Page 1


F l a s h B l o g F C B04 . Mi e s i ę c z n i koF CB a r c e l o n i e

Z e s p ó ł r e d a k c y j n y : P r z e my s ł a wK a s i u r ar e d a k t o r n a c z e l n y Ma c i e j B a r a n o ws k i r e d a k t o r n a c z e l n y Ol g aJ u s z c z y k E we l i n aK wi t Ma r yK o wa l i k A d a mF a t t a h S z y mo nL u d o ws k i N a z a r S me r e c z a ń s k i P a we ł S z c z u d ł o Ok t a wi a nJ u r k i e wi c z A d a mWi e l g o s i ń s k i Ma c i e j R y s z k a D a r i u s zK o s i ń s k i K u b aS e we r y n Z e s p ó ł g r a f i k ó w: P r z e my s ł a wK a s i u r a Ma c i e j B a r a n o ws k i

ARTYKUL

Ws z y s t k omas woj ą Roz mowaz eS t e f a ne m c e nę ? Bi a ł a s e m

Ada mF a t t a hofi na ns owe j nons z a l a nc j i , pa nuj ą c e j w nowoż y t ny mś wi a t owy mf ut bol u.

FELI ETON

Dz i a ł r e k l a my : Ol g aJ u s z c z y k t e l 6 6 21 6 22 6 7 e ma i l : o l g a . j u s z c z y k @ b l o g f c b . c o m

Roz mowazby ł y mpi ł k a r z e mi a k t ua l ny mt r e ne r e mi k ome nt a t or e ms por t owy mok a t a l ońs k i c hpr obl e ma c hwk a dr z eBl a ug r a nyi ni et y l k o.

06. 1 2. 1 4.

S pr a wdz a mP a na , P a ni e Ros e l l

S z y monL udows k i oni e s pe ł ni ony c h obi e t ni c a c hwBa r c e l oni e .

Na j g or ę t s z ana z wi s k ai na j wi ę k s z e s umy !

ARTYKUL

J a k i br a mk a r zpa s uj edoF CBa r c e l ony ?

1 8. 26.

W YW I AD

Cz yBa r c e l onaz ma r nowa ł a t a l e ntAl e x i s aS a nc he z a ?

Amoż et oBa r c e l onai j e j t r e ne rs pr a wi l i , ż eChi l i j c z y k ni epot r a fi ł pok a z a ćpe ł ni s woi c humi e j ę t noś c i ?

22.

Roz mowazKr z y s z t of e m S t a nows k i m

Wy wi a dzdz i e nni k a r z e ms por t owy mi wł a ś c i c i e l e m s e r wi s uWe s z ł o. c om.

ARTYKUL

Cz yBa r c e l onac i e r pi na Me s s i de pe nde nc i ę ?

S t a t y s t y c z nepor ówna ni eg r yBa r c e l onyzudz i a ł e mi be zudz i a ł uMe s s i e g o.

LAHI STORI A

L a di s l a oKuba l a-na j l e ps z y whi s t or i i ?

S e r wi sB l o g F C B . c o mws p ó ł t wo r z ą : Ol g aJ u s z c z y k , E we l i n aK wi t , Ma r yK o wa l i k , J u l i aK u p a , A d a m Wi e l g o s i ń s k i , N a z a r S me r e c z a ń s k i , S z y mo nL u d o ws k i , A d a mF a t t a h , P r z e my s ł a wK a s i u r a , P a we ł S z c z u d ł o , Ma t e u s zD a n i e l , Ma c i e j R y s z k a , D a r i u s zK o s i ń s k i , Ok t a wi a nJ u r k i e wi c z . S t a ł aws p ó ł p r a c a : P a t r y kS t e f a ń s k i , Ma t e u s zP r o k o ws k i , A d a mMa d a l i ń s k i , R e mi g i u s zK wi a t k o ws k i .

24. 31 . 34.

FELI ETON

P r omoc j ai wy pr z e da ż wL aMa s i a

J a kz wy k l e , Bógj e de n wi e , j a kt obę dz i e

ARTYKUL

S a nt pe dor-g dz i ews z y s t k os i ęz a c z ę ł o

36.

OKI EM RYW ALA

Ok i e mr y wa l a : Zmi a na wa r t y

Da r e k , f a nRe a l uMa dr y t , opowi a daopol i t y c et r a ns f e r owe j z a r ównoKr ól e ws k i c h, j a ki DumyKa t a l oni i .

FOTOSTORY N ao k ł a d c e : I l eo b i e t n i cS a n d r o R o s e l l az o s t a ł o s p e ł n i o n y c h ? Ź r ó d ł oz d j ę c i a : Y t i mg . c o m

28.

( Ni e ) z a pomni a nawę g i e r s k al e g e ndak a t a l ońs k i e g o f ut bol uodk r y wa nananowopr z e zF l a s hBl og F CB.

ARTYKUL Ws z y s t k i et r e ś c i o p u b l i k o wa n en ał a ma c hmi e s i ę c z n i k a i n t e r n e t o we g oF l a s hB l o g F C Bs ąa u t o r s t war e d a k t o r ó w B l o g F C B . c o m. Ws z e l k i ep r a wad on i c hs ąz a s t r z e ż o n e .

ARTYKUL

Top1 0t r a ns f e r ówL aL i g ana s t a r c i eok i e nk at r a ns f e r owe g o

FELI ETON

Wy d a wc a : P r z e my s ł a wK a s i u r a t e l 7 8 53 2 05 4 0 e ma i l : p r z e my s l a w. k a s i u r a @ b l o g f c b . c o m

1 0.

W YW I AD

L e oMe s s i i Ne y ma rz a k ł a da j ą s i ęomi ł oś ćk i bi c ów

BYSTREOKO

39.

Zna j dźr óż ni c emi ę dz y obr a z k a mi i wy g r a j k os z ul k ę !

40.

STARCI EGW I AZD

38.

Kt oj e s tl e ps z y : J e s e Rodr i g ue zc z yDe ul of e u?

QUI Z

Qui z-s pr a wdźs woj ą wi e dz ę !

41 .


3

S Ł OWOWS TĘ P U

BRAZYL I J S KAGWI AZDA KATAL OŃS KI M KE L NE RE M?

s pot k a ń.Ne y ma rt ot e ng a t une k boi s k owe g o wa r i a t a , k t ór ybe zpr obl e mupot r a fiwz i ą ćnas i e bi e c i ę ż a rg r y , wy k onuj ą cj e de nl ubdwadr y bl i ng i . Te g o ni epot r a fi łz r obi ća niS a nc he z ,a niVi l l a ,a nit y m ba r dz i e jP e dr o.Dl a t e g ona j wy ż s z enot yw s pot k a ni a c hbe zudz i a ł uL e oMe s s i e g oodnot owy wa l i Te l l oor a zI ni e s t a .Oniz wy k l iby l is z a r pa ćipr óbowa ćwy wa l c z y ćf a ul , mog ą c y-pr z ys z y bk i mr oz e g r a ni upi ł k i z de z or g a ni z owa ćs z y k i obr onner y wa l i . Te r a zdot e g ot r i odoł ą c z yNe y ma r , k t ór ydos k ona l e ec ot oz na c z y" poc i ą g ną ćg r ęz e s poł u" .W Dl aj e dny c hwa k a c j ek oj a r z ąs i ęg ł ówni ezodpo- wi a nt os i eni ci nne g opoz at y mni er obi ł . c z y nk i e m.Dl ai nny c hj e s tt ook r e sc i ą g ł e jpr a c y , S zma k s y ma l ni et y g odni owy mur l ope mpr z e r wy . Dl a j e s z c z ei nny c hwa k a c j et oodwy kodpi ł k inoż ne j Ma mt y l k ona dz i e j ę , ż eTi t oVi l a nov ani ewpa dni e is z a ns anaodr obi e ni es t r a tz ews z y s t k i c h" s t r a - nat a kg e ni a l nypl a n, a byNe y ma r aus t a wi ćt a k , a by c ony c h"we e k e ndów w c i ą g umi j a j ą c e g os e z onu. g r a ł" podMe s s i e g o" .P r a wdopodobni es k ońc z ys i ę J e dna k ż edl awi e l ut o" ok r e sog ór k owy "i odl i c z a ni e j a knaS a nc he z i e ,k t ór ymoż ez a l i c z y łs por ąi l oś ć k ol e j ny c hdni dor oz poc z ę c i ak r a j owy c hi e ur ope j s - a s y s tw popr z e dni ms e z oni e ,a l ec z ę ś c i e js z uk a ł k i c hr oz g r y we k .A dl ana s ?P ot r oc huws z y s t k o Ar g e nt y ńc z y k a ,ni żs a me mu de c y dowa łs i ę na zt e g o, c opowy ż e j . s t r z a ł . Ni ewy obr a ż a ms obi e , a byt a kws z e c hs t r onni euz dol ni onypi ł k a r zj a kNe y ma r , by ł og r a ni c z a ny z e zt a k t y k ęt r e ne r aVi l a nov ę .Bą dźc obą dźj e s tt o Wr e da k c j iz da ni anat e ma tt r a ns f e r uNe y ma r ado pr ug iMe s s iiby ł ag wi a z da S a nt os u powi nna Ba r c e l onywc i ą żs ąmoc nopodz i e l one . Ni ez mi e ni ł dr a c owa ćdl aBa r c e l onyni ej a k ok e l ne r ,a l ej a k o t e g ona we tP uc ha rKonf e de r a c j i ,podc z a sk t ór e g o pr g z e k ut or . br a z y l i j s k ag wi a z daz os t a ł ami a nowa na" P i ł k a r z e m e me c z u"c z t e r ok r ot ni ena . . . pi ę ćmoż l i wy c hs pot k a ń. Toba r dz odobr z er ok uj enapr z y s z ł oś ć , a l eni ez a po- Kont y nuuj ą cwą t e kTi t o,wa r t o odni e ś ćs i ędo mi na j my , ż epi ł k a r z yoc e ni as i ępot y mj a kk ońc z ą , doni e s i e ń pr a s owy c h,s ug e r uj ą c er e duk c j ęk a dr y ani ej a kr oz poc z y na j ą .Gdy by ś mymi e l ii ś ćt y m pi ł k a r z yz3 0do2 3 . Wy obr a ż a c i es obi e , ż eBa r c e l ona t r ope m,t ok a r i e r ęL e wa ndows k i e g o w Bor us s i i poz bę dz i es i ęj e s z c z ec ona j mni e js i e dmi ug r a c z y ? powi ni ś myuz na ćz ac ona j mni e j ni e uda ną . Cona j mni e j ,poni e wa żmoż naz a ł oż y ć ,ż eRos e l l z a dba o j e s z c z ek i l k at r a ns f e r ów t e g ol a t a . powi a dana ms i ępr a wdz i wawy pr z e da ż !Coś Wi e m -pe wni et e żma c i edoś ćL e wa ndows k i e g o. Za z uj ę ,ż ej e s z c z ewi e l uc ul e sbę dz i ez a wi e dz i ony c h Cy t uj ą czpr z e r obi one g of r a g me nt uMi odowy c h c r a ns f e r ową pol i t y k ąz a r z ą du Ba r c e l ony ,g dy L a t :" Zwa r i owa ł e m Al a ,z wa r i owa ł e m! "( ni e wt a j e - t e dz ąs i ęona z wi s k a c hpi ł k a r z y , ż e g na j ą c y c hs i ę mni c z ony m pol e c a m wpi s a ćnaYouTube :" Mi o- dowi a ws z ezCa mpNou. doweL a t aBor us s i a " ) .Al e ,j a ks ł us z ni ez a uwa ż y ł naz Kr z y s z t ofS t a nows k inas woi m Twi t t e r z e , odk i e dy ot wor z y ł o s i ę ok i e nk o t r a ns f e r owe ,t a k o Abyni ek ońc z y ćpe s y mi s t y c z nąpue nt ą , ż y c z ęWa m L e wa ndows k i m pr z e s t a noz upe ł ni emówi ć .Myo uda ne jl e k t ur yF l a s h Bl og F CB.Opr óc zws pomRobe r t apopy t a l i ś myP a naS t e f a naBi a ł a s a , a l es a mi ni a ne g owy wi a duz eS t e f a ne m Bi a ł a s e m,pol e c a m z a uwa ż y c i e ,ż eg wi a z daBor us s i iDor t mund ( ni e l e k t ur ęr oz mowy z dz i e nni k a r z e m We s z ł omy l i ćzg wi a z dąpol s k i e jr e pr e z e nt a c j i ! )ni eby ł a Kr z y s z t of e mS t a nows k i m.Tr a dy c y j ni ew r a ma c h g woź dz i e mwy wi a du. c z t e r dz i e s t us t r on z na l a z ł ys i ęa r t y k uł y or a z f e l i e t onyr e da k t or ów Bl og F CB. c om.J e s tc oc z y t a ć Dr odz y , j e s tc oc z y t a ć ! Wr a c a j ą cj e dna kdoNe y ma r a , odnos z ęwr a ż e ni e , ż e moi Ba r c e l onawr e s z c i ebę dz i emog ł awy j ś ćnamur a wę be zMe s s i e g oi j e dnoc z e ś ni ebe zoba w, ż edos t a ni e s i e de m br a me k do s i a t k iw pr z e c i ą g u dwóc h

Z S A M STRE BYKO? O

? . . . e ż , z s e i w y Cz GdyL ui sF i g ow2 0 0 0 r . por a zpi e r ws z yz a g r a ł wk os z ul c eRe a l u Ma dr y tnaCa mpNou, wj e g ok i e r unk uzs e k t or ówk i bi c ów Bl a ug r a nyl e c i a ł yr óż nepr z e dmi ot y , at y m, k t ór yna j ba r dz i e j z a pa dł wpa mi ę ćby ł aś wi ńs k ag ł owa , k t ór awy l ą dowa ł a z a l e dwi ek i l k ame t r ówodP or t ug a l c z y k a . Ot ęwł a ś ni eg ł owę t oc z onyby ł bój pomi ę dz ywł a dz a mi L aL i g ai z a r z ą de m" Dumy Ka t a l oni i " . P opi ę c i ul a t a c hs por ówF CBa r c e l onaz a pł a c i ł a4 t y s e ur oz a" ni e pot r z e bnei nc y de nt y " .

P e pGua r di ol at oj e dy nyt r e ne r , j a k i e muuda ł os i ęwy g r a ć5l i g owy c hL osCl a s i c os . P odopi e c z ni t r e ne r azS a nt pe dorz a not owa l i wt y mc z a s i e bi l a nsbr a mk owy1 6 2t r a c ą cg ol et y l k ow2 0 0 9 r . podc z a s s ł y nne g ome c z unaS a nt i a g oBe r na be u, g dz i ez mi a ż dż y l i Kr ól e ws k i c h6 2 . F CBa r c e l onama obe c ni e1 6 9t y ss oc i os . To1 0 %mi e s z k a ńc ów Ba r c e l ony . Ty l k oBe nfi c a L i z bonamawi ę c e j c z ł onk ów( 1 7 10 0 0 ) . Dl a por ówna ni a , dr ug i k l ub wHi s z pa ni i zna j wi ę k s z ą l i c z bąs oc i ost oRe a l Ma dr y t , k t ór ymoż e pos z c z y c i ćs i ę " z a l e dwi e "9 2t y s c z ł onk ów. W2 0 0 8 r . F CBa r c e l onani epr z e dł uż y ł ak ont r a k t uzCr i s t i a ne m Te l l o. S k r z y dł owyzS a ba de l l mus i a ł s z uk a ćk l ubu, t r a fi ł do E s pa ny ol u, g dz i epr z e zdwas e z onyr oz e g r a ł z a l e dwi ec z t e r y me c z edl az e s poł ur e z e r w. W2 0 1 0 r . wr óc i ł doe k i py" Dumy Ka t a l oni i "i j e g ok a r i e r ana br a ł ar oz pę du. Ws e z oni e2 0 1 2 / 1 3 mi mo, ż ef or ma l ni eby ł g r a c z e mr e z e r wwy s t ę powa ł t y l k ow pi e r ws z e j dr uż y ni e . J e g odor obe kt o3 4me c z ei 8g ol i .

We źu d z i a ł w k o n k u r s i e , z n a j d ź p i ę ćr ó ż n i cp o mi ę d z y ZawodnikiemmającymnajwięcejtrafieńwbarwachBarcelony, z d j ę c i a mi i wy g r a j wpolidczcazająsc1m5-electzneietogwoaprozbysyktiuewjessttoPlaicuyliKnhatoaAlolnciainttraarfiał,dkotósriaytki mi s t r z o ws k ą 3 6 9r a z y . L e oMe s s i wc i ą g u9l a tt r a fi ł 3 1 3g ol i i moż l i wej e s t , ż e pobi j et e n8 6 l e t ni r e k or dj użwpr z y s z ł y ms e z oni e . k o s z u l k ę ! Wi ę c e j n as t r . 3 9


4

ARTYKUŁ

Wszystko ma swoją cenę? Wszystko można kupić? Jeszcze stosunkowo niedawno, bo kilkadziesiąt lat temu, były rzeczy ważniejsze niż kolorowe papierki. Kiedy Johan Cruyff odmówił Realowi Madryt, nie został uznany za głupiego. Czyste sumienie było dla niego ważniejsze. Teraz jest inaczej. Kibica można kupić. Mesut Ozil, będąc jeszcze piłkarzem Werderu Brema, miał tylko jedno marzenie. Zagrać w przyszłości w koszulce swojego ukochanego klubu, czyli… w Barcelonie. Tak, to ten sam Turek, który gra teraz z herbem Realu Madryt na piersi. Ten sam ciemnowłosy mediapunta, który podaje teraz do Cristiano, Benzemy i Higuaina. To ten sam piłkarz, który bił się z Davidem Villą po jednym z El Clasico. Wina leży też po stronie Blaugrany, która mozolnie zabierała się do zakontraktowania lidera drugiej linii reprezentacji Niemiec. Mesut wybrał jednak kierunek, którego prawdziwy cule by nie wybrał, choćby go mieli pociąć. Przecież mógł wybrać kierunek bardziej na północ. Manchester United przyjąłby go z otwartymi ramionami. Chelsea też nie pogardziłaby bramkostrzelnym pomocnikiem. Tym, co przekonało Ozila, mogły być zera za wyższą cyfrą na kontrakcie. To zupełnie inna sytuacja niż ta Gabiego Milito. Stoper przychodząc do Saragossy marzył od pierwszego dnia o założeniu białej koszulki. Był nawet na testach medycznych na Bernabeu, ale Valdano powiedział, że to piłkarz, którego kiedyś złapie poważna kontuzja. Tak też się stało, ale dużo później. Po transferze na Camp Nou, gdzie nie popisali się lekarze, którzy źle zoperowali kolano Argentyńczyka. Nie dziwiła więc radość Gabiego, który po kapitalnym spotkaniu na Santiago Bernabeu, poszedł do biur stołecznego klubu i wykrzyczał swojemu rodakowi sławne już – „I kto jest teraz górą!? No kto?” Teraz Los Blancos ściągnęli Isco z Malagi. Ja się tylko pytam, po co? Facet kilka lat temu mówił, że jest antimadridistą. Takie słowa powinny raz na zawsze skreślić delikwenta. Klub to nie tylko bramki, asysty i trofea. Herb zobowiązuje. Florentino Perez jednak uważa za pieniądze kupi miłość człowieka. Że z kibica Valencii zrobi madridistę. Nie tędy droga panie prezesie.

