Page 1

*+ Vrijdag 30 november 2012

Montferland Run 2-12-2012

Langat verdedigt titel

Elke centimeter telt op het parcours

Nijboer koestert concept van de vreemde eend Pagina 3

Pagina 4

Tijs Groen begint in gouden roes aan Montferland Run Pagina 5


d’Olde Poort Kom naar de december kortingsmaand

%sale%

%

JAARLIJKSE SEIZOENS UITVERKOOP

%

De Groothandel voor ondernemend Europa www.oldepoort.nl - info@oldepoort.nl 0031-315-632893

Riezenweg 22-24 - 7071 PV Ulft Holland ma. t/m vr. 8.00 tot 17.00 za. van 8.00 tot 13.00


vrijdag 30 november 2012 De Gelderlander

extra | 3

PFIXX SOLAR MONTFERLAND RUN Parcours met ‘stroeve’ heuvels levert toch snelle tijden op

Carlo Jansen in 2011 met deelnemers Hilda Kibet (Nederland) en de toenmalige wereldkampioenen op de marathon Abel Kirui en Edna Kiplagat.

foto Theo Kock

Elke centimeter telt op het parcours Meters maken in het Montferland. Voor de recreant is het genieten tijdens de run, voor de topatleet telt iedere seconde en elke meter op het parcours.

meer voorstellen wanneer je al die groepen recreanten daar over de weg ziet lopen.” Aan het parcours wordt bijzonder veel aandacht besteed. Jansen: „De gemeente werkt daar goed aan mee. Zo lag de laatste bocht in het centrum eruit wegens wegwerkzaamheden, maar dan zorgt de gemeente ervoor dat die op tijd af is. Ze houden rekening met ons met hun planning. En in deze laatste dagen wordt het onverharde gedeelte bij de Oude Eltenseweg nog gladgestreken zodat er geen gaten in zitten.” De loop is overigens niet exact 15 kilometer maar is volgens de internationale richtlijnen een promille langer. Die extra vijftien meter zijn er om onzekerheden eruit te

halen. „Eén keer in de vijf jaar wordt het parcours door de atletiekunie heel precies nagemeten. Het ijken van de tikker op de fiets gebeurt voor en na de meting. Meerdere keren omdat de luchtdruk in de banden bij warmer weer anders kan zijn. De mensen die meten, volgen dan de ideale lijn; de kortste weg en via de binnenbochten. De route kan veranderen wanneer er onderweg een rotonde wordt aangelegd of een vluchtheuvel. Het leverde dit jaar een lichte aanpassing op dit jaar; van 49 centimeter.” De Montferland Run is een lastige loop. „Bij ons zijn de heuvels wat stroever. Toch wordt er relatief snel gelopen. Na de Peeskesbult daalt het parcours eigenlijk iets te

et geheim van een mooie hardloopwedstrijd zit hem in het parcours. De Montferland Run afficheert zich als een van de mooiste lopen in Nederland. De 15 kilometer lange wedstrijd begon ooit in 1996 als een

manier om de gemeente te promoten. Carlo Jansen, sinds het begin betrokken bij de organisatie: „Dat was nog voordat na de gemeentelijke herindeling van Didam en Bergh.” Met een kwinkslag: „We hebben destijds de nieuwe gemeente nog bedankt dat ze zich naar ons genoemd hebben.” Die eerste keer stonden er gelijk twee regionale toppers aan de start. Nu vinden elk jaar de wereldtoppers hun weg naar het gebied. „Bij de eerste editie was de weg nog niet eens afgesloten. We hadden uiteraard wel verkeersregelaars, maar verkeer kon gewoon de weg op. We hebben in de beginjaren ook op de weg van Beek naar Zeddam het fietspad gebruikt voor de loop. Dat kun je je nu niet

Kinderboeken Tosca Menten voor jeugdloop

Geoffrey Mutai aast op het nieuwe parcoursrecord van Philip Langat

‘S-HEERENBERG – Tosca Menten,

‘S-HEERENBERG – Wordt het Geof-

schrijver van het kinderboekenweekgeschenk 2012, stelt een aantal boeken ter beschikking aan de deelnemers van De Gelderlander Jeugdlopen. Tosca heeft voor 2012 tien ambassadeurs uit heel Nederland gekozen om haar te promoten. Eén van de ambassadeurs is de Stokkumse bijna-naamgenoot Toska Jansen. De 10-jarige deelneemster aan de jeugdloop had haar gevraagd om deze actie te doen. Onder de deelnemers worden 25 ‘Dummie de Mummie’ boeken verloot. De jeugdlopen beginnen om 12.15 uur en er zijn vijf leeftijdscategorieën.

fry Mutai, de snelste marathonloper van dit jaar uit Kenia? Of prolongeert zijn landgenoot Philip Langat zijn titel op de Montferland Run? De atleten moeten zondag in ’s-Heerenberg ook rekening houden met de Ethiopische marathontopper Getu Feleke en de Keniaan Dennis Kimetto. De zeventiende editie van de Montferland Run heeft sinds 2011 een nieuwe parcoursrecordhouder in de persoon van Philip Langat. De 32-jarige Keniaan snoepte met zijn tijd van 42,34 minuten vorig jaar twee seconden af van het door Haile Gebrselassie in 2007 ge-

door Jaap Rademaker

H

lopen oude record. Langat gaat in het Montferland deze keer de strijd aan met zijn landgenoot Geoffrey Mutai; officieus de snelste marathonloper ooit en in ieder geval dit jaar de atleet met de snelste marathon op zijn palmares. De in 1981 geboren Mutai klokte ooit 2.03.02 in Boston, maar die tijd werd niet erkend omdat die marathon niet aan de criteria van de IAAF voldoet. De 31-jarige atleet liep dit jaar in Berlijn 2.04.15, de snelste jaartijd en de vierde tijd ooit op de marathon. Mutai wil dit seizoen nog een toptijd neerzetten op de vijftien kilometer; daarom aast hij op

het parcoursrecord van de Montferland Run. Getu Feleke was al twee keer eerder te bewonderen in het Montferland. De donderdag 26 jaar oud geworden Ethiopiër was er in 2008 al bij; het was toen zijn eerste wedstrijd buiten zijn geboorteland. Feleke werd destijds zesde. Een jaar later evenaarde hij die prestatie in ’s-Heerenberg. Dennis Kimetto (Kenia) werd tweede op de marathon van Berlijn, achter Geoffrey Mutai. Bij de vrouwen zijn de ogen gericht op de Ethiopische Atsede Baysa. De 25-jarige atlete won dit jaar de marathon van Chicago in 2.22.03 uur.

veel. Atleten moeten dan wat inhouden. Als we het parcours andersom zouden lopen, zouden de tijden sneller zijn. Maar dan mis je toch de prachtige vergezichten die zo gewaardeerd worden.” De laatste jaren volgt Carlo Jansen de wedstrijd vanaf de motor. „Dat is niet alleen prettig omdat je dan de wedstrijd beter kunt zien, maar je kunt de wedstrijd ook een beetje sturen.” Ook als bijrijder op de motor die niet zelf stuurt. „Vorig jaar heb ik tegen de koploper gezegd dat hij moest gaan toen ik in de gaten kreeg dat de nummers twee en drie wat zwakker in de wedstrijd zaten.” Het gevolg was dat die nummer één Philip Langat het record van Haile Gebrselassie uit de boeken liep.

