Issuu on Google+

οικονομία // υποδομές // περιβάλλον // παιδεία // πολιτισμός // αθλητισμός // κοινωνία

#1 Μάιος 2011 FREE PRESS ΑΝΑΚΥ Κ ΤΟ ΕΝ ΛΩΣΤΕ ΤΥΠΟ

Φιάσκο η παραχώρηση Υποστηρίζει σύσσωμη η αντιπολίτευση. ΕΠΙΤΥΧΙΑ σύμφωνα με το Δήμαρχο.

Κλούβιο τελικά το αυγό του ΥΕΘΑ. (σελ.5)


[02]

Η Λαγκαδά και ο τοίχος

editorial μια νέα προσπάθεια ξεκινά... Μία μηνιαία εφημερίδα κάνει την εμφάνισή της με την ελπίδα να κατακτήσει τις καρδιές των κατοίκων του δήμου Παύλου Μελά. Ένα έντυπο ανοιχτό σε απόψεις, σε ιδέες, σε κρίσεις.

Εκδότης Γιάννης Καραπαναγιωτίδης e-mail: kara@freepolis.gr

Συντακτική ομάδα Γιάννης Καραπαναγιωτίδης e-mail: kara@freepolis.gr

Χαράλαμπος Μαγειρόπουλος e-mail: charalampos@freepolis.gr

Θεμιστοκλής Μητσάνης e-mail: mitsanis@freepolis.gr

Αντώνης Μιχαλάκης e-mail: mihalakis@freepolis.gr

Αλέξης Παπουτσής e-mail: p.alexandros@freepolis.gr

Δήμος Χλωπτσιούδης e-mail: chldimos@freepolis.gr

Συνεργάτες σε αυτό το τεύχος Κώστας Γιαλαμάς e-mail: metrokostas@hotmail.com

Σαράντης Πισπίλης e-mail: sarantis@pispilis.eu

Τάνια Χατζηιωάννου e-mail: tania@kidsinaction.gr

Για τις απόψεις παρατηρήσεις σας e-mail: info@freepolis.gr Τ: 6973743451

Εάν θέλετε κάποιο άρθρο ή κείμενο να δημοσιευτεί, μπορείτε να το στείλετε στο info@freepolis.gr Το Free Polis δεν φέρει καμία ευθύνη και δεν υιοθέτει απαραίτητα τις απόψεις αρθρογράφων που ενυπόγραφα αρθρογραφούν στην έκδοση.

Free polis (ελεύθερη πόλη), λοιπόν, το όνομα αυτής της προσπάθειας που έρχεται να καλύψει ένα διαπιστωμένο κενό επικοινωνίας. Free polis όμως για ποιούς; Για το Δήμο Παύλου Μελά, τους κατοίκους του και τα προβλήματά τους. Άρα στο κέντρο τοποθετείται μία πόλη. Μια πόλη νέα. Για να νιώσει ενιαία όμως μια πόλη δεν αρκεί να έχει δημιουργηθεί από μεταρρυθμιστικές πρωτοβουλίες ή ενοποιήσεις των διοικητικών δομών της προηγούμενης κατάστασης. Μια πόλη πρώτα από όλα πρέπει να έχει ένα δημόσιο χώρο διαλόγου. Κάτι σαν την αγορά των αρχαιοελληνικών πόλεων, σαν τις πλατείες των μεσαιωνικών κι αναγεννησιακών αστικών κέντρων της Ευρώπης· ένα χώρο όπου οι πολίτες θα συζητούν για τα κοινά, θα διαφωνούν, θα ενημερώνονται και θα παραθέτουν τις απόψεις τους. Και βασική φιλοδοξία του free polis είναι ακριβώς αυτό: να αποτελέσει έναν οργανωμένο χώρο δημοσίου διαλόγου και ταυτόχρονα να ενημερώνει για τα τρέχοντα, να διαβαστεί από όσους περισσότερους γίνεται, να αποτελέσει ένα μικρό γεγονός για τη ζωή της πόλης μας. Φιλοδοξεί μέσα από προτάσεις, μικρές παρεμβάσεις, την αξιοποίηση των γνώσεων και των εμπειριών να πυροδοτήσει εξελίξεις, συζητήσεις και ενδεχομένως και αντιπαραθέσεις, μακριά από ευχολόγια και μαγικές λύσεις. Πλάι στα μεγάλα ζητήματα του δήμου Παύλου Μελά υπάρχουν χιλιάδες μικρότερα. Ιστορίες, ευκαιρίες, απόψεις. Υπάρχει πλούτος. Θέματα υπάρχουν πολλά. Οικονομία, ανάπτυξη, περιβάλλον, παιδεία, πολιτισμός, υποδομές, κοινωνία. Είναι τόσο ευρύ το φάσμα που ευελπιστούμε να μην αρκέσει ο χώρος. Θέλουμε όμως απαραιτήτως και την άποψη της νέας γενιάς. Θέλουμε όλο εκείνο το ανήσυχο και δημιουργικό κομμάτι των νέων που θα χρωματίσει τα γκρίζα μαλλιά του πολιτικού διαλόγου στον τόπο μας. Είναι μορφωμένοι, έχουν άποψη και τους αξίζει ένας φιλόξενος χώρος για τις απόψεις τους. Τα εν οίκω μη εν δήμω; Τι γίνεται όμως στην περίπτωση που ο δήμος μας είναι ο οίκος μας; Η Αυτοδιοίκηση είναι ένας χώρος πολύπαθος, που έχει ωστόσο τις δυνατότητες να αλλάξει τον τόπο. Όμως, τί δε λειτουργεί σωστά; Τί είναι αυτό που εμποδίζει και κρατά δεμένες τις δημιουργικές της δυνάμεις; Ο δήμος Παύλου Μελά έχει δυνατότητες. Έχει επιλογές. Όπως πρότεινε κι ο Γκράμσι «απέναντι στην απαισιοδοξία της λογικής, αντιτάσσουμε την αισιοδοξία της βούλησης.»

Επιτρέπεται η αναδημοσίευση, αναπαραγωγή ή μετάδοση με οποιοδήποτε οπτικοακουστικό μέσο όλου ή μέρους της εφημερίδας χωρίς την έγγραφη άδεια του εκδότη μόνο και εφόσον θα αναφέρεται η πηγή.

