Issuu on Google+

Transcriptie - 1x01 ‘Een valse noot’

Uitgeschreven door Babette

*Wolfs rijdend door Maastricht, met een landkaart* *Wolfs rijdt niet erg recht* *Romeo stapt uit zijn politieauto* Romeo: Goedemorgen, uw rijbewijs meneer! Roekeloos rijgedrag, kaart lezen en autorijden gaat niet samen. *Wolfs geeft rijbewijs aan Romeo* Romeo: Dank u, dat is dan 70 euro! (*Wolfs spreekt 70 euro synchroon met Romeo*) Alstublieft. *Geeft rijbewijs terug*. Romeo: Goede reis! *Wolfs telefoon gaat* Wolfs: Wolfs! *Hij spreekt met Hoeben* Goedemiddag, misschien is het beter als ik er meteen heen ga, vindt u ook niet? Bij de Jeeker? Dat is een rivier? Heeft u even een momentje? Wolfs krijgt weer een bon van Romeo. Romeo: Handmatig bellen vertraagt de reactiesnelheid met minaal 2 seconden, bij 50 kilometer per uur verlengt u, uw remweg met minstens *Romeo wordt door de portofoon onderbroken: Romeo! Woar bliefse now? De hads allang bej de Jeeker motte zien!* Romeo: Oke, ik ga direct ter plaatsen. *Romeo geeft de boete aan Wolfs* Romeo: Volgende keer kost het u, uw rijbewijs! *Wolfs rijdt weer verder, met landkaart* *Wolfs stapt uit bij de Jeeker* Romeo: He, wat krijgen we nou? Marion: Wat? *Wolfs zoekt van Dongen* *Wolfs steekt z’n hand uit om kennis te maken met Eva* Wolfs: Ik ben Wolfs je nieuwe partner. Eva: Ik weet van niks. Romeo: Wie is die vent?


Eva: Geen idee. Romeo: Volgens mij is het een Hollander. Eva: Daar zullen we nog wel achter komen. *Eva haalt een mysterieus doosje uit een tasje van de dode vrouw* Romeo: Weet je wat dat is? Hars, hars om strijkstokken mee in te smeren. Eva: Af en toe ben jij best wel nuttig. *Eva slaat Romeo op z’n politiepet* Eva: Check jij die telefoon eventjes? Telefoonboek, geheugen alles. Op het politiebureau: Eva: Wat heeft die Hollander te betekenen? Flammand: Eva, goedemorgen. Eva: Wat moet ik met die vent? Flammand: Wolfs is zeer ervaren en deskundig, en heeft een indrukwekkende staat van dienst. In Amsterdam…. Eva: In Amsterdam? Is hij overgeplaatst? Waarom? Flammand: We mogen blij met hem zijn. Jij klaagt toch altijd zo? Dat niemand goed genoeg is om jou bij te houden? Eva: Ach welnee, hoe komt u daar nou bij? IK kan met iedereen werken! Flammand: Nou, dat komt dan uitstekend uit, Wolfs is je nieuwe partner. Eva is bij de muziekschool. *Eva loopt naar de balie* Eva: van Dongen, politie Maastricht. Ik zoek informatie over een student, of een voormalig student. Euuhh vrouw, tussen de 20 en de 25, blond half lang haar. Balievrouw: Is er iets gebeurt? Eva: Heeft u een studentenlijst voor mij, met foto’s als het kan? Balievrouw: Mag ik u legitimatie even zien? Balievrouw: Dat moet ik heel even met mijn directeur overleggen. *Wolfs staat achter Eva, zonder dat zij dat in de gaten heeft* Eva: Ja, graag deze week nog. Het gaat om een violiste. Wolfs: Een celliste, een linkshandige celliste om precies te zijn. *Eva vraagt met haar blik om een verklaring* Wolfs: Het eelt, dat ontstaat door het indrukken van de snaren zit om haar rechterhand, dus speelde ze linkshandig. Nou is er geen slijpplekje onder haar kin van het vastkleven van de viool, dus speelt ze waarschijnlijk cello. Of contrabas, maar vrouwelijke bassisten zijn…. *Wolfs ziet een poster hangen, met de dode vrouw erop staan met cello* zeldzaam. Eva: Marieke Bouwman. *Ze lopen naar buiten* Wolfs: Moeten we niet eerst even met de docenten gaan praten, of klasgenoten? Of even in haar kamer kijken? Eva: Ben jij ingehuurd om mij te vertellen hoe ik mijn werk moet doen of zo? We zijn niet helemaal achterlijk hier in Maastricht. Die docenten zijn er nu DUS niet, die klasgenoten komen later wel, en die kamer…., die kamer komt ook nog wel. Ik zie je op het bureau. Eva is stiekem naar de kamer van het overleden meisje gereden. *Ze belt bij iedereen aan* *De deur wordt opengemaakt door een jongen* Eva: van Dongen, politie. Woont Marieke Bouwman hier? Jongen: Wat is er aan de hand? Eva: Wie ben jij?