Flash BlogFCB Lipiec 2013

Wszystko ma

Czy naprawdę wszystko można kupić? Szejkowie, Rosjanie i Perez psu doszukać się przykładów w nowożytnej historii, które potwierdzają, iż Z drugiej jednak strony dziwię się tym piłkarzom. To nie są żebracy leżący gdzieś za śmietnikiem w koszulkach Barcelony, którzy otrzymali wielomilionową ofertę od Realu. Ofertę, która zmieniłaby życie. To gwiazdy, które mogłyby grać wszędzie, gdzie by tylko chciały. Mimo to sami wystawiają się na pośmiewisko. Czy, rzeczywiście można kupić każdego? A jeśli tak, to jaka jest Wasza cena? Fabregas i Neymar, to ostatnie przypadki z Barcelony, którzy wybrali klub swoich marzeń, mimo że inne wielkie firmy proponowały im dużo większe pieniądze. Oczywiście za pensję w wysokości 6 milionów euro da się żyć w królewskich luksusach, ale warto docenić to, że mimo wszystko wybrali mniejsze pieniądze. Przypadek Hiszpana jest jeszcze bardziej wyjątkowy. Kataloński pomocnik dopłacił do swojego transferu. Zrobił to też Javier Mascherano, który zrezygnował z części wynagrodzenia, a dodatkowo odmówił wystąpienia w europejskich pucharach jeszcze w barwach Liverpoolu, tylko dlatego, żeby móc i pomagać Barcelonie w Lidze Mistrzów. Chyba każdy pamięta, jak wielki wkład w końcowy tryumf Blaugrany w tych rozgrywkach, miał były

kapitan swojej reprezentacji. Ile poświęcenia włożył grę. Tego się kupić nie da za żadne pieniądze. Żeby nie było, że czepiam się tylko Realu Madryt, spójrzmy też na ich rywala zza miedzy. Atletico to klub, który spośród hiszpańskich zespołów poczynił ostatnio największe postępy. Z Diego Simeone Rojiblancos nie tylko zaczęli grać przyjemnie dla oka, ale także do klubowych gablotek z pucharami zaczęły przybywać kolejne trofea. Wystarczy powiedzieć, że sezon temu pokonali w finale Ligi Europy Athletic Bilbao, deklasując Basków 3:0, a w tym roku pokonali po kilkunastu latach Królewskich w finale Pucharu Króla i to na Bernabeu! Argentyńczyk wcale nie miał łatwego zadania. Z klubu rok rocznie odchodziły największe gwiazdy szukające sukcesów. Forlan, De Gea, nazwiska robią wrażenie. Zwłaszcza transfer rodaka Simeone do Manchesteru City pozwolił myśleć, że już w klubie z Madrytu lepiej nie będzie.


swoją cenę?

ują rynek jak tylko mogą. Na szczęście można ż materializm to wciąż nie jest wszystko. A jednak. Diego Simeone, za pieniądze uzyskane ze sprzedaży Kuna, sprowadził Bestię z Porto. Falcao, który uchodził za piłkarza gorszego niż exzawodnik Atletico, został kupiony za większe pieniądze niż napastnik Argentyny. Szalony ruch, a jednak wypalił. To Falcao stał się trzecim najlepszym napastnikiem ligi (po Messim i Cristiano). To Falcao, pozwolił Atletico uplasować się na podium. To Kolumbijczyk był filarem swojego zespołu. To on miał być liderem swojej drużyny. Drużyny zbudowanej z takim trudem przez Simeone. Wszystko jak o kant dupy potłuc. Kiedy miał nadejść prawdziwy sprawdzian dla Atletico i Falcao, jakim jest Liga Mistrzów, Kolumbijczyk

ADAM FATTAH

przeniósł się do Monaco. Do beniaminka. Do dużo słabszej ligi. Ale - no właśnie - dla pieniędzy. To na pewno wielka strata dla La Ligi, ale i dla sportu. Bo z całym szacunkiem dla Torresa, ale sto razy bardziej wolałbym oglądać w Champions League Radamela niż właśnie Fernando. Decyzja Kolumbijczyka bardzo mnie rozczarowała. Jeszcze kilka miesięcy temu gazety ścigały się w przewidywaniu gdzie trafi jeden z najlepszych

snajperów ostatnich lat. Real, Chelsea, United. Wystarczyło, że rosyjski miliarder zaproponował kosmiczny kontrakt i ambicje stały się sprawą drugoplanową. Szkoda... Szejkowie, Rosjanie i Perez psują rynek jak tylko mogą. Nie jest jednak jeszcze tak źle, skoro piłkarz nazywany przez wielu Kenem, bawidamkiem i hulajduszą wybiera barwy, a nie kasę. Materializm to nie wszystko. I niech wszyscy kibice Realu i United śmieją się z Neymara ile wlezie. Brazylijczyk udowodnił na Pucharze Konfederacji, że jest wielki, a swoim transferem, że mylili się co do niego. A Ronaldo i Rooney? Cóż, chodzą smutni, bo są "nieodpowiednio docenieni".


Temat numeru:

SPRAWD

- Chciałbym, żeby Guardiola został z nami na wiele lat. Marzy mi się taki model współpracy z drużyną jak w Manchesterze United - tak jeszcze trzy lata temu mówił Sandro Rosell. To jedna z wielu niespełnionych obietnic wyborczych prezesa Barcelony.

Jakiś czas temu Joan Laporta udzielił dość mocnego wywiadu, w którym zaatakował obecny zarząd FC Barcelony. Mam niejasne wrażenie, że ów wywiad przeszedł raczej bez echa, a cules potraktowali go raczej jako ciekawostkę dnia. Tymczasem Laporta odniósł się do wielu spraw i zachowań Rosella, które przeczą temu, co zapowiadał w swoim programie wyborczym. Najpierw trzeba mu oddać inną rzecz. Wielu kibiców oburza się dziś na reklamy na koszulkach, występy Barcelony w różnych, dziwnych miejscach na świecie. Fanom nie podobają się oszczędnościowe rządy Hiszpana i sprawy transferowe. Problem w tym, że wystarczy wczytać się w program wyborczy, aby zobaczyć, że Rosell najzwyczajniej w świecie... zapowiadał taką właśnie politykę. Śmiało można rzecz, że socios sami wszystkim zgotowali ten los. Nie jest jednak tak do końca kryształowo. Weźmy pod lupę kilka spraw. Do tej pory najpoważniejszą sprawą pod rządami Rosella było odejście Guardioli. Zakończyła się pewna era, bo odszedł trener, który wygrał z Blaugraną wszystko, co tylko było do wygrania. Ostatnie miesiące jego pracy nie były takie, jak powinny, notował wiele wpadek i sprawiał wrażenie wypalonego. Jednak cules i tak uwielbiali Mistera i stali za nim murem. W przedwyborczych wypowiedziach Rosell nieustannie dawał do zrozumienia, że Guardiola ma jego pełne poparcie. Już wtedy, co wyraźniej widać dopiero dziś, pojawiały się rysy na szkle tej wspaniałej, jak mówił sam Rosell - przeszło 20 letniej, przyjaźni. Przede

Flash BlogFCB Lipiec 2013 Fot: blogs.grada360.com


FELIETON

7

DZAM PANA, PANIE ROSELL wszystkim, kandydat na prezesa dawał do zrozumienia, że nie pozwoli Pepowi decydować o transferach. Za kadencji Laporty Guardiola miał takich zawodników, jakich chciał mieć. Faktem jest, to trzeba podkreślić, że wiele z tych transakcji było nietrafionych (vide: Dmytro Czyhrynski, który kosztował krocie i kompletnie się nie sprawdził). Z jednej strony, plus za to, że ograniczył wydatki. Z drugiej, już podczas wyborów dawał delikatnie do zrozumienia, że nie do końca ufa Guardioli.

Niestety, dziś możemy jedynie oprzeć się na domysłach. Guardiola jest już po prezentacji w Bayernie Monachium, a w Barcelonie na ławce zasiada Tito Vilanova. Nie dowiemy się, czy odejście Guardioli i jego brak zapału w ostatnich miesiącach wynikał z polityki Rosella wobec niego. Fakty są takie, że od początku między prezesem a Guardiolą brakowało chemii. Pep był przecież postrzegany jako człowiek Laporty i Cruyffa, których Rosell nie może strawić. Zarówno prezes, jak i trener prezentowali odmienną myśl. Podczas gdy Mistera cechowała skromność i szacunek do rywala, prezes potrafił palnąć przed meczem z Realem, że Duma Katalonii znów wygra 5:0.

Kilka lat temu Rosell zaatakował go [Laportę], że współpracuje z uzbeckim reżimem. Zarzuty były dość poważne - na Camp Nou miały płynąć grube miliony od ludzi, których porównuje się do Hitlera czy Stalina. Jak to jednak w takich przypadkach bywa, kiedy Rosell doszedł do władzy, zapomniał o swoich zarzutach.

Guardiola miał pracować w Barcelonie wiele lat, a pod wodzą Rosella wytrzymał zaledwie dwa lata. Jeszcze krócej, jako honorowy prezes, ostał się Johan Cruyff. Holender otrzymał ten tytuł od Laporty i jego zarządu. Rosellowi od początku się to nie podobało i - w przeciwieństwie do sytuacji z Guardiolą - mówił o tym otwarcie. - Nie ma w statucie takiego stanowiska jak honorowy prezes. Jeśli wygram, to na pewno pochylę się nad tą sprawą, ale decyzję skonsultuję z kibicami zapowiadał w kwietniu 2010 roku. To był czysty blef. Kiedy tylko przejął stery klubu, jedną z pierwszych decyzji było pozbawienie Holendra tytułu. To woda na młyn dla jego przeciwników, wszak „Boski Johan” to człowiek Laporty, jego mentor i doradca. Tym samym, już jedną z pierwszych decyzji, Rosell postawił się w mocnej opozycji do poprzednika.

O ile jednak pozbawienie Cruyffa honorów to tylko pstryczek w nos dla Laporty, to już reklama na koszulkach urasta do rangi problemu. Poprzednik Rosella był bliski sprzedania miejsca na koszulkach, ale - między innymi za namową holenderskiego doradcy - zrezygnował z tego pomysłu i umieścił na koszulkach logo UNICEF. Kilka lat temu Rosell zaatakował go, że współpracuje z uzbeckim reżimem. Zarzuty były dość poważne - na Camp Nou miały płynąć grube miliony od ludzi, których porównuje się do Hitlera czy Stalina. Rosell zarzucał adwersarzowi hipokryzję, bo z jednej strony UNICEF, a z drugiej Uzbekistan, w którym dzieci zmuszane są do katorżniczej pracy. Jak to jednak w takich przypadkach bywa, kiedy Rosell doszedł do władzy, zapomniał o swoich zarzutach. Za 30 milionów euro sprzedał miejsce na koszulkach katarskiej fundacji. Problem w tym, że wielokrotnie pojawiały się wobec niej zarzuty o współpracę z organizacjami terrorystycznymi,

Sprawdzam Pana, Panie Rosell

beinsport.tv

głównie Hamasem. Oczywiście, szybko znaleźli się obrońcy, którzy błyskali do kamer dokumentami, w których rzecznik prasowy hiszpańskiej ambasady w Izraelu stwierdzał, że sprawę badał i nic nie odnalazł. Wiadomo, że w takich sytuacjach nikt nie ma napisane w statucie: „Wspieramy terroryzm”. Niby nic nie znaleziono, ale niesmak pozostał, bo przecież podobno Barcelona to „Mes que un club”. Tylko nikomu nie chodziło chyba o postrzeganie tego hasła w kontekście terroryzmu.

Kolejna sprawa to Camp Nou. Nieszczęsne, stare, dobre Camp Nou, które wciąż pozostaje solą w oku. Temat modernizacji stadionu przewija się od ładnych kilku lat. Jeszcze za rządów Laporty powstał nawet projekt i wizualizacja. Nowy prezes oczywiście wyrzucił to wszystko do śmietnika (w imię oszczędności i ekonomicznej polityki). Podczas wyborów ostro zapowiadał, że już za parę lat wszyscy cules będą cieszyli się nowym i olśniewającym stadionem. Niestety, i te plany pozostały jedynie w sferze marzeń. Dziś sprawa Camp Nou wygląda tak, że nie wiadomo praktycznie nic. Nie ma projektu, planów, ostatnio przebąkuje się o jakimś referendum wśród kibiców. Nie tak to jednak miało wyglądać po trzech latach kadencji. Pozostaje szereg wielu innych decyzji, które dziś możemy podłączyć pod dbanie o wizerunek klubu. Na pierwszy plan wysuwa się sprawa Erica Abidala i Tito Vilanovy. Dwa podobne przypadki i dwa skrajnie różne podejścia do sprawy. Abidal bardzo chciał zostać w Barcelonie. Francuz robił wszystko, żeby przekonać do siebie zarząd, pod koniec sezonu naprawdę imponował formą. Jego lekarze również zapewniali - nowotwór i przeszczep choroby nie przeszkadzają w tym, żeby Eric pograł jeszcze ze dwa sezony. Mało tego, „Abi” tak dobrze czuł się na Camp Nou, że był gotów mocno zejść z ceny i grać za naprawdę małe pieniądze. Nic z tego.


8

F E L I E TON

Cz yS a ndr oRos e l l j e s t j e s z c z ews t a ni e odbudowa ćs woj ą r e put a c j ęwś r ód c ul e s ? F ot : F CBa r c a . c om

-Chc i a ł by m, ż e byGua r di ol az os t a łzna mi nawi e l el a t .Ma r z ymis i ęt a k imode l ws pół pr a c yzdr uż y nąj a kwMa nc he s t e r z e Uni t e d-t a kj e s z c z et r z yl a t at e mumówi ł S a ndr o Ros e l l .To j e dna z wi e l u ni e s pe ł ni ony c h obi e t ni cwy bor c z y c h pr e z e s a Ba r c e l ony . Ros e l lis pół k apok a z a l imudr z wi ,j e dnoc z e ś ni e z a pe wni a j ą c , ż epoz a k ońc z e ni uk a r i e r yz nówmu j eot wor z ą . -Ni epodobami s i ęt o, c oRos e l l z r obi ł zE r i k i e m.To k ompl e t ni eni epa s uj edo ha s ł a i wa r t oś c i Ba r c e l ony-g r z mi L a por t awwy wi a dz i e . Ci ę ż k os i ęzni mni ez g odz i ć . J e s z c z ej e dnas pr a wapr e z e sl e k k ąr ę k ą poz by łs i ę doś wi a dc z one g o obr ońc y , k t ór ymóg ł zpowodz e ni e mg r a ćnal e we j s t r oni einaś r odk ubl ok ude f e ns y wne g o. Al ec óż , a k ur a t w popr z e dni m s e z oni et af or ma c j a s pi s y wa ł as i ębe zz a r z ut u,aVi l a nov apr z e bi e r a ł wg r a c z a c hj a kwul ę g a ł k a c h. Zk ol e iVi l a nov a ,c hoćna s woi m s t a nowi s k u s pi s y wa ł s i ęmoc noś r e dni o, dos t a ł pe ł nepopa r c i e iz a pe wni e ni aope ł ne jws pół pr a c y .Cz y żt oni e dz i wne ?S z k ol e ni owi e c wy wa l c z y łmi s t r z os t wo Hi s z pa ni i , pobi ł punk t owyr e k or d, a l ej e dnoc z e ś ni e s k ompr omi t owa ł s i ęwL i dz eMi s t r z ów. Ni epopi s a ł s i ęt a k ż ej e ś l ic hodz iopr z y g ot owa ni ez e s poł udo s e z onu.Te r a zzk ol e is ł y s z y my ,ż eupa r łs i ęna t r a ns f e ri a g oS i l v y ij e s tg ot ów wy pr z e da ć poł owęs k ł a du, zut a l e nt owa ny m i a g onac z e l e . Tr oc hęt oni ews pół g r azt e z a mipr e z e s a ,j a k oby t r e ne rni epowi ni e nmi e ćpe ł ni wł a dz ywz e s pol e . . . Kol e j nas pr a wa , k t ór ag dz i e śuwi e r adumęs oc i os . Andoni Zubi z a r r e t az a s t ą pi ł nas t a nowi s k udy r e k t or ag e ne r a l ne g o Tx i k iBe g i r i s t a i na .Moż nas i ę c z e pi a ćTx i k i e g o, ż ez g a dz a ł s i ęnawi e l omi l i onowe t r a ns f e r y ,a l et r z e bamuodda ćj e dno-pot r a fi ł ne g oc j owa ć . Ty mc z a s e mdwana j wa ż ni e j s z et r a ns f e r yz ak a de nc j iRos e l l a ,c z y l it eF a br e g a s a

F l a s hB l o g F C BL i p i e c2 0 1 3

i Ne y ma r a , c i ą g nę ł ys i ęni e mi ł os i e r ni e . L e g e nda r ny br a mk a r z Ba r c e l ony ni e pot r a fi odpowi e dni o us t a wi ćs i ęwc z a s i ene g oc j a c j i t a k , ż e byt oon, j a k o pr z e ds t a wi c i e l k l ubu, r oz da wa ł k a r t y . S por og r z e c hówobc i ą ż as umi e ni eRos e l l a . P r z e de ws z y s t k i m, t opr e z e s , k t ór ymy ś l iz by te k onomi c z ni eiz aba r dz opa t r z ynak l ubj a k onama r k ę , k t ór ąmoż nas pr z e da ć . Ba r c e l onamadł ug i , a l eni e bą dź mydz i e ć mi-k t óżwdz i s i e j s z y mf ut bol ui c h ni ema ?Kl ubya ng i e l s k i e , k t ór ez a r a bi a j ąk r oc i ena

t r a ns mi s j a c h,j e dnoc z e ś ni ena c i ą g a j ąbudż e t ydo g r a n i cc m o ż l i w o ś c i i z a c i ą g a j ą s e t k i k r e d y t ó w . T a k i e J a k i ś z a s t e m u J o a n L a p o r t a u d z i e l i ł d o ś ć c z a s y . Mo ż n a c h w a l i ć R o s e l l a z a t o , ż e d b a moc ne g owy wi a du, wk t ór y mz a a t a k owa łobe c ny o fi n a n s e k l u b u i p r o w a d z i z b i l a n s o w a n ą p o l i t y k ę z a r z ą dF CBa r c e l ony .Ma m ne j a s newr a ż e ni e , ż e fi n a n s o w ą . N i e m o ż n a j e d n a k n i e p a t r z e ć z c o r a z ów wy i a d pr z e s z e dłr a c z e jbze c ha ,ac ul e s w i ę k s z ą n e r w o wo ś c i ą a o , j kos B a r c e l o n a po t r a k t ow a l i g o r a z e jn j a k ot c i e k a w t k ę d n i a . T y mi c z a s e m L a p o r t a dn i ó s ł s i ę d o w i e l u p r a w z a m e n i a s i ęw o b j a z dow y f o l w a r k , k t ó r e m us k a ż d y io z a c h o w a ń os e l l a , k t ór e pr z e c z ąt e mu,c o m ż e z a p ł c i ćR z a w y s t ę p . z a powi a da ł ws woi mpr og r a mi ewy bor c z y m. Na j pi e r wt r z e bamu odda ći nnąr z e c z .Wi e l u k i bi c ówobur z as i ędz i śnar e k l a mynak os z ul k a c h, wy s t ę pyBa r c e l onywr óż ny c h, dz i wny c hmi e j s c a c h na ś wi e c i e . F a nom ni e podoba j ą s i ę os z c z ę dnoś c i ower z ą dyHi s z pa nai s pr a wyt r a ns f e r owe .P r obl e m wt y m,ż ewy s t a r c z ywc z y t a ćs i ę wpr og r a mwy bor c z y , a byz oba c z y ć , ż eRos e l l na j z wy c z a j ni e jw ś wi e c i e . . .z a powi a da łt a k ąwł a ś ni e pol i t y k ę .Ś mi a ł o moż na r z e c z ,ż es oc i oss a mi ws z y s t k i mz g ot owa l i t e nl os . Ni ej e s tj e dna kt a kdo k ońc ak r y s z t a ł owo. We ź mypodl upęk i l k as pr a w. Dot e jpor yna j powa ż ni e j s z ąs pr a wąpodr z ą da mi Ros e l l aby ł o ode j ś c i eGua r di ol i .Za k ońc z y ł as i ę pe wna e r a ,bo ods z e dłt r e ne r ,k t ór y wy g r a ł zBl a ug r a nąws z y s t k o, c ot y l k oby ł odowy g r a ni a . Os t a t ni emi e s i ą c ej e g opr a c yni eby ł yt a k i e ,j a k powi nny ,not owa ł wi e l e wpa de k is pr a wi a ł wr a ż e ni ewy pa l one g o. J e dna kc ul e si t a kuwi e l bi a l i Mi s t e r ai s t a l i z ani mmur e m. W pr z e dwy bor c z y c h wy powi e dz i a c hRos e l lni e us t a nni eda wa łdoz r oz umi e ni a , ż eGua r di ol amaj e g ope ł nepopa r c i e . J uż wt e dy ,c o wy r a ź ni e jwi da ć dopi e r o dz i ś , poj a wi a ł ys i ęr y s ynas z k l et e j ws pa ni a ł e j , j a kmówi ł s a m Ros e l l-pr z e s z ł o2 0l e t ni e j ,pr z y j a ź ni .P r z e de


beinsport.tv


1 0 WYWI AD

“ Wszyst koznowu

bedzi ezal ezec odMes si ego” By ł ypi ł k a r zo r a za k t ua l nyt r e ne r ,k o me nt a t o rs po r t o wyo r a ze k s pe r tpi ł k a r s k i o dpo wi e dz i a łna m nak i l k apy t a ń, z wi ą z a ny c hzpr z y s z ł o ś c i ąhi s z pa ńs k i e g oi e ur o pe j s k i e g of ut b o l u.S t e f a nBi a ł a s , b oot y mP a numo wa , wy po wi e dz i a łs i ęmi ę dz y i nny minat e ma tpr a c yTi t oVi l a no v y , t r a ns f e r uNe y ma r a , de c y z j iz a r z ą duwo b e c E r i k aAb i da l ao r a zoe we nt ua l ne j g r z e . . . Ro b e r t aL e wa ndo ws k i e g owF CBa r c e l o ni e . Go r ą c opo l e c a myl e k t ur ęwy wi a du, ar o z mo wępr z e pr o wa dz i ł Ma c i e j Ba r a no ws k i .

l e g i o n i s c i . c o m

CoPa ns ą dz iopopr z e dni ms e z oni e ?Cz ymoż na mówi ćok l ę s c edr uż y nyc z yt e żMi s t r z os t wo Hi s z pa ni i r e k ompe ns uj e bol e s ne por a ż k i zRe a l e mi Ba y e r ne m? Wk a ż de j dobr e j dr uż y ni e , na we tj e ż e l i na z y was i ę Ba r c e l ona , j e s tl e k k i k r y z y swt r a k c i es e z onui t ut a j r z e c z y wi ś c i et epor a ż k izRe a l e mt r oc hęwy bi ł y zr y t muz a wodni k ów Ba r c e l ony .Kont uz j eii nne s y t ua c j e ,k t ór et a m by ł yni e j a s ne ,napr z y k ł a d zbr a mk a r z e m, k t ór ymi a ł odc hodz i ć , c z yt e żi nne s pr a wys powodowa ł y , ż eni eby ł oi de a l ne ja t mos f e r ydopok a z a ni ape ł nis woi c humi e j ę t noś c i .No it e ż pr z e de ws z y s t k i m k ont uz j a Me s s i e g o. P a mi ę t a my ,ż ew t y m pi e r ws z y m me c z uzP S G odni ós ł k ont uz j ę , awdr ug i mme c z u, ż e byr a t owa ć dr uż y nę , ws z e dł na boi s k o z ni e wy l e c z oną k ont uz j ąig dy byni eon,t o Ba r c e l onapr a wdopodobni eni epr z e s z ł a bydona s t ę pne j r undy . To s powodowa ł o,ż e w na s t ę pny c h me c z a c h– s z c z e g ól ni ewL i dz eMi s t r z ów-z a wodni kt e nby ł c i e ni e ms a me g os i e bi e . Moi mz da ni e m, t ews z y s t k i eok ol i c z noś c i s powodowa ł yt o, ż edr uż y naby ł a ws ł a bs z e jdy s poz y c j i .Al et oj e s tz a ws z eF C Ba r c e l onaiz doby c i emi s t r z os t waHi s z pa ni ij e s t wa ż ne . Toj e s tba r dz odobr e , dl a t e g oż eode br a l i t e nt y t ułodwi e c z ne mur y wa l owi , Re a l owi Ma dr y t . Ows z e m,pr z y z wy c z a j e nij e s t e ś mydo t e g o,ż e Ba r c e l onawy g r y waws z y s t k opodr odz e , a l ewt y m pr z y pa dk u pr z e c i wni c y wy k or z y s t a l i„ s ł a boś ć “ Ba r c yi Ba r c e l onapopr os t uni eda ł ar a dy .

