__MAIN_TEXT__
feature-image

Page 1

#1 november 2020

liesbeth KLEIN GELUK

DE MENS ACHTER

BIJZONDERE BIJBAAN

GEPASSIONEERD

‘IK WORD VEEL GELUKKIGER VAN EEN

‘HET MAKEN VAN DE

‘HET KOST WEL WAT TIJD, MAAR

STUDENT DIE EEN MOOI ITEM HEEFT

DOCUMENTAIRE HEEFT ME NET

JE KRIJGT ER ZOVEEL VOOR

GEMAAKT’

ZOVEEL GELEERD ALS TWEE

TERUG’

STUDIEJAREN’


‘KLEIN GELUK’ TEKST: LISA KROESEN, BEELD: GEKE BOSCH

De herfst bekijk ik écht door een roze bril. In mijn ogen is de herfst mooi, lief, kwetsbaar, verdrietig, vreemd, warm, koud, groots, beangstigend, inspirerend. Eenzaamheid maar ook liefde. Alles in één. Geen ander seizoen brengt zoveel verschillende kleuren met zich mee als de herfst. Het is het seizoen waar ik als geen ander seizoen muziek, mensen, activiteiten, series en films aan koppel. Het jaargetijde waarin ik overspoel van inspiratie, ideeën en een overdonderend gevoel van liefde voor alles om me heen. Tegelijkertijd kan de herfst me bijzonder rauw en kwetsbaar doen voelen. Het wordt vaak in één klap een stuk kouder buiten, er is een schaarste aan daglicht en momenten van eenzaamheid steken na de vrolijke en zonnige zomer weer hun koppie om de hoek. De situatie en tijd waarin we ons bevinden, doet daar nog een extra schepje moeizaamheid bovenop. Ik kan nogal een dromer zijn, maar in deze tijd van het jaar lijkt dat eerder in mijn voordeel te zijn dan tegen te werken. Van klein geluk moeten we het hebben. Juist nu. Klein geluk is voor iedereen iets persoonlijks. Dat maakt het zo mooi. Voer er maar eens een gesprek over met je huisgenoot, vriendin, oma, broertje of buurman. Er zijn weinig dingen zo hartverwarmend als iemand horen praten over de simplistische dingen in het leven die van onvoorstelbare waarde zijn voor die persoon. En kijk eens om je heen. Het is namelijk óveral. Je moet er echter je ogen voor openen. Wegzwijmelen bij de zoveelste aflevering van Gilmore Girls vanonder een dekentje, een kop koffie of thee die mijn handen opwarmt na een flinke wandeling met de hond. Filmpjes ‘van vroeger’ terugkijken op een regenachtige avond met het gezin. Een lief berichtje van een goede vriendin. De koude herfstlucht die langs mijn wangen strijkt en ze voorziet van een rode gloed, eindeloos veel potjes Rummikub met oma. Niets doen, kijken naar de vallende bladeren. En er echt oog voor hebben. Zondagmiddag. De kriebels in mijn buik die ik krijg als ik tegen het schemeren door de stad fiets en overal de lampjes aan zie springen en ruik dat de kachel wordt aangestoken. Het opzetten van een LP en luisteren naar prachtige stemmen van grandioze muzikanten waaronder Frank Sinatra, Stevie Wonder, Aretha Franklin, Sam Philips, Lionel Richie… Dat is herfst voor mij. En klein geluk. Het komt voort uit simpele en misschien zelfs dagelijkse situaties, maar voelt groots. En eigen. De kunst is om te ontdekken waar jij blij van wordt. Waar jij kriebels van krijgt – de goede soort kriebels. En je soms te laten verrassen door hoe bijvoorbeeld het simpele verkleuren van de bladeren aan de bomen je doet voelen. Klein geluk overvalt je. En maakt het leven iedere keer weer een stukje kleurrijker. Lisa Kroesen, hoofdredacteur

COLOFON HOOFDREDACTEUR LISA KROESEN

REDACTEUREN CHIEL BAREMAN, LIZZY-ANN VAN DIJK, EVA METSELAAR

ADJUNCT-HOOFDREDACTEUR ANOUK BOWMAN

FOTOGRAAF GEKE BOSCH ART-DIRECTOR NINA ROUMEN


INHOUD

4

HET GESPREK

8

MOVIE MEMORIES

Liesbeth Rasker

Niels Kraaijenhof

10 BIJZONDERE BIJBAAN Britt Engel

12

DE MENS ACHTER

14

KOKEN MET

16

STUDENT & EETSTOORNIS

18

GEPASSIONEERD

20

DE KLEDINGKAST VAN

22

U-SPOT

Judith Popken

Sam de Vries & Thijs Afink

Maud

Joost Meily

Maarten de Schutter

Lisa Wessels

PADUAANMAGAZINE


4

HET GESPREK PADUAAN #2

LIESBETH RASKER


PADUAAN #1 HET GESPREK

5

OM MAAR METEEN MET DE DEUR

was gedaan met de tijdschriftenmarkt,

IN HUIS TE VALLEN: HEB JE JE

bij alle uitgevers werden mensen bij

DROOMBAAN GEVONDEN?

bosjes ontslagen. Het was een soort

“Ik denk het wel! Alleen, die droombaan

van brandend schip waar iedereen

verandert ook de hele tijd. Ik wilde

vanaf sprong en ik vroeg me af of ik

vroeger altijd verhalen vertellen. De

wel aan boord moest gaan. Toen heb ik

vorm daarvan wist ik nog niet echt, die

iedereen gemaild die ik tot toen toe had

verandert ook steeds. Maar het is nooit

leren kennen in het vak. Uiteindelijk

iets anders geweest: dat ik verhalen

ben ik via-via bij een online magazine

wilde vertellen stond vast. Het is dus

terecht gekomen. Daar heb ik iets meer

niet een verrassing dat ik journaliste

dan twee jaar geschreven als vaste

ben geworden. Als kind hield ik me al

editor. Daarna ben ik gaan freelancen.”

bezig met het maken van verhaaltjes, ‘tijdschriften’ en boekjes.”

MAAK JE JE WEL EENS ZORGEN OM JE INKOMSTEN?

HEB JE VEEL AAN JE OPLEIDING GEHAD?

“Ja Absoluut. Dit is eigenlijk het

“Mijn eerste studie was Taal en

eerste jaar dat ik me er geen zorgen

Communicatie aan de UvA. Een hele

meer over maak. Ik heb ondanks het

saaie, stomme studie. De opleiding was

coronavirus echt een goed jaar gehad,

heel theoretisch terwijl ik literatuur en

maar een jaar geleden lag ik bij wijze

lezen juist ontzettend leuk vond, dat

van spreken elke maand huilend op de

miste ik in die studie. Ik was denk ik

bank met ‘ik weet gewoon niet waar ik

de enige leerling die alle boeken op

volgende maand de hypotheek van ga

de boekenlijst ook daadwerkelijk las.

betalen’. Vreselijk. Ik heb ook nog nooit

Na een jaar ben ik gestopt en wilde ik

inkomstenbelasting hoeven te betalen,

schrijven voor ELLE, dat was al jaren

zelfs de belastingdienst zei ‘nou, houd

mijn grote droom. Toen heb ik ze een

het maar.’”

mailtje gestuurd, maar daar kreeg ik

“IK WIL VERHALEN VERTELLEN DIE JE RAKEN” Van het schrijven van boeken, columns én een reisblog tot het maken van een eigen podcast: journaliste duizendpoot Liesbeth Rasker (32) is een manusje van alles - al zal ze dat over zichzelf niet snel zeggen. We ontmoeten de vrolijke vrouw op een mooie, herfstige maandagmiddag bij Dignita Hoftuin in hartje Amsterdam. Het zonnetje schijnt fel door de grote ramen heen terwijl we een kop thee bestellen en er flink op los babbelen over stress, freelancen, kwetsbaarheid en klein geluk. TEKST: LISA KROESEN, BEELD: GEKE BOSCH

nooit reactie op. Dus besloot ik weer te

MAAR, JE BLIJFT HET WEL DOEN?

gaan studeren. Ik schreef me in voor

“Ja het alternatief is dat je in dienst

Nederlandse Taal en Literatuur. Dat

gaat en dat wil ik ook niet. En ik heb

was wél heel leuk. Drie dagen voordat

altijd wel geloofd, of gehoopt, dat het

ik naar college ging, kreeg ik toch nog

ooit beter zou worden. De afwisseling

een e-mail van ELLE. Ik mocht een

die freelancen biedt, vind ik geweldig.