Olympische top drie liep eerder in Montferland ‘S-HEERENBERG – De drie atleten op

het podium van de olympische marathon in Londen hebben één ding gemeen. Zij liepen allen de vijftien kilometer in het Montferland. Olympisch kampioen Stephen Kiprotich deed mee in 2007 toen looplegende Haile Gebrselassie aan de start stond. De Oegandees was toen achttien jaar oud en liep één van zijn eerste wedstrijden buiten zijn geboorteland. Bronzen medaillewinnaar Wilson Kipsang liep er ook in 2007 en werd derde. De zilveren medaillist Abel Kirui verscheen vorig jaar als wereldkampioen aan de start in ’s-Heerenberg.


De Gelderlander vrijdag 30 november 2012

4 | extra

Kijk voor het laatste hardloopnieuws ook op: dg.nl/sport

TRADITIES Voormalig Europees kampioen marathon al vanaf het begin betrokken bij de Pfixx Solar Montferland Run

Nijboer koestert concept van de vreemde eend Met Gerard Nijboer als betrokken adviseur van het allereerste uur vaart de Montferland Run al jarenlang een vaste koers. „Het concept staat. Niets meer aan doen.”

Nijboer loopt nog driemaal per week ARNHEM – Gerard Nijboer loopt gemiddeld genomen drie keer per week. Op dinsdag en donderdag geeft hij training aan mensen die op Papendal hun brood verdienen. Als coördinator wegatletiek van de Atletiekunie is Nijboer daar geregeld te vinden. In het weekeinde staat meestal een rustige duurloop op het programma. „Liefst met mijn maatjes, op een stil bospad. Lekker een beetje bijkleppen. Verder fiets ik geregeld. Beter voor mijn knieën, die toch wat brakker beginnen te worden.” Op wedstrijden laat de voormalig Europees kampioen zich alleen zien als aandachtig toeschouwer en begeleider. De drang weer een startnummer op te spelden, heeft hij na zijn actieve carrière eigenlijk nooit meer gehad. „Ik ben in 1991 vrij resoluut gestopt. Aan de ene kant omdat ik geen afbreuk wilde doen aan mijn mooie carrière. Aan de andere kant miste ik ook het heilige vuur om op een minder niveau door te gaan. Ik heb het wel geprobeerd, omdat ik het advies kreeg ‘nu de schoorsteen maar eens te laten roken’. Maar meteen de eerste keer dat ik daar stond voor alleen mijn startgeld, dacht ik: ‘wat doe ik hier’. Ik heb het nooit meer gedaan.”

door

Peter Kemperman peter.kemperman@gelderlander.nl

V

an alle hardloopwedstrijden in Nederland is de Montferland Run misschien wel de meest vreemde eend in de bijt. Aan de ene kant een gelimiteerd deelnemersveld van 3.500 liefhebbers, aan de andere kant steevast toppers aan de start die eerder de beste waren in Berlijn en New York, op wereldkampioenschappen of zelfs de Olympische Spelen. Die unieke mix, van welbewust gekozen bescheidenheid tot overbluffend grootse aanpak, hoort bij die loop op de eerste decemberzondag in ’s-Heerenberg, vindt Gerard Nijboer. De voormalig Europees kampioen op de marathon (1982) en winnaar van olympisch zilver in 1980 in Moskou weet waar hij over praat. Vanaf de eerste editie, in 1996, is de 57-jarige oud-atleet uit Uffelte betrokken bij het wel en wee van de vijftien kilometer lange loop over de in de ijstijd gevormde heuvels tussen ’s-Heerenberg, Stokkum, Beek en Zeddam. Nijboer kan zich het eerste gesprek nog goed herinneren. „Het begon met ‘we genieten zo als we hier in de omgeving lopen, dat moeten onze deelnemers ook ervaren’. Van meet af aan was duidelijk dat de initiatiefnemers een loop voor ogen stond die moest uitblinken in schoonheid.”

Gerard Nijboer (l) tijdens een van de vorige edities van de Montferland Run in gezelschap van een andere oud-Europees kampioen Bram Som. Nijboer, destijds al gestopt met de wedstrijdsport, nam zijn taak als adviseur serieus. Hij liep het parcours niet alleen in de beoogde, maar ook in tegenovergestelde richting. Al snel werd hem duidelijk dat Carlo Jansen, de grote organisator, niet voor niets van beroep architect is. „Carlo had goed gekeken. De route precies andersom was misschien logischer geweest, maar bood minder doorkijkjes. Nu weet ik niet of je daar als loper alle-

maal op let als je in een wedstrijd zit, maar in het geval van de Montferland Run zou het zomaar kunnen. Ik denk namelijk dat men naar ’s-Heerenberg voor veel meer komt dan alleen het lopen van een mooie tijd.” Ook om die reden, meent Nijboer, moet het huidige concept worden gekoesterd. „Iedereen roemt de gastvrijheid, de gemoedelijkheid. Iedereen is tevreden. Natuurlijk spreekt een Zevenheuvelenloop

voor velen meer tot de verbeelding, maar de trouwe klanten van de Montferland Run doe je naar mijn mening geen plezier als je de schaalgrootte zou optrekken. Die goede sfeer van nu kan dan zomaar weg zijn. Zeker als je drie kwartier in een startvak moet staan. En los van het feit of je het zou willen; echt groot kan de Montferland Run nooit worden. Je kunt daar op en rond het parcours geen tienduizenden lopers en toe-

schouwers kwijt.” Dat het kleinschalige karakter de ambities om een topwedstrijd neer te zetten niet in de weg zit, bewijst de organisatie van de Montferland Run al vanaf het begin. Nog voordat Kenenisa Bekele en Sileshi Sihine wereldtoppers en olympische medailewinaars werden, stonden ze in ’s-Heerenberg aan de start. Maar ook de allergrootste, Haile Gebrselassie, werd door Carlo Jansen in het verleden

verleid in de Achterhoek aan de start te verschijnen. Hoe kan dat toch? Nijboer: „Het is niet alleen een kwestie van geld. Het gaat ook om contacten en die contacten weer uitbouwen tot relaties. Carlo is daar een meester in. Daarnaast hebben we in Nederland mazzel met Jos Hermens. Hij heeft met Global Sports Communication een van de grootste atletenbureaus van de wereld. Via Jos is altijd wat te regelen.”