F l a s hB l o g F C BL i p i e c2 0 1 3

J a k ą Pa na z da ni e m odpowi e dz i a l noś ćponos i Ti t oVi l a nov a ?Cz yt owł a ś c i wyt r e ne rnat e j poz y c j i ?

j e s tws z y s t k ow por z ą dk uzj e g oz dr owi e mt o powi ni e n a bs ol ut ni e poz os t a ćt r e ne r e m F C Ba r c e l ony .

Toj e s tt r e ne r ,k t ór yos i ą g ną łs por er e z ul t a t y ,na poc z ą t k uby łpr z e c i e żwni e k t ór y c hs t a t y s t y k a c h z de c y dowa ni el e ps z yodGua r di ol i . Toni e s z c z ę ś c i e , k t ór emus i ęz da r z y ł o, t ac hor obas powodowa ł a , ż e wj a k i mśs t opni udr uż y naz os t a ł awy bi t azr y t mu. J e g ona s t ę pc adz i a ł a łwpr a wdz i ewpor oz umi e ni u zni m, a l et oj użni ej e s tt os a mo. Tepe r t ur ba c j e , t a podwój naz mi a nat r e ne r a ,nape wnowpł y nę ł a ne g a t y wni enadr uż y nę , bot os ąpr z e dews z y s t k i m l udz i e .Ba r dz o dobr z yz a wodni c y ,a l e pr z e de ws z y s t k i ml udz i e , r e a g uj ąnat o, c os i ędz i e j ewok ół ni c hj a kk a ż dynor ma l nyc z ł owi e k ,apowa ż na c hor oba t r e ne r a w duż y m s t opni u na ni c h wpł y nę ł a ,j e s t e mt e g ope wny .S umat y c hws z y s t k i c h c z y nni k ów: k ont uz j e ,z mi a n t r e ne r a , de k l a r a c j a ,Va l de s ac z yi nne-wpł y nę ł anat o,ż e Ba r c e l onani eby ł at ąBa r c e l onądok t ór e j by l i ś my pr z y z wy c z a j e ni .

Na wi ą z uj ą cdo pr z y s z ł e g os e z onu – t r a ns f e r Ne y ma r a : Dobr yr uc hc z yt e żni e ?

Cz y w t a k i m r a z i e Vi l a nov a powi ni e n w pr z y s z ł y m s e z oni e da l e j pe ł ni ćf unk c j ę t r e ne r a ? Ni ewi e mj a k aj e s tj e g os y t ua c j az dr owot na , j a kt o ws z y s t k owy g l ą da . J e ż e l i j e s tz dr owy , t oa bs ol ut ni e z a s ł ug uj enat o, ż e byby ćt r e ne r e mt e j dr uż y ny . Al e mus iby ćnapoc z ą t k upr z y g ot owa ń.A t epr z y g ot owa ni az a c z y na j ąs i ęj użba r dz oni e dł ug o. J e ż e l i

Toj e s tz a wodni k , ok t ór y ms i ęmówi naZa c hodz i e odk i l k ul a t , wi e l ek l ubówg oc hc i a ł o, az de c y dowa ł s i ęnaBa r c e l onę . Tonape wnobę dz i ewz moc ni e ni e , a l eni ewi a domoj a ks i ęt a modna j dz i e . Wi e l c y z a wodni c y pr z e d ni m pr z y c hodz i l i ( np. I br a hi mov i c )i mus i e l i ode j ś ćz ewz g l ę dunat o, ż e t adr uż y namas wójs t y lis woj epunk t y ,wok ół k t ór y c h ws z y s t k os i ęt oc z y .Zoba c z y my c z y z os t a ni ez a a k c e pt owa ny ,c z ywk omponuj es i ęw dr uż y nęBa r c e l ony .Choc i a żni e k t ór z yz a wodni c y t e żt a mma j ąs ł a bs z eok r e s y , t oj e s tdr uż y na , k t ór a wł a ś c i wi eg r anapa mi ę ćiwe j ś c i ewł a s k iz e s poł u j e s tni e z wy k l et r udne . Cz yz a r z ą d ni epope ł ni łbł ę du pr z e z na c z a j ą c ś r odk i nat r a ns f e r ynaNe y ma r a , ani enawz moc ni e ni af or ma c j i obr onne j ? By ł pr obl e mzobr oną , a l ej e ż e l i dr uż y naBa r c e l ony g r at a kof e ns y wni e , t og dyc i of e ns y wni z a wodni c y s ąw s ł a bs z e jdy s poz y c j i ,t os i ęa ut oma t y c z ni e pot e modbi j anaobr oni e , dl a t e g oż emus i ponos i ć wi ę k s z yc i ę ż a rg r yw t r a k c i e me c z ów.Moi m z da ni e m, t r e ne rc z yt e żdz i a ł a c z e , k t ór z ys ąba r dz o doś wi a dc z ony mi dz i a ł a c z a mi , wi e dz ąc or obi ąi t e de c y z j e ,k t ór epodj ę l i ,nape wno s ąde c y z j a mi s ł us z ny mi .


Mówi ą cot r a ns f e r a c h, c z yRobe r tL e wa ndows k i por a dz i ł bys obi ewBa r c e l oni e ?

w, , l ' E qui pe ” ,t ooniw da l s z y mc i ą g upoz a k ońc z e ni uk a r i e r ypr oponuj ąmupr a c ęa mba s a dor a .

Dl amni ena j l e ps z y mr oz wi ą z a ni e m dl aRobe r t a L e wa ndows k i e g oj e s tBor us s i aDor t mund. Zmi a na t e j opc j i , ode j ś c i ezt e g ok l ubu, moż es powodowa ć , ż ez a wodni kw i nny mz e s pol eni ebę dz i et y m s a my mz a wodni k i e m,k t ór y mj e s tw t e jc hwi l i . I dl a t e g oos obi ś c i eba r dz oc e ni ęs obi et o, c oz r obi ł Bł a s z c z y k ows k i , k t ór ybę dz i ewt y mk l ubi ej e s z c z e dł uż e j .To r oz s ą dne .Robe r tL e wa ndows k ij e s t ni e pr z e c i ę t ny mz a wodni k i e m,wr ę c zwy bi t ny m, a l edl a t e g oj e s tt a kdos k ona ł y m na pa s t ni k i e m, bo wt e jc hwi l iz na l a z łs i ęw ś r odowi s k u os ób, s z c z e g ól ni ewa t a k u, k t ór edopa s owa ł ys i ęme nt a l ni e .Ter e z ul t a t y ,j a k i eos i ą g aRobe r t ,t ebr a mk i k t ór es t r z e l a ,t opr z e dews z y s t k i m ni et y l k oj e g o i nt e l i g e nc j a i umi e j ę t noś c i ,a l e t e ż dobr a ws pół pr a c aiz r oz umi e ni ezws pół pa r t ne r a mi .To j e s t na j wa ż ni e j s z e .Ni e wi a domo c z y by ł a by podobnas y t ua c j awi nny mk l ubi e , j a k i k ol wi e kby t ok l ubni eby ł .Cz yt oBa r c e l onac z yRe a lc z y Ma nc he s t e rc z yj a k i śi nny .

Wt a k i mr a z i ec z yAbi da l as t a ćj e s z c z enag r ęna na j wy ż s z y mpoz i omi e ?

J a kPa nwi dz i pr z y s z ł ys e z on?Kt obę dz i ef a wor y t e mwL i dz eMi s t r z ów?

Ont a kuwa ż a , na t omi a s tz oba c z y myj a kt obę dz i e wy g l ą da ł owr z e c z y wi s t oś c i naboi s k u. 2 0l i pc a ,L e c hi apode j muj eF C Ba r c e l onę .Cz y bę dz i ePa nwt e dywGda ńs k u? Ni e ,ni e ,t ez na ne dr uż y ny t a k i m s y s t e me m me c z owy m pr z y g ot owuj ąs i ędos e z onu, z a r a bi a j ą pa r ęg r os z y .Bę dąw P ol s c e ,“ popodr uż uj ą ”po E ur opi e ipot e m zt e g oc o wi e m pol e c ą na Ws c hód.Ba r dz oc hę t ni ez oba c z ęt e n me c zw t e l e wi z j i ,na t omi a s tj e c ha ć do Gda ńs k aż e by og l ą da ćL e c hi ęGda ńs kzBa r c e l oną , g dy byt oby ł a c hoc i a żj a k a ś . . . boj awi e m. . . Ża dnapol s k adr uż y na ni emoż es i ęr ówna ć , ni emoż es i ępr z e c i ws t a wi ć Ba r c e l oni e ,na we tw ok r e s i epr z y g ot owa wc z y m, mi moż emyj użbę dz i e mywt r a k c i es e z onu. Toj e s t

Re a l i Ba r c e l ona . Re a l bę dz i emi a ł t ępr z e wa g ęna d Ba r c e l oną ż et a m wi e l uz a wodni k ów mi a ł o k onfl i k tzt r e ne r e m,k t ór yods z e dł .Ciz a wodni c y bę dą c hc i e l i na boi s k u pot wi e r dz i ćt o,ż e r z e c z y wi ś c i et az mi a nat r e ne r aby ł ak oni e c z na is ł us z na . Bę dąba r dz oz mot y wowa nidok a ż de g o me c z u. Ba r c e l onabę dz i ec hc i a ł aodz y s k a ćpr y ma t wE ur opi e .Ws z y s t k oz nowuw duż y ms t opni u bę dz i ez a l e ż a ł o od Me s s i e g o,k t ór yj e ż e l ij e s t w dobr e jdy s poz y c j iini ej e s tk ont uz j owa ny ,t o t adr uż y naj e s tdr uż y nąna1 0 0 %, na we tna2 0 0 %. Na t omi a s tj e ż e l ij e s tk ont uz j owa nyt o,t a k i ej e s t moj ez da ni e ,t adr uż y namoż eg r a ćna6 0 7 0 % s woi c humi e j ę t noś c i .F a wor y t e m bę dz i er ówni e ż obr ońc at r of e um,Ba y e r n,or a zk t ór a śzdr uż y n a ng i e l s k i c hi wł os k i c h. J a k Pa n oc e ni a de c y z j ęz a r z ą du o ni e pr z e dł uż a ni uumowyzE r i k i e mAbi da l e m? E r i cAbi da l pr z e s z e dł ba r dz opowa ż nąope r a c j ę , t o j e s tf a k t . Toż eby ł ba r dz ows poma g a nypr z e zk l ub, t ot e żni eul e g ana j mni e j s z e jwą t pl i woś c i .Kl ub dobr z es i ęz a c howa ł , boz a pr oponowa łmupr a c ę po z a k ońc z e ni uk a r i e r y .Na t omi a s tE r i cAbi da l c z uj es i ęj e s z c z ez a wodni k i e m, c z uj eż emoż eg r a ć pr z e zr ok , dwal a t a . J e ż e l i ont a kmy ś l i , t ok l ubni e wi ą ż emunóg . Na t omi a s twBa r c e l oni emi e l i i nną wi z j ę ,ni e dl a t e g oż e ni ec hc i e l ipomóc ,bo poma g a l iipoma g a j ąba r dz o. Zt e g oc oc z y t a ł e m

r o o s v e l t a 8 1 . p l

Wy wi a dz eS t e f a n e mB i a ł a s e m: Ws z y s t k oz n o wub ę d z i ez a l e ż e ćo dMe s s i e g o

me c zt owa r z y s k i , z upe ł ni ei na c z e j ws z y s c yz a wodni c ypodc hodz ądot a k i e g ome c z u. Moż eg dy byt o by ł os pot k a ni ewL i dz eE ur ope j s k i e j l ube we nt ua l ni ew L i dz eMi s t r z ów,wt e dymoż nabys i ęby ł o pof a t y g owa ć ,na t omi a s t pr a wdopodobni e ni e by ł obył a t woobi l e t y . Aj a k i ez na c z e ni emat e nme c zdl apol s k i e j pi ł k i ?

be i ns por t . t v Toj e s tpr omoc j apol s k i e j pi ł k i , ż et a k i ek l ubyc hc ą dona spr z y j e ż dż a ć .Toś wi a dc z yot y m,ż et y c h s t a di onówk t ór ema myni emus i mys i ęws t y dz i ć . Tos ąs t a di ony , k t ór eby ł ypr z y g ot owa nenaE URO i dobr z eby ł obyj ewy k or z y s t a ćni et y l k onaj e de n me c zw r ok uzBa r c e l oną .Nat enowes t a di ony pi ł k a r s k i e na l e ż yz a pr a s z a ćc z oł owe dr uż y ny pi ł k a r s k i eś wi a t a , boodnos z ęwr a ż e ni e , ż et r oc hę z ma r nowa l i ś mye nt uz j a z mt ur y s t ów-k i bi c ówpo f a nt a s t y c z ny m,pod wz g l ę de m or g a ni z a c y j ny m, E ur o2 0 1 2wP ol s c e . P r z y j a z dma r k owy c hdr uż y n k os z t uj e ,a l emoi mz da ni e m bi l e t ynape wno pok r y ł y byk os z t yzt y mz wi ą z a ne ,apr omoc j a s t a di onów, mi a s ti c a ł e g ok r a j u-mur owa na .


12

ARTYKUŁ

TOP 10 TRANSFERÓW Choć letnie okienko transferowe w tym roku oficjalnie otworzyło się parę dni temu, byliśmy świadkami kilku już spektakularnych transferów z i do La Liga. Niektóre kosztowały dziesiątki milionów euro, a niektóre okazały się istotne głównie ze względu na zjawisko i nazwisko piłkarza. Jak zatem przedstawia się top dziesiątka najciekawszych ruchów na hiszpańskim rynku transferowym? Pierwsze miejsce zajął oczywiście Neymar. Jego transfer z Santosu do Barcelony kosztował łącznie 57 miliony euro. Dla wielu jest to wielka niewiadoma, aczkolwiek Puchar Konfederacji mógł być swoistym prologiem gry Brazylijczyka w Barcelonie. Ciągnące się miesiącami (a nawet latami!) rozmowy negocjacyjne w rezultacie się powiodły, aczkolwiek mało brakowało, aby Real Madryt był aktualnym pracodawcą Neymara. Prawdę mówiąc - sprawiedliwości stałoby się zadość. W końcu to Królewscy jako pierwsi zainteresowali się MVP Pucharu Konfederacji 2013. Drugim ciekawym transferem okazał się Falcao, który został sprowadzony do Monaco z Atletico Madryt za bagatela 60 milionów euro. Jednocześnie zaskakuje suma oraz... sam transfer! Kolumbijczyk mógłby spokojnie mieć pracę w Manchesterze United, Realu Madryt czy Chelsea Londyn, ale wybrał grę dla beniaminka francuskiej ekstraklasy. Klasyczny przykład ruchu transferowego, gdzie decydującym i głównym czynnikiem decyzji zawodnika okazały się pieniądze. Smutne.

Flash BlogFCB Lipiec 2013

Podium zamyka Isco, sprowadzony z Malagi do Realu Madryt za 30 milionów euro na początku lipca. Ów transfer jest o tyle ciekawy, że w przeszłości zawodnik podkreślał swoje przywiązanie do... Barcelony. Pomijając już fakt, że jego pies nazywa się "Messi", po internecie do tej pory buszują jego zdjęcia w koszulce Dumy Katalonii. Musiał się gęsto tłumaczyć po pytaniach dziennikarzy o swoją kibicowską przynależność. Gdy wyjaśnił, że jego poprzedni pies miał na imię Figo, wielu uznało go za totalnego ściemniacza. Niemniej jednak Isco ma zamiar udowodnić swoją "madryckość" na Santiago Bernabeu i arenach rywali Królewskich. Tuż za podium plasuje się Jesus Navas i jego transfer z Sevilli do Manchesteru City za kwotę 20 milionów euro. Navas był wychowankiem andaluzyjskiego klubu, pokonując wszelkie etapy awansu od podstaw, budując swoją pozycję w szeregach Palanganas. "Jesus Navas, el adiós de un simbolo eterno", pisały o odejściu piłkarza lokalne gazety. Trudno powiedzieć w jaki sposób Navas przystosuje się do całkowicie nowego otoczenia w Anglii, po ponad dekadzie gry w jednym mieście na południu Hiszpanii. Zdecydowanym sukcesem Rayo Vallecano było "wyprodukowanie" gwiazdy ubiegłego sezonu, jaką był Leo Baptistao. Ten ubogi klub sprzedał swojego młodego grajka do Atletico Madryt za 7 milionów euro. Odkrycie poprzedniego etapu rozgrywek strzeliło siedem goli i zaliczyło siedem

asyst w Rayo. Był niewątpliwie motorem napędowym madryckiej drużyny i można śmiało rzec, że dorzucił sporą cegiełkę do sukcesu swojej ekipy, jakim niewątpliwie było ósme miejsce po zakończeniu sezonu w La Liga. Szóste miejsce to efekt, wydawało się, niekończących się przepychanek między piłkarzem a jego klubem sportowym. Fernando Llorente, niegdyś ikona i wciąż legenda Athletic Bilbao, podpisał kontrakt z Juventusem Turyn. Wychowanek baskijskiej drużyny zerwał wreszcie więzi ze swoim byłym pracodawcą i to, co wydawało się jeszcze dwa lata temu niemożliwe, dzisiaj stało się faktem. Liga włoska zostanie wzbogacona o nowego utalentowanego piłkarza, natomiast Athletic musi wciąż szukać wśród swoich młodych adeptów kogoś, kto zostanie nowym Fernando Llorente w Kraju Basków. Niestety, ale wydaje się, że siła ataku w postaci Aduriza i Muniaina może nie wystarczyć, czego dowodem była postawa zespołu w poprzednim sezonie. O kolejnym ważnym pożegnaniu z hiszpańską ekstraklasą można mówić w kontekście transferu Joaquina z Malagi do Fiorentiny za 2 miliony euro. Wychowanek La Liga, bo pierw młodzik Realu Betis, a później dojrzały i znany już gracz Valencii oraz Malagi, postanowił kończyć powoli swoją karierę poza Półwyspem Iberyjskim. Dla andaluzyjskiego zespołu strzelił 10 goli oraz zaliczył 11 asyst w ubiegłym sezonie. Primera Division traci kolejnego swojego weterana, bez którego trudno będzie sobie wyobrazić kolejne pojedynki hiszpańskich zespołów. Szkoda!


TOP 30 NAJDROZSZYCH TRANSFERÓW LA LIGA

LA LIGA NA STARCIE OKIENKA TRANSFEROWEGO* *STAN NA 3 LIPCA 2013 ROKU

Cóż za powrót do ojczystych stron! Beñat Etxebarria został zakupiony przez Athletic Bilbao z Realu Betis za 8 milionów euro. Choć swoją karierę rozwinął i zbudował w Andaluzji, 26-letni Bask jest tak naprawdę wychowankiem klubu z Bilbao. W Betisie udało mu się zagrać aż 69 meczów w Primera Division, strzelając 10 goli oraz ustanawiając wynik 12 asyst. Etxebarria pomagał również Betisowi, gdy ten dołował w Segunda Division. Tam rozegrał 36 spotkań, strzelając cztery bramki. W Athletic Bilbao w Primera Division zagrał zaledwie... sześć minut, zanim został sprzedany do Realu Betis, jednakże teraz będzie mógł na pewno ten licznik nieco podkręcić.

1. NEYMAR - 57 MLN BARCELONA - SANTOS

2. FALCAO - 60 MLN ATLETICO - MONACO

3. ISCO - 30 MLN MALAGA - REAL MADRYT

4. NAVAS - 20 MLN SEVILLA - MANCHESTE

R CITY

5. BAPTISTAO - 7 MLN RAYO - ATLETICO

6. LLORENTE - ZA DARMO ATHLETIC - JUVENTUS

7. JOAQUIN - 2 MLN MALAGA - FIORENTINA

8. ETXEBARRIA - 8 MLN BETIS - ATHLETIC

9. ASPAS - 8.2 MLN

Podobnie jak w przypadku Rayo Vallecano, Celcie Vigo udało się wychować naprawdę solidnego napastnika. Za 8.2 miliona euro z Celty do Liverpoolu przeszedł Iago Aspas. Dla swojego ojczystego klubu Aspas strzelił aż 50 bramek w 152 spotkaniach. Oczywiście najwięcej z nich udało mu się ustrzelić w Segunda Division, w której rozegrał 102 mecze, strzelając 34 bramki. Jego ewentualnym zastępcą ma być Nolito, czyli były gracz między innymi FC Barcelony B i Benfiki Lizbona. Jednak czy 26-latek godnie zastąpi wychowanka Celty? Sevilla nie pożegnała jedynie Jesusa Navasa tego lata. Były gracz Valencii i wspomnianego klubu z Sewilli, Andres Palop, podpisał kontrakt z Bayerem Leverkusen. Palop rozegrał w barwach Sevilli aż 291 spotkań. Kibice nie będą go tylko pamiętać z występów, podczas których ratował skórę swoim kolegom, ale również w pamięci pozostanie u nich bramka, strzelona właśnie przez Palopa w 2007 roku. W spotkaniu przeciwko Szachtarowi Donieck, w ramach Pucharu UEFA, udało mu się strzelić bramkę z głowy w doliczonym czasie gry - dzięki temu doszło do dogrywki, po której zwycięsko wyszli Andaluzyjczycy. Kolejny weteran, obok Joaquina i Jesusa Navasa, opuszcza La Liga tego lata. To zestawienie nie składało się głównie z tych transferów, w które trzeba było włożyć miliony euro, aby stały się faktem. Najdroższe ruchy transferowe, jakie miały miejsce do tej pory w ramach tego okienka transferowego, możecie zobaczyć po prawej stronie w kremowej ramce. Tego rodzaju zestawienia pomijają ciekawe transfery, w których kwota odstępnego nie bierze żadnego udziału. Bardzo często jest przecież tak, że wartość i ranga zjawiska odchodzącego za darmo piłkarza jest wyższa, niż wiele transferów z zapisanymi milionami na dokumentach i kontraktach.

