Issuu on Google+

7HEUVELENLOOP 7H 2012

* de Gelderlander


ADVERTORIAL

Modernste technieken ten gunste van maximaal loopplezier

Runningspecialist Run2Day Arnhem/Nijmegen bied looptrajecten aan voor bedrijven De runningliefhebber komt er volledig aan zijn trekken. Hoe loop je het prettigst, hoe loop je zo dat het de minste energie kost en hoe loop je met de geringste kans op blessures? Run2Day Arnhem/ Nijmegen geeft professioneel hardloopadvies; met behulp van een instore tartanbaan worden er video-analyses gemaakt waarna wij weten welke schoen U past. Het uitgebreide en moderne assortiment bestaat uit meer dan 150 typen hardloopschoenen op voorraad. Maar Run2Day Arnhem/ Nijmegen biedt meer; Run2Day Arnhem/ Nijmegen biedt runningprojecten aan voor bedrijven bestaande uit trainingen en functionele kleding in de huisstijl van het bedrijf.

Bedrijfstrainingen en -begeleiding

Geen doorsnee, geen eenheidsworst, maar de winkel waarvoor je warm loopt. Letterlijk en figuurlijk! Run2Day in Arnhem en Nijmegen is sfeervol ingericht. Een meer dan 20 meter lange tartanbaan omgeven door prachtige posters met passie uitstralende sportbeoefenaars doet U versteld staan. “Ons serviceconcept gaat uit van sfeer en rust. Geen overvolle rekken tegen elke wand. De bezoeker voelt zich hier volledig op zijn gemak. Hij of zij krijgt een kopje koffie en neemt plaats op een van de vele zitjes in een ontspannen ambiance. Ervaren hardlopers geven vrijblijvend advies”, vertellen Theo van Maanen en Arjan Hofs, eigenaars van Run2Day Nijmegen (Van Schevichavenstraat, oude postkantoor) en Run2day Arnhem (Rijnstraat). Video-analyses voor hardlopers Video-analyse in combinatie met advies van ervaren hardlopers spreekt bijzonder aan. Hoe werkt het? Met een druk op de knop start de opname van de hardloper op de instore tartanbaan. Nauwkeurig wordt de geconstateerde en de gewenste stand van de voet op het scherm weergegeven. Meerdere beelden zijn naast elkaar zichtbaar. Software berekent de hoek die de voet met de vloer maakt. Bij de te corrigeren afwijking adviseert Run2Day de schoen die exact past bij het individu. Aldus Theo van Maanen en Arjan Hofs, die verder

Enkele TenneT hardlopers in voorbereiding voor einddoel ‘Budapest International Half Marathon’.

Enorm en fraai assortiment De winkels in Arnhem en Nijmegen bieden een enorm assortiment voor de geoefende en ongeoefende hardloper. Of een hardloopschoen goed is, is sterk individueel bepaald. Run2Day Arnhem/ Nijmegen heeft meer dan 150 verschillende typen hardloopschoenen op voorraad. Alle running topmerken zijn aanwezig: Nike, Adidas, Asics, Saucony, Brooks, Mizuno, New Balance, et cetera. Naast de schoenencollectie zijn ook de allernieuwste hartslagmeters, sportwatches met GPS en een brede kledingcollectie aanwezig. Ook hier beperkt Run2Day zich niet tot de traditionele keuzes. “We houden rekening met hardlopers die gezien willen worden. Daarom bieden we tevens veel trendy functionele kleding van onder andere de merken Nike, Puma, Adidas, Asics, Odlo, Craft en Falke.” Run2Day levert naast Falke-sokken ook Italiaanse X-SOCKS. Het moderne aanbod is goed overdacht. Ons brede assortiment zorgt er voor dat elke klant een kwalitatief goede keuze kan maken bij Run2Day.

Eigenaars Theo van Maanen en Arjan Hofs: “Uit video-analyse blijkt de te corrigeren afwijking (linkerscherm). Zo kunnen wij ieder individu op maat adviseren.”

Professionele bedrijfstrajecten Theo van Maanen en Arjan Hofs richt zich niet alleen op het optimaal adviseren van de consument, maar ook op het stimuleren en motiveren van werknemers om sportief en gezond bezig te zijn. Uit verschillende onderzoeken is gebleken dat de productiviteit en werksfeer van werknemers die gezamenlijk sportief bezig zijn stijgt. Het is echter belangrijk dat de werknemers professioneel begeleidt worden, om zo het gewenste resultaat voor zowel het bedrijf als de individu te bereiken: hogere productiviteit en maximaal loopplezier.” Er worden dan ook speciale trajecten ontwikkeld die geheel naar eigen wens kunnen worden ingevuld. Veelal worden deze uitdagende, aantrekkelijke programma’s afgesloten met een uniek evenement speciaal voor de werknemers. Theo van Maanen is namelijk dé persoon voor het uitzetten van routes in zowel binnenals buitenland. Bedrijven die al samenwerken met Run2Day zijn o.a. TenneT, Liander, Bilderberg en de Gemeente Lingewaard. Naast bedrijfstrainingen biedt Run2Day functionele teamkleding aan, om zowel de teamsfeer als de naamsbekendheid van het bedrijf te versterken. Wilt u samen voor of met Uw bedrijf ook het maximale uit uw loopprestaties alsmede Uw bedrijfsresultaten halen? Neem dan contact op met Run2Day Arnhem/Nijmegen.

Klanten testen hun schoeisel en loopstrategie op de ruim 20 meter lange instore tartanbaan van Run2Day.

Volop keus dankzij het enorme assortiment hardloopschoenen van Run2Day (150 typen op voorraad).

verduidelijken: “Wij bewaren alle video-opnamen. De hardloper kan na een bepaalde periode opnieuw langskomen voor een video-analyse. Zo is precies vast te stellen wat het effect van de nieuwe hardloopschoen is. Ook werken wij samen met gerenommeerde fysiotherapeuten, wetenschappelijke onderbouwing vinden wij erg belangrijk. Wij bieden de klant de mogelijkheid in onze winkel een afspraak met deze fysiotherapeuten te maken. Deze extra service dient het doel dat wij nastreven: maximaal loopplezier voor ieder individu.”

WAARDEBON T.W.V. 60 EURO Tegen inlevering van deze bon ontvangt u 60 euro korting Deze korting bestaat uit: *gratis loopanalyse (€ 15,00) *gratis functioneel t-shirt (€ 24,95) * en € 20 korting bij besteding op hardloopschoenen Deze actie is geldig bij besteding vanaf € 125 en voor de gehele runningcollectie van Run2Day. Run2Day Arnhem Rijnstraat 70 T 026 - 4436946

www.newbalance.nl

facebook.com/NewBalance.Benelux

Nijmegen, Van Schevichavenstraat 1a, 024-3604573, nijmegen@run2day.nl Arnhem, Rijnstraat 70, 026-4436946, arnhem@run2day.nl

Actie loopt tot en met 31 januari 2013.

Run2Day Nijmegen

Van Schevichavenstraat 1A (bij het oude postkantoor) T 024 - 3604573


zaterdag 10 november 2012 De Gelderlander

3

7H

Er staan zondag 18 november om 13.00 uur weer wereldkampioenen op de Groesbeekseweg in Nijmegen aan de start van de Zevenheuvelenloop. Toppers uit Kenia en Ethiopië. Maar ook regionale toppers uit Wijchen, Nijmegen en Molenhoek willen opnieuw sneller zijn. Net als de zestig oud-Olympiërs die meelopen. En natuurlijk doen vooral veel, heel veel recreanten mee. Vrouwen en mannen die hun debuut beleven, hele generaties van opa, zoon en kleindochter. Maar ook Krasse Knarren van 75-plus die nog een snelle tijd (willen) neerzetten. De Zevenheuvelenloper kent kortom vele gezichten. In deze bijlage verhalen van de toppers en de recreanten. En wat doet hardlopen met de geest?

INHOUD 4 De drie wereldrecordhouders op de 15 kilometer: Abel Kirui, Tirunesh Dibaba en Patrick Komon.

7 Baden in weelde of ten onder aan aan de fles

8 Regionale toppers Miranda Boonstra, Jesper van der Wielen en Heleen Plaatzer.

11 Lopen Afrikanen harder dankzij koeler lichaam? En het geheim van bietensap.

Zelfs Dirkjan doet het

16

Stripheld Dirkjan doet dit jaar voor het eerst mee aan de Zevenheuvelenloop. Hoe het hem vergaat, is op deze pagina te zien. Zijn schepper Mark Retera maakte vorig jaar al zijn debuut op de klassieker over 15 kilometer.

Krasse Knarren Jan, Joke, Theo en Vinc, vier 75-plussers in het Zevenheuvelenpeloton.

door Geert Willems

12 Brigitte, Tom en Sabine: debutanten op de Zevenheuvelenloop.

15 Hardlopen als pijnstiller voor de gejaagde geest.

19 Vijftig oud-Olympiërs ‘bloedfanatiek’ aan de start.

20 Het loopvirus van de familie Stuffers: drie generaties van dezelfde familie.

23 ‘Geen kant en klaar draaiboek’. Kaartje Zevenheuvelenloopparcours, inclusief hoogteverschillen.

COLOFON REDACTIONELE LEIDING Jacqueline van Ginneken VORMGEVING Rudi Gerrits COVER Mark Retera GRAPHICS Marcel Kuster AAN DEZE BIJLAGE WERKTEN MEE Danny van den Broek, Jacqueline van Ginneken, Frank Hermans, Leo Klaassen, Kosse Stegman, Marije Schuurs, Hai Voeten, Geert Willems, Bram van Zundert

* de Gelderlander

D

irkjan die de Zevenheuvelenloop gaat doen? Als dat maar goed gaat! De anti-held uit de strips van Nijmegenaar Mark Retera trekt speciaal voor deze bijlage van De Gelderlander zijn hardloopschoenen aan. Kennissen van Retera zien vaak overeenkomsten met zijn creatie Dirkjan. Heeft Retera daarmee ook iets met de Zevenheuvelenloop? „Ja, vorig jaar heb ik ’m voor het eerst gelopen”, vertelt de striptekenaar. „Dat was eigenlijk toevallig. Mijn vriendin Floor was er voor aan het trainen en toen ben ik een paar keer met haar mee gegaan. Ik bleek er veel meer aanleg voor te hebben dan gedacht.” Mark Retera begon in september 2011 met de voorbereiding op de Zevenheuvelenloop van dat jaar. „Het ging al meteen vanzelf”, herinnert hij zich. „Ik kwam net terug van een vakantie in het hoogge-

Mark Retera in zijn atelier, aan het werk met zijn Dirkjan-strook over de Zevenheuvelenloop. bergte waar ik veel kilometers had gewandeld. Daardoor was ik in conditie. Uiteindelijk kwam ik uit op een tijd van 1 uur en 7 minuten. Nu wil ik sneller, maar dat valt niet mee. Ik doe wel intervaltrainingen, maar vind het moeilijk om ook langzaam te lopen. Daar heb ik geen geduld voor.” Een beetje verrast is hij wel door zijn talent en nieuwe passie voor hardlopen. „Ik ben voor 2011 misschien één keer wezen kijken, om-

dat een vriendin meeliep. Maar het was voor mij toch een heel andere wereld. In m’n studententijd deed ik nog wel eens een rondje Ooijpolder, vanuit NijmegenOost. Maar die waren niet langer dan vijf kilometer. Als ik thuiskwam, was ik altijd helemaal kapot. Ik zou er dan niet aan moeten denken om nog twee keer die afstand te doen, zoals bij de Zevenheuvelenloop. Nu ben ik 48 en doe het gewoon.”

foto Bert Beelen

Mark Retera 䢇 Dirkjan is één van de populairste

stripfiguren uit Nederland. 䢇 Schepper is Nijmegenaar Mark Re-

tera, die het studentenleven in 1989 via Dirkjan begon te tekenen. 䢇 Bij uitgeverij Silvester zijn 25 albums van Dirkjan verschenen. De strip wordt gepubliceerd in diverse kranten en het Veronica magazine.


De Gelderlander

4 Met Haile Gebrselassie had de Zevenheuvelenloop in 2011 weer een aansprekende winnaar. Voor de editie van dit jaar contracteerde Jos Hermens (62) van Global Athletics een topveld met de wereldrecordhouders op de vijftien kilometer: Patrick Komon en Tirunesh Dibaba en Abel Kirui, de zilveren medaillewinnaar op de olympische marathon in Londen. Hermens vertelt.

foto Jeon Heon Kyun/EPA

7H Kirui en het echte gevoel voor Global

door Danny van den Broek

‘A

bel is er een van ons. Hij zat eerst bij een kleine onbekende manager in Duitsland. Zonder contract en hij liep eigenlijk geen goede wedstrijden. Toen hij bij Global kwam, zagen we hem wel als een opkomend talent. Hij moest alleen iemand hebben aan wie hij zich kon optrekken. Dat werd Haile. Abel is helemaal idolaat van Haile. In zijn eerste wedstrijd heeft hij hem gehaast in Dubai. En ook toen Haile zijn wereldrecord op de marathon van Berlijn liep. „Toen we zijn carrière uitstippelden, hadden we een tijd van 2.05 laag in gedachten. Al snel bleek dat Abel meer een atleet voor de kampioenschappen is. Zo’n grote marathon. In een grote stad. Met misschien wel twintig concurrenten. Dat is niets voor hem. Dan loopt hij té onstuimig. Is hij té impulsief. Iemand gaat er vandoor. En hup. Gaat Abel er al achteraan. „Een wedstrijd als de olympische marathon, dat kan hij prima aan. Is de top minder breed, want elk land brengt maar drie atleten aan de start. En je zag het, hè. Zonder Stepen Kiprotich had Abel in Londen goud

‘Abel is helemaal idolaat van Haile. In zijn eerste wedstrijd heeft hij hem gehaast in Dubai’

gepakt. Nu pakte hij het zilver, maar omdat Kiprotich ook bij ons zit, was hij toch heel trots. ‘Global heeft goud en zilver’, zei hij tegen mij. Typisch Abel. Die heeft echt dat ‘Global-gevoel’. Dat het goud naar Oeganda gaat en niet naar Kenia, zijn eigen land. Dat vindt hij minder erg. Global op 1 en 2. Dat is voor hem belangrijk. „We waren trouwens wel van plan om Kiprotich naar de Zevenheuvelenloop te halen. Elke keer maak je weer afwegingen. Wat is het interessante verhaal? Zitten we te filosoferen. Gaan we net als twee jaar geleden weer voor het wereldrecord? Of moet je in een olympisch jaar de olympisch kampioen aan de start hebben? Kozen we voor het laatste. Maar al snel werd me duidelijk dat Kiprotich afviel. In Londen werd hij een absolute held voor Oeganda. Na 1972 eindelijk weer een gouden olympische medaille. Toen hij terugkwam uit Engeland, stond de erewacht op het vliegveld. Hij kreeg een parade in een open auto. Duizenden mensen langs de route. Hij was elke dag op televisie, in een quiz, in een praatprogramma. De ene party na de andere. Ik heb met hem afgesproken dat we in november de training weer oppakken. Voor de Zevenheuvelenloop is dat te laat. „Maar natuurlijk zijn we blij met de twee wereldrecordhouders, Komon en Dibaba. En met Kirui. Als hij me belt, gaat mijn telefoon maar één keer over. Verbreekt hij direct daarna de verbinding. Zie ik zijn naam in het schermpje. En bel ik hem terug. Anders wordt het te duur voor hem. Vindt hij. Maar geloof me nou maar. Abel verdient inmiddels meer dan ik hoor.”

foto Vincent Jannink/ANP


zaterdag 10 november 2012 De Gelderlander

5 Abel Kirui Atleet uit Kenia. Twee keer wereldkampioen op de marathon. Finishte op de Olympische Spelen in Londen na een kleine halve minuut als tweede achter de winnaar Stephen Kiprotich uit Oeganda. Kwam in beeld voor de Zevenheuvelenloop toen bleek dat Kiprotich tot voor kort zijn gouden medaille in Oeganda nog aan het vieren was. Kirui (30) maakt zijn debuut op de Zevenheuvelenloop.