Βρείτε μας στο facebook πληκρολογώντας free polis

[03]

Μάιος 2011_www.freepolis.gr

Μάιος 2011_www.freepolis.gr

Αλέξης Παπουτσής Πολιτικός Επιστήμων | φοιτ. Νομικών Επιστημών p.alexandros@freepolis.gr

Ο ‘‘Καλλικράτης’’ αναγκαία αλλά όχι ικανή συνθήκη

Ο καιρός του δημάρχου ή του νομάρχη που κατηφόριζε στην Αθήνα με τσαμπουκά και την ευχή των συντοπιτών του για να διεκδικήσει κάνα φράγκο για το σχολείο και την εκκλησιά του τόπου του, έχει παρέλθει.

Θ

εωρώ πως έχουν γραφτεί και έχουν ειπωθεί τα πάντα για την κρίση και το πώς τη βιώνουμε. Χιλιάδες απόψεις, αναλύσεις, προτάσεις, παρατηρήσεις, διαφωνίες αλλά και συμφωνίες έχουν καταγραφεί. Ο δημόσιος χώρος καταλαμβάνεται επιτακτικά μόνον από τέτοιες. Είναι όμως τόση η τέτοια η ένταση των ανατροπών που λαμβάνουν χώρα, ώστε δεν επιτρέπει και δεν αφήνει χώρο για άλλες κουβέντες.

φέροντα έχουν επιδείξει μια εκπληκτική αντοχή στο χρόνο. Παρά τις όποιες ιστορικά προσπάθειες εκσυγχρονισμού και εξορθολογισμού της Ελληνικής Πολιτείας, αυτά τα χαρακτηριστικά επιβίωναν και αφομοιώνονταν. Από τη Μεταπολίτευση και δω μετράμε Αλλαγή, Εκσυγχρονισμό, Νέα Διακυβέρνηση, Νέα Εποχή∙ όλα με το δικό τους ιστορικοπολιτικό φορτίο ήταν προτάγματα που διακήρυτταν τον εξορθολογισμό. Ας ελπίσουμε πως αυτή τη φορά με τον «Καλλικράτη» το αποτέλεσμα θα είναι καλύτερο.

Στo πλαίσιο, λοιπόν, μιας τέτοιας κρίσης που καταργεί όλες τις μεταπολεμικές και μεταπολιτευτικές βεβαιότητες της Ελληνικής Πολιτείας, η αυτοδιοίκηση και η κρατική διοίκηση δε θα μπορούσαν επουδενί να παραμείνουν ως είχαν. Και θα τολμούσαμε να πούμε πως ένα σημαντικό μερίδιο ευθύνης για τη σημερινή κατάσταση φέρουν ακριβώς αυτοί οι δύο τομείς.

Από την άλλη βέβαια, εδώ που βρισκόμαστε σήμερα, δεν ξέρω εάν είναι αρκετό κάτι τέτοιο, δηλαδή ένας εξορθολογισμός και ένα lifting. Αυτά θα ήταν αρκετά ή έστω ικανοποιητικά για περιόδους παχιών αγελάδων. Σήμερα αποτελούν μια αναγκαία αλλά όχι ικανή συνθήκη για να ξεπεράσουμε την πολυεπίπεδη και πολύμορφη κρίση. Σήμερα η Τοπική Αυτοδιοίκηση θα πρέπει να δημιουργήσει πλεονάσματα. Να παράγει. Όχι ως εργοδότης, αλλά έμμεσα να ενισχύει την ανάπτυξη, μέσα από επιλογές και πολιτικές που θα σχεδιάζει και θα υλοποιεί. Ο καιρός του δημάρχου ή του νομάρχη που κατηφόριζε στην Αθήνα με τσαμπουκά και την ευχή των συντοπιτών του, να διεκδικήσει κάνα φράγκο για το σχολείο και την εκκλησιά του τόπου του, έχει παρέλθει.

Χωρίς να αποτελούν εξαίρεση, αλλά αντίθετα αξιόπιστα δείγματα νεοελληνικού διοικείν, τόσο η κρατική διοίκηση όσο και δυστυχώς η τοπική αυτοδιοίκηση, συγκέντρωναν όλες εκείνες τις παθογένειες που απαντούνταν στην επικράτεια. Μια μεταρρυθμιστική προσπάθεια ήταν επιβεβλημένη. Ένα συμμάζεμα, μια καταγραφή και μια στοιχειώδης εξορθολογιστική κίνηση ήταν αναμενόμενη. Θα έλεγε κανείς πως οι αλλαγές ήταν επιβεβλημένες. Η απουσία σχεδίου, η έλλειψη πόρων, η κακοδιαχείρηση στα όρια της παρανομίας, οι πελατειακές σχέσεις ήταν -δυστυχώς- ο κανόνας. Θα αναρωτηθεί κανείς: όλα αυτά εξαλείφονται με ένα νόμο και με μια αναδιάταξη του αυτοδιοικητικού χάρτη; Τρόποι συμπεριφοράς, πελατειακές πρακτικές δεκαετιών, και ανορθολογισμός προτεραιοτήτων, τοπικισμός και συμ-

Όμως, ας δούμε λίγο και την περιοχή μας, τον τόπο μας. Ο νέος δήμος Παύλου Μελά μπορεί να εμφανίσει μια ανάπτυξη νέου τύπου βασισμένη στα τοπικά και υπερτοπικά συγκριτικά του πλεονεκτήματα; Και με τα συσσωρευμένα μειονεκτήματα τί γίνεται; Υπάρχει σχέδιο ή έστω αυτογνωσία απουσίας του; Υπάρχει διάθεση καταπόνησής του ή θα προχωρήσουμε με το γνωστό business as usual;

Σήμερα η Τοπική Αυτοδιοίκηση θα πρέπει να δημιουργήσει πλεονάσματα. Να παράγει. Όχι ως εργοδότης, αλλά έμμεσα να ενισχύει την ανάπτυξη, μέσα από επιλογές και πολιτικές που θα σχεδιάζει και θα υλοποιεί.

Μέχρι πότε η οδός Λαγκαδά θα λειτουργεί ως τοίχος για την περιοχή; Πότε επιτέλους θα αρχίσουν να λειτουργούν οι υπόγειες διαβάσεις του Αγίου Ελευθερίου και του «Παύλου Μελά»; Τι γίνεται με την κατασκευή πεζογέφυρας στη Λαγκαδά; Θυμίζουμε ότι το έργο είχε ενταχθεί στα ολυμπιακά έργα του 2004. Ήρθε η Αθήνα, πέρασε το Πεκίνο, περιμένουμε την Ολυμπιάδα του Λονδίνου. Κουράγιο στους πεζούς και τους καταστηματάρχες.