CELTA - LIVERPOOL

10. PALOP - ZA DARMO SEVILLA - BAYER

W 2013 ROKU 1. Falcao

Atletico -> Monaco

60 mln euro

2. Neymar

Santos -> Barcelona

57 mln euro

3. Isco

Malaga -> Real M.

30 mln euro

4. Jesús Navas

Sevilla -> Manchester City

20 mln euro

5. Bojan Krkic

Roma -> Barcelona

13 mln euro

6. Iago Aspas

Celta -> Liverpool

8.2 mln euro

7. Beñat Etxebarria

Betis -> Bilbao

8 mln euro

8. Luis Alberto

Sevilla -> Liverpool

8 mln euro

9. Tino Costa Valencia -> Spartak

7 mln euro

10. Léo Baptistão

Rayo -> Atletico

7 mln euro

11. Daniel Carvajal

Bayer -> Real M.

6.5 mln euro

12. Cristian Zapata

Villarreal -> AC Milan

6 mln euro

13. Casemiro

Sao Paolo -> Real M.

6 mln euro

14. Yacine Brahimi

Rennes -> Granada

4 mln euro

15. Kike Sola

Osasuna -> Bilbao

4 mln euro

16. Vitolo

Las Palmas -> Sevilla

3.2 mln euro

17. Nelson Valdez

Rubin K. -> Valencia

3 mln euro

18. Jordi Amat

Espanyol -> Swansea

2.9 mln euro

19. Nolito

Benfica -> Celta

2.6 mln euro

20. Raul Rusescu

Steaua -> Sevilla

2.5 mln euro

21. Jairo

Racing -> Sevilla

22. Joaquín

Malaga -> Fiorentina

2 mln euro

23. Beto

Braga -> Sevilla

2 mln euro

24. Antonio Luna

Sevilla -> Aston Villa

2 mln euro

25. Jérémy Perbet

RAEC Mons -> Villarreal

1.4 mln euro

26. Vitorino Antunes

Pacos Fereira -> Malaga

1.25 mln euro

27. Andreu Fontàs

Barcelona -> Celta

1 mln euro

28. Charles

Almeria -> Celta

1 mln euro

29. Lorenzo Reyes

Huachipato -> Betis

0.9 mln euro

30. Chuli

Huelva -> Betis

0.8 mln euro

2.5 mln euro

Źródło: Transfermarkt.pl stan na 3 lipca 2013

GettyImages

Top 10 transferów La Liga na starcie okienka transferowego


14

ARTYKUŁ

mniej prawdopodobne, a pozostałe to po prostu bzdury z palca wyssane. Flash BlogFCB postanowił prześwietlić sylwetki najpoważniejszych kandydatów do zwycięstwa w programie „I Ty możesz zostać następcą Valdesa” oraz ocenić szanse każdego z nich na prędki meldunek na Camp Nou. Oto rezultaty naszych badań.

FC BARCELONY? W styczniu obecnego roku sportową Katalonią wstrząsnęła informacja o zaskakującej decyzji Victora Valdesa, który zdecydował się nie przedłużać wygasającego w 2014 roku kontraktu z Barceloną. Od tego momentu w tej części Hiszpanii (i nie tylko) trwa casting na ogromną skalę, którego nie powstydziłyby się najbardziej popularne programy telewizyjne typu ‘Idol’, ‘You Can Dance’ czy ‘Mam Talent’. ‘Kto zastąpi Valdesa w bramce Barcy?’ – to chyba najczęściej powtarzane pytanie wśród wszystkich Cules w ostatnim czasie. Media w Hiszpanii, Katalonii i w całej Europie prześcigają się w podawaniu dziesiątek nowych nazwisk europejskiej klasy bramkarzy, którzy w przyszłości mogą być numerem jeden w Barcelonie. Niektóre wydają się bardziej, inne

Narodowość: Belgia Wiek: 21 lat Wzrost: 199cm Klub: Atletico Madryt (wyp. z Chelsea) Występy w reprezentacji: 10 Bilans klubowy w sezonie 2012/13 (występy/ gole stracone/czyste konta): 46/35/24

THIBAUT COURTOIS Flash BlogFCB Lipiec 2013

Kandydat numer 1 to Marc Andre Ter Stegen z Borussii Moenchengladbach. 21-letni Niemiec to kolejny, po Manuelu Neuerze czy Rene Adlerze, z wielkich bramkarskich talentów naszych zachodnich sąsiadów. Wychowanek Borussii Moenchengladbach wskoczył do bramki tamtejszego zespołu w wieku niespełna 19 lat w końcówce sezonu 2010/11, gdy jego drużyna bardzo rozpaczliwie walczyła o utrzymanie w Bundeslidze. Ter Stegen jednak okazał się prawdziwym zbawcą Die Fohlen – w sześciu meczach w których wystąpił, a jednocześnie w ostatnich sześciu pojedynkach sezonu, puścił zaledwie dwa gole, aż czterokrotnie zachowując czyste konto. W pamięci kibiców Borussii z pewnością zapadły w pamięć w starciu ze zdobywającą mistrzostwo Niemiec imienniczką z Dortmundu, które Gladbach wygrało 1:0. Ostatecznie będąca już jedną nogą w 2. Bundeslidze Borussia Moenchengladbach po barażach z VFL Bochum mogła świętować utrzymanie, co było tylko przedsmakiem pozytywnych emocji w kolejnych rozgrywkach.

Narodowość: Niemcy Wiek: 21 lat Wzrost: 190cm Klub: Borussia Moenchengladbach Występy w reprezentacji: 3 Bilans klubowy w sezonie 2012/13 (występy/ gole stracone/czyste konta): 45/63/13

MARC ANDRE TER STEGEN

W nich Ter Stegen jeszcze raz udowodnił swój niepowtarzalny talent, był jednym z najważniejszych ogniw Borussii, która osiągnęła niezwykłe dla siebie czwarte miejsce w ligowej klasyfikacji, a Marc-Andre został wybrany najlepszym bramkarzem rozgrywek w lidze niemieckiej, będąc bezsprzecznie lepszym od Manuela Neuera. Dobra gra młodego Niemca sprawiła, że dostał on swoją szansę w reprezentacji. W niej zagrał trzy mecze, w których jednak aż 12-krotnie musiał wyjmować piłkę z siatki, ale z drugiej strony może się pochwalić obronieniem ‘jedenastki’ wykonywanej przez Leo Messiego w towarzyskim meczu Niemcy – Argentyna w 2012 roku. Marc Andre Ter Stegen to, pomimo bardzo młodego dla bramkarza wieku (21 lat), chłopak już broniący na bardzo wysokim poziomie. Poziom ten może być jednak jeszcze wyższy, dzięki czemu Niemiec stałby się bezsprzecznie najlepszym golkiperem na świecie. Na pewno stać go na to, a stosunkowo niska cena (10-15 milionów euro) sprawia, że młody bramkarz Borussii Moenchengladbach wydaje się być bardzo dobrą (i chyba najbardziej prawdopodobną) opcją do zabezpieczenia katalońskiej bramki po odejściu Victora Valdesa. Głównymi atutami tego niemieckiego zawodnika jest świetna zwinność, bardzo dobry refleks oraz umiejętność wygrywania pojedynków ‘sam na sam’ z napastnikiem. Drugi na naszej liście jest inny niezwykle perspektywiczny bramkarz, a mianowicie Belg ibaut

Narodowość: Hiszpania Wiek: 31 lat Wzrost: 199cm Klub: Liverpool FC Występy w reprezentacji: 28 Bilans klubowy w sezonie 2012/13 (występy/ gole stracone/czyste konta): 39/43/17

JOSE R


Courtois, który w przyszłym sezonie będzie jeszcze bronić barw stołecznego Atletico. Zwycięzcę Trofeo Zamora za sezon 2012/13 piłkarski świat ujrzał w 2010 roku, gdy ten jako 18-latek wskoczył do bramki belgijskiego Genku i okazał się być niesamowitym talentem. Ten fakt błyskawicznie dostrzegli skauci londyńskiej Chelsea, których raport skłonił Romana Abramowicza do zapłacenia Belgom 9 milionów euro i sprowadzenie młodziutkiego ibauta na Stamford Bridge. Co ciekawe, ze względu na bardzo pewną pozycję Petra Cecha w bramce klubu z zachodniego Londynu, Courtois spędził ostatnie dwa sezony (a spędzi też i trzeci) na wypożyczeniu w Atletico Madryt, gdzie błyskawicznie zrobił furorę i po dwóch latach gry na Półwyspie Iberyjskim został wybrany najlepszym bramkarzem w La Liga, oprócz tego będąc jednym z najważniejszych ogniw stołecznej drużyny w zdobyciu Ligi Europejskiej, Superpucharu Europy w sezonie 11/12 czy też w zajęciu przez Atletico trzeciego miejsca w końcowej klasyfikacji Primera Division oraz zwycięstwie w Pucharze Króla w sezonie następnym. Finał tych ostatnich rozgrywek rozegrany w maju na Santiago Bernabeu był prawdziwym popisem Courtoisa, który bronił jak w transie i potrafił zatrzymywać strzały bardzo bliskiej odległości w wykonaniu piłkarzy ‘Królewskich’. Ten występ dziesięciokrotnego reprezentanta Belgii jeszcze długo pozostanie w pamięci hiszpańskich kibiców.

E MANUEL REINA

Największymi atutami zawodnika Atletico jest z pewnością gra na linii bramkowej, w której osiągnął on mistrzowski poziom, a także znakomite warunki fizyczne (199cm) połączone z bardzo dobrze rozwiniętą zwinnością. To wszystko (+ doświadczenie z gry w Hiszpanii) sprawia, że sprowadzenie Courtoisa przez Barcelonę w kontekście sezonu 2014/15 byłoby znakomitym rozwiązaniem. Na przeszkodzie stoi jednak fakt, iż obecnie menedżerem Chelsea jest Jose Mourinho i trudno mieć nadzieję, żeby Portugalczyk pozwolił na sprzedanie belgijskiego bramkarza Barcelonie. Pozostając wśród młodych, gniewnych i utalentowanych, czas na Davida De Geę. Pomimo wciąż niezwykle młodego wieku, golkiper Manchesteru United jest prawdziwą oazą spokoju. Zupełnie nic nie jest w stanie wytrącić go z równowagi, co pokazał, wchodząc w wieku 19 lat do podstawowego składu Atletico Madryt i już w pierwszym swoim meczu ligowym broniąc ‘jedenastkę’ wykonywaną przez zawodnika Realu Saragossa – Marko Babicia. O ile do końca sezonu młody Hiszpan nie zawsze dostawał szansę od Quique Sancheza Floresa, ówczesnego trenera ‘Los Rojiblancos’, to udana końcówka rozgrywek w jego wykonaniu sprawiła, że stał się on pierwszym bramkarzem Atletico w kolejnym sezonie. Tej szansy De Gea zmarnować nie mógł i oczywiście nie zmarnował. Co więcej, 20-latek okazał się bardzo pewnym ogniwem i jednym z czynników, które przesądziły o triumfie

Narodowość: Słowenia Wiek: 29 lat Wzrost: 193cm Klub: Inter Mediolan Występy w reprezentacji: 63 Bilans klubowy w sezonie 2012/13 (występy/ gole/ stracone/ czyste konta): 48/70/13

Atletico w Lidze Europejskiej oraz Superpucharze Europy. Tak błyskawiczne sukcesy De Gei musiały ściągnąć uwagę wszystkich największych klubów europejskich, wśród których najskuteczniejszy okazał się Manchester United z Sir Alexem Fergusonem na czele. Wychowanek Atletico po ledwie półtora roku gry w seniorskim futbolu został latem 2011 roku pierwszym bramkarzem ‘Czerwonych Diabłów’. De Gea to bramkarz, który oprócz niezwykłego wewnętrznego spokoju charakteryzuje się także niesamowitym zasięgiem (jest w stanie ‘wyciągać’ piłki uderzanie z chirurgiczną precyzją). Faktem jest, że jeszcze musi się poprawić w takich elementach, jak gra na przedpolu czy łapanie piłki po strzałach rywali, ale wciąż ma na to czas, jako że 22 lata to wciąż bardzo młody wiek dla bramkarza. Sprowadzenie byłego gracza Atletico na Camp Nou może się jednak okazać niewykonalne, jako że trudno się spodziewać, żeby Manchester United zrezygnował z tak utalentowanego zawodnika. Kolejny bramkarz, który może być następcą Victora Valdesa w Barcelonie, to Jose Manuel Reina. Wielu kibiców Barcelony (szczególnie tych młodszych) może nie zdawać sobie sprawy, że ten piłkarz Liverpoolu jest wychowankiem Blaugrany, który w latach 2000-02 w barwach klubu z Camp Nou zdążył rozegrać 30 meczów w pierwszej drużynie. Jednakże dopiero po transferze do Villarreal talent popularnego ‘Pepe’ rozwinął się na dobre, co po trzech latach pozwoliło mu zastąpić w Liverpoolu, legendarnego w tym klubie Polaka, Jerzego Dudka.

Narodowość: Hiszpania Wiek: 22 lat Wzrost: 190cm Klub: Manchester United Występy w reprezentacji: 0 Bilans klubowy w sezonie 2012/13 (występy/ gole stracone/czyste konta): 24/26/8

SAMIR HANDANOVIC Jaki bramkarz pasuje do Barcelony?

DAVID DE GEA


16

ARTYKUŁ

Na Anfield Jose stał się na długie lata ważną częścią ekipy ‘e Reds’, a na swoim koncie ma już niespełna 300 występów w barwach klubu z Merseyside, z którym zdobył Puchar Anglii, Puchar Ligi Angielskiej, Superpuchar Europy, Tarczę Wspólnoty, a także zameldował się w finale Ligi Mistrzów w 2007 roku, gdzie lepszy od Liverpoolu okazał się włoski Milan. Obecnie Reina stał się także wicekapitanem drużyny, zastępując w roli kapitana Stevena Gerrarda, gdy tego nie ma na placu gry. Z kolei w reprezentacji ‘La Roja’ Hiszpan od wielu lat jest etatowym zmiennikiem Ikera Casillasa i może się już pochwalić w swoim dorobku tytułem mistrza świata, a także dwukrotnym zwycięstwem w mistrzostwach Europy. Pomimo tak mocnej pozycji Reiny w mieście Beatlesów, nie da się ukryć, że Jose Manuela ciężko nazwać bardzo pewnym bramkarzem. W każdym sezonie bowiem zdarza się mu kilka spektakularnych wpadek, wynikających głównie z braku koncentracji hiszpańskiego bramkarza. To wszystko Pepe jest jednak w stanie nadrobić znakomitymi interwencjami na linii, czy też broniąc wykonywane przez rywali rzuty karne, w czym jest niezwykle skuteczny, ale mimo wszystko wydaje się, że sprowadzony za rok Reina pełniłby w Barcelonie raczej rolę nauczyciela dla młodego utalentowanego golkipera, aniżeli etatowego pierwszego bramkarza Dumy Katalonii na kilka najbliższych lat. Powód jest prosty – Hiszpan lada dzień będzie miał na swoim karku 31 ‘wiosen’. Narodowość: Hiszpania Wiek: 26 lat Wzrost: 190cm Klub: Valencia CF Występy w reprezentacji: 0 Bilans klubowy w sezonie 2012/13 (występy/ gole stracone/czyste konta): 24/26/8

Innym doświadczonym golkiperem, którego nazwisko coraz częściej pojawia się w kontekście transferu na Camp Nou, jest Słoweniec Samir Handanovic. Jest to bramkarz o tyle niezwykle solidny i efektywny, co do niedawna zupełnie niedoceniany. Od wielu lat obecny piłkarz Interu Mediolan przebywa na Półwyspie Apenińskim, gdzie w wieku 20 lat został sprowadzony przez Udinese. W Serie A jego kariera nabrała rozpędu w 2007 roku, gdy wywalczył sobie miejsce w podstawowym składzie drużyny ze Stadio Friuli. Sezon w sezon znajdował się w czołówce golkiperów ligi włoskiej, ale jakoś nie miał szczęścia do działaczy najlepszych klubów Europy, którzy latem 2012 roku konsekwentnie go omijali. Od tamtej pory reprezentant Słowenii występuje na San Siro w niebiesko-czarnym trykocie Interu Mediolan. Handanovic to zawodnik niezwykle solidny i skuteczny. Ciężko znaleźć na Youtube filmik z jakimś jego kompromitującym błędem, a znacznie łatwiej doszukać się takowego z obronionym przez niego rzutem karnym. W tym elemencie Słoweniec jest jednym z najlepszych fachowców na świecie, w 2011 roku ustanawiając rekord Serie A z sześcioma obronionymi ‘jedenastkami’ w sezonie. Wszystko byłoby idealnie, gdyby były gracz Udinese był te 3-4 lata młodszy, bowiem wtedy stałby się bezsprzecznie opcją na wiele lat, a za rok, gdy skończy on 29 lat, trudno się tego po nim spodziewać. A i Inter wcale nie jest skory do sprzedaży swojego podstawowego bram karza…

Najbardziej absurdalną kandydaturą na nowego podstawowego bramkarza Barcelony jest z pewnością ta Vicente Guaity. Nie mamy nic do zawodnika Valencii, ale trudno znaleźć jakikolwiek czynnik, który skłoniłby nas do stwierdzenia, że jest to piłkarz, który mógłby udanie zastąpić Valdesa. Guaita ma już 26 lat i od kilku lat nie jest w stanie wywalczyć sobie pewnego miejsca w bramce ‘Nietoperzy’, jako że jest po prostu niezłym ligowym golkiperem i nic ponadto. Ani nie ustrzega się prostych błędów, ani nie jest żadnym mistrzem w grze nogami, ani też nie jest już żadnym utalentowanym młodzieniaszkiem - ot taki przyzwoity ligowy bramkarz. Nie da się ukryć, że Guaita nie powinien być specjalnie drogim rozwiązaniem dla działaczy Dumy Katalonii, ale też jego umiejętności wystarczają co najwyżej do tego, aby na Camp Nou być ledwie rezerwowym. Choć z drugiej strony można dość złośliwie stwierdzić, że awans z ławki Valencii na ławkę Barcelony, to jednak jest jakiś awans. Na koniec dla polskich fanów mamy także rodzimą kandydaturę, choć ciężko powiedzieć, żeby ona była ‘z księżyca wzięta’, bowiem nazwisko Wojciecha Szczęsnego także zdążyło się już przewinąć w katalońskich mediach. Choć w naszym kraju bramkarz londyńskiego Arsenalu ma swoich antyfanów (jak zresztą każdy, kto odniósł sukces i jest Polakiem), to trzeba sobie szczerze przyznać, że Szczęsny z końcówki ostatniego sezonu czy też z pierwszych tygodni gry w pierwszej drużynie ‘Kanonierów’ to jest golkiper, który poradziłby sobie w każdej drużynie w Europie.