Tirunesh Dibaba De 27-jarige atlete uit Ethiopië is de regerend olympisch kampioene op de tien kilometer en liep drie jaar geleden het wereldrecord op de vijftien kilometer tijdens de Zevenheuvelenloop. Dibaba heeft ook nog steeds het wereldrecord op de 5.000 meter (14.11,15) dat ze in 2008 in Oslo liep, in handen.

Leonard Komon Voor de pas 24-jarige atleet uit Kenia was 2010 een topjaar. Toen liep Komon in september een wereldrecord op de tien kilometer (26.44) en verbeterde hij twee maanden later het de beste mondiale tijd op de vijftien kilometer tijdens de Zevenheuvelenloop (41.13). Op beide afstanden is hij nog steeds de snelste.

‘M

et Komon zijn we natuurlijk hartstikke blij. Met hem hebben we - net als bij de vrouwen - ook bij de mannen de wereldkampioen aan de start. Al voor het begin van de Olympische Spelen voeren we de eerste gesprekken met atleten. Wie is interessant? Wie willen we hebben voor de Zevenheuvelenloop? „Kenenisa Bekele is ter sprake gekomen. In 2008 hadden we hem ook. Toen was hij vast van plan om het wereldrecord op de vijftien kilometer te breken. Dat kwam er niet van door die blessure (de atleet uit Ethiopië eindigde achter zijn winnende landgenoot Ayele Abshiro (42.17) en Isaac Kiprop (42.19) uit Oeganda teleurstellend als derde in 43,42, red). Hij wilde heel graag revanche nemen. Maar alleen als hij de topvorm voelt. En die is er nog niet. „Natuurlijk hadden we Komon graag bij Global gehad. Maar hij zit bij een Belgische manager. Komon kwam uit het niets. Soms mis je zo’n atleet. Dat kan gebeuren. Intussen heeft hij het wereldrecord op de tien kilometer en de beste tijd op de vijftien kilometer. Die van de tien Engelse Mijl heeft hij maar net gemist. „Nee, we zullen hem niet vragen om naar Global te komen. Vroeger was er meer strijd tussen de managers. Nu is er meer onderling respect. Als wij benaderd worden door een atleet van een andere manager, nemen wij eerst contact met dat kantoor op. Of ze daar weten dat hun atleet van plan is over te stappen. „Komon is een topper op de tien en vijftien

kilometer. Maar er zit nog een heel gat tussen die afstand en de prestaties op de marathon. Ik ken hem niet zó goed. Een rustige, bescheiden Keniaan, zou je in eerste instantie zeggen. Dat zijn ze eigenlijk allemaal. Maar daarmee zou ik Komon te kort doen. Hij is een zelfbewuste atleet. Komt ook omdat Kenia vroeger een kolonie van Engeland is geweest. Die jongens hoef je de wereld niet meer uit te leggen. Overal in Kenia wordt getraind. In Ethiopië is dat heel anders. Daar zijn ze nooit gekoloniseerd. Zes, zeven trainingskampen. Elke dag rijen voor de ingang omdat ze een droom willen verwezenlijken. Heeft ook weer iets. Ethiopiërs zijn een trots volk. „Wat me bij Komon vooral opvalt, is zijn enorme drive. Twee jaar geleden kwam hij naar de Zevenheuvelenloop met maar één doel: dat wereldrecord op de vijftien kilometer breken. Ik weet het nog precies. Ik zat achterop de motor. Atleten kunnen heel verschillend reageren als je tijden doorgeeft. Soms verbaasd. Ga ik zo hard? En dan die blik: ik voel me ook erg moe. Komon had dat niet. Geef maar door die tijden. Dank je wel. Nu ga ik weer door. Zelfbewust was-ie. Zo liep hij ook naar dat wereldrecord.”

‘Een zelfbewuste atleet. Komt ook omdat Kenia een kolonie van Engeland is geweest’

Verlegen Dibaba heeft thuis de broek aan

‘M

ensen denken vaak dat alle toppers op de Zevenheuvelenloop ook automatisch bij Global onder contract staan. Wij stellen tenslotte samen met de organisatie het deelnemersveld samen. Maar dat is niet zo. Tirunesh Dibaba bijvoorbeeld zit niet bij ons. Zij heeft een Amerikaanse manager. Geeft niet. Wij willen het beste voor onze wedstrijd. Dibaba is in het verleden wel door ons benaderd, maar waarom we haar destijds misgelopen zijn, durf ik eigenlijk niet meer te zeggen. „Soms komen atleten uit Ethiopië niet naar ons, omdat Haile al bij Global zit. Die is zo goed. Krijgen wij geen aandacht, denken ze dan. Of het wordt ze voorgehouden. Dat is echt onzin. Kenenisa Bekele was daar ook een beetje bang voor. ‘Ik doe mijn best voor jou en voor Haile. En de beste wint’, heb ik hem toen voorgehouden. Zo werkt het. En niet anders. „Dibaba heeft ook nog twee zussen. Eentje loopt een lage 2.20 op de marathon. De andere is een hele goede 5000 meter loopster. Die zit ook bij ons. Nee, ik zal Dibaba nooit pushen om de overstap naar Global te maken.

‘Tirunesh Dibaba bijvoorbeeld zit niet bij ons. Zij heeft een Amerikaanse manager’

Pas al ze dat zelf aangeeft, hebben we een ander verhaal. Maar ze blijft trouw aan haar Amerikaanse manager. En dat vind ik te prijzen in haar. „Dibaba is getrouwd met de atleet Sileshi Sihine. Hij zit wel weer bij ons. Ik ben nog op hun huwelijk geweest in de Addis Abeba. Gigantische bruiloft met duizend gasten in het Hilton Hotel. Ik vind Sileshi een van de beste atleten van de wereld. Hij is helemaal verliefd op haar. Idolaat zelfs. Als zij gaat trainen, loopt hij mee. Schiet zijn eigen training er bij in. „Als je haar voor het eerst ontmoet, heeft ze echt die Afrikaanse rol. Heel verlegen. Maar ook heel lief. Heel aardig. Om bij weg te zwijmelen. Maar zij heeft thuis de broek aan, hoor. Zo van: dit is mijn carrière. En dit zijn de keuzes die ik daarvoor moet maken. „In de wedstrijd is ze een absolute killer. Die loopt je glimlachend voorbij en maakt het daarna af. Ze loopt een hele goede 15 kilometer. Het wereldrecord heeft ze niet voor niets op haar naam. Nota bene gelopen bij haar debuut, twee jaar geleden hier op de Zevenheuvelenloop. In Engeland liep ze deze maand al een halve marathon. Volgend jaar loopt ze de marathon. „Ondanks alle successen woont ze redelijk normaal in Ethiopië. Alleen heeft ze onlangs een BMW 700 aangeschaft. Opeens stond-ie daar. Ik geloof dat die manager dat geregeld heeft. Maar verder is ze absoluut niet protserig. Gewoon een lief, goed mens. Die af en toe op haar strepen staat. Dat wel.”

foto Rick Nederstigt/ANP

Komon hoef je wereld niet uit te leggen


Info Support

Mirjam

Johan

Fatima

Thomas

Manon

wenst alle deelnemers aan deze 29e editie van de Zevenheuvelenloop heel veel succes!

Hamid Erik

STARTEN ANNO NU

Jeanet

ZET ‘M OP!

...wenst alle lopers veel succes en dankt iedereen hartelijk voor zijn bijdrage! danvokor je donatie

Wij wensen alle lopers veel succes bij de ABN AMRO Zevenheuvelenloop.

We wensen onze deelnemers aan de Zevenheuvelenloop veel succes!

Doneren Doneren kan ook altijd op www.loopvoorleven.nl of via 11.22.33.007 t.n.v. Loop voor Leven, Nijmegen

De zorg loopt beter met ZZG

www.loopvoorleven.nl Of je de ‘Zevenheuvelen’ loopt of niet... Loop voor Leven!

www.zzgzorggroep.nl

Life is

Deelnemers 7Heuvelenloop Succes! roc-nijmegen.nl

meeting new friends


zaterdag 10 november 2012 De Gelderlander

7

7H Mediaschuw Schuchter, met haar handen tussen haar benen, stond Waganesh Mekasha vorig jaar in concertgebouw De Vereeniging de pers te woord. De toen 19-jarige Ethiopische wist niet wat haar overkwam na haar winst bij de Zevenheuvelenloop. Hordes journalisten wilden alles van haar weten. „Het ging goed”, was alles wat ze kon uitbrengen. Plotseling stond Mekasha in het middelpunt van de belangstelling en daar houden Afrikaanse atleten helemaal niet van.

Baden in weelde of ten onder gaan aan de fles De eerste kennismaking met Europa is voor jonge Afrikaanse atleten een cultuurshock. Met een paar jaarsalarissen naar Keniaanse of Ethiopische maatstaven op zak, keren ze na een paar weken terug naar hun geboorteland. Daar leidt hun rijkdom tot sociale druk. Sommigen grijpen naar de fles of raken alles kwijt door slechte investeringen. door Kosse Stegman

M Waganesh Mekasha foto Zevenheuvelenloop

Wat moeten ze van me? Een duidelijk cultuurverschil, zegt Jurrie van der Velden, van atletenbureau Global Sports. „Veel atleten komen uit bergdorpjes waar niet eens een krant uitkomt. ‘Waarom vraagt iemand waar ik vandaan kom en hoeveel broers en zussen ik heb?’, denken ze als er hier een journalist naar ze toekomt.” „Het is niet zo dat ze niet over de wedstrijden willen praten”, legt atletenmanager Michel Boeting uit. „Onderling en tegen mij zijn ze er heel open over. Maar om het tegen vreemden te zeggen, vinden ze lastig. Daarvoor vinden ze het te persoonlijk. Vaak hebben ze zoiets van: wat moet die man van mij?”

ooie auto’s, veel drank, meerdere vrouwen. Marathonloper Samuel Wanjiru kon de verleidingen van zijn rijkdom niet weerstaan. Het Keniaanse supertalent schoot als een komeet naar de top, veroverde op zijn 21e olympisch goud in Peking (2008), maar ging in mei vorig jaar ten onder aan zijn roem. Een fatale val van zijn balkon onder mysterieuze omstandigheden schokte de sportwereld. Een groot atleet was niet meer. Dit trieste voorbeeld roept de vraag op of het af en toe niet te snel gaat voor zeer jonge Keniaanse en Ethiopische atleten. Uit een situatie waarin ze vrijwel niets hebben, komen ze vaak plotseling terecht in een wereld van ongekende weelde. Een cultuurshock waar de geest niet altijd tegen opgewassen is. Om de ogenschijnlijk onbegrensde mogelijkheden van het ka-

pitalisme te weerstaan, is een sterke discipline vereist. „Je moet je voorstellen dat de ouders van een atleet vaak niet meer dan 500 tot 600 dollar per jaar verdienen”, vertelt atletenmanager Michel Boeting. „Komt zo’n jonge hardloper voor het eerst naar Europa, dan is het niet ongewoon dat hij na drie weken met 1.000 dollar op zak terugreist naar Kenia.” Boeting runt het bedrijf One4one Sports, dat talent scout in Kenia en begeleidt richting de top. Een soort tussenpersoon, die ervoor zorgt dat alle randvoorwaarden in orde zijn. Daarbij voelt hij zich tot op zekere hoogte verantwoordelijk voor het welzijn van de hardlopers, die volgens Boeting moeten waken voor de valkuilen van de voorspoed. „Winnen die jongens 5.000 dollar, dan kunnen ze de weg al kwijtraken. ‘Dat geld kan niet op’, denken ze dan. Het probleem zit vaak in de investeringen die ze doen. Een auto kopen is

niet moeilijk, maar ze vergeten wel eens dat het onderhoud ook geld kost. Benzine, verzekering. Dat hebben ze niet altijd ingecalculeerd.” Met grote gevolgen van dien. „De wereldkampioen veldlopen van 2010, Joseph Ebuya, had een veelzeggende bijnaam: ‘Two cars, no parking.’ Hij kocht van zijn geld twee auto’s, maar had geen huis.” Boeting gaat daarom met atleten in gesprek. „Laat het geld groeien, zeg ik dan. Neem steeds een klein beetje mee terug naar Kenia. Maar uiteindelijk is het hun geld, ik kan

‘Joseph Ebuya kocht van zijn geld twee auto’s, maar had geen huis’ het niet achterhouden.” Sociale druk speelt volgens hem een rol bij het uitgeven van te veel geld. „Als je rijk bent, heb je ook ineens een heel grote familie. Bovendien wijzen mensen je erop, dat de buurjongen hardloopt en dat die al wel een huis heeft neergezet voor zijn gezin. Sommige atleten kunnen die druk niet weerstaan.” Gerard van de Ven stipt een ander groot probleem aan: alcohol. Volgens de manager van Volare Sports, dat eveneens atleten bege-

leidt, komt het geregeld voor dat sporters de fles niet kunnen laten staan. „Ik ken een jongen die in een jaar tijd tussen de 150.000 en 200.000 euro verdiende. Nu, twee jaar later, is hij bankroet. Alles verzopen.” Hij geeft zijn lopers daarom advies: blijf van die rotzooi af. „Maar zijn ze er gevoelig voor, dan hebben ze maling aan je advies. Ik heb er in de loop der tijd wel zes, zeven, acht mensen uitgemikt. Gebruik je drank, dan is het bij mij meteen einde oefening. Een biertje na een wedstrijd moet kunnen, zolang het daar maar bij blijft.” Gelukkig zijn er volgens Van de Ven en Boeting steeds meer atleten die het ‘goed doen’. Lichtend voorbeeld is de Ethiopiër Haile Gebrselassie, die vorig jaar voor de derde keer de Zevenheuvelenloop won en een van de beste atleten aller tijden is. Boeting: „Haile heeft veel geld binnengehaald als hardloper, maar als ondernemer verdient hij nog meer. Hij heeft inmiddels veel bedrijven in zijn geboorteland.” Van de Ven geniet van Wilson Kipsang, een marathonloper uit zijn ‘ploeg’. „Die jongen verdient tonnen per jaar en gaat er verstandig mee om. Hij bouwt in Kenia een hotel voor atleten. Ik ben er laatst geweest, het is bijna af. Geweldig. Ik moet eerlijk zeggen dat ik daar best trots op ben.”

Uitzonderingen Een uitzondering op de regel is Haile Gebrselassie. De goedlachse topper uit Ethiopië, die vorig jaar voor de derde keer de Zevenheuvelenloop won, kan als geen ander opschieten met het journaille. Moet hij op de foto, dan tovert hij zijn magische glimlach tevoorschijn en steekt hij zijn duim op. Maar ook Abel Kirui, een van de toppers van dit jaar, kan er volgens Van der Velden wat van. „Dan moet je als journalist op een gegeven moment echt zeggen dat het genoeg is, anders praat hij maar door.”

Media-training Boeting heeft met zijn Afrikaanse atleten wel eens bij een media-training gezeten. „Maar dat helpt niet. Wat er wordt verteld, sluit niet aan op hun situatie. Je krijgt het er niet in.” Liever heeft hij iemand uit Afrika die hen uit kan leggen hoe het hoort. „Maar daar ben ik nog niemand tegengekomen die een goede mediatraining kan geven.” Het zijn geen ‘borstkloppers’, die snelle mannen en vrouwen uit Ethiopië en Kenia. Bescheidenheid en een ontspannen houding siert ze. Boeting: „Je moet ze zelfs uitleggen dat ze een ereronde moeten lopen als ze een wedstrijd hebben gewonnen.”

Samuel Wanjiru wint op een meesterlijke manier goud op de marathon tijdens de Spelen van Peking in 2008. Drie jaar later overlijdt hij.

foto ANP


De Gelderlander

8 Het is een wedstrijd in een wedstrijd: wie wordt de beste Nederlander tijdens de Zevenheuvelenloop? Net als vorig jaar zijn veel nationale toppers aanwezig. Onder hen de regionale helden Jesper van der Wielen, Miranda Boonstra en Heleen Plaatzer. De een vecht het Nederlands record aan, de ander is allang blij dat ze haar hardloopschoenen weer eens aan mag trekken.

