Page 1

Disneyland Resort Paris

2009b Disney tripreport door Geert Bonte

15-16 augustus 2009


Š Geert Bonte 2009

Disneyland Resort Paris 2009b van Geert Bonte is in licentie gegeven volgens een Creative Commons Naamsvermelding-Niet-commercieel-Geen Afgeleide werken 2.0 BelgiĂŤ licentie. Gebaseerd op een werk op issuu.com.


Inleiding Voor het eerst maken we een dagtripje naar DLRP. Tot nu toe hadden we altijd een meerdaags arrangement geboekt, met overnachting in een Disney-hotel. Dat we daar dit jaar, na onze driedaagse trip van de paasvakantie, nog een extra dagtripje bijdoen, hebben we te danken aan de stickeractie van Carrefour. Wie alle stickers verzamelde en tijdig een volgeplakt boek kon indienen, kreeg van Carrefour en Disney een gratis toegangsticket voor een dag, twee parken, en geldig tot 20 september 2009. De gratis tickets waren weliswaar beperkt tot één per gezin, maar we hadden ijverig drie volle albums bij elkaar kunnen sparen en hadden hadden ons tweede en derde boek ingediend op naam van twee bevriende gezinnen die hun gratis ticket graag aan ons wilden afstaan. Op die manier konden we toch helemaal gratis naar DLRP. We hadden er wel heel wat voor moeten zwoegen om al die stickers bij elkaar te krijgen. Annelies had van heel wat mensen pakken stickers gekregen, want in ons eentje konden we Disneyland Resort Paris 2009b

die natuurlijk niet allemaal bijeensparen. Miche en Annelies zijn een aantal keer naar een ruilbeurs geweest om aan de ontbrekende stickers te geraken, en Geert schakelde zijn internetconnecties in om nog een bijkomende ruil te organiseren. Omdat Miche het echter niet zag zitten om zo ver te rijden voor één dag (’s morgens héél vroeg op en wellicht pas na middernacht terug naar thuis), hadden we besloten om toch maar voor één nacht een hotelletje in de buurt te boeken en er nog een dagje Parijs bij te doen. Amper twee dagen voor ons vertrek boekte Geert via het internet een kamer in het nabijgelegen Novotel.

Dag 1 – zaterdag 15 augustus Kwart voor zes vertrekken we – voor de tweede keer dit jaar – richting Parijs. En net als vorige keer rijden we op een feestdag, waardoor het bijzonder goed meevalt met de verkeersdrukte. Geen vrachtwagens op de weg en geen woon3


werkverkeer. De meeste toeristen zijn zo vroeg nog niet wakker. Een kleine drie uur later komen we aan bij ons hotel. Voor het eerst hebben we geen Disney-arrangement geboekt en logeren we in een hotel buiten het resort. Twee dagen geleden heeft Geert via het internet een hotelkamer geboekt. Deze trip was zo’n beetje een lastminutebeslissing. De kamer is erg gunstig geprijsd en bovendien logeert én ontbijt Annelies weer helemaal gratis. Blijkbaar weten ze bij Novotel (nog) niet hoeveel Annelies ’s morgens kan eten... Het Novotel Marne La Vallée Collégien geeft een prima eerste indruk. (Ik weet het: ‘Marnela-Vallée’ moet met twee koppeltekens en een kleine ‘l’, maar bij Novotel schrijven ze het dus anders.) De lobby is ruim, modern en goed verlicht. Het hotel zit blijkbaar niet vol, want ondanks het vroege aankomstuur mogen we al meteen op de kamer. Mooi zo. Op die manier kunnen we onze bagage hier met een gerust gevoel achterlaten terwijl we van een zorgeloos dagje Disney genieten. We krijgen zonder toeslag zelfs een ruimere kamer dan de standaard kamer die we geboekt hadden.