Jansen deed dit jaar vooral zaken met Getaneh Tessema, die na zijn voortijdig afgebroken carrière als gevolg van een ongeluk atletenmakelaar werd. Tessema brengt komende zondag zijn talentvolle pupil en landgenoot Getu Feleke aan de start. De Ethiopiër was dit jaar op de marathon van Rotterdam met 2.04.50 goed voor de zevende jaartijd. Feleke gaat de strijd aan met onder meer Philip Langat en Geoffrey Mutai, de snelste marathonloper van dit jaar. Nijboer: „Je hebt altijd meerdere toppers nodig. Anders ontstaat er geen wedstrijd. Maar een hele buslading Kenianen aan de start is ook weer niet goed. Dan heb je geen idee meer wie tegen wie knokt. Wat dat betreft, is het in de Montferland Run vaak precies goed. Met ook achter die absolute wereldtoppers nog een strijd die op zichzelf interessant is.” De strijd tussen de Nederlanders bijvoorbeeld. Al is begin december niet de tijd dat ’s lands beste atleten hun piek beleven. Als ze er al zijn, maken ze er een veredelde training van. Nijboer: „Het is moeilijk er een Nederlands onderonsje van te maken. De Zevenheuvelenloop is net geweest, je hebt in deze tijd van het jaar het EK cross, de Warandeloop. En je zit ver in het naseizoen.” Eigenlijk in een soort rustperiode voor veel atleten. Om die reden kan de Montferland Run beter wat vroeger in het najaar of in het voorjaar gehouden worden. Nijboer: „Maar de kalender is overvol. Toen ik nog liep, had je jaarlijks tweehonderd wegwedstrijden in Nederland. Dat zijn er nu tweeduizend. En verhuizen betekent ook risico lopen. De Zevenheuvelenloop week eenmaal uit naar mei en wist niet hoe snel het daarna weer naar november terug moest. Sommige tradities moet je handhaven. Bij de Montferland Run hoort de beginnende winter, de kleinschaligheid en het stamppotbuffet na afloop. Het concept staat en is uniek. Niets meer aan doen.”

Peter Pas: van trouw deelnemer tot ‘energieke’ hoofdsponsor door Peter Kemperman ’S-HEERENBERG – Nog maar net aan-

getreden als de nieuwe hoofdsponsor zit Peter Pas, directeur van Pfixx Solar, zich er al vrolijk tegenaan te bemoeien. Hoogste tijd, zo vindt de in Lengel neergestreken Arnhemmer, voor het toevoegen van een bedrijvenloop aan het programma van de Montferland Run. „Het is de aard van het beestje. Als ik ergens instap, wil ik ook meedenken”, vertelt de 48-jarige ondernemer in de door zonnepanelen gedomineerde ontvangstruimte van zijn bedrijf. Het is donderdagmiddag vier uur, exact één etmaal voordat de werkweek in de ’s-Heerenbergse onderneming gezamenlijk wordt afgesloten. Niet met een borrel, maar door de hardloopspullen aan te trekken en te gaan rennen. „Elke keer weer een feestje”, zegt initiatiefnemer Pas, die bijna de helft van zijn werkne-

mers zo gek heeft gekregen mee te doen. Komende zondag moet blijken of de gezamenlijke trainingen zich ook vertalen in tijdwinst, maar nu al spreekt Pas van een succes. „Je leert elkaar op een andere manier kennen. Het vergroot de saamhorigheid. En het is gezond. Van lopen word je niet moe, maar krijg je juist energie.” Die visie heeft Pas ook kunnen overbrengen op andere ondernemingen op het ’s-Heerenbergse bedrijventerrein en zelfs de gemeente Montferland. „De wekelijkse training is al lang geen exclusief Pfixx Solar-uitje meer. Bedrijven om ons heen hebben zich aangesloten en de gemeente draagt ook bij. In eerste instantie richten we ons op de Montferland Run, maar nu al staat vast dat we na 2 december gewoon doorgaan met de wekelijkse training en de schema’s die daarbij horen. Omdat het voor heel veel meerwaarde zorgt.”

Peter Pas (m) samen met Rob Visser (l) en Bert van der Louw in actie tijfoto Jan van den Brink dens de wekelijkse vrijdagmiddagtraining. Dat woord, meerwaarde, valt even later in het gesprek opnieuw als de vraag op tafel komt waarom Pfixx Solar zijn ‘zonnig’ verdiende cent-

jes in de Montferland Run is gaan steken. Pas: „We willen graag op de Nederlandse markt doorbreken. Dankzij onze Solar Park-pro-

jecten in met name Duitsland kunnen we groot inkopen en de panelen hier in Nederland goedkoop aanbieden. Sowieso is de prijs van de panelen fors gedaald. Terwijl het rendement juist is toegenomen. Had je voor een paar jaar terug nog twaalf jaar nodig om als particulier je investering in zonnepanelen terug te verdienen, nu is dat nog maar zes jaar. En dan heb je daarna nog eens minimaal veertien jaar geen stroomkosten meer. Daarom is het goed juist nu onze naamsbekendheid te vergroten. De tijd is er rijp voor. Daarnaast voelen we ons als ’s-Heerenbergs bedrijf betrokken bij de Montferland Run. Het is toch geweldig dat in zo’n klein stadje zoiets moois en groots elk jaar kan plaatsvinden.” Het voortbestaan hing dit jaar even aan een zijden draad, omdat Wincanton overging in andere handen en terugtrad als de belangrijkste geldschieter. Pas: „Zo is het allemaal

