Page 1

* de Gelderlander

WOENSDAG 12 MAART 2014

4 Yvonne Vruggink is uitvaartfotografe ĂŠn juf van groep 3 op basisschool De Haven in Doetinchem.

Uitvaartbijlage

Het laatste afscheid Eten en drank steeds belangrijker bij rouw EXTRA 3

Fotoreportage: tijdens je uitvaart tot leven komen EXTRA 4

Digitale wereld rukt ook op in uitvaartland EXTRA 6


34

www.gelderlander.nl woensdag 12 maart 2014

Monuta Bollen staat dag en nacht voor u klaar. Ook als u niet of elders verzekerd bent.

Wat blijft is

de emotie...

Bollen Telefoon: (024) 845 49 08 Monuta Bollen Dokter Huijgenhof 18 6663 DV LENT E: pbollen@monuta.nl I: www.monutabollen.nl

Eenvoudig, betrouwbaar en veilig adverteren in Brabants Dagblad De Gelderlander

Voor eenheid in alle rouwuitingen

Professioneel Om een uitvaart nog persoonlijker te maken zijn er verschillende producten ontwikkeld die ervoor kunnen zorgen dat elke uitvaart uniek is. Rouwkaart, advertentie, condoleance-site, memorial panel, kistloper, banner, memorial card en grafmarkeringen waarborgen allemaal die eigen herkenbare stijl. Net als bij de advertenties kunt u rekenen op dezelfde snelheid en zorgvuldigheid die u van ons gewend bent. Tijdelijke grafmarkering

Rouwadvertenties.nu

Rouwkaart Memorial card

Een uitvaart moet passen bij de betrokkenen en een afspiegeling zijn van het leven van de overledene. Het gaat dus steeds meer om maatwerk en individualiteit, waarbij het voor de nabestaanden mogelijk wordt hun verbondenheid tot uiting te brengen.

Meer informatie Heeft u vragen of wilt u meer informatie dan kunt u contact met ons opnemen via 0341-352880 of hellenique@rouwadvertenties.nu. Wij leveren alleen via de uitvaartverzorger.

Telefoon (0341) 352880

Lid van Vereniging Toeleveranciers Uitvaartbranche


EXTRA 3

DE GELDERLANDER WOENSDAG 12 MAART 2014

VOORWOORD

Een rijkelijk besproeide après-crematie door Dorine Steenbergen

‘Denk eraan, na afloop gaan jullie flink aan de drank!’ Toen we bij De Gelderlander alweer vele jaren geleden afscheid moesten nemen van Monique, de populaire secretaresse van de Nijmeegse stadsredactie, kregen we dit op ons hart gedrukt. Monique was ernstig ziek en haar aangekondigde dood regisseerde zij zelf tot in de puntjes. Haar grootste wens was dat wij er na afloop van haar crematie een zo vrolijk en gezellig mogelijk drankgelag van zouden maken. Met lekkere hapjes, maar vooral met heel veel drank. Zelf had ze daartoe al het een en ander geregeld.

Bij Applebee’s in Dukenburg – ze kwam er zelf graag – had ze instructies achtergelaten dat bij de nazit van haar crematie de glazen gevuld dienden te blijven. Zo geschiede. Het werd een rijkelijk besproeide après-crematie waar we vreselijk mooie herinneringen hebben opgehaald aan Monique en alles wat we samen met haar hadden beleefd. Monique is al vele jaren dood en Applebee’s bestaat niet meer. Toch komt gemiddeld eens per jaar dat gedenkwaardige afscheid van haar weer eens ter sprake. Reageren? Mail: d.steenbergen@gelderlander.nl

䡵 Monique (rechts) met haar collega’s Marjo en Marie-José. eigen foto

Huilen, lachen, eten, huilen Begrafenisrituelen veranderen. De nazit met koffie en cake maakt plaats voor tapas, high tea of oesters en champagne. door Eva Wassenburg