4

Vannacht slapen we in kamer 230. Maar we blijven natuurlijk niet lang in het hotel treuzelen en vertrekken al snel naar onze eindbestemming: de Disney-parken. Even over half tien rijden we de grote parking van DLRP op. Dat was héél lang geleden, want als we in een Disney-hotel overnachten, laten we de auto doorgaans op de parking van het hotel staan en komen we te voet door de Disney Village. We laten de auto ergens halfweg rij A9 achter, relatief dicht bij de ingang van de parken, maar toch nog een behoorlijk eind stappen, ondervinden we. Op de rolpaden blijven de meeste mensen gewoon stilstaan, dus ernaast stappen gaat sneller. Het belooft een erg warme dag te worden, daarom hebben we de jassen en pulls in de auto gelaten. Mocht het vanavond toch frisjes worden, dan kunnen we ze nog altijd komen halen. We besluiten om eerst naar de Walt Disney Studios te gaan, want we willen toch zeker nog eens het Hollywood Tower Hotel met een bezoekje vereren. Om 10.00 uur stipt gaan we aanschuiven in de wachtrij. Op het bordje bij de ingang staat een wachttijd van 30 minuten aangekondigd, maar in de praktijk is het een

Disneyland Resort Paris 2009b


Disney Studios er net aan gereden, met de Disney characters. We blijven even staan kijken, maar besteden er verder weinig aandacht aan. We zijn hier maar voor één dagje, en we willen geen tijd verspillen met handtekeningen jagen. Annelies heeft haar autogramboekje deze keer thuis gelaten. Na ons korte verblijf in de Studios verlaten we dit park en trekken we naar het Disneyland Park. Bij het buitengaan besluit Geert bij Studio Services op Front Lot een restaurantje te reserveren voor deze middag. Onze keuze is gevallen op het Agrabah Café, dat nog niet zo lang terug open is en dat we voor het eerst zullen uitproberen. Eenmaal in het Disneyland Park voelen we ‘echt’ weer de typische Disney-sfeer. Het Walt Disney Studios Park heeft ook zijn charmes en is in de loop der jaren al heel wat sfeervoller geworden, maar hier, in Main Street USA, heerst toch het échte Disney-gevoel. De stellingen bij Plaza Gardens, die hier met Pasen het zicht wat ontsierden, zijn weg. Na de opknapbeurt ziet het er hier weer erg netjes uit.

stuk minder. Een klein half uur later staan we immers alweer buiten. En zo zou het eigenlijk de hele dag gaan: de reële wachttijden blijken overal een stuk korter te zijn dan wat op de bordjes staat aangegeven. Op de duur beginnen we daar zelfs op te rekenen. In de Tower of Terror kijken we of we Aaron niet zien, maar hij is nergens te bespeuren. Misschien is hij zelf vermist in de Twilight Zone? (Of zoals de Fransen het noemen: La Quatrième Dimension?) In de lift genieten we met volle teugen van enkele momenten van gewichtloosheid. Normale mensen zijn hier waarschijnlijk bang of op zijn minst niet erg gerust, maar wij vinden dit soort attracties gewoon zalig! Wanneer we helemaal boven in de toren gedurende luttele momenten door de geopende deuren een uitzicht hebben over het park, wordt onze aandacht getrokken door een grote affiche voor de nieuwe Disney/Pixar-film Up! boven de ingang van Studio 1 (of Là-haut!, zoals de Fransen de film hebben gedoopt). Wanneer we de Twilight-shop buiten komen, komt de mobiele set van Good Morning Walt Disneyland Resort Paris 2009b

5


Bij het informatiebord aan het einde van Main Street proberen we een beslissing te nemen over wat onze volgende attractie wordt. Een wachttijd van slechts vijf minuten voor Indiana Jones et Temple du Péril. We twijfelen niet langer en trekken via Frontierland naar Adventureland. We lopen via Frontierland omdat we toch ook even willen kijken of we bij Big Thunder Mountain misschien een fastpass kunnen halen, maar besluiten dat toch maar niet te doen. Anders moeten we hier terug zijn op het moment dat we in het restaurant zitten, zo blijkt, en we kunnen natuurlijk niet op twee plaatsen tegelijk zijn. Bij het naderen van de Temple of Doom komen we een hoekje tegen waar Disney voor de nodige afkoeling heeft gezorgd. Er hangt een neveldouche: een kabel met sproeiers eraan, die water verstuiven in uiterst fijne druppeltjes. Als je er heel eventjes onder gaat staan, ben je niet meteen doorweekt, maar kun je lekker afkoelen. Bij de ingang van Indiana Jones blijkt de wachttijd al tot twintig minuten gegroeid. Even later zitten we in de wagonnetjes en razen we

