Issuu on Google+

Снежань-студзень (32)2011

aura academica!

Газета гістарычнага факультэта БДУ

З новым 2012 годам!


2

Ад рэдкалегіі

Час бяжыць… Час бяжыць, не пытаючыся ў нас, ці паспяваем мы за ім. Вось і гэты «2011-ы па ліку год» праляцеў. Ці паспелі мы зрабіць у ім тое, што абяцалі сабе: ці то пачаць новае жыццё, ці то ўзяцца за галаву, ці выканаць шэраг іншых прапаноў для сябе і іншых – ужо не важна. Год закончыўся, а гэта значыць, што ўсе нашы няздзейсненыя мары і надзеі пераходзяць на наступны. Але не будзем аб сумным. Шмат што з планаў было і выканана. Так, мінулы год запомніўся гістфакаўцам розных пакаленняў сваімі мерапрыемствамі. Напрыклад, турзлётам першакурснікаў у Анусіна ці канцэртамі рознага кшталту і кірунку, канферэнцыямі па кодэксе аб адукацыі ці па выбары спецыялізацыі для другакурснікаў, сустрэчамі з цікавымі людзьмі, сярод якіх Генадзь Бураўкін, Міхась Чарняўскі і Іраіда Царук. Камусьці ўзгадаецца чарговы выпуск факультэтам высокай маркі спецыялістаў, камусьці - пасвячэнне ў студэнты і археолагі. За 90 год Універсітэт і за 77 год Гістфак не спынялі хады свайго жыцця. І, дзякуй Богу, не збіраюцца. А рэдкалегія віншуе Вас, сябры, чытачы, крытыкі і проста гістфакаўцы, з надыходам новых мар, надзей, і, што немалаважна, магчымасцяў, якія прынясе з сабою Новы 2012-ы па ліку год!


Адукацыя

3

Кодекс об образовании: что новенького?

С 1 сентября 2011 года вступил в силу «Кодекс об образовании». Как показал опрос, проведенный СКО, более половины студентов не знакомы с его содержанием, а многие не знают о его существовании. Конечно, кто-то скажет: “А зачем мне это нужно? Он меня пока не трогает”. Может быть, пока у вас не возникло нужды к нему обращаться, но все же основные положения Кодекса нужно знать, ведь наше образование регулируется им, или хотя бы знать, где мож-

но найти ответы на интересующие вас вопросы. С целью познакомить студентов с «Кодексом об образовании» Студнеческий Совет по качеству образования провел конференцию. Многие из вас на ней побывали, поэтому не буду пересказывать выступления докладчиков на конференции, а остановлюсь на наиболее интресных для студентов моментах Кодекса. Итак, что нового мы получили в этом учебном году:

• Кодекс об образовании вводит институт дисциплинарной ответственности обучающихся. Так что, теперь за опоздания, неявку на занятие, нарушение дисциплины, распитие спртных напитков и т.д. студента могут привлечь к дисциплинарной ответственности. Право выбора дисциплинарного взыскания принадлежит преподователю, руководителю учереждения образования и министру образования (его вмешательство, я надеюсь, не потребуется). • Получение диплома с отличием: для получения диплома о высшем образовании с отличием (именно так официально называется, именуемый в быту красный диплом) требуется наличие 75% оценок 9-10 и отсутвия оценок ниже 7. • Место работы путем распределения предоставляется: высшее образование I ступени, не менее половины срока обучения которого финансировалось из бюджетных и осуществлялось на дневной форме получения образования, за исключением лиц, на момент распределения обучающихся в вечерней или заочной форме получения образования и работающих по получаемой специальности. Теперь, если вы проучились большую часть времени на бюджетной форме – вас распределят, даже если вы поступите в платную магистратуру. • Распределение не осуществляется в случае, если: отсутвуют места для распределения, получение образования проходило в вечерней или заочной форме, при платной форме обучения, в случае возмещения бюджетных средств затраченных на обучение. В срок обязательной работы по распределению по желанию выпускника засчитывается: служба в Вооруженных силах РБ, нахождения в отпуске по уходу за ребенком до 3-х лет. • Послевузовское образование имеет две ступени: аспирантура и доктарантура. Обучение в аспирантуре организуется в трех формах: очной, заочной и соискательство. Сегодня идет дискуссия о влиянии «Кодекса об образовании» на нашу систему, но споры могут идти бесконечно, а документ вступил в силу и действует сегодня. Поэтому студент должен знать документ, который регулирует его обучение с этого дня. Никто не требует выучить все статьи, но знать о том, где найти ответы на возникшие проблемы – важно.

