Page 7

zaterdag 21 december 2013 De Gelderlander

nieuws | 7

De ‘wauw-factor’ van Lennart van Ommen ‘unieke idee’ al door een concurrent in de markt gezet was. Een tegenvaller die hij alleen met betere software het hoofd kon bieden. Ook dacht van Ommen te gemakkelijk snel een percentage van die 140.000 appartementencomplexen in beheer te hebben. Dat viel tegen omdat de meeste VvE’s maar eens per jaar vergaderen en beslissingen nemen. De aanschaf van een softwareprogramma kost geld en wordt gemakkelijk doorgeschoven.

Van small business naar big business Hij noemt het ‘de wauw-factor’. En dermate goed product leveren dat de klant meer dan tevreden is. Dat spreekt zich rond. Zodanig zelfs, dat acquisitie niet nodig is. door Paul de Jager

D

e wauwfactor kwam uit de mond van de 24-jarige Lennart van Ommen. Enkele jaren geleden rondde hij aan de Hogeschool Arnhem en Nijmegen de opleiding Small Business en Retail Management af. Op 15 november stond hij op de Small Business Day als geslaagde jonge ondernemer zélf voor de klas. Lennart van Ommen ontwikkelde voor Verenigingen van Eigenaren (VvE) een softwareprogramma voor hun administratie. De beheerders van VvE’s kampen met een groeiend aantal taken. Te denken valt aan: het afhandelen van reparatieverzoeken, het berekenen van de eigenarenbijdrage, betalingsverkeer en e-mailcorrespondentie met eigenaren en leveranciers. Het softwareprogramma brengt al die taken samen op een dashboard. In 2012 draaide Lennart van Ommen een omzet van 8.000 euro. Dit jaar verwacht hij een omzet van 250.000 euro en hij wil doorgroeien naar een verdubbeling van dat bedrag in 2014. Potentiële klanten zijn er genoeg. Van Ommen schat dat er in Nederland 140.000 appartementencom-

Storend

Lennart van Ommen (24): ‘Probeer altij de regie te nemen’.

plexen zijn, veelal beheerd door een Vereniging van Eigenaren. „Over drie jaar wil ik dat mijn bedrijf Convect Beheer voor 10.000 VvE’s de software voor het beheer heeft geleverd”, stelt Van Ommen zich als doel. Op dit moment heeft hij daartoe vijf ICT-programmeurs in dienst. Hij verwacht dat dat aantal tot acht zal groeien. Het bedrijf blijft relatief klein. De loonadministra-

tie besteedde hij uit. Maar verder doet hij de administratie zelf. Zo houdt hij zicht op inkomsten en uitgaven. Een Raad van Commissarissen zal er niet komen. Van Ommen komt uit een ondernemersfamilie: „Sparren doe ik met mijn vader.” Het ondernemerspad van Lennart van Ommen ging niet over rozen, geeft hij toe. „Ondernemen is onderuit gaan en kijken wat je met

foto DG

die ervaring kunt doen”, vat hij de beginperiode van zijn ondernemerschap kernachtig samen. Zo merkte hij dat zijn optimisme een realistische planning in de weg stond. Hij had verwacht binnen drie maanden operationeel te zijn met zijn bedrijf. Maar het kostte alleen al drie maanden om een geschikte softwarebouwer te kiezen. Gaandeweg merkte hij dat zijn

Lennart van Ommen ondervond ook dat afhankelijkheid storend is. Wat te doen als de websitebouwer drie maanden extra tijd nodig heeft? Van Ommen: „Probeer altijd de regie te nemen. Zorg voor sturing als een partij afspraken niet nakomt. Door sancties in te bouwen of het gesprek aan te gaan met een andere partij.” De ommekeer kwam toen Lennart van Ommen zich beter in de wensen van zijn klanten ging verdiepen. Hij paste zijn product en businessplan erop aan. Dat kostte geld en zijn eigen vermogen van 35.000 euro was inmiddels op. De bank was niet toeschietelijk en een vermogend familielid moest uitkomst bieden met een kapitaalinjectie. Met zijn verbeterde softwareprogramma scoorde hij zijn eerste grote klant, die het vastgoed van zestig VvE’s beheert. Het ‘break even-punt’ heeft hij eind van dit jaar bereikt. Zelf heeft hij het niet zo op die term. Geld investeert hij direct weer in productverbetering.