met een wilde vaart doorheen de ruïnes van de tempel der verdoemenis. De eerste drops bezorgen ons een kriebelend gevoel in de buik en de looping vinden we uiteraard helemaal het einde. Jammer dat het zo snel weer afgelopen is. Na ons avontuur in India lopen we even terug naar Big Thunder Mountain. Maar de rij wachtenden bij de fastpass-automaten is zó lang dat Geert de moed niet kan opbrengen om te gaan aanschuiven. Misschien komen we vanavond nog eens kijken, dan is de gewone wachtrij wellicht ook al een heel stuk korter... Wat nu? De River Rogue Keelboats misschien? We hebben die attractie ooit eens gedaan tijdens een van onze eerste Disney-trips, jaren geleden, maar daarna zijn de Keelboats lange tijd gesloten geweest. Nu zijn ze terug. Jammer genoeg staat er een wachtrij van een uur, en als we hier aanschuiven zijn we wellicht te laat voor onze lunch. Maar er dient zich een onverwachte attractie aan. Dicht bij de ingang van de River Rogue Keelboats zijn er weer neveldouches. De kleine druppeltjes zorgen voor een misteffect, en er is 6

Disneyland Resort Paris 2009b


zowaar een mini-regenboog te zien. Een aantal kinderen amuseren zich door in de plassen te springen. Annelies gaat onder de sproeiers staan om wat af te koelen. Via het kleine paadje dat Frontierland verbindt met Colonel Hathi’s Pizza Outpost komen we terug in Adventureland, waar we nog wat blijven rondhangen op Adventure Isle. Hangen mag je in dit geval letterlijk nemen, want we wagen ons op de grote hangbrug, waar we ondervinden dat het niet eenvoudig is om hier een fotosessie te organiseren wanneer andere ontdekkingsreizigers even verderop op en neer staan te springen. We lopen ook over de drijvende brug, die tijdens ons vorig bezoek met Pasen afgesloten was. Op het platform in het midden van de brug houden we even halt om een laagje zonnecrème aan te brengen, want de zon laat haar verzengende stralen ondertussen ongenadig op ons neerschijnen. Het weerbericht heeft het voor een keertje bij het rechte eind: dit wordt een hete dag met temperaturen van een flink eind boven de dertig graden. Precies: Disney-weer... Als we niet beter wisten, zouden

Disneyland Resort Paris 2009b

we ons zelfs in Orlando kunnen wanen! We beginnen ook al een beetje honger te krijgen – we zijn vandaag immers al heel vroeg op. Daarom besluiten we ons – een kwartiertje vroeger dan het gereserveerde uur – aan te bieden bij het Agrabah Café. We mogen zonder problemen binnen. Er is nog niet veel volk. Een cast member in Arabische outfit loopt ons voor naar een tafeltje in een wel erg donker hoekje. Daarom vragen we haar om een andere tafel met wat meer licht en krijgen die ook. Er is plaats zat in het restaurant. Eigenlijk was het helemaal niet nodig geweest om te reserveren, zo blijkt nu. Het mediterraan buffet is erg lekker, maar wellicht kiezen we volgende keer toch maar weer een ander restaurant. De Franse keuken van Rendez-vous des Stars bevalt ons eerlijk gezegd beter. Het is al over tweeën wanneer we Agrabah Café en Adventureland verlaten. We steken Central Plaza over en trekken Discoveryland binnen. Geert heeft vandaag al heel wat kilometers gereden, maar Miche en Annelies willen ook eens aan het stuur in Autopia. Daar kan het gewoon zonder rijbewijs. Onderweg pikken we een fastpass op bij Buzz Lightyear. Enigszins tot onze verwondering zullen we onze fastpass pas vanavond na acht uur kunnen gebruiken. Maar goed, dat is dan alvast weer iets om naar uit te zien. De aangekondigde wachttijd bij Autopia bedraagt 45 minuten, maar we hebben het ervoor over. Geert is passagier bij Annelies, en Miche rijdt solo. Na de dolle rit doorheen het retrofuturistisch landschap van Autopia gaan we via de weg achter Videopolis naar Fantasyland. Vaak zijn de poorten aan beide uiteinden van deze wandelweg afgesloten, omdat de parade van hieruit vertrekt. Nu we hier weer stappen, glijden onze gedachten terug naar Halloween 2005, toen we zelf op een paradewagen doorheen de poort mochten rijden, op de hooiwagen bij Mickey en Minnie. Dat was nog eens een onvergetelijke belevenis! Tot onze vreugde staat bij It’s a Small World een wachtrij van slechts tien minuten. Dat valt reuze mee, want we hebben al meegemaakt dat de wachtrij op drukke dagen tot Fantasia Gelati reikt! Bovendien blijkt een van de rijen hier een 7