Jongen: Stefan. Eva: Stefan wie? Stefan: Stefan Verbeek. Is er iets met Marieke? Eva: Ken je haar? Goed? Stefan: Ja, hoezo? Eva: Is ze je vriendin? Stefan: Een vriendin. Ze heeft geen vriend. Eva: Ik heb niet zulk fijn nieuws, Marieke heeft een ongeluk gehad. Is er een reservesleutel van haar kamer? *Eva loopt Marieke’s kamer in* Eva: Dankjewel. Stefan: Wat is er gebeurd? Waar is ze? Ligt ze in het ziekenhuis? Eva: Weet jij misschien wat Marieke gisteravond aan het doen was? Stefan: Nee. *Stefan wordt door Eva weggestuurd* *Eva doorzoekt de kamer van Marieke* *Er loopt iemand naar binnen* Eva: Stefan, ik wil even niet… *Het blijkt Wolfs te zijn*. *Wolfs zet de tv aan* Het is een video over een concert dat Marieke gaf. Stefan: Ze is magistraal, niet? *Eva en Wolfs schrikken allebei* Ja ze vroeg nog of ik snaren voor haar wilde kopen, ze had ze eigenlijk gisteren al nodig maar ja, misschien moet ik ze naar het ziekenhuis brengen. Wolfs: Stefan, Marieke is overleden. *Stefan schrikt enorm* Eva: Waneer heb je haar voor het laatst gezien? Stefan: Ze is vannacht niet thuis geweest. Eva: Bleef ze wel vaker een nacht weg? * Stefan reageert niet* Wolfs: Stefan. Stefan: Ze kwam weleens laat thuis maar ze kwam altijd, en ik wachtte op haar met thee. Eva: Wat deed ze? Hield ze van disco’s? De kroeg? Stefan: Nee, juist niet. Eva: Wat deed ze dan s’nachts? Stefan: Ik weet het niet. Eva: Had ze nog contact met andere bewoners? Stefan: Ik weet het niet. Wolfs: Dankjewel. *Stefan loopt weg* Wolfs: Goed, laten we de boel verzegelen. Eva: De deur op slot is genoeg. Ik kijk wel even of de techniek vanmiddag tijd heeft. *Wolfs moet de deur van Eva afsluiten* *Wolfs loopt met zijn spullen ineen doos naar het bureau toe* Marion: He, ik ben Marion Dreessen! *Ze schut Wolfs de hand* Wolfs: Wolfs. Marion: Dit is mijn collega. *Romeo stapt uit* Wolfs: Ja wij hebben elkaar weleens ontmoet, toch? Romeo: ja sorry van vanmorgen, ik wist niet dat u… *Wolfs houdt de boetes omhoog* Romeo: Tsja, eenmaal uitgeschreven is eenmaal uitgeschreven meneer. Marion: Euuhhm, je bent de nieuwe partner van Eva van Dongen geloof ik he? Wolfs: Dat heb ik begrepen ja.