Денис ПАРХОЦ


4 К о г д а

Адукацыя ц е н ы

В высшем образовании огромное количество плюсов: широкий кругозор, хорошая работа с достойной зарплатой и социальными гарантиями, веселый коллектив и т.п. Наверное, трудно спорить с утверждением, что «студенческие годы – лучшие годы». Даже тем, кто сейчас учится на первом курсе, есть, что рассказать и поделиться историями, курьезами, а некоторым даже знаниями. Все замечательно, все отлично, до тех пор, пока речь не заходит об оплате. Денежный вопрос стоит ребром, как для «бюджетников», так и для «платников». «Студента с человеком роднит тот факт, что ему тоже никогда не хватает финансовых средств». Для людей, которые по тем или иным причинам не смогли пробиться на бюджетные места, приходится выкладывать деньги за свое «светлое будущие» из собственного или родительского кармана. Думаю, никто бы не отказался понизить оплату за обучение. Оплата за обучение меняется по различным причинам: изменение цен на коммунальные услуги, пересчет тарифных ставок и т.п. Обычно, изменение суммы происходит не более четырех раз за год. Последнее повышение оплаты было из-за пересчета тарифных ставок первой категории. Изменения вводятся по приказу ректора на основании и в соответствии с постановлением Совета Министров. Сумма вносится в

к у с а ю т с я

четыре этапа 30,20,20,30%. Не каждый студент может быстро отреагировать на повышении оплаты и собрать нужную сумму. Проблему можно решить, взяв льготный кредит. В этом случае банк вносит 70%, а студент лишь 30%. Если студент задержит оплату без уважительной причины, то будет начисляться пеня. Раньше бухгалтерская пеня равнялась 0,3%, на данный момент равняется 0,1%. Если не хочется брать кредит, то можно написать прошение об отсрочке на месяц. Так же студент заранее может снизить давление на свой кошелек, если добьется понижения оплаты. Правда, в данном случае придется попотеть. Чтобы получить заветное понижение, мало просто хорошо учиться, нужно участвовать в научной деятельности и общественной жизни. В зависимости от вашего среднего балла оплата может понизиться на 20, 40 или 60% (подробнее можно почитать на http://www. hist.bsu.by в разделе «нормативная документация»). Также на скидки могут рассчитывать «льготники» (список тех, кого причисляют к данной категории можно посмотреть http://www.hist.bsu. by\«нормативная документация»\ПОСТАНОВЛЕНИЕ СОВЕТА МИНИСТРОВ РЕСПУБЛИКИ БЕЛАРУСЬ №665\ в подпунктах 2.2–2.7 пункта 2). Правда только в том случае студент получит скидку, если его балл не ниже 6. Документы подаются после прохождения

летней сессии. Если вы добились льгот, то это не повод расслабляться. Можно легко потерять драгоценное поощрение, например, за нарушения внутреннего распорядка или неудовлетворительные оценки после зимней сессии. И все же если возникла неразрешимая проблема с оплатой, то не стоит подавать документы на отчисление. Вопервых, можно перевестись на заочную форму обучения, только с разрешения декана, где оплата гораздо ниже. Разумеется, в этом варианте есть свои плюсы (ниже оплата, возможность работать), но также и существенные минусы. Придется проучиться лишний год, а то и два. Тут не получиться перевестись со второго дневного на третий курс заочного, потому что академическая разница будет составлять более 6 задолженностей. Более реально, перевестись на третий, что тоже не факт. Вовторых, можно взять академический отпуск, но на это нужна веская причина. В-третьих, в конце учебного года можно подать заявление на перевод с платного обучения на бюджет, но это только в том случае, если будут свободные места. Как видите, ваш бюджет в ваших руках, осталось лишь действовать. Хотелось бы поблагодарить методиста платной формы обучения Наталью Романовну Беляеву за помощь в создании данной статьи.