7H Wonderbenen moeten er dit jaar wel zijn ‘Hopelijk ben ik net die twee procent beter geworden om het Nederlands record te pakken’

De aanval die Jesper van der Wielen vorig jaar deed op het Nederlands record, eindigde in een mislukking. De talentvolle Wijchenaar is erop gebrand revanche te nemen.

door Kosse Stegman

M

aar liefst vijf persoonlijke records scherpte Jesper van der Wielen afgelopen seizoen aan. De 1.500 meter, de 3 kilometer, de 5, de 10 Engelse mijl en de 15 kilometer: op alle afstanden was hij sneller dan ooit tevoren. Geen wonder dat de 21-jarige Wijchenaar vol vertrouwen naar Nijmegen komt voor de Zevenheuvelenloop. Daar zal hij, net als tijdens de vorige editie, een aanval doen op het Nederlands record op de vijftien kilometer. Geen kattenpis, weet het supertalent. „Alle grote mannen van de Nederlandse atletiek hebben de Zevenheuvelenloop wel een keer gelopen. Maar een tijd onder de 43,38 (het Nederlands record, red.) zit er echt in. Tijdens de Dam tot Damloop in Amsterdam, die 10 Engelse mijl lang is, had ik een doorkomsttijd op de 15 kilometer van 43,55, 40 seconden sneller dan vorig jaar bij de Zevenheuvelenloop.” Waar hij destijds een trainingskamp in Kenia verkoos als ultieme voorbereiding, verbleef Van der Wielen dit jaar in de Vere-

nigde Staten. Laguna Beach, Los Angeles, om precies te zijn. „Vorig jaar raakte ik in Kenia geblesseerd aan mijn knie, waardoor ik drie weken nauwelijks looptrainingen kon doen. Eigenlijk wist ik toen vóór de Zevenheuvelenloop al dat het onmogelijk was om het Nederlands record te breken. Toen ik terugkwam uit Afrika had ik nog tien dagen. De fysiotherapeut lapte me op, waardoor ik nog wat kon trainen. Ik bleef er daardoor in geloven. Misschien ben ik juist wel heel goed uitgerust, dacht ik. Maar het werd een mislukte wedstrijd. Niet alleen omdat ik ver verwijderd bleef van het Nederlands record, maar ook omdat ik niet finishte als beste Nederlander.” Van het trainingskamp in Kenia leerde Van der Wielen twee dingen. „Doe het de eerste week van zo’n stage rustig aan en probeer heel te blijven. De trainingen in Amerika gingen heel goed en hebben me veel vertrouwen gegeven. Nu fit blijven en hopelijk ben ik dan net die twee procent beter geworden die ik nodig heb om onder de tijd van Marco Gielen te duiken (die in 1993 het Nederlands record liep tijdens de Zevenheuvelenloop, red.).” Het zou voorlopig de kroon zijn op zijn carrière, die zes jaar geleden op precies dezelfde plek begon. Toen liep Van der Wielen als 15-jarige jongen voor het eerst de Zevenheuvelenloop in een waanzinnige tijd van 53 minuten en 49 seconden. Het jaar erop snoepte hij daar alweer ruim vier minuten af. Als de voortekenen niet bedriegen zal hij dit jaar zijn beste tijd opnieuw verbeteren. „Want ik ben uit op revanche.”

foto Theo van Zwam

foto Erik van ‘t Hullenaar


zaterdag 10 november 2012 De Gelderlander

9 Jesper van der Wielen 21-jarige atleet uit Wijchen. Wordt gezien als een van de grotere Nederlandse atletiektalenten. Deed in 2012 voor het eerst mee aan de Europese kampioenschappen voor senioren in Helsinki (5 kilometer), maar stapte vroegtijdig uit. Eindigde in 2011 op dezelfde afstand als derde bij de EK voor junioren in Ostrava.

Miranda Boonstra 40-jarige atlete uit Molenhoek. Kende haar doorbraak in 2002 op de steeplechase, door zich te laten kronen tot Nederlands kampioen. Pakte daarna nationale titels op de 5 en 10 kilometer op de baan, de marathon, de 10 kilometer op de weg en in het veldlopen. Kwam acht seconden tekort om zich te plaatsen voor de olympische marathon van Londen.

Heleen Plaatzer 32-jarige atlete uit Nijmegen. Boekte haar grootste succes in 2011 toen ze in Brede de nationale titel pakte op de halve marathon. Liep dit jaar in de schaduw van Boonstra een fantastische tijd bij de marathon van Rotterdam: 2.31,51. Eindigde vorig jaar als tweede achter Boonstra bij de Zevenheuvelenloop.

Op de lange afstanden is Miranda Boonstra in eigen land onklopbaar. Met elf nationale titels is de Molenhoekse niet zomaar een topatlete meer, maar een ware ster in de Nederlandse atletiek.

M

iranda Boonstra was al een bekende atlete, maar in korte tijd ontpopte ze zich vorig jaar tot ware ster. Ze startte een chameoffensief om alsnog mee te mogen doen aan de Olympische Spelen van Londen, toen ze de kwalificatie-eis bij de marathon van Rotterdam op slechts acht seconden misliep. Het verzoek faalde, maar Nederland sloot haar in zijn armen. Sindsdien is Boonstra niet te stoppen en komt ze als absolute topper naar de Zevenheuvelenloop. Haar leeftijd, ze is ‘al’ veertig jaar, lijkt eerder een stimulans dan een hindernis. „Pas op mijn dertigste ben ik echt hard begonnen te trainen. Ik voel me verre van opgebrand”, zei ze vlak voor het Nederlands kampioenschap marathonlopen op zondag 14 oktober in Eindhoven. Oud-olympiër Gerard Nijboer durfde zelfs te stellen dat Nederland er een goede marathonloopster ‘bij heeft’. Alsof ze aan het begin van haar carrière stond. De titel bij het NK in Eindhoven pakte ze uiteraard, zoals ze op lange afstanden eigenlijk bijna nooit meer verliest. Boonstra ‘red-

de’ zelfs het NK marathon, viel er in de media te lezen. De prestaties van de overige Nederlanders waren ondermaats, maar de vrouw uit Molenhoek liep ‘op haar gemakje’ naar 2.28,17, een nationale toptijd. Het was voor Boonstra haar elfde Nederlandse titel op zes verschillende disciplines. Ze is de Marianne Vos van de nationale atletiek. In 2002 was ze voor het eerst de beste van Nederland, toen op het minder bekende onderdeel steeplechase. Dat kunstje herhaalde ze in 2004 en 2006. Daarnaast kroonde ze zich tot Nederlands kampioen op de 5 kilometer (2003), de 10 kilometer (2004), de 10 kilometer op de weg (2011, 2012), de marathon (2012) en het veldlopen (2009, 2010, 2011). Op zondag 18 november zal ze als topfavoriete aan de start staan van de Zevenheuvelenloop. Niet alleen vanwege haar blakende vorm, maar ook doordat ze vorig jaar al de beste Nederlandse werd. De Nijmeegse Heleen Plaatzer moest onderweg een paar keer afhaken, kwam steeds weer terug, maar redde het niet tegen de eindsprint van haar streekgenote. Deze keer verkoos Boonstra een vakantie in de Verenigde Staten ter voorbereiding op Nijmeegs grootste hardloopwedstrijd. Eventjes genieten van de welverdiende rust. Overige Nederlandse toppers hoeven zich trouwens geen illusies te maken dat ze ongeconcentreerd naar Nijmegen toekomt. De Molenhoekse zal met het vuur in de ogen in het startvak staan en alles op alles zetten om opnieuw de beste nationale atlete te worden.

‘Ongeduldige’ Plaatzer maakt haar comeback Heleen Plaatzer kampt met de naweeën van een hernia, maar dat weerhoudt haar er niet van mee te doen aan de Zevenheuvelenloop.

Z

e is zelf huisarts en daarom wist Heleen Plaatzer goed wat de beste manier was om haar rughernia te verhelpen. „Opereren was nooit een optie. Met relatieve rust en veel oefeningen kan het zijn dat je er op een gegeven moment geen last meer van hebt.” Op dat punt is ze nog niet helemaal, maar de Zevenheuvelenloop kan de Nijmeegse atlete niet laten schieten. „Was het een andere wedstrijd over vijftien kilometer geweest, dan had ik niet meegedaan. Eigenlijk was het handiger geweest als het pas over een maand was geweest. Maar hardlopers zijn ongeduldig. Mijn fysiotherapeut zegt in ieder geval dat het makkelijk kan, vijftien kilometer lopen.” Vorige week zegde ze niettemin af voor

‘Was het een andere wedstrijd over vijftien kilometer geweest, dan had ik niet meegedaan’

Molenhoeks Makkie, een wedstrijd over tien kilometer. „Ik had toch weer een beetje last van mijn rug en met een hernia kun je beter niet te veel over heuvels lopen.” Ze lacht. „Steile heuvels dan hè, het parcours van de Zevenheuvelenloop is meer glooiend, dat is niet erg.” Haar rugblessure leidt er wel toe dat Plaatzer, vorig jaar na Miranda Boonstra de beste Nederlandse, dit jaar van zichzelf geen topprestatie verwacht. Ze beschouwt de Zevenheuvelenloop puur als haar comeback. Temidden van de internationale toppers de beste Nederlandse worden, zit er niet in. „Misschien had dat gekund als ik in normale vorm was geweest, maar nu niet. Ik wil gewoon lekker lopen. Gaat het goed, dan wil ik me richten op een voorjaarsmarathon.” Want dat is de afstand waar Plaatzer zich nu vooral op richt. Haar toptijd bij de marathon van Rotterdam vorig jaar geeft haar de juiste motivatie. In de schaduw van Boonstra, die de Olympische Spelen op acht seconden miste, liep ze een persoonlijk record van 2.31,51. „Daar was ik heel blij mee. Er zit nog groei in, al weet ik niet hoeveel.” Hoe gek het misschien ook klinkt, ze heeft het voordeel van haar leeftijd. ‘Pas’ 32 is Plaatzer, ruim zeven jaar jonger dan Boonstra, die nog steeds progressie boekt en stiekem met de Spelen van Rio de Janeiro in haar hoofd zit. De marathon is typisch zo’n afstand waar succes komt met de jaren. Ter illustratie: De Ethiopiër Haile Gebrselassie was 35 toen hij het wereldrecord brak.

foto Vincent Jannink/ANP

Geen gewone topper, maar een ware ster

‘Pas op mijn dertigste ben ik echt hard begonnen te trainen. Ik voel me verre van opgebrand’


Restaurant De Wolfsberg, Groesbeek AbonneeVoordeel menu van de maand november Restaurant De Wolfsberg ligt op een uitzonderlijke mooie locatie, aan de bosrand van Groesbeek, met een prachtig uitzicht over het dorp. Het fraaie pand dat dateert uit 1860, heeft een klassieke, sfeervolle uitstraling met een vernieuwd, modern en trendy interieur.

€ 52,50 VOOR EN 2 PERSON

Als abonnee van De Gelderlander kunt u gedurende de maand november op een voordelige manier kennismaken met dit restaurant. Met het Gelderlander AbonneeVoordeel menu betaalt iedere tweede gast slechts de helft van de normale prijs. De keukenbrigade van De Wolfsberg heeft het volgende keuzemenu samengesteld: Voorgerecht: Bonbon van kalkoenfilet gevuld met een salade van beenham met zongedroogde tomaatjes en een kerriemayonaise of Salade met huisgerookte zalm en garnalen met een dressing van limoen en dille *** Hoofdgerecht: Gegrilde snoekbaarsfilet met een saus van witte wijn en kruiden of Duo van varkensmedaillon en runderstoofvlees met kruidenmousseline en Cognacsaus *** Dessert: Wentelteefje met roomijs van kaneel en vanillesaus of Bavarois van bitterkoekjes met witte chocolade mousse en saus van karamel *** Na het diner een kop koffie met bonbon van het huis

dg.nl/abonneevoordeel

Vegetarische gasten kunnen dit vooraf bekend maken, zodat het menu daarop kan worden aangepast.

Normale prijs: € 70,00 Abonneeprijs: € 52,50

De normale prijs voor dit driegangen menu bedraagt € 35,00. Tegen inlevering van de bon betaalt iedere tweede gast slechts de helft, namelijk € 17,50.

Kortingsbon Restaurant De Wolfsberg Tegen inlevering van deze ingevulde bon ontvangt u het tweede Gelderlander AbonneeVoordeel menu voor de helft van de prijs (normale prijs € 35,00).

Naam Adres Postcode Plaats Telefoonnummer Geboortedatum E-mail

MV

Voorwaarden: • Alleen geldig na voorafgaande telefonische reservering (T: 024-3971327) • Alleen geldig in de maand november 2012 • Maximaal 2 personen per bon • Zonder bon komt u niet in aanmerking voor de korting Restaurant De Wolfsberg - Mooksebaan 12 – Groesbeek - T: 024-3971327 - I: www.dewolfsberg.nl Openingstijden: dagelijks vanaf 17.30 uur

De Gelderlander gaat zorgvuldig om met persoonsgegevens. Op alle informatie die u aan ons verstrekt is de Wet Bescherming Persoonsgegevens van toepassing. In het colofon van de krant en op dg.nl treft u nadere informatie aan.

25% KORTING

Musical Yab Yum - Het Circus van de Nacht Yab Yum - Het Circus van de Nacht is een groot spektakel over ’s werelds meest beroemde nachtclub in de sfeer van Moulin Rouge met onverbloemd realistische scènes, opwindende dansnummers en internationaal bekroonde circusacts. Uitgangspunt is de bestseller van Yab Yum oprichter Theo Heuft. In Yab Yum, het Circus van de Nacht beleeft men de heftige liefde tussen de levensgevaarlijke topcrimineel Kees en het Yab Yum meisje Angel. Met o.a. Annick Boer, Nelly Frijda, Bas Muijs, Rutger Le Poole, Joel de Tombe, Poelifinario 2012 winnaar Richard Groenendijk, Beat the Best winnaars Martin van Bentem & Marielle Constancia, bekroonde circusacts en live band.

20.15 uur in Schouwburg Arnhem en vrijdag 23 en zaterdag 24 november om 20.00 uur in Stadsschouwburg Nijmegen.

Bestellen Voor Arnhem kunt u alleen online via www.mssa.nl kaarten bestellen o.v.v. de actiecode: webkorting.

25% korting voor abonnees van De Gelderlander.

Kortingprijzen

Geldig op alle voorstellingen van Yab Yum - Het Circus van de Nacht op woensdag 14 en donderdag 15 november om

1e rang € 37,10 en 2e rang € 34,10. Exclusief reserveringskosten van € 2,50 per bestelling. Meer informatie vindt op www.mssa.nl.

dg.nl/abonneevoordeel

Bestellen

Kortingprijzen

Voor Nijmegen kunt u o.v.v. AbonneeVoordeel De Gelderlander telefonisch reserveren bij de dagkassa Stadsschouwburg Nijmegen op telefoonnummer 024 322 11 00 (telefonisch bereikbaar op dinsdag t/m zaterdag van 12.00 – 16.00 uur). Ook kunnen er kaarten aan de kassabalie van Stadsschouwburg Nijmegen worden gekocht ( geopend op dinsdag t/m zaterdag van 12.00 - 16:00).

1e rang € 36,40, 2e rang € 33,00 en 3e rang € 26,25. Exclusief reserveringskosten van € 2,50 per kaartje. Meer info op www.keizerkarelpodia.nl Niet geldig op reeds gekochte kaarten of i.c.m. andere aanbiedingen. Zolang de voorraad strekt.