Mirjam: kunstenaar op ondernemerspad door Thed Maas

Z

e staat al op weekmarkten om haar kaarten en tassen te verkopen – ‘het loopt fan-tas-tisch’ – en is bezig om gemeenten en bedrijven te interesseren om haar de merchandising te laten verzorgen. Mirjam van Gemert uit Nijmegen deed de kunstacademie maar noemt zich een ‘ondernemende kunstenaar’. Ze hoopt via het ondernemerschap, haar bedrijf heet RupsDesign, binnen een half jaar zo ver te zijn dat ze voor zichzelf een goede boterham kan verdienen. Verder helpt Van Gemert ondernemingen hun bedrijfsidentiteit op een unieke manier weer te geven. Ze wil haar creativiteit omzetten in onderscheidende waarde voor haar klanten. Je staat als bijvoorbeeld beginnende bierbrouwerij op een beurs. Dat kost een hoop geld, dus je wilt zoveel mogelijk klanten in je stand hebben. Rupsdesign gaat dan met zo’n ondernemer om tafel zitten en bespreekt met de klant wat de bedrijfsfilosofie is en wat het bedrijf wil uitstralen. Dat wordt omgezet in de vorm van een ruimtelijke illustratie, die wordt dan gefotografeerd en op ‘standgrootte’ afgedrukt. Even terug naar de jonge bierbrouwers. Wanneer mensen voorbij de stand lopen lijkt het net of de ge-

Mirjam met kijkdoos (achter) en de daarvan gemaakte ansichtkaart. hele bierbrouwerij in de stand is opgebouwd. Bezoekers weten meteen wat het product is en de stand doet huiselijk aan. Hoe deze kunstenaar op het ondernemerspad terecht kwam? Mirjam: „Mijn vader was tandarts in Beuningen. Toen hij stopte met zijn praktijk heb ik een kijkdoos gemaakt en daar kwamen zo veel

leuke reacties op dat ik dit concept verder ben gaan uitwerken. Ik ben ermee op beurzen gaan staan en ook daar kreeg ik volop respons.” Van Gemert nam enkele maanden geleden haar intrek in het Centrum voor Jong Ondernemerschap, de broedplaats voor jonge entrepreneurs in Metterswaene in Nijmegen.

foto Eigen foto

„Eigenlijk ontdekte ik hier pas welke richting ik uit wilde”, zegt ze. „Ik sprak met andere jonge ondernemers, ging netwerken en langzaamaan begon het kwartje te vallen.” Ze wilde er eigenlijk alweer weg, maar daar stak Koen Sieben van het CvJO een stokje voor. „Wat andere ondernemers aan creativiteit

te weinig hebben, heeft zij te veel. Ze stimuleert de andere jonge ondernemers. We hebben haar gevraagd nog even te blijven.” Mirjam staat zoals gezegd momenteel op markten met kaarten en linnen tassen waarop de Waalbrug te zien is. „Dat loopt als een speer”, zegt ze. „Ik heb op vijf markten gestaan en bijna achthonderd kaarten verkocht.” Koen: „Mirjam is veranderd sinds ze hier is. Ze gaat de boer op. Doorgaans zijn creatieven heel erg druk met creatief zijn. Maar je moet ook marktpartijen benaderen om commercieel succesvol te zijn.” „Een zakelijke omgeving is wel harder”, zegt Van Gemert. „Crea’s zijn vaak gevoelige mensen. Kom ik bijvoorbeeld met de door mij gemaakte kaarten bij een winkelier, zegt die: ‘Hmmm, lilleke dingen’. Daar moet je je tegen wapenen. Je moet eraan wennen dat op je mailtjes niet gereageerd wordt, dat mensen niet terugbellen en dat afspraken vaak niet nagekomen worden. Je komt vaak weer op punt nul uit. Dan moet je toch weer drie stappen vooruit willen maken.” „Van de andere kant: als je aardig tegen mensen bent dan wordt je ook geholpen. Dan willen ze ook wel vijftig tassen je drukken in plaats van vanaf duizend. Uiteraard is de marge dan ook kleiner.” www.rupsdesign.nl

de Ondernemer Nijmegen  
de Ondernemer Nijmegen  
Advertisement