stage van drie maanden lopen op de

Ik zou niet alleen maar willen schrijven;

redactie. Mijn universiteit zat daar

ik vind interviewen, presenteren, editen

honderd meter vandaan, dus toen ben

en podcasts maken óók heel leuk. Het

ik steeds op en neer gegaan. Die stage

voordeel van freelancen is dat als het

was fantastisch. Ik heb daar fulltime

eenmaal goed gaat, je ook in één klap

gewerkt, de studie liet ik echt helemaal

echt veel kunt verdienen. Er is geen

aan me voorbijgaan. Dan had ik braaf

baan waarin je een salarisverhoging

alle colleges gevolgd en zeiden ze bij

krijgt van tweehonderd procent, dat

ELLE een dag voor mijn tentamen: ‘Wil

heb ik dit jaar wel meegemaakt. In

je naar Parijs voor een interview?’ Uh,

freelancen kun je echt groeien en dat

tuurlijk! Aan sommige vakken ben ik

vind ik er heel leuk aan. De truc is dat je

wel vier keer opnieuw begonnen. Heel

vaste opdrachten hebt en dus een vast

stom, maar het was niet voor niets want

inkomen. Als je dat hebt, is freelancen

ik heb er onwijs veel van geleerd. Met

het leukste wat er is.”

veel pijn en moeite haalde ik na zeven jaar eindelijk mijn diploma. Ik ben heel

WAT VOOR VERHALEN WIL JIJ

blij dat ik het toch heb afgemaakt,

VERTELLEN?

een opleiding leert je nadenken en

“Verhalen die je raken. En waar ik

onderzoek doen.”

zelf ook vaak onderdeel van uit kan maken. Je bent nooit de enige die iets

EN DAARNA?

meemaakt. Er zijn altijd mensen die een

“Ik heb mijn hele leven gezegd dat ik

soortgelijk iets meemaken en ik ben

de tijdschriftenwereld in wilde, maar

niet bang om mijn eigen kwetsbaarheid

toen ik eenmaal afgestudeerd was,

in te zetten voor een verhaal. Ik ben

leek het bijna geen optie meer. Het

geen hartchirurg, ik ga geen medicijn


6

HET GESPREK PADUAAN #1

voor aids ontdekken, ik ben juridisch niet

er nog berichten over binnen van mensen die

Italiaan, van het land en van hoe het eruit ziet.

onderlegd; heel veel dingen kan ik niet. Wat

er wat aan hebben gehad. Dat is echt als een

Vooral Toscane vind ik schitterend. Ik houd net

kan ik bijdragen aan de wereld? Niet zo heel

warme knuffel die je krijgt. Heel fijn, het is totaal

zoals Italianen heel erg van tradities en rituelen.

veel, maar verhalen zijn naast interessant ook

gelukt aan alle kanten en dat is zelden zo. Ik

Mijn moeder zei altijd: ‘Als iets bevalt, dan doe

leuk en vermaak is ook belangrijk. Je hebt in het

ben eigenlijk altijd een beetje teleurgesteld over

je het nog een keer. En als je iets twee keer hebt

leven verstrooiing en herkenning nodig. Daar

alles wat ik maak, omdat ik denk dat het niet

gedaan, dan is het een traditie. Die tradities

kan ik denk ik iets in bijdragen. Ik denk daar

goed is of er meer van verwachtte. Dat is bij de

moet je eren’. Mijn hele leven zit dus helemaal

wel steeds meer over na. Je wordt herinnerd

podcast absoluut niet zo geweest, vooral door

vol met tradities. Alles moet gevierd worden.

door je directe familie, misschien nog door één

de liefde die het opleverde en de verhalen die

Oh, en tot slot Dolce far Niente. De kunst van

generatie daarna. En dan is het wel op. Je bent

binnenstromen. Het raakt mensen en dat is

het niets doen, daar ben ik ook heel goed in.

zo nietig in het geheel van de wereld. Dat vind

precies het soort verhaal dat ik wil maken.”

Gewoon zitten, kijken, geen haast…”

we allemaal aan het doen’. En ‘wat maak ik me

OM WELKE REDEN MAAKTE JE DEZE PODCAST?

ZOU JE DAAR LATER WILLEN WONEN?

eigenlijk druk om kleine dingen’. Over zestig

“Dat kwam heel erg voort uit dat ik het zelf had

“Ja honderd procent! Nouja, niet wonen, maar

jaar is het voor mij klaar en then what?”

willen hebben toen ik aan het rouwen was.

ik ben al wel bezig met kijken naar een tweede

Toen dacht ik: ‘dan ga ik het zelf maken’. Het

huis op die plek. Ik zou niet willen emigreren, ik

REIZEN LIJKT EEN GROTE ROL IN JE LEVEN TE

is enerzijds persoonlijker geworden dan dat ik

hou heel erg van Nederland. En het meest van

SPELEN, WAAR KOMT DIE PASSIE VANDAAN?

in eerste instantie wilde, maar ook weer niet.

Amsterdam. We hebben het hier echt onwijs

“Reizen is meer mijn hobby dan een passie.

Er is een verschil tussen intiem en privé: de

goed voor elkaar.”

Toen ik voor het eerst alleen op reis ging, was

podcast is heel intiem, maar nooit privé. Als iets

dat een match made in heaven. Het klopte

over jezelf gaat weet je heel goed wat privé is en

HEB JE ADVIES VOOR MENSEN VAN ONZE

hélemaal. Ik vind reizen eigenlijk helemaal niet

wat niet. Hoe kwetsbaar ben je daadwerkelijk

LEEFTIJD?

zo heel belangrijk, maar vooral echt heel leuk.

als je het zelf maakt? Je zit heel erg te editen en

“Er is een hele mooie speech van Steve

Nu het niet kan, mis ik het ook niet. Het is ook

je hebt alles zelf in handen. Het is gecureerde

Jobs die hij heeft gegeven bij een graduation

maar een voorrecht. Maar het is heel tof om te

kwetsbaarheid.”

evenement van Stanford. Het is een schitterend

ik soms heel lastig, dan denk ik ‘jeetje wat zijn

ontdekken dat je dingen alleen kunt doen. Ik

verhaal en ik ga hem echt tekortdoen in mijn

heb dan ook nooit met iemand anders gereisd,

KOMEN ER NU NOG DINGEN AAN, BEN JE MET

eigen woorden, maar de kern is: ‘in the end,

altijd alleen. Als je ergens zin in hebt, kun je dat

PROJECTEN BEZIG OF ZIT JE VOLLEDIG IN HET

the dots will connect’. Als je achteraf naar

gewoon in je eentje gaan doen en hoef je niet

CORONALEVEN?

gebeurtenissen kijkt, zie je heel duidelijk dat

op iemand te wachten. Dat is zo bevrijdend.”

“Ik zit heel erg in het coronaleven maar op de

het één leidde tot het ander. Wees niet bang

achtergrond lopen er veel dingen. Ik ga een

als dingen niet bij je pad lijken te horen. Je weet

JE HEBT OOK TWEE BOEKEN OVER REIZEN

tweede seizoen van Dag Voor Dag maken, dat

niet hoe dat ene dingetje gaat bijdragen aan

GESCHREVEN.

wil ik in het najaar doen. Ik ben een boek aan

het geheel waar je later op terugkijkt. Dat is iets

“Klopt! Ik wilde altijd al een boek schrijven,

het schrijven en ik heb een nieuw idee voor

waar ik veel rust in vind. Het is niet mijn advies,

vanuit mijn studie is het natuurlijk ook het

een podcast waarvan ik nog niet zeker weet of

maar zijn advies. Ik heb nog wel een aanvulling:

hoogst haalbare als je zelf een boek schrijft.

het lukt. Best wel spannende en grote dingen

altijd aardig zijn. Dat is heel belangrijk. Ik ben

Echter ben ik niet de beste schrijver en wist ik

waarvan ik heel erg hoop dat ze doorgaan! En

niet altijd aardig en moet mezelf er soms echt

ook wel dat een roman er sowieso niet in zou

als die doorgaan, dan hoop ik dat daar ook

toe zetten, maar je weet nooit wie je tegenkomt.

zitten. In 2015/2016 vroegen veel mensen

weer veel dingen uit voort komen. Ik heb er wel

Je moet altijd je vrienden bewaken. En voor de

via Instagram om reisadvies. Daar schreef ik

vertrouwen in.”

journalisten die dit lezen: betrouwbaar nieuws

een blog over. Toen zag ik dat er een boek in

is nu belangrijker dan ooit. Vraag jezelf af aan

zou kunnen zitten. Een soort handboek hoe

HET THEMA VAN DEZE EDITIE IS KLEIN GELUK.

welke kant van de geschiedenis je wilt staan.

te kunnen backpacken. Mijn tweede boek

WAT IS KLEIN GELUK VOOR JOU?