Marion: Ze heeft een beetje een gebruiksaanwijzing nodig, maar ze valt wel mee na een tijdje. Flammand: Wolfs, welkom. *ze schudden handen* Flammand, we hebben elkaar vanmorgen nog gesproken. Mensen mag ik even voorstellen, jullie nieuwe collega Floris Wolfs. Eva: Floris. Flammand: Gaat samenwerken met van Dongen. Collega van het bureau: Gecondoleerd. Flammand: Ik zal je even de rest van het gebouw laten zien, en je aan andere voorstellen. Wolfs: Oh, mag dat later? Het schijnt dat ik mijn woonruimte opnieuw moet regelen. En ik wil graag direct aan de slag, ik ben erg nieuwsgierig naar het rapport van Marion enne.. *wijst naar Romeo* Romeo: Romeo Sanders. Flammand: Tuurlijk. Marion: De patholoog vermoedt dood door wurging, maar hij wilde autopsie afwachten voordat die een definitief oordeel geeft. Eva: Het slachtoffer heeft inmiddels een naam, Marieke Bouwman, ze studeert cello op het conservatorium, woont op kamers in het Jekerkwartier, haar ouders wonen in Clazina Feen (?). Romeo wil jij de collega’s in Drenthe even opbellen om ze in te lichtten. Romeo: Nu? Eva: Heeft het onderzoek op de PD nog iets opgeleverd? Marion: Nee, niet de omwonende hebben niks gezien of gehoord. We hebben in ieder geval niet te maken met een roofmoord, anders zou de dader dit wel hebben meegenomen. *Ze houdt een gouden ketting in de hand*. Geschatte waarde tussen de 4 en 5 duizend euro. Eva: Weten we inmiddels waar ze gisteren was? Marion: Nee, in haar handtas is geen agenda aangetroffen. Romeo: Ene Vincent Lucassen meldt zich aan de balie. Eva: Wolfs. Vincent, Eva en Wolfs lopen een kleine verhoorkamer in. Eva: We vermoeden dat ze door geweld om het leven is gekomen. Vincent: Toen ze op school zeiden dat de politie was geweest, ben ik direct naar u toegekomen. Eva: Hoe goed kende u Marieke? Vincent: Marieke….Vermoord…. Eva: Meneer Lucassen? Vincent: Goed, en niet goed…Zij was een van mijn leerlingen, groot talent, ik heb haar gevraagd voor het trio, dat zegt genoeg, ze was erg afstandelijk, erg op zich zelf. Je kon niet goed hoogte van haar krijgen. Ik had meer m’n best moeten doen. Eva: Had ze een vriend? Wolfs: Heeft zij gisteravond met u opgetreden? Vincent: Nee, waarom vraagt u dat? Wolfs: Omdat ik de moord op een jonge vrouw probeer op te lossen. Eva: Omdat ze een heel bijzondere jurk aan had meneer Lucassen, iets wat je niet zomaar aantrekt. Vincent: Misschien had ze een van haar solo-optredens. Eva: Solo? Vincent: Euuh ja, ze deed soms feestjes en bruiloften. Leuk betalende snabbels. Marieke had het niet breed dus…. dan kan je beter zo je geld verdienen. Eva: En weet u zoal waar ze optrad? Vincent: Nee, met dat soort dingen houd ik me niet mee bezig. Eva: Iemand anders misschien?