Έτοιμη σχeδόν η μεγάλη διάβαση της οδού Καλαβρύτων

Ωστόσο, εκεί η Δημοτική Αρχή θέλει να εγκαταστήσει ένα στέκι νεολαίας και τη Δημοτική Αστυνομία. Γιατί όχι το ΚΕΠ; Γιατί η Διοίκηση του Δήμου ανανέωσε για 3 χρόνια το συμβόλαιο μίσθωσης ιδιωτικού χώρου προς 1.500 € το μήνα; Γιατί επιλέχθηκε να σπαταλούνται τόσα χρήματα και μάλιστα σε μία περιοχή που δεν εξυπηρετεί Σταυρουπολίτες;


[04]

Μάιος 2011_www.freepolis.gr

Σαράντης Πισπίλης MBA, MSc Τεχνολόγος Τροφίμων sarantis@pispilis.eu

Διαπλάτυνση οδού Λαγκαδά: «Δει δή χρημάτων…» Tα προβλήματα ασφάλειας για τους πολίτες παραμένουν. Aπουσιάζουν οι αναγκαίες υποδομές ώστε να διασφαλίζεται η απρόσκοπτη λειτουργία των εμπορικών καταστημάτων και η προσβασιμότητα σε αυτά.

Η

διαπλάτυνση της οδού Λαγκαδά δημιούργησε ένα δρόμο ταχείας κυκλοφορίας που όμως ολοκληρώνεται με ρυθμούς χελώνας, καθώς από το 2004 έχει διαπλατυνθεί μόνο το τμήμα από το στρατόπεδο «Παύλου Μελά» μέχρι την αερογέφυρα Σταυρούπολης. Σύμφωνα με την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας για το τμήμα της οδού που παραμένει με στενή διατομή -από την οδό Αγίων Πάντων μέχρι το πρώην στρατόπεδο- υπάρχει εγκεκριμένη μελέτη και γίνονται επαφές με τη Σερβία για την παραχώρηση τμήματος από τα συμμαχικά νεκροταφεία, ώστε να είναι δυνατή η κατασκευή του έργου. Στο παρελθόν έχουν γίνει θανατηφόρα ατυχήματα στο τμήμα μεταξύ της αερογέφυρας και του κόμβου Ωραιοκάστρου, όπου η κατασκευή του δρόμου παρουσιάζει σοβαρότατο έλλειμμα ασφάλειας για τους πεζούς. Για το συγκεκριμένο σημείο έχει υπογραφεί σύμβαση (στις 10-5-2010) από την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας για την κατασκευή δυο άνω διαβάσεων πεζών, αλλά παρουσιάστηκε καθυστέρηση λόγω της μη μετατόπισης των δικτύων της ΔΕΗ και του ΟΤΕ. Σε αυτό το σημείο πρέπει να τονιστεί ότι και στο τμήμα που έχει «ολοκληρωθεί» τα προβλήματα ασφάλειας

για τους πολίτες παραμένουν. Ειδικά εστιάζονται κυρίως στο ύψος της Ομόνοιας στη Σταυρούπολη μέχρι τη στροφή Καρατάσιου όπου εκλείπουν ο παράδρομος και τα κατάλληλα πεζοδρομία που να διασφαλίζουν την ομαλή μετακίνηση των πολιτών. Παράλληλα, απουσιάζουν οι αναγκαίες υποδομές στάθμευσης ώστε να διασφαλίζεται η απρόσκοπτη λειτουργία των εμπορικών καταστημάτων και η προσβασιμότητα σε αυτά. Όσον αφορά τα υπόλοιπα έργα που βρίσκονται υπό εξέλιξη, έχει εκτελεσθεί μόνο το 50% των εργασιών της Κάτω Διάβασης πεζών στην πλατεία Νεόκτιστων λόγω ελλιπούς χρηματοδότησης. Από τις αρμόδιες υπηρεσίες της Περιφέρειας εκτιμάται ότι το έργο θα ολοκληρωθεί στις αρχές του καλοκαιριού. Σε κάθε περίπτωση είναι σαφές ότι χωρίς διασφαλισμένους πόρους και μόνο με ευχολόγια, έργα όπως η ολοκλήρωση της διαπλάτυνσης της οδού Λαγκαδά, θα συνεχίσουν να παραπέμπονται στις καλένδες. Θα πρέπει να γίνει μια σειρά ολοκληρωμένων παρεμβάσεων με πρωτοβουλία του δήμου Παύλου Μελά, εστιάζοντας αφενός, στην απαίτηση βελτίωσης αδυναμιών της διαπλατυσμένης οδού Λαγκαδά, αφετέρου ασκώντας πίεση στην πολιτεία για την άμεση χρηματοδότηση του έργου στο σύνολό του.

… ο τ ιο β ού κλ υ ο τ ό γ β α ό ν πασχαλι ς α ν υ μ Ά ς ή κ ι ν θ Ε υ ο ί ε γ ρ υ ο π Υ Σήμερα που η δημόσια περιουσία απειλείται, είναι

Χαράλαμπος Μαγειρόπουλος Αρχιτέκτων Μηχανικός charalampos@freepolis.gr

Δήμος Παύλου Μελά:

Μια ιδιόμορφη χωρογραφία

Έ

χω ήδη ξεκινήσει μια απροσδιόριστη, μη ανιχνεύσιμη πορεία, σημείο με ένα χάρτη στα χέρια μου. Σκοπός μου η επικοινωνία, η συναισθησία, η αισθαντικότητα του χώρου, της γραμμής, της επαφής. Το τοπίο που με χωνεύει. Ένας γαλάζιος δροσερός άνεμος περνάει μέσα από τις εικόνες που σιωπηλά αλλάζουν θέση πατώντας στις σκέψεις. Οι αύρες των σκέψεων, οι δύσκολες κινήσεις, η ισορροπία και το παιχνίδισμά της, το βλέμμα που εντείνεται σε μια νέα εικόνα που απλώνει μπροστά. Θέλω να ξέρω τα πάντα για το χώρο που ζω, προχωρώ πολύ μακριά, θέλω να διασχίσω τους τόπους δίπλα μου, να μυρίσω τις γειτονιές, να ταξιδέψω. Ο νέος δήμος Παύλου Μελά αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της Θεσσαλονίκης, τόσο εξαιτίας της διαλεκτικής σχέσης παρελθόντος και μέλλοντος όσο και της ιδιαίτερης “υπερβατικής” φυσιογνωμίας που τη συνοδεύει. Η περιοχή αυτή διαμορφώνεται μέσα στο χρόνο με τρόπο συλλογικό και αθροιστικό. Συλλέγει μνήμες και λειτουργίες, αποκτά νέες χρήσεις και μεταπλάθεται. Φέρνει πάνω της τα ίχνη των αλλεπάλληλων ρήξεων της συνέχειας, εμπεριέχει μια δική της εσωτερική λογική. Ο χαρακτήρας της νέας κατάστασης, της συνένωσης των τριών δήμων Ευκαρπίας, Πολίχνης και Σταυρούπολης, είναι πολυδιάστατος, πολυλειτουργικός, παροξυστικός.