25% korting voor abonnees van De Gelderlander!


zaterdag 10 november 2012 De Gelderlander

11

7H Rode bietensap Geen drie glazen melk, wel twee glazen bietensap per dag. Drink je die dagelijks gedurende vijf dagen voorafgaand aan de Zevenheuvelenloop en ook nog eens drie uur voor de start, dan zou je zomaar 10 tot 20 seconden sneller kunnen zijn dan je verwachte eindtijd. Het is op dit moment veelbesproken in de loopwereld. Bietensap als legale ‘epo’ voor de duursporter. „Eerste wetenschappelijke studies wijzen erop dat het echt werkt”, zegt Kamiel Maase. De voormalig topatleet houdt in dienst van het NOC*NSF innovaties in de sport nauwkeurig bij. „Door bietensap ga je niet ineens twee keer zo hard, trainen is belangrijker. Maar er is een veelbelovend effect aangetoond. Het lichaam gaat door de nitraat in het sap efficiënter om met zuurstof.” Hoe dat werkt, is nog onderwerp van onderzoek. Maar het lijkt erop dat spieren door de hogere concentratie nitraat in het bloed minder energie nodig hebben om samen te trekken. Dezelfde hoeveelheid werk kost minder inspanning. Experimenten zijn gedaan met tijdritfietsers, maar volgens Maase is al voorzichtig aangetoond dat bietensap werkt bij alle duurinspanningen onder de drie kwartier. Hardloopster Miranda Boonstra uit Molenhoek zweert intussen al langer bij de rode groentedrank. Ook de Nijmeegse Heleen Plaatzer, die na een rugblessure haar comeback zal maken in de Zevenheuvelenloop, dronk in aanloop naar haar marathons in Amsterdam (oktober) en Rotterdam (april) gretig van het goedje. Jammer voor haar dat ze zo’n hekel heeft aan die akelige grondsmaak. „Rode bieten zijn lekker om te eten, maar bietensap is vies.” Mengen met bijvoorbeeld appelsap mag niet, omdat het effect dan verloren gaat. Goed alternatief is volgens Maase nitraatrijke voeding als andijvie, spinazie, sla, selderij en rucola. „Ieder moet voor zichzelf uitvinden wat het beste bij hem of haar past.” Plaatzer kiest er na twee keer goed lopen veiligheidshalve voor om de neus dicht te houden en bietensap te blijven drinken.

Lopen Afrikanen harder dankzij koeler lichaam? Een goede regulering van de lichaamstemperatuur verklaart mogelijk het looptalent van Afrikanen. Een experiment met de Zevenheuvelenloop geeft uitsluitsel. door Frank Hermans

D

e verbazing was groot vorig jaar. Niet omdat de Ethiopische topatleet Haile Gebrselassie de Zevenheuvelenloop als allersnelste liep. Dat was volgens verwachting. Maar waar je conform de maximale inspanning van de wereldberoemde hardloper een flinke stijging mocht verwachten van zijn lichaamstemperatuur, was daar in zijn geval geen sprake van. „Op de finish maten we 38,1 graden. Dat was maar 0,3 graad meer dan dat we gezien hadden bij zijn start. Bij alle temperatuurmetingen die we daarvoor hebben gedaan, bij honderden lopers, hadden we nog nooit zo’n kleine opwarming geregistreerd”, vertelt inspanningsfysioloog Maria Hopman van het UMC St Radboud. Natuurlijk kwam meteen die grote vraag op: „Is Haile een uitzondering die de regel bevestigt? Of is het een genetische component die zorgt dat zijn lichaam bij inspanning zo lekker koel blijft? En is deze genetische aanleg een aanvulling op de verklaring voor het bovengemiddelde talent dat Afrikanen hebben voor de duurloop?” Een stabiele, lagere lichaamstemperatuur is gunstig voor de prestatie. „Omdat je hersenen niet het signaal uitzenden dat je rustiger aan moet doen. Dat gebeurt automatisch als de lichaamstemperatuur oploopt. Evolutionair wordt een pas op de plaats gemaakt, om te

voorkomen dat je boven de 42 graden komt, de temperatuur waarbij je overlijdt.” Sinds 2006, het tropische ‘rampjaar’ voor de Wandelvierdaagse waarbij twee wandelaars overleden, doet Hopman onderzoek naar de invloed van inspanning op lichaamswarmte. Honderden Vierdaagselopers en deelnemers aan de Zevenheuvelenloop hebben inmiddels haar befaamde ‘temperatuurpil’ tot zich mogen nemen. Met dat meetinstrument, een zender en thermometer in één, in het lijf kan Hopman het verloop van de temperatuursschommelingen in het lichaam op de voet volgen. Zoals ze dat ook deed bij de laatste editie van de Zevenheuvelenloop. Toen werden honderd lopers gevolgd, onder wie dus ook Haile Ge-

brselassie. Als rechtgeaarde wetenschapper hoefde Hopman niet lang na te denken over het studieobject dat ze dit jaar wilde koppelen aan de Zevenheuvelenloop. Twintig toplopers, de helft blank, de andere helft zwart, krijgen de pil om te kunnen bepalen of Afrikanen inderdaad biologisch voordeel hebben. Volgens Hopman is het de eerste keer dat dit op grotere schaal wordt onderzocht. Met de studie hoopt ze een nieuw stukje van de puzzel op te lossen. Haar bevindingen zijn een aanvulling op de bestaande kennis over de biologische voorsprong die Afrikanen hebben door hun lichaamsbouw. „Er is geen verschil in hartgrootte, longcapaciteit of spiervezels. Wat wel klopt, is dat zij minder energie verbruiken doordat ze

smallere onderbenen hebben. Testen met gewichten om de enkel laten zien, dat je dan veel meer energie nodig hebt.” Verschil in mentaliteit is een andere verklaring die veelvuldig de ronde doet. „Wanneer je de keuze hebt om in de goot te liggen of om de rijkste man te worden van het land, dan doet dat wat met je motivatie. De kans is groter dat je je hele leven monomaan inricht op het hardlopen, zoals je ziet bij veel Afrikaanse toplopers.” Mocht Hopman aantonen dat Afrikanen een betere warmteregulatie hebben, dan zal die bevinding volgens haar de wereld overgaan. „Het is nog nooit aangetoond. Het opent de weg naar prestatieverbetering in de sport door tijdens inspanning koelvesten te dragen.”

Inspanningsfysioloog en hoogleraar Maria Hopman van het UMC St Radboud naast de Ethiopische topatleet Haile archieffoto Flip Franssen Gebrselassie op de dag van de Zevenheuvelenloop in november 2011.

column door Marcel Rozer

Loop doet leven Een vriendin van mij zit in de problemen. Mooie eerste zin, denk ik. U bent nieuwsgierig en ik kan meteen uitleggen dat iemand nooit in de problemen ‘rent’. Iemand ‘ligt’ in scheiding, ‘zit’ in een depressie en ‘heeft’ een burn-out. De overeenkomst tussen al dit leed is dat er weinig beweging in zit. Je weet even geen uitweg meer. Stilstand. Wie kent het niet? Terug naar mijn vriendin, ontslagen, veel vaste lasten, solliciteren hielp niet. Ze werd neerslachtig.

„Ik had er zó genoeg van. Opeens liep ik naar de schuur”, vertelde ze. „Ik pakte mijn hardloopschoenen en tien minuten later rende ik in de stromende regen in het bos. Ik heb een half uur gejogd, genoten van de kou en de wind. Ik voelde weer energie!” Nee, na het hardlopen stond er geen werkgever op haar voicemail. Natuurlijk niet. Ik heb ooit een dure cursus gedaan waarvan ik de strekking heb onthouden: het leven zit soms tegen en je kunt beter iets doen aan je houding dan proberen het leven zelf te veranderen. Ik woon dicht bij het parcours van de Ze-

venheuvelenloop. Behalve midden in de nacht lopen er mensen hard. In alle soorten en maten komen ze voorbij; dikke buiken, hippe meisjes en afgetrainde pensionado’s. Ze kleuren de stad. Ik krijg er altijd een goed humeur van. Ach Nijmegen, wat een kans ligt er voor het grijpen! Het is 2012 en er komen zware tijden aan. ‘Nijmegen loopt’ zou het stadsmotto moeten zijn. Een stad met mensen die in beweging blijven, maar die ook zien dat het een keer genoeg is. Mijn werkeloze vriendin kan dit jaar even

niet op wintersport. Ze rent drie keer per week. Ze zal de kou moeten trotseren, soms. Ze zal vloeken op grijze luchten, jawel. Maar elke keer opnieuw zal ze beloond worden, met een opklaring boven de Waal, met een overstekende eekhoorn in het bos en met de voldoening na elk rondje, hoe klein het ook is. Natuurlijk kun je het even niet zien zitten, maar, geloof me, als je loopt ziet de wereld er een stuk dynamischer uit. 33.000 mensen doen het voor op 18 november. Stop thinking, start running.


zaterdag 10 november 2012 De Gelderlander

De Gelderlander

12 Ze hebben vaak een lange weg afgelegd van vallen en opstaan, de debutanten op de Zevenheuvelenloop. Zoals Brigitte die eerdere pogingen om te gaan hardlopen elke keer zag stranden. Maar ze zette door, net als Sabine. Steeds meer vrouwen raken bevangen door het loopvirus. Maar vijftien kilometer ren je niet zomaar, daar moet je écht wel wat voor doen. Tenzij je Tom heet en een sportopleiding volgt.

foto Bert Beelen

7H Muziek sleept Brigitte over de finish ‘Ik heb geen persoonlijke tijd te verbeteren, dus loop echt voor mezelf. Om de finish te halen’

13 Eén op de drie Zevenheuvelenlopers is vrouw

Zuid-Amerikaanse salsa en ‘herstelsnoepjes’ helpen Brigitte de Jager volgende week naar de finish. Niet met de beste tijd, wel met plezier en zonder blessures. Want dat is haar doel.

door Marije Schuurs

V

an Zuid-Amerikaanse salsa tot en met Prince en I’m Sexy And I Know It. Zolang het muziek is met een lekker renritme, vindt de 41-jarige Brigitte de Jager het goed. Tweeënhalf jaar geleden is de Nijmeegse fanatiek aan het hardlopen geslagen en volgende week doet ze voor het eerst mee aan de Zevenheuvelenloop. „Met koptelefoon op, want muziek is echt mijn redmiddel als het even zwaar is. Het geeft een boost, sleept je door de moeilijke momenten heen.” De Jager heeft een lange weg afgelegd om mee te kunnen doen aan de Zevenheuvelenloop. „Ik was al een paar keer begonnen met hardlopen, maar het werkte niet. Dan meldde ik me aan voor een beginnershardloopgroep en bleek het niveau alsnog veel te hoog voor mij. Na twee trainingen liet ik het vaak alweer afweten. Of soms ging ik door, maar veel te fanatiek.” In 2008 liep de Nijmeegse daardoor zelfs een blessure op. Op advies van de sportarts moest ze stoppen. Toch begon het in mei 2010 weer te kriebelen.

„Ik wilde aan mijn conditie werken, wat kilo’s kwijtraken. Dit keer vond ik een hele fijne hardloopclub, waar ik in mijn eigen tempo kan rennen. Ik voel me totaal niet opgejaagd.” Niet alleen het trainingstempo, ook de sfeer bevalt haar goed. „Het is een heel gezellige groep. De trainingen zijn soms niet te volgen doordat iedereen door elkaar heen kakelt. Na afloop komt de trainer meestal aanzetten met wat snoepzakken. ‘Herstelsnoep’ noemt hij het. En ‘herstelwijntjes’ worden er ook veel gedronken. En niet te vergeten de jaarlijkse ‘herstelbarbecue’. Dat soort dingen maakt het leuk.” De Jager heeft de afgelopen tweeënhalf jaar veel en hard getraind, maar ze had niet gedacht ooit mee te doen aan de Zevenheuvelenloop. „In het begin gaat het zó langzaam. Je begint echt met één of twee minuten rennen. En nu loop ik opeens met gemak tien kilometer. Ik sta verbaasd over mezelf.” Ondanks het vele trainen is De Jager wel ‘een beetje zenuwachtig’ voor haar eerste Zevenheuvelenloop. Maar ze ziet ook de voordelen. „Ik heb geen persoonlijke tijd te verbeteren, dus ik loop echt voor mezelf. Om de finish te halen. Hoe lang ik erover doe, maakt niet zo veel uit.” Toch heeft ze stiekem al wel een tijd in gedachten. Lachend: „Oh, ik ga niet hard hoor. Ik schat dat het een uur en drie kwartier wordt.” Niet de snelste tijd, maar voor De Jager wel een hele prestatie: „Ik ben geen geboren sporter, heb er veel voor moeten doen om op dit niveau te komen. Ik doe gewoon rusttig aan hou mijn doel voor ogen: vrolijk en blessurevrij de finish halen.”

Het Zevenheuvelenpeloton telt steeds meer vrouwen. Bijna één op de drie lopers die zondag 18 november aan de start staan op de Groesbeekseweg, is vrouw. Vorig jaar lag het aantal op 28 procent, dit jaar 30,5 procent. 2 procent meer dus, de grootste stijging in jaren. Tien jaar geleden was nog maar 20 procent van de Zevenheuvelenlopers vrouw, één op de vijf dus. In 2005 bestond het deelnemersveld al voor een kwart uit vrouwen. Vrouwen deinzen niet langer terug voor de 15 kilometer lange kuitenbijter die de Zevenheuvelenloop is. De Marikenloop, de grootste ladies run, helpt daaraan mee. „Bij de Marikenloop stonden dit jaar 15.000 vrouwen aan de start, 5.000 meer dan het jaar daarvoor. Marikenloopsters krijgen ook onze mail over Zevenheuvelenloop, dat zal ook zijn effect hebben”, zegt Joan Merx van de organisatie. Steeds meer vrouwen raken bevangen door het loopvirus. Meer dan de helft van de hardloopsters tot 30 jaar is pas sinds twee jaar aan het hardlopen, blijkt uit onderzoek.

Het ‘hardloopvirus’ bracht doktersassistente Sabine van den Broek aan het rennen. De Zevenheuvelenloop, die gaat ze uitlopen. Zelfs een echt virus kan haar daar niet van weerhouden.

I

n de dokterspraktijk waar de 34-jarige Sabine van den Broek werkt, werd ze vier jaar geleden aangestoken. Niet met een verkoudheid of griepje, maar met het hardloopvirus. „Een paar hele sportieve collega’s waren een hardloopclubje gestart. Hun enthousiasme bracht mij ook aan het rennen.” Twee keer per week werd er fanatiek getraind. Voor Van den Broek een hele uitdaging. „Sommige mensen hoeven er bijna niks voor te doen, kunnen uit het niets kilometers lopen. Bij mij ging dat anders. In het begin moest ik echt om de paar minuten stoppen, op adem komen. Die eerste paar weken had ik niet gedacht ooit een wedstrijd te lopen.” Maar al na een paar maanden trainen, was de eerste wedstrijd een feit. Van den Broek liep samen met haar collega’s vijf kilometer tijdens de Marikenloop. En dat ging haar, tot haar eigen verbazing, heel goed af. Een ‘mooie ervaring’, maar toch besloot de Nijmeegse niet veel later haar hardloopschoenen aan de wilgen te hangen. Een klein jaar terug – eind januari – pakte ze de draad weer op. „Een vriendin stelde voor

om samen te gaan hardlopen en dat leek me wel wat. Al kreeg ik daar snel genoeg spijt van. We begonnen in januari. Opnieuw kon ik maar een paar minuten achter elkaar rennen. En dan die winterse kou, dat was flink afzien.” Toch zette de Nijmeegse door. En ook deze keer kreeg ze het hardloopvirus volop te pakken. „Ik ben weer echt verslaafd: je kunt gaan wanneer je wil, traint al je spieren en het is gewoon super gezellig.” En omdat de de doktersassistente het beste traint met een doel voor ogen, schreef ze zich in voor alle hardloopwedstrijden die er maar te vinden zijn in de regio. De Bruggenloop en het Molenhoeks Makkie, bijvoorbeeld. „Zeven en tien kilometer. Het Molenhoeks Makkie was wel echt een hel hoor. De naam is misleidend, een makkie was het zeker niet.” En wat nou als diezelfde uitputting ook toeslaat bij de Zevenheuvelenloop? „Dan peppen de mensen langs de kant me op. Al staan mijn dochters daar niet tussen. Sinterklaas komt langs in het buurthuis en dat vonden de twee net even iets belangrijker. Jammer, maar misschien ook wel goed. Hoef ik mezelf niet te bewijzen tegenover hen.” Ondanks het moeizame Molenhoeks Makkie, heeft de Nijmeegse er alle vertrouwen in dat ze vrolijk de finish van de Zevenheuvelenloop haalt. „Ik heb de route inmiddels al drie keer gelopen en dat ging goed. Mijn enige angst is dat ik ziek word. Maar als dat gebeurt, dan stop ik mezelf desnoods vol met paracetamol. Alles om die eindstreep te halen.”

foto Bert Beelen

Tom gaat ‘moeiteloos’ over de finish foto Do Visser

Een weddenschap en stiekem ook de uitdaging en de sfeer maken Tom deelnemer aan de Zevenheuvelenloop. Bijna zonder training gaat hij straks ‘moeiteloos’ over de finish.