begonnen. Carlo Jansen, de organisator, was op zoek naar een nieuwe hoofdsponsor en klopte ook bij ons aan. We waren meteen geïnteresseerd. Enerzijds om persoonlijke redenen, want ik loop al jaren mee en beleef daar heel veel plezier aan. Als recreant heb je het gevoel dat je met die wereldtoppers op loopt. In werkelijkheid zie je ze pas ruim een half uur later bij de finish weer terug, maar het gevoel dat je samen dezelfde prestatie hebt geleverd, overheerst. Los van mijn persoonlijke component, zagen we hier op kantoor meteen de match. Wij zijn ook bezig met energie, met een schoon milieu, met behoud en genieten van de natuur.” Pas plaatst de sponsoring van de Montferland Run onder ‘maatschappelijk verantwoord ondernemen’. „Veel bedrijven hebben daar de mond vol van, maar belijden het nauwelijks. Ik hoop dat wij nu

het goede voorbeeld geven. Ja, de consequenties moet je ook willen aanvaarden. Iets minder winst maken bijvoorbeeld. Daar is niet aan te ontkomen.” In een groeimarkt als die van de zonne(panelen)energie gaan de kosten voor de baat uit. Pas: „Je moet durven investeren. Maar dan wel in zaken die kunnen renderen. Ik denk wel te mogen zeggen dat we op de goede weg zijn. Dit jaar hebben we voor twintig megawatt geïnstalleerd. Dat was vorig jaar nog twaalf megawatt en in 2010 slechts vier megawatt. Maar nog praat je over kleine aantallen. In Duitsland is alleen in 2012 al zevenduizend megawatt aan installaties geplaatst. Duitsland produceert, afhankelijk van de regio, 14 tot 30 procent schone energie. In Nederland komen we niet veel verder dan 4 procent. We hebben dus nog een hele wereld te winnen. Ja, ik zie kansen. Enorme kansen.”

Tijs Groen begint in gouden roes aan Montferland Run door Dennis Kemperman ZEVENAAR – In een gouden roes

staat Tijs Groen komende zondag aan de start van de Montferland Run in ’s-Heerenberg. De Zevenaarse atleet (26) pakte namelijk afgelopen zondag zijn tweede nationale titel op de korte cross, tijdens de Warandeloop in Tilburg. Ook vorig jaar zegevierde hij daar. Maar waar hij toen ‘een week feestvierde’ voordat hij aan de start van de Montferland Run verscheen, is hij dit jaar veel meer gefocust op de loop van vijftien kilometer door de Montferlandse bossen. Groen, die beroepsgitarist is: „Vorig jaar had ik bovendien op de zaterdagavond voor de Montferland Run ook nog een optreden en lag ik laat in bed. De voorbereiding was dus eigenlijk bizar slecht. Ik liep ‘m vooral omdat ik het een leuke wedstrijd vind.” Desalniettemin liep de Zevenaarder vorig jaar met de besten mee. In zijn vierde Montferland Run liep hij toen in 48.19 naar een persoonlijk record én een dertiende plek. Dit jaar zit er meer in, denkt Groen. Ondanks het feit dat hij momenteel wel ‘crossbenen in plaats van asfaltbenen’ heeft, gaat hij voor een snelle tijd. „Ik wil sowieso een minuut sneller lopen, maar ook de grens van 47 minuten moet te doorbreken zijn. Het hangt er echter vanaf in hoeverre ik dan helemaal hersteld ben van de NK cross en of ik een halfuur echt diep kan gaan. Mijn voorbereiding is in ieder geval beter dan vorig jaar. En mijn gitaar heb ik al een tijd niet aangeraakt”, aldus de atleet van atletiekvereniging De Liemers. Het is wel een verschil, 15 kilometer over (voornamelijk) asfalt of 2,5 kilometer ‘crossen’ op een onverhard parcours. Toch kijkt Groen enorm uit naar zijn vijfde Montferland Run. De atleet, die dit jaar ook Nederlands kampioen werd op de drieduizend meter indoor: „Eigenlijk zijn wedstrijden op de weg veel leuker dan die op

de baan. Wegwedstrijden leven veel meer, er komen veel goede lopers op af en er is meer publiek. De cross is op dat gebied ook super.” Hoe sfeervol de ambiance ook moge zijn, afgelopen zondag brak het hem bijna op. Nadat hij aanvankelijk weggespurt was met de Belg Jan van den Broeck (aan de crossloop mochten ook buitenlandse deelnemers meedoen), leken de twee samen uit te maken wie de overwinning zou behalen. Maar de twee rekenden buiten Wouter Ploeger, die net als Groen aasde op de Nederlandse titel. Groen: „Ik hield een constante voorsprong op Jan, maar Wouter kwam terug. Dat had ik tijdens de wedstrijd niet in de gaten, het is niet goed om veel achterom te kijken. Op de baan of weg hoor je anderen aankomen, maar dat is bij de cross niet het geval. Ik hoorde alleen het publiek juichen, verder niets. Drie meter voor de streep stak ik mijn handen al in de lucht, maar op de streep scheelde het nog maar drie centimeter. Gelukkig heb ik uiteindelijk wel gewonnen”, lacht de atleet. Winnen zal Groen zondag in ’s-Heerenberg niet in het ijzersterke deelnemersveld. Het gaat hem vooral om een goede tijd. De Zevenaarder focust zich sinds kort meer op grote wegwedstrijden, zoals halve marathons en de Montferland Run. Zondag wacht de wedstrijd in ’s-Heerenberg, met een parkoers dat Tijs Groen goed kent. „Het is een zwaar, maar mooi parkoers. Ik train elke zondag in het Montferlandse bos. Dat is natuurlijk wel wat anders dan op de weg, maar het is dezelfde omgeving. Ik heb er in ieder geval veel zin in.” foto Jan van den Brink

Eén Nederlandse winnaar ‘S-HEERENBERG – De Nederlandse

marathonkampioen Patrick Stitzinger is de belangrijkste Nederlandse troef op de Montferland Run van komende zondag. Op ‘binnenlands’ gebied krijgt hij concurrentie van Dennis Licht en Tijs Groen. De 31-jarige Stitzinger werd in oktober Nederlands kampioen op de marathon in Eindhoven waar hij 2.16.51 klokte. Hij pakte daar zijn tweede Nederlandse titel, de Limburger had in maart van dit jaar al de titel op de halve marathon gewonnen. Naast Stitzinger is Dennis Licht een Nederlandse naam om in de gaten te houden. De 28-jarige atleet uit Apeldoorn werd in het verleden nationaal kampioen op de vijf kilometer (2011) en de drie kilometer steeple (2010). Hij eindigde dit jaar op het EK in het Finse Helsinki als zevende op de vijf kilometer. Nederlandse atleten komen

Michiel Otten, de enige Nederlander die de Montferland Run op zijn naam schreef. Dat was op de eerste editie in 1996. slechts sporadisch voor in de top vijf van de Montferland Run. De laatste keer dat dat gebeurde, was in 2006 toen Kamiel Maase vijfde werd in 44.38 minuten. De enige Nederlandse winnaar is Michiel

Otten, en dat was in 1996 op de eerste editie. Koen Raymaekers was vorig jaar de beste Nederlander in ‘s-Heerenberg, hij werd negende in een tijd van 45.38 minuten.