[05]

Μάιος 2011_www.freepolis.gr

ανάγκη να καλλιεργηθεί η συμμετοχή των πολιτών και η αναθέρμανση της δυναμικής της διεκδίκησης.

Η είσοδος της πόλης, ο περιφερειακός, το εμπόριο, η πυκνή και άναρχη δόμηση, οι εργατικές κατοικίες, τα εγκαταλειμμένα εργοστάσια, οι καπναποθήκες, οι έντονοι πυρήνες διασκέδασης, όλα αυτά αποτελούν ετεροτοπίες, στοιχεία που συνιστούν μια σύγκρουση αντιθέσεων, έναν πόλο ζύμωσης και εν τέλει μια ποιοτική ανομοιογένεια. Η ταυτότητα του νέου δήμου με τα νέα δεδομένα, δεν είναι αμετάβλητη· αλλάζει σύμφωνα με τους μετασχηματισμούς που η πόλη υφίσταται, έτσι όπως οι ίδιοι χάνουν και τον δικό τους γενικό, κανονιστικό χαρακτήρα. Όλα αυτά γίνονται αποδεκτά ως ουσιαστικά σημάδια της ταυτότητας του νέου δήμου. Ο δήμος Παύλου Μελά ενέχει γραφικότητα με τις πολλές γειτονιές, περικλείει την κίνηση και την ησυχία, συνδυάζει τη διασκέδαση με την παρακμή, την εγκατάλειψη με την ανανέωση, τη διακίνηση προϊόντων με τις μικρές εστίες αναψυχής, την πυκνή οικιστική οργάνωση με τους ανοιχτούς δημόσιους χώρους. Είναι στην ουσία ένας τόπος πολιτισμικών και οικονομικών ανταλλαγών, αναμνήσεων, που αρνείται να παραιτηθεί, χτίζει το δικό του μέλλον, θέλει να αναπνεύσει, αποζητά τη σύγχρονη και ανθρώπινη ανάδειξή του, έχει όλες τις προοπτικές για να γίνει μια πραγματικά ελεύθερη πόλη.

Θέλω να ξέρω τα πάντα για το χώρο που ζω, προχωρώ πολύ μακριά, θέλω να διασχίσω τους τόπους δίπλα μου, να μυρίσω τις γειτονιές, να ταξιδέψω.

τέτοια ταυτιση Διαβάζουμε σε σχετική ανακοίνωση του Δήμου «η παραχώρηση του στρατοπέδου είναι αποτέλεσμα μιας συνεχούς προσπάθειας της Διοίκησης του Παύλου Μελά, του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας και του Υπουργού Ευάγγελου Βενιζέλου. Ο Υπουργός, με αίσθηση ευθύνης απέναντι στην πόλη, βοήθησε τα μέγιστα προς αυτήν την κατεύθυνση, με προσωπικό ενδιαφέρον, μέριμνα, γενναία και αποφασιστική στάση». Μήπως ο δήμος λειτουργεί και ως Γραφείο Τύπου του Υπουργού;

” σε ποια Το “Καρατάσιου ; κατηγορία ανήκει Σε ανακοίνωση του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας διαβάζουμε για τρεις κατηγορίες στρατοπέδων: τα ενεργά, τα προς παραχώρηση στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και τα προς αξιοποίηση δημόσιας γης (βλ. έλλειμμα των 50 δις). Ας μας ενημερώσει ο Υπουργός, το «Καρατάσιου» σε ποια κατηγορία ανήκει;

Φιάσκο τελικά η παραχώρηση; Έτσι, φαίνεται αφού όλοι στο Δημοτικό Συμβούλιο κατέληξαν στη θέση ότι δεν υπήρξε ακόμα καμία παραχώρηση και πως οι όροι είναι απεχθείς. Συμφώνησαν ουσιαστικά να πιέσουν για παραχώρηση κατα κυριότητα, κόκκινη γραμμή τα 100 χρόνια. Τότε γιατί πανηγυρίζουν μερικοί;

