__MAIN_TEXT__

Page 1

Wirus KATALOG FOTOGRAFII STUDENCKIEJ


Spis treści Wstęp, Dominika Piętak..................................................................................................................... 03 Zakaz, Diana Studitova.......................................................................................................................10 BurżuAzja, Julia Jurek.........................................................................................................................11 Deficyt, Michał Borowski................................................................................................................... 12 Ręka bez troski, Paulina Czwałga...................................................................................................... 14 Cezura, Piotr Majchrzak....................................................................................................................16 Pandemia samotności, Klaudia Kurpiel........................................................................................... 18 Lekkość bytu, Jakub Głogowski.........................................................................................................19 Bezdomność, Dmytro Krykunov...................................................................................................... 20 M jak mieszkanie, Jakub Głogowski............................................................................................... 22 Tylko jeden kieliszek panie władzo, Szymon Hadam................................................................... 24 Inspektor Gadżet, Martyna Costazza...............................................................................................25 Kontrola i nadzór, Vladyslav Synytsia............................................................................................ 26 Moja mała Wenecja, Damian Arciszewski...................................................................................... 32 #PiekłoKobiet, Angelika Roman...................................................................................................... 34 #NieJesteśSama, Angelika Roman................................................................................................... 36 Korona, Oleksii Kerskyi ................................................................................................................... 38 Ludzie niebiańscy od telewizorów, Paulina Czwałga.................................................................... 40 Godzina K, Dominika Mazur.......................................................................................................... 42 Dotyk, Patrycja Głodek..................................................................................................................... 43 Miłość w czasie zarazy, Greta Matłosz............................................................................................44 Generała 21/45, Mateusz Gradowski.............................................................................................. 46 Trzymaj dystans, Diana Studitova....................................................................................................48 Kondycja, Patrycja Gozdecka........................................................................................................... 49 Ograniczenia, Diana Studitova........................................................................................................ 50 Teorie spiskowe, Martyna Costazza..................................................................................................52 Imaginarium, Paulina Czwałga.........................................................................................................54 Romans, Paulina Czwałga................................................................................................................. 68 Jak na dłoni, Wojciech Szwed.......................................................................................................... 70 No Vote, Wojciech Szwed................................................................................................................... 71 Mieszczalnictwo, Adrian Rzońca......................................................................................................72 Like, Gabriela Gorczyca.....................................................................................................................73 Exit, Dominika Mazur....................................................................................................................... 74 Dla upoważnionych, Monika Stopyra.............................................................................................. 75 Wirus pełen kultury, Gabriela Gorczyca..........................................................................................76 Odcięcie, Karina Bębenek..................................................................................................................78 Izolacja, Barbara Kiełbasa................................................................................................................ 82 Happysad, Diana Studitova.............................................................................................................. 83 Dość nadziei, Patrycja Gozdecka......................................................................................................84 Fasada, Dominika Mazur................................................................................................................. 86 To nie jest kraj dla starych ludzi, Dmytro Krykunov.................................................................... 88 Rzeczy mgliste, Diana Studitova......................................................................................................90 W panierce, Diana Studitova............................................................................................................ 92 Pomarańczowe światło, Diana Studitova....................................................................................... 94 Pranie z wirowaniem, Arkadiusz Borsuk....................................................................................... 96 Globus, Adrian Rzońca...................................................................................................................... 98 Po zdrowiu, Piotr Majchrzak........................................................................................................... 99 Oddech, Aneta Podgórska............................................................................................................... 100