E

en uit de hand gelopen weddenschap. Dat is voor Tom van de Grift (20), student aan de sportopleiding CIOS de reden dat hij meedoet aan de Zevenheuvelenloop. Toms vriendin René liep eerder dit jaar vijf kilometer met de Marikenloop en vond dat haar vriend zich ook maar eens moest bewijzen. Tom stemde daar uiteindelijk mee in. „Wel een beetje gemeen achteraf gezien; ik dacht dat ze de tien kilometer ging lopen. Dan kon ik de vijftien ook wel aan. Maar ik was helemaal vergeten dat je bij de Marikenloop mag kiezen tussen de vijf en de tien kilometer.” Stiekem – geeft hij toe als René even de kamer uit is – vindt Tom het helemaal niet zo erg om mee te doen aan de Zevenheuvelen-

‘Zomaar hardlopen puur om te sporten, dat is niets voor mij. Dan mis ik toch de uitdaging’

loop. „Als je kijkt naar de sfeer bij zulke evenementen, dan lijkt het me eigenlijk best wel heel leuk. Al die deelnemers en de juichende toeschouwers... volgens mij wordt het één groot feest.” Zenuwen voelt de debutant niet echt. „Nog niet tenminste, misschien straks bij de start wel. Ik blijf nuchter, want ik weet gewoon dat ik het kan.” Terwijl hij niet echt heeft getraind voor de loop. Tenminste, niet op de reguliere manier. „Sinds september loop ik stage bij een atletiekvereniging, als conditietrainer. Ik ren dus mee met een groep die getraind wordt.” Ook is Tom een paar keer vanaf het huis van zijn vriendin in Nijmegen naar zijn eigen woonplaats Leuth gerend. „Toevallig ook precies vijftien kilomter. Maar afgezien daarvan heb ik heel weinig getraind. Iets te weinig, ben ik bang. Het gevaar is, dat ik mijn eigen tempo nog niet goed ken. Dikke kans dat ik straks veel te snel begin en niet in een constant tempo ga lopen.” Na de Zevenheuvelenloop moet Tom vanuit zijn opleiding nog een halve marathon lopen. Daarna is hij wel een beetje klaar met al dat rennen. „Nu werk je echt ergens naartoe. Maar zomaar hardlopen puur om te sporten is niets voor mij. Dan mis ik toch het spelelement, de uitdaging.” Natuurlijk staat vriendin René, als aanstichtster van de deelname van Tom, straks langs de kant om hem aan te moedigen. Tom: „Als ik haar dan zie, doe ik natuurlijk alsof het me allemaal geen enkele moeite kost.”

Sabine heeft het loopvirus te pakken ‘Ik ben verslaafd. Je kunt gaan wanneer je wil, traint al je spieren en het is super gezellig’


zaterdag 10 november 2012 De Gelderlander

De Gelderlander

12 Ze hebben vaak een lange weg afgelegd van vallen en opstaan, de debutanten op de Zevenheuvelenloop. Zoals Brigitte die eerdere pogingen om te gaan hardlopen elke keer zag stranden. Maar ze zette door, net als Sabine. Steeds meer vrouwen raken bevangen door het loopvirus. Maar vijftien kilometer ren je niet zomaar, daar moet je écht wel wat voor doen. Tenzij je Tom heet en een sportopleiding volgt.

foto Bert Beelen

7H Muziek sleept Brigitte over de finish ‘Ik heb geen persoonlijke tijd te verbeteren, dus loop echt voor mezelf. Om de finish te halen’

13 Eén op de drie Zevenheuvelenlopers is vrouw

Zuid-Amerikaanse salsa en ‘herstelsnoepjes’ helpen Brigitte de Jager volgende week naar de finish. Niet met de beste tijd, wel met plezier en zonder blessures. Want dat is haar doel.

door Marije Schuurs

V

an Zuid-Amerikaanse salsa tot en met Prince en I’m Sexy And I Know It. Zolang het muziek is met een lekker renritme, vindt de 41-jarige Brigitte de Jager het goed. Tweeënhalf jaar geleden is de Nijmeegse fanatiek aan het hardlopen geslagen en volgende week doet ze voor het eerst mee aan de Zevenheuvelenloop. „Met koptelefoon op, want muziek is echt mijn redmiddel als het even zwaar is. Het geeft een boost, sleept je door de moeilijke momenten heen.” De Jager heeft een lange weg afgelegd om mee te kunnen doen aan de Zevenheuvelenloop. „Ik was al een paar keer begonnen met hardlopen, maar het werkte niet. Dan meldde ik me aan voor een beginnershardloopgroep en bleek het niveau alsnog veel te hoog voor mij. Na twee trainingen liet ik het vaak alweer afweten. Of soms ging ik door, maar veel te fanatiek.” In 2008 liep de Nijmeegse daardoor zelfs een blessure op. Op advies van de sportarts moest ze stoppen. Toch begon het in mei 2010 weer te kriebelen.

„Ik wilde aan mijn conditie werken, wat kilo’s kwijtraken. Dit keer vond ik een hele fijne hardloopclub, waar ik in mijn eigen tempo kan rennen. Ik voel me totaal niet opgejaagd.” Niet alleen het trainingstempo, ook de sfeer bevalt haar goed. „Het is een heel gezellige groep. De trainingen zijn soms niet te volgen doordat iedereen door elkaar heen kakelt. Na afloop komt de trainer meestal aanzetten met wat snoepzakken. ‘Herstelsnoep’ noemt hij het. En ‘herstelwijntjes’ worden er ook veel gedronken. En niet te vergeten de jaarlijkse ‘herstelbarbecue’. Dat soort dingen maakt het leuk.” De Jager heeft de afgelopen tweeënhalf jaar veel en hard getraind, maar ze had niet gedacht ooit mee te doen aan de Zevenheuvelenloop. „In het begin gaat het zó langzaam. Je begint echt met één of twee minuten rennen. En nu loop ik opeens met gemak tien kilometer. Ik sta verbaasd over mezelf.” Ondanks het vele trainen is De Jager wel ‘een beetje zenuwachtig’ voor haar eerste Zevenheuvelenloop. Maar ze ziet ook de voordelen. „Ik heb geen persoonlijke tijd te verbeteren, dus ik loop echt voor mezelf. Om de finish te halen. Hoe lang ik erover doe, maakt niet zo veel uit.” Toch heeft ze stiekem al wel een tijd in gedachten. Lachend: „Oh, ik ga niet hard hoor. Ik schat dat het een uur en drie kwartier wordt.” Niet de snelste tijd, maar voor De Jager wel een hele prestatie: „Ik ben geen geboren sporter, heb er veel voor moeten doen om op dit niveau te komen. Ik doe gewoon rusttig aan hou mijn doel voor ogen: vrolijk en blessurevrij de finish halen.”

Het Zevenheuvelenpeloton telt steeds meer vrouwen. Bijna één op de drie lopers die zondag 18 november aan de start staan op de Groesbeekseweg, is vrouw. Vorig jaar lag het aantal op 28 procent, dit jaar 30,5 procent. 2 procent meer dus, de grootste stijging in jaren. Tien jaar geleden was nog maar 20 procent van de Zevenheuvelenlopers vrouw, één op de vijf dus. In 2005 bestond het deelnemersveld al voor een kwart uit vrouwen. Vrouwen deinzen niet langer terug voor de 15 kilometer lange kuitenbijter die de Zevenheuvelenloop is. De Marikenloop, de grootste ladies run, helpt daaraan mee. „Bij de Marikenloop stonden dit jaar 15.000 vrouwen aan de start, 5.000 meer dan het jaar daarvoor. Marikenloopsters krijgen ook onze mail over Zevenheuvelenloop, dat zal ook zijn effect hebben”, zegt Joan Merx van de organisatie. Steeds meer vrouwen raken bevangen door het loopvirus. Meer dan de helft van de hardloopsters tot 30 jaar is pas sinds twee jaar aan het hardlopen, blijkt uit onderzoek.

Het ‘hardloopvirus’ bracht doktersassistente Sabine van den Broek aan het rennen. De Zevenheuvelenloop, die gaat ze uitlopen. Zelfs een echt virus kan haar daar niet van weerhouden.

I

n de dokterspraktijk waar de 34-jarige Sabine van den Broek werkt, werd ze vier jaar geleden aangestoken. Niet met een verkoudheid of griepje, maar met het hardloopvirus. „Een paar hele sportieve collega’s waren een hardloopclubje gestart. Hun enthousiasme bracht mij ook aan het rennen.” Twee keer per week werd er fanatiek getraind. Voor Van den Broek een hele uitdaging. „Sommige mensen hoeven er bijna niks voor te doen, kunnen uit het niets kilometers lopen. Bij mij ging dat anders. In het begin moest ik echt om de paar minuten stoppen, op adem komen. Die eerste paar weken had ik niet gedacht ooit een wedstrijd te lopen.” Maar al na een paar maanden trainen, was de eerste wedstrijd een feit. Van den Broek liep samen met haar collega’s vijf kilometer tijdens de Marikenloop. En dat ging haar, tot haar eigen verbazing, heel goed af. Een ‘mooie ervaring’, maar toch besloot de Nijmeegse niet veel later haar hardloopschoenen aan de wilgen te hangen. Een klein jaar terug – eind januari – pakte ze de draad weer op. „Een vriendin stelde voor

om samen te gaan hardlopen en dat leek me wel wat. Al kreeg ik daar snel genoeg spijt van. We begonnen in januari. Opnieuw kon ik maar een paar minuten achter elkaar rennen. En dan die winterse kou, dat was flink afzien.” Toch zette de Nijmeegse door. En ook deze keer kreeg ze het hardloopvirus volop te pakken. „Ik ben weer echt verslaafd: je kunt gaan wanneer je wil, traint al je spieren en het is gewoon super gezellig.” En omdat de de doktersassistente het beste traint met een doel voor ogen, schreef ze zich in voor alle hardloopwedstrijden die er maar te vinden zijn in de regio. De Bruggenloop en het Molenhoeks Makkie, bijvoorbeeld. „Zeven en tien kilometer. Het Molenhoeks Makkie was wel echt een hel hoor. De naam is misleidend, een makkie was het zeker niet.” En wat nou als diezelfde uitputting ook toeslaat bij de Zevenheuvelenloop? „Dan peppen de mensen langs de kant me op. Al staan mijn dochters daar niet tussen. Sinterklaas komt langs in het buurthuis en dat vonden de twee net even iets belangrijker. Jammer, maar misschien ook wel goed. Hoef ik mezelf niet te bewijzen tegenover hen.” Ondanks het moeizame Molenhoeks Makkie, heeft de Nijmeegse er alle vertrouwen in dat ze vrolijk de finish van de Zevenheuvelenloop haalt. „Ik heb de route inmiddels al drie keer gelopen en dat ging goed. Mijn enige angst is dat ik ziek word. Maar als dat gebeurt, dan stop ik mezelf desnoods vol met paracetamol. Alles om die eindstreep te halen.”

foto Bert Beelen

Tom gaat ‘moeiteloos’ over de finish foto Do Visser

Een weddenschap en stiekem ook de uitdaging en de sfeer maken Tom deelnemer aan de Zevenheuvelenloop. Bijna zonder training gaat hij straks ‘moeiteloos’ over de finish.

E

en uit de hand gelopen weddenschap. Dat is voor Tom van de Grift (20), student aan de sportopleiding CIOS de reden dat hij meedoet aan de Zevenheuvelenloop. Toms vriendin René liep eerder dit jaar vijf kilometer met de Marikenloop en vond dat haar vriend zich ook maar eens moest bewijzen. Tom stemde daar uiteindelijk mee in. „Wel een beetje gemeen achteraf gezien; ik dacht dat ze de tien kilometer ging lopen. Dan kon ik de vijftien ook wel aan. Maar ik was helemaal vergeten dat je bij de Marikenloop mag kiezen tussen de vijf en de tien kilometer.” Stiekem – geeft hij toe als René even de kamer uit is – vindt Tom het helemaal niet zo erg om mee te doen aan de Zevenheuvelen-

‘Zomaar hardlopen puur om te sporten, dat is niets voor mij. Dan mis ik toch de uitdaging’

loop. „Als je kijkt naar de sfeer bij zulke evenementen, dan lijkt het me eigenlijk best wel heel leuk. Al die deelnemers en de juichende toeschouwers... volgens mij wordt het één groot feest.” Zenuwen voelt de debutant niet echt. „Nog niet tenminste, misschien straks bij de start wel. Ik blijf nuchter, want ik weet gewoon dat ik het kan.” Terwijl hij niet echt heeft getraind voor de loop. Tenminste, niet op de reguliere manier. „Sinds september loop ik stage bij een atletiekvereniging, als conditietrainer. Ik ren dus mee met een groep die getraind wordt.” Ook is Tom een paar keer vanaf het huis van zijn vriendin in Nijmegen naar zijn eigen woonplaats Leuth gerend. „Toevallig ook precies vijftien kilomter. Maar afgezien daarvan heb ik heel weinig getraind. Iets te weinig, ben ik bang. Het gevaar is, dat ik mijn eigen tempo nog niet goed ken. Dikke kans dat ik straks veel te snel begin en niet in een constant tempo ga lopen.” Na de Zevenheuvelenloop moet Tom vanuit zijn opleiding nog een halve marathon lopen. Daarna is hij wel een beetje klaar met al dat rennen. „Nu werk je echt ergens naartoe. Maar zomaar hardlopen puur om te sporten is niets voor mij. Dan mis ik toch het spelelement, de uitdaging.” Natuurlijk staat vriendin René, als aanstichtster van de deelname van Tom, straks langs de kant om hem aan te moedigen. Tom: „Als ik haar dan zie, doe ik natuurlijk alsof het me allemaal geen enkele moeite kost.”

Sabine heeft het loopvirus te pakken ‘Ik ben verslaafd. Je kunt gaan wanneer je wil, traint al je spieren en het is super gezellig’


SCHRIJF NU IN! WWW.MONTFERLANDRUN.NL Voor informatie Stichting Montferland Run | info@montferlandrun.nl | www.montferlandrun.nl

KORTINGSBON Adverteren in de

zorgspecial Op zaterdag 17 november verschijnt de Zorgspecial, waarin De Gelderlander de nieuwste ontwikkelingen in de gezondheidszorg belicht. Het thema is dit keer: nieuwe media en

technieken in de zorg.