Ga zorgvuldig met je bronnen om, maak

heet Solo reizen. Hoe je in je eentje de wereld

“Thuis in mijn joggingpak op de bank met

onderscheid tussen meningen en feiten en

trotseert. Dat is meer een pleidooi om dingen,

mijn kat. Daar haal ik heel veel geluk uit. Mijn

presenteer meningen niet als feiten. Zet je in

vooral reizen, alleen te doen.”

geluk is ook Italië, daar ligt echt mijn hart. Of

voor de goede zaak.”

pre-corona mijn stamkroeg waar altijd iedereen JE PODCAST DAG VOOR DAG GAAT OVER ROUW,

is. Geluk is ook naar kantoor wandelen. Een

ZOU JE ZEGGEN DAT JE NU GELUKKIG OF IN

HIERIN PRAAT JE VEEL OVER HET OVERLIJDEN

klein loopje van achthonderd meter. Wandelen

JOUW WOORD, TEVREDEN BENT?

VAN JE MOEDER EN DAARNA DE BESTE

door de stad vind ik heerlijk. Geluk zijn ook mijn

“Ja! Zeker. Ik ben heel lang ongelukkig

VRIENDIN VAN JE MOEDER, DIE VOOR JOU

zusje en mijn vader, die zijn heel belangrijk voor

geweest. Ik was erg verdrietig. Dat heb ik niet

HEEL BELANGRIJK WAS. WAS DAT ENG OM TE

me. Maar geluk zit in kleine dingen hè. Geluk zit

meer. Ik ben daar overheen gekomen met tijd

MAKEN?

in toevalligheid.”

en therapie, ik heb veel gepraat met mensen.

“Heel eng! Vooral om online te zetten. De

Ook het maken van Dag Voor Dag heeft

reacties waren echt overweldigend. Ik had wel

WAT MAAKT ITALIË ZO’N BIJZONDERE PLEK

me heel erg geholpen. En reizen, dat is een

verwacht dat ‘ie het goed zou doen omdat ik

VOOR JOU?

enorme heler. Het is belangrijk om te weten

wist er dat er behoefte aan was. Maar ik had niet

“Ware liefde hè, ware liefde laat zich niet

waar je tevreden van wordt. Nu ben ik heel

verwacht dat ‘ie zo mainstream zou worden, dat

uitleggen. Ik kom er al mijn hele leven. Mijn

vaak tevreden. Ik ben tevreden met hoe het

de podcast ook echt in de hitlijsten zou staan

ouders waren dol op Italië, dat heb ik van

werk loopt, met hoe ik financieel ervoor sta. Ik

en genomineerd zou worden voor de Podcast

ze overgenomen. Ik houd van de Italiaanse

ben gezond, mijn familie is gezond. Ik ben ook

Award 2020. Het heeft heel veel media-

cultuur, van die overdreven aandacht voor

heel bijgelovig, dus dat klop ik wel even af. Ik

aandacht opgeleverd en bijna dagelijks krijg ik

detail. Van de theatraliteit van de gemiddelde

vind het leven leuk!”


PADUAAN #2 HET GESPREK

“GELUK ZIT IN TOEVALLIGHEID”

7


8

MOVIE MEMORIES PADUAAN #1

MOVIE MEMORIES Niels Kraaijenhof (20) valt niet in de categorie ‘typische’ filmliefhebber. Voor de uit-Amstelveenafkomstige eerstejaars CMD’er was naar de film gaan altijd de kans om even te ontsnappen naar een andere, magische wereld. Hij ontwikkelde zelfs zoveel liefde voor zijn ontsnappingen dat hij besloot een korte filmopleiding in zijn tussenjaar te doen. “Een film mag wel een beetje controversieel zijn en een spanningsboog hebben. Anders is er niks aan.” TEKST: ANOUK BOWMAN, BEELD: GEKE BOSCH

Bij de vraag hoe de CMD’er dan in vredesnaam op deze opleiding beland

THE HUNGER GAMES

is, moet hij even denken. “Ik vond de filmopleiding Open Studio erg

Interstellar, Annihilation… Wanneer we opmerken dat Niels niet bepaald

leuk om te doen, maar ik wilde voor een vervolgopleiding toch naar wat

voor de typische feel-good films gaat, moet hij lachen. “Ja, dat klopt wel.

breders toe. Ik heb me tijdens m’n tussenjaar blind ingeschreven voor de

Een film moet wat meer diepte hebben. Met blockbusters heb ik weinig,

filmopleiding: een vriend van de middelbare school had dezelfde smaak in

die zijn er letterlijk op gemaakt om de kijker een goed gevoel te geven.

films en had zich hiervoor ingeschreven. Hij haalde me over hetzelfde te

Daardoor wordt de hele formule in zo’n film ook vrij voorspelbaar. Maar er

doen.” Hij lacht. “Ik heb geluk gehad dat ik het uiteindelijk zo leuk vond.

zijn ook genoeg blockbusters die ik wel leuk vind hoor! Ik vind bijvoorbeeld

Ik moet eerlijk bekennen dat ik nu hetzelfde heb gedaan door voor CMD te

Blade Runner echt geweldig. En The Hunger Games. Ik en een vriend

kiezen: ik had me er vooraf niet heel erg in verdiept. Maar dat heeft tot nu

zijn verschillende keren met roze koeken en M&M’s naar de Pathé Arena

toe altijd goed uitgepakt. We gaan het zien, misschien wil ik na het halen

geweest om die films te zien. Dat hele Young Adult genre kwam opeens op.

van mijn propedeuse wel Culturele Antropologie doen.”

Het hele concept was nieuw. Een arena waar kinderen elkaar uitmoorden, hoe kom je erop?”

Niels ontdekte zijn liefde voor beeld al op jonge leeftijd. “Ik merkte al snel dat ik op een andere manier naar films keek dan mijn ouders dat deden.

HAIL CAESAR

Ik was niet zo gegrepen door blockbusters als zij dat waren. Ik heb ooit

Is er dan geen één vrolijke film die Niels wel kan tolereren? “Oh, er zijn

per ongeluk een film over vrouwen in de Tweede Wereldoorlog ontzettend

genoeg vrolijkere dingen die ik wel kan kijken hoor. Het is niet één en al

voor mijn moeder verpest: door de manier waarop ze de film hadden

duisternis. Hail Caesar van de Coen Brothers bijvoorbeeld. Ik weet nu al dat

gemonteerd en beeld hadden geschoten wist ik eigenlijk al wat er ging

ik 'm nog een keer ga kijken. Toen ik ‘m voor de eerste keer keek, snapte

gebeuren. Zo slecht en voorspelbaar. En dat stond dan op Netflix! Mijn

ik er helemaal niks van. Ik vond ‘m vreselijk. Toen stond hij een plots een

moeder was verbouwereerd en snapte er niks van. ‘Hoe weet je dat nou?

tijdje geleden op Netflix en heb ik hem, argwanend, toch weer aangezet.

Je hebt dit toch nog nooit gezien?’ vroeg ze geregeld.”

Plotseling viel alles op z’n plek en kon ik ‘m waarderen. Je moet die film eigenlijk twee keer zien.”

INTERSTELLAR Welke film dan wel goed in elkaar zit? “Interstellar. Die film is de definitie

THE JUNGLE BOOK

van een must-see. Ongelofelijk underrated. Christopher Nolan is een genie

We vragen ons plots af of Niels op jongere leeftijd dan ook alleen maar van

als je kijkt naar hoe die film in elkaar is gezet. Het is bijna een 4D puzzel.

die donkere films keek. “Nee, niet alleen maar. Mijn favoriete kinderfilm

Hij doet het onmogelijke door sommige scenario’s moeiteloos te vertalen

was sowieso The Jungle Book. Ik kreeg als kind vaak oorontstekingen en

naar beeld en geluid. Hij sleept de kijker echt een emotionele achtbaan

mocht dan bij m’n ouders in bed liggen. Dan keek ik vaak naar die Disney

in.”

film, het was de perfecte afleiding. Ik werd er nooit gek van, mijn ouders op den duur waarschijnlijk wel. Die live-action remake? Laten we het daar

ANNIHILATION

maar niet over hebben.”

