Page 54

Rozdział 4: Dorośli w szkolnictwie wyższym

w zależności od kraju. Mówi się na przykład o „studiach eksternistycznych” (Bułgaria), „studiach zewnętrznych” (Słowacja) lub programach w horaires décalés (Wspólnota Francuska Belgii). W państwach, w których dokumenty nadrzędne odnoszą się wprost do „studiów w niepełnym wymiarze”, pojęcie to bywa definiowane na różne sposoby. W niektórych głównym kryterium służącym do odróżniania osób studiujących w pełnym i niepełnym wymiarze godzin jest nakład pracy wyrażany za pomocą punktów ECTS, jaką każda kategoria studentów powinna zdobyć w czasie roku akademickiego. Jako studiujących w niepełnym wymiarze godzin określa się osoby, które uzyskały mniej niż 60 punktów ECTS w roku akademickim i z tego powodu będą musiały uczyć się dłużej niż osoby studiujące w pełnym wymiarze. O takiej definicji informują na przykład Irlandia i Łotwa. W innych kontekstach definicja osób studiujących w niepełnym wymiarze nie zawiera odniesień do nakładu pracy (np. osoby studiujące w pełnym i niepełnym wymiarze godzin generalnie mają zdobywać taką samą liczbę punktów ECTS w roku akademickim), ale do liczby godzin spotkań. Na przykład na Węgrzech Ustawa o szkolnictwie wyższym zakłada, że programy o niepełnym wymiarze godzin powinny liczyć co najmniej 30% a maksymalnie 50% godzin spotkań kursów w pełnym wymiarze. Podobne różnice w interpretacji terminu „studia w niepełnym wymiarze” można znaleźć w raporcie Social and Economic Conditions of Student Life in Europe (Społeczne i ekonomiczne warunki życia studentów w Europie; Eurostudent, 2008). Rozróżnia się w nim cztery rodzaje osób studiujących w niepełnym wymiarze godzin: 

Studenci zapisani na kursy kształcenia na odległość (tzn. tacy, którzy zazwyczaj pracują i przeznaczają na studia tylko część czasu);

Studenci zapisani na kursy wieczorowe i weekendowe na wyższych uczelniach. Takie kursy są oferowane przez instytucje szkolnictwa wyższego jako dodatek do kursów dla osób studiujących w pełnym wymiarze godzin;

Studenci zapisani na tradycyjne programy w pełnym wymiarze godzin, ale o oficjalnym statusie osób studiujących w niepełnym wymiarze (tzn. okres do ukończenia studiów będzie dłuższy niż w przypadku osób studiujących w pełnym wymiarze godzin);

Studenci zapisani jako studiujący w pełnym wymiarze godzin, którzy faktycznie tylko część swojego czasu przeznaczają na zajęcia związane ze studiami.

Powyższe przykłady pokazują, że porównywanie elastycznych modeli studiów w różnych krajach należy przeprowadzać ostrożnie, biorąc pod uwagę odmienne interpretacje i rozumienie poszczególnych terminów w poszczególnych państwach. Jest to szczególnie istotne przy analizowaniu systemów finansowania elastycznych programów studiów. Należy ponadto odnotować, że mogą istnieć inne wzorce organizacyjne przystosowane do potrzeb dorosłych, których nie obejmuje terminologia omówiona w tym podrozdziale.

4.4.2. Udział w studiach wyższych w niepełnym wymiarze godzin Do celów porównania międzynarodowych danych statystycznych za studiujących w niepełnym wymiarze godzin uznaje się osoby, które uczestniczą w programach edukacyjnych obejmujących mniej niż 75% nakładu pracy wymaganego na studiach w pełnym wymiarze (UNESCO/OECD/Eurostat, 2010). Zgodnie z tą definicją około 21% studentów w Europie studiuje w niepełnym wymiarze godzin. Jeśli przyjrzymy się wskaźnikom w poszczególnych państwach, ujawnią się różne wzorce. Na jednym końcu skali znajduje się Łotwa, Litwa, Polska, Finlandia i Szwecja, gdzie osoby studiujące w niepełnym wymiarze godzin stanowią ponad 40% wszystkich studentów. W najliczniejszej grupie

53

Dorośli w systemie edukacji formalnej: polityka i praktyka w Europie  
Dorośli w systemie edukacji formalnej: polityka i praktyka w Europie  

Raport EURYDICE Dorośli w systemie edukacji formalnej: Polityka i praktyka w Europie przedstawia sytuację będącą następstwem realizacji Plan...

Advertisement