Wirus Wirus to projekt, który studenci z Wyższej Szkoły Informatyki i Zarządzania zrealizowali pod opieką mgr Dominiki Piętak w ramach Koła Naukowego Fotografii im. Gustava Metzgera. Pierwotny temat wystawy został przeformułowany. Zmiana, jaka dokonała się w codziennym funkcjonowaniu, nie tylko w obrębie Uczelni, ale także w szerszym kontekście była nie do zignorowania. Pandemia SARS-CoV-2 (koronawirusa) i związane z nią zjawiska stanęły w centrum zainteresowania studentów. Podjęli oni próbę wypracowania wizualnego języka związanego z obecną sytuacją. Znalazły się tu więc odpowiedzi na to jak w dobie kryzysu się czują, czego się boją, jakie sprawy najmocniej ich poruszają. Ograniczenia w przebywaniu w przestrzeni publicznej skłoniły autorów do wyostrzenia uważności na najbliższe otoczenie, niemniej wydarzenia polityczne i społeczne nie pozostały bez komentarza. Wirus został też potraktowany bardziej symbolicznie, jako twór posiadający zdolność powielania się, pasożytujący w organizmie żywym, wywołujący choroby. Pojawiło się tu sporo tematów nienawiązujących bezpośrednio do koronawirusa. Co więcej interesującą perspektywę zyskało spojrzenie na tzw. Marsz Niepodległości w Warszawie, który studenci w listopadzie 2019 roku mieli okazję sfotografować. Pewne ujęcia w aktualnej sytuacji nabrały szczególnego znaczenia. Wyabstrahowany kontrast pomiędzy gromadzeniem się, tworzeniem wspólnoty, a izolacją i dystansem społecznym pojawia się, choć w zdecydowanej większości przypadków studenci nie zapominają o szczególnym charakterze tego wydarzenia. Wirus odnajdywany jest na różnych płaszczyznach i jak autorzy pokazują zaraza może być pojmowana wielorako.

03


Zamknięcie polskich granic w związku z pandemią nastąpiło 15 marca. Polacy boleśnie to odczuli, ale także przebywający w kraju cudzoziemcy stanęli przed bardzo trudną sytuacją. Diana Studitova podejmuje ten temat w otwierającej katalog pracy Zakaz. Podczas analizy zdjęć z warszawskiego marszu autorka odnajduje ujęcie ze znakiem zakazu wjazdu. Zastanawiają ją nacjonalistyczne narracje, które w czasie koronakryzysu przybierają na sile. Na ile są zasadne, a na ile jest to wykorzystywanie sytuacji dla wprowadzania kolejnych podziałów wspólnoty europejskiej? Fotografia staje się punktem wyjścia do refleksji nad naszym bezpieczeństwem i wolnością. Ograniczanie zasięgu wirusa wydaje się słuszne, jednakże warto mieć w świadomości doktrynę szoku, czyli mechanizm wykorzystywania różnego rodzaju kryzysów do wprowadzania regulacji, godzących w prawa obywatelskie. Do zburzenia dawnego modelu przemieszczania się odwołuje się także Piotr Majchrzak, choć Cezurę możemy odczytywać także jako ogólne załamanie dotychczasowego porządku. Jaka będzie nowa normalność? I czy owa normalność w swej istocie nie wiąże się z narastaniem lęku, niepewności, niesprawiedliwości? Będzie tak samo tylko gorzej – mówi większość ekonomistów. Rozpad może więc dotyczyć entuzjazmu, jaki wiązał się z pierwszym etapem pandemii, z nadzieją na zmiany w kierunku ekologii, solidarności, większej sprawiedliwości w podziale dóbr. Po pierwszych doniesieniach na temat pojawienia się koronawirusa w kraju Polacy przeprowadzili szturm na supermarkety. Zachowanie to zdaje się być wyrazem strachu i jest określany błędem zerowego ryzyka. Stając w obliczu zagrożenia chcieliśmy zrobić cokolwiek, co da nam poczucie sprawczości. Zamożniejsi kupowali więc waluty i kruszce, a pozostali ruszyli do sklepów po spirytus, makaron i papier toaletowy. O ile ograniczenie kontaktów społecznych było strategią jak najbardziej racjonalną, niektóre reakcje opierały się na uproszczonych, emocjonalnych schematach myślenia i na tym właśnie koncentruje się Julia Jurek w pracy BurżuAzja. Praca Szymona Hadama Tylko jeden kieliszek panie władzo i Martyny Costazzy Inspektor Gadżet w podobny ironiczny sposób odnoszą się do nieporadności rządu, który początkowo zapewniał o gotowości państwa na kryzys. Bardzo szybko okazało się, że nie potrafi zapewnić nawet płynów dezynfekcyjnych, nie mówiąc już o innych artykułach sanitarnych niezbędnych dla prawidłowego funkcjonowania służby zdrowia. Zamiast polegać na państwie zmuszeni jesteśmy radzić sobie samodzielnie – zdaje się mówić Michał Borowski. Deficyt wskazuje nie tylko na spontaniczność polskich obywateli w radzeniu sobie z kryzysem (szycie masek, tworzenie przyłbic, zrzutki na rzecz walki z wirusem), ale i na koszty jakie w związku z kryzysem spadają na zwykłych ludzi. Państwo na wielu obszarach zostawia obywatela w polu, równocześnie wprowadzając restrykcje o wątłej podstawie prawnej. Działania ograniczające rozprzestrzenianie się wirusa niewątpliwie są potrzebne, ale równie istotny jest sposób ustalania nowego porządku. Vladyslav Synytsia podczas tzw. Marszu Niepodległości dużą część swojej uwagi poświęcił policjantom. W obliczu wątpliwości prawnych co do zakazu przemieszczania się w czasie zarazy zastanawia się nad rolą policji. Wydaje się, że policja powinna jedynie egzekwować przepisy ustalone przez Radę Ministrów, jednakże w praktyce pozostawiono jej być może zbyt duży margines do interpretacji przepisów, w tym słynnego sformułowania niezbędnych potrzeb życiowych. Kwestię praw i swobód obywatelskich podejmuje także Gabriela Gorczyca. Kciuk w górę nieodzownie kojarzy nam się z portalami społecznościowymi. Kiedy zostaliśmy zamknięci w przymusowych aresztach domowych sieć internetowa umożliwiała kontakt ze światem, pełniąc wiele pozytywnych funkcji. Like zauważa jej wartość, ale mówi też o konieczności zabezpieczenia przed nadmierną inwigilacją ze strony władzy. W czasie kwarantanny pojawiły się także inne formy nadzoru społecznego,