B

egrafenisondernemers zien het steeds vaker: de overledene wordt steeds uitbundiger ‘uitgezwaaid’. Soms zelfs met oesters en

champagne. Dat zegt Jeanette Diepenbroek, auteur van het boek Wat eet je op een begrafenis? Ze deed onderzoek naar ‘culinaire troost’ door de eeuwen heen en in verschillende culturen. „De Nederlandse uitvaart is in de loop der tijd steeds kariger geworden. Dood is lang weggestopt in ons gezamenlijke bewustzijn. Ik denk dat het heel belangrijk is om de dood meer naar ons toe te halen. Aan het eind gaan we dood, daar kunnen we niets aan veranderen. Dus we moeten er het beste van maken.” Volgens Diepenbroek smachten mensen naar een uitgebreid ritueel om afscheid te nemen van hun dierbaren. „Daarbij hoort lachen, huilen en eten. Met een uitvaart eer je de overledene, deel je verdriet met elkaar en vier je het leven dat er nog is. Rituelen horen bij belangrijke momenten in het leven, geboorte, huwelijk en sterven. Maar die tradities worden steeds opnieuw uitgevonden. Zo verandert ook het sinterklaasfeest omdat de traditionele Zwarte Piet niet meer in deze tijd past.” Diepenbroek ziet steeds vaker champagne en oesters op uitvaar-

䡵 Tijdens de nazit van begrafenissen wordt steeds vaker champagne geschonken. foto Hollandse Hoogte

ten. „Champagne als oppepper en oesters als levenssymbool.” Geven met name ouderen nog de voorkeur aan koffie en cake op hun uitvaart, de meeste respondenten op een onderzoek van Yarden (uit 2010) willen meer. Eén op de vijf kiest voor tapas en rosé, 15 procent wil een high tea, 11 procent wil bier en bitterballen en bijna één op de tien wil een exclusief buffet met champagne. Dat merkt ook Reinier Gort van Ilya Uitvaartzorg. „Ik zie dat mensen steeds vaker een borrel drinken op de overledene; pa dronk jenever dus we heffen samen het glas. Ook wordt er na afloop vaak uitgebreid geluncht met een groot gezelschap. Dat gebeurt op

COLOFON Redactionele leiding: Dorine Steenbergen Vormgeving: Carmen Dwarkasing Aan dit nummer werkten mee: Yvonne Jansen, Anne Nijtmans, Eva Wassenburg Foto voorpagina: Yvonne Vruggink

een plek buiten het crematorium omdat daar de volgende nog tijdens de koffie binnenkomt. Daar word je niet vrolijk van.” Gort merkt dat mensen een sobere crematie of uitvaart willen, zonder poespas en het geld dat ze uitsparen gebruiken voor een bijzonder samenzijn na het officiële gedeelte. „Met een pianist of een band wordt het vaak heel gezellig. Dat zijn geweldige momen-

Ik zie dat mensen steeds vaker een borrel drinken op de overledene Reinier Gort, Ilya Uitvaartzorg

dg.nl/bijlagen Op deze site kunt u deze special vinden als pdf. Alle vorige specials treft u ook aan op onze site.

ten waar mensen met veel warmte op terugkijken.”„Dat komt weer terug”, voorspelt Diepenbroek. „Kijk naar de spectaculaire begrafenissen van sommige BN’ ers. Dat begon in de kunstenaarswereld en sijpelt langzaam door naar ons, gewone mensen.” Begrafenissen waren tot diep in de middeleeuwen meerdaagse feesten met drank en eten. Er werden speciale bieren gebrouwen (droefbier) en speciale broden en koeken gebakken (leedkoek en troostbollen). Mensen staken zich diep in de schulden voor begrafenismalen en gingen er zelfs aan failliet. De uitvaart werd schertsend ‘zuipvaart’ genoemd.

Deze Extra is een redactionele bijlage van:

Na de Reformatie in de zestiende eeuw ging er een calvinistische wind waaien. Feestmalen op dezelfde dag als de begrafenis werden verboden. Al bleef men daags erna bij elkaar komen om te dansen op het graf. Toen ook warme maaltijden taboe werden verklaard, zette dat de toon voor copieuze koude schotels. Een van de laatste uitvaarten die Reinier Gort organiseerde, leek daar op. Een bekende Nederlandse acteur wilde na zijn dood een feestje. In zijn eigen stamkroeg. „Met 150 begrafenisgasten in een bruin café, een vuur buiten en volop eten. Het was top. Iedereen zei ook: ‘Die ouwe heeft het goed geregeld!’”