Vincent: Er is een lijstje op school van bedrijven en instanties waar de leerlingen wel eens optreden. Eva: Waneer heeft u haar voor het laatst gezien? Vincent: Eergisteren, we hebben gerepeteerd. Ik kan het gewoon niet geloven…. Eva: Weet u iets van afspraken die ze gisteravond had? Vincent: Nee, geen idee. Eva: Goed, wij nemen contact met u op als we u nog nodig hebben. Vincent: Dank u wel. Wolfs: Meneer Lucassen, had u een verhouding met Marieke Bouwman? Vincent: Ja natuurlijk, een professionele verhouding. Zoals een docent en haar leerling betaamt. Romeo, Marion, Eva aan de telefoon. Romeo: Goedemiddag, u spreekt met Sanders van politie Maastricht. U heeft gisteren een optreden geboekt met celliste Marieke Bouwman? Marion: Al meer dan een maand geleden? Oke bedankt. Eva: Meneer Pillai (?) spreek ik dat goed uit? Pillai? Uw spreekt met Eva van Dongen, politie Maastricht. Heeft u misschien gisteren een optreden geboekt met Marieke Bouwman? Kan het zijn dat iemand anders in uw bedrijf…. *Pillai heeft opgehangen*. Beleefdheid kent geen tijd. *Eva zoekt Wolfs dossier op*. Marion: Zo, die heeft niet stil gezeten. Wat heeft die Amsterdamse hotshot hier te zoeken? Eva: Niks, helemaal niks. Heb jij nog iets gevonden? Marion: Nee, ja heel veel optredens maar de laatste is al meer dan een week geleden. En jij? Eva: *schudt nee*. Romeo: Ik heb het nummer nagetrokken, prepaid… No way dat we daar een naam bij vinden. Het toestel zelf is voor het laatst 2 weken geleden gebruikt, om naar dit nummer te bellen *geeft Eva het nummer*. Eva: Als die Hollander mij zoekt, ik ben lunchen. Marion: Waar, Eva waar? Eva gaat met het nummer naar de laat gebelde toe, in een hotel. Eva: Van Dongen, politie. *laat foto van Marieke zien* Ken je haar? Medewerker: Nee *bladert weer verder*. Eva: Heb je haar ooit gezien? *Medewerker schudt weer nee*. Eva: Heb je ooit contact met haar gehad? *Medewerker schudt weer nee*. *Eva belt het desbetreffende nummer* Medewerker: Goedemiddag. Medewerker: Wat moet je nou eigenlijk meisje? *Eva pakt hem in een houdgreep* Eva: Luister klootzak, dat meisje is vermoord en het enige nummer in haar telefoon is dat van jou. Dus als jij nu niet heel snel iets nuttigs weet te vertellen dan vlieg jij als verdachte nummer 1 de bak in! Medewerker: Natasha, ze heet Natasha. Ze werkt hier af en toe. *Medewerker heeft de kamer aangewezen* Eva: Ik roep je wel als ik klaar ben. *Wolfs komt plots binnen* Wolfs: Interessante lunchadresjes hebben jullie hier in Maastricht. Wat doen we hier?


Eva: Onze timide celliste werkte als callgirl onder de naam Natasha, ze had een dealtje met die circusdirecteur hier beneden en gebruikte dit als werkplek als de eigenaar in t buitenland was. Wolfs: Is ze hier gisteravond geweest? Eva: Begin vorige week voor het laatst, zegt die. Eva, en Wolfs lunchen in het centrum. Eva: Waarom ben jij hier eigenlijk? Op jou leeftijd moet je toch niet meer verkassen? En zeker niet naar zo’n uithoek als Maastricht. Wolfs: Broodje? Eva: Die halsketting daar is wat mee. Het barst hier in Maastricht van de juweliers. Nog een heel gedoe om uit te zoeken waar dat ding gekocht is, als die al hier gekocht is. Het is het enige wat we tot nu toe hebben. Moeten we alleen even langs het bureau om dat ding op te halen. *Ze gaan alle juweliers af en zien de zelfde ketting in de etalage staan*. Medewerker juwelier: Ja die is van ons. We hebben er twee afgenomen van een atelier uit Vicenza, top kwaliteit! De ander hangt nog in de etalage als u goed gekeken had. Eva: Kunt u nagaan aan wie u die verkocht heeft. Medewerker juwelier: Natuurlijk, maar dat zou ik even moeten nakijken. Wolfs: Graag. Bezoekje langs meneer Pillai. Eva: Politie, we hebben een paar vraagjes voor meneer Pillai. Bewaker: Een momentje. Wolfs: Wat weten we van die gozer? Eva: Neel Pillai, is een bekende verschijning in de stad, staat aan het hoofd van een Indisch informaticabedrijf. Stond ook op het lijstje van mensen die Marieke vaak inhuurde voor muziekavondjes. Hij was aan de telefoon niet echt spraakzaam. Pillai: Goedemiddag, kan ik u ergens mee helpen? Dit is een privé-feestje. Eva: Meneer Pillai, van Dongen politie Limburg-Zuid. Wolfs: Wolfs. Pillai: Oh wacht even, ja sorry u had gebeld. Het is een beetje hectisch vandaag want mijn verloofde en mijn aanstaande schoonouders zijn net aangekomen, uw wou weten over… Hoe heet ze ook al weer, over mevrouw Bouwman. Eva: Wij komen nu eigenlijk voor iets anders. Wolfs: U heeft nog niet zo lang geleden een dure collier gekocht hier in Maastricht. Pillai: Euh ja dat klopt. Eva: Wij willen weten wat u met die ketting gedaan heeft. Pillai: Dat was een cadeautje. Eva: Voor wie? Pillai: Voor mijn verloofde. Eva: Oh dan vindt u het vast niet erg als ik u verloofde even vraag of ze….*loopt naar verloofde* Pillai: Mevrouw van Dongen, een cadeautje, verrassing? Ik heb het haar nog niet gegeven. Wolfs: Ik ben bang dat ze het nooit zal krijgen, meneer Pillai kunt u ons uitleggen hoe dit collier dat u voor uw verloofde hebt gekocht om de hals is terechtgekomen van Marieke Bouwman. Eva: Of mocht u Natasha zeggen? Pillai: Moet dit echt hier? Wolfs: Waarom niet?