Informeer naar de verschillende editiemogelijkheden, de aantrekkelijke tarieven en de

De Zorgspecial kan rekenen op een hoge attentiewaarde. Door te adverteren in de zorgspecial komt u onder de aandacht van 492.600 lezers. Daarnaast verschijnt de special als bladerboek online, waardoor uw bereik verder vergroot wordt. Doordat er slechts 5,5% overlap is van lezers van de krant en bezoekers van dg.nl, heeft u een maximaal bereik. Behalve een advertentie, kunt u ook een infotorial plaatsen. Dit is een prachtige manier om uw instelling door middel van een bedrijfsreportage onder de aandacht te brengen van uw doelgroep.

afsluitdatum en neem contact op met uw accountmanager of bel met één van onze regiokantoren: Verschijning: zaterdag 17 november Uitvoering: geheel in full colour en als bladerkrant online, Adverteren en info: www.gelderlanderadverteren.nl of Regio Doetinchem/Arnhem: 0314-372 111 Regio Nijmegen: 088-01 32 498

VOOR GELDERLANDERS

Bij aankoop van loopschoenen ontvangt u tegen inlevering van deze waardebon e 20 korting bij Lopers Company al 25 jaar op het vertrouwde adres Bloemerstraat 14-18, Nijmegen. Telefoon 024 - 323 96 66


zaterdag 10 november 2012 De Gelderlander

15

7H Je kunt ze voor gek verklaren, die hardlopers. Alleen wordt het meer en meer duidelijk dat regelmatig een stukje rennen niet alleen goed is voor je lichaam, maar ook je geest in goede conditie brengt en houdt. Tijdens het lopen zelf blijkt je denkvermogen juist op een wat lager pitje te staan.

door Leo Klaassen

E

en fabrikant van hardloopschoenen liet eens onderzoeken waarom mensen in Europa gaan hardlopen. De uitkomst laat zich voor een deel raden. Veel meer dan de helft van de starters op de hardloopmarkt wil uiteraard fit worden of blijven. Slechts éénvijfde van de Europese lopers geeft aan tegen de stress de weg op te gaan, en in Nederland is dat getal zelfs nog veel lager. Van de mensen die al een tijdje hardlopen, blijkt die mentale motivatie juist veel sterker te zijn. Ze krijgen kennelijk door dat rennen rust in de kop, en het levert plezier en voldoening op. De statistieken verrassen Simon van Woerkom niet. De Maldense fysiotherapeut is ‘running therapeut’, en helpt mensen met psychi-

Hardlopen als pijnstiller voor je gejaagde geest sche klachten al jarenlang door ze te laten hardlopen. Tussen een half uur en een uur rennen ontspant de geest, weet hij uit eigen ervaring, en het ene na het andere onderzoek wijst er ook op. „Ik heb het nog nooit meegemaakt dat iemand er mentaal níet beter van werd”, zegt Van Woerkom. „Je presteert ook echt iets, en je kunt je succes alleen maar aan jezelf toeschrijven.” Wat er precies in de hersenen gebeurt tijdens het hardlopen, is een mysterie. Dat ze stofjes als endorfines, serotonine en fenyletylamine (wat je ook aanmaakt bij verliefdheid) produceren, valt wel te bewijzen. Maar wat ze precies met je welbevinden doen, is lastiger in cijfers en feiten vast te leggen. „Maar ze geven tijdens het lopen zeker een geluksgevoel, werken als pijnstiller”, zegt Juriena de Vries. De psychologe startte onlangs een

promotieonderzoek naar de effecten van running therapie op burnout en andere werkgerelateerde psychische klachten. „Mijn verwachting is dat het een positief effect heeft, al zal het lastig aan te tonen zijn dat het specifiek door hetlopen zelf komt. Het feit dat je het

‘Ik heb nooit meegemaakt dat iemand er mentaal níet beter van werd’ in een groep doet, of het mooie gevoel dat je een prestatie levert, kan ook een rol spelen.” (Te) hardwerkende mensen met een burnout leren bij hardlopen om zich juist goed in te houden. Dat is altijd belangrijk, zegt de hardlopende Maldense huisarts

Peter van de Rijt. Je moet je, zeker als beginner, niet richten op de prestatie. „Zoek een maatje om mee te lopen, en plan wanneer je gaat. Je moet vooral ook ontspannen. Anders is het positieve effect weg: je voelt je shit en moet uren bijkomen.” Wie denkt dat hij tijdens het hardlopen zaken eens lekker kan overdenken en op een rijtje kan zetten, komt bedrogen uit. De neocortex, het buitenste deel van de hersenen, functioneert juist minder goed, aldus Van Woerkom. En laat dat nou het deel zijn dat je zintuigen regelt en waarmee je redeneert en abstract denkt. Het limbische systeem, het emotionele brein, is bij het lopen juist actiever: „Je creativiteit wordt dus gestimuleerd, je krijgt heldere inzichten. Maar je houdt gedachten niet lang vast: geen mens die op tien kilometer nog een moeilijk vraag-

stuk oplost. Dat gaat vervolgens thuis, na het douchen, juist wel weer beter.” Nederlanders lopen relatief vaak om het plezier, zo lijkt het. Ondanks het feit dat er hier ongelooflijk veel mensen hardlopen, leveren we op wereldniveau geen topprestaties. De prikkel om echt hard te lopen, om echt stuk te gaan, is er kennelijk niet, concludeert Van Woerkom. Tijdens de Zevenheuvelenloop lijkt dat voor veel lopers toch niet op te gaan. Duizenden putten zich uit en houden hun tijd scherp in de gaten. Van Woerkom: „Maar echt, ook als je je persoonlijke record niet haalt, voel je je na het lopen goed. Ik zou weleens een Zevenheuvelenloop willen zien zonder tijdwaarneming en dan het welbevinden willen peilen. Ik denk dat we dan veel meer tevreden deelnemers hebben.”

De stem van Bert verbindt lopers door Hai Voeten

O

p de dag dat tienduizenden lopers het uiterste uit zichzelf halen tijdens de Zevenheuvelenloop in Nijmegen, levert Bert Pessing ook een topprestatie. Hij hoeft er zijn loopkloffie niet voor aan te doen. Nee. Hij moet wel zorgen dat hij de juiste kleding aan heeft, voor zijn prestatie. Maar dat is maar bijzaak. De geboortige Velpenaar die alweer jaren in het Brabantse Roosendaal woont, heeft alle aandacht nodig voor zijn stem. Want dat is tijdens de loop zijn belangrijkste instrument. Bert Pessing is namelijk dé stem van de Zevenheuvelenloop. Al 22 jaar is hij de man die de hele dag voorziet van commentaar. Hij staat bij de start op de Groesbeekseweg en maakt toeschouwers op de tribune en de hardlopers deelgenoot van de laatste gebeurtenissen. Wie zelf ooit de Zevenheuvelenloop heeft voltooid, weet zich zijn stem te herinneren. Pessing is de man die op levendige wijze de verrichtingen van de cracks in de voorste regionen verslaat. Hij is de man

Speaker Bert Pessing interviewt de winnaar van 2011 Haile Gebrselassi net na zijn finish op de Groesbeekseweg. die vorig jaar de Ethiopische winnaar Haile Gebrselassie voor zijn microfoon kreeg, kort na diens succesvolle loop. Hij is de man wiens stem al voor aanvang van de Zevenheuvelenloop te horen is. En ook de allerlaatste loper die over de meet komt, kan rekenen op Pessings vocale begeleiding. Bert Pessing, de gedreven speaker die weet te enthousiasmeren en het publiek kan opzwepen, is in het dagelijks leven werkzaam bij Van Lanschot Bankiers. „Door de week ben ik bezig met private banking. Dat is heel rustig. In de weekeinden ben ik druk.” Want niet al-

leen de grote loop van Nijmegen staat op het programma van de speaker. Pessing doet bijna alle hardloopwedstrijden voor de Atletiekunie. De Marikenloop, de Dam tot Damloop in Amsterdam, City Pier City in Den Haag, de Singelloop in Utrecht. Het hele jaar neemt hij de microfoon ter hand bij grote loopevenementen. Pessing is geboren in het Gelderse Velp. Daar groeide hij op en ging naar de Thorbecke Scholengemeenschap in Arnhem. „Ik was fanatiek sporter. Ik heb 18 jaar gezwommen op hoog niveau. En ik ging hardlopen. Nooit in clubverband maar als ‘wilde’ loper. Mijn

vader heeft me besmet met het loopvirus. Hij was bovendien een organisatietalent, net als mijn oma.” Met dat talent bedachten ze samen de Bedriegertjesloop in Rozendaal. „We hadden iemand achter de microfoon nodig. Ik was een groot fan van sportverslaggever Theo Koomen. Door hem liet ik me inspireren.” Zo begon het. Pessing leverde commentaar en zorgde voor de muziek. „Maar ik zie mezelf niet als microfonist zoals de atletiekbond dat noemt. Ik ben eerder een infotainer. Ik geef informatie en zorg voor entertainment. Ik vertel wat er gebeurt en bezorg de lopers een beleving. Ze

foto Zevenheuvelenloop

moeten voelen dat ze onderdeel uitmaken van een evenement.” Bert Pessing werkt in Nijmegen samen met zijn broer Bart. Die zit op de motor bij de kopgroep van de Zevenheuvelenloop. Als hij weer terug is bij de start neemt hij zijn plek in naast Bert. „We wisselen elkaar af. We praten de lopers binnen, we doen de prijsuitreiking. We roepen bijvoorbeeld naar de lopers die aankomen: ‘Als je meer applaus wilt, steek dan even een arm in de lucht’. Dat doen ze massaal. Het publiek reageert natuurlijk met applaus. Dan gebeurt er iets. Als alles voorbij is, kan ik daar enorm van nagenieten.”


De Gelderlander

16 Krasse Knarren zijn het: Jan, Theo, Vinc en Joke. Mannen en een vrouw van 75-plus die drie, vier en zelfs zes keer in de week de hardloopschoenen aantrekken. Omdat het leuk is. Even d’r uit, de kop leegmaken. Om te genieten van de natuur, de wisselingen van de seizoen. Om gezond te blijven. En om lekker te kunnen blijven eten en drinken. In totaal 22 75-plussers staan dit jaar aan de start van de Zevenheuvelenloop.

7H Verzekeraar brengt Jan aan het lopen ‘Ik heb nu, op mijn 79e, een betere conditie dan toen ik 38 jaar was’

Elke dag staat hij om vijf uur op, een half uur later zit hij op zijn kantoor. Vier keer per week trekt hij de hardloopschoenen aan. Jan de Witt is met zijn 79 jaar de oudste Zevenheuvelenloper.

door Jacqueline van Ginneken

N

ee, hij is niet helemaal in vorm. Komt door de hernia die hij heeft gehad. Was Jan de Witt mooi een paar maanden uit de running. „Dan heb je niet zoveel kracht in je benen.” Daarna is het weer voorzichtig opbouwen. Toen hij zaterdag twee uur had gelopen, was de 79-jarige supermarktbaas uit Beek eigenlijk wel een beetje moe. Terwijl twee uur hardlopen eigenlijk niks voorstelt voor de marathonloper die Jan is. Vele duizenden kilometers heeft hij gehold, ruim zeventig marathons heeft hij op zijn naam staan. De snelste liep hij toen hij 50 jaar was: 3.01.10 seconden. Dat Jan een hardloper is geworden, dankt hij aan de verzekeringsmaatschappij. „Ik wilde geld lenen bij de bank voor de uitbreiding van mijn supermarkt, 400.000 gulden. De bank eiste dat ik een levensverzekering afsloot, maar ik werd afgekeurd. Slechte conditie. Die arts gaf me de raad om te gaan hardlopen, hij gaf zelfs een schema. Zo ben ik begonnen. Het ging goed, ik boekte vooruitgang. In het begin is het moelijk, zit je tv

te kijken, moet je toch uit die luie stoel omhoog komen. Om acht, negen uur ’s avonds ging ik de deur uit. Maar ik kreeg er zoveel schik in, dat ik ’s ochtends al vijftien kilometer ging rennen. Was ik weer op tijd terug op de zaak. Ik boekte leuke progressie, ik werd sneller, kon langer lopen. Ik ging een halve marathon doen, een hele. En ik merkte dat ik gezonder werd. Ik ben nu veel gezonder dan toen ik 38 was. Ik ben nooit moe. Ik begin ’s morgens om half zes. Elke dag ben ik op de zaak, bij de supermarkt werken 120 man, inclusief parttimers.” „Vrienden grappen weleens: Jan, als je ouder wordt, dan zetten we een rollator-route uit, de Jan de Witt-rollatorroute. Jij wordt wel honderd zegt mijn huisarts, maar dat weet-ie ook niet hè.” „Lopen doe ik alleen voor de gezondheid, dat is mijn grootste drijfveer. Ik eet graag goed, een glaasje wijn erbij, als je loopt is dat minder slecht.” Gulle lach. Nog steeds moet Jan zich dwingen om uit die stoel te komen, maar na vijf minuteren is het al heerlijk. „Als ik thuiskom, ben ik zo blij dat ik gegaan ben, lekker in de natuur. Beetje dollen met hardloopvrienden, snotneuzen die negen, tien jaar jonger zijn.” Jan hoopt dit jaar dezelfde tijd te lopen als vorig jaar: 1 uur en 52 minuten. „Maar ik ben al blij als ik onder de twee uur blijf. Eigenlijk wilde ik geen wedstrijden meer lopen, maar een vriend heeft me drie jaar geleden verleid om weer de Zevenheuvelenloop te doen. Voor de wedstrijd slaap ik altijd een paar nachten slecht. Maar als ik eenmaal loop, dan is dat gevoel na een kwartiertje weg.”

foto Bert Beelen

foto Do Visser


zaterdag 10 november 2012 De Gelderlander

17 Joke is met 75 jaar de oudste dame Een paar dagen geleden, op 5 november, is ze 75 jaar geworden. Joke de Leest uit Veldhoven is daarmee meteen de oudste dame in het Zevenheuvelenlooppeloton. Veertig jaar geleden trok de Brabantse voor het eerst de hardloopschoenen aan, begon ze samen met een vriendin te lopen. Die vriendin is allang gestopt, maar Joke loopt door. „Ik vind het lekker om te doen.” Fijne bijkomstigheid: door het hardlopen houdt ze ook haar gewicht in de hand. De 75-jarige Brabantse heeft donderdag met haar club GVA weer heuveltraining gedaan, zes, zeven keer een viaduct op en af. Als voorbereiding op de Zevenheuvelenloop. Joke denkt in 1 uur en 25 minuten te finishen, misschien dat ze een paar minuutjes langer nodig heeft. Want bij de halve marathon van Eindhoven was ze ook al langzamer dan het jaar daarvoor. Misschien een kwestie van overtraining. „Je moet ook een goede dag hebben.” Drie keer in de week rent ze. Voor de zestiende keer staat de 75-jarige aan de start van de Zevenheuvelenloop. „Zo mooi, die heuvels, al die kopjes, grandioos.” En na afloop naar de Ierse pub voor een afzakkertje.

Ooit was hij een goede voetballer van Sportclub Bemmel. Later stond hij 25 jaar op de tennisbaan. Toen hij een keer voor de gein meedeed aan een kwart triathlon, ontdekte hij de lol van hardlopen.

H

ij heeft zijn Rondje Waalsprong in een uur en drie minuten gelopen. Is toch bijna 10 kilometer. ‘Gaat al beter’, noteerde hij in zijn ‘logboekje’. Nou ja, logboekje. Dat is, zegt Vinc Sloot, wat veel gezegd voor de kleine agenda waar hij kort het aantal gelopen kilometers vermeldt en het verloop van zijn trainingsrondjes. Het Rondje Waalsprong geeft de 78-jarige Bemmelnaar vertrouwen. Eigenlijk, zegt hij, wilde hij de Zevenheuvelenloop een jaartje overslaan. Een blessure aan zijn scheenbeen hield hem een tijdlang uit de running. Maar toen hij het mailtje kreeg van de organisatie dat de inschrijving weer was geopend, begon het toch weer te kriebelen. Wordt geen toptijd, weet hij nu al. „Maar ik loop het wel uit.” Lopen doet hij graag en veel. Even d’r uit. Om de kop leeg te maken, zegt hij. En vroeger misschien ook de stress op het bedrijf. Maar lopen draait ook om plezier, om nieuwe kennissen, om de gezelligheid. Zijn sport bracht hem in New York, in Rome, in Berlijn en Minneapolis. Dertien marathons heeft hij gelopen. De laatste was de HAN-KAN-marathon, een paar jaar gele-

den. „Maar een hele zit er niet meer in.” Drie, vier keer in de week trekt Vinc de hardloopschoenen aan. Zondag weer met zijn loopgroepje naar de Posbank geweest, uutje rennen en daarna koffie. Als een clubgenoot jarig is, komt er appeltaart. De voormalige plantenkweker uit Bemmel is als jonge jongen begonnen met voetballen bij SCB, een andere sport was er na de oorlog simpelweg niet. Later ging Vinc Sloot tennissen, 25 jaar stond hij op de baan. Pas toen hij in de jaren tachtig, voor de aardigheid, meedeed aan een kwart triathlon, ontdekte Vinc Sloot de lol van duursporten, van hardlopen. ‘Moet dat nou’, zeiden mensen weleens hoofdschuddend als Vinc ’s ochtends om zes uur of ’s avonds laat door de stille straten van Bemmel rende. Ooit liep hij de Zevenheuvelenloop in 1 uur en 4 minuten. Vinc Sloot is gedreven. „Je wilt altijd winnnen, dat hoort bij de sport. Je doet je best.” Al jaren is hij van de partij, vanaf de begintijd toen de najaarsklassieker nog door het bos ging. De Zevenheuvelenloop is gewoon een gezellige wedstrijd, perfect georganiseerd. Vorig jaar eindigde hij in 1 uur en 32 minuten, was-ie toch nog mooi vierde in ‘zijn’ klassement van 75-plussers. Hij traint niet alleen op duur, ook op snelheid: honderd meter rennen, tweehonderd, driehonderd meter, met pauzes. „Dertig seconden per honderd meter.” Niks hartslagmeter, Vinc loopt op gevoel. Cardioloog Meursing waakt over hem. Zijn tactiek staat vast: „Kalmpjes van start, de vijftien kilometer onder me vandaan laten glijden. Het is toch een heel eind.”

