Page 23

FREE SUNDAY

άποψη

22.09.2013

www.freesunday.gr

23

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ

Τα µέσα της είναι το µήνυµά της ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΜΑΤΗ*

Τ

ο βράδυ των εκλογών της 17ης Ιουνίου 2013 κρίθηκαν δύο πράγµατα. Το πρώτο ήταν η συνέχιση της διακυβέρνησης της χώρας από το ίδιο πολιτικό προσωπικό το οποίο τη διοικούσε και πριν. Το δεύτερο ήταν η πολιτική νοµιµοποίηση της βίας, καθώς οι µπουνιές του Ηλία Κασιδιάρη στη Λιάνα Κανέλλη δεν επηρέασαν το εκλογικό ποσοστό της Χρυσής Αυγής. Στις εκλογές του Ιουνίου, σε σχέση µε τις εκλογές του Μαΐου, οι ψηφοφόροι συνολικά µειώθηκαν κατά 4% και οι ψηφοφόροι της Χρυσής Αυγής κατά 3,39%. Η Χρυσή Αυγή είχε αποδειχθεί ελκυστική για ένα µέρος της ελληνικής κοινωνίας, παρά το γεγονός ότι δεν είχε κρύψει σε καµία φάση της πολιτικής της παρουσίας πως θα χρησιµοποιήσει ως βασικά πολιτικά εργαλεία την επιλογή της βίας, την εξαγγελία της δυνατότητας για επιβολή τιµωρίας χωρίς «διαδικασίες» και τη ρητορεία του µίσους. Όλα τα υπόλοιπα τα οποία έλεγε η Χρυσή Αυγή όλο και από κάποιο άλλο κόµµα είχαν κατατεθεί ως πολιτική πρόταση. Αυτά τα εργαλεία συγκίνησαν τους ψηφοφόρους της, γιατί αυτή ήταν και η βασική της διαφοροποίηση από τα πολιτικά κόµµατα, τα οποία το 2012, σε σχέση

µε το 2009, έχασαν άλλους 650.000 περίπου, οι οποίοι προφανώς δεν πείστηκαν ότι µε την ψήφο τους θα άλλαζε κάτι και δεν πήγαν να ψηφίσουν. Το ίδιο το πολιτικό σύστηµα είναι αποδυναµωµένο. Το πολιτικό πρόβληµα είναι ότι η Χρυσή Αυγή δεν εφηύρε τη βία ως µέσο επιβολής των πολιτικών της απόψεων. Απλώς εξέφρασε το κοµµάτι της κοινωνίας που εµπιστεύεται τη βία ως ένα τέτοιο µέσο. Το µήνυµα του κόµµατος στην κοινωνία είναι το µέσο που χρησιµοποιεί, το οποίο προσπαθεί να πείσει ότι είναι πολύ αποτελεσµατικότερο από τις επίπονες και χρονοβόρες διαδικασίες του δηµοκρατικού πολιτεύµατος. Για παράδειγµα, σε ό,τι αφορά τη µετανάστευση και ειδικότερα τους µετανάστες, πόσοι πολιτικοί δεν έχουν πει ότι θέλουν να τους διώξουν από την Ελλάδα αλλά δεν µπόρεσαν; Η Χρυσή Αυγή ευαγγελίστηκε το ξεµπλοκάρισµα των διαδικασιών και «εξωθεσµικές λύσεις». Ποιον άλλο στόχο εξυπηρετεί η κράτηση των µεταναστών στα περίφηµα κέντρα φιλοξενίας, εκτός από το να µην είναι ορατοί; Το πρόβληµα του ελληνικού πολιτικού προσωπικού είναι ότι υιοθέτησε την ατζέντα της Χρυσής Αυγής από τα µέσα της δεκαετίας του 1990, όταν συλλαµβάνο-

Η καταστολή αυτών που θέλουν να εκφράσουν το µίσος που διακατέχει την κοινωνία δεν µπορεί να γίνει αν δεν αντιµετωπιστούν οι λόγοι που προκαλούν το συλλογικό µίσος. Οι βαρύγδουπες καταγγελίες δεν αρκούν. νταν δεκάδες χιλιάδες µετανάστες, για να ανταποκριθεί στο αίτηµα «να φύγουν οι ξένοι». Μετά τους νοµιµοποίησε. Ατζέντα της Χρυσής Αυγής είναι οι στρατιωτικές λύσεις στην εξωτερική πολιτική. Για τις οποίες, όµως, χρειάζονται ισχυρές ένοπλες δυνάµεις. Προσφάτως µάθαµε ότι η ενίσχυση των ενόπλων δυνάµεων της χώρας εξυπηρέτησε και το real estate της περιοχής πέριξ της Ακροπόλεως… Ατζέντα της Χρυσής Αυγής είναι η απελευθέρωση των χεριών της αστυνοµίας, για να µπορεί να δρα χωρίς «τεχνικά» διαδικαστικά εµπόδια. Επειδή

αυτό δεν έγινε, διότι δεν µπορούσε να γίνει, η αστυνοµία θαύµασε την «επιχειρησιακή ευελιξία» της Χρυσής Αυγής και την τίµησε στην κάλπη σε υψηλά ποσοστά. Αφού λοιπόν αποδέχτηκαν την ατζέντα της Χρυσής Αυγής, στη συνέχεια ζήτησαν να την εφαρµόσουν αυτοί, «για να µην την εφαρµόσει η Χρυσή Αυγή». ∆υστυχώς για όλους µας, την ατζέντα της Χρυσής Αυγής µπορεί να την εφαρµόσει µόνο η Χρυσή Αυγή και µόνο µε τους τρόπους που η Χρυσή Αυγή γνωρίζει. Τώρα η κυβέρνηση αποφάσισε να ενισχύσει το νοµικό οπλοστάσιο για την αντιµετώπιση της Χρυσής Αυγής, ανασύροντας «προφητικές» ποινικές προβλέψεις από προηγούµενες δεκαετίες. Πόσο µπορεί να το πετύχει, όταν ο βασικός µηχανισµός που διαθέτει για να επιβάλει την άποψή της, η αστυνοµία δηλαδή, είναι αποδεδειγµένα φιλικός προς το στόχο της πολιτικής αυτής; Η βία αντιµετωπίζεται µονάχα µε βία και οι µηχανισµοί παραγωγής της υπάγονται σε προβλέψιµους, πλην όχι (πάντα τουλάχιστον) ελέγξιµους κανόνες. Η καταστολή αυτών που θέλουν να εκφράσουν το µίσος που διακατέχει την κοινωνία δεν µπορεί να γίνει αν δεν αντιµετωπιστούν οι λόγοι που προκαλούν το συλλογικό µίσος. Οι βαρύγδουπες καταγγελίες δεν αρκούν. Όσο η πολιτική εξουσία κυβερνά µε τη δύναµη ενός παραδείγµατος που παραµένει προσηλωµένο στις λογικές που διαµορφώθηκαν από τη µεταπολίτευση και οδήγησαν τη χώρα και την κοινωνία στη σηµερινή κατάρρευση, η βία θα είναι πολιτικό εργαλείο. Με νόµιµη ή µη νόµιµη Χρυσή Αυγή. *Ο Χρήστος Μάτης είναι δηµοτικός σύµβουλος Θεσσαλονίκης.

FS 22_09_2013  
Advertisement