Pillai: Kunnen we niet ergens anders naar toe gaan? Wolfs: Het bureau. Pillai: Ja graag, ik kom zo terug. Wolfs: Dat heb ik in Amsterdam nou nog nooit gehoord. In de verhoorkamer met Pillai. Pillai: Was het zelfmoord? Eva: Nee, wij denken dat ze gewurgd is. Wolfs: Waarom denkt u aan zelfmoord? Pillai: Omdat het uit de hand was gelopen allemaal. Eva: Uit de hand gelopen? Kunt u een beetje duidelijk zijn meneer Pillai? Pillai: Tijdens een van haar optredens van ons bedrijf raakten we aan de praat, ik ben eenzaam hier in Maastricht en Medita zit in het buitenland dus‌. Eva: En toen boog Marieke haar diensten aan? Pillai: Ja, dat kun je zeggen. Maar het werd meer dan dat, we gingen elkaar steeds vaker zien. *Eva en Wolfs in koor*: Hoe vaak? Eva: Hoe vaak? Pillai: Nou steeds meer, een paar keer per week. Eva: Wanneer was het voor het laatst? Pillai: Gisteren in de parking. Wolfs: Kinky. Pillai: Medita en haar familie kwamen eraan, ik moest haar vertellen dat we elkaar niet meer konden zien. Eva: En toen? Pillai: Ja het was pijnlijk allemaal, ik heb haar daarom ook een prachtig mooi sieraad gegeven. Wolfs: Wacht even, nou begrijp ik het niet meneer Pillai. U had toch gewoon een deal met haar? Sex in ruil voor geld? Pillai: Ik zei u al het was uit de hand gelopen allemaal. Eva: Was ze verliefd op u geworden? Pillai: Ja, en daarom wilde ze ook niet meer in Maastricht wonen als we elkaar niet meer konden zien, en daarom heb ik haar wat geld gegeven. Eva: En over hoeveel geld praten we dan? Pillai: 25 duizend euro. Eva: 25 duizend? Pillai: Kijk ze kon door mij geen klanten meer hebben zei ze en ja daarom gaf ik dat geld, maar misschien moet u maar gaan kijken bij die klanten misschien heeft een van die klanten‌ Eva: Of misschien was u het wel! Pillai: Waarom zou ik dat doen? Ik ga toch geen 25 duizend euro geven om haar vervolgens te vermoorden? Eva: Of misschien vond Marieke het wel een beetje te weinig en had ze het plan om naar u aanstaande schoonfamilie te stappen! Pillai: BULLSHIT! Eva: Het is duidelijk meneer Pillai, Marieke vormde een bedreiging voor de relatie met u aanstaande schoonfamilie die aan het hoofd staan van een groot bedrijf waar u voor werkt en kennelijk nog al wat geld verdient. Pillai: Marieke zou dat nooit doen! Never! Eva: U had een duidelijk motief, en u heeft haar gisteren naar eigen verklaring nog gezien. Wij houden u aan op verdenking van moord op Marieke Bouwman.