behoorlijk stuk korter dan de andere. Blijkbaar durven de mensen niet in een lege rij aanschuiven. Wij maken daar dankbaar gebruik van en kunnen op die manier een groot aantal mensen gewoon voorbij lopen. Ze kijken een beetje vreemd op wanneer we hen passeren. Zijn zeker allemaal mensen die hier voor het eerst komen? We hebben deze attractie al erg vaak gedaan en het is een echte klassieker. Hij blijft leuk om te doen. Sommige mensen worden gek van het muziekje, maar wij kunnen ertegen. Hierna trekken we naar het andere eind van Fantasyland: het enigszins verborgen hoekje waar Le Pays des Contes de Fées en Casey Jr. zich bevinden. Bij Le Pays des Contes de Fées staat dertig minuten op het bordje, maar in werkelijkheid zijn het er hooguit tien. Casey Jr. is andere koek. Hier bedraagt de wachttijd drie kwartier. Maar we rekenen erop dat de werkelijke tijd – zoals overal tot nu toe – ook hier korter zal zijn dan de tijd die staat aangekondigd, en besluiten toch maar in de rij te gaan staan. Maar we hebben pech. We zijn er bijna – het perron is al in zicht – wanneer het treintje weigert nog te vertrekken en er een technisch probleem blijkt te zijn. Een aantal 8

mensen verlaten meteen de wachtrij, maar wij blijven geduldig wachten. De juiste beslissing, zo blijkt, want amper tien minuutjes later rijdt Casey Jr. alweer. Uiteindelijk verlaten we de attractie exact drie kwartier nadat we zijn beginnen aanschuiven. Besluit: de aangekondigde wachttijden houden rekening met onvoorziene technische storingen. Bij het buitenkomen overleggen we even wat onze volgende attractie wordt. We hebben wel zin in nog een boottochtje, dus we steken de grens met Adventureland weer over voor een avontuur bij de Pirates of the Caribbean. Ook hier drie kwartier wachten. Tijdens de vaart maakt Geert zich alweer de bedenking dat deze attractie bijzonder gedetailleerd afgewerkt is. Dag en nacht verschil met de vele namaakpiraten in andere pretparken, die duidelijk op deze Disney-attractie geïnspireerd zijn maar bij lange na niet hetzelfde niveau kunnen halen. Wanneer we de piraten achter ons laten, bestuderen we even de menukaart van The Blue Lagoon, het restaurant vanwaar je de piratenbootjes kunt zien voorbijvaren. Neen, we hebben niet alweer honger, maar dit is gewoon Disneyland Resort Paris 2009b


een voorbereiding op een volgend bezoek. Geert maakt een foto van het menu, zodat we alles thuis nog eens rustig kunnen lezen. Terug naar Fantasyland voor Alice’s Curious Labyrinth, onze favoriete walk-through. De muziek die hier te horen is, brengt Geert altijd in een opperbeste stemming. Op een hete dag als vandaag blijkt deze attractie een prima keuze, want bij de ingang moeten we niet eens aanschuiven en hier zijn massa’s fonteintjes die voor de hoognodige verkoeling zorgen. Dolle waterpret voor groot en klein! Kwart over zes. Over een uur gaat de parade van start, dus het wordt tijd om een plaatsje te zoeken. Dat vinden we aan het eind van Main Street, in de schaduw, tussen Casey’s Corner en Central Plaza. Terwijl Miche en Annelies plaats houden, loopt Geert wat heen en weer. Bij City Hall informeert hij hoe het nu eigenlijk zit met de Cityrama-bus, waarmee je vanuit DLRP een excursie naar Parijs kunt maken. Boeken blijkt niet te kunnen in City Hall, maar wel in om het even welk resorthotel. Je hoeft geen hotelgast te zijn, iedereen kan mee. Geert merkt dat hij nog tijd heeft vóór de parade en besluit in het vlakbij gelegen Disneyland Hotel zijn kans te wagen bij