04


wykorzystujące nowe technologie. Jak słusznie zauważa autorka należałoby zastopować policję i służby specjalne w niekontrolowanym przetwarzaniu danych na temat obywateli. W fotografiach z 11 listopada Paulina Czwałga odnajduje ujęcie, w którym konsumujący chłopiec zatrzymywany jest przez swojego dziadka. Dziś widzi w tym symboliczny gest otwierający kwestię ratowania gospodarki kosztem zdrowia i życia najsłabszych, kosztem oczywistych norm społecznych. Kontynuując analizę Ręka bez troski widzimy, że dziewczynka obok idzie już zdyscyplinowana z zasłoniętą twarzą. Odnosząc to do realiów okazuje się, że narracja o pozostaniu w domach trwała jednak tylko chwilę. Później bezalternatywnie ogłoszono, że pomimo wciąż trwającego zagrożenia priorytetem jest gospodarka. Władza nie za wiele jednak mówiła o reformach, jakie należałoby przeprowadzić w służbie zdrowia, zamiast tego rapowała w gorących szesnastkach. To nie jest kraj dla starych ludzi – podsumowuje Dmytro Krykunov. Na największej grupie ryzyka, czyli na ludziach w podeszłym wieku koncentruje się także Klaudia Kurpiel. Pandemia samotności wśród nich panowała jeszcze przed koronawirusem. W kulturze siły, zdrowia, młodości wypchnięci zostali oni na margines. Widzimy to analizując sytuacje w Domach Pomocy Społecznej. Wychodzi to też na jaw w bezkrytycznych pochwałach szwedzkiego modelu reakcji na pandemię, w którym znaczącą część ofiar stanowili mieszkańcy DPS-ów. Dmytro Krykunov skupia uwagę także na innej grupie, w dobie pandemii szczególnie narażonej na cierpienie i śmierć. Fotografia zdaje się być nie tylko wyrazem troski o osoby w kryzysie bezdomności. Jest także punktem wyjścia do refleksji nad postawą społeczeństwa wobec osób, w takim położeniu w ogóle. Czy nie jest tak, że traktujemy ich jak wirusa, który mąci naszą wizję świata, rzekomą harmonię, w jakiej żyjemy? Co dla tych ludzi znaczy dystans społeczny? Czy zjawisko bezdomności to wybór czy może jednak je także możemy porównać do wirusa, którym zarażamy się mimo prób zabezpieczenia? Pozostaje też pytanie o system. Może to on jest prawdziwą zarazą, ten brak instytucjonalnego wsparcia, który powoduje najpoważniejszą chorobę – bezdomność chroniczną. Widzimy śpiącego człowieka na schodkach Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie, symboliczna scena, nawet nie trzeba wchodzić do środka by wziąć udział w przedstawieniu. Oczy kamery patrzą jednak w inną stronę. Cichy sen, a nad nią makareszowy krzyk. Lekkość bytu Jakuba Głogowskiego w rzeczywistości może mieć różną wagę. Dla każdego w jakiś sposób aktualna sytuacja może być ciężarem, choć pewne grupy niewątpliwie znalazły się w znacznie bardziej komfortowej sytuacji, nie mówiąc już o niektórych przedsiębiorcach, którym aktualne warunki sprzyjają w zbijaniu kapitału. Nierówności społeczne stają się bardziej jaskrawe, a kryzys tylko je pogłębia. Według Eurostatu ponad 40,5 procent polskich mieszkań jest przeludnionych. W M jak mieszkanie Jakub Głogowski zastanawia się nad aspiracjami zamkniętych w czterech ścianach Polaków do zachodniej klasy średniej. Jak zauważa prof. Małgorzata Jacyno m. in. ta niewielka w porównaniu do zachodnich społeczeństw europejskich przestrzeń życiowa Polaków, w czasie izolacji szczególnie mocno dająca się we znaki, podważa przeświadczenie o dorównaniu do zachodniego poziomu życia. Problem budownictwa mieszkaniowego porusza też Adrian Rzońca. Patrząc na Mieszczalnictwo wykonane podczas marszu z okazji Święta Niepodległości moglibyśmy patetyczne zapytać jaką Polskę budujemy? Autor pracy poprzez tytuł zawęża jednak horyzont na konkretną kwestię – narodowego programu mieszkaniowego.