*+

Wilt u adverteren in een van onze specials neem dan contact op: in de regio Nijmegen: advertenties.nijmegen@gelderlander.nl, 024-3650646, in de regio Arnhem/Doetinchem: advertenties.doetinchem@gelderlander.nl, 0314-372123


4 EXTRA

Tijdens je uitvaart Drie dagen per week is Yvonne Vruggink juf Yvonne van groep 3 op basisschool De Haven in Doetinchem. Daarnaast fotografeert ze uitvaarten. „Ik ben dankbaar dat ik zo dichtbij mag komen.” door Dorine Steenbergen

ALLES IS MOGELIJK 䢇

Yvonne Vruggink spreekt van tevoren de wensen door van nabestaanden. Willen ze alleen de uitvaart in beeld gebracht, of ook het opgebaard liggen, het sluiten van de kist en de nazit. Zijn er momenten waarop de familie haar aanwezigheid liever even niet wenst. Uitvaartverzorgers wijzen nabestaanden op de mogelijkheid van een fotoreportage door Yvonne Vruggink. Nabestaanden krijgen altijd eerst inzage in het fotoalbum voordat zij het laat afdrukken. „Dan kan ik bijvoorbeeld naar believen sommige aanwezigen nadrukkelijker in beeld brengen.” Zij biedt een basispakket (450 euro) en een totaalpakket (599 euro). Het verschil tussen die twee zit in haar uren aanwezigheid. In beide gevallen krijgen nabestaanden zowel een fotoalbum als een foto-dvd. uitvaartinbeeld.com

F

otograferen deed ze altijd al graag. Toen ze in 2009 een half jaar met onbetaald verlof in Michigan verbleef, in het uiterste noorden van de Verenigde Staten, waren de camera en zij onafscheidelijk. „Daar, tegen de Canadese grens aan, is de natuur overweldigend. Ik wilde alles vastleggen.” Weer terug in Hengelo, in de Achterhoek, pakte ze haar deeltijdbaan op als juf van groep 3 op basisschool De Haven in Doetinchem. Al gauw kwam ze tot het besef dat ze iets miste: creativiteit. Die uitlaatklep vond Yvonne Vruggink (31) in de fotografie. Bij de inmiddels niet meer bestaande Fotostudio Pillen Beskers in Lichtenvoorde leerde ze de kneepjes van het vak. Met een vriendin besprak ze de draai die ze aan haar leven wilde geven. Het lesgeven combineren met fotografie. Bijzondere portretfoto’s en huwelijksreportages. Maar vooral ook uitvaartfotografie. Ze koestert grote bewondering voor mensen in de uitvaartbranche. Daar wilde ze ook zelf iets in betekenen. „De dood is rauw en

puur. Alles valt weg wat ooit zo belangrijk was. Status, geld, carrière. Alleen de emotie blijft over.” De vriendin beaamde dat Vruggink ‘een type’ was voor uitvaartfotografie. „Ik verbind me graag met mensen. Zowel in het onderwijs als in de fotografie.” Het toeval wilde dat de vader van die vriendin twee maanden later overleed. „Ze belde me op en stelde voor dat ik zijn uitvaart zou fotograferen.” Dat was voor Yvonne Vruggink de vuurproef die ze glansrijk doorstond. Inmiddels heeft ze zo’n vijftien uitvaartreportages op haar naam staan, zowel van begrafenissen als van crematies. Haar ingetogen gedrag maakt niet alleen indruk op nabestaan-

