkdagen van 9u tot 19u, zaterdag 9u tot 17, zon- en feestdagen gesloten (parlefon verbindt door met 101)

communicatie, jeugd, cultuur, evenementen, welzijn, personeel • chalet achter gemeentehuis • Kerkeneind 13 iedere werkdag van 9u tot 12u maandag ook van 13u30 tot 16u30 en van 18u30 tot 20u, woensdag ook van 13u30 tot 16u30

archief

03 620 22 10

archief@kalmthout.be

burgerzaken

03 620 22 11

burgerzaken@kalmthout.be

bibliotheek

03 666 54 32

bibliotheek@kalmthout.be

brandweer (administratie)

03 369 74 18

kalmthout@brandweer.zonerand.be

communicatiedienst

03 620 22 16

info@kalmthout.be

ruimtelijke ordening, woonloket • gemeentehuis • Kerkeneind 13 iedere werkdag van 9u tot 12u maandag van 18u30 tot 20u

cultuurdienst

03 620 22 66

cultuur@kalmthout.be

ldc de groten uitleg

03 641 63 54

dienstencentrum@ocmwkalmthout.be

evenementencoördinator

03 620 22 67

evenementen@kalmthout.be

financieel beheerder

03 620 22 21

kris.sannen@kalmthout.be

financiële dienst

03 620 22 22

financien@kalmthout.be

jeugddienst

03 620 22 65

jeugd@kalmthout.be

markten en kermissen

03 620 22 03

secretariaat@kalmthout.be

milieudienst

03 620 22 61

milieu@kalmthout.be

mobiliteitsdienst

03 620 22 14

mobiliteit@kalmthout.be

OCMW

03 620 15 60

info@ocmwkalmthout.be

openbare werken

03 620 22 41

openbare.werken@kalmthout.be

personeelszaken

03 620 22 20

personeel@kalmthout.be

politie zone grens

03 620 29 29

info@pzgrens.be

ruimtelijke ordening

03 620 22 30

ruimtelijke.ordening@kalmthout.be

secretariaat

03 620 22 00

secretariaat@kalmthout.be

secretaris

03 620 22 01

secretaris@kalmthout.be

sociaal infopunt

03 641 63 55

sociaalinfopunt@kalmthout.be

sportdienst • Kapellensteenweg 90 Iedere werkdag van 9u tot 12u maandag ook van 13u30 tot 16u30 en van 18u30 tot 20u, woensdag ook van 13u30 tot 16u30

sportdienst

03 666 95 02

sport@kalmthout.be

toeristisch infokantoor

03 666 61 01

toerisme@kalmthout.be

vreemdelingendienst

03 620 22 13

vreemdelingen@kalmthout.be

welzijnscoördinator

03 620 22 69

welzijn@kalmthout.be

bibliotheek • Kerkeneind 23 maandag, dinsdag, woensdag en donderdag van 14u

woonloket

03 620 22 33

wonen@kalmthout.be

ziekenwagendienst

03 620 22 44

ziekenwagen@kalmthout.be

burgerzaken • gemeentehuis • Kerkeneind 13 iedere werkdag van 9u tot 12u maandag ook van 13u30 tot 16u30 en van 18u30 tot 20u, woensdag ook van 13u30 tot 16u30 iedere zaterdag van 9u tot 11u archief • gemeentehuis • Kerkeneind 13 iedere woensdag van 13u30 tot 16u30 iedere zaterdag van 9u tot 12u toeristisch infokantoor • Putsesteenweg 131 van dinsdag tot vrijdag van 10u tot 12u30 en van 13u30 tot 17u, iedere zaterdag en zondag van 10u tot 17u

GEMEENTE KALMTHOUT

Kerkeneind 13 B-2920 Kalmthout

03 620 22 11 info@kalmthout.be

www.kalmthout.be

Verantw. uitg.: Lukas Jacobs, burgemeester - Kerkeneind 13, 2920 Kalmthout

Profile for Gemeente Kalmthout

Magazine Tussen Hei en Maatjes - winter 2018  

Magazine Tussen Hei en Maatjes - winter 2018  

Advertisement