Page 45

Dorośli w systemie edukacji formalnej: polityka i praktyka w Europie

środki mające przeciwdziałać zbyt niskiemu udziałowi niepracujących dorosłych w kształceniu wyższym. W południowej Europie Hiszpania wdrożyła możliwość alternatywnego dostępu do studiów skierowaną do trzech różnych grup dorosłych: powyżej 25, 40 i 45 lat. Krajami, w których – jak się zdaje – opracowano najbardziej konkretne cele uczestnictwa dorosłych w studiach wyższych, są obecnie Estonia i Irlandia. W Estonii Strategia szkolnictwa wyższego 2006-2015 i jej plan wdrożeniowy na lata 2008-2010 zawierają cel zwiększenia udziału 30-latków i osób starszych w studiach I i II stopnia do 25% w roku 2015 (w 2007 roku odsetek ten wynosił 22%, w 2009 roku – 23%). W Irlandii za dorosłych studentów uznaje się osoby w wieku co najmniej 23 lat. W 2008 roku Narodowy plan równego dostępu do szkolnictwa wyższego 2008-2013 wyznaczył jako cel zwiększenie odsetka dorosłych studiujących w pełnym wymiarze godzin z 13% w 2006 roku do 20% w roku 2013. Zakłada się w nim także podniesienie udziału dorosłych w studiach wyższych w pełnym i niepełnym wymiarze godzin (z 18% w roku 2006 do 27% w 2013). Ponadto wśród kluczowych założeń planu znalazła się promocja uczenia się przez całe życie poprzez poszerzanie ścieżek dostępu do szkolnictwa wyższego oraz istotne rozwijanie kursów o niepełnym wymiarze godzin/elastycznych (z 7% w roku 2006 do 17% w 2013) w połączeniu z finansowaniem skierowanym do studentów, mającym wspierać proces uczenia się przez całe życie. W większości pozostałych państw europejskich kierunki działań lub strategie dotyczące szkolnictwa wyższego bądź strategie uczenia się przez całe życie mówią o udziale dorosłych w studiach wyższych w sposób raczej ogólnikowy, zaznaczając, że sektor szkolnictwa wyższego powinien promować możliwości formalnego i nieformalnego kształcenia dorosłych. Mimo iż przypadki wyraźnych założeń dotyczących udziału dorosłych w studiach wyższych są raczej rzadkie, w wielu krajach podjęto różnego rodzaju działania dobrze dostosowane do potrzeb starszych studentów. Na przykład w kilku państwach europejskich tradycyjne świadectwo ukończenia ogólnokształcącej lub zawodowej szkoły średniej II stopnia nie jest jedyną drogą dostępu do studiów wyższych (zob. Rysunek 4.1). Oznacza to, że kandydaci, którzy nie dysponują standardowymi powszechnymi kwalifikacjami wymaganymi do podjęcia studiów, mogą skorzystać z przynajmniej jednej alternatywnej ścieżki dającej dostęp do edukacji na tym poziomie. Do opcji alternatywnych należy najczęściej przyjmowanie kandydatów na podstawie poświadczenia wcześniejszej nauki (zob. podrozdział 4.2.2) lub na podstawie ukończenia określonych programów przygotowujących do studiów (zob. podrozdział 4.3). Ponadto w niektórych krajach studenci mogą otrzymać punkty za odbyte kształcenie pozaformalne i nieformalne, co uprawnia do zwolnienia z niektórych jednostek programowych w czasie nauki. Jednakże traktowanie kształcenia pozaformalnego i nieformalnego jako ekwiwalentu pełnych studiów wyższych nie jest jeszcze powszechną praktyką (więcej szczegółów – zob. podrozdział 4.2.3). Należy na koniec wspomnieć, że dorośli często mają trudności w podejmowaniu tradycyjnych studiów w pełnym wymiarze godzin. Dlatego działania zachęcające do tworzenia alternatywnych ścieżek kształcenia w obrębie systemu szkolnictwa wyższego odgrywają kluczową rolę w zwiększaniu udziału dorosłych powracających do nauki w ramach formalnych programów studiów (więcej szczegółów – zob. podrozdział 4.4).

44

Dorośli w systemie edukacji formalnej: polityka i praktyka w Europie  
Dorośli w systemie edukacji formalnej: polityka i praktyka w Europie  

Raport EURYDICE Dorośli w systemie edukacji formalnej: Polityka i praktyka w Europie przedstawia sytuację będącą następstwem realizacji Plan...

Advertisement