Page 11

przypuszczać jak powstały niektóre zależności w dawnych obrazach.Moim zdaniem obraz nigdy nie jest skończony, jego budowanie trwa nadal z każdą chwila, gdy ktoś go kontempluje, a wiec nadbudowuje na nim kolejne plany swoich myśli – projekcji. (…) To, co naprawdę cenne w obrazie leży poza nim i jest nieuchwytne bezpośrednio. W muzeum nie oglądam tylko obrazu, ale i złożoną rzeczywistość, do jakiej on nas odsyła. Obserwuję, co powstaje na skrzyżowaniu prawdopodobnych intencji dawnego malarza z moją subiektywną projekcją – subiektywnym odbiorem. Koncentruję się na tym miejscu rozpoczynając proces budowania własnego obrazu. (…) Próbuję stworzyć własny język malarski oparty na elementach, które wyodrębniłem z dawnych obrazów. Chcę, aby język ten posiadał strukturę opartą na mowie dawnego obrazu, rozbudowaną o moje subiektywne spojrzenie na dawne obrazy jako na fragment konkretnego świata malarskiego. Zaczynam rozbudowywać ten wycinek świata, jakim jest obraz, by później ponownie wykadrować tę rzeczywistość ramami mojego obrazu. Chcę nawiązać zarówno do formalnych właściwości dawnego obrazu (kolor światło, kształt elementów, kompozycja) jak i do jego cech intelektualnych. Próbuję nakreślić wizję świata malarskich elementów, podlegającego malarskim prawom przedstawiania rzeczywistości wielowymiarowej na dwu wymiarach płótna. (…) Dialog to twórcza rozmowa. Nie chcę tylko „naukowo” przeanalizować dawnego obrazu. Nie chcę też tylko przekazać swojego subiektywnego spojrzenia na ten dawny obraz. Chcę, aby powstało coś nowego i to nie tylko będącego kompromisem pomiędzy mną a dawnym mistrzem, lecz jakiś nowy twór, czy malarski świat, który mając korzenie jednocześnie w dawnym obrazie jak i w moim świecie (moim postrzeganiu, pomysłach, odczuciach względem niego) będzie czymś nowym, zaskakującym mnie. (…) Marcin Kowalik, fragmenty opisu pracy doktorskiej pt: „Przestrzeń obrazu: interpretacja jako twórcza (de)konstrukcja”, promotor prof. Adam Wsiołkowski, ASP, Kraków 2008.

the other person’s intentions, not disrespect them, give them an opportunity to speak. I approached the paintings that I had chosen for the cycle in a similar way – first of all, I tried to be favorably disposed to them; listen to them, look at them, contemplate, try to understand the mechanisms of painting used in them and their painting genesis. Contemplating a painting is not an easy task if you are aware of your own projections on a painting. In my opinion it is not possible to identify the universal essence of a painting – you cannot escape from subjective perception. (…)

Marcin Kowalik, excerpts from doctoral dissertation entitled ‘Interpretation as creative (de)construction’, supervisor: professor Adam Wsiołkowski, Academy of Fine Arts, Cracow, 2008.

11

Marcin Kowalik  

Katalog malarstwa Marcina Kowalika w ramach wystawy „MEANINGS” w Galerii STALOWA w Warszawie, listopad 2013 / Marcin Kowalik’s catalogue f...

Advertisement