Chinees eten met collega’s. Eva: Pillai zegt dat hij om 6 uur dat geld en die ketting aan haar heeft gegeven en daarna is doorgereden naar Schiphol om zijn verloofde en zijn schoonfamilie op te halen. Marion: Schiphol dat is 3 uur rijden zeker om die tijd. Romeo: Als het moet doe ik het in 2. Marion: En dan nog terug, dat is 6. Romeo: Of 4. Eva: Moet jij niks? (Tegen Wolfs). Marion: Het kan wel een alibi zijn. Eva: Waarvoor? Hij kan haar toch gewoon in de parkeergarage al gewurgd hebben? Heeft hij haar in de kofferbak gestopt en s’nachts pas in de rivier gegooid, terwijl zijn schoonfamilie lekker lag te slapen. Marion: Op en neer naar schiphol met dode callgirl in je kofferbak, bleh. Romeo: Scherp Eva, heel scherp. Flammand: Goed, de auto van Pillai gaat naar het lab voor de kofferbak. Wolfs, jij nog iets? Wolfs: Het wijst allemaal mooi in zijn richting maar ik zal niet al te hard juichen. Eva: Pillai is de laatste die Marieke heeft gezien, hij heeft een mogelijk gehad en een motief, het miljoenenbedrijf van schoonpappa. Flammand: Wil je hem hier houden? Wolfs: Ach… Eva: Zeg zal ik even de gang op gaan zodat jullie lekker rustig mijn zaak kunnen bespreken? Wolfs: Ik denk dat het verstandig is om meneer Pillai een nachtje te laten zweten. Flammand: Goed, dan houden we hem hier. Wolfs, loop je even mee? Nog geen 24 uur hier en je zit al midden in een moordzaak, nogal een vuurdoop. En? Wordt het wat denk je? Wolfs: Een moordenaar laat altijd een steekje vallen. Flammand: Nee ik bedoel hier, eva is nogal iemand met een euh… Wolfs: Gebruiksaanwijzing, ja ik heb het gehoord. Ja ik ben wel wat gewend, het lijkt mij een prima collega. Flammand: Ja, jij bent zeker wat gewend, ik heb je dossier gelezen Floris. Wolfs: Daar ben ik vanuit gegaan ja… Flammand: Het hele dossier, ook de geclassificeerde notities. Wolfs: Dus… Flammand: Ik wil je alleen laten weten dat ik op de hoogte ben. Als je er ooit over wilt praten. Wolfs: Denkt u werkelijk dat ik daar behoefte aan heb? Flammand: Ja, dat zou toch kunnen. Wolfs: Nee, een prettige avond. Flammand: hoe staat het met je woonruimte? Wolfs: Niet. Flammand: Nou dan weet ik nog wel een leuk adresje voor je. Je bent een voortreffelijke politieman tenminste als ik je dossier mag geloven, ik ben heel erg blij je hier te hebben. Eva gaat naar huis. Frank: Hej! Eva: Hej! Frank: Ik had je nog gebeld he? Eva: Oh ja sorry, ik ben het totaal vergeten. Was het belangrijk? Frank: Wil je nog wat eten? Eva: Nee, alleen even bijkomen. Frank: Drukke dag?