Сергей БУБЕН


Здароўе

5

А яно табе трэба?

П р а б л е м ы р а ў с п а ў с юд ж а н а с ц і сярод моладзі культуры палення і празмернага ўжывання алкагольных напояў - заўжды былі актуальнымі. Тысячы фірмаў, кампаній ды сусветных карпарацый зарабляюць аграмадныя сумы грошаў, за кошт шкодных для чалавека рэчываў. “У вас ня будзе запальнічкі?” Вельмі часта на вуліцы мы чуем такое пытанне. І на вялікі жаль, выклікае здзіўленне, калі адказваеш на яго цвёрдым: “Не!”. Нягледзячы на штогадовае падвышэнне коштаў на табачныя вырабы – палільшчыкаў менш не становіцца. Пэўна, аматары палення проста забы-

яму ўсё роўна на грамадскую думку. Хаця, акрамя шкоды для здароўя, паленне прыносіць вялікія фінасавыя страты. Варта спытаць у яго, колькі грошай аддае на цыгарэты ў месяц і тады ўсё стане зразумелым. І толькі не верце, калі ён скажа што яго гэта не турбуе) Я заўжды не разумеў такіх людзей, бо чалавек, за вялікія грошы знішчае свае здароўе, губляе ўпэўненасць у сабе, праводзячы ўсё жыццё ў рабскай залежнасці і жывучы са смуродным подыхам ды пажаўцелымі зубамі.

“Можа вып’ем па 100 грам?”

ваюць аб тым, якую небяспеку для іх нясе пачак цыгарэт: рак лёгкіх, хранічны бранхіт, зніжэнне сэксуальнай патэнцыі і шмат чаго яшчэ. А самае крыўднае, што за кошт палення чалавек пазбаўляе сябе сваіх жа гадоў жыцця. Варта разабрацца ў асноўных прычынах палення. Нехта паліць, бо яму стала сумна, а дзякуючы цыгарэтам можна пазбавіцца ад прыгнятаючага пачуцця. Сум – з’яўляецца настроем розума. Вось, калі вы паліце, хіба паўтараеце: “Я палю цыгарэту, я палю цыгарэту”? Хутчэй за ўсё не, бо сум з’яўляецца пасля таго, як чалавек доўга не паліць, або ён не змог кінуць паліць. На самой справе, калі вы залежны ад нікатына, але не паліце ў цяперашні момант, у вас ствараецца адчуванне, што вам чагосьці не хапае. Калі вам ёсць чым заняцца, то і жадання паліць не ўзнікне. Каго можна лічыць заядлым палільшчыкам? На маю думку, ім з’яўляецца чалавек, які можа сабе гэта дазволіць, але не верыць у тое, што паленне можа прынесці яму шкоду і

Алкаголь прысутнічае ў жыцці амаль кожнага чалавека. Нехта п’е толькі па святах, хтосьці любіць адпачыць з порцыяй алкаголя на выходных, а для кагосьці алкаголь з’яўляецца самым блізкім сябрам. У наш час цяжка ўявіць сабе якое-небудзь свята без алкаголя: Вяселле, Дзень Народзінаў, Новы год – ніводная з гэтых дат не можа абысціся без бутэлькі або румкі. Нам здаецца, што самым моцным алкагольным напоем з’яўляецца гарэлка, а піва або віно - проста напоі, якія нам прыносяць карысць. А ўж якім выратаваннем алкаголь з’яўляецца для сціплага чалавека! Бо пасля першай стопкі гэты чалавек адразу раззнявольваецца, становіцца вясёлым і гатовым да гутаркі ў кампаніі. Мы цвёрда ўсвядомілі механізм: выпілі, стала весела, потым вельмі весела, потым мы пачынаем адчуваць стому і нас клоніць да сну. Але вельмі мала людзей задумваецца аб тым, што ў гэты час адбываецца ў нашым арганізме, калі туды трапляе алкаголь. Пад уплывам этанола парушаецца ўсё, ў першую чаргу – нэрвовая сістэма і сардэчна-сасудзістая сістэма. Слабыя мышцы, тромбы ў сасудах, дыябет, аслабленыя почкі, імпатэнцыя, дэпрэсія, язва страўніка – гэта толькі малая частка таго, чым чалавек ахвяруе за бутэльку піва па выходных. Алкаголь сёння – гэта нацыянальная праблема. Варта заехаць у любую беларускую вёску, каб упэўніцца ў гэтым. Самым распаўсюджаным напоем з’яўляецца так званае “бырла” – нізкаякаснае пладова-ягаднае віно, якое каштуе ўсяго 3-5 тысяч рублёў.