Theo rent al zijn hele leven Eigenlijk wilde Theo Eggenhuizen voetballen, maar er was geen geld voor schoenen. Sinds zijn jeugd loopt de 77-jarige hard. Zes keer per week. „Ik hoop dit jaar twee minuten sneller te zijn.”

H

ij komt net uit de bossen met zijn hardloopgroep. Rustig aan gedaan hoor, een duurloopje van een uur. 77 is hij, maar bij Theo Eggenhuizen is de rollator nog heel ver weg. Hardlopen, dat doet-ie al zijn hele leven. Hij was twaalf herinnert hij zich, toen hij meedeed aan zijn eerste hardloopwedstrijdje. Het was 1947, de oorlog nog maar net voorbij. „In die naoorlogse jaren werden er veel sportdagen gehouden.” Theo Eggenhuizen wilde als kind eigenlijk bij Voetbalclub Puiflijk, de club van zijn geboortedorp. Maar voetbalschoenen waren duur, daar had zijn moeder, een weduwe met negen kinderen, geen geld voor. „Van armoe ben ik toen gaan hardlopen.” In 1952

‘Ik kan niet zonder lopen. Een paar jaar geleden dacht ik dat het afgelopen was. Mijn heup.’

sloot hij zich aan bij de toenmalige atletiekclub Quick, het gezin was inmiddels naar Weurt verhuisd. Zijn clubrecord: 33,37 op de tien kilometer. De jonge Theo was, zegt hij nu, gegrepen door de verhalen van Emil Zátopek, de Tsjechische langeafstandsloper die drie gouden Olympische medailles haalde. Theo wilde dat ook, vijf kilometer, tien kilometer en verder, de marathon. Hij schreef zich in voor de marathon van Enschede en ging kilometers maken. „Ik was een van de eersten die op de weg ging trainen.” Later sloot hij zich aan bij het Reichswaldgroepje van Jos Hermens, voormalig topatleet. Twee, drie uur lopen in het bos, kilometers maken. Als voorbereiding op de marathon liet Theo, toen manager in Venray, zich afzetten in Oeffelt om het laatste stuk naar huis te lopen. Hardlopen is voor Theo als eten en drinken: een levensbehoefte. „Ik kan niet zonder.” Een paar jaar geleden dacht hij dat het afgelopen was. Artrose aan zijn heup. Hij kreeg een nieuwe heup en drie maanden na de operatie liep hij alweer. Sinds hij met de vut is, traint hij anderen. „Ik geniet van de omgeving, de bossen, de wisselende seizoenen. Het plezier in het lopen, dát probeer ik over te brengen.”Nu bereidt Theo zich voor op zijn 22e Zevenheuvelenloop, of is het de 23e keer? Vorig jaar finishte hij als tweede in de categorie 75- plusser, net achter Leen Pfrommer, de voormalige schaatscoach. Dit jaar hoopt Theo twee minuten sneller te zijn: 1.20 is zijn doel. Zijn geheim? „Trainen. En bietensap.”

foto Do Visser

Vinc heeft nog altijd de ‘loopkriebels’ ‘Wat is dat toch, dat je toch weer de Zevenheuvelenloop wilt doen? Het is gezellig’.


Sportpodotherapie CSPN: aandacht voor hardlopers! Hardlopen is populairder dan ooit! Helaas blijkt hardlopen een blessuregevoelige sport te zijn. Blessures komen altijd ongelegen en een goed functionerende voet is van essentieel belang om blessures te voorkomen. CSPN ziet enorm veel hardlopers in de praktijk, waarvan zestig procent andere lachten heeft dan puur voetklachten. Bijvoorbeeld knie- en rugklachten. Sportpodotherapie is een specialisatie binnen de podotherapie, een paramedisch beroep waar u zonder verwijzing terecht kunt. De sportpodotherapeut kent de dynamica en biomechanica van de sporter en het effect hiervan op de voet. De ideale voet bestaat niet. Een ‘normale’ voet is ook moeilijk te omschrijven. De sportpodotherapeuten van CSPN (Cecile van der Sanden, hardloopster & Marieke van Wanroij, topwielrenster) spreken liever over een ‘functionele voet: een voet die doet wat die doen moet’. Maar zo simpel is het niet. De voet schakelt met het onderbeen, knie en heup. Het is een hele bewegingsketen die op elkaar reageert. Ontstaat er een stoornis in deze keten, dan kan dat elders in het lichaam klachten geven. Zo kan bijvoorbeeld een beenlengteverschil klachten in de voet veroorzaken: de voet gaat namelijk compenseren, kan overbelast raken met blessures tot gevolg. Maar andersom kan het ook gevolgen hebben: zo kan bijvoorbeeld een niet goed functionerend grote teengewricht, rug- en knieklachten veroorzaken. Bij CSPN kun u voor vele blessures terecht: nagelklachten, hie lpijn,voorvoetklachten, eelt, chronische enkelpijn, achillespeesklachten, peesblessures, knie- heup-rugklachten, scheenbeenklachten etc .Middels een uitgebreid onderzoek wordt de oorzaak van de blessure achterhaald, waarna er een behandelplan opgesteld wordt. Dit kunnen inlegzolen zijn, maar ook een taping, bandage, schoenaanpassing, trainingsadvies, etc. SPN de specialist in de sportvoetengezondheidszorg!

CSPN

Wil je lekker op je eigen niveau trainen, onder deskundige begeleiding en na afloop gezellig napraten? Begin het weekend gezond en meld je aan voor een proeftraining bij HUF, de loopclub voor jong en oud waar je je meteen thuis voelt.

Schrijf vandaag nog een mailtje naar: info@HUF-Nijmegen.nl of bel: (024)358 01 61 of 06 41 70 02 60.

Hardlopen Brisk walking ATB’en Nordic Walkin

Steun ons in de strijd tegen littekens!

Parksingel 8 - 6681 NE Bemmel Tel.: 0481-462217 - Email: info@cspn.nl

www.cspn.nl

www.brandwondenstichting.nl

DE HAN WENST ALLE LOPERS VEEL SUCCES! De Hogeschool van Arnhem en Nijmegen (HAN) loopt voorop in onderwijs en innovatie op het gebied van sport, bewegen en gezondheid. Onze kennis, ervaring en ambities hebben wij samengebracht in paramedische en gezondheidszorgstudies, in opleidingen sport en bewegen en in diverse samenwerkingsverbanden. Door het initiëren en uitvoeren van praktijkgericht onderzoek wil de HAN sport, zorg en gezondheid naar een hoger plan tillen. De HAN bedankt het beroepenveld en al haar partners voor de fijne samenwerking. Samen kunnen we daardoor nu en in de toekomst zorgdragen voor kwalitatief goed onderwijs en bijdragen aan het professionaliseren van sport, zorg en gezondheid in de regio.

www.han.nl


zaterdag 10 november 2012 De Gelderlander

19

7H Spugen, rochelen en neus leegmaken Lopers zijn een goedmoedig volkje, maar je kunt je ook aardig ergeren tijdens een wedstrijdje. Grootste ergernis: lopers in een groepje die breeduit naast elkaar de hele weg in beslag nemen. Ook heel irritant: lopers die rochelen en spugen. Of hun neus leegmaken, niet in een zakdoek, maar vlak voor je voeten. En als je pech hebt net óp je voeten. Daarom is een ladies run zo fijn: vrouwen doen dat niet. Ook een bron van ergernis: langzame lopers die de boel ophouden omdat ze in een overmoedige bui in een te snel startvak zijn gestart. En dan zijn er nog lopers die je niet laten passeren. Langzame lopers hebben daar niet zo’n last van. Maar het is wel de ervaring van snellere loopsters die te maken hebben met streberige mannen voor hen.

Zestig oud-Olympiërs ‘bloedfanatiek’ aan start Velen dromen ervan, trainen zich het snot voor ogen, maar zij hebben het hoogste van het hoogste voor een sporter al bereikt: meedoen aan de de Olympische Spelen. Toch zijn ze nog ‘bloedfanatiek’. Zestig oud-Olympiërs hebben het afgelopen half jaar getraind voor de Zevenheuvelenloop. Ideetje van Marti ten Kate. door Jacqueline van Ginneken

Z

foto Rick Nederstigt/ANP

Lopen op muziek Het blijft altijd een merkwaardig gezicht. Lopers, vooral vrouwen, die met de iPod-lopen en ‘oortjes’ in hebben. Nu zal dat best lekker lopen hoor, op de muziek van Born to Run of snelle house-beats. En ook begrijpelijk als je in je eentje door de drukke stad loopt. Maar waarom sluit je je in godsnaam af in een wedstrijd als de Zevenheuvelenloop? Zo zonde! Mis je de enthousiaste aanmoedigingen van de vele duizenden mensen langs de kant van het weg. Maar vooral: het wonderschone geluid van de duizenden stampende voeten. Want op de Zevenheuvelenweg is het stil, heel stil. Geen enkele loper heeft daar nog adem over om een praatje te maken.

e hebben een carrière achter de rug als roeier, zeiler, bokser, hockeyer, zwemmer. Deden ooit mee aan de Olympische Spelen. Afgelopen jaar troffen ze elkaar elke maand op sportcentrum Papendal in Arnhem. Om samen te trainen. Zestig oud-Olympiërs hebben zich voorbereid op de Zevenheuvelenloop. Ideetje van Marti ten Kate. De voormalig atleet die de olympische marathon liep in 1988, werkt bij NOC*NSF en hij is lid van de Nederlandse Vereniging van Olympische Deelnemers. Een gezelschap dat vier, vijf keer per jaar bij elkaar komt. Ze gaan bijvoorbeeld samen naar het WK-judo of hebben een sportclinic - altijd een activiteit die met sport te maken heeft. De bijeenkomsten kregen echter steeds meer het karakter van een reünie. Leuk natuurlijk, maar ei-

genlijk was er iets anders nodig om de animo onder jongeren te vergroten. Zo rijpte bij Marti ten Kate het idee van een hardloopwedstrijd. De Zevenheuvelenloop is een mooi doel, een wedstrijd die Ten Kate heel goed kent. In zijn gouden jaren stond hij vaak aan de start, vanaf de begintijd toen de Zevenheuvelenloop nog door de bossen voerde. In een tijd ook dat de jonge Marti slechts 43 minuten nodig had voor het vijftien kilometer lange parcours van Nijmegen naar Groesbeek en terug. Hij finishte toen net achter Tonnie Dirks. Nu doet hij mee volgens de olympische gedachte dat meedoen belangrijker is dan winnen. Ten Kate maakte trainingsschema’s voor de oud-Olympiërs. Ze werkten aan hun snelheid op de atletiekbaan en ontwikkelden kracht in de bovenbenen door rondjes in het heuvelachtig gebied rond Papendal te rennen. „Bloedfanatiek zijn ze.”

Marti ten Kate heeft nog de handenvol om de concurrentie van zijn collega-Olympiërs achter zich te laten. Van de tachtig potentiële deelnemers is een aantal uitgeschakeld door blessures of andere plannen. Pedro van Raamsdonk is een van de zestig oud Olympiërs die zondag 18 november wel aan de start staat. Hoewel de voormalig bokser last heeft van zijn kuit. „Als ik kan, ga ik lopen. Ik ga naar de masseur dus het zal wel goed komen met die kuit.” De 52-jarige Amsterdammer, die tijdens de Olympische

‘Ik probeer elke dag te lopen. Tachtig tot honderd kilometer per week’ Spelen van Los Angeles in 1984 op een vijfde plaats eindigde, trekt om de andere dag zijn hardloopschoenen aan. Zeven à tien kilometer legt-ie dan af. Op niet-loopdagen pakt hij de bokshandschoenen. Dus met de conditie zit het wel goed. Hij hoopt in 1 uur en 15 minuten te finishen; speelt zijn kuit op, dan is het een kwartiertje later. Het wordt zijn debuut. „Ik heb altijd gehoord dat de Zevenheuvelenloop een mooie loop is, heel gezellig.”

Opvallend veel oud-Olympiërs die meerennen, komen uit de roeiwereld. Ten Kate: „De meesten gaan lopen na hun sportcarrière. Aftrainen in een roeiboot is kennelijk toch minder leuk dan lopen of fietsen.” Marti ten Kate is altijd een loper gebleven. „Ik probeer elke dag te lopen. Gemiddeld leg ik per week tachtig tot honderd kilometer af.” Geen straf. Lopen, dat doet hij het liefst. Morgen loopt hij trouwens de marathon van Athene. Inderdaad, niet de ideale voorbereiding voor de Zevenheuvelenloop, maar het komt zo uit. Ten Kate is nog altijd een heel snelle jongen. Hij is inmiddels 53, maar loopt de Zevenheuvelenloop rond de 60 minuten. Dat is ‘slechts’ zeventien minuten langzamer dan zijn snelste tijd ooit, maar een wereld van verschil. „Ik denk dat ik nu op de zes-of zevenhonderdste plaats eindig.” Van de oud-Olympiërs zal hij in ieder geval Kamiel Maase voor zich moeten dulden, die zal ‘vlakbij de 50 minuten’ finishen, schat hij. Eerst Kamiel, en dan komt er een gat, en dan misschien Marti. Bij de vrouwen tipt hij Marijke Zeekant als rapste. De oud-roeister heeft zich op de triathlon gestort. De Zevenheuvelenloop vindt Ten Kate nog steeds een mooie loop. „Prachtig parcours. En veel publiek, dat is leuk.”

Hardlopen en plassen Hardlopers zijn zoals gezegd een goedmoedig volkje. Maar het zijn ook plassers. Wedstrijdstress. Voor de start van de Zevenheuvelenloop is het dringen voor de chemische toilethokjes. Hoewel het merendeel van de Zevenheuvelenlopers man is (70 procent) en er volop plaskruisen staan, blijft het ook een grote ergernis bij de dames: veel te weinig wc’s.

Zweetlucht is niet sexy Het zou de sekslust stimuleren: frisse zweetlucht. Maar lopers weten na vijftien kilometer zwaar ademhalen wel beter. Niks sexy aan. Niet erg, eerlijk zweet. Wel irritant: lopers die al een zweetlucht verspreiden als ze nog in het startvak staan. Een loopshirtje moet toch echt de was in na een keer dragen!

Marti ten Kate doet weer mee aan de Zevenheuvelenloop: „Ik denk dat ik op een zes- of zevenhonderdste plaats eindig.”

foto Marina Popova


De Gelderlander

20 Opa Nico Stuffers liep al jaren hard. Hij besmette zoon Frank met het hardloopvirus en zoonlief maakte op zijn beurt dochter Yante enthousiast. Drie generaties van dezelfde Lentse familie doen nu mee aan de Zevenheuvelenloop. En alledrie willen ze winnen, vooral van elkaar. In huize Stuffers aan de Eikenlaan in Lent heeft opa Nico zich al bij een nederlaag neergelegd. „Met Yante hebben we een raket opgeleid, dat win ik nooit.”

7H Yante Stuffers (16) begon vorig jaar met hardlopen. Waar ze wat ervaring betreft wat jaartjes achterloopt op pa en opa, maakt ze dat ruimschoots goed met jeugdige benen en een flinke dosis talent.