Narodowość: Polska Wiek: 23 lat Wzrost: 198cm Klub: Arsenal Londyn Występy w reprezentacji: 13 Bilans klubowy w sezonie 2012/13 (występy/ gole stracone/czyste konta): 33/35/12

VICENTE GUAITA Flash BlogFCB Lipiec 2013

WOJCIECH SZCZESNY


Reprezentant Polski swoją grą bardzo przypomina wyżej wymienionego Belga, ibauta Courtois. Polak ma bardzo dobre warunki fizyczne (198 cm wzrostu), a przy tym jest bramkarzem niezwykle zwinnym oraz pewnym w swoich interwencjach na linii. Choć w Arsenalu zdarzają mu się błędy w grze na przedpolu, to trzeba zauważyć, że w Hiszpanii intensywność i poziom trudności w tym elemencie jest zdecydowanie niższy niż na Wyspach Brytyjskich, wobec czego prawdziwym problemem Szczęsnego pozostaje nierówna forma (tak fizyczna, jak i sportowa) w ostatnim okresie związana z jego kłopotami zdrowotnymi. To wszystko jest jednak z pewnością do wyeliminowania, a wtedy Polak mógłby spokojnie być numerem jeden w stolicy Katalonii na długie lata. Jego cena nie powinna być specjalnie wygórowana.

jednocześnie mentorem młodego utalentowanego gracza, a także rezerwowym, który w każdej chwili mógłby odciążyć ‘młodziana’ z wielkiej odpowiedzialności, jaką jest bronienie bramki FC Barcelony. Obecność Pinto byłaby uzasadniona tylko w przypadku zatrudnienia przez Barcelonę wybitnej i kosztownej gwiazdy futbolu na tej pozycji, co w chwili obecnej wydaje się scenariuszem zupełnie nierealnym. Wobec tego wszystko wskazuje na konieczność zatrudnienia dwóch nowych bramkarzy przed nowym sezonem, z których jeden byłby nieoszlifowanym (albo ‘nie do końca oszlifowanym’) diamentem, który będzie w stanie strzec przez wiele lat barcelońskiej ‘świątyni’, a drugi doświadczonym klasowym mentorem, który byłby

Podsumowując, w kontekście przyszłego sezonu Barcelonie potrzebnych jest dwóch bramkarzy. Wraz z odejściem Victora Valdesa, niekwestionowanego numeru 1 między słupkami katalońskiej bramki, kończy się także era Jose Pinto, który nie jest wystarczająco klasowym bramkarzem, aby być

Jaki bramkarz pasuje do Barcelony?

w każdej chwili gotowy do zastąpienia młodszego kolegi, gdyby ten potrzebował psychicznego odpoczynku. Kimś takim z pewnością mógłby być Pepe Reina. Courtois, Ter Stegen czy Szczęsny na pewno czuliby się pewniej, wiedząc, że mogą liczyć na wsparcie i pomoc tak doświadczonego zawodnika. To wszystko jednak jest teoria, decyzje podejmą działacze Barcelony, a my tak naprawdę możemy tylko żałować, że w La Masii próżno obecnie szukać talentu na miarę Victora Valdesa…


18

FELIETON

Czy Barcelona zmarnowała

TALENT Sancheza? Jeżeli wśród naszych Czytelników są ludzie interesujący się Serie A, to na pewno pamiętają Alexisa Sancheza przed transferem do Barcy. Grający bardzo ładną piłkę Chilijczyk, wolał się zadryblować na śmierć, zamiast podać koledze. Robił co tylko chciał na boisku i nie był w tym w ogóle skuteczny. W sezonie 2009/10 zdobył tylko pięć bramek i został oblany kilkoma wiadrami pomyj. Na razie to w ogóle nie wygląda na opis piłkarza, który w przyszłości miał wylądować w kolorach Blaugrana. Prawda? Wiele zmieniło się po 2010 roku. Trenerem Udinese został Francesco Guidolin. Przed jego przybyciem Alexis grał na skrzydle, ale nie spisywał się za dobrze. Wtedy ktoś z klubu zobaczył jak wygląda atak w reprezentacji Chile i rzekł – Hej! Spróbujmy postawić go na środku. Zobaczymy co się stanie! I wtedy BOOOM! Ukazał się światu świetny piłkarz. Sanchez stał się wtedy kimś w rodzaju wolnego rozgrywającego, który spaceruje sobie swobodnie po szerokości boiska i obsługuje innych. A do tego nie rzadko sam strzelał. Alexis dojrzał tak piłkarsko jak i psychicznie. Można powiedzieć, że zwyczajnie poszedł po rozum do głowy. W Europie zostało to zauważone natychmiast i swoje oferty zimą złożyły takie kluby jak Chelsea, Inter czy Manchester United. Właściciel Udinese – Giampaolo Pozzo – odrzucał je bez cienia wątpliwości. Mówił, że cena tego piłkarza będzie tylko rosła. Porównywał nawet w mediach Alexisa do Messiego! Pozzo miał rację co do ceny. Ta niesamowicie rosła. Alexis miał fenomenalną rundę wiosenną i  w  letnim okienku transferowym po prostu musiał odejść. Zgłosiły się między innymi dwa Manchestery, rzucając grubo ponad 30 milionów. Piłkarz zdecydował się jednak na FC Barcelonę. Reakcja przeciętnego kibica mogła być tylko jedna – Staaaaary! Sanchez i Messi w jednym zespole? Będzie zabawa! Alexis w pierwszym sezonie zdobył 15 bramek. Ważne jest jednak to w jaki sposób je zdobywał. Właściwie każdy jego gol był strzelany z gry, która odbiegała od klasycznej tiki-taki. To było w Sanchezie na początku niesamowite. Kiedy oglądałem mecz Barcy, analizując każdy ruch jakbym oglądał partię szachów, właściwie już w większości przypadków bezproblemowo zgadywałem co teraz zrobi piłkarz. Sanchez dostawał piłkę i zapewne mówił pod nosem – Vamos! I wtedy się zaczynało.

Flash BlogFCB Lipiec 2013

Jednak niektórzy kibice winili go o to, że nie pasuje do naszego stylu, że mimo dobrego podania i szybkiej gry pozostało w nim coś z  dawnego szaleństwa. Ale to nie było wcale nic złego! Zauważmy, że bramki jakie zdobywał grając we Włoszech, były bardzo podobne. Równie chaotyczne. Sanchez to jednak piłkarz, który używa na boisku głównie instynktu. Kiedy szykowałem się do napisania tego tekstu rozmawiałem z przyjacielem o Alexisie. Zaskoczyło mnie jego stwierdzenie – Wszystko co on robi to podawanie do tyłu. Do obrońców lub pomocników. Od razu zarzekłem się, że to nieprawda, podając jako argument fakt, że przychodząc do Barcy wrócił na skrzydło. Szarżujący tam piłkarz jest często ograniczony dobrą defensywą i jedynym sposobem na kontynuowanie akcji jest cofnięcie piłki. Kiedy futbolówkę ma Xavi, Iniesta czy Messi od razu włącza im się w oczach labirynt kątów i możliwych miejsc, w które mogą pobiec partnerzy. Kiedy piłkę dostaje Dani Alves, widzi zagrania na dobieg i możliwe dośrodkowania. Alexis natomiast widzi swój cel. Swoje zadanie. I on musi je wykonać. Jeżeli nie jest w stanie wciska RESET – podaje do tyłu. Ale kiedy mu się uda, to wychodzi z tego naprawdę widowiskowa akcja. Uważam, że Sanchez i Messi powinni zamienić się miejscami na boisku. Serio. Wiem, że do tego nigdy nie dojdzie, bo Alexis miał pecha trafić do zespołu, w którym na optymalnej dla niego pozycji gra już najlepszy piłkarz świata. To wygenerowało niemały problem. Sanchez musiał stać się kimś innym na boisku. I tu jest właśnie ten pies pogrzebany. Rozkazano mu myśleć. Budować akcję tak, jak robi to Barca. To nie jest dla niego naturalne, nie został wychowany pod ten styl gry. Instynkt był jego bronią, a teraz go Chilijczyk został rozbrojony. W swoim debiutanckim sezonie Alexis narobił wszystkim apetytu na następne występy w jego wykonaniu. Może nie grał znakomicie, ale jak na pierwszy sezon wystarczająco dobrze. Niestety, w drugim roku coś już poszło nie tak. Mimo że pracował dzielnie na obu końcach boiska i co jakiś czas przyspieszał akcję, nie mógł się wstrzelić w bramkę i jego gra przynosiła więcej rozczarowania. Wielu z Was pamięta z pewnością Samuela Eto’o z jego ostatniego sezonu. Ileż ten piłkarz miał akcji stuprocentowych! Zdarzyło się, że Eto’o zawalał na całej linii. Nie powiecie mi, że nie. Nie był jednak obiektem aż tak surowej krytyki. Wciąż nie ma i już chyba nikt nigdy tego nie odkopie, co akurat jest dobre. Podobnie


Getty Images

Czy Barcelona zmarnowała talent Sancheza?


20

FELIETON

sprawa ma się z Messim. On też czasem zawala. Wiem, że igram z ogniem, ale takie są fakty. Znam Waszą odpowiedź: – Ale Eto’o i Messi zdobyli wiele ważnych bramek dla klubu. Nie w tym rzecz. Każdy z nich marnował setki. Ale tylko Alexis jest kojarzony jako ten pudłujący. Moim zdaniem to bardzo niesprawiedliwe. Zobaczmy na kilka statystyk. W pierwszym sezonie Sanchez miał 15 bramek przy 60 oddanych strzałach. Dla porównania Messi zdobył 55 goli po ponad dwustu strzałach. Spójrzmy teraz na jakieś realne porównanie. Pedro 7 goli i 47 strzałów. Skuteczność na poziomie około 14%. Skuteczność Alexisa to jakieś 18%. Czy ktoś uważa, że Pedro podnosi poziom gry w zespole? Czy ktoś uważa, że powinien się z Barcą rozstać? Bo ja tak! Oddałbym go bardzo chętnie, a jeżeli wybór byłby pomiędzy Alexisem, Pedro i Villą bez cienia wątpliwości pożegnałbym się z panem w środku. Wiem, wiem. Też strzelał ważne gole dla zespołu. Ale rozliczajmy ludzi z obecnej formy. Skoro są pretensje do Sancheza za ostatni sezon, mimo że pierwszy był niezły, to powinny być też do Pedro. Kiedy Alexis dołączył do naszego zespołu nie sądziłem, że jego zadaniem będzie zdobywanie jak największej ilości bramek. Dlaczego? Otóż to nie jest środkowy napastnik. Ludzie często

oceniają go jako typowego napastnika bo prze do przodu jak szalony, ale bardzo przypomina on rozgrywającego z szerokim zakresem zadań ofensywnych. To teraz ważne pytanie: - Po co do cholery kupujemy rozgrywającego, jak mamy ich już dziesięć tuzinów? Jeszcze ważniejsze w  tym momencie pytanie: Czego tak naprawdę powinniśmy oczekiwać od Alexisa Sancheza, by powiedzieć, że gra na poziomie właściwym dla klubu? Co ma ten chłopak zrobić, aby fani byli zadowoleni? Najlepiej w karierze spisywał się na pozycji rozgrywającego, więc dlaczego go przeniesiono? On właściwie odgrywa teraz całkiem inną rolę niż w Udinese. Wymagamy od niego strzelania bramek, a dlaczego nie świetnych asyst? Przecież Iniesta też w tym sezonie był zmuszony rozegrać kilka spotkań na lewym skrzydle. I co? Nie były to z pewnością najlepsze występy Hiszpana. Ale trzeba też spojrzeć na to z  innej strony. Gdy go sprowadzano, na pewno w klubie wiedzieli kim jest i czego tu będzie

się od niego oczekiwało, a mimo to podjęto ryzyko. Dlaczego? Sięgnąłem szybko pamięcią na transfery Barcy z ostatnich kilku lat. To trochę szokujące, ale wielu piłkarzy sprowadzanych za duże kwoty próbowano po prostu przenieść w inne miejsce boiska. Być może to jest jeden z powodów, dla których nasza polityka transferowa nie wypala. Ważna w tym przypadku jest również rola pomocników, którzy przecież w Barcelonie są chyba proszeni o strzelanie małej ilości goli. Większość ich bramek to jest coś „ekstra” do meczu. Barca powinna spróbować rozwiązania z  Sanchezem grającym tak, jak w Udinese. Jako rozgrywający, ale zapędzający się chętniej w ofensywie, a nie tylko podający. Najbardziej optymalnie byłoby, gdyby miał przed sobą Messiego. Skoro nie mogą grać we dwóch na jednej pozycji, to niech się jakoś pogodzą. Uwielbiam Busquetsa. Najlepszy piłkarz na świecie na swojej pozycji i 1 z 10 najlepszych niezależnie od pozycji. Ale to trochę boli jak on rzadko patrzy w kierunku bramki. Nie tylko on. Trio Iniesta, Xavi i Busquets oddaje średnio… 2.6 strzałów na mecz! To po prostu niesamowite. Ale problem ze strzałami ma cała Barcelona. Messi naprawdę uderza rzadko na bramkę, patrząc na to ile łącznie zdobywa goli.

Getty Images

Flash BlogFCB Lipiec 2013


Getty Images

Kiedy Alexis dołączył do naszego zespołu nie sądziłem, że jego zadaniem będzie zdobywanie jak największej ilości bramek. Dlaczego? Otóż to nie jest środkowy napastnik.

Porównajmy pomocników od nas, z tych od innych zespołów. Znacie Pedro Leona z Getafe? Były piłkarz Realu Madryt oddaje więcej strzałów niż Busquets, Xavi i Iniesta. Juan Mata oddaje około 80% strzałów tego trio, a David Silva 70%. Mata czy Silva to nie są egoistycznie grający piłkarze. Są przede wszystkim rozgrywającymi. A jednak są w stanie oddać więcej strzałów, niż cała katalońska linia pomocy, która uchodzi za jedną z najlepszych na świecie. Sądzę jednak, że nawet jak linia pomocy zacznie więcej strzelać i Barcelona postawi na Alexisa we właściwym miejscu, to ludzie nadal będą chcieli jego odejścia. Musiałby zrobić naprawdę coś ekstra. Coś, co zostało by zapamiętane. Boję się jednak, że Sanchez odejdzie, na przykład do Juventusu. Tam dostanie rolę rozgrywającego i znów będzie postrzegany jako piłkarz absolutnie światowej klasy. A wtedy każdy będzie się zastanawiał: Jak Barcelona pozwoliła mu odejść? Nie należę do największych fanów Alexisa, ale uważam, że należy spojrzeć na tę sytuację nieco inaczej. Nie należy obwiniać zawsze zawodnika. Oczywiście to jest fakt – Alexis obniżył loty. Ale spróbujmy zrozumieć, że on też przecież wkłada w swoją pracę całe serce. Całe życie. Dlaczego piłkarz z takim talentem wciąż nie osiągnął w Barcy sukcesu? Mogę tylko spekulować, ale wydaje mi się, że on nie ma ochoty odchodzić. Walka z instynktem to chyba jednak zbyt dużo, nawet jak dla niego. Nawet dla TAK utalentowanego Sancheza. Mam tylko nadzieję, że nasz klub nigdy nie będzie kojarzony ze zmarnowaniem jego talentu.

Oktawian Jurkiewicz oktawian.jurkiewicz@blogfcb.com

Czy Barcelona zmarnowała talent Sancheza?


22

ARTYKUŁ

Czy Barcelona cierpi na

MESSIDEPENDENCIE? Paweł Szczudło pawel.szczudlo@blogfcb.com

Pytanie, które postanowiłem na które usilnie poszukiwałem odpowiedzi zapewne jest zmorą wszystkich Cule. Z  jednej strony jesteśmy dumni i niezwykle szczęśliwi z faktu posiadania w naszej drużynie najlepszego piłkarza świata z drugiej strony dostrzegamy w  tym wielkim szczęściu problem, który może być przyczyną negatywnych efektów. Zależność od formy, dyspozycji jednego piłkarza jest niewątpliwie elementem, którego się obawiamy. Drużyna piłkarska składająca się z 11 graczy powinna dysponować wieloma atutami umiejętnie ulokowanymi w umiejętnościach wielu zawodników. Gdy cała ofensywa budowana jest na barkach jednego gracza, przeciwnicy mają istotnie łatwiejsze zadanie, aby zatrzymać taką drużynę. Czy Barcelona ma ten problem? Czy drużyna strzelająca 115 goli w rzeczywistości nie jest wiele warta bez jednego piłkarza? Czy Messi jest jedynym istotnym ofensywnym atutem drużyny?

Barca bez Leo 81 bramek 52%

Gole Messiego 60 bramek 38%

Aby spróbować odpowiedzieć na to pytanie w  sposób obiektywny i  fachowy udałem się, jak to zwykle mają w  zwyczaju Polacy, do procentów. Obejrzałem wszystkie bramki zdobyte przez Barcelone w każdych rozgrywkach, w których brała udział, wielokrotnie analizując wpływ Messiego na akcje bramkową i szcując wkład jaki był jego udziałem. Na początek ogólna statystyka bramek Barcelony i udział w nich goli Leo oraz asyst Argentyńczyka. Pytanie na jakie odpowiada poniższy wykres brzmi – Ile bramek zdobyłaby Barcelona, gdyby na boisku nie było Messiego. Barca zdobyła 157 goli we wszystkich rozgrywkach, aż 76 z nich było zdobytych po uderzeniu Messiego lub po jego asyście. 48% goli jednej z najlepszych drużyn świata padło dzięki geniuszowi jednego piłkarza. Dużo, na wnioski stanowczo za wcześnie w zasadzie się dopiero rozgrzewamy. Teoretycznie bramka niezależnie czy trafisz ją z przewrotni z połowy czy uderzysz z metra jest zawsze na tablicy wyników tak samo liczona. Co więcej praktycznie też tak jest. Tylko na treningach czasami prowadzone są gierki, gdzie gol z główki liczy się za dwa. Rywale Barcelony mają szczęście, że gole zdobyte po rajdzie Messiego, w którym mija 2 lub więcej rywali nie są liczone za 3, gdyż wtedy Messi mógłby zapewne 100 bramek strzelić w pół sezonu. Abyśmy otrzymali jaśniejszy obraz tego w jaki sposób Messi strzelał gole podzieliłem je na następujące kategorie.

Flash BlogFCB Lipiec 2013

Asysty Messiego 16 asyst 10% 1) 100% udziału w bramce, Messi samodzielnie stwarza sobie sytuacje bramkową, gol zdobyty dzięki geniuszowi Argentyńczyka – przykład – Gol z Bilbao na San Mames, gdzie dryblingiem mija 3 obrońców rywala, po przemyśleniu wliczyłem także WOLNE które zostały wykorzystane dzięki indywidualnym umiejętnością Leo 2) Gole zdobyte z dogodnej pozycji, po otwierającym podaniu, akcji drużynowej, przykład – gol Messiego w pierwszym meczu z PSG, gdzie otrzymał otwierające podanie od Daniego Alvesa 3) Bramka z karnego 4) Bramka zdobyta z  200% okazji, dołożenie nogi, głowy – przykład – gol ze Spartakiem po świetnym dryblingu Tello, gol z Cordobą po strzale na pustą bramkę

157

bramek FC Barcelony w ubiegłym sezonie


Getty Images Oto wykres, który otrzymałem po dokładnej ale jednak subiektywnej analizie bramek Barcelony. Oczywistym jest, że zapewne, gdybyście to Wy selekcjonowali te gole, procenty mogłyby nieznacznie się różnić, gdyż niektóre bramki można zinterpretować w sposób indywidualny. Oto wyniki – 50 goli Messiegopodzielone według powyższych założeń : Gdyby Messi był jedynie bardzo dobrym piłkarzem należałoby odjąć od jego dorobku 14 goli czyli 23% trafień, jest to czynnik, który może martwić kibiców Barcy. Z drugiej strony największy

udział w bramkach Messiego stanowią gole strzelone po otwierającym podaniu. Pokazuje to, że gra ofensywna Barcelony w  dużej mierze jest skoncentrowana i  celowo ukierunkowana na Messiego. Kluczowa jest celowość, nie przypadek lub szczęście, które jest element rajdów i goli zdobytych w pojedynkę na których klub nie może bazować. Myślę, że Barcelona w dużej mierze swoją ofensywe ukierunkowuje na Messiego, powyższe wyniki są dla mnie uspakajające, gdyż dużą część goli Messiego padlo dzięki pracy drużyny, a  nie indywidualnemu kunsztowi Argentyńczyka.

Z karnych 6 bramek 8%

Po otwierającym podaniu 24 bramki 42%

Wykorzystane 100% sytuacje 16 bramek 27%

Indywidualny popis 14 bramek 23%

Czy Barcelona cierpi na Messidependencię?


24

ARTYKUŁ

Jak zwykle, Bóg jeden

??

Czasem naprawdę ciężko nadążyć za marzeniami i planami zarządu klubu i ocenić, ile pozycji ma szanse na powodzenie. Ostatnio w obieg weszły plotki o Thiago Silvie, przewinął się gdzieś Juan Mata, czasem też David Luiz, a co będzie z Thiago Alcantarą - ma okazać się już niedługo. Inni zmieniają zdanie jak kobiety, a jeszcze inni sami nie wiedzą, gdzie wkrótce zawędrują. Zbliża się okienko transferowe, dlatego jest to zaledwie początek sprowadzania nowych graczy i żegnania obecnych, mimo to już można się dowiedzieć o wstępnych planach i ambicjach władz Blaugrany.

Getty Images

Getty Images

To normalne, że klub chce mieć kilka opcji i pole manewru, pierwszorzędne i poboczne plany. Z drugiej strony dla Tito najistotniejsze jest, by sprowadzić obecnego zawodnika PSG za wszelką, wszelką cenę. Cóż, bez wątpienia to niezły pomysł, ale Tito nie ukrywa, że tylko co do niego jest przekonany i prawdopodobnie byłby skłonny wydać sporo, by go posiąść. Tymczasem, gdyby transakcja kupienia Brazylijczyka okazała się skomplikowana, możnaby było sięgnąć po równie dobrych, łatwiej dostępnych stoperów. Vilanova jednak pewnie kręciłby na to nosem, nawet jeżeli koszt ściągnięcia Silvy byłby naprawdę duży. A przecież tacy zawodnicy, jak na przykład David Luiz, z pewnością radziliby sobie w barcelońskiej defensyfie. Gracz Chelsea zaznaczał w końcu tyle razy, że chętnie przeniósłby się do Katalonii. Pasowałby do drużyny, bo posiada umiejętności, które wypełniłyby luki w obronie Barcy i dlatego uważam, że nie będzie tragedii, jeżeli priorytet Vilanovy okaże się nieosiągalny.

nić drużynę, ale czy za wszelką cenę? Warto być gotowym, by zaryzykować, bo wiadomo, że Barcelona nie sporządzi listy zawodników do ewentualnego kupienia, którzy nie będą dla ekipy wystarczająco silni.

Tylko, czy Mister zgodziłby się ze mną? Jak najbardziej należy być zdecydowanym i robić wszystko, co w naszej mocy, by wzmoc-

Flash BlogFCB Lipiec 2013

Z ekipy Blaugrany natomiast najbardziej chciany zawodnik to Thiago. Strasznie niecierpliwy jest Manchester United. Na początku zdawało się, że to jedynie plotki, zwykły „research” mistrzów Anglii, ale teraz można zauważyć, że faktycznie, Alcantara zachwycił czerwoną część Manchesteru, który widzi go w swoich szeregach. Zainteresowani podobno doszli już do porozumienia w sprawie kontraktu, a angielskie media głoszą wszem i wobec, że do transferu dojdzie - i jak tu nie wierzyć? Odnoszę także wrażenie, że Cules nie będą za bardzo tęsknić za Thiago, więc bez wględu na to, na czym stoi sprawa jego przeprowadzki do Manchesteru, może być to całkiem dobry transfer, zarówno dla Barcy, jak i samego zawodnika. Co ciekawe, Mundo Deportivo zaznaczyło ostatnio, że z United rozstać się ma Wanye Rooney, od razu więc zaczęto łączyć go z Barceloną, między innymi dla-


wie, jak to BĘDZIE

Getty Images

Getty Images

Getty Images

tego, że byłaby to swego rodzaju wymiana. Jest to jednak ten typ transferu, którego powodzenie czarno widzą kibice obu drużyn, bo nawet dziennikarze podkreślają, że to na razie tylko pogłoski, a mówi się o nim tylko po to, żeby mówić.