Disneyland Resort Paris 2009b

de conciergerie. Onderweg wordt zijn aandacht getrokken door een heleboel ballonnen die tegelijk de lucht in gaan. Geert begint onwillekeurig te tellen. (Hij heeft iets met cijfers.) Achtentwintig Mickey-ballonnen de lucht in! De CM die ze heeft laten ontsnappen, is nu vast niet gelukkig... In het Disneyland Hotel weet de man achter de balie echter na een telefoontje te vertellen dat de bus voor morgen helaas al volgeboekt is. Maar je kunt ook op eigen houtje met de RER naar Parijs en vervolgens een van de vele toeristenbussen nemen. Daarvoor kun je best naar het Louvre gaan, voegt hij eraan toe. Terug in het park brengt Geert verslag uit. Jammer, want een bus die van hieruit vertrekt is best handig, maar we redden het ook op eigen kracht wel. Precies op tijd zwaaien de poorten bij It’s a Small World open en rijdt de eerste wagen van de Once Upon A Dream Parade het park in. We kennen de route: voorbij Pizzeria Bella Notte, langsheen het Théâtre du Château, dan tegen de klok in rond Central Plaza en vervolgens Main Street op. We merken al gauw een verschil met de vorige keer dat we de parade te zien kregen:

9


Teigetje stuitert niet! Vroeger had hij van die veren onder zijn voeten waarmee hij vrolijk op en neer kon stuiteren, maar nu zijn die afwezig. Zou dit een permanente verandering zijn? Of wordt er op hete dagen als vandaag niet gestuiterd omdat dat wellicht te vermoeiend is bij deze temperaturen? Wie het antwoord weet, mag ons een mailtje sturen. Na de parade gaan we aanschuiven bij de Snow White and the Seven Dwarfs darkride, in afwachting dat we onze fastpasses voor Buzz kunnen verzilveren. Op het bordje bij de ingang staat 20 minuten. De vele kleine kinderen die hier haar binnen gaan, hebben wellicht geen flauw idee dat dit eigenlijk best een angstaanjagende attractie is, met enge scènes uit het dreigende donkere bos, de kerkers van het kasteel en de boze heks... Maar wij laten ons natuurlijk niet bang maken, wij zijn al groot en bovendien weten we precies wat ons te wachten staat. Om vijf over acht lopen we Buzz Lightyear’s Laser Blast binnen via de fastpass-ingang. We dachten dat wel of geen fastpass op dit uur van de dag nog weinig zou uitmaken, maar hier staat toch nog een wachtrij van 60 minuten, dus we 10

zijn blij dat we een fastpass kunnen gebruiken. De Buzz-animatronic doet het niet – misschien bezweken onder de hitte? –, maar het muziekje in de wachtrij maakt Geert wel weer vrolijk. Na zijn vorig bezoek had hij gezocht of hij het aanstekelijke liedje ergens kon vinden, maar hij was daar niet in geslaagd. Het stond bij zijn weten niet op een van de vele park-cd’s en het kwam kennelijk ook niet uit de Toy Storysoundtrack. Geert was er achter gekomen dat het melodietje speciaal voor deze attractie geschreven was. Jammer dat hij er geen opname van had kunnen vinden. Wie hier misschien toch een mp3’tje van heeft, mag ons een mailtje sturen. Na ons lasergevecht tegen de boze galactische keizer Zurg besluiten we dat we nog tijd hebben voor één attractie alvorens een plekje te zoeken voor Fantillusion. De keuze valt op Peter Pan, waar de wachttijd 40 minuten bedraagt. Jammer genoeg worden we hier geconfronteerd met onze tweede technische storing voor vandaag. Maar zo’n technisch probleem heeft ook zijn voordelen. Heel wat mensen die vóór ons staan, verlaten de wachtrij waardoor we een behoorlijk eindje kunnen doorschuiven. Goed Disneyland Resort Paris 2009b


zo, dat schiet lekker op. Na een kwartiertje is het technisch probleem van de baan en kunnen we alsnog de Londense nacht in en van daaruit verder naar Neverland. Om half tien zijn we terug uit Neverland. De hoogste tijd om een plaatsje in Main Street te zoeken. Op Central Plaza is het al enorm druk doordat daar op het podium het showtje It’s Party Time with Mickey and Friends bezig is. We lopen dus verder door richting Town Square en vinden nog een gaatje net voor de ingang van Main Street Auto Service. Tijdens het wachten alvast niet zo’n goede plaats, zo blijkt, want er willen voortdurend mensen met buggy’s passeren. Maar uiteindelijk vormt zich achter ons een tweede en zelfs een derde rij wachtenden, en dan wordt het aantal mensen dat er toch nog langs wil gelukkig vanzelf kleiner. Het is erg lang geleden dat we Fantillusion nog gezien hebben. Met Pasen ging deze parade niet uit. Zou het kunnen dat we deze parade voor het laatst gezien hebben tijdens onze kersttrip van 2003? We zijn een beetje ontgoocheld dat de parade slechts één stop houdt, net wanneer de eerste float met Mickey en Tinkerbell ons passeerd is. Daardoor krijgen we niets te zien van de transformaties van de