05


Jak się ma narracja o rzekomym narodowym dobrobycie w stosunku do rzeczywistych warunków egzystencji? Damian Arciszewski czując przytłoczenie izolacją poddał się intuicji. Wykonał serię autoportretów w opresyjnym środowisku własnego pokoju. Dopiero w wyniku analizy fotografii pojął, że tłem na jakim rozegrała się akcja była zasłona z nadrukiem Wenecji – jednym z pierwszych terytoriów zakażonych koronawirusem w Europie, jednocześnie symbolem turystyki. W Mojej małej Wenecji unaocznił się jeden z czynników, który przyczynił się do rozwoju pandemii i zamknięcia autora w domu – globalna turystyka. Angelika Roman dotyka z kolei kwietniowych wydarzeń politycznych. Podejmowanie prac sejmowych nad zakazem edukacji seksualnej i zakazem aborcji w czasie izolacji i niemożności protestowania wydaje się mocno kontrowersyjne. Autorka odwołuje się do determinacji kobiet w walce o swoje prawa, poprzez tytuły bezpośrednio nawiązując do konkretnych akcji ruchu oporu i wzajemnego wsparcia. Zastanawiająca jest rola ruchów ultraprawicowych w próbach wykorzystania sytuacji izolacji dla narzucenia własnej wizji świata. W dobie wszelkich kryzysów, w tym w koronakryzysie radykalizmy szerzą się łatwiej ze względu na obniżenie poczucia bezpieczeństwa. Nie tylko z islamu, jakby mogło się wydawać, ale także z innych religii, w tym z chrześcijaństwa wywodzą się ruchy, które w sposób niezwykle radykalny ujmują przesłanie tych systemów. Praca Korona Oleksiiego Kierskyiego upatruje wirusa właśnie w fundamentalizmie religijnym i autorytaryzmie, który jest jego cechą. Przed tego typu ruchami ostrzega także Diana Studitova w pracy Pomarańczowe światło. Oprócz antyaborcyjnych banerów na pierwszym planie, w tle pojawia się billboard reklamujący chińską korporację produkującą urządzenia telekomunikacyjne. Zauważmy, że to właśnie dzięki nowym technologiom, dostępowi do Internetu radykalizmy mogą rozprzestrzeniać się znacznie szybciej. Aspekt religijności jest też ważny dla Pauliny Czwałgi. Z jednej strony w pracy Imaginarium wyraża niepokój dla narzucania przez zradykalizowaną część środowiska chrześcijańskiego zakazów i nakazów podporządkowanych wizji Polski katolickiej, z drugiej martwi się o matkę, dla której zamknięcie kościoła stało się dużym problemem. Ludzie niebiańscy od telewizorów zadaje pytanie o to gdzie i jak szukać Boga. Przypatrując się matce autorka zauważa, że do życia duchowego potrzebny jest jej kościół, chociażby zapośredniczony przez media. Czy instytucja kościoła byłaby zatem niezbędna dla utrzymania kondycji duchowej? Czy media takie jak telewizja tworzą dobre warunki dla warsztatu wiary? Jurij Gagarin, pierwszy człowiek wysłany w kosmos podobno powiedział patrzyłem, patrzyłem, ale nie zobaczyłem Boga, może więc lepiej zamknąć oczy, a wtedy może coś się zobaczy – jak w rozmowie z Dariuszem Bugalskim powiedział o. Jacek Prusak. Autorka w kolejnym cyklu prac odnosi się do paradygmatu romantycznego w wersji mesjanistyczno-narodowej. Obserwuje język marszu, retorykę osadzoną w pewnej formule romantyzmu. Zwraca uwagę na namiętność przekazu nacjonalistów. Uwodzicielska narracja rezonuje, porywa tłum, bazując na kanonie heroicznego poświęcenia i klęski, śmierci za ojczyznę, kultu powstań i walki. Śpiew rozrywa im wargi, a każdy w sercu ma hostię i chce skonać niczym żołnierz podziemia albo wojownik z filmu, przeszyty zbawiennym światłem.