Любая порцыя алкаголя – гэта ўдар па інтэлекту, па здароўю, па будучыні. Пры ўжыванні алкаголя ў нэрвовай сістэме запавольваецца перадача імпульсаў. Знікаюць забароны, клопат і хваляванне, бо яны саступаюць месца эйфарыі. Гэта адбываецца з-за паражэння вышэйшых узроўняў мозга. А ў выніку паражэння ніжэйшых частак пагаршаецца зрок, маўленне і каардынацыя рухаў. Пашыраюцца мелкія крывяныя сасуды, а ў выніку гэта вылучаецца цяпло і чалавеку становіцца спякотна. Таксама магчыма ўзмацненне сэкусальнага жадання, што звязана з падаўленнем звычайных забаронаў. Калі часта ўжываць алкагольныя напоі, то ў чалавека пачынае развівацца алкагалізм. Першымі сігналамі з’яўляецца - наяўнасць цягі. Паражэнне печані прыводзіць да алкагольнага гепатыта і цыроза, наступным ідзе асцыт (вадкасць у жываце), паражэнне мозга, павелічэнне сілізёнкі. Алкаголь знішчае сістэмы гарманальнай рэгуляцыі арганізма, а гэта адна з самых нявывучаных частак арганізма, парушэнні ў якой могуць выклікаць сур’ёзныя хваробы. Чалавек сам адказны за сваё жыццё, бо ён стаіць ужо на такой ступені развіцця, калі слабасць волі з’яўляецца прызнакам нікчэмнасці. Чалавек мае свабоду выбара – гэта Божы дар, якім ён вольны распараджацца, як яму ўздумаецца. Моцны чалавек змагаецца і перамагае. Варта хоць адзін раз адчуць, якой цудоўнай з’яўляецца цвярозасць. Менавіта адчуць, а не зрабіць выснову – як гэта файна. А як п’яніца можа адчуць гэты кайф штодзённай цвярозасці? Толькі поўнасцю выключыў шы ужыванне алкаголя, і ачышчая свае цела і душу ад празмерных выпівак.

Зміцер СУЛІМЕНКА


6

Адпачынак

Пад крыламi жаp-птушкi “Полька полечка трасуха, не чужая, нашая!” Так пачынаецца прыпеў песні Сяброў “Полька Беларуская”. Тэма беларускага народнага танца прасочваецца ў розных галінах мастацтва і культуры, але большая частка насельніцтва нашай Радзімы, у асноўным, сутыкаецца з ей толькі тэарытычна. Нажаль, не гледзячы на вялікую колькасць народных калектываў, мы мала ведаем народных танцаў, п е с н я ў, гульняў. Але пакуль жыве народ, будзе жыць і яго душа. Таму не трэба здзяўляцца, што ў нашае высокатэхналагічнае XXI стагоддзе, калі вынаходніцтва павялічваюцца ў геаметрычнай прагрэсіі, сярод Мінска можна было трапіць на сапраўдную народную вечарыну. Па чацвяргам з а 7 да а 22.30 у кавярні “Жар-Птушк а”(вул.Фрунзе, 2(парк Горкага)) праходзілі беларускія народныя танцы. Сярод ўдзельнікаў вячоркі можна было знайсці людзей розных узростаў і прафесій, людзей з рознымі цікаўнасцямі і поглядамі на жыццё. Але іх аб’ядноўвала адно – любоў да танцаў! Танца праходзілі пад жывую музыку. Тут можна было пачуць валынку, акардэён, скрыпку, бубен, пабачыць людзей у нацыянальным строі, пачуць беларускую мову. Калі выходзіў у кола танцораў, пачынаў рабіць першыя “па”, кружыўся пад народную музыку, чуў прыпеўкі,