Na temat „El Guaje” z kolei mówi się ostatnio tak, że nie da się zrozumieć, co na chwilę obecną klub planuje z nim zrobić. Prawda jest taka, że Villa ma już swoje lata, a po kontuzji z Klubowych Mistrzostw Świata gra mu się czasem lepiej, czasem gorzej. Co więcej, wspominał kilkakrotnie, że chciałby jeszcze zmienić otoczenie, zanim zakończy karierę, więc jeżeli zdecyduje odejść, możemy być smutni, ale nie zaskoczeni. Czasem głos zabierają członkowie zarządu i opowiadają, że David nie określił się co do swoich planów, dlatego zarząd wstrzymuje się z decyzją. Za parę

dni natomiast podliczają oni pieniądze, które Barcelona zarobi na jego sprzedaży, by móc wydać je na obrońcę z górnej półki. Można się pogubić, czy jest chciany w Katalonii, bo nie wiele tu ładu i składu. Jest to po prostu dowód na to, że jeśli nie wiadomo, o co chodzi, to wiadomo, o co chodzi. Klub przecież wydał ostatnio okrągłe 50 milionów euro, by sprowadzić Neymara.

Co innego w sprawie zmiany klubu powiedziałby Victor Valdes. Bramkarz zmienił decyzję co do przenosin, bo okazało się, że nie jest wybitnie rozchwytywany na europejskim rynku. Obecnie więc obstaje przy tym, że dalej chce reprezentować barwy Dumy Katalonii. To fajnie, bo nie jest już konieczne szukanie nowego bramkarza. Wydaje mi się jednak, że te jego chęci opierają się bardziej na tym, że nic innego nie pozostaje mu do powiedzenia, bo przecież ogłaszając, że odejdzie, jeszcze nie wiedział, ile klubów złoży mu ofertę. Nie chcę mimo to z góry oczerniać Victora, bo może rzeczywiście uznał, że pozostanie będzie lepszym rozwiązaniem, a może już na początku wiedział, że zostanie, jeśli nie otrzyma ciekawych ofert. Niepotrzebnie jednak kombinował jakiś czas temu w sprawach finansowych, ponieważ zostanie po tym nieco niesmaku.

Jak zwykle Bóg jeden wie, jak to będzie

Oczywiście, istnieją także mniej popularne i lubiane przez dziennikarzy „zakupy”, na przykład ten, iż z Barceloną pożegnał się Andreu Fontas. Nie znamy także przyszłości zawodników wypożyczonych, między innymi Ibrahima Affelaya czy Isaaka Cuenki. Te najciekawsze roszady jednak trzeba śledzić na bieżąco, bo w czasie okienka transferowego łatwo stracić orientację, priorytety lubią się zmieniać oraz nie wierzyć zbytnio dziennikarzom.

Mary Kowalik mary.kowalik@blogfcb.com


26

WYWIAD

weszlo.com

Wywiad z Krzysztofem Stanowskim Adam Wielgosiński adam.wielgosinski@blogfcb.com

Barca powinna zmienić ten system i przestać aż tak klepać tą piłką?  Zmieniać nie ma co, bo ten system sprawił, że wygrała tyle, ile nie wygrała w  historii klubowej piłki żadna inna drużyna. Natomiast czasami trzeba mieć przygotowany “wariant B”.  Jose Mourinho na swojej powitalnej konferencji w Londynie powiedział, że zakończył erę Barcelony. Można mówić tu o  końcu ery? Czy my w  ogóle byliśmy świadkami ery Barcelony? 

Za nami kolejny sezon. Barcelona wygrała tylko, czy aż mistrzostwo? 

Czy według Pana Vilanova nie zasługuje na bycie trenerem Barcelony? 

Patrząc na skład tej drużyny to tylko mistrzostwo, natomiast wiadomo, że od mistrzostwa wszystko się zaczyna. Myślę, że paradoksalnie jest to najważniejsze trofeum, od którego wszystko się zaczyna i jeśli się nie zdobywa mistrzostwa, to nawet sezon z wygraniem Ligi Mistrzów jest jakiś niepełny. Na pewno ambiwalentne odczucia mogą mieć kibice tej drużyny, ale nie było tak źle, jak wiele osób twierdzi. 

Nie chciałbym takich zdecydowanych osądów stawiać, ponieważ nie znam Vilanovy, nie rozmawiałem z nim. Bardzo łatwo ocenia się ludzi zza telewizora, ale tak naprawdę to co my wiemy, co się dzieje w Barcelonie? Nic nie wiemy. Wszystkie kluczowe sprawy są albo przed nami ukrywane, albo podawane są w takiej formie, w jakiej mielibyśmy w je wierzyć. Jestem ostatnią osobą, która będzie oceniała kogoś, kto pracuje cztery tysiące kilometrów dalej. 

Jeśli miałby Pan wskazać winowajcę porażek Pucharze Króla i Lidze Mistrzów, to kto by nim był? 

Gdy Guardiola był trenerem, ciężko było Realowi wygrać z  Barceloną. W  zeszłym sezonie Barcelona wygrała tylko raz. Możemy mówić o  narodzinach kompleksu wobec Królewskich? 

Myślę, że bardzo zaszkodziło im to, że ta drużyna grała bardzo długo bez trenera i wtedy widać było, że wszystko zaczęło się rozchodzić w momencie, gdy pojawiły się kłopoty z kontuzjami, przede wszystkim z kontuzją Messiego. Przez to ta drużyna była bardzo rozregulowana i brakowało tam, moim zdaniem, ręki trenera. Nie widzę, by przy Tito Vilanovie którykolwiek z piłkarzy by się rozwijał, tak jak miało to miejsce za Guardioli. Wydaje mi się, że wszyscy piłkarze robią albo jakieś małe kroczki w tył, albo bardzo duże kroki w tył. Nie ma nikogo - poza samym Messim, którego wyłączam z grona typowych piłkarzy - kto by szedł do przodu. Generalnie ten cały regres w tym sezonie u każdego z zawodników był bardzo widoczny. 

Flash BlogFCB Lipiec 2013

Nie, nie ma mowy o kompleksie. Zresztą kiedy się spojrzy na te mecze, to Barcelona ginęła trochę od własnej broni, bo wydaje mi się, że czasami ta drużyna mogłaby pomyśleć, jak zagrać z konkretnym przeciwnikiem, a tego po niej nie widzę, tzn. zawsze wchodzi głęboko na połowę rywala, a wiadomo, że Real Madryt jest najlepszą drużyną, która gra z kontry i ta kontra fantastycznie tej drużynie wychodzi. Być może, gdyby Barcelona pomyślała, jak zneutralizować przeciwnika, to wyszłoby jej na dobre, bo Real nie grał nadzwyczajnie w tych meczach. Oni po prostu przeprowadzali szybkie kontry, które brały się zazwyczaj z jakiejś straty w środku pola lub jakiegoś niedokładnego podania. 

To, że byliśmy świadkami ery Barcelony jestem pewien w stu procentach. Była to drużyna, która grała w piłkę tak, jak nie grała żadna inna drużyna w historii. Natomiast nie przesadzałbym z krzyczeniem o końcu ery Barcelony, bo jeśli obwieścimy koniec ery Barcy, to będziemy musieli jednocześnie obwieścić koniec ery Leo Messiego, który też jest młodym piłkarzem i koniec ery reprezentacji Hiszpanii, bo to wszystko się ze sobą łączy, dlatego trzeba być niezwykle odważnym, by powiedzieć, że Barcelona się skończyła. Jeśli o końcu ery Barcelony mówi Mourinho, który skończył sezon z taką stratą, to się po prostu ośmiesza.  Czy wszystkie prowokacje Mourinho, np. nazwanie Vilanovy “Pito” , to chęć zemsty za to, że w 2008r. wybrano na stanowisko trenera Pepa Guardiolę, a nie jego?  Nie sądzę, by to była zemsta. To była bardziej taktyka, żeby pójść na zwarcie z Barceloną i przez to coś wygrać. Nie dość, że Real tak naprawdę nic wielkiego w tym zwarciu nie wygrał, bo tylko jedno mistrzostwo, to dodatkowo Mourinho w znacznej mierze zrujnował reputację tego klubu, który zawsze był klubem dumnym, klubem ze wspaniałymi piłkarzami, którzy potrafili się odpowiednio reprezentować na boisku i poza nim, a Mourinho sprowadził to do młócki pod remizą.  Mniej więcej dwa lata temu otwarto oficjalną szkółkę Barcelony w  Warszawie. Wtedy rozpętała się mała wojna w  stolicy, bo działacze Legii i  Polonii narzekali, że skauci podkradają im najzdolniejsze dzieci. Jak Pan to skomentuje?  To było o tyle żałosne, bo ta szkółka szkoli chłopców do trzynastego roku życia, więc ci piłkarze - jeśli dalej chcą grać w piłkę - to i tak muszą iść do Legii albo Polonii, więc nie ma tu mowy o żadnym zabieraniu zawodników. Raczej mówimy tu o przygotowaniu zawodników do kolejnego poziomu. Ja patrzę na te szkółki klubów zagranicznych w Polsce trochę sceptycznie. Nie uważam by były to inwestycje z myślą o faktycznym szkoleniu młodzieży - bardziej są to zagrywki marketingowe by poszerzyć grono


ŁATWO ocenia się ludzi

zza TELEWIZORA

kibiców. Wiadomo, że dużo Polaków lata na mecze Barcelony. Jest to rynek, który z roku na rok generował będzie coraz większe przychody dla klubu. 

Mówi Pan, że nie chce więcej widzieć Alexisa w Barcelonie. Ostatni sezon będziemy z kolei oglądać Valdesa w bramce. Czy obecny golkiper to bramkarz na miarę Barcelony? 

W Segunda Division gra Barca B. Zajmują oni lokaty w górnej części tabeli. Według Pana które miejsce zajęłyby te rezerwy w Ekstraklasie? 

Coraz więcej plotkuje się o odejściu Thiago. Klauzula wykupu to zaledwie 18 milionów euro. Nie sądzi Pan, że sprzedaż tak obiecującego rozgrywającego będzie błędem? 

Strasznie dziwny bramkarz. Miewał znakomite parady, natomiast wydaje mi się, że wszystko, co Barcelona wygrała, wygrałaby z innym bramkarzem na średnim poziomie. Być może, gdyby zamiast Valdesa stał ktoś inny, to Barca wygrałaby ze dwa czy trzy trofea więcej. Ostatnio zdarzało mu się coraz więcej “klopsów” i nie pomagał za bardzo drużynie. W zasadzie to wydaje mi się - choć Pinto ma dosyć specyficzny styl bronienia i jest bardziej efektywny od Valdesa - że trudno mu do końca zaufać. 

Walczyłyby o mistrzostwo kraju. 

Jak rozumiem, Barcelona nie chce go sprzedawać, więc nie można ewentualnego odejścia traktować jako błąd, bo zgody na tę transakcję nie ma. Ktoś wyłoży pieniądze i Thiago będzie mógł odejść, tak?  Tak, lecz sztab trenerski nie dopilnował warunku, który mówił, że jeśli Thiago zagra 60% spotkań, to klauzula automatycznie wzrośnie do 90 mln euro.  Nie śledziłem tego tak dokładnie, więc jeśli tak było, to strasznie zaniedbały pewne osoby sprawę, bo puszczenie go z klubu byłoby niesamowitym błędem i pewnie powtórzyłaby się sytuacja z Fabregasem i Albą, kiedy klub wykupił ich po kilku latach. Thiago jest znakomicie wyszkolony technicznie. W zeszłym sezonie troszkę irytował, ponieważ grał dosyć niefrasobliwie, notował sporo strat w środkowej strefie, ale z pewnością jest to postać, która za 10 lat w europejskiej piłce będzie wiele znaczyła.  Na Pucharze Konfederacji znakomicie radzi sobie Neymar. Będzie to kolejny Brazylijczyk, który zrobi wielką karierę w Barcelonie jak Ronaldinho czy Rivaldo?  Ja myślę, że nie ma przypadku w tym, że zakochała się w nim cała Brazylia. To nie jest Mołdawia, gdzie można się zachwycać byle piłkarzem, który strzeli gola raz na pięćdziesiąt lat. W Brazylii mają genialnych zawodników co roku, a takiego szału chyba nie było nigdy. My mało tego Neymara widzieliśmy w Europie, ale musimy zaufać Brazylijczykom, którzy, skoro nim się tak ekscytują, mają do tego powody. To nie jest naród, który niczego w piłce nożnej nie widział, wręcz przeciwnie. Moda, jaka tam wybuchła na Neymara, wielokrotnie przewyższa tę, jaka była na Ronaldinho, Ronaldo i innych, więc ja ufnie przyjmuję, że ci Brazylijczycy potrafią odróżnić talent od zawodnika, którego szczyt możliwości to gra w Hannoverze 96. Wydaje mi się, że Neymar zrobi ogromną furorę w Barcelonie i wydaje mi się, że to był zawodnik, którego ten zespół potrzebował. Osobiście w ostatnim czasie zawodzi mnie David Villa. Nie za bardzo widzę sens, by ten zawodnik zagrał kolejny sezon w tym klubie. A Alexis Sanchez to już kompletna padaka. Mam nadzieję, że go - no niestety, bo on pewnie Barcelony nie opuści, dobrze to wiem, ale wolałbym nie - Neymar na dobre wygryzie i takie trio NeymarMessi- Pedro to będzie coś, co wszystko pozamiata. 

Klub szanuje bardzo Valdesa, w końcu jest on wychowankiem klubu, dlatego grał on będzie jeszcze w przyszłym sezonie. Takiego zaszczytu nie dozna Eric Abidal, z którym Barcelona nie chciała przedłużać kontraktu. Zarząd powinien jednak przedłużyć wygasającą umowę?  Ta sytuacja jest dosyć złożona, my do końca nie wiemy, ile Eric Abidal chciał od Barcelony. Wiadomo, łatwo jest mówić “Trzeba było zostawić Abidala”, ale on pewnie nie chciał zagrać za 200 tys. euro rocznie. Pewnie chciał 4-5 milionów euro rocznie, lecz nie znam dokładnie jego wymagań finansowych. Z  tego co wiem, to Barcelona przedłużyła z nim kontrakt w tym najtrudniejszym dla niego momencie i tym samym zagwarantowała spokój podczas jego problemów zdrowotnych. Pewnie mogło się to skończyć jakoś lepiej, ale to jest biznes. Dać komuś 5 milionów euro, by ten dobrze się czuł, żeby potrzymał kogoś w  szatni za rękę? To też nie do końca na tym polega.  W  wywiadzie dla “Weszło!” Dani Quintana porównał Ekstraklasę do Segunda B (trzeci poziom w Hiszpanii - przyp. red.) i powiedział, że Legia, czyli mistrz Polski, walczyłby co najwyżej o utrzymanie w Primera Division. Nie za bardzo krytycznie?  Nie sądzę. Zobaczmy jaką “furorę” w Segunda Division zrobił Paweł Brożek, a pamiętajmy, że to był nasz napastnik na EURO 2012, który wchodził z ławki, więc był numerem 2 czy 3 w naszym ataku. Nie przypominam sobie, by jakiś Polak w ostatnich latach zdziałał coś w lidze hiszpańskiej. Jeśli nawet jakiś tam szedł, jak np. Kamil Kosowski, to co najwyżej do drugiej ligi. Popatrzmy na tę ligę z szacunkiem, w zasadzie w każdej drużynie jest tam dobry napastnik, ciekawy środkowy pomocnik, który potrafi z dystansu strzelić, który potrafi podać. Nie wiem, czy Quintana się nie rozpędził z tym, że Legia walczyłaby o utrzymanie w Primera Division. Moim zdaniem by po prostu spadła. 

Łatwo ocenia się ludzi zza telewizora

Regulamin w  Hiszpanii mówi, że między pierwszą a  drugą drużyną musi być liga różnicy. W  sezonie 2010/2011 Barcelona B zajęła trzecie miejsce, czyli lokatę, która normalnie umożliwia grę w barażach o awans do pierwszej ligi. Do tych baraży nie przystąpiła, bo zabrania tego regulamin. Czy uniemożliwienie młodym piłkarzom gry w wyższej klasie nie zwolni ich rozwoju?  Chciałby Pan Barcelonę i Barcelonę B w pierwszej lidze?  Jeśli wygraliby baraże w normalnej, sportowej rywalizacji to dlaczego nie? Możliwość zagrania z Valencią, Sevillą czy Atletico byłoby przydatnym doświadczeniem dla tak młodych chłopców.  Dla mnie byłoby to absurdalne, jeśli na jednym poziomie rozgrywek grałaby drużyna pierwsza i jej rezerwy. Cała ta sytuacja byłaby korupcjogenna i tak naprawdę ciężka do zorganizowania. My w Polsce mamy teraz podobny problem co robić z rezerwami. Czy dopuszczać je maksymalnie do II ligi czy do I? Pamiętajmy, że są też wymagania licencyjne. To są mecze, na które przyjechać może tysiąc czy dwa tysiące kibiców gości. Też sama ranga rozgrywek trochę cierpi, gdy liga praktycznie składa się z samych rezerw klubów Ekstraklasy. Wpuszczenie dwóch drużyn do jednej klasy rozgrywkowej to byłoby kuriozum. Piłkarzom nikt nie blokuje drogi do rozwoju, bo jeśli są na tyle dobrzy, to mogą iść do pierwszej drużyny.  20 lipca mecz Barcelony z Lechią. Po opublikowaniu terminarza Ekstraklasy okazało się, że spotkanie to będzie w terminie pierwszej ligowej kolejki. Lechia zagra sobie rezerwami, by mieć siły na rozpoczynający się właśnie sezon ligowy, czy postara się wygrać z Barceloną i wyjdzie podstawą?  Nie mam pojęcia. Ja na ich miejscu potraktowałbym ten mecz bardzo poważnie, bo prawdopodobnie raz w życiu będą grali z Barceloną i raz w życiu zobaczą z bliska Messiego. Wszystkie te mecze, które oni rozegrają za tydzień czy za dwa tygodnie, to jest dla nich normalka. Tu mają wydarzenie, które mogą wspominać latami. Zagrać z Barceloną, nawet w meczu towarzyskim, nie jest łatwo.


28

LA HISTORIA

Ladislao Kubala - najl epszy w historii Barcel ony?

1951-1961 Gdy spytamy kibica Barcy o najlepszego gracza, który nosił koszulkę „Dumy Katalonii”, przeważnie w  odpowiedzi usłyszymy nazwisko Messiego, Maradony czy Cruyffa. Trudno nie zgodzić się z  tym wyborem, w  końcu tak wyjątkowi piłkarze wymieniani są w kontekście najlepszych futbolistów w  historii futbolu. Ja dodałbym do tego rankingu Ronaldinho, Johana Neeskensa, Andresa Iniestę i  Ladislao Kubalę. Mimo, że legendarny Węgier należy do futbolowej prehistorii z punktu widzenia większości dzisiejszych kibiców, to trzeba przyznać, że w  czasie, gdy Camp Nou należało do nowinek architektonicznych, Kubala miał statut gwiazdy przewyższający dzisiejszą „Messi-manię”. Kim zatem był człowiek, który rozkochał w  sobie katalońską publiczność? Zapraszam do lektury na temat legendy klubu FC Barcelona o życiorysie barwnym niczym Camp Nou w dniu meczu. Zacznijmy od początku: rok 1927 ma ogromne znaczenie dla węgierskiego, jak i  europejskiego futbolu. To właśnie wtedy, w  odstępstwie dwóch miesięcy urodzili się prawdopodobnie dwaj najlepsi piłkarze w  historii Węgier: Ferenc Puskas i Ladislao Kubala. Jeden został legendą madryckiego Realu, drugi zaś FC Barcelony. Zanim jednak Kubala założył koszulkę Barcy, musiał wiele w swoim życiu przejść. Kluczowy był rok

Flash BlogFCB Lipiec 2013

1949, w którym młody Laszlo zdecydował się uciec z  komunistycznych Węgier. W kraju miał być ścigany z powodu uchylania się od obowiązkowej służby wojskowej. W styczniu tego roku ukrył się pod rupieciami w ciężarówce jadącej na zachód Europy(w podobny sposób z Węgier

uciekł Sandor Koksis, który także został później piłkarzem Barcelony). Po przesiadce w Austrii Kubali udało się przedostać do Włoch, gdzie korzystając ze swojej sławy zdolnego piłkarza otrzymał angaż w  klubie Pro Partia, a niedługo później w AC Torino.