06


Nawiązanie do filmu zdaje się nie bez przyczyny pojawiać w wierszu prof. Zbigniewa Mikołejki Polskość, Polskość. Fotografka analizując obrazy wykonane podczas marszu zauważa w nich jakiś filmowy charakter właśnie. Zastanawia się nad produkowanymi serialami i filmami wojennymi, a także nad często występującymi w nich wątkami miłosnymi. Co rodzi się w wyniku romansu nacjonalizmu z romantyzmem? W tym kontekście interesującym głosem są rozważania prof. Agaty Bielik-Robson na gruncie Kleinowskiej koncepcji wściekłego niemowlęcia. Przytłaczające dane, prognozy, statystyki na temat liczby zachorowań i śmierci na Covid-19 oraz ciągnący się w zamknięciu czas były tropami, jakie Dominika Mazur podjęła w pracy Godzina K. Zestawiona z nią fotografia Dotyk Patrycji Głodek wynikła z tęsknoty za kontaktem z drugim człowiekiem. Gdy spojrzymy na ten zestaw z perspektywy ekonomicznej, możemy dostrzec także lęk przed brakiem wsparcia w kapitalistycznym systemie, w którym niewidzialna ręka rynku nie koniecznie wyciągnie pomocną dłoń. Wraz z mijającym czasem coraz bardziej staje się jasne, że [j]esteśmy społeczeństwem biednych ludzi, którym wystarcza środków na maksymalnie trzy miesiące lub pół roku – by ponownie przytoczyć prof. Jacyno. Jak się mają związki w czasie zarazy? Nad tym zastanawia się Greta Matłosz. Autorka przenosi intymną scenę na łono natury, podkreślając potrzebę fizycznej bliskości, której zaspokojenie napotyka dziś wiele trudności. Jak jest teraz w naszych domach? Czyżbyśmy zamknięci z pozostałymi domownikami tęsknili za innego rodzaju izolacją? Sytuacje są na pewno bardzo różne. Głęboki smutek samotności odnajdujemy na zdjęciu Mateusza Gradowskiego. Tytuł pracy Generała 21/45 wywodzący się z rzeczywistego adresu na mapie Rzeszowa – miasta, w którym wielu ulicom patronują postaci związane z wojskiem, linkuje właśnie do porządku militarnego, w którym obywatele podlegają dyscyplinie. Trzymany w dłoni telefon z jednej strony może być źródłem ukojenia samotności, z drugiej kolejnym narzędziem kontroli w rękach władzy. Stan narodowej kwarantanny dla osób szczególnie wrażliwych, niekiedy borykających się z zaburzeniami psychicznymi może być wyjątkowo trudny. Poprzez ciało, ale o Kondycji psychicznej mówi Patrycja Gozdecka. Diana Studitova fotografując siebie w lustrze z napisem tłumaczonym na Trzymaj dystans gra dwuznacznością tego hasła, podobnie balansując pomiędzy fizycznością a sferą psyche. W pracy Ograniczenia ponownie wraca do tych dwóch światów wzajemnie się przenikających. Możemy je odczytać jako zamknięcie fizyczne, bądź rozumowe, w którym górę biorą uproszczone schematy myślenia. Na możliwość rozpowszechnienia wśród szerokich mas ludzkich przekonań irracjonalnych wskazuje Arkadiusz Borsuk. Pojawiające się w tle pochodu z 11 listopada logo firmy znanej z produkcji sprzętu AGD oraz znak ronda kojarzą się autorowi z taktykami propagandowymi, w których wykorzystywane są niepokoje obywateli. Ludzie, którzy szukają odpowiedzi na swoje zmartwienia wciągani bywają w teorie, które nierzadko służą celom politycznym. Uproszczony sposób mentalnego funkcjonowania w okolicznościach pandemicznych rozkwita. Martyna Costazza w Teoriach spiskowych trafnie odzwierciedla tę metodę osiągania twierdzeń proponując jaskrawe, krzyczące kolorami prace w kiczowatej stylistyce. Złowroga sieć 5G, spisek szczepionkowy, wyprodukowanie koronawirusa w laboratorium to przykłady tylko niektórych teorii. Irracjonalność triumfuje nad intelektem, lecz nie jest to domena wyłącznie obecnego kryzysu. Wiedza naukowa ignorowana była w czasach przedpandemicznych, o czym poświadcza szok jaki wywołał wirus, o którym badacze przecież od dawna ostrzegali. No vote Wojciecha Szweda dotyka próby zorganizowania wyborów prezydenckich w czasie szalejącej pandemii, w dodatku bez poprzedzającej ich sprawiedliwej dla