De traan, maar ook de glimlach, linten, rouwkransen en de kist met een kindertekening Yvonne Vruggink

den, maar ook op uitvaartverzorgers. „Je bent aanwezig op de juiste momenten, maar tegelijkertijd ook onzichtbaar”, complimenteerde een van hen haar. Het heeft Yvonne Vruggink zelfverzekerd gemaakt. „Ik ben dankbaar dat ik zo dichtbij mag komen bij een zeer intieme familieaangelegenheid. Ik ben de enige in de kerk of het uitvaartcentrum die rondloopt. Dat vereist aanvoelen hoe ik me daar beweeg. Een flits gebruik ik niet, dat zou te storend zijn. Wel lenzen waarmee ik de hele zaal, de kist en de aanwezigen in beeld krijg. Zodat ik de liefde van de nabestaanden voor de overledene kan vastleggen. Foto’s van handen die elkaar vasthouden, armen die troostend om elkaar heen worden geslagen. De traan dus, maar ook de glimlach om een mooie herinnering, de bloemen, de linten aan de rouwkransen, een kindertekening op de kist.” Inmiddels brengen verschillende uitvaartverzorgers haar werk onder de aandacht. De uitvaarten zelf zijn misschien wel het belangrijkste visitekaartje. „Wie mij aan het werk ziet, herinnert zich dat later als er iemand overlijdt.” Van de foto’s maakt ze thuis een fotoalbum. Daar doorheen vlecht ze passages uit de liturgie, details van de rouwkransen en strofes van gedichten die zijn voorgedragen. Of andere elementen die kenmerkend waren voor de overledene. „Ik was ooit bij de uitvaart van een fanatieke mountainbiker. Zijn fiets vormt de rode draad in het fotoalbum.”


EXTRA 5

DE GELDERLANDER WOENSDAG 12 MAART 2014

tot leven komen

Zo is het uitvaartalbum niet alleen een weergave van de dag zelf, maar tevens een boek dat de persoonlijkheid van de overledene weergeeft. Een uitvaart beleven mensen in een roes, zal iedereen beamen die ermee te maken had. „Pas als ze door het fotoalbum bladeren zien ze wie er allemaal bij het afscheid waren. Dat het een dag

vol hagel en sneeuw was, weten ze vaak nog wel. Maar niet dat toen de kist in de aarde zakte, de zon even doorbrak. Of dat de krokussen op het grasveld bij het crematorium uitbundig in bloei stonden. Ook voor díe beelden zorg ik, ook die horen bij de herinnering aan die dag.” Zo wordt het fotoalbum een kostbaar document dat uit de kast

kan worden gepakt als daar behoefte aan is. Als een manier om die dag te herinneren, het verdriet te delen met mensen die er niet bij zijn geweest of als herinnering voor later voor jonge kinderen. Yvonne Vruggink spreekt graag in contrasten. Dat het onderwijs aan jonge kinderen voor haar levendigheid vertegenwoordigt en dat haar fotowerk staat

voor contact met de dood. En dat ze allebei nodig heeft. Zo gebeurt er tijdens de uitvaartreportages ook iets dubbels. „Door alles wat ik zie en hoor komt een overledene die ik daarvoor niet kende, op de dag van zijn begrafenis tot leven.” En dát maakt weer dat ze altijd even opzij kijkt als ze de begraafplaats passeert waar die persoon ligt.

䡵 Op

deze pagina’s een selectie van de foto’s die Yvonne Vruggink maakte van begrafenissen en crematies.


6 EXTRA

Afscheid als thema Hoe ga je om met de dood? Hoe geef je vorm aan een uitvaart? In boeken, films en tv-series komt dit thema regelmatig voor. Het is een dankbaar onderwerp waar je als filmmaker of schrijver wat mee kunt: alle betrokkenen zijn uit hun normale doen, er komen veel emoties los en er zijn veel mensen bij elkaar. Een selectie van films en boeken waarin de (naderende) dood en afscheidsrituelen een belangrijke rol spelen.

Six feet under

Six feet under uit de stal van het Amerikaanse HBO is een razendpopulaire serie. De familie Fischer heeft een uitvaartonderneming aan huis. In de eerste aflevering verongelukt vader Nathaniel. Vijf seizoenen worden weduwe Ruth, zoons Nate en David en dochter Claire gevolgd. De dood en het laatste afscheid is als onomwonden thema aanwezig. Regelmatig duikt ook Nathaniel op als geest.

Departures

De Japanse film Departures werd in 2009 met een Oscar onderscheiden. Het gaat over een cellist in Tokio die werkloos raakt. Hij gaat terug naar zijn geboorteplaats en vindt er een baan bij een uitvaartonderneming. Fijnzinnige humor wordt gecombineerd met het zware onderwerp: het ritueel afleggen van lijken. Toch is de film ondanks deze lichte toon allesbehalve luchtig.

