Issuu on Google+

A VIDA DE DÚAS NENAS, NA GUERRA DIARIO DE LECTURA

Iria Becerra Bermúdez


Título: Tristes Armas Autora: Marina Mayoral Editorial: Xerais Xénero: Narrativa, novela Número de páxinas: 141 Nota biográfica: Marina Mayoral, nacida en Mondoñedo é mestra de licenciatura española na Universidade Complutense de Madrid. Escribiu :Unha árbore , Un adeus, O reloxo de torre, Chamábase Luís


DATA: 2 de xaneiro de 2013 -“Non eran unhas nenas orfas. Estaban alí por cousas da Guerra Civil.” Esta frase fíxome pensar que esas nenas eran pouco afortunadas pero tamén que eran algo porque non estaban alí ao ser orfas. Os seus pais tivéronas que deixar en un lugar seguro para elas aínda que non as viran nada. -“Hoxe como tarefa ides escribirlles unha carta a vosa familia.” Harmonía estaba esperando este dia ,pero a carta non chegou o seu destino e iso pareceume moi mal pola súa partes . Penso que se achega algo malo. -“Harmonía estas moi guapa.” Harmonía coñecera a León e supo que estaba namorada del, Rosa seguía alí coas súas danzas.Quero saber que pasará a continuación. DATA: 3 de xaneiro do 2013 -“Carmiña recibiu unha concinsa comunicación oficial da morte e pouco despois un paquetiño no que unha man xenerosa recollera as escasas pertenzas que os soldados levan consigo e queren facer chegar como recordo á súa familia: unha medalla, un reloxo,o anel de casado,unha carta …” Sabía que algo malo ía pasar , non quero nin pensar como estarán Harmonía e Rosa cando o sepan; pero bueno que se lle vai facer. -“Despois de tres anos de loita ,os chamados nacionais gañaron a guerra e pouco a pouco en España empezou a normalizarse a vida.” Por fin poderá chegar a carta de Harmonía e Rosa a súa nai pero non foi así, agora había a Guerra Mundial e a nai fora a ver se gañaba algo , entonces coñeceu a unha carteira e durmiu enriba da súa carta e non se deu de conta . Que mala sorte porque non se lle ocorrería mirala?! -“Aínda que Arxentina non participou directamente na contenda mundial , as súas condicións económicas non eran boas.” “Carmiña estivo como criada en varias casas e probou tamén a traballar de limpadora nunhas oficinas , aínda que aforrase menos diñeiro ao ter que pagar ela cas e comida” Non tiña moita sorte pero con esta frase que escribirei a continuación xa se lle pasou todo e tivo unha vida axeitada.


-“Un día, limpando un despacho principal das oficinas dunha empresa americana para a que traballaba daquela, chamoulle a atención o modo en que caeu un sobre ao baleirar a papeleira” En efectivo ese sobre tiña algo que chegaron a ser un dólares do seu xefe , aí empezou outra historia de amor na que eles dous se comprometeron.Que lles estará a pasar ás nenas?¿ Data:4 de xaneiro do 2013 -“O final da etapa escolar era un momento triste para os rapaces porque cada un collía xa un camiño diferente segundo a carreira ou oficio ao que se fose dedicar” Rosa foi bailarina de ballet aínda que lle custou moito chegar a selo, Harmonía foi como María do Mar a súa coidadora so un aniños, León foi un enxeñeiro dun traballo secreto e estes dous últimos acabaron comprometéndose e tiveron tres fillos. Rosa tamén os tivo pero só und dous.Volveron para a súa terra todos e a carta foi para eles onde seguiron alí toda a vida e eu creo que o chegaron a facer ata a morte nada llos puido impedir . Un libro coma este non se encontra en ningún lugar. Sen dúbida uns dos mellores que lin , ou mellor aínda O MELLOR.


Tristes armas, Iria Becerra