Het wordt al snel duidelijk dat Niels het liefst gaat voor het onvoorspelbare. “Een film mag wel een beetje controversieel zijn en een spanningsboog

THE GREAT GATSBY

hebben. Anders is er niks aan. Ik hou van het genre sciencefiction, maar

Het valt ons op dat Niels nog geen één romantische film heeft genoemd. Moet

men denkt dan al snel aan de slechtere films. Als ik nog één keer iemand

zijn vriendin tijdens een Netflix ’n Chill avond het dan ook maar doen met

enthousiast: ‘Oh, zoals Minority Report?’ hoor zeggen…” Wanneer we de

wat duistere sciencefiction? “Er is één wat sappigere film die ik wel vet vind:

film Alien opperen, zucht Niels ook. “Ik heb ‘m gezien natuurlijk, maar

The Great Gatsby. Die rare relatie die Daisy met haar neef heeft, vind ik wel

hij pakte me niet. Een goed verhaal is essentieel. Je kan mooie shots,

interessant. Daarnaast zit de rest van het verhaal ook geweldig in elkaar en

scènes en acteurs hebben, maar als je zo door 't verhaal prikt dan vind ik

zijn de shots heel mooi. Ja, mijn vriendin moet mijn filmliefde wel slikken! Ik

er niks aan. Het moet verrassen.” Welke sciencefiction film dan wel in die

zet een film niet zo snel af. Hoogstens op pauze.”

categorie valt? “Annihilation. Ik heb het boek gelezen en had geen idee hoe dat werkelijk naar beeld zou worden vertaald. Uiteindelijk vond ik de film een stuk sprekender dan het boek.”


PADUAAN #1 BIJZONDERE BIJBAAN 11

BIJZONDERE BIJBAAN In de rubriek Bijzondere Bijbaan gaan we met studenten in gesprek die naast hun studie tijd besteden aan een tof project, ongewone baan of interessant vrijwilligerswerk. Deze keer spreken we Britt Engel (24, CMD) over het maken van haar eigen documentaire, waar ze op vrijwillige basis driekwart jaar aan werkte. TEKST: LISA KROESEN, BEELD: GEKE BOSCH

HOE BEN JE TERECHTGEKOMEN BIJ HET VRIJWILLIGERSWERK DAT JE

gewoon heel veel gedoe is. Daarbij wisten we niet precies hoe de film

HEBT GEDAAN?

zou worden en wat we zouden gaan maken. Het was heel vet om de

“Tijdens mijn studie was ik op zoek naar iets om ernaast te doen. Ik

documentaire uiteindelijk in de bioscoopzaal te zien. Heel gek ook. Ik

had wel het gevoel dat ik mijn creativiteit kwijt kon, maar ik had nog

heb er echt met een wazige blik naar gekeken. Hij is ook vertoond bij

tijd over. Toen kwam ik een vacature tegen op Instagram voor de NJR

Filmcafé Utrecht. Er mochten toen tachtig mensen komen kijken, het

(Nationale Jeugdraad), zij zochten naar creatieve mensen voor een

was helemaal uitverkocht. Er waren zelfs mensen van de basisschool

vrijwilligersproject. Ik ben in een groepje terechtgekomen met Juul,

aanwezig die ik niet eens meer echt kende. En veel onbekenden. Dat

met wie ik uiteindelijk de documentaire heb gemaakt. Eerst hebben

was heel leuk.”

we een klein project gedaan, dat was een korte documentaire van twintig minuutjes. Een maand later kwam Juul met het idee voor een

HOE NU VERDER?

documentaire over een vrouw die ze kent. Ze vroeg of ik daar met haar

“We hebben de documentaire nu net opgestuurd naar zo’n acht

aan wilde werken. Toen ben ik daar eigenlijk helemaal ingedoken!”

filmfestivals die ook echt te maken hebben met het thema van de film.”

HOEVEEL TIJD HEEFT DAT JE UITEINDELIJK GEKOST? “We hebben het echt zwaar onderschat. Er zat veel meer tijd

ZIJN DAT ALLEMAAL NEDERLANDSE FESTIVALS?

in dan verwacht. Ik dacht: ‘dat doe ik misschien een middagje in

“Nee! Eén in Nederland en verder hebben we het opgestuurd naar

de week naast mijn studie’. Uiteindelijk hebben we de tijd niet zo

andere landen, zelfs buiten Europa. Zo ook naar Los Angeles. Ik zou

goed ingedeeld en hebben we heel veel in de laatste weken moeten

het zó cool vinden als onze film daar vertoond wordt! Als het tegen die

doen, die trouwens in de zomervakantie vielen. We zijn begonnen in

tijd weer kan, ga ik er absoluut heen. We hebben ‘m ook opgestuurd

december en waren in september helemaal klaar. Tijdens het filmen

naar Brussel, Lyon, Griekenland… Erg spannend.”

kwamen we er soms achter dat we niet goed wisten wat we aan het doen waren, toen moesten we opnieuw op een rijtje krijgen wat we

ZOU JE NOG EEN KEER ZOIETS VRIJWILLIG WILLEN DOEN?

eigenlijk wilden vertellen. Uiteindelijk is het écht goed gelukt. We

“Ja, ik denk het wel. Ik heb nu een realistischer beeld van hoeveel

zijn ontzettend blij met het resultaat. Ik heb me tussendoor wel eens

tijd ik erin zou steken en wat ik er dan dus nog naast kan doen. Ik

bedacht: ‘waarom doen we dit nog, het is vrijwillig, vinden we dit nog

zou dan wel op zoek gaan naar fondsen of iets dergelijks waar ik geld

wel leuk?’”

vandaan kan halen. Dat hebben we nu niet gedaan, maar dat zou ik in het vervolg wel doen.”

WAT WAS JE DRIVE OM DEZE FILM TE MAKEN? “Ik vond het een ontzettend tof verhaal om te vertellen. Het gaat over

WAT HEB JE ALLEMAAL GELEERD DE AFGELOPEN MAANDEN?

een kunstenares die dingen op een heel eigen manier ziet. Ze is bij

“Heel concreet heb ik geleerd erg georganiseerd te zijn, al helemaal

kunst terechtgekomen op een moment waarop je het helemaal niet

rondom editen is dat echt een vereiste. Harde schijven gaan kapot,

zou verwachten. Daar ga ik niet teveel over verklappen hoor! Ik had

altijd zorgen voor back-up! Organisatie is héél belangrijk. We hebben

er heel veel vragen bij. Het was voor mij zo’n ‘gek’ verhaal omdat het

veel hulp gehad van mensen om ons heen. Zo heeft iemand ons

heel onlogisch lijkt. ‘Andere mensen willen vast ook meer over dit

geholpen met sounddesign en audiomixen, want dat snapten wij niet.

verhaal weten’, dacht ik. Daarnaast paste het mooi in mijn portfolio.

Mensen om je heen die je kunnen helpen, heb je dus wel nodig. Over

Ik zag het een beetje als een avontuur samen met Juul: we konden

mezelf heb ik geleerd dat ik echt ontzettend hard kan werken aan één

samen op onze bek gaan en daar toch nog wat moois van maken.”

ding en dat ik daar echt voor kan gaan.”

DE FILM IS INMIDDELS AL IN PREMIÈRE GEGAAN. VERTEL, VERTEL!

RAAD JE HET ANDERE STUDENTEN AAN OM ZOIETS NAAST DE STUDIE

“We zijn uiteindelijk in première gegaan bij Studio/K, een filmhuis in

TE DOEN?

Amsterdam. Dat was echt supervet, een heel cool gebouw. De dag

“Ik denk dat mensen soms een beetje vastzitten in de gedachte om

van de première was onwijs stressvol. We regelden alles zelf. We

vier jaar te studeren en dan klaar te zijn. Ik heb hier qua leerproces

hebben uiteindelijk ook bijdragen gevraagd aan de bezoekers, in de

net zoveel aan gehad als aan twee studiejaren denk ik. Voor mij heeft

trant van: geef wat je kwijt kan, want het is vrijwillig gemaakt. We

het onwijs veel bijgedragen aan mijn ontwikkeling, dit project is zó

wilden het graag nog insturen naar filmfestivals. Dat kost geld en dat

nuttig geweest!”

hadden we niet. We hadden geen subsidie aangevraagd omdat dat


TABOE PADUAAN #4


PADUAAN #1 DE MENS ACHTER

13

DE MENS ACHTER

JUDITH POPKEN Gedisciplineerd, enthousiast en nieuwsgierig. Dat is Judith Popken (40, Journalistiek) in een notendop. Dat heeft ze ook wel nodig, want deze docente heeft jarenlang haar werk in de journalistiek weten te combineren met het lesgeven op de SvJ. Buiten is het koud, maar het schoolgebouw aan de Heidelberglaan biedt genoeg warmte voor een goed gesprek. TEKST: CHIEL BAREMAN, BEELD: GEKE BOSCH

Het is 1998 wanneer de dan 19-jarige Judith haar toevlucht vindt in Utrecht,

leeftijd maakte ze haar eerste stappen in de ruitersport. “We hadden het thuis

de middelbare school heeft ze achter de rug en ze is klaar om te starten aan

zeker niet slecht, maar voor mijn paardrijlessen moest gespaard worden. Daar

de School voor Journalistiek. Ondanks dat Judith haar vak omarmt, verloopt

ben ik mijn ouders nog steeds ontzettend dankbaar voor.”