адразу адчуваў нейкую асалоду і задавальненне. Менавіта тут можна было забыцца на ўсе праблемы, клопаты жыцця. Нягледзячы на дзве з паловай гадзіны танцаў з невялікімі перапынкамі, ніякай стомы не адчуваў. Хацелася танчыць зноў і зноў.

Сама ідэі стварэння “нацыянальных дыскатэк” у Мінску ўзнікла недзе ў другой палове 80-ых гадоў. Гурт “Талакоўцы” рэгулярна ладзілі танцы на кватэрах, Зміцер Сасноўскі праводзіў іх сярод дыскатэк. Але кавярня “ЖарПтушка” ў гэтым плане была першая. Танцы тут пачалі ладзіца ў верасні 2008 і з кожным годам яны толькі набываюць сваю папулярнасць. Калектыў музыкаў складаецца з: Аляксей Крукоўскі (акардэён), Таццяна Матафонава (скрыпка), Аляксей Лесавік (дуды), Яўген Барышнікаў (бубен). Мне ўдалось паразмаўляць з прадстаўнікамі іх калектыва: “Што выс спадзвігнула на тое, каб граць тут, у Жар-Птушцы, для беларускіх танцаў?” Аляксей Крупкоўскі (акардэён): “Па-першае, цікаўнасць да народных танцаў, па-другое, жаданне што-небудзь зрабіць

народнай культуры, а праз танцы гэта зрабіць лягчэй, чым праз што-небудзь іншае.” Таццяна Матафанава (скрыпка): “Мяне спадвігнула цікавасць, калі ўпершыню пабачыла, а спачатку я не грала, а паказвала танцы”. “Як да гэтага ставяцца в а ш ы сваякі і сябры?” Аляксей Крупкоўскі (акардэён): “Мая маці з вёскі і таму яна яшчэ памятае 50-ыя гады, калі такія вячоркі праходзілі ў вясковых хатах. Не так даўно яна прыходзіла з сястрой, яны сказалі, што ім спадабалась і што вячоркі ў “Жар-Птушцы” падобны да тых, якія ладзілісь ў вёсцы. Бацька сам гарскі, таму яму менш знаёма гэтая тжма. А ўвогуле ўсе ставяцца з разуменнем.” Таццяна Матафонава (скрыпка): “Усіх навучыла, усё добра ставім на святах”. Танцы ў кавярні ладзяліся ў асноўным беларускія (кракавяк, полька-ойра, верабей, грачанікі, каханачка, лявоніха, млын і гд.), але сустракаліся і іншых народаў (свінні ў рэпу – лат., шоціш. – аўстр., енка – фін., ірландская полька, дырыжабіс – літ. і гд.). Таксама ладзяліся гульні: падушачка, удавец, баяры, Юрачка. Танцы адчуваюцца больш каларытнымі, калі ўдзельнікі вячоркі не толькі танчаць, але і спяваюць. Таму ніжый вы пабачыце тэксты да некаторых прыпевак. Спадзяюся, што вам яны спатрэбяцца.


7

Адпачынак Базар Як у Полацку ў маі быў пакроўскі кірмаш, А пакроўскі кірмаш, даражэнькі ты наш. Базар бальшой разбазарыўся, Казак маладой спанаравіўся. Хлопцы дзевак выбіралі, прадавалі, таргавалі, А што грошы палучылі - ўсё шынкарцы палажылі. Базар бальшой, ты ні панімаеш, Аддай кашалёк, а то пацяраеш. На базары я была, прадавала ніткі, А ў майго міленькага тоненькія лыткі. На базары я была, бачыла Тараса, Ён і так, ён і сяк, а я не далася. Пайшоў мілы на базар, купіў парасёнка, Ўсю дарогу цалаваў, думаў, што дзяўчонка. На базары на бальшом бачыла Кірылу, Ён хацеў пацалаваць - я яго па рылу. На базары на бальшом нічога не відна, Дзед бабу пакаціў - бабе стала стыдна.