Α

πό χρόνια οι Σταυρουπολίτες διεκδικούσαν την παραχώρηση του «Παύλου Μελά» κατά κυριότητα. Τούτο εκφράστηκε και στην απόφαση του ΔΣ πέρυσι τέτοια περίπου εποχή. Κι όμως ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας όχι μόνο δεν παραχωρεί το χώρο κατά κυριότητα, αλλά ουσιαστικά το δίνει μόνο για… 30 χρόνια. 30 χρόνια δανεικής χρήσης του χώρου με την υποχρέωση επισκευής από το δήμο (τους κατοίκους του Παύλου Μελά δηλαδή) όλων των διατηρητέων κτιρίων του πρώην στρατοπέδου. Ο Δήμος θα αναλάβει, δηλαδή, να βρει όλα εκείνα τα κονδύλια και τα ευρωπαϊκά προγράμματα, θα αναλάβει το δυσβάσταχτο κόστος των μελετών απαλλάσσοντας την Πολιτεία από μία δική της υποχρέωση. Και εδώ είναι το τραγελαφικό. Αφού το Υπουργείο θα έχει την κυριότητα, γιατί ο ενοικιαστής-δήμος να κάνει τέτοιες επενδύσεις; Και μάλιστα τη στιγμή που σύμφωνα με τη Δημοτική Αρχή ο δήμος Παύλου Μελά πνίγεται στα χρέη; Ουσιαστικά, ο Υπουργός ζητά από το δήμο Παύλου Μελά να κάνει έργα κι επενδύσεις στο χώρο, να επισκευάσει τα διατηρητέα κτίρια, να συμμετέχει στις κερδοφόρες δραστηριότητες και παραχωρεί το χώρο μόνο για 30 χρόνια. Και μετά; Μετά πάλι θα περιέλθει στα χέρια του Υπουργείου. Και εδώ είναι ο φόβος ο μεγάλος: μήπως δηλαδή τότε -υπό το πρίσμα ενός άλλου «μνημονίου»- επανεκτιμηθεί αν θα ξαναπαραχωρηθεί στο δήμου έτοιμο πια (με πράσινο, με αναψυκτήρια, με διατηρητέα κτίρια κλπ) ή το παραχωρήσουν προς αξιοποίηση σε κάποιο ιδιώτη; Το κερασάκι στην τούρτα ή καλύτερα στο… τσουρέκι; Οι εμπορικές χρήσεις του χώρου. Ακόμη μία φορά βλέπουμε να προβάλλονται ως κεντρική ιδέα της αξιοποίησης οι διάφορες οικονομικές χρήσεις. Στις οικονομικές δραστηριότητες που θα αναπτυχθούν (υπόγειο πάρκινγκ, αναψυκτήρια κλπ), όχι μόνο απαιτείται η άδεια των συναρμοδίων υπουργείων, αλλά και η ανταποδοτική συμμετοχή του Υπουργείου στην αντίστοιχη δραστηριότητα. Μήπως σκέφτονται κάποιοι να επιβάλλουν και εισιτήριο; Το κίνημα πολιτών που αναπτύχθηκε τα προηγούμενα χρόνια με τη συμμετοχή των φορέων της πόλης και χιλιάδων πολιτών, απαιτεί ακόμα χώρους ελεύθερης πρόσβασης με έμφαση στο πράσινο. Σήμερα που η δημόσια περιουσία απειλείται, είναι ανάγκη να καλλιεργηθεί η συμμετοχή των πολιτών και η αναθέρμανση της δυναμικής της διεκδίκησης. Απέναντι στις προτάσεις για «ενοικίαση» του χώρου για 30 έτη και την εμπορική του αξιοποίηση, απέναντι στην προστασία των συντεχνιακών συμφερόντων είναι αναγκαίο όσο ποτέ να ανδρωθεί μία ισχυρή πίεση υπέρ των ελεύθερων χώρων για την ουσιαστική παραχώρηση του στρατοπέδου χωρίς ανταλλάγματα, όπως άλλωστε προβλέπει και ο νόμος. Αρκετά υπέφερε η Δυτική Θεσσαλονίκη, ως άλλη χωματερή, από τα «σκουπίδια». Είναι καιρός πια η Πολιτεία να δει την πόλη μας αντισταθμιστικά σε όσα τις έκανε. Το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας -ως φορέας της Πολιτείας- ολοφάνερα σφετερίζεται ένα χώρο που του αποδόθηκε κάποτε από τον ελληνικό λαό για την προστασία του. Σήμερα όμως δε συντρέχουν εκείνοι οι εθνικοί λόγοι. Άρα, ο χώρος οφείλει να επιστραφεί στον αρχικό του ιδιοκτήτη. Το Υπουργείο δεν είναι συνδικαλιστικός φορέας ώστε να αγωνίζεται για τα συντεχνιακά και οικονομικά συμφέροντα του κλάδου. Η συντακτική ομάδα


Αντώνης Μιχαλάκης Χημικός – Πολιτικός Επιστήμων mihalakis@freepolis.gr

Θεμιστοκλής Μητσάνης πτ. Πολιτικών Έργων Υποδομής | φοιτ. Πολιτικών Μηχανικών mitsanis@freepolis.gr

Η

Βυθίζομαι στη δεξαμενή των αναμνήσεων. Παιδικά χαχανητά αναδύονται, κοντά παντελονάκια και γδαρμένοι αγκώνες, ματωμένα γόνατα και χώμα στα νύχια. Το ποτάμι τρέχει, με τα μαγικά χρώματα της ΔΙΑΝΑ. Λάσπες στους δρόμους και φωνές των μανάδων για τα λερωμένα ρούχα. Πρώτος στόχος να γλυτώσουμε από τους λασπωμένους δρόμους. Συνεργεία, εθελοντές, διάθεση. Το όραμα βγαίνει ξεκάθαρο: να γίνουμε πόλη. Ο αείμνηστος Τσακίρης βάζει τον πήχη ψηλά. Υπεράσπιση δημόσιου χώρου και διεκδίκηση του μέλλοντος (Παπαδήμας, Μονή Λαζαριστών, στρατόπεδο Παύλου Μελά). Καινούργια σχολεία χτίζονται. Πνευματικά κέντρα γίνονται. Τριάντα στρέμματα από το στρατόπεδο διατίθενται δωρεάν στο δήμο για κοινωφελείς χρήσεις χωρίς ανταλλάγματα. Και τα παιδιά αγωνίζονται. Καταλήψεις του ‘91. Μια γενιά ολόκληρη σημαδεύεται από έναν αγώνα που κατάντησε σύμβολο. Γονείς εξαπολύουν μύδρους, οι εφημερίδες καταγγέλλουν τους «αλήτες». Η κατάληψη όμως ήταν «σχολείο». «Σχολείο» κοινωνικοποίησης, μαθησιακή διαδικασία διαλόγου και αντιπαράθεσης επιχειρημάτων. Τα σχολεία της Σταυρούπολης και της Πολίχνης από τα πρώτα στον αγώνα. Δεσμοί αναπτύσσονται με γέλιο, αγωνία και χαρά. Το πανό για την πορεία έτοιμο. Πιάνει όλη την Εγνατία. Ο Άγγελος, ο Σάκης, ο Κώστας, ο Δημήτρης, ο Γιώργος, ο Θοδωρής το κρατάνε και φωνάζουν. Μαθαίνουν ότι υπάρχει κι αυτός ο τρόπος. Μετά εξετάσεις και ο καθένας το

Για όλα φταίει

δρόμο του. Αλλά όλοι γυρίζουν στα ίδια σημεία αναφοράς. Στα στενά που περπατήθηκαν με ξυπόλυτα πόδια. Το νέο όραμα δημιουργείται. Να πάρουμε τη Μονή και να γίνει ένα πρότυπο πολιτιστικό κέντρο. Κάποιοι, λίγοι στην αρχή και μετά ο Δήμος. Με συναυλίες, θέατρα, φεστιβάλ. Τώρα η Μονή είναι ένας τσιμεντένιος σιωπηλός γίγαντας. Ποτέ οι Σταυρουπολίτες δεν την έκαναν δικιά τους. Η πόλη μεταμορφώνεται. Νέες συνοικίες χτίζονται, νέος κόσμος έρχεται. Μετανάστες, παλιννοστούντες, νέα ζευγάρια που επενδύουν στο όνειρο του δικού τους σπιτιού. Η ΔΙΑΝΑ απειλεί για ένα νέο Sevezo. Μολύνει το νερό. Το ποτάμι δεν υπάρχει πια. Έγινε υπόγειο και επάνω κυλά ένα τσιμεντένιο πάρκο. Φύσηξε ο Βαρδάρης κι έφυγε το όνειρο ενός ανοικτού, πράσινου, προσιτού ρέματος αναψυχής. Η νέα πόλη επεκτείνεται μέχρι το Ωραιόκαστρο και τα νταμάρια της Ευκαρπίας. Άλλοτε παράνομα, άλλοτε νόμιμα, αλλά πάντα με την παρουσία των εργολάβων.