Hardlopen is leuke strijd in huize Stuffers

‘Lent-fietsbrug-Waalkade -Waalbrug is leuk om te lopen. Je ziet er ook veel andere hardlopers.’

foto’s Erik van ’t Hullenaar

H

et was een aangename verrassing voor Yante, toen ze enkele dagen na het Molenhoeks Makkie een mailtje van de organisatie van het hardloopevenement kreeg. „Toen bleek dat ik een prijs had gewonnen omdat ik de beste was in mijn leeftijdscategorie”, zegt Yante in de keuken van huize Stuffers in Lent. „Yante en ik kwamen vrijwel tegelijk over de finish. En de mail was niet op naam gestuurd”, valt vader Frank (45) in met een knipoog. „ Maar ik ging er meteen maar voor het gemak vanuit dat hij niet aan mij was gericht, dat ik niet de snelste was.” Yante glimlacht. Ze heeft de prijs op zak en – misschien nog wel mooier – ze was wel degelijk eerder over de finish in Molenhoek dan haar vader. Op de laatste meters perste ze er nog een sprint uit en liet haar vader perplex achter. „Maar Yante was eerder vertrokken”, sputtert hij nog tegen. „Dus we hadden ongeveer dezelfde tijd.” Ze glimlacht nog maar eens stilletjes. Ze heeft er veel lol in, het hardlopen. Ongeveer een jaar loopt ze nu regelmatig door de buurt en soms daarbuiten. „Dan loop ik Lent uit, over de fietsbrug de Waal over en

dan via de Waalkade- en brug weer terug naar Lent. Dat is een heerlijk stuk waar je ook veel andere hardlopers ziet.” Je kunt je hoofd tijdens het hardlopen even lekker leegmaken en het is goed voor de conditie, zo motiveert ze. „Ik merk het op school bijvoorbeeld goed, bij de Coopertest (conditietest-red). Waar anderen lopen te puffen, kan ik toch nog wat extra rondjes doorlopen.” Nadat Yante vorig jaar al meedeed aan de Marikenloop, is het nu haar vuurdoop op het Zevenheuvelenloopparcours. Voorgaande jaren stond ze langs de route om haar vader en opa Nico aan te moedigen. „Dit wordt dus wel even wat anders. Maar ik heb er heel veel zin in. De omstandigheden zullen wel anders zijn dan bij de Marikenloop, toen was het ontzettend warm. In november is het toch fijner lopen.” Ze heeft haar race goed uitgestippeld. „Op de laatste kilometers wil ik gaan versnellen maar in eerste instantie rustig beginnen.” „Wat ze rustig noemt...”, lacht opa Nico (73) op de stoel naast haar. „Dat ‘rustig’ van haar houd je niet bij, hoor. Volgens mij hebben we een raket opgeleid, zo snel is ze. Dat win ik nooit.” Nico is apetrots op zijn kleindochter. „Ik loop de Zevenheuvelenloop nu voor de vierde keer en heb altijd gezegd: ik stop niet voor ik samen heb gelopen met Yante.” Maar van dat ‘samen lopen’ zal wel niets terechtkomen, vreest Nico nu het eenmaal zover is dat hij samen met zoon en kleindochter op de deelnemerslijst staat. „Als ik eindelijk, compleet stuk, over de finish kom, is Yante natuurlijk al vrolijk gedoucht.”


zaterdag 10 november 2012 De Gelderlander

21 Peter populaire voornaam Peter is de meest voorkomende voornaam bij de mannen die meedoen aan de Zevenheuvelenloop. 545 mannnen met die voornaam staan aan de start, gevolgd door de Jannen (500). Verder doen er 441 Hansen mee, 333 mannen heten Rob en 332 Paul. Gemiddelde leeftijd is 42 jaar.

Voor Frank Stuffers (45) wordt het alweer zijn achtste Zevenheuvelenloop. In de voorbereiding blijft het ongezonde eten en drinken staan en komt op trainingsdagen de pasta op tafel.

Loopster heet Monique Onder de hardloopsters die zondag aan de start verschijnen, is Monique de meest voorkomende voornaam: 123 keer. In totaal rennen 106 vrouwen mee die Karin heten, gevolgd door 97 Marikes. 95 vrouwen heten Esther en 91 luisteren naar de naam Ellen. Vrouwen zjn een paar jaar jonger dan de mannen: gemiddeld 39 jaar.

Waar komen ze vandaan? Niet verwonderlijk dat de meeste Zevenheuvelenlopers uit Nijmegen komen: 3.739 in totaal. Verder in de top 5: Amsterdam met 1.600 lopers, Utrecht 1.271 deelnemers. 700 Arnhemmers staan aan de start, 642 lopers komen uit Rotterdam. En uit Wijchen rennen 410 lopers mee.

I

n de weken die voorafgaan aan de Zevenheuvelenloop, verandert het eetpatroon in huize Stuffers. Niet radicaal, maar het is duidelijk dat er serieus gesport wordt. „Dan laat ik toch de chips en het bier wel even een paar weken staan, ja”, zegt Frank. „En dan eten we wat vaker pasta op de dagen dat er na het werk wordt getraind.” Yante rolt met haar ogen. ‘Wat vaker?’, lijkt ze te denken. „Tot het je neus uitkomt, ja.” Frank lacht. „Ach, je moet er wat dingen voor doen en wat dingen voor laten. Je kunt je goed voorbereiden op de Zevenheuvelenloop, vijftien kilometer is een fijne afstand. Het leek me altijd mooi om ook eens een marathon te lopen, bijvoorbeeld die van New York. Maar die afstand van 42 kilometer is me eigenlijk gewoon te ver.” En dus schreef Frank zich ook dit jaar gewoon weer in voor de Zevenheuvelenloop. Alweer voor de achtste keer. „Inmiddels weet ik wel een beetje hoe ik mijn wedstrijd moet opbouwen. Ik laat me dit jaar niet meer opfokken, heb ik besloten. Vorig jaar heb ik mijn benen echt opgeblazen door de strijd met een collega over wie er

sneller zou zijn. Ik dacht hem te kunnen volgen, maar dat ging in een tempo dat achteraf bezien te hoog voor me was waardoor ik mezelf opblies. Heel jammer. Bleek daarna ook nog eens dat ik de verkeerde had gevolgd. Het was mijn collega helemaal niet.” Je eigen wedstrijd lopen dit jaar, is dan ook het devies voor Frank. Dat vertelt hij ook Yante, die voor de eerste keer meedoet. „Nico en ik kunnen haar toch alvast wat dingen vertellen over de loop en het parcours. Dat bijvoorbeeld het laatste stuk omhoog vlak voor de finish best pittig is. Dat je niet te vroeg moet gaan sprinten want dan kun je jezelf lelijk tegenkomen.” Yante is blij met de tips die ze krijgt. Maar past ze wel goed op dat de mannen haar met de suggesties niet op een dwaalspoor zetten om zo toch van d’r te winnen? „Het zou kunnen”, lacht ze. „Maar ik ga er niet vanuit, hoor.” Een andere tip van Frank is: goed rusten. In de laatste week voor de Zevenheuvelenloop wordt het trainen dan ook minder. „Dan is het toch vooral zaak de spieren rust te geven”, vervolgt Frank. „Normaal loop ik in de voorbereiding op de loop een keer of vier per week. Daarvan loopt Yante zo’n twee keer mee. Als het, zoals nu, wat vroeger donker wordt, vind ik het toch prettiger dat we samen lopen. In de laatste week bouwen we af en is het belangrijk om goed te rusten.” Moeder Jackelien is stiekem wel blij als dat laatste moment is aangebroken. Kan er eindelijk weer iets anders op tafel komen dan pasta.

Jezelf voor heel even echt topatleet voelen Nico Stuffers (73) loopt eigenlijk al een leven lang hard. Al jarenlang komt hij vanuit De Zilk, schuin onder Haarlem, naar Nijmegen voor de Zevenheuvelenloop. „Die sfeer is nu eenmaal fantastisch.”

E

indelijk is het dan zover: kleindochter Yante doet mee aan de Zevenheuvelenloop. „Na dit jaar kan ik dus eindelijk stoppen, geen loop meer voor mij”, zegt opa Nico monter. Oma schiet in de lach aan de andere kant van de keukentafel. „Dat roept hij ieder jaar, dat het de laatste keer is. Maar elk jaar gaat-ie een week of wat voor de loop toch weer stiekem trainen. En daar gaan we weer hoor, de auto in naar Nijmegen.” Want het echtpaar Stuffers woont in het westen in De Zilk, vlakbij Haarlem. Op steenworpafstand van de duinen. „Het is daar heerlijk hardlopen”, vindt Nico. „Mensen laten er de hond uit, zijn er aan het trimmen, het is geweldig. Ik ben nogal een kniesoor, maak me druk om allerlei onbe-

‘Trainen, zeker. Maar ik blijf lekker eten en ’n biertje drinken, het is me wel goed allemaal’

nulligheden. Maar als ik aan het hardlopen ben, verdwijnt dat allemaal en voel ik me daarna weer lekker.” Zoals gezegd, Nico komt graag bij de Zevenheuvelenloop. „De sfeer is altijd fantastisch met de muziek en al die andere hardlopers. Het is ook allemaal professioneel geregeld, je voelt jezelf echt eventjes topatleet. Zeker met al die juichende mensen langs het parcours.” En die mensen kennen hem elk jaar ook weer altijd bij naam, geeft hij aan. „Dan roepen ze ‘hup Nico, kom op’. Geweldig. Maar dat kan er ook mee te maken hebben dat mijn naam groot op mijn deelnemersnummer op mijn buik staat.” Net als zoon en kleindochter staat Nico straks goed getraind aan de start. „Maar ik eet of drink er niets minder om, hoor”, is hij stellig als Frank aangeeft dat het ongezonde voedsel wordt gemeden. „Ik blijf lekker eten en mijn biertje drinken, het is me wel goed allemaal.” Maar, zo geeft hij even later op serieuzere toon aan, Nico is wel degelijk bewust met zijn leefpatroon bezig. Los van het hardlopen. „Weet je, je kunt niet drinken, niet roken. Maar het is nog geen garantie dat je elk jaar rond deze tijd weer aan de start staat. Ik ben gewoon heel blij dat ik dit jaar met mijn zoon en kleindochter dit kan doen. Het is echt een groot geluk.” En zo blijft de strijd in huize Stuffers tot het sportieve gedeelte beperkt. Zoals het hoort, beamen de drie in koor. Maar toch, als er de kans is de ander in de laatste meters nog snel voorbij te sprinten..?

Het bier en de chips blijven even staan

‘In de laatste week voor de loop is het een kwestie van training afbouwen en goed rusten.’


IK BEN GELDERLANDER

Roos is Gelderlander, want zij leest elke ochtend De Gelderlander voor haar hardlooprondje. De Gelderlander, de grootste regionale krant van Nederland, is hét dagblad voor Gelderlanders. Met het actuele nieuws, voorzien van duiding en achtergrond. Hoe verschillend Gelderlanderlezers ook zijn, één ding hebben ze met elkaar gemeen. Dat is hun liefde voor de regio waarin ze werken, wonen, studeren en recreëren. Daar lees je alles over in De Gelderlander. Wil je iedere dag op de hoogte blijven over wat er leeft en speelt bij jou om de hoek én verderop? Neem dan een abonnement en word ook Gelderlander.

dg.nl/abonneren

VOOR GELDERLANDERS


zaterdag 10 november 2012 De Gelderlander

7H

23

Parcours

Nijmegen

N325

Lent Keizer Karelplein

Beuningen A76

start / finish

Nijmegen

15 km 15 Ge

A76

l

de rse

Groesbeek Beek

12 k Oude 12 Klee m fse HOTEL ERICA

2 2 km

ba an g e w

enbos Postweg Mol

eg sew eek esb Gro

14 km laa 14 n Postw eg 11 km 13 km 13 Kwak kenbe rgweg

Hekken, medailles en onderbroeken. Logistiek planner Hein van den Hoogen ziet van alles voorbijkomen voor, tijdens en na de Zevenheuvelenloop.

1111 km

HEILIG L ANDSTICHTING

ela wi j ks r e Me

an

33 km

Berg en Dal

10 km 110

9 9 km

AFRIKA MUSEUM

nweg uvele

nhe Zeve

8 8 km

Ni

VLIERENBERG

jm ee gs

4 4 km

eb aa

C A NA D ES E BEGRAAFPL A ATS

n

Dekkerswald e sw er wald w d

55 km

77 km 6 6 km Derdebaan

Hoogteverschillen parcours in meters boven NAP

94,4 m 93,2 m

Dekkerswald 1

Afrika museum

VlierenCanadese berg Begraafplaats

38,6 m

0

95,6 m

97,6 m

2

3

4

6

5

7

8

11

10

9

Hotel Erica 12

sau Nasngel Si

gel ssin u i s i Can

Pontan uss tr.

aat str ard rnh s Be Prin

Startvakken Van deelnemers wordt verwacht dat ze een van tevoren ingeschatte eindtijd melden. De organisatie bepaalt dan het startvak waarin ze mogen starten. Hierdoor wordt het persoonlijk loopritme zo min mogelijk verstoord.

15

V

an de plaatsing van toiletten tot aan de precieze afstand tussen de twee hekken waar de renners doorheen moeten bij de start. Hein van den Hoogen verzorgt dit jaar voor de tiende keer op rij de logistiek van de Zevenheuvelenloop. Dag in dag uit, een half jaar lang is hij ermee bezig. „Net zolang totdat alle puzzelstukjes in elkaar vallen.” En dat is volgens Van den Hoogen meer geregel dan je in eerste instantie denkt. „Mensen denken vaak dat er een kant en klaar draaiboek ligt van het jaar ervoor, maar zo zit het niet. Na elke loop vindt er een evaluatie plaats. Aan de hand daarvan gaan we kijken wat er anders moet.” En dat zijn ieder jaar opnieuw een hoop dingen, want ieder jaar weer lopen er zaken mis. „Vorig jaar bijvoorbeeld, hadden we te weinig medailles. De deelnemers kregen er daarna wel een thuisgestuurd, maar dat wil je een volgende keer natuurlijk voorkomen. Ook hadden we een keer net wat te weinig bekertjes bij de drankposten. Een

kleine ramp. Extra goed opletten dus, dat dit niet meer gebeurt. ” De grootste logistieke verandering van dit jaar? „Een extra startvak. Vorig jaar werden we verrast door het grote aantal renners dat in de eerste startvakken op de Groesbeeksweg wilde staan. Met hekken kan worden geregeld hoeveel lopers per minuut starten. Om op tijd plaats te maken voor de snelle lopers die finishen, moesten de hekken verder worden opengezet. Een goede oplossing om de Groesbeekseweg op tijd leeg te krijgen, maar daardoor werd het in een keer wel heel erg druk op het parcours.” Om die extra drukte aan de start dit jaar op een andere manier op te vangen, komt er een extra vak aan de Borneostraat. De vakken aan de Fransestraat, de Timorstraat en de Celebesstraat worden uitgebreid. „Lijkt allemaal simpel, maar ook hiervoor moet een hoop geregeld worden. De bewegwijzering moet worden aanpast, omwonenden moeten worden geïnformeerd en toiletten herplaatst.” Niet alleen voor en tijdens, maar ook na de Zevenheuvelenloop is er genoeg te doen. Zo moeten na afloop de gevonden voorwerpen terug naar de rechtmatige eigenaars. „Na afloop sturen we alle deelnemers een mailtje dat ze kunnen opgeven wat ze kwijt zijn. Krijgen we reacties als ‘ik zoek mijn blauwe handdoek’, of ‘ik ben mijn onderbroek kwijt’. Daar moeten we hier dan wel om lachen.”

gel Oranjesin

Sint Annastraat

g we e s f aa Gr

Sint

14

X afstand in kilometers

Zevenheuvelenweg

Keizer Karelplein

13

‘Geen kant en klaar draaiboek’

J U L IA NA PA RK

Sli ch te nh or sts tr. Fransestraatt

start/finish

ALTR AD E

3

1

Atjehstraatt

Celebesstr. 2 C

Archipelstraat * verwachte finishtijd, volgens eigen opgave

Delistraat

Timorstr.

Javastraa t

finisht* 13.42 14.05 14.15 14.25 14.35 14.45 15.00 15.20 15.35

eg sew eek e sb Gro Heyendaalseweg

startvak opent start 12.00 13.00 - 13.01 12.00 13.01 - 13.05 12.00 13.05 - 13.13 12.00 13.13 - 13.21 12.00 13.21 - 13.30 12.45 13.30 - 13.40 1 12.45 13.30 - 13.40 2 13.00 13.40 - 13.50 3 13.15 13.50 - 14.00 4 tribunes

Su m stra atra at -

4

Hein van den Hoogen op de plek waar zich straks het logistieke zenuwcentrum van de Zevenheuvelenloop bevindt. foto Gerard Verschooten


STARTEN ANNO NU Wij feliciteren alle lopers met hun persoonlijke prestatie.


7Heuvelenloop