Сярод наведвальнікаў можна знайсці шмат прадстаўнікоў гістфака. Сваімі ўражаннямі дзеляцца нашы студэнты. Ганна Саладкевіч (2 курс): “Уражанні проста незабыўныя! Танцы нас не стамілі, і пасля іх мы танчылі прама на вуліцы. Больш за ўсё мяне спадабалась гульня “Падушачка”. Такія танцы лепш за любую дыскатэку. Раю ўсім схадзіць.” Кацярына Захарава (2 курс):

Свінні ў рэпу Свіння ў рэпе, свіння ў рэпе, Парасяты ў грэчцы, А музыка без языка Каля печы трэцца.

“Танцы былі вельмі файныя! Раю ўсім наведваць гэтае мерапрыемства. Больш за ўсё спадабалася атмасфера, хлопцы і танец полька”. Надзея Емельянава (2 курс): “Больш за ўсё мяне ўразілі эмоцыі людзей, бо пры танцы эмоцыі сапраўдныя. Каб сапраўды зведаць беларускую культуру, менталітэт, трэба хоць аднойчы наведаць такія мерапрыемствы. Тады ў вас складзецца больш поўны ма-

люнак беларускай культуры.” Нажаль “Жар-Птушку” зачынілі на рамонт, апошнія развітальныя танцы праходзілі 12 студзеня. Але на гэтым танцывальны рух не загінуў. Аматары беларускіх танцаў шукаюць новыя месцы, праводзяць цікавыя мерапрыемствы не глядзячы на перашкоды. Каго зацікавіла, сачыці за абвесткамі http://vkontakte.ru/feed#/zhar_tancy.

Кацярына Дзегцярова


Вандроўкі 8 Из XXI в XIX век

Многие ли из вас когда-нибудь окуна-

теме – речь идёт о клубе реконструк-

ном нашего микроавтобуса показал-

лись в атмосферу начала XIX века?

ции “Могилёвский пехотный полк”.

ся русский провинциальный городок

Притом атмосферу военную, поход-

Ну а сейчас

поподробней. Предло-

Малоярославец. Следующая задача

жение

на

добраться до пункта сбора – детского

мне

лагеря. Задача оказалась не простая

поступило от ребят

– люди, которые знали дорогу, после

по клубу ещё в конце

ночных продуктивных разговоров в

июля месяца – при-

машине, оказались глубоко спящими.

ближалась дата Боро-

Начался поиск при помощи местных

динского

съездить

реконструкцию

сражения,

жителей, в этом плане малоярослав-

но туда мне не сужде-

чане оказались забавными людьми

но было тогда попасть

– указывали совершенно противо-

были

положные пути, при этом многие из

личные дела, а жаль

них активно жестикулировали. Один

– Бородино прошло

парень вообще указал путь за город.

замечательно,

куча

Наивные беларусы, съездив загород,

потрясающих эмоций

коллективно решили при следующей

и историй. Услышав

возможной встрече с тем пареньком

всё это, я точно понял

надрать ему уши… И все-таки тот завет-

– следующий выезд

ный лагерь был найден, может потому

не упущу. А это долж-

что уже объездили весь город, а может

на была быть рекон-

просто, потому что спящие бывалые

струкция битвы под

люди проснулись. Лагерь мало чем от-

Малоярославцем.

В

личался от белорусских аналогов, раз-

исторические подроб-

ве что бросались в глаза ярко раскра-

ную со всеми вытекающими послед-

ности вникать не буду, это не есть цель

шенные деревянные матрёшки, глядя

ствиями: военное обмундирование,

статьи. Пятница, 21 октября… за ок-

на которых становилось жутковато.