Μια πλήρης σουίτα εφαρμογών γραφείου, πρόγραμμα επεξεργασίας φωτογραφιών, γραφίστικο πρόγραμμα, πρόγραμμα σελιδοποίησης, εφαρμογές διαδικτύου είναι τα βασικά προγράμματα που απαιτείται να έχει ο χρήστης για την κάλυψη των αναγκών του.

Θ

α μπορούσα να γράψω απαισιόδοξα πράγματα για την οικονομική κρίση που βιώνει η χώρα και κατ’ επέκταση οι Δήμοι, για την αξιοποίηση των πρώην στρατοπέδων, για ό,τι σκέφτομαι και με ενοχλεί στην ευρύτερη περιοχή των δυτικών συνοικιών. Προτίμησα όμως να δώσω έμφαση στη συμβολή του Ελεύθερου Λογισμικού (ΕΛ) στους χώρους της Εκπαίδευση, της Δημόσιας Διοίκησης, του Πολιτισμού. Το Ε.Λ. μπορεί να χρησιμοποιηθεί (Ελευθερία 0), να μελετηθεί και τροποποιηθεί (Ελευθερία 1), να αντιγραφεί και αναδιανεμηθεί (Ελευθερία 2), να βελτιωθεί και επανεκδοθεί (Ελευθερία 3) χωρίς κανένα περιορισμό κάνοντας χρήση της ειδικής άδειας “free software licence”.

Η λατρεία του μπετόν ονομάζεται ανάπτυξη και ο κοινωνικός συντελεστής μεταμορφώνεται σε εργαλείο γιγαντισμού της πόλης.

Μια πλήρης σουίτα εφαρμογών γραφείου (LibreOffice), πρόγραμμα επεξεργασίας φωτογραφιών (Gimp), γραφίστικο πρόγραμμα (Inkscape), πρόγραμμα σελιδοποίησης (Scribus), εφαρμογές διαδικτύου (Google Pack) είναι τα βασικά προγράμματα που απαιτείται να έχει ο χρήστης για την κάλυψη των αναγκών του.

Ένα αποστειρωμένο από τα φυσικά κάλλη αστικό περιβάλλον, γεμάτο με τα παραγόμενα από τον άνθρωπο σκουπίδια. Σκουπίδια πολιτιστικά, πολιτικά, οικιακά, αρχιτεκτονικά. Υπάρχει άραγε νέο όραμα;

Όλες οι παραπάνω εφαρμογές μπορούν να εγκατασταθούν σε όλους τους υπολογιστές με ελάχιστες απαιτήσεις, μηδενικό κόστος, ευελιξία και ταχύρυθμη εκμάθηση “tutorial” αποφεύγοντας τη χρήση σπασμένων/πα-

Δεν υπάρχουν πια αλάνες. Δεν υπάρχει πια χώμα.

ης;

ο Καλλικράτ

ότερο αντίδου περισσ αλ Κ η ς ώ αν φ Προ ό το βήμα κάνει κριτική απ να αι ετ έρ αφ δι εν Κεντρική λου Μελά στην του ΔΣ του Παύ με τα τοπικά να ασχολείται Εξουσία, παρά υ τόπου. υ λαού και το προβλήματα το

Κώστας Γιαλαμάς αθλητικός συντάκτης metrokostas@hotmail.com

Ε

“οράματα του παρελθόντος” επιλέγουμε Ένα αποστειρωμένο από τα φυσικά κάλλη αστικό περιβάλλον, γεμάτο με τα παραγόμενα από τον άνθρωπο σκουπί- εναλλακτικά δια. Σκουπίδια πολιτιστικά, πολιτικά, οικιακά, αρχιτεκτονικά. λογισμικά Υπάρχει άραγε νέο όραμα;

ράνομων εμπορικών προγραμμάτων. Από τη μαθητική ηλικία ακόμα υπάρχει η δυνατότητα να εγκατασταθούν στους σχολικούς υπολογιστές ΕΛ ώστε οι μαθητές να είναι έτοιμοι σε μεταλυκειακό στάδιο να γνωρίζουν εφαρμογές που πιθανότατα θα τους χρειαστούν. Ας μην ξεχνάμε ότι με το ΕΛ δόθηκε η δυνατότητα σε Πολιτιστικούς & Μορφωτικούς Συλλόγους να ψηφιοποιήσουν και να επεξεργαστούν το αρχειακό τους υλικό, κάτι το οποίο απαιτούσε η κοινωνία και ζητούσαν οι νέοι. Με την επανάσταση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης στον κυβερνοχώρο η διάδοση και εκμάθηση του ΕΛ είναι εφικτή και αποτελεσματική. Βασική αρχή όμως αυτής της προσπάθειας είναι η ανάπλαση της κοινωνικής συνείδησης, η στροφή στην εναλλακτικότητα, η κοινωνική συνεισφορά, σεβόμενοι την ελευθερία που μας δίνεται για τη χρησιμοποίηση του Ελεύθερου Λογισμικού για οποιοδήποτε σκοπό χάρη στις κοινότητες ατόμων που με εθελοντική προσπάθεια δημιουργούν εφαρμογές συνεισφέροντας στην ελεύθερη κοινωνική ανάπτυξη.

Και μέσα σε όλα μάθαμε ότι δεν υπάρχουν συμβάσεις στην Πολίχνη και την Ευκαρπία, επειδή εκεί όλες έληξαν αμέσως μετά τις εκλογές. Τέτοια εκλογική χειραγώγηση/ομηρία των συμβασιούχων; Πώς να δουλέψει μετά ο Δήμος;

[07]

Μάιος 2011_www.freepolis.gr

Μάιος 2011_www.freepolis.gr

πεισόδια, συλλαλητήρια, ραντεβού μεταξύ οπαδών, βανδαλισμοί, καταστροφές περιουσιών… Τι είναι όλα αυτά; Μα φυσικά τα στοιχεία που συνθέτουν το «παζλ» του ελληνικού αθλητισμού και σίγουρα δεν είναι τυχαία, αλλά από κάπου προέρχονται. Δεν ξύπνησαν οι οπαδοί όλων των ομάδων ξαφνικά μια μέρα με τη βία να γεννάται μέσα τους. Μας έφερε ως εδώ η ατιμωρησία, οι ποινές «χάδια», η επιλεκτική μεταχείριση και η εφαρμογή στην πράξη του ρητού «το μεγάλο ψάρι, τρώει το μικρό». Ελληνικός αθλητισμός; Εκεί που βασιλεύουν οι μεγαλοαπατεώνες, οι «μπράβοι», δεν μπορούν να επιβιώσουν όσοι πηγαίνουν με τον… σταυρό στο χέρι. Σίγουρα όμως όλα αυτά σας θυμίζουν κάτι. Ασφαλώς και ο αθλητισμός δεν