U góry: Kubala (z lewej) i Czibor w magazynie ,,Barca”

To właśnie w tym klubie Ladislao przeżył prawdopodobnie najbardziej traumatyczne wydarzenie w życiu. 4 maja 1949r. nie poleciał wraz z drużyną na mecz przeciwko Sportingowi Lizbona, ponieważ ciężko zachorował jego synek, Branko (później gracz m.in. Espanyolu). W drodze powrotnej po meczu samolot z 31 pasażerami, w tym cały zespół i sztab szkoleniowy AC Torino rozbił się na wzgórzu Superga niedaleko Turynu, nikt nie przeżył tej katastrofy. To wydarzenie zbiegło się z wyrokiem FIFA skazującym Kubalę na roczną dyskwalifikację z powodu uchylania się od służby wojskowej na Węgrzech oraz niedopełnienie kontraktu z  klubem Vasasu, który Laszlo reprezentował, zanim uciekł z  kraju. Kubala postanowił wyruszyć na zachód Europy, dokonał tego wraz z  przyjaciółmi z Węgier, którym udało się przekroczyć „żelazną kurtynę”. Warto dodać, że Węgry były największą ówczesną piłkarską potęgą, stąd drużyna Kubali, „Hungaria” była mile widziana przez władze hiszpańskich klubów, które zapraszały ten zespół na mecze pokazowe.


Z lewej: Ważny moment podpisania kontraktu Kubali z FC Barceloną

Podczas jednego z nich, który odbył się w Madrycie Ladislao zwrócił na siebie uwagę miejscowego Realu. Na szczęście na miejscu był Josep Samitier, wysłannik Barcelony, również wybitny piłkarz i  trener „Blaugrany”. W  jakiś sposób przekonał on Kubalę, by ten wybrał drużynę z Katalonii.

transfer, w końcu odurzony Węgier miał podpisać kontrakt. Tą wersję przedstawiają obecnie jedynie najbardziej zatwardziałe środowiska anticule. Po kilku miesiącach od porozumienia z  klubem FC Barcelona i  odbyciu kary

I tu historia jest opowiadana różnie, w zależności od źródła jest kilka wersji, jak Samitierowi udało się nakłonić Węgra. Wersją uznaną przez klub FC Barcelona była polityczna argumentacja katalońskiego wysłannika. Samitier miał przekonywać Kubalę, że klub będący oczkiem w głowie dyktatora- Real Madryt nie jest dobrym miejscem dla uciekiniera politycznego, Barcelona jest lepszym wyborem, ponieważ to bastion wolności w Hiszpanii pod rządami Franco. Inna wersja mówi, że Samitier udał się do samego generała, by przekonać go o  potencjale propagandowym tego transferu. Kubala miał zostać powszechnie uznany jako antykomunista, który uciekł do kraju rządzonego przez Franco. Wybranie Barcelony miało umocnić w społeczeństwie postrzeganie Katalonii jako regionu „wyleczonego” z  komunizmu (w  trakcie wojny domowej Katalonia była głównym regionem koalicji Frontu Ludowego). Madryckie media twierdzą, że Samitier w pociągu do Barcelony upił Kubalę i namawiał go na

Ladislao Kubala - najlepszy w historii Barcelony?

zawieszenia do końca Kubala mógł wybiec na murawę stadionu „Blaugrany”, Les Corts. Bardzo szybko stał się ulubieńcem tłumów. Wraz z  przyjacielem Sandorem Kocsisem i  ówczesnym posiadaczem „Złotej Piłki”, Luizem Suarezem tworzył atak marzeń, który przyciągał na stadion tak wielkie rzesze kibiców, że konieczne było wybudowanie większego obiektu, czego efektem było wybudowanie Camp Nou. Powszechnie znanym powodem tak wielkiej inwestycji było stwierdzenie, że Les Corts stało się za małe dla Kubali. Przez jedenaście sezonów w  szeregach „Dumy Katalonii” Ladislao trafił 280 razy do siatki w 345 spotkaniach i  miał udział w  zdobyciu 14 trofeów, w  tym czterech tytułach mistrzowskich i  pięciu krajowych pucharach. Był to niewątpliwie najlepszy okres w historii klubu do czasów Dream Teamu Johana Cruyffa.


30

LA HISTORIA

Ladislao Kubala wielbiony przez kibiców był za wybitną technikę, niesamowity zmysł strzelecki i  widowiskowe dryblingi. Wielu historyków futbolu jest zdania, że po raz pierwszy znamiona „tiki-taki” kibice Barcy mogli podziwiać właśnie podczas obecności węgierskiego tria:Kubali, Kocsisa i Czibora. To właśnie węgierska szkoła gry pokazała światu po raz pierwszy, że najlepszym sposobem na grę jest opanowanie całej powierzchni boiska, kontrola meczu poprzez długie utrzymywanie się przy piłce i oparcie składu o zawodników wyszkolonych technicznie. Kibice Barcelony zapamiętali Kubalę na tyle dobrze, że podczas obchodów stulecia istnienia klubu w 1999r. Węgier wygrał plebiscyt na najlepszego piłkarza stuletniej historii Barcy. Wyboru tego dokonali kibice mający w pamięci dzieje świetności „Dream Teamu” sprzed zaledwie kilku sezonów, stąd sukces ten jeszcze bardziej ucieszył mieszkającego do końca życia w  Barcelonie Kubalę. Klub także docenił jego wkład w rozwój drużyny, stawiając przed Camp Nou pomnik, który można do dziś podziwiać na terenie otaczającym stadion. Co ciekawe, jego sławie nie zaszkodził okres pracy w  Espanyolu, powszechnie uznany przez kibiców za zdradę klubu z dzielnicy Les Corts. Ciekawostką jest także kariera reprezentacyjna Kubali: ze względu na słowackie

Z prawej: Ladislao Kubala (pierwszy z prawej) z inną legendą klubu, Ramalletsem (pierwszy z lewej) pochodzenie ojca po raz pierwszy zagrał w  reprezentacji Czechosłowacji w  1947r., rok później zagrał dla Węgier, a od 1953r. występował w barwach Hiszpanii. W  okresie 1954-1963 zagrał także kilka spotkań w drużynie Katalonii, co czyni go absolutnym rekordzistą ilości krajów reprezentowanych przez jednego zawodnika. Rekord ten dzięki nowym przepisom FIFA nigdy nie zostanie pobity. Pytanie czy Kubala jest najlepszym piłkarzem w historii klubu nie jest więc

Flash BlogFCB Lipiec 2013

pozbawione sensu. Podziw budzi nie tylko dorobek bramkowy ale i uwielbienie publiczności w czasach, gdy dostęp do mediów był znacznie ograniczony. Sytuacją nie do pomyślenia było w czasach Kubali na wpół puste Camp Nou podczas meczu ligowego, co miało miejsce w sezonie 2012/13,w „czasach Messiego”. Porównanie tych zawodników jest trudne ze względu na przepaść w dziejach futbolu, jednak jest jeszcze jeden rekord strzelecki Kubali, jakiego niesamowity Argentyńczyk jeszcze nie pobił: siedem goli w  jednym meczu ligowym to wciąż

niepobity rekord, należący do Laszlo Kubali z sezonu 1951/52 w meczu przeciwko Sportingowi Gijon, zakończonym wynikiem 9:0. Oprócz tego Kubala jest także najbardziej skutecznym zawodnikiem w jednym sezonie Copa del Rey(12 goli) i ten właśnie rekord wydaje się bardziej możliwy do pobicia, zwłaszcza że władze hiszpańskiego futbolu nie mają zamiaru rezygnować z  dwumeczów w krajowym pucharze. Nazar Smereczański nazar.smereczanski@blogfcb.com


32

FELIETON

A I S A M A WL Kilkanaście stron wcześniej Szymon Ludowski “prześwietlił” dotychczasowe rządy Sandro Rosella. Jak sam napisał, cules najwięcej szumu robią wokół reklamy Qatar Foundation na trykotach. Według mnie najbardziej absurdalnym punktem jest ten, mówiący, że to prezes, a nie trener wraz z całym sztabem, decyduje o transferach w klubie.

AP

Za Guardioli byliśmy świadkami kilku naprawdę absurdalnych ruchów na rynku transferowym. Dmytro Czyhrynski, Keirrison, Henirque, Hleb, Gudjohnsen - te nazwiska pewnie do dziś śnią się po nocach i Guardioli, i klubowym księgowym, których zalewa krew na samą myśl, jakie pieniądze poszły na tych zawodników. Swoje nieprzemyślane życzenia transferowe nadrabiał nosem do młodych talentów, które z ogromnym sukcesem włączył do pierwszej drużyny. Reasumując, erę Pepa podsumować można słowami: złe transfery, świetna praca z młodzieżą. A jak jest teraz? W  dalszej części mam zamiar podsumować troszkę politykę klubu wobec młodych zawodników. Domyślacie się, że nie będzie to opinia pozytywna o... No właśnie. O kim? Skoro mówimy o szkoleniu piłkarzy, to od razu na myśl przychodzi sztab trenerski z Tito Vialnovą na czele. No niby dobre rozumowanie, ale skoro to Rosell decyduje o transferach, to chyba (który to już raz?!) znowu jemu się oberwie.

Ostatni z nich tak naprawdę nie dostał prawdziwej szansy i to mnie najbardziej wkurza.

Flash BlogFCB Lipiec 2013

Kiedy podano informację, że nie zostanie przedłużony z nim kontrakt, naprawdę mocno się wkurzyłem. Mowa tutaj o Muniesie - zawodniku, który miał ogromnego pecha. Na początku zakończonego niedawno sezonu mówiło się, że do pierwszego zespołu wchodzić powoli będzie trzech młodych stoperów. Osobiście z utęsknieniem czekałem na ich występy, ponieważ, jak sami wiemy, mamy ogromny kłopot ze środkowymi obrońcami. Tymi trzema zawodnikami byli Fontas, Bartra (o którym przeczytacie co nieco za chwilkę) i właśnie Muniesa. Ostatni z nich tak naprawdę nie dostał prawdziwej szansy i to mnie najbardziej wkurza. W meczu sparingowym z HSV Hamburg zerwał więzadła i był gotowy do gry dopiero w drugiej części sezonu. Oczywistą rzeczą było to, że po tak poważnej kontuzji musiał powrócić do normalnej dyspozycji, grając w Barcelonie B. Na wiosnę, kiedy Tito Vilanova miał problemy, ponieważ kontuzjowany był Puyol wraz z Adriano, Eusebio, trener drużyny rezerw, powiedział: - Muniesa jest gotowy do gry w pierwszym zespole. Co zrobił Tito? Nic. Nie dał mu szansy w meczach z takimi, za przeproszeniem, ogórkami jak Celta czy Saragossa. Młodemu stoperowi z końcem miesiąca wygasa kontrakt. Na początku czerwca sam zawodnik wydał na twitterze oświadczenie: “To był zaszczyt bronić barw tego klubu przez 11 lat. Dziękuję wszystkim, którzy mi pomagali i wierzyli we mnie. Dziękuję trenerom, sztabowi szkoleniowemu, lekarzom, fizjoterapeutom i przede wszystkim moim kolegom.” Jedenaście

lat! Marc ma teraz 21 lat, co oznacza, że już od dziesiątego roku życia grał w Barcelonie. Młodzieniec, który zna drużynę od podszewki, od dekady wpaja mu się zasady klubu i po co to? By w najważniejszym momencie jego kariery oddać go za darmo. Kolejnym młodym stoperem, który moim zdaniem dostał za mało minut, jest Marc Bartra. Z zasady jest tak, że najbardziej obrywa się najmłodszemu. Dosyć głupie przyzwyczajenie. Nie inaczej było po 0-4 z Bayernem Monachium. Wtedy to, moim zdaniem, blado wypadła formacja ofensywna. Defensywa miała dużo do roboty, ale to nie zmienia faktu, że mogła się zaprezentować lepiej. Większość osób skupiła się na czwórce z tyłu niż zerze z przodu. Tradycyjnie już zaczął się lament na obronę. Kto zebrał największą burę? Oczywiście Bartra. Oskarżenia te nie miały kompletnie sensu. Był on najmniej doświadczonym zawodnikiem w formacji defensywnej, więc siłą rzeczy mógł zaprezentować się gorzej. Wbrew pozorom to właśnie on zanotował najwięcej przechwytów w tym meczu. Na zakończonych niedawno Mistrzostwach Europy do lat 21 Bartra był najlepszym obrońcą turnieju. Miał najwięcej celnych długich podań ze wszystkich zawodników grających na mistrzostwach. Szkoda, że statystyki to wciąż za mało, by dać mu prawdziwą szansę. Zarząd także nie zauważa jego talentu - klauzula odejścia Bartry to zaledwie 12 mln euro. W czasach rosyjskich i arabskich oligarchów są to śmieszne pieniądze. Kolejny talent, którego jestem ogromnym sympatykiem, to Martin Montoya. Piłkarz naprawdę nietuzinkowy, z ogromną werwą i  młodzieńczym zapałem. Krótko mówiąc, ktoś, kogo Barcelona teraz potrzebuje. Ten prawy obrońca wyróżnia się naprawdę niesamowitą szybkością. Potrafi też uderzyć z dystansu, co pokazał chociażby w ostatnim ligowym meczu przeciwko Maladze. Złoty medalista wspomnianego młodzieżowego EURO. Mimo swojego wieku potrafi wkręcić w ziemię większość lewych obrońców Primera Division podczas swoich ofensywnych rajdów na prawej flance. Jest bardzo uniwersalny, gdyż może zagrać również po lewej stronie obrony. Moim zdaniem powinien on być wystawiany coraz częściej. Zaryzykuję stwierdzenie, że powinien grać częściej niż Dani Alves. Jego znakomita gra może przyczynić się - i sądzę, że się przyczyni - do sprzedaży Brazylijczyka


w Ajaxie Amsterdam Isaac Cuenca był w tym aspekcie o wiele lepszy, ale brakowało mu trochę tej szybkości. Wydawał się być lekko zakompleksiony i nie wdawał się w pojedynki “jeden na jeden” z obrońcami. Połączenie Cuenki i Tello dałoby nam drugiego Leo Messiego, nie przesadzam. Osobiście jestem za tym, by obaj grali w przyszłym sezonie w Barcelonie. Z Cristianem nie powinno być problemu. Cuenca z kolei jest chłopcem ze szkła i prawdopodobnie się z nim pożegnamy. Wracając jeszcze do Tello. Jego klauzula odejścia to 10 mln euro. Tak, tylko tyle. Liverpool podobno jest w stanie wpłacić tę kwotę, lecz sam zawodnik nie jest zainteresowany transferem.

Getty Images następnego lata. Klauzula odejścia to 20 mln euro. Wydaje się ona adekwatna do jego obecnych umiejętności, jednak sprzedaż takiego obrońcy nawet za 20 milionów, może być w przyszłości bolesne.

Podsumowując, na wspomnianych przeze mnie pięciu obiecujących zawodników wydać trzeba w sumie 60 mln euro. Dla porównania, doświadczony (a brzydko mówiąc, podstarzały) Adriano odejść może za minimum 90 mln euro. To chyba ukazuje ułomną politykę transferową wobec młodych talentów.

sport360.com

Przed Wami chyba największe objawienie tego sezonu, Cristian Tello. Nie bez powodu porównywany jest do samego Thierry’ego Henry’ego. Trochę irytuje mnie jego wachlarz zwodów. Szkoda, że ogranicza się do samego wypuszczenia piłki i wyprzedzania obrońców na szybkości, ale wierzę, iż z czasem będzie lepiej. Tello wygrał rywalizację w składzie z Davidem Villą. To znak, że byle kim on nie jest. Co więcej, moim zdaniem jest na porównywalnym poziomie co Alexis i Pedro, a potencjał ma przeogromny. Potrafi zagrać naprawdę dobre prostopadłe piłki. Z jednej strony, strzela wszystko z tzw. klepki (stąd właśnie porównania do Henry’ego), lecz kiedy pomyśle o cudach, jakie próbuje wyczyniać Alexis, to dobrze, że Tello robi to, co potrafi i “nie szuka kwadratowych jaj”. Ubolewam nad jego grą kombinacyjną. Będący na wypożyczeniu

Na koniec została “wisienka na torcie”, czyli Thiago Alcantara. Ja już pogodziłem się z jego stratą, jestem pewien jego transferu do United. Śmieszą mnie słowa Rosella, który powiedział do Thiago: - Jeśli zostaniesz, to nie dostaniesz podwyżki. Chwileczkę, skoro sam Vilanova nie daje mu pewności, że będzie grał, to dlaczego nie potrafimy zagwarantować mu tych kilku euro więcej? Dla mnie Thiago obecnie nie jest gorszy od Xaviego. Ten bardziej doświadczony środkowy pomocnik zaczyna zwalniać grę. Ten młodszy ma więcej energii i potrafi przyspieszyć akcję. Moim zdaniem przyszły sezon powinien być tym, w którym Xavi będzie coraz częściej siadał na ławce. Brylujący Iniesta oraz świeżość Thiago - to byłoby coś. Jeśli Thiago odejdzie (za śmieszne 18 milionów euro), to tak naprawdę nie mamy alternatywy do środka pola. Iniesta playmakerem nie jest, tak samo Fabregas. Xavi jest coraz starszy i jeśli, nie daj Boże, złapie kontuzję, to tak naprawdę jesteśmy bez klasowego rozgrywającego. Kogo wtedy damy w bój? Rafinhe albo Sergiego Roberto? Bądźmy poważni, to jeszcze nie ten poziom.

Promocja w La Masii

Adam Wielgosiński adam.wielgosinski@blogfcb.com


34

ARTYKUŁ

notichampions.com

SANTPEDOR - GDZIE WSZYSTKO SIĘ ZACZĘŁO Jego nazwisko rozsławiło klub z Katalonii. Jeszcze mieszka wraz ze swoją rodziną w Nowym Jorku, ale już wkrótce przyjedzie do Monachium. Czy zapisze się złotymi zgłoskami w historii Bawarczyków jak zrobił to w Barcelonie? Skąd pochodzi Pep Guardiola? Witam w kolejnej części sagi o człowieku, który - podobno już jako dziecko - miał boskie zadanie do wykonania. Tak blisko, a tak daleko jednocześnie. W tej średniowiecznej mieścinie, powstałej dokładnie w czternastym wieku, miejscowi pamiętają jeszcze, jak Pep Guardiola ćwiczył swoją grę na placu pod oknami domu przy Plaza de la Generalitat nr 15. Prowincja. Dziura zabita dechami. 50 kilometrów do stolicy Katalonii Barcelony. Nie więcej. Jeszcze do niedawna wielu mieszkańców w tym małym katalońskim miasteczku nie miało nawet samochodu. Santpedor położone jest przy drodze prowadzącej w góry. Do sławnego na całym świecie klasztoru Montserrat jest całkiem niedaleko. Można tam dotrzeć traktem, głęboko skrytym w sercu zalesionego regionu Catalunya w Bages. Około 2000 ludzi przez cztery stulecia mieszkało poza cywilizacją. "Ucywilizowana" Barcelona jest także dziś tak blisko, a tak daleko zarazem. W stolicy Katalonii wciąż o ludności Santpedor mówi się - prowincjusze. Ale to przecież Santpedor! Sama nazwa odzwierciedla początek wspaniałej kariery jej byłego mieszkańca - oznacza "złote miejsce".