Disneyland Resort Paris 2009b

verdere floats of van de dansers in hun fluorescerende kostuums in het licht van de UVlampen. Tussen de paradewagens door zien we enkel de donkere schimmen lopen, met grote kapmantels die de kleurrijke kostuums eronder verborgen houden. Jammer. Maar al bij al zijn we toch blij om Fantillusion weer eens te kunnen meemaken, want de floats zijn op zich natuurlijk ook al bijzonder de moeite waard. Na Fantillusion blijven we net zoals de meeste mensen in Main Street wachten op het vuurwerk, de Enchanted Fireworks, de kers op de taart van deze geslaagde zomerse Disneydag. We beginnen nu toch wel een beetje moe te worden en willen graag naar ons hotel, maar om de drukte op de parking te vermijden nu zowat iedereen tegelijkertijd het park verlaat, besluiten we om nog eventjes door de Disney Village te kuieren en een bezoekje te brengen aan de Disney Store. Met behulp van de Tom-Tom vinden we in het donker feilloos de weg naar het Novotel terug. Rond tien over half een arriveren we in onze kamer en kunnen we na deze lange dag van een welverdiende rust genieten. It’s been a magical day!

11


Dag 2 – zondag 16 augustus We hebben heerlijk geslapen. Om tien over half negen melden we ons in het restaurant voor het ontbijtbuffet. Er zitten al heel wat mensen aan tafel, voornamelijk gezinnen met kinderen, zoals wij. Het ontbijt valt bijzonder mee. Er zijn heerlijke croissantjes en chocoladebroodjes, toast, roerei met spek en worst, fruitsap, vers fruit, ontbijtgranen en allerlei beleg. Dit moet zeker niet onderdoen voor het ontbijtbuffet in bijvoorbeeld Disney’s New Port Bay Club, al zijn de kleine broodjes daar misschien nog nét iets onweerstaanbaarder... Na het ontbijt gaan we terug naar de kamer om onze koffers te pakken. Daar zijn we snel mee klaar, want we waren hier maar voor één nachtje en hebben weinig bagage. Bij het uitchecken zeggen we dat we vandaag Parijs willen bezoeken en we krijgen nog een foldertje mee met een plannetje van de metro en de RER. We kunnen de RER nemen in Torcy, maar we besluiten met de auto naar DLRP te rijden en daar te parkeren. Na ons bezoek aan Parijs willen we immers nog terug naar de Disney Village om daar een restaurantje uit te kiezen 12

alvorens we de terugreis naar België aanvatten. De rit naar DLRP duurt slechts tien minuutjes. Deze keer parkeren we de auto niet op de grote parkeerplaats, maar in de parkeergarage bij de Disney Village. Het tarief om de auto daar de hele dag te laten staan bedraagt acht euro, evenveel als gisteren op de andere parking. We ondervinden dat de Disney Villageparking overigens véél dichter bij de ingang van de parken ligt. Dat moeten we toch maar onthouden voor een volgend bezoek. Maar vandaag gaan we niet naar de parken. We stappen het treinstation van Marne-la-Vallée – Chessy binnen en merken dat er een erg lange rij wachtenden staat bij de loketten. Dat is natuurlijk niet zo best. Miche en Annelies gaan alvast achter in de rij aanschuiven, terwijl Geert in het station op verkenning gaat. Al gauw ontdekt hij dat er ook ticketautomaten zijn. Bij de automaten staan maar enkele mensen, en het duurt niet lang vooraleer Geert aan de beurt is. Geert weet precies welke kaartjes hij nodig heeft: twee Mobilo-tickets voor vijf zones, waarmee je voor Disneyland Resort Paris 2009b