«ξεφυτρώνει», αλλά πρόκειται για μια μικρογραφία της ελληνικής κοινωνίας που οδηγείται με γεωμετρική πρόοδο τις τελευταίες δεκαετίες στη σήψη, την ανυπαρξία και την οριστική διάλυση, ελέω αφενός μεν των χειρισμών όσων έχουν την εξουσία στα χέρια τους, αφετέρου δε της έλλειψης στοιχειώδους παιδείας. Από πού να ξεκινήσει κανείς και που να τελειώσει; Όταν παιδάκια ηλικίας δέκα ετών μαθαίνουν από μικρά όχι να αθλούνται, αλλά να κερδίζουν με κάθε τρόπο, τι πρέπει να περιμένει κάποιος από αυτά όταν μεγαλώσουν; Όλα, δυστυχώς ή ευτυχώς, ξεκινούν και καταλήγουν στην παιδεία, για την οποία δεν υπάρχει η παραμικρή πολιτική βούληση να υπάρξουν αλλαγές, μιας και η αλήθεια είναι πως στον μικρόκοσμο του καθενός δε… συμφέρει.

Αθλητισμός: Η μικρογραφία της κοινωνίας μας

Θα μου πείτε ποια είναι η λύση; Μια είναι αυτή, τόσο διαχρονική και τόσο επίκαιρη, όσο ποτέ άλλοτε. Να μπει το μαχαίρι στο κόκαλο, ανεξαρτήτως πολιτικού κόστους. Να μην υπάρχουν ποινές ανάλογα με το «μέγεθος» του κατηγορουμένου, αλλά με βάση το αδίκημα που διέπραξε. Διαφορετικά, μέλλον δεν μπορεί να

υπάρξει σε αυτό το «κατασκεύασμα» που ονομάζεται ελληνικός αθλητισμός και υπήρξε σαθρό από τη δημιουργία του, μιας και έτσι συνέφερε και εξυπηρετούσε τους πάντες. Το θέμα είναι ένα: όλοι πραγματικά μέσα μας, να έχουμε βούληση για αλλαγές στην πράξη… όχι στα λόγια!

της νέας εβδομάδας με χαμόγελο. Το πάρκο αποκτούσε συνεχώς νέους φίλους, γονείς, παιδιά, νέοι και νέες περνούσαν τις Κυριακές τους ολοένα και συχνότερα στο πάρκο. Το πάρκο γέμισε ζωή, φωνές, μουσική, μπάλες, τραγούδια, ανεμελιά και ευτυχία. Η ικανοποίηση γέμιζε τις καρδιές μας και η συγκίνηση μεγάλη… καταφέραμε να πείσουμε τον κόσμο να αγκαλιάσει τη γειτονιά του, να την αγαπήσει και να τη ζήσει…. Η πόλη είμαστε εμείς και η αλλαγή εξαρτάται από εμάς…. Η απόλαυση είναι παντού και κυρίως μέσα μας…. Κανείς δε θα αλλάξει τον κόσμο αλλά

μόνο εμείς… Εμείς θα ομορφύνουμε τον κόσμο, τη γειτονιά, την πόλη μας… Ας αφήσουμε την μοναξιά μας και την καθημερινότητα μας και ας απολαύσουμε την αστική φύση… Να ζούμε την πόλη μας και να μη ζούμε μόνο σε αυτήν… «Πάρκαρε Μαζί Μας», μία δράση αξιοποίησης των ελεύθερων χώρων της πόλης της ΜΚΟ Παιδιά Εν Δράσει. Κάθε Κυριακή παρκάρουμε σε ένα διαφορετικό πάρκο της πόλης μας. Περισσότερες πληροφορίες www.kidsinaction.gr.

κείμενο: Τάνια Χατζηιωάννου Μέλος της ΜΚΟ “Παιδιά Εν Δράσει” tania@kidsinaction.gr

«Το κάνουμε παιδιά;» «Το κάνουμε παιδιά;»... η προτροπή σε κάθε ιδέα που μας αντιπροσωπεύει… Μία προτροπή για να ικανοποιήσουμε μία ανάγκη δική μας, να αλλάξουμε κάτι από την πόλη που μας φιλοξενεί, κάτι από εμάς τους ίδιους. Η ανάγκη είναι δική μας… να κερδίσουμε την πόλη που τόσα χρόνια χάνουμε, να τη ζήσουμε όπως της αξίζει και όπως εμείς ονειρευόμαστε. «Θα το κάνουμε για εμάς, το οφείλουμε σε εμάς!» είπε κάποιος από την παρέα. Και έτσι, λοιπόν, πριν από 2 χρόνια μια φιλόδοξη ή μάλλον αισιόδοξη και ζωντανή παρέα νέων της

πόλης βρήκαν καταφύγιο τις Κυριακές τους σε ένα πανέμορφο αλλά ξεχασμένο πάρκο της πόλης. Σε ένα από αυτά τα πάρκα τα οποία οι περισσότεροι προσπερνούν και αποφεύγουν… Πόσα οξύμωρα να αντέξει αυτή η πόλη; Από τη μια την κατηγορείς για το ελάχιστο πράσινο και τους αναξιοποίητους ελεύθερους χώρους που σου προσφέρει, ενώ εσύ υποτιμάς το ελάχιστο που διαθέτει. Κάθε Κυριακή, λοιπόν, «Παρκάραμε» στο πάρκο για πικνικ, παιχνίδια με φίλους, χαλάρωση κάτω από τα δέντρα, ξεγνοιασιά, απόλαυση της στιγμής και ένας τρόπος υποδοχής

r

[06]


Το ζήσαμε και αυτό. Πρόεδρος αθλητικού σωματείου ορίστηκε εντεταλμένος υπεύθυνος για το Μαζικό Αθλητισμό. Πώς ένας εν ενεργεία Πρόεδρος σωματείου θα υπερασπιστεί τα συμφέροντα των άλλων σωματείων και κυρίως του Μαζικού Αθλητισμού; Προς το παρόν περιμένουμε να μάθουμε την αθλητική πολιτική που θα ασκηθεί.