07


wszystkich kandydatów kampanii wyborczej. Autor poprzez zestawienie dwóch kadrów w prosty i błyskotliwy sposób sygnalizuje ryzyko, jakie wiązałoby się z przeprowadzeniem głosowania. Niezależnie od ich formy łączą się one z kontaktem i przenoszeniem wirusa. Widać Jak na dłoni, że ich przeprowadzenie to stworzenie sytuacji zagrożenia zdrowia publicznego. Sprawy wydawałoby się oczywiste, potwierdzone przez naukowców czy lekarzy na gruncie politycznym są rozbijane o zastygłe kocie łby, by posłużyć się cytatem z Norwida: Jękły głuche kamienie. Ideał sięgnął bruku. Pies stał się przepustką do wolności twierdzi Olga Tokarczuk. Rzeczywiście w czasie pandemii wzrosło zainteresowanie adopcją zwierząt ze schronisk. Z drugiej jednak strony gminy obcinają fundusze na kastracje, drastycznie zmniejszają się datki na fundacje, schroniska. Zwierzęta tracą dziś bardzo dużo i często bywają traktowane przedmiotowo, jako alibi na wychodzenie czy naturalna szczepionka. Na ów problem zwraca uwagę Monika Stopyra. Znaczenie pracy Dla upoważnionych rozwarstwia się – mówi zarazem o braku należytej troski o zwierzęta, jak i odpowiedzialności za ich los, jaka spoczywa na człowieku. Fotografując proces rozkładu banana Gabriela Gorczyca chce naświetlić bardzo ciężką sytuację, w jakiej znalazł się sektor kultury w Polsce. Skromne środki, niedostosowane do potrzeb artystów programy, biurokracja, zwłoka czasowa, a w końcu cenzura sprawiają, że kulturę, której położenie jeszcze przed pandemią nie było łatwe, nieuchronnie spotykają rozpady gnilne, z których wychodzić będzie latami, a pewna jej część ulegnie całkowitemu rozkładowi. Po pierwszym okresie rozemocjonowania w związku z pojawieniem się SARS-CoV-2 nastąpiło zobojętnienie, wyczerpanie, zmęczenie sytuacją. Ucieleśnia to Barbara Kiełbasa w pracy Izolacja. Do emocji odwołuje się także Diana Studitova. Jej uwagę w przestrzeni miejskiej zwraca podniszczony plakat zespołu Happysad. Odwołany koncert reklamowany był jakby proroczo pustymi autami w towarzystwie dzierżonej w dłoniach korony. Brak możliwości udziału w tego typu wydarzeniach kulturalnych staje się istotnym ciężarem. Dominika Mazur w pracy Exit zwraca uwagę na przemoc w czasach koronakryzysu, nawiązując do nagłego wzrostu sprzedaży broni w Stanach Zjednoczonych. Z kolei rozrywkę, jaką media tworzą na bazie obrazów wypełnionych przemocą krytykuje Karina Bębenek. Odcięcie wyraża chęć wyizolowania się od wszelkich medialnych komunikatów, wskazując na ich manipulacyjny charakter. W pastelowej przestrzeni odnajdujemy sztuczne kwiaty, będące wskazówką, iż niejednokrotnie rola mediów sprowadza się wyłącznie do mydlenia nam oczu. By podnieść społeczeństwo na duchu media próbują nadać informacjom ton bardziej optymistyczny, niosąc przekaz, że będzie lepiej, że da się jakoś do nowej rzeczywistości dostosować, równocześnie tę sytuację odpolityczniając. W gruncie rzeczy, że powinniśmy się zdyscyplinować, nie pytać o system i wziąć się do pracy. Wymuszony optymizm to problem dla Patrycji Gozdeckiej. Narracja o możliwości wyniesienia z każdego kryzysu pozytywów, o szansie na rozwój jaką rzekomo kryzys umożliwia, o przekuwaniu każdego doświadczenia w sukces – staje się dla niektórych po prostu męcząca. Tego typu rady, zalecenia, pouczenia mogą przerodzić się w opresję jedynie pogłębiając rozpacz. Dość nadziei wywraca ten mit (oczami). Fasadowość, pozorność, iluzoryczność to kolejny temat jaki podejmuje Dominika Mazur. Mówiąc o fasadzie nie ma ona na myśli pracy pielęgniarek, lekarzy czy ludzi ogólnie związanych ze służbą medyczną, jest jasne, że Ci ludzie pracują