Les choses de la vie

Franse klassieker uit 1970 van Claude Sautet met de onsterfelijke Michel Piccoli en Romy Schneider, minnaar en minnares. Onderweg naar haar verongelukt hij. In fracties van seconden trekt zijn leven aan hem voorbij, de keuzes die hij maakte, de beslissingen die hij naliet. De Amerikaanse remake met Richard Gere en Sharon Stone haalt het van geen kanten bij het sublieme origineel.

Four weddings and a funeral

Europese en Amerikaanse prijzen viel Four weddings and a funeral in 1994 ten deel. De tragikomedie volgt een groep Britse vrienden, mannen en vrouwen, die elkaar onder meer treffen bij bruiloften. Op de derde trouwpartij valt een van hen dood neer. Op de begrafenis beseffen enkele hoofdpersonen dat de tijd van leven en liefhebben beperkt is en maken ze andere keuzes.

Digitaal bevorderd Op Mensenlinq.nl kan je anderen digitaal troosten bij een verlies. Gemiddeld anderhalf miljoen mensen bezoeken maandelijks de site. door Yvonne Jansen

H

eilsoldaat Willem Hakkenes is niet meer. Op de gezegende leeftijd van 92 jaar is hij, zoals het in kringen van het Leger des Heils heet, ‘bevorderd tot Heerlijkheid.’ Een verdienstelijk man, die zich een halve eeuw lang heeft ingezet voor de jeugd en zijn geloofsgemeenschap. Met collectebus en een stapel Strijdkreten sjouwde Hakkenes in Drenthe van kroegje naar kroegje. We lezen het allemaal op Mensenlinq.nl. Bezoekers kunnen op Mensenlinq een condoleancebericht achterlaten in het register. Bij heilsoldaat Hakkenes is dat, vermoedelijk omdat iedereen vrede kan hebben met de hoge leeftijd van de overledene, slechts één persoon (‘Rust zacht meneer Hakkenes’). Maar zodra er, zoals onlangs in Eindhoven, een jong kind na een botsing met een lesauto uit het leven wordt gerukt, stroomt het register snel vol met honderden berichten, bol van emotie en identificatie: ‘Het is gewoon niet te bevatten, zo onwerkelijk en ook zo oneerlijk! Heel veel sterkte in deze zware tijden, mijn moederhart huilt mee...’, ‘Hartverscheurend! Ik wens de ouders en het broertje alle liefde, sterkte en kracht toe met het tragische verlies.’ En ook: ‘Sterkte aan de bestuurder en instructeur van de vrachtwagen om dit drama te verwerken.’ Overlijdensberichten worden automatisch doorgeplaatst nadat ze in uitgaven van de regionale mediabedrijven Wegener, NDC mediagroep en Mediagroep Limburg hebben gestaan. De inkomsten op Mensenlinq komen uit advertenties, meestal rond uitvaartdienstverlening en -producten.

Openbaar rouwbetoon is de afgelopen twee decennia sterk opgekomen en Mensenlinq is daar een uiting van. Niet iedereen is daar even van gecharmeerd, maar een heleboel mensen wel. Volgens Jolle Betten, directeur van Mensenlinq, keken alleen al in januari 2014 bijna 2 miljoen unieke bezoekers op de site, en het aantal pagina’s dat werd be-

Mensen zijn nieuwsgierig naar overledenen uit hun eigen regio Jolle Betten, Mensenlinq

zocht bedroeg ín die maand meer dan 11 miljoen. Wat zoeken mensen op de site? En wat vinden ze er? „Ze zijn nieuwsgierig, vooral naar overledenen uit de eigen regio”, zegt Betten. „55 procent van de Nederlanders is daar in geïnteresseerd.” De site is volgens hem ‘een digitale ontmoetingsplaats’ en de necrologietjes ‘een digitaal monument’. Gevuld met overlijdensberichten, met daaraan per overledene een condoleanceregister gekoppeld. Meelevenden kunnen een warm woord of een persoonlijke boodschap achterlaten voor de overledene; vrienden, kennissen,


EXTRA 7

DE GELDERLANDER WOENSDAG 12 MAART 2014

My life without me

Ann, de hoofdpersoon van deze film uit 2003, is een vrouw van 23 jaar die te horen krijgt dat ze zal sterven. Ze woont met haar man en twee dochtertjes in een kleine caravan en werkt als schoonmaakster. Als ze hoort dat ze kanker heeft, maakt ze een lijst met dingen die ze nog wil doen. Ze treft ook voorbereidingen zodat man en kinderen zonder haar verder kunnen.