Δήμος Χλωπτσιούδης Ιστορικός κοινωνιών chldimos@freepolis.gr

Το free press

εναλλακτική επικοινωνία

Δ

ιάφορες έρευνες έχουν καταδείξει την αδυναμία των συμβατικών ΜΜΕ να παρακολουθήσουν τις ανησυχίες του κοινού. Οι πολίτες όλο και λιγότερο εκτιμούν την επίσημη ειδησεογραφία. Γυρνούν την πλάτη στην ενημέρωση των επαγγελματιών. Οι πολίτες όμως απαιτούν επικοινωνία. Να ακούγεται και η δική τους άποψη, να προβάλλονται θέματα που εκείνοι ορίζουν με την καθημερινότητά τους, προβλήματα που αντιμετωπίζουν αυτοί ή οι γείτονες. Αλλά, τα παραδοσιακά ΜΜΕ αδιαφορούν. Αδιαφορούν για τη γνώμη του κοινού, για τα μικρά ζητήματα της γειτονιάς και γεμίζουν τις κενές ώρες με real housewives, Botrini’s prject, μαγειρική, χορό, μπούτια και βαθιά ντεκολτέ. Ακόμα και οι ειδήσεις κατάντησαν ένα βαθύ ντεκολτέ.

[

[

Ωστόσο, το κοινό απαιτεί ουσιαστική ενημέρωση, οι πολίτες απαιτούν επικοινωνία. Να ακούγεται και η δική τους άποψη, να προβάλλονται θέματα που εκείνοι ορίζουν με την καθημερινότητά τους, προβλήματα που αντιμετωπίζουν αυτοί ή οι γείτονες. Αλλά, τα παραδοσιακά ΜΜΕ αδιαφορούν.

Έτσι, λογικό ήταν το διαδίκτυο και τα free press να διεκδικήσουν τη δική τους θέση. Δωρεάν, αληθινά και προσωπικά επιτρέπουν την επικοινωνία και μέσω αυτής την ενημέρωση. Το free press έρχεται να καλύψει τις ανάγκες των τοπικών κοινοτήτων. Δεν είναι πια ένα περιθωριακό έντυπο. Έχει καταστεί στη συνείδηση των πολιτών ως ένα ισχυρό μέσο ενημέρωσης κι επικοινωνίας για τοπικά ζητήματα. Άνθρωποι της γειτονιάς, ανώνυμοι κι επώνυμοι, αναζητούν αυτή την επικοινωνία. Καθώς τα αυτοδιοικητικά σχήματα απομακρύνονται από τον πολίτη και τη στιγμή που εκείνος μοιάζει αδύναμος να διεκδικήσει και να προωθήσει βασικά ζητήματα του τόπου του, το free press έρχεται να αναδείξει αυτές τις ανάγκες. Δομικό στοιχείο του είναι ακριβώς η συμμετοχή των ίδιων των πολιτών στη διακίνηση των ιδεών, την προβολή ζητημάτων και την κατάθεση προτάσεων. Και η συμμετοχή αυτή στη διαμόρφωση ουσιαστικά της κοινής γνώμης είναι η μεγάλη συμβολή του free press. Θεματολογία ελεύθερη, συγγραφή ελεύθερη χωρίς κατευθύνσεις κι εξαρτήσεις, κατάθεση απόψεων και κρίσεων που αναδεικνύουν ζητήματα (πολιτικά, κοινωνικά, οικονομικά) από τη σκοπιά του πολίτη: αυτή είναι η ουσία του free press. Και αυτή είναι η ουσία της πολυφωνίας: άποψη και κρίσεις χωρίς προαπαιτούμενα. Με έναν όρο: να γράφουν οι ίδιοι οι πολίτες και να μην καταντήσει το ελεύθερο έντυπο μία άλλη ευκαιρία κερδοσκοπίας. Να γράφουν πολίτες του τόπου, νέοι της γειτονιάς.

Περί διαδικτύου

ο λόγ ος…

και της Παύλο ανύπαρκτης ισ υ να ενερ Μελά. Μάιο τοσελίδας το τώρα λ γοποιηθεί η δ ς μπήκε και π υ δήμου ε λης. Κι ειτουργεί μόν ημοτική ιστοσ ρνά κι ακόμα ο κοινωμ αυτή κουτσο η σελίδα τη ελίδα. Μέχρι υ ς ρούν μ ένες αποφάσε ρεμένη αφού Σταυρούποό Χωρίς νο τους δύο ις ΔΣ και Επιτ από οι αναανάρτη ρ Δελτία ση απο πρώτους μήν οπών αφοε ΣυμβουΤύπου, χωρίς φάσεων Δημ ς του έτους. ά πούντα λίου, χωρίς π ψηφίσματα το ρχου, χωρίς λίου ώ ι οι συνεδριά ρακτικά. Αντί υ Δημοτικού σ σ και να τε να έχουν εις του Δημο να βιντεοσκο ό β τι χάνοντα λέπουν τι ψη λοι διαδικτυ κού Συμβου α διαφάν ι και οι στοιχ φίζουν... Κάπ κή πρόσβασ η ω ειώδεις ειας… κατακτής έτσι τελικά σεις τη ς

Μάθαμε

και τα χρέη των τριών δήμων. Ο Σερασίδης δηλώνει ότι δάνεια δεν πήρε. Ο Παπαδόπουλος δείχνει να οφείλει η Σταυρούπολη 1,5 εκ από δάνεια. Τελικά κύριοι τι ισχύει; Ποιος λέει την αλήθεια;

Ποιος φοβάται το Συμπαραστάτη του Δημότη και της Επιχείρησης;

42 Δημοτικοί Σύμβουλοι και 6 παρατάξεις δεν μπόρεσαν ακόμη να συμφωνήσουν. Σε αυτή τη πόλη των 100.000 κατοίκων δεν υπάρχει τέλος πάντων ένα άτομο «εγνωσμένου κύρους»; Κάποιοι όμως φαίνεται πως δε θέλουν ένα ανεξάρτητο όργανο. Προτιμούν ένα πρόσωπο εξαρτημένο και υποταγμένο στα μικροπαραταξιακά συμφέροντα.

Ευαγές ίδρυμα η «ίρις»; Πρόσφατα ενημερωθήκαμε ότι ο νέος Πρόεδρος της «ίρις» θέλει να μετατρέψει την επιχείρηση σε τόπο… διανομής συσσιτίου της Εκκλησίας. Πώς αλλιώς εξηγείται το γεγονός ότι μοίραζε συσσίτια απόρων στα γραφεία της Επιχείρησης;


Free Polis Issuu