08


z olbrzymim poświęceniem. Chodzi o mechanizmy, system, instytucje, które w świecie przedpandemicznym tworzyły tylko pozory wydolności. Koronakryzys zdemaskował fatalną kondycję służby zdrowia. Diana Studitova w Rzeczach mglistych konfrontuje własne fotograficzne obserwacje listopadowego pochodu z treścią publikacji prof. Joanny Tokarskiej-Bakir, z której zaczerpnęła tytuł. Obecność antysemickich przekazów podczas marszu świadczy o ciągłej aktualności tez zawartych w książce, o konstruowaniu polskiej tożsamości w opozycji do fantazmatycznego wroga. W panierce ta sama autorka przygląda się zjawisku rekonstrukcji historycznych, które ostatnimi czasy w Polsce stały się zjawiskiem powszechnym. Autorka zastanawia się nad rolą, w jakiej Polacy w takich inscenizacjach się osadzają. Zdarza się, że pokazują się w roli zwycięzców, choć w zdecydowanej większości króluje formuła mesjanistyczno-ofiarnicza. Autorka w groteskowy sposób ukazuje pozycję heroicznych ofiar, zaspakajających głód władzy silniejszego przeciwnika. Skupiając się na wrogach przeszłości być może trudniej jest dostrzec własne agresywne posunięcia, ale także aktualne źródło cierpienia w postaci globalnego systemu opartego na kapitale, pozostając w roli nieświadomych żółtodziobów. Polskie problemy mają swoją specyfikę, choć nie znaczy, że podobne zjawiska nie występują na całym świecie – taki przekaz niosą ze sobą Globus Adriana Rzońcy i Po zdrowiu Piotra Majchrzaka. Ostatnia prezentowana praca Oddech Anety Podgórskiej jest o ciszy. A w zasadzie o przestrzeni do namysłu, którą ta cisza umożliwia. Autorka w marszowym hałasie szuka spokoju, milczenia, minimalizmu – chociażby wizualnego. Nie chce brać udziału w narkotycznym transie, do jakiego nawiązywał we wspomnianym już wierszu Polskość, Polskość prof. Mikołejko: Idą i idą pod mrocznym urwiskiem nieba, młode piersi zachłystują się wrzaskiem – jak opium. Oddech w czasie pandemii wirusa infekującego płuca zyskuje znaczenie szczególne. W sferze symbolicznej zbliża się do refleksji, wolności, ozdrowienia. Możemy o nim pomyśleć jako o geście niezbędnym do oswobodzenia się z dusznego irracjonalizmu, zyskania trzeźwości umysłu, chwili wytchnienia, ale także otwarcia na wrażliwość, którą autorzy zamieszczonych tu prac niewątpliwie się wykazali.