Eva: Ik wil het er niet over hebben. Eva: Ik euh ga douchen, krijg ik dan boven de rest? Of blijf jij liever alleen met je pannen? *Er klopt iemand op de deur* Frank: Joa, joa ein momentje. * Maakt de deur open*. Ja? Wolfs: Goedenavond. De volgende morgen. Eva: Oh lekker! *Ze eet wat van het ontbijt* Hoop je het daarmee goed te kunnen maken? Frank: Neeuh, eej Eef niet doen! Dat is voor die gast die gisteravond is ingecheckt. Eva: Hmm, aardige vent? Frank: Hij houdt wel van een biertje. Eva: En niet eentje, zo te ruiken. Op het bureau. Romeo: De Indiërs keken eerste raar op, maar hebben daarna toch keurig mijn vragen beantwoord. Ze zijn daar blijkbaar toch wel autoriteiten gevoelig. Flammand: Wat hadden ze te melden Romeo? Romeo: het klopt wat Pillai zegt, hij stond op schiphol toen ze om kwart over 9 aankwamen en om half 1 was hij bij ze in het hotel. Flammand: En hadden ze hun bagage in de kofferbak gedaan? Romeo: Nee, alleen zijn schoonvader reed met hem mee. De koffers gingen met 2 huurauto’s met de familie. Eva: Dus hij kan Marieke nog steeds in de kofferbak gehad hebben. Romeo: De technische recherche heeft geen sporen aangetroffen in de kofferbak die daarop wijzen. Flammand: We laten Pillai gaan, de officier wordt plat gebeld door zijn advocaten. Eva: Maar…. Flammand: Nu! Jullie zijn gewoon weer terug bij af! Dat is goed werk Sanders. Naar Pillai’s cel. Eva: U kunt gaan. Pillai: Het is een schande, het is een godvergeten schande! Eva: Wij hadden genoeg aanwijzingen om u vast te houden. Pillai: Jullie hebben geblunderd, en daar ben ik het slachtoffer van! Jullie krijgen een claim van me die jullie nog jaren zullen herinneren. Wolfs: Dat staat u vrij te doen. Pillai: U heeft toch niet mijn schoonfamilie lastig gevallen? Eva: Die hebben wij helaas wel een paar vragen moeten stellen. Wolfs: Meneer Pillai, u bent voor zover wij weten de laatste die Marieke levend heeft gezien. Pillai: U weet niet wat u kapot maakt. Wolfs: Ik wil dat u die laatste ontmoeting ons in detail verteld. Pillai: U denkt dat ik u ga helpen? Wolfs: Waar ging ze heen? Wie verliet als eerste de garage? Heeft ze namen genoemd? Heeft ze iets verteld over een andere afspraak? Is u niets vreemds opgevallen in die garage? U wilt niet dat we haar moordenaar vinden? Eva: U zei dat Marieke van u hield, betekende dat dan helemaal niks? Pillai: Ik had met haar afgesproken in de parking, ze vond het vreemd want normaal spraken we af in het penthouse maar ze was er wel. Ik heb haar die gouden ketting gegeven, het sieraad 25 duizend euro, ik heb haar uitgelegd dat we elkaar niet meer konden zien. En daarna ben ik weggegaan, het heeft maar een kwartier geduurd 15 minuten want ik moest naar


Schiphol naar Amsterdam. Ik ben weggereden, het is ongelofelijk hoe je iemand waar je zo van houd daar achter je kan laten staan maar het kon niet anders. Eva: Is u verder nog iets opgevallen? Pillai: Nee ze liep niet weg, ze bleef daar gewoon staan. Wolfs: U heeft daar verder echt helemaal niemand gezien? Pillai: Nee, niemand behalve…. Eva: Behalve? Pillai: Toen ik wegreed, reed er een auto langs. Wolfs: Wat voor auto? Pillai: Een Volvo, een rode Volvo. Eva: Het kan natuurlijk nog steeds dat hij staat te liegen dat die hij barst. Waar is die 25 duizend gebleven? En wat zegt een Volvo ons nou? Wolfs: Dat daar een Volvo is geweest. Eva: Ja, maar dat zegt toch niks. Wolfs: In ieder geval geen vreemd DNA onder de nagels. Eva: Heb je al een huis? Wolfs: Vermoedelijke doodsoorzaak door wurging Eva: Zit je in een hotel? Wolfs: Soort van. Wolfs: Gewurgd dus maar de vraag is door wie. Eva: Nou ja, kijk eens wie we daar hebben. Stefan komt langs met een vissenkom. Stefan: Ik kan hem niet verder verzorgen. Elke keer als ik naar Joris kijk dan moet ik aan Marieke denken. Eva: Dag Joris! Weet jij misschien een op lossing voor Joris, Floris/ Wolfs: Laat hem maar hier. Eva: Ga jij voor hem zorgen? Wolfs: Sure. Stefan: Hoe ver zijn jullie met jullie onderzoek? AL enig idee wie het gedaan heeft? Eva: Ken jij misschien mensen met een rode Volvo Stefan? Stefan: Ik niet maar euh Marieke wel. Naar Marieke’s school. Eva: Wie is er eigenlijk ouder? Die auto of jij? Wolfs: Hoe toepasselijk, Der tot und das Mädchen. Eva: Wat? Wolfs: Schubert? Eva: Meneer Lucassen! Vincent: Mevrouw van Dongen, meneer Wolfs. Eva: Wij willen even wat aan u vragen. Vincent: Morgenochtend 9 uur gaan we verder maar dan wel met het vermeende talent op basis waarvan jullie zijn aangenomen. Wat kan ik voor u betekenen? Eva: Bent u eergisteren bij Marieke langs geweest? Vincent: Wie zegt dat? Eva: Is het zo of is het niet zo? Vincent: Ja ik was bij Marieke. Eva: En waarom heeft u ons dat niet verteld? Vincent: Het leek mij niet belangrijk.