de start aan de opleiding moeizaam. “De school was heel anders dan hij nu is. De voornamelijk oude docenten predikten constant over de glorietijd die de

Ten tijden van een pandemie vergt de inrichting van de vrijetijdsbesteding

krant had doorgemaakt. Ik voelde me daar niet zo in thuis. Daarbovenop kwam

creativiteit. Dat is voor Judith geen probleem. “Mijn man en ik hebben een leuke

dat ik moeite had om aansluiting te vinden in mijn klas.” Tegen beter weten

ontdekking gedaan. Een aantal sterrenrestaurants biedt via internet doe-het-zelf-

in gaat ze door in de hoop haar plek te vinden. Dat wachten wordt beloond.

pakketten aan. Die worden geleverd in een grote doos met alle benodigdheden

“Studentenradio, toentertijd een keuzevak op de opleiding, was het omslagpunt

en bijbehorende uitleg. Dan gaan we lekker pielen.” -lees- “Alle ingrediënten

voor mij. We begonnen ‘s ochtends met helemaal niets, vergaderden en gingen

stapelen, blaadje van dit, toefje van dat, spraytje eroverheen en klaar!” Onder

aan de slag met het maken van items. Aan het eind van de dag stond er altijd

het kaarslicht drinkt het stel een goed glas wijn, proeven ze van de delicatessen

een perfecte uitzending en konden we voldaan gaan borrelen in de toenmalige

en genieten ze van elkaars gezelschap.

oude schoolkroeg Stef’s. Radio maken was helemaal mijn ding.” Als dochter van een radiozendamateur zou je verwachten dat de stap richting het medium radio

EEN GOEDE COMBINATIE

voor de hand lag, maar niets is minder waar. Van jongs af aan had Judith een

Als jong meisje ging Judith ‘s zomers vaak kamperen met haar ouders.

passie voor schrijven, waar ze aanvankelijk haar werk van wilde maken.

Steevast ging de transistorradio mee en verzamelde het gezelschap zich om het apparaat gezamenlijk naar de Tour de France te luisteren. De schelle klanken

HETE VUREN

van de Wereldomroep kan ze zich nog goed voor de geest halen. Dat zij later

Tijdens een trip naar Berlijn met de radioredactie komt Judith in een

zelf werkzaam voor het radiostation zou zijn had ze toentertijd slechts kunnen

avontuur terecht. Net voor een interview ontdekte ze dat de batterij van haar

dromen. In 2012 is deze omroep opgeheven. “Ik had nog wel de eer om mee

cassetterecorder leeg was. Onbekend met de grote stad als de toenmalig student

te werken aan een mooie 24-uurs slotuitzending ‘Tot zover de Wereldomroep’.

was, ging ze opzoek naar een winkel. Ze belandde echter in de rosse buurt. “We

Na mijn studietijd begon ik als freelancer voor BNR, BNN en de Wereldomroep.

stonden op een metrostation en voelden de ogen in onze rug branden. ‘Dit is

Tegelijkertijd werd ik benaderd door een oud-docent. Mij werd verteld dat de

foute boel’, dacht ik. Snel viste ik het bandje uit de recorder en borg het op in

school op zoek was naar iemand om studentenradio te begeleiden. Dat kostte

mijn trui. De apparatuur was van school en viel onder de verzekering, maar mijn

me twee dagen in de week en gaf me de ruimte om daarnaast bezig te zijn in

opnames zou ik nooit terugkrijgen.” Gelukkig liep alles met een sisser af en kan

de journalistiek.”

ze er vandaag de dag smakelijk om lachen. De verhoudingen tussen het zijn van journalist én docent, die zijn voor Judith Na haar toetreden op de SvJ sluit Judith zich aan bij studentenvereniging Unitas.

door de jaren heen veranderd. “Ik word veel gelukkiger van een student die

Vooral haar eerste jaar is ze daar veel te vinden en leert ze veel nieuwe mensen

een mooi item heeft gemaakt, dan dat ik zelf iets heb geproduceerd. Dat was

kennen. “Het was niet helemaal mijn wereld, maar ik heb er wel hele leuke

in het verleden eerder omgekeerd. Ik vind het belangrijk dat je als docent

vriendinnen aan overgehouden. Nog steeds appen we dagelijks met elkaar en

verbondenheid hebt met het werkveld, maar nog veel belangrijker is het zijn van

met enige regelmaat hebben we een eet-afspraak.” In haar studentenhuis in de

een goede docent. Op dat vlak heb ik veel gehad aan mijn master Educatie. Ik

Utrechtse wijk Lombok ontmoet ze Ivo, een vriend van een huisgenoot. De twee

hou van lesgeven, het houdt me jong en voorkomt dat gewoontes erin slijten.”

krijgen een relatie en besluiten niet veel later samen te gaan wonen. MET HET OOG OP MORGEN ZOALS HET KLOKJE THUIS TIKT..

De kans op banen is een veelbesproken onderwerp onder journalistiekstudenten,

Ondertussen is het stel twaalf jaar getrouwd en hebben ze de grote stad verlaten

Judith ziet dat positief in. “Ik denk dat er genoeg werk ligt, daarbij zie ik ook

en hun toevlucht gevonden in een dorp in Brabant. Achter het huis staat een

genoeg studenten die zich al in het werkveld begeven. Je moet er wel voor

stal voor de paarden. De twee hebben een aantal IJslanders waar fanatiek op

vechten en niet gelijk bovenaan willen beginnen. Ik stond vroeger om zes uur

gereden wordt. “De focus ligt op het welzijn van de dieren en ik vind het leuk om

op om een vier uur durende dienst te draaien in Hilversum. Daarna ging ik naar

ze zo netjes mogelijk te laten lopen. Als ik ooit mee kan doen aan wedstrijden

mijn ouders in Amersfoort voor de nodige uurtjes slaap. Bij het wakker worden

zou ik dat heel leuk vinden.” Als kind las Judith al graag in de Penny en maakte

mocht ik mezelf alweer klaarmaken voor de avonddienst. En de volgende dag

ze stiekem uitstapjes naar de kinderboerderij om pony’s te aaien. Op jonge

weer hetzelfde liedje. Je moet het wel zó leuk vinden dat je dat ervoor over hebt.”


14

HET GESPREK PADUAAN #2

BIOGRAFIE THIJS AFINK Na zijn studie Nederlands in Amsterdam bleek voor Thijs dat zijn passie vooral bij het koken lag. Hij richtte Thijsthee op, een frisdrank gemaakt van verschillende groentes en fruit die gered worden van verspilling. Later was hij te vinden in de keuken bij Karel V als sous-chef, was (mede-)eigenaar van Het Koffiepand in Middelburg en The Vegan Gorilla in Utrecht. Tegenwoordig werkt hij als Food Consultant bij Nutricia, wat naadloos aansluit op zijn studie DiĂŤtetiek.


PADUAAN #1 KOKEN MET

15

KOKEN MET SAM & THIJS

Een keuken met slechts twee pitten en een combimagnetron is geen luxe, maar daar weet chef en diëtist Thijs Afink wel raad mee. Vandaag helpt hij Sam de Vries (24, CMD) in de keuken. De goedlachse vijfdejaars sport de laatste maanden intensief, maar wil maar niet aankomen. Daarom op het menu: een Buddha bowl, een rijke bron van eiwitten en een goede basis voor een gespierde torso. TEKST: CHIEL BAREMAN, BEELD: GEKE BOSCH

Een stevige bouw heeft Sam nooit gehad en dat heeft hem in het verleden dikwijls

VEGANISTISCHE KEUKEN

onzeker laten voelen. Waar zijn vrienden regelmatig een bezoek brachten aan de

Dat de maaltijd volledig veganistisch is, is niet nieuw voor Sam. Regelmatig

sportschool, bleef hij vaak achter. ‘’Het was lastig om die eerste stap te zetten, dat was

eet de student bij een van zijn beste vriendinnen. ‘’Zij is al een hele tijd vegan

voornamelijk omdat er zoveel brede gasten rondlopen in de gym.” Een paar maanden

en kan heel goed koken. Normaal gesproken houd ik me het liefst zo ver

geleden vond Sam eindelijk een sportschool die bij hem past. De hoge kosten van zijn

mogelijk uit de buurt van de keuken, maar nu heb ik ook een recept wat ik

luxe abonnement werken volgens hem alleen maar in zijn voordeel, “Het zorgt ervoor

haar kan laten proeven.” Ongeveer een jaar geleden is Sam begonnen als

dat ik ga en gemotiveerd blijf.”

communicatiemedewerker bij een organisatie die duurzaamheid als oogmerk heeft. Een leuke overeenkomst met Thijs, wie in het verleden een veganistisch

LANGE WEG TE GAAN

restaurant heeft gehad en een dranklijn heeft opgezet op basis van ‘verloren’