De Gelderlander vrijdag 30 november 2012

4 | extra

Kijk voor het laatste hardloopnieuws ook op: dg.nl/sport

TRADITIES Voormalig Europees kampioen marathon al vanaf het begin betrokken bij de Pfixx Solar Montferland Run

Nijboer koestert concept van de vreemde eend Met Gerard Nijboer als betrokken adviseur van het allereerste uur vaart de Montferland Run al jarenlang een vaste koers. „Het concept staat. Niets meer aan doen.”

Nijboer loopt nog driemaal per week ARNHEM – Gerard Nijboer loopt gemiddeld genomen drie keer per week. Op dinsdag en donderdag geeft hij training aan mensen die op Papendal hun brood verdienen. Als coördinator wegatletiek van de Atletiekunie is Nijboer daar geregeld te vinden. In het weekeinde staat meestal een rustige duurloop op het programma. „Liefst met mijn maatjes, op een stil bospad. Lekker een beetje bijkleppen. Verder fiets ik geregeld. Beter voor mijn knieën, die toch wat brakker beginnen te worden.” Op wedstrijden laat de voormalig Europees kampioen zich alleen zien als aandachtig toeschouwer en begeleider. De drang weer een startnummer op te spelden, heeft hij na zijn actieve carrière eigenlijk nooit meer gehad. „Ik ben in 1991 vrij resoluut gestopt. Aan de ene kant omdat ik geen afbreuk wilde doen aan mijn mooie carrière. Aan de andere kant miste ik ook het heilige vuur om op een minder niveau door te gaan. Ik heb het wel geprobeerd, omdat ik het advies kreeg ‘nu de schoorsteen maar eens te laten roken’. Maar meteen de eerste keer dat ik daar stond voor alleen mijn startgeld, dacht ik: ‘wat doe ik hier’. Ik heb het nooit meer gedaan.”

door

Peter Kemperman peter.kemperman@gelderlander.nl

V

an alle hardloopwedstrijden in Nederland is de Montferland Run misschien wel de meest vreemde eend in de bijt. Aan de ene kant een gelimiteerd deelnemersveld van 3.500 liefhebbers, aan de andere kant steevast toppers aan de start die eerder de beste waren in Berlijn en New York, op wereldkampioenschappen of zelfs de Olympische Spelen. Die unieke mix, van welbewust gekozen bescheidenheid tot overbluffend grootse aanpak, hoort bij die loop op de eerste decemberzondag in ’s-Heerenberg, vindt Gerard Nijboer. De voormalig Europees kampioen op de marathon (1982) en winnaar van olympisch zilver in 1980 in Moskou weet waar hij over praat. Vanaf de eerste editie, in 1996, is de 57-jarige oud-atleet uit Uffelte betrokken bij het wel en wee van de vijftien kilometer lange loop over de in de ijstijd gevormde heuvels tussen ’s-Heerenberg, Stokkum, Beek en Zeddam. Nijboer kan zich het eerste gesprek nog goed herinneren. „Het begon met ‘we genieten zo als we hier in de omgeving lopen, dat moeten onze deelnemers ook ervaren’. Van meet af aan was duidelijk dat de initiatiefnemers een loop voor ogen stond die moest uitblinken in schoonheid.”

Gerard Nijboer (l) tijdens een van de vorige edities van de Montferland Run in gezelschap van een andere oud-Europees kampioen Bram Som. Nijboer, destijds al gestopt met de wedstrijdsport, nam zijn taak als adviseur serieus. Hij liep het parcours niet alleen in de beoogde, maar ook in tegenovergestelde richting. Al snel werd hem duidelijk dat Carlo Jansen, de grote organisator, niet voor niets van beroep architect is. „Carlo had goed gekeken. De route precies andersom was misschien logischer geweest, maar bood minder doorkijkjes. Nu weet ik niet of je daar als loper alle-

maal op let als je in een wedstrijd zit, maar in het geval van de Montferland Run zou het zomaar kunnen. Ik denk namelijk dat men naar ’s-Heerenberg voor veel meer komt dan alleen het lopen van een mooie tijd.” Ook om die reden, meent Nijboer, moet het huidige concept worden gekoesterd. „Iedereen roemt de gastvrijheid, de gemoedelijkheid. Iedereen is tevreden. Natuurlijk spreekt een Zevenheuvelenloop

voor velen meer tot de verbeelding, maar de trouwe klanten van de Montferland Run doe je naar mijn mening geen plezier als je de schaalgrootte zou optrekken. Die goede sfeer van nu kan dan zomaar weg zijn. Zeker als je drie kwartier in een startvak moet staan. En los van het feit of je het zou willen; echt groot kan de Montferland Run nooit worden. Je kunt daar op en rond het parcours geen tienduizenden lopers en toe-

schouwers kwijt.” Dat het kleinschalige karakter de ambities om een topwedstrijd neer te zetten niet in de weg zit, bewijst de organisatie van de Montferland Run al vanaf het begin. Nog voordat Kenenisa Bekele en Sileshi Sihine wereldtoppers en olympische medailewinaars werden, stonden ze in ’s-Heerenberg aan de start. Maar ook de allergrootste, Haile Gebrselassie, werd door Carlo Jansen in het verleden

verleid in de Achterhoek aan de start te verschijnen. Hoe kan dat toch? Nijboer: „Het is niet alleen een kwestie van geld. Het gaat ook om contacten en die contacten weer uitbouwen tot relaties. Carlo is daar een meester in. Daarnaast hebben we in Nederland mazzel met Jos Hermens. Hij heeft met Global Sports Communication een van de grootste atletenbureaus van de wereld. Via Jos is altijd wat te regelen.”