09


10

Zakaz, Diana Studitova


BurĹźuAzja, Julia Jurek

11


12

Deficyt, Michał Borowski


14

Ręka bez troski, Paulina Czwałga


16

Cezura, Piotr Majchrzak


18

Pandemia samotności, Klaudia Kurpiel


19

Lekkość bytu, Jakub Głogowski


Bezdomność, Dmytro Krykunov

20


22

M jak mieszkanie, Jakub GĹ‚ogowski


24

Tylko jeden kieliszek panie władzo, Szymon Hadam


Inspektor GadĹźet, Martyna Costazza

25


26

Kontrola i nadzรณr, Vladyslav Synytsia


32

Moja mała Wenecja, Damian Arciszewski


34

#PiekłoKobiet, Angelika Roman


36

#NieJesteśSama, Angelika Roman


38

Korona, Oleksii Kerskyi


40

Ludzie niebiańscy od telewizorów, Paulina Czwałga


42

Godzina K, Dominika Mazur


Dotyk, Patrycja GÅ‚odek

43


44

Miłość w czasie zarazy, Greta Matłosz


46

Generała 21/45, Mateusz Gradowski


48

Trzymaj dystans, Diana Studitova


Kondycja, Patrycja Gozdecka

49


50

Ograniczenia, Diana Studitova


52

Teorie spiskowe, Martyna Costazza


Spawacz, Monika Fuglewicz

07


54

Imaginarium, Paulina Czwałga


Spawacz, Monika Fuglewicz

07


04

Piekarze, Klaudia Kurpiel


Spawacz, Monika Fuglewicz

07


04

Piekarze, Klaudia Kurpiel


Spawacz, Monika Fuglewicz

07


04

Piekarze, Klaudia Kurpiel


Spawacz, Monika Fuglewicz

07


04

Piekarze, Klaudia Kurpiel


Spawacz, Monika Fuglewicz

07


04

Piekarze, Klaudia Kurpiel


04

Piekarze, Klaudia Kurpiel


Spawacz, Monika Fuglewicz

07


68

Romans, Paulina Czwałga


70

Jak na dłoni, Wojciech Szwed


No Vote, Wojciech Szwed

71


72

Mieszczalnictwo, Adrian Rzońca


Like, Gabriela Gorczyca

73


74

Exit, Dominika Mazur


Dla upowaĹźnionych, Monika Stopyra

75


76

Wirus pełen kultury, Gabriela Gorczyca


78

Odcięcie, Karina Bębenek


Spawacz, Monika Fuglewicz

07


82

Izolacja, Barbara Kiełbasa


Happysad, Diana Studitova

83


84

Dość nadziei, Patrycja Gozdecka


86

Fasada, Dominika Mazur


88

To nie jest kraj dla starych ludzi, Dmytro Krykunov


90

Rzeczy mgliste, Diana Studitova


92

W panierce, Diana Studitova


94

Pomarańczowe światło, Diana Studitova


96

Pranie z wirowaniem, Arkadiusz Borsuk


98

Globus, Adrian Rzońca


Po zdrowiu, Piotr Majchrzak

99


100

Oddech, Aneta Podgรณrska


Maj 2020

Profile for Dominika Piętak

Wirus  

Wirus to projekt, który studenci z Wyższej Szkoły Informatyki i Zarządzania zrealizowali pod opieką mgr Dominiki Piętak w ramach Koła Naukow...

Wirus  

Wirus to projekt, który studenci z Wyższej Szkoły Informatyki i Zarządzania zrealizowali pod opieką mgr Dominiki Piętak w ramach Koła Naukow...

Advertisement