Uitgestald op het aanrecht staat een kleurrijke verzameling aan ingrediënten. Meteen

groentes en fruit.

krijgt Sam zijn eerste taak en mag hij beginnen met snijden. Een licht geïrriteerde blik op het gezicht van de Twentse chef verraadt dat hij niet onder de indruk is van het

DURVEN DROMEN

tempo waarop dat gaat, met als gevolg een korte demonstratie. Op de vraag: ‘’Welke

Na een hoop zwoegen en zweten in de keuken staan er twee rijkgevulde

groente is dit eigenlijk?” antwoordt Thijs: “Je hebt nog een hoop te leren. Dit is een

borden op tafel. Na enkele happen geproefd te hebben, erkent de student

zoete aardappel.” Sam woont al twee jaar in het Utrechtse Transwijk. Regelmatig eet

dat het maal hem goed doet. Als basis voor het sporten is hij de laatste tijd

hij samen met zijn twee huisgenoten. Dat is geen straf, want onder het trio bevindt

veel rijst en pasta gaan eten en de Buddha Bowl kan naar zijn mening zeker

zich een ex sous-chef wie vaak kookt. Wanneer het noodlot zich toedient en Sam een

toegevoegd worden aan dat lijstje. Er wordt genoten, maar toch moet Sam nog

maaltijd voor zichzelf moet bereiden, heeft hij altijd nog het kookboek van zijn moeder.

iets van het hart. “Ik vind het leuk om met sporten bezig te zijn en mezelf te

‘’Dat heeft ze gemaakt toen ik het ouderlijk huis verliet. Mijn moeder kookt geweldig,

zien groeien. Het gaat me goed af. Ik wil naar een doel toewerken en wat mij

haar beste recept is tagliatelle met garnalen, knoflook en tomaat uit de oven.”

betreft is dat deelname aan een bodybuilding competitie. Ik kijk wel op tegen de spraytan en het veel te kleine onderbroekje, maar dat neem ik dan maar

GEMENE DELER

voor lief.”

Na het snijden van de uien gaan deze gezamenlijk met de zoete aardappel in een ovenschaal, die verdwijnt in de combimagnetron. Deze staat, bij gebrek aan ruimte, in

Ingrediënten:

een hoek van 45 graden en doet er tweemaal zo lang over om op te warmen. Ondanks

- 2 zoete aardappels

- 200 gram tofu

de primitieve keuken werken de koks nauw samen. Tussen het koken door vertelt Thijs

- 2 uien

- 1 blik kikkererwten (uitgelekt)

dat hij vroeger ook veel heeft gesport. Tijdens het studeren aan het sportgymnasium

- 2 tenen knoflook

- 200 gram quinoa met zeewier

deed hij mee met het NK stijldansen, dat leverde hem een tweede plaats op. “Het

- 1 el olijfolie

- 50 gr babyspinazie

allerbelangrijkste is een goede balans vinden tussen de hoeveelheid die je eet en de

- 1 tl chilipoeder

- 50 gr geraspte wortel

hoeveelheid die je verbruikt. Diëten werkt eigenlijk alleen wanneer je voor jezelf die

- 1 tl knoflookpoeder

- 1 avocado

balans opmaakt en vanuit daar je eetpatroon aanpast. Voor de lange termijn en niet

- Sap van 1 citroen

- Peper en zout

voor een paar weken.”

* Kijk voor de bereidingswijze op onze Facebookpagina!


16

STUDENT & PADUAAN #1

STUDENT & EETSTOORNIS Iedereen draagt wel eens een masker. Je vrolijker voordoen dan je je voelt. Zo zijn er veel mensen om je heen die mentale problemen hebben waar jij misschien niks van weet. Journalistiek student Maud (18) heeft een eetstoornis gehad en is nu herstellende. Al zie je het nauwelijks aan de buitenkant door haar energieke en spontane houding; ze is door een moeilijke tijd heen gegaan. TEKST: EVA METSELAAR, BEELD: GEKE BOSCH

“Ik zou mezelf omschrijven als herstellende van

erachter hoe makkelijk het eigenlijk was om

STAPJE VOOR STAPJE

een eetstoornis,” begint Maud het gesprek. “Ups

weinig binnen te krijgen en houden.” Maud at

Maud kwam met een onrealistisch beeld bij de

en downs zijn zeker aanwezig, maar gelukkig zijn

amper goede maaltijden. Ze begon met een

diëtiste. “Ik dacht dat er ontiegelijk veel calorieën in

er de laatste tijd meer ups dan downs.” In februari

ontbijt dat bestond uit dadels en een granenmix.

bijvoorbeeld brood zat. Bepaalde dingen at ik niet

merkte Maud dat het niet goed met haar ging.

De rest van de tijd snackte ze alleen maar wortels.

meer, zoals rijst en pasta.” Ook vond ze het moeilijk

Een vriend van haar is uiteindelijk de stok achter

“Mijn moeder zei dat ik geel werd. Er zit dus een

om iemand anders voor haar te laten koken. “Als

de deur geweest. “Hij zei tegen mij dat als ik niet

stofje in wortels waardoor je geel wordt. Omdat

mijn vader kookte, keek ik over zijn schouder mee.

zelf naar mijn ouders zou gaan om te vertellen

ik verder geen andere voedingsstoffen binnen

Ik moest en zou weten wat ik op mijn bord kreeg.”

dat het slecht ging met mij, dat hij het zou doen.”

kreeg, werd ik langzamerhand geel”.

Maud is nu gestopt bij de diëtiste. De rest van haar

De ouders van Maud waren een enorme steun,

herstellende reis moet ze alleen doen. “Nu moet ik

nadat ze bekomen waren van de schrik. “Ik vond

JE KAN HET NIET ALLEEN

mezelf gaan uitdagen om bepaalde dingen weer

het een afgang om aan mijn ouders te vertellen.

De eerste stap die Maud zette na haar verhaal

te eten. Ik heb bijvoorbeeld laatst weer een pizza

Ik wilde heel graag zelfstandig worden, maar heb

te hebben verteld aan haar dierbaren, was het

gegeten!” Maud heeft genoeg redenen om trots op

in plaats daarvan een eetstoornis ontwikkeld.”

spreken van een jongerencoach. Helaas ging het

zichzelf te zijn. “Nu ik weer op mezelf woon gaat het

Maud lijdt aan anorexia. “Ik hoefde gelukkig niet

alleen maar slechter met Maud toen zij in contact

een stuk beter. Ik neem mijn verantwoordelijkheid.”

naar een kliniek. Daar heb ik voor gestreden.”

kwam met de coach. “De coach motiveerde mij

Soms heeft ze nog slechte gedachten of gewoontes,

om mijn ouders erbuiten te houden. Maar hoe

maar dat zijn de ups en downs waar ze het eerder

TIJDSBESTEDING

sterk je ook bent: je kan het niet alleen. Ik wilde

over had. “Tijdens het hardlopen ren ik soms nog

Het is niet helemaal duidelijk hoe de eetstoornis

het zelf oplossen, maar dat kan niet.” Hoewel

een kilometer extra, maar dan voel ik me niet trots.

van Maud begon. Ze is altijd heel veel met haar

corona voor velen van ons roet in ons eten gooide,

Dan zeg ik wel echt tegen mezelf ‘nee Maud, slechte

gewicht bezig geweest. “In groep 8 had ik bijna

kwam het voor Maud als reddende engel. “Ik

gedachte.’” Ze hoopt snel haar volgende eetdoel te

een eetstoornis, maar dat is vanzelf ‘weggegaan’

moest gedwongen bij mijn ouders wonen en

behalen. “Het zijn allemaal kleine overwinninkjes.”

door de overgang naar de middelbare. Het voelde

achteraf gezien had ik die supervisie van mijn

als een nieuwe start.” Toen Maud alleen op

ouders op dat moment nodig.” Samen zijn ze naar

TERUGBLIK

kamers kwam te wonen, ging het weer fout. Ze

de huisarts gegaan en is Maud doorverwezen

“De nasleep van een eetstoornis is denk ik het

was de jongste op haar werk en studie waardoor

naar een diëtist en haptonoom (iemand die zich

ergst. Ik heb weinig energie en kan me totaal niet

uitgaan lastig werd. “Ik was uiteindelijk elke

bezighoudt met aanraken en voelen, houding en

concentreren. Ik kan nu langzaam weer boeken

avond om tien uur ‘s avonds thuis. Het was te

beweging en met de gevoelsmatige wisselwerking

lezen en stilzitten. Ik vind het apart om te bedenken

spannend om bij een 18+ kroeg binnen proberen

tussen mensen red.). “In de eerste periode ben

dat ik op zo weinig eten heb geleefd.” Op haar

te komen.” Dus ging ze zich focussen op dingen

ik nog meer afgevallen.” Met de diëtiste maakte

zwaarst was Maud 64 kilo en op haar lichtst 53.