Jansen deed dit jaar vooral zaken met Getaneh Tessema, die na zijn voortijdig afgebroken carrière als gevolg van een ongeluk atletenmakelaar werd. Tessema brengt komende zondag zijn talentvolle pupil en landgenoot Getu Feleke aan de start. De Ethiopiër was dit jaar op de marathon van Rotterdam met 2.04.50 goed voor de zevende jaartijd. Feleke gaat de strijd aan met onder meer Philip Langat en Geoffrey Mutai, de snelste marathonloper van dit jaar. Nijboer: „Je hebt altijd meerdere toppers nodig. Anders ontstaat er geen wedstrijd. Maar een hele buslading Kenianen aan de start is ook weer niet goed. Dan heb je geen idee meer wie tegen wie knokt. Wat dat betreft, is het in de Montferland Run vaak precies goed. Met ook achter die absolute wereldtoppers nog een strijd die op zichzelf interessant is.” De strijd tussen de Nederlanders bijvoorbeeld. Al is begin december niet de tijd dat ’s lands beste atleten hun piek beleven. Als ze er al zijn, maken ze er een veredelde training van. Nijboer: „Het is moeilijk er een Nederlands onderonsje van te maken. De Zevenheuvelenloop is net geweest, je hebt in deze tijd van het jaar het EK cross, de Warandeloop. En je zit ver in het naseizoen.” Eigenlijk in een soort rustperiode voor veel atleten. Om die reden kan de Montferland Run beter wat vroeger in het najaar of in het voorjaar gehouden worden. Nijboer: „Maar de kalender is overvol. Toen ik nog liep, had je jaarlijks tweehonderd wegwedstrijden in Nederland. Dat zijn er nu tweeduizend. En verhuizen betekent ook risico lopen. De Zevenheuvelenloop week eenmaal uit naar mei en wist niet hoe snel het daarna weer naar november terug moest. Sommige tradities moet je handhaven. Bij de Montferland Run hoort de beginnende winter, de kleinschaligheid en het stamppotbuffet na afloop. Het concept staat en is uniek. Niets meer aan doen.”

Peter Pas: van trouw deelnemer tot ‘energieke’ hoofdsponsor door Peter Kemperman ’S-HEERENBERG – Nog maar net aan-

getreden als de nieuwe hoofdsponsor zit Peter Pas, directeur van Pfixx Solar, zich er al vrolijk tegenaan te bemoeien. Hoogste tijd, zo vindt de in Lengel neergestreken Arnhemmer, voor het toevoegen van een bedrijvenloop aan het programma van de Montferland Run. „Het is de aard van het beestje. Als ik ergens instap, wil ik ook meedenken”, vertelt de 48-jarige ondernemer in de door zonnepanelen gedomineerde ontvangstruimte van zijn bedrijf. Het is donderdagmiddag vier uur, exact één etmaal voordat de werkweek in de ’s-Heerenbergse onderneming gezamenlijk wordt afgesloten. Niet met een borrel, maar door de hardloopspullen aan te trekken en te gaan rennen. „Elke keer weer een feestje”, zegt initiatiefnemer Pas, die bijna de helft van zijn werkne-

mers zo gek heeft gekregen mee te doen. Komende zondag moet blijken of de gezamenlijke trainingen zich ook vertalen in tijdwinst, maar nu al spreekt Pas van een succes. „Je leert elkaar op een andere manier kennen. Het vergroot de saamhorigheid. En het is gezond. Van lopen word je niet moe, maar krijg je juist energie.” Die visie heeft Pas ook kunnen overbrengen op andere ondernemingen op het ’s-Heerenbergse bedrijventerrein en zelfs de gemeente Montferland. „De wekelijkse training is al lang geen exclusief Pfixx Solar-uitje meer. Bedrijven om ons heen hebben zich aangesloten en de gemeente draagt ook bij. In eerste instantie richten we ons op de Montferland Run, maar nu al staat vast dat we na 2 december gewoon doorgaan met de wekelijkse training en de schema’s die daarbij horen. Omdat het voor heel veel meerwaarde zorgt.”

Peter Pas (m) samen met Rob Visser (l) en Bert van der Louw in actie tijfoto Jan van den Brink dens de wekelijkse vrijdagmiddagtraining. Dat woord, meerwaarde, valt even later in het gesprek opnieuw als de vraag op tafel komt waarom Pfixx Solar zijn ‘zonnig’ verdiende cent-

jes in de Montferland Run is gaan steken. Pas: „We willen graag op de Nederlandse markt doorbreken. Dankzij onze Solar Park-pro-

jecten in met name Duitsland kunnen we groot inkopen en de panelen hier in Nederland goedkoop aanbieden. Sowieso is de prijs van de panelen fors gedaald. Terwijl het rendement juist is toegenomen. Had je voor een paar jaar terug nog twaalf jaar nodig om als particulier je investering in zonnepanelen terug te verdienen, nu is dat nog maar zes jaar. En dan heb je daarna nog eens minimaal veertien jaar geen stroomkosten meer. Daarom is het goed juist nu onze naamsbekendheid te vergroten. De tijd is er rijp voor. Daarnaast voelen we ons als ’s-Heerenbergs bedrijf betrokken bij de Montferland Run. Het is toch geweldig dat in zo’n klein stadje zoiets moois en groots elk jaar kan plaatsvinden.” Het voortbestaan hing dit jaar even aan een zijden draad, omdat Wincanton overging in andere handen en terugtrad als de belangrijkste geldschieter. Pas: „Zo is het allemaal

begonnen. Carlo Jansen, de organisator, was op zoek naar een nieuwe hoofdsponsor en klopte ook bij ons aan. We waren meteen geïnteresseerd. Enerzijds om persoonlijke redenen, want ik loop al jaren mee en beleef daar heel veel plezier aan. Als recreant heb je het gevoel dat je met die wereldtoppers op loopt. In werkelijkheid zie je ze pas ruim een half uur later bij de finish weer terug, maar het gevoel dat je samen dezelfde prestatie hebt geleverd, overheerst. Los van mijn persoonlijke component, zagen we hier op kantoor meteen de match. Wij zijn ook bezig met energie, met een schoon milieu, met behoud en genieten van de natuur.” Pas plaatst de sponsoring van de Montferland Run onder ‘maatschappelijk verantwoord ondernemen’. „Veel bedrijven hebben daar de mond vol van, maar belijden het nauwelijks. Ik hoop dat wij nu

het goede voorbeeld geven. Ja, de consequenties moet je ook willen aanvaarden. Iets minder winst maken bijvoorbeeld. Daar is niet aan te ontkomen.” In een groeimarkt als die van de zonne(panelen)energie gaan de kosten voor de baat uit. Pas: „Je moet durven investeren. Maar dan wel in zaken die kunnen renderen. Ik denk wel te mogen zeggen dat we op de goede weg zijn. Dit jaar hebben we voor twintig megawatt geïnstalleerd. Dat was vorig jaar nog twaalf megawatt en in 2010 slechts vier megawatt. Maar nog praat je over kleine aantallen. In Duitsland is alleen in 2012 al zevenduizend megawatt aan installaties geplaatst. Duitsland produceert, afhankelijk van de regio, 14 tot 30 procent schone energie. In Nederland komen we niet veel verder dan 4 procent. We hebben dus nog een hele wereld te winnen. Ja, ik zie kansen. Enorme kansen.”