13,20 euro de ganse dag gebruik kunt maken van de RER en de metro, en een jongerenticket, waarmee Annelies voor 6,60 euro kon rijden op zater-, zon- en feestdagen. Miche en Annelies hebben nog een lange rij wachtenden voor zich wanneer Geert triomfantelijk met de tickets komt aandraven. Laat al die andere mensen maar rustig verder aanschuiven, wij lopen alvast lekker door naar het perron. Om het kwartier vertrekt er een trein, en even later zijn we al met de RER-A4 naar Parijs aan het sporen. We stappen af in het hartje van Parijs, bij het station Châtelet – Les Halles. Daar stappen we over op de metro naar het Louvre, dat slechts één halte verderop ligt. We zijn niet van plan de tentoonstellingen van het museum te bezoeken, maar we willen natuurlijk wel de buitenkant zien. We zijn onder de indruk van de impressionante gebouwen en van de piramide en de fonteinen bij de ingang. Net als gisteren is het weer ontzettend warm, en we zoeken wat verkoeling bij het water. Er worden weer heel wat foto’s gemaakt. Op een bepaald moment besluiten we dat we toch verder moeten als we vandaag ook nog andere bezienswaardigheden willen zien. Vóór

Disneyland Resort Paris 2009b

het Louvre staan meerdere bussen geparkeerd, dubbeldekkers waarvan de bovenkant open is. We stappen aan boord van zo’n ‘hop on/hop off’-bus, kopen een dagticket en laten ons doorheen Parijs voeren. We rijden voorbij de Notre Dame, waar een lange rij toeristen bij de ingang staat aan te schuiven om de kerk te bezoeken. We rijden verder door naar de Place de la Concorde. Daar stappen we af. Voor we de obelisk in het midden van het plein van nabij gaan bekijken, besluiten we eerst te voet naar La Madeleine te lopen, na de Notre Dame en de Sacré-Cœur wellicht de beroemdste kerk van Parijs. Het is slechts enkele minuten wandelen. Het gebouw ziet er niet uit als een kerk, maar als een Griekse tempel met Korinthische zuilen. Binnen is het vrij donker. Er zijn geen ramen in de gevels; het enige licht valt binnen door koepels in het dak. Na het bezoek aan de kerk lopen we terug naar de Place de la Concorde. Annelies heeft meer aandacht voor de twee fonteinen, maar Geert wil toch eerst de hiërogliefen op de Egyptische obelisk van naderbij bekijken en fotografeert het monument langs alle kanten.

13


Even later hoppen we terug op een bus – om de zeven minuten komt er een langs – en rijden verder de Avenue des Champs Élysées op, tot bij de Arc de Triomphe. Daar stappen we terug af. De Arc de Triomphe bevindt zich op een rond plein op het midden van een druk kruispunt. Eerst weten we niet goed hoe we er moeten komen, want we zien nergens een zebrapad en zomaar oversteken lijkt ons nogal riskant. Maar al gauw ontdekken we hoe het moet: er blijkt een voetgangerstunnel te zijn die onder het drukke kruispunt door loopt en toegang biedt tot het monument. De reusachtige triomfboog is indrukwekkend. Ook hier laat Geert zijn camera talloze keren klikken. Na ons bezoek aan de Arc besluiten we een eindje op de Champs Élysées te wandelen. In een van de winkels koopt Annelies een T-shirt, een souvenirtje aan ons uitstapje naar Parijs. Onze volgende bestemming is de Eiffeltoren. Deze keer gaan we er niet op – dat hebben we tijdens onze Disney-trip van augustus 2005 al gedaan – maar willen we gewoon het meest bezochte monument ter wereld vanaf de begane grond bekijken. We wilden eigenlijk aan het Trocadéro afstappen om de toren vanaf enige afstand te bewonderen, maar vergeten uit te stappen en laten ons tot aan de Eiffeltoren rijden. Maar van zo dichtbij heb je er eigenlijk geen goed zicht op, dus we wandelen over de brug in de richting van het Trocadéro aan de andere kant van de Seine. Beneden zien we de aanlegplaatsen van de vele rondvaartboten, en ons oog valt op een geparkeerde autobus die er enigszins bekend uitziet. Het is een witte bus van Gino Tours die erg lijkt op de bus waarmee we vorige maand naar Zwitserland gereden zijn. Er lopen enkele mensen in de buurt van de bus, en we zien een blonde krullenbol die verdacht veel lijkt op die van Werner, onze chauffeur. Zou hij het zijn? De afstand is net iets te ver om goed te kunnen zien en ook de zoomlens op Geerts camera brengt geen oplossing, want de man aan wie de krullenbol toebehoort, staat met zijn rug naar ons toe. We lopen verder en Annelies koopt bij een straatverkoper een goudkleurig miniatuurEiffeltorentje voor één euro. Hij wil er ons meteen twee of drie aansmeren, of een grotere, maar die hebben we niet nodig. 14