Death at a funeral

Daniel is een keurige man. Hij is getrouwd met Jane en woont in bij zijn vader. Als die overlijdt moet Daniel alles regelen. Hij krijgt er een zware taak aan. Om te beginnen doet de begrafenisondernemer zijn werk niet naar behoren, zijn beroemde maar egoïstische broer komt over uit Amerika, gasten zijn met andere dingen bezig dan de uitvaart en er loopt een onbekende dwerg rond.

De ballade van Narayama

Dit drama van Shohei Imamura won in 1983 de Gouden Palm van Cannes. In het noorden van Japan moeten ouderen naar de berg Nara trekken om er te sterven. Zo zorgen ze ervoor dat er genoeg eten is voor de rest van de gemeenschap. De 69-jarige Orin besteedt één jaar aan de voorbereiding op haar levenseinde. Ze tracht haar familie klaar te maken op een leven zonder haar.

Wat eet je op een begrafenis?

In Wat eet je op een begrafenis? schetst de historica Jeanette Diepenbroek culinaire rouwrituelen door de eeuwen heen. Eten en drinken spelen in veel culturen een belangrijke rol tijdens het laatste afscheid. De simpelste verklaring is dat je gasten die van heinde en verre komen, niet met een lege maag kan laten zitten. Buiten dat zorgt verdriet voor een hol gevoel; samen eten is troostrijk.

Niemand is onsterfelijk

Dit uit 1947 daterende boek van Simone de Beauvoir speelt in het heden rond de veertiende eeuwse Fosca, die ooit een onsterfelijkheidselixer heeft gedronken.

tot ‘Heerlijkheid’ 䡵 Joan Ferrier foto HH

Ook BN’ers op Mensenlinq Op de website Mensenlinq staan ook bekende Nederlanders. Zoals Joan Ferrier, dochter van de eerste Surinaamse president Johan Ferrier en voorzitter van de Amsterdamse Stichting Herdenking Slavernijverleden 2013, die zaterdag overleed. Ze werd 60 jaar. Joan is de oudere zus van oud-CDA-Kamerlid Kathleen Ferrier. Bekendheid verwierf zij als directeur van E-Quality, het kenniscentrum voor emancipatie, gezin en diversiteit. Voor haar werk op dat gebied werd ze in 2011 benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau. Ook werd ze verkozen tot ‘zwarte vrouwelijke manager’ van het jaar, in 2008. Vorig jaar ontving ze van het Amsterdamse stadsbestuur de Frans Banninck Cocq erepenning voor haar verdiensten voor die stad. Verder was ze initiatiefnemer en voorzitter van stichting Johan Ferrier Fonds, opgericht ter ere van haar vader.

䡵 De digitale wereld strekt zich meer en meer uit tot het laatste afscheid. De condoleancesite Mensenlinq is daar

een voorbeeld van. foto Hollandse Hoogte maar ook wildvreemden. Verder bevat de site nieuwsberichten over overledenen, overgenomen uit vrijwel alle gedrukte media: man die band verwisselde en werd doodgereden op een vluchtstrook, vermiste vrouw dood in weiland, vrouw dood na

Heel veel sterkte in deze zware tijden, mijn moederhart huilt mee Reactie op Mensenlinq

frontale botsing, vallende tak doodt bejaarde man. „De meeste reacties krijgen we als er ongelukken zijn gebeurd met kinderen, als er bekende personen overlijden of zich extreme gebeurtenissen voordoen”, vertelt Betten. „Soms zijn ze heel heftig. Zoals in het geval van Tim Ribberink, de jongen die zelfmoord heeft gepleegd vanwege pesterijen om zijn vermeende homoseksualiteit. Dan is de stroom reacties nauwelijks bij te houden. Of een familiedrama, waarbij een ouder zijn eigen kinderen om het