Tijs Groen begint in gouden roes aan Montferland Run door Dennis Kemperman ZEVENAAR – In een gouden roes

staat Tijs Groen komende zondag aan de start van de Montferland Run in ’s-Heerenberg. De Zevenaarse atleet (26) pakte namelijk afgelopen zondag zijn tweede nationale titel op de korte cross, tijdens de Warandeloop in Tilburg. Ook vorig jaar zegevierde hij daar. Maar waar hij toen ‘een week feestvierde’ voordat hij aan de start van de Montferland Run verscheen, is hij dit jaar veel meer gefocust op de loop van vijftien kilometer door de Montferlandse bossen. Groen, die beroepsgitarist is: „Vorig jaar had ik bovendien op de zaterdagavond voor de Montferland Run ook nog een optreden en lag ik laat in bed. De voorbereiding was dus eigenlijk bizar slecht. Ik liep ‘m vooral omdat ik het een leuke wedstrijd vind.” Desalniettemin liep de Zevenaarder vorig jaar met de besten mee. In zijn vierde Montferland Run liep hij toen in 48.19 naar een persoonlijk record én een dertiende plek. Dit jaar zit er meer in, denkt Groen. Ondanks het feit dat hij momenteel wel ‘crossbenen in plaats van asfaltbenen’ heeft, gaat hij voor een snelle tijd. „Ik wil sowieso een minuut sneller lopen, maar ook de grens van 47 minuten moet te doorbreken zijn. Het hangt er echter vanaf in hoeverre ik dan helemaal hersteld ben van de NK cross en of ik een halfuur echt diep kan gaan. Mijn voorbereiding is in ieder geval beter dan vorig jaar. En mijn gitaar heb ik al een tijd niet aangeraakt”, aldus de atleet van atletiekvereniging De Liemers. Het is wel een verschil, 15 kilometer over (voornamelijk) asfalt of 2,5 kilometer ‘crossen’ op een onverhard parcours. Toch kijkt Groen enorm uit naar zijn vijfde Montferland Run. De atleet, die dit jaar ook Nederlands kampioen werd op de drieduizend meter indoor: „Eigenlijk zijn wedstrijden op de weg veel leuker dan die op

de baan. Wegwedstrijden leven veel meer, er komen veel goede lopers op af en er is meer publiek. De cross is op dat gebied ook super.” Hoe sfeervol de ambiance ook moge zijn, afgelopen zondag brak het hem bijna op. Nadat hij aanvankelijk weggespurt was met de Belg Jan van den Broeck (aan de crossloop mochten ook buitenlandse deelnemers meedoen), leken de twee samen uit te maken wie de overwinning zou behalen. Maar de twee rekenden buiten Wouter Ploeger, die net als Groen aasde op de Nederlandse titel. Groen: „Ik hield een constante voorsprong op Jan, maar Wouter kwam terug. Dat had ik tijdens de wedstrijd niet in de gaten, het is niet goed om veel achterom te kijken. Op de baan of weg hoor je anderen aankomen, maar dat is bij de cross niet het geval. Ik hoorde alleen het publiek juichen, verder niets. Drie meter voor de streep stak ik mijn handen al in de lucht, maar op de streep scheelde het nog maar drie centimeter. Gelukkig heb ik uiteindelijk wel gewonnen”, lacht de atleet. Winnen zal Groen zondag in ’s-Heerenberg niet in het ijzersterke deelnemersveld. Het gaat hem vooral om een goede tijd. De Zevenaarder focust zich sinds kort meer op grote wegwedstrijden, zoals halve marathons en de Montferland Run. Zondag wacht de wedstrijd in ’s-Heerenberg, met een parkoers dat Tijs Groen goed kent. „Het is een zwaar, maar mooi parkoers. Ik train elke zondag in het Montferlandse bos. Dat is natuurlijk wel wat anders dan op de weg, maar het is dezelfde omgeving. Ik heb er in ieder geval veel zin in.” foto Jan van den Brink

Eén Nederlandse winnaar ‘S-HEERENBERG – De Nederlandse

marathonkampioen Patrick Stitzinger is de belangrijkste Nederlandse troef op de Montferland Run van komende zondag. Op ‘binnenlands’ gebied krijgt hij concurrentie van Dennis Licht en Tijs Groen. De 31-jarige Stitzinger werd in oktober Nederlands kampioen op de marathon in Eindhoven waar hij 2.16.51 klokte. Hij pakte daar zijn tweede Nederlandse titel, de Limburger had in maart van dit jaar al de titel op de halve marathon gewonnen. Naast Stitzinger is Dennis Licht een Nederlandse naam om in de gaten te houden. De 28-jarige atleet uit Apeldoorn werd in het verleden nationaal kampioen op de vijf kilometer (2011) en de drie kilometer steeple (2010). Hij eindigde dit jaar op het EK in het Finse Helsinki als zevende op de vijf kilometer. Nederlandse atleten komen

Michiel Otten, de enige Nederlander die de Montferland Run op zijn naam schreef. Dat was op de eerste editie in 1996. slechts sporadisch voor in de top vijf van de Montferland Run. De laatste keer dat dat gebeurde, was in 2006 toen Kamiel Maase vijfde werd in 44.38 minuten. De enige Nederlandse winnaar is Michiel

Otten, en dat was in 1996 op de eerste editie. Koen Raymaekers was vorig jaar de beste Nederlander in ‘s-Heerenberg, hij werd negende in een tijd van 45.38 minuten.