In en rond de vijver voor het Trocadéro zoeken heel wat mensen verkoeling. Geert zoekt een schaduwplekje om toch eventjes aan de verzengende zonnestralen te kunnen ontsnappen, terwijl Miche en Annelies gaan pootjebaden. Daarna lopen we terug naar de bushalte voor de Eiffeltoren, want het begint stilaan tijd te worden om naar Marne-la-Vallée terug te keren. We willen het vanavond immers niet te laat maken, want we moeten morgen helaas alweer gaan werken. Terwijl we over de brug teruglopen, merkt Geert dat er een witte bus komt aangereden. Geert maakt vliegensvlug enkele foto’s. Wanneer we later de foto’s op het display van de DSLR bekijken en inzoomen op de chauffeur, is zonder enige twijfel ‘onze’ Werner te herkennen. Dus toch! Even later rijden we weer door de straten van Parijs, langs het Hôtel des Invalides, nog eens via de Place de la Concorde en de Madeleine en tenslotte langs de Opéra terug naar het Louvre. Daar nemen we weer de metro tot in Châtelet – Les Halles en vervolgens stappen we over op de RER naar Marne-la-Vallée. We moeten nergens Disneyland Resort Paris 2009b


lang wachten. We hebben besloten ons weekendje af te sluiten met een etentje bij Annette’s Diner. Dat restaurant is ons vorige keer erg goed bevallen, en we willen er dus graag nog eens naartoe. Er staat geen wachtrij bij de ingang, en we krijgen meteen een tafeltje toegewezen. Miche kiest net als vorige keer een Be Bop Burger met heerlijke champignons en kaas, maar bestelt er nu ook een spiegelei bij. Annelies vond de kindermenu vorige keer toch wat te klein en kiest een Onion Burger (maar dan zonder kaas en zonder ketchup, vanwege haar allergie). Geert wil eens iets nieuws proberen en laat zijn keuze vallen op een Chinatown Burger. Gelukkig worden de drankjes snel gebracht, want met dit warme weer hebben we alle drie erg veel dorst. Terwijl we zitten wachten, zien we dat er bij de ingang een wachtrij ontstaat. Rond dit uur is de parade in het Disneyland Park afgelopen, en dat betekent dat er veel mensen tegelijk het park verlaten. Een groot deel van hen komt nu naar de Disney Village om iets te eten. Gelukkig zijn we ze voor. Wanneer onze burgers gebracht worden, blijkt het spiegelei voor Miche te ontbreken. We Disneyland Resort Paris 2009b

melden dit aan onze ober, en hij belooft het na te brengen. Ons eten smaakt voortreffelijk. De Chinatown Burger van Geert is erg lekker. Er zitten sojascheuten en andere groenten bij, een grote schijf verse ananas en een spiesje met twee reuzengarnalen. Het eten smaakt ons zo erg goed, dat we ons pas wanneer alles op is realiseren dat de ober niet meer teruggekomen is met het spiegelei. We melden dit weer wanneer we de rekening vragen. De ober verontschuldigt zich en geeft ons meteen 10% korting ter compensatie. We zouden hier graag nog wat langer blijven, maar helaas, we worden morgenochtend weer op het werk verwacht, dus we moeten naar huis. We laten de Disney Village achter ons, gaan de auto ophalen en zetten de terugtocht in. Precies om middernacht zijn we terug thuis.

15


Besluit Ons weekend was kort maar goed. In het Novotel Marne La Vallée Collégien komen we naar alle waarschijnlijkheid nog terug. Het is een prima hotel en het is maar tien minuutjes rijden naar DLRP. Eén dagje Disney-parken is kort, zeker als het druk is. Maar we hebben ons prima geamuseerd en één dagje Disney is natuurlijk beter dan geen. De wachttijden en de drukte vielen al bij al nog mee. We hebben het hier al drukker meegemaakt (o.a. op Halloween). Ook op dag 2 hebben we toch een beetje van de Disney-sfeer kunnen proeven doordat we in de Disney Village zijn gaan eten. Ook één dagje Parijs is eigenlijk te kort. Daar is nog zoveel te zien. We moeten dus zeker nog eens terug! De hop on/hop off-bus is een prima formule.

16

Disneyland Resort Paris 2009b

Disneyland Resort Paris 2009b  

Disney tripreport door Geert Bonte 15-16 augustus 2009

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you