die ze thuis kon doen, zoals koken. “Dat vond ik

Maud afspraken. “Ik moest weer opnieuw leren

“Het gaat om de paar grammetjes die erbij moeten

echt geweldig om te doen. Maar na een tijdje ging

eten.” Samen maakten ze schema’s. “Naast

komen. Je weet dat het belangrijk is dat die erbij

ik steeds meer letten op wat er in mijn eten zat.

eetschema’s, maakten wij ook sportschema’s.

komen, maar het is moeilijk voor mij om het op

Ik ging calorieën tellen.” De eerste vriendin waar

Ik sportte hartstikke veel en enorm zwaar.”

de weegschaal te zien.” Nu zit Maud op haar

Maud aan vertelde dat ze een eetstoornis had,

Drie keer per week werd Maud gewogen bij de

streefgewicht van 57 kilo. “Ergens ben ik er niet

woonde op dat moment bij haar. “Ik kon het niet

huisarts. “Dat vond ik verschrikkelijk. Steeds weer

blij mee, daardoor weet ik dat ik er nog niet ben.”

meer verbergen. Zij kreeg het langzaam door. Ik

dacht ik: ‘hoe ben ik hier beland’. Soms haalde

Gelukkig haalt Maud kleine gelukjes uit haar werk

dacht dat ze me niet kon horen overgeven.”

ik stiekem trucjes uit om zwaarder te lijken voor

in de horeca. Al is dat helaas nu wel stuk lastiger

het weegmoment.” Uiteindelijk mocht Maud één

vanwege corona. “Het vooruitzicht van leuke dingen

GELE HUID

keer per week thuis wegen. “Hierdoor kreeg ik

doen, dingen die ik echt wíl doen, is heel fijn.” Maud

“Als mensen mij vragen waar ik spijt van heb

meer zelfvertrouwen en deed ik het ook op een

heeft een mooi vooruitzicht om naartoe te werken.

gehad het afgelopen jaar, is dat wel echt dat

eerlijke manier.”

“Zodra het weer kan, ben ik van plan veel te reizen.

ik boven de wc ben gaan hangen. Zo kwam ik *Mocht jij, of iemand in je naaste omgeving hulp nodig hebben met een eetstoornis, kijk dan op de website Proud2bme.nl. Hier vind je hulporganisaties in je naaste omgeving.

Daar kijk ik echt naar uit!.”


PADUAAN #2 HET GESPREK

17


18

TABOE PADUAAN #4


PADUAAN #1 GEPASSIONEERD

GEPASSIONEERD

SCOUTING

In deze nieuwe rubriek Gepassioneerd gaan we in gesprek met studenten die een uitgesproken passie hebben waar ze uren over kunnen doorpraten. Joost Meily (20) is tweedejaars student journalistiek en heeft een grote liefde voor scouting. Hij heeft ons uitgenodigd om op het schip, ‘Cornelia’, van zijn scoutinggroep te komen kijken. Wanneer we op het afgesproken adres in Vlaardingen aankomen, kijken we onze ogen uit. Het is een prachtig groot schip uit 1909 van zeeverkennersgroep ‘De Geuzen’. TEKST: LIZZY-ANN VAN DIJK, BEELD: GEKE BOSCH

“Dit schip is eigenlijk tot en met de jaren zeventig echt bewoond geweest. Daarna heeft de scoutinggroep het gekregen en toen hebben de eigenaren er zelf nog een tijdje op gewoond. Vanaf de jaren 80 is het echt een clubhuis geworden.” Vanuit het roef (het woongedeelte van het schip, red.) lopen we een smal trappetje op. Een stuk verderop komen we bij de stuurhut uit. “Voor een groot deel is het schip nog in originele staat, afgezien van de nodige opknapbeurten en een nieuw likje verf. Het roer is nog helemaal authentiek.” Het stuur is zeker net zo groot als een forse autoband. “Meestal stuur je met je voet, aangezien het zo’n enorm roer is. In je benen zit toch vaak net wat meer kracht dan in je armen”,

SUKKELTJES

legt Joost uit.

Dat er over het imago van scouting altijd een beetje lacherig wordt gedaan, kan Joost beamen. “Scouting heeft natuurlijk ook een redelijk

EEN DECENNIUM LANG

knullig imago, dat er meestal alleen sukkeltjes op zitten. Maar dat is

Eenmaal binnen in het schip gaan we in het lokaal van de ‘Dolfijnen’

helemaal niet het geval. Je kan eigenlijk ook niet precies categoriseren

zitten, de groep waar Joost leidinggevende van is. De ruimte hangt

wat voor mensen er op scouting zitten. Alhoewel, ik zit er nu natuurlijk

vol met vlaggen en het logo van de groep prijkt trots aan de muur.

al een tijdje op en denk dat ik bijna wel kan aanwijzen wie er wel of niet

Leidinggevende wordt je niet zomaar, daarvoor moet je al wel een tijdje

op zouden kunnen zitten. Aan de andere kant ook weer niet, omdat

op de survivalsport zitten. “Ik zit nu zo’n tien jaar op scouting, de helft

er altijd mensen tussen zullen zitten van wie je het niet verwacht.”

van mijn leven. Mijn zusje ging een keer kijken bij een vriendinnetje

Dat er zo’n imago aan vastzit, stoort Joost eigenlijk niet zo erg. “Het is

van haar dat op scouting zat en was daar heel positief over. Ik ben toen

wel zonde, want het kan je zóveel brengen in je ontwikkeling. Ik zou

met mijn zusje mee gaan kijken en ik vond het ook gelijk super leuk.

iedereen aanraden om op zijn minst een keer te kijken hoe het er bij een

Sindsdien ben ik niet meer weggegaan.” Dat is eigenlijk niet helemaal

scoutinggroep aan toegaat.”

waar, bedenkt Joost zich: “Ik heb een hele tijd in Schiedam op scouting gezeten, daar begon ik als landscout. Daarna werd ik ‘wilde vaart’, dat

VAST OP ZEE

is een hogere groep waarbij je het water op gaat. Vorig jaar ben ik daar

De scoutinggroep houdt zich met diverse activiteiten bezig, niet alleen in

gestopt, een heleboel vrienden stopten daar ook en toen was de lol er

Vlaardingen, maar ook in de rest van het land. Vooral als er iets misgaat,

wel vanaf. Daarna ben ik hier in Vlaardingen leidinggevende geworden.”

kan dat heel spannend zijn. “We zijn weleens vast komen te zitten op zee, middenin een storm met windkracht acht of negen. We zaten toen

VERBINDENDE FACTOR

in een redelijk klein zeilbootje en het lukte ons niet om tijdens de storm

Joost weet nog dondersgoed waarom hij zo graag op scouting wilde. “Je

terug te zeilen. We hebben dit tot twee uur ’s nachts geprobeerd en

bent eigenlijk steeds met van alles bezig. Je bent heel veel buiten en

zijn toen in een jachthaven gaan liggen. Daar hebben we een nacht

hebt echt met allemaal verschillende dingen te maken. Het belangrijkste

onder het zeil geslapen. De volgende dag heeft een groter schip een

is dat je veel samen doet. Scouting is eigenlijk gebaseerd op een sociaal

windblokkade voor ons gemaakt, waardoor wij naar ons eigen schip

aspect. Je komt hier als zeven- of achtjarig kind bij en dan ken je vaak

terug konden zeilen. Dat was toch wel een spannende ervaring, dat

nog niet veel mensen. De meeste kinderen doen er dan nog een andere

vergeet je nooit meer.”

sport of activiteit naast en scouting is dan echt de verbindende factor.” Dat scouting een grote toevoeging is aan het leven van Joost, is wel duidelijk. “Als ik nu terugkijk op hoe ik sinds scouting ben veranderd, zet dat me wel aan het denken. De mensen met wie ik omga en de dingen die we hier doen hebben me veel geleerd, ook over mezelf. Het kost veel tijd, maar je krijgt er ook veel voor terug.”