оружие, палатки. Наконец АТМОСФЕРА…, я не зря упоминаю это слово не первый раз… никогда ещё я не окунался вдруг в XIX век! Вы можете задать вопрос: «О чём это он?» «Он, что изобрёл машину времени?» Да нет, конечно! Речь просто идёт о проекте

исторической

реконструкции,

точнее, исторической реконструкции наполеоновских сражений XIX века. И у нас в Минске есть люди, которые этими вопросами профессионально занимается. Да что там в Минске – большинство из них закончило наш родной истфак, многие ещё учатся... Кто немного, что называется не в

банально


вандроўкі

9

Битва под Малоярославцем

Далее

расположение

большая

комната, которая в летние месяцы играет роль читального зала при библиотеке, что ещё запомнилось так это отопление – сразу видно, что русские газа не жалеют. Далее короткий отдых и чреда новых знакомств. Белорусский десант в

полном со-

ставе представлял 14 человек, среди которых автор

мы весёлые доковыляли до своей солдатской берлоги и с последних сил сняли с себя амуницию, которая нам казалась тяжелее кольчуг и лат. Далее опять знакомства, посиделки, пение старых солдатских песен. Суббота. В этот день нам предстояла репетиция сражения. Централизовано на специальных автобусах нас довезли до места, где 199 лет назад проходило сражение. На поле трудилась бригада местных равшанов и

статьи,

непосредственный руководитель Сергей Глузд,

Илья

Потока, вел

Па-

Ефимо-

вич, Андрей Книжников… После

от-

дыха,

при-

ветствий

и

знакомств н а ш е м у клубу, и

как

другим,

предстояло мероприятие

под

на-

званием маневры. Они проходили на футбольном поле вблизи лагеря. Первый раз в жизни надеваю форму рядового солдата Российской империи начала 19 века. Сразу скажу – неудобно, особенно в полной экипировке: мундир, шинель, рюкзак, сабля, мушкет и другие штуки. Затем построение и военная муштра: изучение стоек, положений мушкета, видов атак, команд (на плече, на караул, на руку, на перевес, к ноге, марш, марш-марш и др.). На поле, рядом с нами, учились другие клубы, в том числе и конница – различные гусары и кирасиры, традиционно форма у них гораздо пестрее и красивее. После четырёх часов муштры

джамшудов – возводили макеты домов, строили условные заборы и всё это на следующий день мы будем жечь и ломать в пылу яростного сражения с французами. Репетиция дала мне первый опыт подобного действа – важно держать строй (не важно стреляют по вам из мушкетов, в холостую, конечно же; прёт ли на ваш полк вражеский по принципу “стенка на стенку”; или на полном скаку с размахивающими саблями конница), строго и мгновенно выполнять команды своего полкового поручика, или унтер-офицера. Большое впечатление произвёл на меня выстрел из пушки, как впрочем и одновременный залп мушкетов первых шеренг. На репетиции народ пороха не жалел! Воскресенье. Это был апогей всего

мероприятия. Сначала общий сбор возле музея битвы, братание с малоярославчанами, затем построение всех клубов возле памятника русским героям битвы, церковный молебен, выступление местных мелких чиновников (особо нудное зрелище). И далее строевым шагом по колонам, через весь город, под пристальным вниманием жителей, дружные ряды двинулись на место битвы под музыку местного оркестра! Если на репетиции в субботу пороха не жалели, то на генеральном сражении от всев о з м ож н ы х выстрелов поле битвы укутал туман белого дыма. Пиротехники постарались на славу происходила даже имитация наземных взрывов от пушечных ядер. С обоих “вражеских” сторон было задействовано 8 пушек, которые без устали громыхали. Наш бравый командир с успехом водил нас в самую гущу боя, правда, при приближении вражеской конницы мы предпочитали отступать. Всего в битве было задействовано 400 человек пехоты и 30 человек конницы. За всей баталией за ограждением следило 5 тысяч зрителей. Особое чувство пронзало, когда после окончания битвы и торжественного построения перед зрителями они дружно зааплодировали после нашего представления: “Клуб реконструкции Могилёвский пехотный полк. Город Минск. Беларусь”. А у нас в голове, после 3 дней взрослых игр только одно: “Скорей бы домой”.