䡵 De locatie van een dodelijk ongeval wordt vaak een herdenkingsplek. foto

HH

leven brengt. Mensen hebben bij dergelijke incidenten heel sterk de behoefte lucht te geven aan hun emoties.” Dat alles in het nette, want de website wordt gemodereerd en voor kwetsende of beledigende uitingen is geen plaats. „Helaas krijgen we die wel”, zegt Betten. „Soms zie je complete familievetes voorbij komen in de reacties. Of uitingen die beledigend zijn voor bepaalde bevolkingsgroepen of leefstijlen. Daar zijn we heel strikt in: die komen er niet op.”

Geschokte reacties na ongeval In reacties op Mensenlinq wordt geschokt gereageerd op het recente overlijden van een 25-jarige man in de Oosterparkbuurt in Amsterdam. Hij kwam afgelopen weekeinde om door koolstofmonoxidevergiftiging. De oorzaak van het ontstaan van de koolmonoxide was een slecht functionerende geiser en mogelijk gebrekkige ventilatie. Het slachtoffer is in zijn slaap overleden. Naar verluidt blijkt het slachtoffer de zoon te zijn van huisarts Nico Tromp uit Tuitjenhorn die in oktober 2013 zelfmoord pleegde nadat er twijfels waren gerezen rond een door hem uitgevoerde euthanasie. ‘Dit is niet te bevatten. Waar moet u de kracht vandaan halen om ook met dit verlies verder te leven. Ik wens u heel veel kracht’, is de reactie van ene Annelies. En Robertjan schrijft: ‘Woorden schieten te kort! Het loslaten van een vader, man, een zoon, broer binnen een jaar... hoeveel lijden kan een mens verdragen en trekken.’


40

www.gelderlander.nl woensdag 12 maart 2014

Uitvaart Informatie Hulplijn

Wat is de Uitvaart Informatie Hulplijn?

Met welke vragen kan ik terecht?

Voor wie zijn we er?

Hoe kan ik mijn vraag stellen?

De Uitvaart Informatie Hulplijn is een centraal punt waar iedereen terecht kan met vragen rondom een overlijden. De Uitvaart Informatie Hulplijn is 24 uur per dag, 7 dagen per week gratis te bereiken.

De Uitvaart Informatie Hulplijn is er voor iedereen. Iedereen kan gratis contact met ons opnemen. Heeft u op dit moment te maken met een sterfgeval? Dan kunt u bij ons terecht. Wilt u rustig op uw gemak vooraf een aantal zaken regelen voor een uitvaart of heeft u juist na de uitvaart een vraag? Ook dan kunt u bij ons terecht.

Participanten en Vrienden

Dankzij de steun van onze Participanten en Vrienden kan de Uitvaart Informatie Hulplijn u van de juiste informatie voorzien. Door onze Participanten en Vrienden beschikken we over een groot netwerk, waardoor er voor praktisch iedere vraag rondom overlijden, uitvaart en nazorg wel een antwoord is.

gratis bereikbaar

24 uur per dag / 7 dagen per week

0800 - 4444 000 www.uitvaartinformatiehulplijn.nl

U kunt bij ons terecht met allerhande vragen over de uitvaart, verzekeringen en erfrecht, maar ook met vragen over bijv. rouwverwerking, de fiscale en juridische aspecten van een uitvaart of vragen over bijzondere kisten of urnen.

U kunt ons op de volgende manieren bereiken: Telefonisch U kunt ons gratis bellen op 0800 - 4444 000. We zijn 24 uur per dag, 7 dagen per week bereikbaar. Per e-mail U kunt mailen naar info@uitvaartinformatiehulplijn.nl. Binnen enkele dagen wordt uw vraag door ĂŠĂŠn van onze consulenten zorgbemiddeling beantwoord. Website Op de website www.uitvaartinformatiehulplijn.nl vindt u informatie over veelgestelde vragen en antwoorden, nieuws, de Participanten en Vrienden. Ook kunt u hier uw vragen stellen en folders downloaden.

Uitvaartsbijlage