19


PADUAAN #1 DE KLEDINGKAST VAN

DE KLEDINGKAST VAN MAARTEN DE SCHUTTER Met een kop thee en een kop koffie schuiven we aan de keukentafel bij Maarten (21). Hij vraagt ons lachend of we ook kruidnoten willen, die we ondanks het toepasselijke weer toch vriendelijk afslaan. Maarten heeft nét zijn diploma Journalistiek op zak en geeft ons een kijkje in zijn unieke kledingkast. TEKST: LIZZY-ANN VAN DIJK, BEELD: GEKE BOSCH

ONTWERPEN Maarten begint een beetje twijfelend te vertellen dat hij zelf kleding ontwerpt. “De eerste keer dat ik een kledingstuk heb gemaakt was in 2017, toen ik bijna al mijn kleding heb weggegeven. Het gevolg daarvan was dat ik amper kleding had. Om die reden ben ik begonnen met ontwerpen in die tijd. Ik draag nu al drie jaar ongeveer dezelfde kleding. Het viel me eigenlijk wel mee hoe lastig het was om zelf kleding te ontwerpen. Ik heb eerst gewoon een beetje rondgevraagd hoe het moet en ontwerpen gemaakt in Paint. Het begon écht heel simpel, met transferpapier van de Hema. Daar heb ik mee geëxperimenteerd en toen ik tevreden was, liet ik het drukken bij een textieldrukker.” Maarten vertelt dat ook anderen zijn ontwerpen dragen: “Op een gegeven moment wilden meer mensen mijn kleding hebben. Kleding is voor mij een manier om mezelf uit

ALLES KAPOT

te drukken en als je dan andere mensen in ‘jouw’ kleding ziet lopen

Maarten zijn eigen stijlomschrijving doet ons hard lachen: “Als ik het

is dat wel bijzonder. Ik probeer het al twee jaar een beetje onder de

kort zou moeten typeren, zou ik gewoon zeggen, ‘alles kapot’. Echt

radar te houden dat ik kledingstukken ontwerp, want ik maak het

heel veel van mijn kleding is kapot, doch kleurrijk.” Van die uitspraak

niet per se voor anderen.”

is hij zelf het levende bewijs, Maarten is gekleed in een lichtblauwe trui met meerdere gaten erin. “Dat is toch gewoon door iemand

WEGGEGEVEN KLEDING

bedacht, dat kleding altijd ‘heel’ moet zijn. In broeken kunnen ook

Waarom Maarten zijn kleding heeft weggegeven, blijkt pas later: “Ik

gaten zitten, dus waarom niet in truien?” Daar is eigenlijk vrij weinig

wilde geen merkkleding meer dragen. Eerst was ik sowieso al een

tegenin te brengen. Wanneer we Maarten vragen nog iets kapots van

beetje een hater van ‘rijke-mensen-merken’ zoals Hollister. Dus toen

hem te laten zien, worden we niet teleurgesteld. Hij komt aanzetten

neigde ik meer naar skatemerken zoals Champion en Fila. Op een

met schoenen die je zéker niet op een regenachtige dag wilt dragen.

gegeven moment kwam ik erachter dat ik eigenlijk precies hetzelfde

“Mijn vrienden dwingen me ook altijd om nieuwe schoenen te

deed als eerst qua consumeren, maar dan binnen een subcultuur.

kopen, deze kun je helemaal uit elkaar halen.” Om deze woorden

Ik wilde niet meer iets dragen puur omdat dat zo hoort binnen die

kracht bij te zetten, trekt Maarten bijna de hele zool van een schoen

subcultuur. Dat zorgde ervoor dat ik bijna alles heb weggegeven,

open.

behalve de items die persoonlijke waarde hebben.” Maarten vond het totaal niet zonde om zoveel kleding weg te doen. “Ik heb juist het

Eén van Maarten zijn favoriete kledingstukken is een broek. “Een

gevoel dat die kleding meer waarde heeft gekregen. Als anderen er

vriend van me heeft deze helemaal met de hand geschilderd, hier

meer mee kunnen is dat juist goed. Daarom heb ik veel aan vrienden

hecht ik heel veel waarde aan.” Ook de camelkleurige trui van

en aan het Leger des Heils gegeven.”

SYRE, een merk van Jaden Smith, die hij omhoog houdt is een favoriet. “Ik wilde deze trui zo ontzettend graag. Ik heb er bijna vier maanden ruzie om gemaakt met de klantenservice, omdat ik een hele tijd na het plaatsen van mijn bestelling niks meer van ze hoorde. Ze leken wel van de aardbodem verdwenen te zijn en het bedrijf reageerde nergens op, maar uiteindelijk is het me gelukt de trui te bemachtigen.”

21


U-SPOT PADUAAN #1

LISA WESSELS

U-SPOT

22

Utrecht staat vol met hippe tentjes. Of het nou in het centrum is of erbuiten, overal waar je komt kun je er wel één vinden. Het is een frisse eerste herfstdag. Lopen langs de Neerlandiakade in UtrechtZuid warmt ons niet op. De wind raast langs de Bar & Bistro Op Zuid, waar gelukkig binnen de verwarming aan staat. Het is een redelijk grote tent met een ruim terras. De beachvibe spat er vanaf. Journalistiek student Lisa Wessels (19) staat al bij de ingang te wachten. TEKST: EVA METSELAAR, BEELD: GEKE BOSCH

TYPISCHE HIPPE TENT “Normaal zit ik buiten op de picknickbankjes en kijk ik uit over het water”, vertelt Lisa. Helaas is dat met het huidige weer geen optie en nemen we plaats aan een tafel bij het raam. Binnen heeft de Bar & Bistro wat minder een beachvibe en is de zaak industrieel ingericht. Lisa woont al anderhalf jaar in Utrecht-Zuid. Ze ontdekte de Bar & Bistro tijdens een fietstochtje door haar nieuwe buurt. Omdat het slechts één minuut fietsen is, komt ze hier regelmatig. Lisa besloot er met haar ouders en huisgenootje te gaan eten na de verhuizing naar Utrecht. “Ik kom hier ook om te studeren. Ik vind het hier fijner dan in de bieb en het is lekker dichtbij.” Op maandagavond heeft de Bar & Bistro Op Zuid studentenkorting op pizza’s, een korting waar Lisa regelmatig gebruik van maakt. “Het personeel is super aardig, ze maken graag een praatje met je. Het interieur vind ik leuk, het doet me denken aan New York. Ik denk dat het daarom één van mijn favoriete plekken is.” Het is een typische hippe tent van 2020: industrieel gemixt met vintage. “Het liefst zit ik hier ‘s avonds met vrienden cocktails te drinken. De gin-tonics zijn heerlijk!” De meerderheid van Lisa’s vrienden vinden de Bar & Bistro te ver fietsen, dat vindt ze jammer. “Ik vind het wel waard. Er hangt hier een hele fijne, open sfeer.” UITGEBREID FILMAANBOD Als Lisa even niks te doen heeft, zijn er vaak evenementen bij Filmcafé. Zo heeft ze er laatst pizza’s geproefd. In de oude fabriekshal waar vorig jaar ook het gala voor Journalistiek en CMD plaatsvond, hangt dezelfde sfeer als in de Bar & Bistro door de industriële uitstraling. Lisa moet lachen om de vraag wat haar leukste herinnering is aan Filmcafé. “Ik kan me er vaak weinig van herinneren als ik er ben geweest.” Lachend vertelt ze daarna dat ze er niet altijd alcoholische dranken genuttigd worden. Volgens Lisa heeft Filmcafé een uitgebreid filmaanbod. “Het zijn geen normale bioscoopfilms, ze zijn een beetje alternatief. Maar dat maakt het leuk. Je krijgt een koptelefoon op en de film wordt geprojecteerd tegen een witte muur.” Momenteel is Lisa weer druk met school maar in de zomer was ze vaak bij Filmcafé te vinden. “Het verschilt hoe vaak ik er kom. Soms twee keer in de week en soms maar twee keer per maand. Het is er altijd leuk, maar ik moet er wel tijd voor hebben.” Na even na te denken kan ze wel een avond noemen die haar altijd zal bijblijven. Het is de avond van het silent disco diner aan het begin van de zomer. “Er hing een fijne sfeer, super gezellig was het!” OP SLAG VERLIEFD Tijdens een wandelrondje door Utrecht liep de oplettende Lisa tegen Lucy Lou Taco’s & Tequila aan. Als echte taco liefhebber móest ze daar wel even naar binnen wandelen. Samen met een vriendin die ook van Mexicaans eten houdt, ging Lisa naar het restaurant. Ze waren beiden op slag verliefd op het concept. “Het is een beetje een tapas-idee. Sommige gerechten zitten nog steeds in mijn hoofd”, vertelt Lisa terwijl ze een foto laat zien van het eten bij Lucy Lou’s. “Als ik iets te vieren heb, ben ik hier te vinden.” Ook Lucy Lou’s is een typisch hip tentje. “Ja, als ik er zo over nadenk, zit er wel een patroon in. Ik ben ook wel op andere plekken te vinden hoor, maar dit zijn wel mijn favorieten.”


PADUAAN1#2U-SPOT HET GESPREK PADUAAN

23


PADUAANMAGAZINE

Profile for Geke Bosch

Paduaan #1 november 2020  

Advertisement
Advertisement

Recommendations could not be loaded

Recommendations could not be loaded

Recommendations could not be loaded

Recommendations could not be loaded