Flash BlogFCB Lipiec 2013

Tu spotykamy naszego pierwszego gościa - Manela Estiarte. Wyobraźmy sobie, że stoimy na ulicy, parę kroków od domu, w którym w 1971 roku przyszedł na świat Josep Guardiola i Sala. Domu, który został włączony do nowego szlaku turystycznego po średniowiecznej części Santpedor. "Lokal został włączony do szlaku, ponieważ przyjeżdża coraz więcej gości, którzy pytają, gdzie znajduje się ta budowla", tłumaczyła pani burmistrz Laura Vilagrà hiszpańskim redaktorom kilka miesięcy temu. Estiarte ma 51 lat. Kiedyś był najlepszym piłkarzem wodnym świata, nazywanym Michaelem Jordanem waterpolo, siedmiokrotnie wybierany piłkarzem na świecie. Były dyrektor FC Barcelony do spraw kontaktów zagranicznych, dziś jest prawą ręką nowego trenera Bayernu Monachium, doradcą, współpracownikiem, ale przede wszystkim przyjacielem. Pochodzi z Manresy, oddalonej tylko parę kilometrów od Santpedor. Tutaj właśnie właścicielami sieci sklepów Serra Claret są rodzice żony Pepa, Cristiny. Mają butiki z markową odzieżą damską, męską i dziecięcą. Kupowały w nich senioras Iniesta i Messi. W jednym z takich sklepów, 18-letni wówczas, Pep poznał swoją przyszłą partnerkę życiową. Nie dziwi więc, że Guardiola stał się najlepiej ubranym piłkarzem i trenerem świata. Jego styl wyznaczają słynne “papierosowe” spodnie i dopasowane marynarki. Były szkoleniowiec Barçy prawdopodobne świetnie sprawdziłby się na wybiegach i w kampaniach reklamowych słynnych marek. Raz zresztą, jako piłkarz, przeszedł na wybiegu Gaudiego w kolekcji przyjaciela i słynnego katalońskiego projektanta Antoniego Miró. Dziś rodzinne miasto Guardioli liczy 7000 mieszkańców. Miejscowi są przyzwyczajeni do pytań o ich lokalnego bohatera. Trzypiętrowy

budynek jednorodzinnego domu traktują jednak wciąż niemal jak sanktuarium, a turyści stawiają sobie go za pierwszy i najważniejszy punkt podróży. Tu Guardiola mieszkał z rodzicami, Valentim i Dolores, bratem Pere i siostrami Olgą oraz Francescą, aż do wyjazdu do Barcelony w wieku 13 lat. Santpedor - małe miasteczko miłych ludzi, gdzie pokora i właściwy porządek rzeczy stawia się ponad wszystko. Nawet ponad gigantyczny sukces Guardioli. Były zawodnik i późniejszy trener Barçy jest na liście jedenastu najpopularniejszych ludzi wywodzących się z tej osady dopiero na... jedenastym miejscu. Nie znaczy to, że mieszkańcy nie są z niego bardzo dumni. Prezes Penya Barcelonista de Santpedor, Toni Valverde, wieloletni przyjaciel Guardioli, wie, że w tak małej mieścinie spotkać można także zwykłą zazdrość. - To normalne, aby czuć się zazdrosnym o niego - powiedział w jednym z ostatnich wywiadów. Guardiola jest niekwestionowanym ulubionym synem miasta. Kompleks piłkarski w Santpedor nosi nazwę Municipal Sports Center Josep Guardiola. Dziś zdjęcia z jego podobizną zdobią różne części miasta, zwłaszcza Fan Club. Sympatia do Guardioli nie ogranicza się do dokonań piłkarskich i niezwykłego przywiązania do barw Katalonii. W 2009 roku Pep otrzymał symboliczną swobodę, czyli hiszpański odpowiednik kluczy do miasta. Pewna doza zarozumiałości była też częścią charakteru Pepa. Kiedyś powiedział do wspominanego Manuela Estiarte: - Bedę na Olimpiadzie i zdobędę złoto. Ty długo tego nie doświadczysz. - Można by pomyśleć podobnie jak Estiarte: „Co za dupek?!”


http://barcelonaaaaa.files.wordpress.com/

Pep Pracuś Carlos Naval, który stoi do tej pory przy ławce trenerskiej podczas meczów Barçy, wspomina: Nie był ani duży, ani silny jako dzieciak, ale grał jak anioł. W dniu, kiedy pozostawiono go w La Masii, postanowił, że każdego dnia, kiedy tylko zdąży otworzyć oczy, pierwszą rzeczą jaką zobaczy będzie boisko piłkarskie, a pierwszą myślą, to zostać najlepszym piłkarzem na świecie. Valenti Guardiola - gospodarz, głowa rodu i ojciec Pep - często wita dziennikarzy na klatce schodowej domu z marmurowymi schodami, gdzie znajduje się także kamienna rzeźba prezentująca logo Barçy. Wysokie czoło i niewiele włosów na głowie przykuwają wzrok – Pep z pewnością odziedziczył to po swoim ojcu. Guardiola senior w przeszłości pracował jako robotnik budowlany. Swoją ambicją i swoim poświęceniem wywarł ogromny wpływ na syna. Fakt, że mój syn jest tak bardzo pracowity, odziedziczył po mnie. Ja przez lata dojeżdżałem 14 kilometrów rowerem do pracy. Wiem więc, czym jest praca – i Pep też to wie. -

miał ogromny talent, niespotykaną wizję i żądzę bycia najlepszym. - Jeśli był jakiś pewnik to tylko taki, że ten chłopczyk pokona wszelkie trudności. Pewna doza zarozumiałości była też częścią charakteru Pepa. Kiedyś powiedział do wspominanego Manuela Estiarte: - Bedę na Olimpiadzie i zdobędę złoto. Ty długo tego nie doświadczysz. - Można by pomyśleć podobnie jak Estiarte: „Co za dupek?!” Prostota i opanowanie stały się jednak znakiem rozpoznawczym w późniejszej karierze Pepa Guardioli. Kiedy Luis Milla przeniósł się na stałe z Barcelony do Realu Madryt, zwolnił swoją pozycję na boisku, które w rezultacie zajął młody Guardiola. Milla pamięta pierwsze kroki "geniusza z Santpedor" w nowym klubie: - Nie zrażało go, kiedy słyszał na swój temat uwagi typu: jest za chudy, rusza się jak Charlie Chaplin. Inne dzieciaki odpadały i wracały do domu, ale Pep potrafił udowodnić wszystkim skautom i piłkarzom pierwszej drużyny "Dumy Katalonii", że nie mylono się co do niego, kiedy postanowiono dać mu szansę na rozwój. Pep był niezwykle dojrzały jak na swój wiek. -

Mama Pepa Guardioli, Dolores, pamięta dwa momenty z życia swojego syna bardzo dokładnie. Kiedy Pep przyszedł na świat, moja mama powiedziała do mojego męża: "Valenti, to jest twój syn. I ma otrzymać wszystkie dostępne boskie dary." - Pamięta, kiedy wraz z mężem ulegli namowom z Camp Nou. - To było bardzo męczące. Dużo płakałam. Czułam się jakby odebrano mi dziecko. Wszystkim nam wtedy było bardzo ciężko. Ojciec przed prasą nie mówi wiele, choć chętnie przyjmuje gości z różnych regionów kraju i świata. Zwłaszcza niewiele można się dowiedzieć na temat jego opinii przyjęcia przez Pepa pracy jako nowego szkoleniowca Bayernu Monachium. Ja, w dalszych częściach, będę Wam przybliżał opinie kolegów, trenerów, szkolnych kumpli, nauczycieli i współpracowników. W Barcelonie, w Manresie, lokalnym klubie, w którym Guardiola stawiał pierwsze kroki. W Santpedor. Gdzie wszystko się zaczęło. Wsiądziemy do autobusu, którym mały Pep wybierał się w trzygodzinną podróż ze wsi na mecze na Camp Nou. Wspólnie pokonamy drogę od podawacza piłek do zawodnika, kapitana i championa. Bo nic nie jest w stanie nam zastąpić wspomnień związanych z prowadzeniem przez Pepa Guardiolę ukochanego klubu do niespotykanej chwały jako trener.

Sąsiadka Anita także wspomina lata młodości przyszłej gwiazdy futbolu, która każdą wolną minutę spędzała na wykonywaniu strzałów do drzwi garażowych, które służyły mu za bramkę. Cały dzień kopał tę piłkę do bramki. Jego matka musiała wynosić mu jedzenie na podwórko, bo w innym wypadku nic by nie jadł, lecz wciąż grał. On był wspaniałym, skromnym chłopcem, choć trzeba przyznać, że był szczupły, mały i drobny. Mimo całego talentu, wdzięku i niezwykłej inteligencji na drodze Pepa Guardioli, dość często pojawiały się przeszkody. Naval twierdzi, że Pep

To syn, który otrzymał wszystkie boskie dary

http://s04.s3c.es/

Santpedor - gdzie wszystko się zaczęło

Maciej Ryszka, Schemmerberg, Niemcy maciej.ryszka@blogfcb.com


OKI E M RYWAL A

s t wor z y ćzCr i s t i a noRona l dodue tma r z e ń,ani g dyni e z bl i ż y ł s i ęna we tdof or mypr e z e nt owa ne j naS a nS i r o. J e dna kt ook i e nk ot r a ns f e r owemoż eby ćdl aKr ól e ws k i c h na dz wy c z a j uda ne , g ł ówni ez as pr a wąwi e l k i e g oF r a nc uz a , k t ór yw s woi mc z a s i e wy s t ę powa łw bi a ł e jk os z ul c e znume r e m5napl e c a c h. F l or e nt i noP e r e zni eby ł z wol e nni k i e ms pr owa dz e ni adoMa dr y t uI s c o, amł odyHi s z pa n by ł j użj e dnąnog ąz a wodni k i e mMa nc he s t e r uCi t y . Zi da ne na j pi e r w pr z e k ona łpr e z e s aRe a l uMa dr y t ,ana s t ę pni e z a dz woni ł dopi ł k a r z aMa l a g ii t y ms pos obe mwi e l k i t a l e nt doł ą c z y ł dodr uż y nyKr ól e ws k i c h.

K

Kr ól e ws k i c hba r dz opr z e my ś l a ni eis k ut e c z ni er oz poc z ę l i dz i a ł a ni awok i e nk ut r a ns f e r owy m. J e ż e l i F l or e nt i noP e r e z s pr owa dz ido Ma dr y t uj e s z c z ek l a s owe g o na pa s t ni k a ipr z e dł uż yk ont r a k tzCr i s t i a noRona l do,wt e dyt r z e ba bę dz i epopr os t ubi ćmubr a wo. Ga r e t hBa l euz na , ż eni ez a mi e r z az mi e ni a ćot oc z e ni a , t o na we tt r a ns f e r yI s c oiE di ns onaCa v a ni e g oni ewy s t a r c z ą . F l or e nt i no P e r e zmus iz r obi ćws z y s t k o,bypr z e k ona ć s woj e g o na j l e ps z e g oz a wodni k ado pr z e dł uż e ni ak ont r a k t u, ana s t ę pni es k upi ćs i ę , byz a pe wni ćs obi et r a ns f e r Wa l i j c z y k a . Ce nai da t apr z e nos i nni eg r a j ąr ol i –Ba l ema t r a fi ćnaS a nt i a g oBe r na be u, ni ewa ż nec z yt e r a z , c z ymoż e dopi e r opona s t ę pny ms e z oni e .

J

OKI E M RYWAL A:

WARTY

W os t a t ni c hl a t a c hk i bi c ewi e l k i e jBa r c e l onyni er a z z a t y k a l i us z y i wy k r z y k i wa l i pomy ł k it r a ns f e r owe na j wi ę k s z y c hr y wa l izMa dr y t u.Te r a zs y t ua c j aul e g ł a z mi a ni e-t oS a ndr oRos e l lij e g ok ol e dz ys ąnac e nz ur owa ny m,ae we nt ua l nas pr z e da żi a g oAl c a nt a r y moż eot wor z y ćpus z k ępa ndor y .

Wł oda r z ezMa dr y t uwi e l ok r ot ni eda wa l ik i bi c om i nny c h dr uż y npowodudouś mi e c hu. S pr owa dz e ni enaS a nt i a g o Be r na be uz a wodni k ów pok r oj uJ ul i e na F a ube r t a ,c z y Roy s t onaDr e nt het oj użna we tni epomy ł k a , t y l k ok upowa ni enai mpr e z ęj e dne g opi wai wma wi a ni es obi e , ż et ona pe wnowy s t a r c z y , ana we tmoż eby ćt e g oz by tduż o. Do t e g o doc hodz ini e s z c z ę s ny t r a ns f e rKa k i ,k t ór y mi a ł

F l a s hB l o g F C BL i p i e c2 0 1 3

K

ZMI ANA

Kol e j ny ms uk c e s e m mi s t r z aś wi a t amoż eby ćs pr owa dz e ni edoMa dr y t uGa r e t haBa l e ' a . Wt y mpr z y pa dk us pr a wa j e s tj e dna k o wi e l et r udni e j s z a , poni e wa ż pr e z e s Tot t e nha mu,Da ni e lL e v y ,ni ez a mi e r z as pr z e da wa ć Wa l i j c z y k aw t y mr ok u.Na j l e ps z yz a wodni kP r e mi e r L e a g ue ubi e g ł e g os e z onu ni ez a mi e r z a na c i s k a ć na wł oda r z yKog ut ów,j e dna kj e ż e l ic hc ez mi e ni ćba r wy k l ubowe ,w k ońc ubę dz i emus i a łpr z e pr owa dz i ćzni mi powa ż nąr oz mowę . Wy da wa ł os i ęj uż , ż eGa r e t hnape wno doł ą c z yw t y mr ok udoz e s poł uKr ól e ws k i c h,a l enat ę c hwi l ęk we s t i apr z e nos i nj e s tna pr a wdęodl e g ł a .Ki bi c e Re a l u Ma dr y t mus z ą wi e r z y ćw F l or e nt i no P e r e z a i Zi ne di ne ' aZi da ne ' a–t ooni mus z ąpr z e k ona ćni e z de c y dowa ne g oWa l i j c z y k adog r ynaS a nt i a g oBe r na be u. Dok ł a da j ą cdot e g opowr ótDa ni e g oCa r v a j a l aiwy k upi e ni eCa s e mi r ozS a oP a ul ot r z e bapr z y z na ć ,ż ewł oda r z e

J

3 6

i a g o, z na c z ypol i c z e k J a kwy g l ą da j ąz br oj e ni aw Ba r c e l oni e ?Ka t a l ońc z y c ypo wi e l upr óba c hwk ońc uz doł a l i s pr owa dz i ćnaCa mpNou Ne y ma r a . Choc i a żc e naz aBr a z y l i j c z y k amoż ewy da wa ćs i ę duż a , a l ej e ż e l i mł odyg wi a z dorwy k or z y s t as wój pot e nc j a ł , t o ni k tzz a r z ą du k l ubu ni ebę dz i eż a ł owa łż a dne g o wy da ne g onaz a wodni k ae ur o. Gł ówny m pr obl e me m DumyKa t a l oni ij e s tj e dna kde f e ns y wa .S a ndr o Ros e l lmus iz a k ont r a k t owa ćbr a mk a r z a i dwóc hs t ope r ów. Wy da j es i ę , ż es pr a wag ol k i pe r aj e s tj uż r oz wi ą z a na , adomi s t r z ówHi s z pa ni i t r a fiMa r c Andr ét e r S t e g e n.Wi ę k s z ypr obl e ms pr a wi as pr owa dz e ni es t ope r a . Wi e l emówi ł os i ęot r a ns f e r a c hMa t s aHumme l s ai Da v i da L ui z a , a l enat ęc hwi l ępl ot k i dot y c z ą c et y c hna z wi s kni e c o


ucichły i wydaje się, że Ci zawodnicy ostatecznie nie trafią do stolicy Katalonii. Mimo sprowadzenia Neymara, najwięcej mówi się jednak o możliwym odejściu iago Alcantary. Młody Hiszpan nie rozegrał liczby spotkań zapisanej w klauzuli i w lipcu może odejść za marne 18 milionów euro. Wielce zainteresowane wyprzedażą są Czerwone Diabły, które najprawdopodobniej dopną swego i za niewielkie pieniądze sprowadzą niesamowicie perspektywicznego zawodnika. Strata naturalnego następcy Xaviego, który mógłby dzielić i rządzić w środku pola Barcelony przez lata będzie jedną z największych porażek Blaugrany w historii.

beinsport.tv

J O K E R

J Jeżeli tak utalentowany zawodnik ma wpisane w klauzuli, że musi rozegrać odpowiednią liczbę spotkań, by nie można było go kupić za małe pieniądze, to trzeba zrobić wszystko, by tyle spotkań rozegrał. Teraz iago odejdzie, a Katalończycy za kilka lat będą chcieli go sprowadzić z powrotem za pięciokrotnie większą kwotę. Po takim błędzie Sandro Rosell i jego ludzie powinni podać się do dymisji albo oddać się publicznej chłoście. Rok pytań, rok odpowiedzi Po słabym sezonie w wykonaniu obydwu drużyn, Real Madryt i FC Barcelona muszą zrobić wszystko, by wrócić na szczyt. Żaden fan hiszpańskiej piłki nawet nie chce myśleć o kolejnym finale Champions League bez udziału, którejś z potęg Primera Division.

Okiem rywala: Zmiana warty

J O K E R

J


TEGO,

kogopokochaj ¹

OK!

ki bi ce,ten wygrywa ok?

Pi er* * * * , wychodzê

DEAL WI THI T

F l a s hB l o g F C BL i p e c2 0 1 3


BYSTRE OKO P opi s zs i ęs pos t r z e g a wc z oś c i ąi we źudz i a ł wna s z e j z a ba wi e ! Comi e s i ą cwma g a z y ni eF l a s hBl og F CBpubl i k owa nebę dądwa( pr a wi e )i de nt y c z ne z dj ę c i a . Wa s z y mz a da ni e mj e s tz na l e z i e ni e

pi ę c i ur óż ni c

mi ę dz yobomaz dj ę c i a mi . Gr a fi c yF l a s h Bl og F CBba r dz os i ępos t a r a l i , a byz a ba waby ł a t r udnai wy ma g a ł ama k s y ma l ne g os k upi e ni a . Ws z y s t k odl a t e g o, poni e wa żt ag r aj e s twa r t a ś wi e c z k i ! J e dnaos oba , k t ór e j dopi s z ena j wi ę k s z es z c z ę ś c i e , wy g r y wadowol nąk os z ul k ęz es k l e puBl og F CB. c om ( a dr e s : ht t p: / / www. bl og f c b. c om/ s k l e p) . J a k i es ąz a t e mz a s a dyz a ba wy ?Wy ś l i j dona sna r e da k c j a @bl og f c b. c ompopr a wi ni ewy a r t y k uł owa ne r óż ni c emi ę dz yobomaobr a z k a mi . J e dy ni epr e c y z y j nei dok ł a dneok r e ś l e ni ar óż ni cbę dąbr a nepod uwa g ę : , np. “ Gór nez dj ę c i e : Nal e wy muc huuXa v i e g oni emawł os ów” . Dr og ąl os owa ni awy bi e r a na bę dz i ej e dnaos oba , k t ór apopr a wni epodaws z y s t k i e pi ę ćr óż ni c . Wy ni k i og ł a s z a nes ąwk ol e j ny mnume r z eF l a s h Bl og F CB. Ży c z y mypowodz e ni a ! Zwy c i ę z c ąwna s z y mc z e r wc owy mBy s t r y mOk uok a z a ł s i ę Cz y t e l ni kona z wi eme j l a : ma r k owi c z m2 @* * . pl . Gr a t ul uj e my i pr os i myona pi s a ni e dona sna r e da k c j a @bl og f c b. c om

F o t o s t o r y| B y s t r eo k o


STARCIE GWIAZD

Jese Rodriguez

Dla wielu sympatyków hiszpańskiej piłki zawodnicy rezerw mogą być po prostu nieznani. Kto to w ogóle jest więc ten Obaj młodzi Hiszpanie zdążyli zasiać już popłoch w liniach Jese? Czym szczególnym zabłysnął, poza byciem sobowtórem defensywnych rywali na mistrzostwach świata U20. W pierw- Stifflera z niezwykle ambitnej serii filmów pod tytułem „Ameszym spotkaniu, przeciwko rówieśnikom ze Stanów Zjedno- rican Pie”? czonych, zdobyli po dwie bramki, a ich drużyna zainaugurowała turniej niezwykle pewnym zwycięstwem. Zarówno Real Jese to typowy napastnik. Zresztą - wyśmienity napastnik. Gdy Madryt, jak i FC Barcelona mają w swoich drugich drużynach tylko dostanie piłkę, pędzi z nią wprost na bramkę. Zazwyczaj ogromne talenty, ale który ma większe szanse na zrobienie znacznie szybciej niż jego rywale. Poza tym jest obdarzony ogromnej kariery? naprawdę dobrym strzałem, a jego boiskowe ruchy przypominają te w wykonaniu jego największego piłkarskiego idola – Cristiano Ronaldo.

Statystyki – kto więcej strzela?

Poza zdobywaniem wielu bramek Jese może pochwalić się również sporą ilością asyst. W poprzednim sezonie Segunda Division napastnik urodzony w Las Palmas zanotował aż 12 kluczowych dograń, co pozwoliło mu na zajęcie trzeciej lokaty w tej klasyfikacji.

W tym przypadku to jak porównanie dwóch niezwykle drogich sportowych samochodów. Obydwaj zawodnicy zdobywają bramki jak na zawołanie i są najlepszymi strzelcami swoich drużyn. Minimalnie lepszy pod tym względem jest Jese, który niedawno pobił rekord bramek zdobytych w jednym sezonie gry w Castilli. Wcześniej największą liczbą bramek w drugiej Gerard Deulofeu drużynie Królewskich mógł popisać się sam Emilio Butragueño. Gerard to zawodnik, w którym wielu kibiców Barcelony wypatruje nowego Lionela Messiego. Podobnie jak Argentyńczyk, Deulofeu lubi wziąć ciężar akcji na swoje barki i wielokrot-

Flash BlogFCB Lipiec 2013

nie sam mijał całą linię defensywną rywali i pakował piłkę do bramki. Gerard zachwyca niesamowitą techniką i ponadprzeciętnym panowaniem nad piłką. W tym przypadku napastnik Barcelony przypomina swojego nowego klubowego kolegę – Neymara. 19-latek w  wielu spotkaniach potwierdzał już swoje niezwykłe umiejętności i niczym Brazylijczyk wymyślnymi zwodami z łatwością ogrywał kilku rywali. Jedynym mankamentem gry Deulofeu jest mała liczba asyst. Młodemu Hiszpanowi zarzuca się, że zbyt często gra samolubnie i po prostu jest mało koleżeński, jednak wydaje się, że ta przypadłość zniknie z biegiem czasu, niczym młodzieńczy trądzik.

Podsumowanie Wiele europejskich drużyn z pewnością zazdrości dwóm największym hiszpańskim klubom takich zawodników. Zarówno Barcelona, jak i Real mają w swoich szeregach wyśmienitych napastników na lata. Na tę chwilę starcie wygrywa Jese Rodriguez, którego gra wydaje się być dojrzalsza. Warto pamiętać jednak, że obaj zawodnicy są obdarzeni niezwykłym talentem i miejmy nadzieję, że za kilka lat to właśnie oni będą główną siłą napędową Królewskich i Blaugrany.

1.D 2.C 3.C 4.D 5.A

Darek Kosiński darek.kosinski@blogfcb.om

VS

GERARD DEULOFEU

JESE RODRIGUEZ

38


ROZRYWKA

QUIZ

Paweł Szczudło pawel.szczudlo@blogfcb.om

1. W jakim klubie hiszpańskim poza FC Barcelona grał Johan Cruyff?

2. Z jakiego klubu do FC Barcelona trafił Patrick Kluivert?

A: Real Madryt

B: Celta Vigo

A: Ajax

B: PSV

C: Betis Sevilla

D: Levante

C: AC Milan

D: Sparta Rotterdam

3. Które miejsce pod względem ilości miejsc spośród stadionów sportowych zajmuje na świecie Camp Nou?

4. Ile wynosi klauzula wykupienia kontraktu Andresa Iniesty?

A: 2

B: 20

A: 100 mln Euro

B: 285 mln Euro

C: 13

D: 7

C: 150 mln Euro

D: 200 mln Euro

5. Ile spotkań w pierwszej drużynie Barcelony rozegrał Jordi Roura?

A: 10

B: 58

C: 73

D: 106

39


Flash BlogFCB Lipiec 2013  

Serdecznie polecamy wszystkim fanom Barcelony oraz La Liga lekturę lipcowego wydania Flash BlogFCB. Co w numerze? Dwa wywiady ze znanymi oso...

Advertisement
Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you