Роман КАРП


10 Вітаю Вас, мае шаноўныя! Вось надыходзіць святочны час. Зараз усе думкі канцэнтруюцца на падарунках, гірляндах ды шампанскім. Жадаю Вам у новым годзе здяйснення самых светлых мар. Няхай усё будзе добра. З Новым Годам! Навагродскі Т.А. • (о практике) Раньше деньги закончатся – раньше и уедем! • Хадзіце, засвечвайцеся, надайдайце. • У вас там пыли в коридоре, как соплей у больного! Колабава І.Н. • (пра герб) У сучаснай Літвы хвост падняты. Бяляўскі А.М. • Вы на самом деле у меня резко появились: я в отпуске вообщето. • Это выражение можно закавычить. Колб Я.Г. • Сифи подсадили на опиум, то есть сами понимаете, правитель он был никакой. • Южные китайцы были более лоховатые, потому и поверили тайпинам. • Мне тупо любопытно посмотреть на ту любовницу, из-за которой Усангуй натворил столько дел! • Там, в верхней тундре, жизнь Галоўны рэдактар: Мікалай КУДЛАСЕВІЧ Нам.галоўнага рэдактара: Раман КАРП Стыль- рэдактар: Дзяніс ФІЛІПЧЫК Карэктар: Андрэй КІМБАР Заснавальнік : Студэнцкая Рада па якасці адукацыі гістарычнага факультэта БДУ

Усмешка спадарыні Кліо будет лучше. • У вас в дипломе будет прописана принадлежность к истфаку. А вот если еще спросят, кто у вас читал Азию и Африку нового времени… я же в гробу вертеться буду! Красулін Я.А. • Лацінская Aмерыка паказвае нам, як трэба і як не трэба рабіць. Пакуль што мы жывем, як не трэба. • Ідэі звычайна з’яўляюцца ў ваннай або грамадскім транспарце, але знікаюць незапісаныммі. Еўтухоў І.А. • Пра арабаў вы ведаеце, тым больш, што я вам казаў, што былі такія арабы. • Дэкан не толькі Сяргей Мікалаевіч, але і той, хто ўзначальвае 10 парафій. • Калі параўнаць Львоў і Кіеў, то мне падабаюцца Чарнаўцы. • У мяне была спроба два-тры разы ўзяцца за Умберта Эка, але я вырашыў узяцца за Данцову. • А на наступнай пары мы будзем разглядаць каталіцтва, калі на тое будзе воля Алаха. • У вясельнае падарожжа яны паехали не ў Турцыю, а ў крыжовы паход. • Малінін быў пародзісты, з шляхты. • Мой камп’ютар не хоча вызнаваць пароль, але я з ім яшчэ

паразмаўляю. • Прагаласавалі не адзінагалосна, бо адзін ўсё ж такі праспаў. • На экзамене здыму два балы, калі вы не паважаеце думку лектара. • Сумный лёс Генрыха V павінен вам нагадваць: мыйце рукі перад ядой. • Курсавая ў стылі смс мне не трэба: пяць-шэсць слоў і смайлік у канцы. • Чорны прынц – гэта не афраанглічанін. Сідаровіч В.М. • Дзеці адразу зразумеюць, што вы лох, а не гісторык. • У Брэсце выраблялі паршывыя манеты, як і піва сучаснае.

Дызайн і вёрстка: Арцём ПЕТРАШЭВІЧ Журналісты: Кацярына ДЗЕГЦЯРОВА, Мікалай КУДЛАСЕВІЧ, Ганна БАБРОЎНІК, Зміцер СУЛІМЕНКА, Раман КАРП, Сяргей БУБЕН. Дзяніс ПАРХАЦ Адрас рэдакцыі: г. Мінск, вул. Чырвонаармейская,6

Меркаванні аўтараў могуць не супадаць з пазіцыяй рэдкалегіі. Вашыя заўвагі, прапановы дасылайце на адрас: Kudlasevich91@gmail.com vk.com/сlub3061014 hist.bsu.by =>cтуд жиз=>пресса Тэлефануйце: +37529 983 38 58 (Мікалай) Тыраж 299 экз.


Dek 2011 32