SLANKE DRAAIFAUTEUILS met sta-op-hulp Comfortabel en soft zittende draaifauteuil met uniek sta-op-systeem en soepel leder

ulzebosch: Tip van Erik H gerige ‘Geen opdrin aar in alle verkopers, m juiste rust met het keuze erantwoorde advies een v maken.‘


vrijdag 30 november 2012 De Gelderlander

extra | 7

Het parcoursrecord van Bizunesh Bekele (Ethiopië) uit 2005

3.14 3.14 3.14 3.14

3.14 3.14 3.15 3.14

afstand in kilometers 0

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

km-tijd 2.50 2.50

8.30 11.21 14.11 17.01 19.52 22.42 25.32 28.23 31.13 34.03 36.54 39.44 42.34 min. min. min. min. min. min. min. min. min. min. min. min. min.

2.51

2.50

3

4

1

Beek

2

5 6

2.50

2.51

2.50

2.50

2.51

7

8

9

10

11

12

13

Herkomst - provincie

Patrick Makau (Kenia) Wilson Kipsang (Kenia) Haile Gebrselassie (Ethiopië) Geoffrey Kiprono (Kenia) Dennis Kipruto (Kenia) Ayele Abshero (Ethiopië)

2011 2011 2008 2012 2012 2012

Overige provincies Zuid-Holland Noord-Holland 3 2 Overijssel 3 3 Utrecht 6 NoordBrabant 7

2.03.38 2.03.42 2.03.59 2.04.15 2.04.16 2.04.23

2.50 2.51

start 12.15u 10.45u 12.00u

15

Zeddam

eg sew n lte

N317

Kas t

Stokkum s e w n eg Elte

76%

14

kse weg

an j

laa n

e

4

2.51

eg sw ke es Pe

3

6

afstand 1 km (jeugdlopen) 7,5 km 15 km

Gelderland 2

5

Bee

Snelste marathonlopers Hebben allen de Montferland Run gelopen

2.50

E de Ou

Patrick Makau na zijn wereldrecord op de marathon in Berlijn in 2011

1

2.51 2.50

afstand in kilometers 0

Wereldtoppers De Montferland Run is gastheer geweest voor de absolute wereldtop van de marathon. De zes snelste marathonlopers aller tijden hebben allemaal een keer hun opwachting gemaakt in 's-Heerenberg. De meest aansprekende naam was Haile Gebrselassie, de Ethiopiër die in 2007 de Montferland Run won in een parcoursrecord van 42.36 minuten. Patrick Makau, de snelste marathonloper ooit, was wel in 's-Heerenberg maar verscheen niet aan de start. De Keniaan was erbij in 2010 maar toen werd de Montferland Run afgelast vanwege ijzel en sneeuw.

5.40 min.

Camp huys enwe g w gse eg r e ‘s Heerenb start Slotlaan

Dri ehe uve len weg

3.14

2.50 min.

Zeddamse weg

km-tijd 3.14 3.14 3.14 3.14 3.15 3.14

70 60 50 40 30 20 10 0

Oud e El ten sew eg

hoogte in meters

3.14 6.28 9.42 12.56 16.11 19.25 22.39 25.53 29.07 32.22 35.36 38.50 42.04 45.18 48.32 min. min. min. min. min. min. min. min. min. min. min. min. min. min. min.

hoogte in meters

70 60 50 40 30 20 10 0

Het parcoursrecord van Philip Langat (Kenia) uit 2011

's-Heerenberg 's-Heerenber s He s-He Heerenber eere rrgg finish Molenstraat

Aantal deelnemers 15 km 3.000

Afgelast wegens slecht weer

2.500 2.000 1.500

1.981

0 1.000 325

500 0

Leeftijd beide afstanden 2% : < 19 jaar 5% : 20-24 jaar 6% : 25-29 jaar 8% : 30-34 jaar

Totaal aantal deelnemers:

3.049

10% : 35-39 jaar

Aantal mannen/vrouwen 16% : 40-44 jaar

7,5 km

55% 17% : 45-49 jaar

15 km

45%

11% : 55-59 jaar 5% : 60-64 jaar 2% : 65 > jaar

Geoffrey Mutai

Geoffrey Mutai (1981) Kenia - 1e marathon Boston (2011) in 2.03.02 (snelste tijd ooit maar geen erkend wereldrecord). - 1e marathon New York (2011) in parcoursrecord 2.05.06. - 1e marathon Berlijn (2012) in 2.04.15, snelste marathontijd in 2012. Winnaar World Major (2011/2012), klassement vijf grootste marathons

jongste oudste deelnemer deelnemer 10 jaar

78 jaar 1455 14

Getu Feleke (1986) Ethiopië - 1e marathon Amsterdam (2010). - 2e marathon Rotterdam (2012). - Liep zijn eerste wedstrijd buiten Ethiopë op de Montferland Run in 2008.

Dennis Kimetto (1991) Kenia - 2e marathon Berlijn (2012) in 2.04.16, snelste debuut van een marathonloper ooit. - Wereldrecordhouder op de 25 kilometer, 1.11.18, gelopen in Berlijn 2012.

Philip Langat (1990) Kenia - 1e Montferland Run 2011 in nieuw Atsede Baysa (1987) Ethiopië parcoursrecord 42.34. - 1e marathon Chicago (2012) in - 1e Singelloop Breda (2012) op de 2.22.03. halve marathon. - 1e marathon Istanbul (2007), Parijs - 2e op de tien kilometer van Boston. (2009, 2010) en Xiamen (2010). - 11e WK marathon 2007 in Udine.

De snelste tijden top 5 1

Leeftijd deelnemers

Atsede Baysa

Favorieten

31% 69%

17% : 50-54 jaar

2011

2010

2009

2008

2007

2006

2005

2004

2003

2002

2001

2000

1999

1998

1997

1996

0

2

gem. leeftijd

3

253jaar 44

5

4

Philip Langat (Kenia) Haile Gebrselassie (Ethiopië) Nicholas Kamakya Manza (Kenia) Kenenisa Bekele (Ethiopië) Ali Mabrouk El Zaidi (Libië) Wilfred Murgor (Kenia)

2011 2007 2009 2001 2007 2009

42:34 42.36 42.38 42.42 42.42 42.47

1 Bizunesh Bekele (Ethiopië)

Bizunesh Bekele (Ethiopië) 2 Lornah Kiplagat (Nederland) 3 Derebe Alemu (Ethiopië) 4 Abebech Afework (Ethiopië) 5 Edna Kiplagat (Kenia)

2005 2004 2008 2007 2011 2011 infographic

48.32 48.35 48.49 48.50 49.17 49.42 MM/FV


Montferland Run  

De Montferland Run special is een redactionele uitgave van De Gelderlander.