Eva: Op de dag dat Marieke vermoord wordt gaat u bij haar langs en u vindt het niet nodig… Wolfs: Mogen wij even in u auto kijken? Vincent: Nee. Eva: Nee? Vincent: Nouja u gaat uw gang maar, maar hij staat in de garage ter reparatie. Waarom wilt u mijn auto? Wolfs: Waarom was u bij Marieke? Vincent: Ik was bij Marieke, zo’n meisje heeft natuurlijk steun nodig van haar mentor en ik was ook omdat wij samen in dat trio zaten bereidt haar die te geven. Tot op een bepaalde hoogte natuurlijk. Eva: Volgens mij geilde u al op haar vanaf het moment dat ze hier als eerstejaars binnen kwam wandelen. Vincent: Ik geloof niet dat ik…. Eva: En Marieke wilde niets van u weten, zelfs niet toen u haar in u triootje opnam. Alle kleffe versierpogingen leiden tot niets, en dat trekt u niet dan wordt het een obsessie u gaat haat stalken. Vincent: Bewijzen juffrouw van Dongen, bewijzen! Eva: En zo ontdekt u haar leven als Natasha en heeft u direct een prima middel om haar te chanteren , heerlijk hes seks in ruil voor zwijgen? Of voelt u zich af en toe misschien toch een beetje een smerige onderkruiper? Vincent: Dit is intimidatie. Eva: Maar het werd alleen maar erger toen Marieke u in de garage vertelde dat u niet langer een chantage middel had, want met het geld dat ze van meneer Pillai had gekregen hoefde zijn nooit meer de hoer te spelen. U zou haar nooit meer bezitten! Vincent: U bent niet goed snik! Eva: Waar heeft u het geld verstopt meneer Lucassen? Vincent vlucht! De achtervolging van Vincent, Eva pakt zijn autosleutels in vindt het geld, maar ze wordt plots gewurgd door meneer Lucassen. Eva: Fuck! Wolfs doe iets! Wolfs: Laat los! Vincent: Ik maak haar dood! Wolfs: Ik ken haar pas een dag maar volgens mij heeft ze een hekel aan me! Eva trekt haar mes en steekt meneer Lucassen in zijn been. Eva: Jezus waarom deed je niks? Wolfs: Ik dacht jij kan het alleen wel. Weer op het bureau. Wolfs: Dit lag nog op het dak van de auto. Flammand: En heeft die bekent? Eva: Ja, hij heeft haar gewurgd in de parkeergarage, een leven zonder Marieke kon hij zich niet voorstellen maar hij was goddank te hebberig om 25 duizend euro aan bewijsmateriaal weg te gooien. Flammand: Goedzo! Prima, volgens mij zijn wij getuige van het eerste optreden van een succesvol nieuw duo. *Iedereen klapt* Flammand: Bravo! Tot morgen! Eva: Wie zorgt er nou voor Floris? Romeo: Die vis heet Joris, dat is Floris.


In de Ponti. Frank: Moet jij hier niet even een arts naar laten kijken? Eva: Nou als jij nou niet gewoon even een uurtje lekker masseert dan komt dat helemaal goed. Het ruikt zo lekker, is het iets nieuws? Frank: Dat heeft die nieuwe gast voor mij gemaakt. Eva: Nou iemand die zo kan koken mag van mij nog wel eventjes blijven hoor! Wolfs: Nou jij ook van mij!


1x01EenValseNoot